28-02-11

AMBIANCE VAN GENT OVER BORGERHOUT TOT SPANJE

De berichten over Tanguy Veys op een solidariteitsavond voor Israël (foto 1), hebben geleid tot stof voor een nieuw toneelstuk van De Zwarte Komedie.

 

Voorpost’er en Borgerhoutenaar Yves Pernet heeft naar aanleiding van Tanguy Veys' jongste steunbetuiging op zijn Facebook-pagina iets onvriendelijks geschreven over Tanguy Veys. Yves Pernet schrijft wel eens meer iets onvriendelijks over Tanguy Veys. Met als gevolg dat Veys Pernet uit zijn Facebook-contacten heeft gegooid. Vrijheid van meningsuiting is een belangrijk goed, maar natuurlijk vooral als je Veys goed gezind bent. Tanguy Veys heeft de voorbije dagen trouwens nog een tweede Facebook-vriend buitengegooid wegens Veys/Israël-onvriendelijke uitlatingen. De uitlatingen van Pernet over Veys (Pernet had hem “krapuul” genoemd, nvdr.) bereikten Tanguy Veys. Is het niet de Israëlische inlichtingendienst Mossad, dan is er wel iemand uit de Vlaamse Beweging die het nieuws wil overbrengen. Pernet zou het allemaal liever rechtstreeks aan Veys zeggen, maar dat kan hij niet meer sinds Veys Pernet uit zijn Facebook-contacten verwijderd heeft.

 

Scène 2 in deze soap: Janice Laureyssens komt op de proppen. Janice Laureyssens woonde enkele jaren in Borgerhout, komende van het landelijke Stekene waar ze een sjieke paardenfokkerij hield. La Laureyssens werd voorzitster van de Borgerhoutse VB-afdeling en fractieleidster van het VB in de districtsraad van Borgerhout. Intussen is Janice Laureyssens weg uit Borgerhout, weg bij het VB, en zelfs weg uit België. Ze woont nu in een leuk villaatje in Spanje. Janice Laureyssens is ook een grote Israël-fan en ze mengde zich dan ook in de discussie over Tanguy Veys en diens blinde adoratie voor Israël. Volgens Janice Laureyssens heeft Yves Pernet “een hoog Calimerogehalte” en is hij “blijkbaar jaloers op Tanguy”. Een Voorpost-vriend verdedigt Yves Pernet: “@Janice: Jaloers niet. Yves heeft intussen bewezen dat hij zich belangeloos inzet, en niet kiest voor een vet betaald partijpostje. Hij heeft duidelijk meer inhoudelijke kennis dan Tanguy.”

 

Scène 3: de discussie verlegt zich naar Borgerhout. Yves Pernet: “@Janice: Hoe is het trouwens met de dappere strijd tegen islamisering in het warme Spanje? Hier in Borgerhout ben je immers met de staart tussen de benen gaan lopen.” Janice Laureyssens repliceert: “Gaan lopen Yves. Ik was mensen met jouw overtuiging kotsbeu, daarom ben ik ermee gestopt. Bij jou zijn de Vlaamse belangen niet prioritair. Je zou enkel willen dat jullie meer macht hadden om, zoals een vriendje van jou hier al schreef, andere mensen met een andere mening dan die van jullie tegen de muur te zetten.” Een paar reacties later antwoordt Janice Laureyssens: “Ach (voornaam door ons weggelaten, nvdr.), heb je de laatste tijd nog geprobeerd om bij andere vrouwen in bed te kruipen? Weer niet gelukt en ben je daardoor zo gefrustreerd?” Er volgt nog een dergelijke opmerking, en dan mengt – tot overmaat van ramp – Thierry Vanroy zich in de discussie, de ideoloog van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA).

 

Scène 4: de discussie gaat verder over Borgerhout. Janice Laureyssens schrijft: “Te gek om los te lopen! Het lijkt wel alsof ik bij het AFF aan het lezen ben. Eerst en vooral ben ik maar pas in 2006 door FDW (Filip Dewinter, nvdr.) gevraagd om naar Antwerpen te komen. (Nochtans had het VB na het vertrek van Wim en Rob Verreycken naar Sint-Niklaas met Bart Debie al een nieuw boegbeeld in Borgerhout, nvdr.) In Oost-Vlaanderen had ik in 2003 ongeveer 5 000 stemmen. In Antwerpen, niemand kende mij daar, inderdaad amper 600 en nog wat, en dit vanuit de 52ste plaats. Dus werd het districtsraad in Borgerhout. (Wat waarschijnlijk vanaf het begin de bedoeling is geweest.) Het feit dat een 81-jarige mij opvolgde in de districtsraad (en er na mij nog vier de brui aan gaven) heeft overigens een totaal andere reden dan jullie ‘gissingen’. Ik ben er zelfs van overtuigd dat er in Borgerhout geen volledige lijst meer kan samengesteld worden bij de volgende verkiezingen.”

 

We schreven vrijdag: “Voor ambiance is Tanguy Veys altijd te vinden.” Tanguy Veys repliceerde: “Wie ben ik om deze scherpe analyse tegen te spreken?” Tanguy Veys was zondag 20 februari maar even in Antwerpen, maar de Gentenaar zorgde meteen voor ambiance van Borgerhout (foto 2: districtshuis Borgerhout en Moorkensplein) tot in Spanje (foto 3: de nieuwe woonst van Janice Laureyssens).

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: veys, pernet, laureyssens |  Facebook | | |  Print

27-02-11

ALESSANDRA MUSSOLINI HÉT VOORBEELD VOOR RECHTSACTUEEL

Onderzoekers legden foto's van onbekende Finse parlementariërs voor aan meer dan 2 500 mensen die niet in Finland wonen. Die moesten de mensen op de foto een cijfer geven van 0 (heel lelijk) tot 5 (heel knap). Ze wisten niet of de mensen op de foto's politiek  links of rechts waren. Linkse politici kregen gemiddeld een 2,6 en rechtse politici gemiddeld een 2,9. Het  verschil is niet groot, en beide groepen lijken ons nogal laag te scoren. Maar de studie vermeldt niet hoe de niet-politici scoren.

 

Een flutstudie dus, maar er mag al eens gelachen worden. Bij RechtsActueel, de hobbyclub van Voorpost’ers en VB-personeelsleden, is men altijd in voor flutartikels. Voorbije donderdag brachten ze het ‘nieuws’ Rechtse politici zijn knapper dan linkse politici. Het wordt echter minder grappig als we zien welke blote vamp RechtsActueel als voorbeeld neemt van knappe rechtse politici (foto 1). De naam stond er niet bij. Ons schoot één naam te binnen, en eenmaal gegoogeltkomen we inderdaad uit op… Alessandra Mussolini. De kleindochter van Il Duce Benito Mussolini, in 1992 als Italiaanse Kamerlid verkozen voor de extreemrechtse Movimento Sociale Italiano (MSI). Haar curriculum vitae leest verder als volgt: ze stapt op uit de meer gematigde opvolger van de MSI, de Alleanza Nazionale, om de onvervalste neofascistische partij Libertà di Azione op te richten. Na een verkiezingsalliantie met de geestesgenoten van Forza Nuova en Fronte Sociale Nazionale wordt Allesandra Mussolini in 2004 Europarlementslid.

 

Ze maakt deel uit van de in het Europees Parlement in 2007 ontstane extreemrechtse fractie Identiteit, Traditie en Soevereiniteit (ITS)… die het geen jaar uithoudt nadat Alessandra Mussolini  zegt dat “Roemenen van criminaliteit een levenswijze maken”. De Roemenen in de ITS-fractie stappen op, en de fractie ligt aan diggelen. Eugen Mihaescu, fractieleider van de Partidul România Mare, omschrijft Allesandra Mussolini als “een opblaaspop. Een opblaaspop uit een seksshop. Ze heeft helemaal niets van een politica.” Maar voor RechtsActueel is ze hét voorbeeld van een knappe rechtse politica. Er zijn nochtans alternatieven. Kim Geybels (foto 2) bijvoorbeeld, even senator voor de N-VA. Siegfried Bracke is nog altijd van slag sinds Kim Geybels de eerste keer de Senaat binnenwandelde. Maar neen. Bij RechtsActueel kiezen ze liever voor een fasciste.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rechtsactueel, italië, internationaal |  Facebook | | |  Print

26-02-11

BRUGSE OPVOLGSTER FRANK VANHECKE ONAFHANKELIJK GEMEENTERAADSLID

De eerste werkdag na zijn huwelijk met Marie-Rose Morel op 8 januari dit jaar, stapte Frank Vanhecke naar de bevolkingsdienst van Brugge om zijn adreswijziging te melden. Hij zou naar Schoten verhuizen, en meteen kwam er een einde aan Vanheckes mandaat als gemeenteraadslid in Brugge.

 

Even kwam Emma Vanhecke, de 89-jarige moeder van Frank Vanhecke in beeld als mogelijke opvolger van haar zoon in de Brugse gemeenteraad. Eerst moest aan Viky De Ridder, eerste opvolgster op de VB-lijst, gevraagd worden of ze zin had het mandaat van gemeenteraadslid op te nemen. Viky De Ridder (27 j.) werkt in de hotelsector en was in het buitenland bij het bekend worden van Frank Vanheckes verhuis naar Schoten. Op 25 januari meldde het VB-Brugge dat Viky De Ridder “vandaag (heeft) laten weten dat zij als eerste opvolgster graag het vrijgekomen mandaat van gemeenteraadslid zal opnemen. (…) In principe zal Viky haar eed afleggen op dinsdag 22 februari 2011 waarna het Vlaams Belang opnieuw met een voltallige fractie van 8 verkozenen op 47 in de Brugse gemeenteraad zal zetelen.” So far, so good.

 

Dinsdagavond volgde inderdaad de eedaflegging als nieuw gemeenteraadslid van Viky De Ridder op het stadhuis van Brugge. Maar tot grote verbazing van de aanwezigen ging Viky De Ridder daarna niet zetelen bij de VB-fractie, en zocht ze helemaal achterin de gemeenteraadszaal een plekje moederziel alleen uit. Naar eigen zeggen kan ze zich niet herkennen in het VB vandaag. Viky De Ridder: “Toen ik mij destijds akkoord verklaarde om op de lijst te staan, was de partij in beweging en verwachtte ik dat zij mee door heel wat nieuwe mensen een wat gematigder lijn zou volgen. Maar dat is niet zo gelopen. Blijkbaar is er nog steeds niets veranderd in het Vlaams Belang en daar kan ik dus ook niet achter staan. Vandaar mijn keuze om mijn mandaat en verantwoordelijkheid wel op te nemen, maar als onafhankelijk raadslid. Ook al is die positie niet gemakkelijk.”

 

Sterke man in de Brugse VB-gemeenteraadsfractie is Yves Buysse (42 j., foto). Sinds 1996 gemeenteraadslid in Brugge, sinds 2001 VB-senator, maar vooral belangrijk omwille van de posities die hij binnen het VB bekleedde. De beruchte jaren van het Brugse Nationalistisch Jong StudentenVerbond (NJSV) heeft Buysse slechts zijdelings meegemaakt. In de tijd dat Filip Dewinter en Frank Vanhecke in De Rubenskelder bij VMO’er Roger Spinnewyn kwamen en er politieke scholing ontvingen, speelde Buysse nog op straat. Later is hij wel contactman tussen het VB en de radicalen tot neonazi’s in Brugge. En is hij actief bij de pro-apartheidsclub Protea, de NSV, Voorpost en TAK. In 1993 begint Buysse bij het VB te werken. Eerst als jurist bij de Kamerfractie van Gerolf Annemans, daarna als secretaris van de Senaatsfractie van Wim Verreycken. Buysse werd ook persvoorlichter van het VB, vooral in periodes van verkiezingscampagnes werkt hij voor Filip Dewinter, en in 1996 werd hij de persoonlijke secretaris van partijvoorzitter Frank Vanhecke. Buysse is ook verslaggever van het partijbestuur, verantwoordelijke van de verkiezingscel, man die begint met digitale nieuwsbrieven enzomeer, en personeelsdirecteur bij het VB.

 

Yves Buysse is als vriend van Frank Vanhecke in diens huis als de voormalige partijvoorzitter er huwt met Marie-Rose Morel. Als een maand later afscheid wordt genomen van Marie-Rose Morel is het Yves Buysse die regelt wie alsnog de volle kathedraal in Antwerpen binnen mag. Maar Buysse slaagt er niet in om het VB de gematigde koers te laten varen die Viky De Ridder bij het VB had kunnen houden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: brugge, west-vlaanderen, buysse, leegloop |  Facebook | | |  Print

25-02-11

TANGUY VEYS OP HET PODIUM OP PRO-ISRAËLAVOND

Zondagavond twitterde VB-Kamerlid Tanguy Veys tot driemaal toe dat hij in Antwerpen was voor een steunconcert voor Israël. Eerst om te zeggen dat hij was aangekomen, dan om een foto door te sturen, en daarna om een YouTube-filmpje door te sturen. Veys leek wel een kind dat in een pretpark was aangekomen. En toen moest het beste nog komen.

 

Het concert is een jaarlijkse gewoonte, en wordt ingericht door de Antwerpse loge van B’nai B’rith en door Christenen voor Israël.”Ambiance verzekerd”, kondigden de organisatoren aan. Voor ambiance is Tanguy Veys altijd te vinden, en voor pro-Israëlmanifestaties ook. Voor dat laatste krijgt hij wel eens op zijn kop van VB-militanten en binnen de Vlaamse Beweging (denk maar aan het zomernummer van Ons Verbond, blad van het KVHV-Gent). Maar daar trekt Veys zich niets van aan. En probeert Filip Dewinter niet ook al  jaren om op een goed blaadje te staan bij de Joodse gemeenschap in Antwerpen? Veys werd naar eigen zeggen goed onthaald in Antwerpen. Hij moest de 15 euro inkomgeld niet betalen. Je zal maar moeten proberen rond te komen met een parlementaire wedde. Veys mocht op de eerste rij plaatsnemen en werd verwelkomd in de toespraak van één van de organisatoren, samen met de Antwerpse Open VLD-politica Annick De Ridder die gastspreker was op deze avond.

 

Hoofdmoot van de avond was het optreden van een muziekgroep van het Israëlische leger, Tzahal. “Mooie vrouwen trouwens die nog eens knap kunnen zingen. Proficiat !”, postte Tanguy Veys zondagavond op Facebook. Nog terwijl hij op de steunavond voor Israël was, had hij met zijn BlackBerry op zijn Facebook-pagina al gepost: “Mooie vrouwen, op het podium toch” (sic). Veys – die verzot is op poseren met bekende mensen – liet zich achteraf graag fotograferen samen met de Israëlische militairen. Het leverde hem een plaatje op op de website van Joods Actueel (onderaan rechts) en bij Blokbuster. Uiteraard liet Veys zich ook omringen door een paar karaktervolle vrouwen uit datzelfde leger (foto 1). Op zijn Facebook moesten alle foto’s van de avond bovenaan, een foto van hoe hij op het podium aan het dansen was werd tot tweemaal toe gepost.

 

Die laatste foto is intussen verdwenen van Veys' Facebook maar is wel opzienbarend omdat Tanguy Veys er zij-aan-zij staat met Michael Freilich (foto 2), de hoofdredacteur van Joods Actueel. Op de volledige foto zie je ook nog Guido Joris, redacteur van hetzelfde blad dat bij herhaling scherp uithaalde naar het Vlaams Belang. In januari 2008 publiceerde Joods Actueel bijvoorbeeld een steengoed dossier over De tien hoofdzonden van het Vlaams Belang. Ook tevoren (de ontmaskering van Dewinter door jongeren zonder dat ze het beseften…) en daarna (het SS-teken op de gevel van café De Leeuw van Vlaanderen, de affaire Sandy Neel…): telkens was het voorbeeldig werk. Bij het voorwoord van het januari 2008-nummer schreef hoofdredacteur Michael Freilich: “Een mandataris van het Vlaams Belang, die zich aandient als een grote vriend van Israël en de Joodse gemeenschap, vroeg me onlangs wat zijn partij zou kunnen doen om de Joodse gemeenschap als vriend te hebben. Voor ons is het duidelijk.”

 

“De partijtop moet een zeer duidelijke (lees ondubbelzinnige) houding aannemen tegenover alles wat van ver of dichtbij kan geassocieerd worden met antisemitisme. Uitspraken of handelingen die niet door de beugel kunnen zoals het bijwonen van neonazibijeenkomsten, het brengen van de Hitlergroet of de Holocaust minimaliseren moeten kordaat worden aangepakt met directe uitsluiting uit de partij. Ook zijn excuses nodig tegenover overlevenden van de Shoa en hun nakomelingen voor de reeds begane fouten. (…) Het is aan de VB-partijtop om de nodige maturiteit aan de dag te leggen en voor eens en voor altijd te kappen met het verleden.” Is hier intussen aan voldaan? Neen. Roeland Raes bijvoorbeeld mag spijts zijn veroordeling voor negationisme, tot en met in hoger beroep, VB-lid blijven: impliciet en expliciet. En toch staat men vrolijk te dansen naast Tanguy Veys?!

 

Voor de goede orde: de hele eerste rij in zaal Elckerlyc werd het podium opgetrokken. Net naast de gewraakte foto – maar zij heeft er niet mee uitgepakt op Facebook of elders – stond ook Annick De Ridder te dansen. We zijn het niet altijd eens met Annick De Ridder, om het nog maar zacht uit te drukken. Maar Tanguy Veys? Denkt men echt dat hij het Paard van Troije is die de beschaving gaat brengen binnen het VB? Forget it. Veys is een Dewinter-boy. “Een Brusselse partijbediende”, noemt Francis Van den Eynde de in Gent wonende Veys. Een “door de Antwerpse gemeenteraadsfractie gestuurde apparatsjik”, schrijft Frank Vanhecke. Veys is misschien wel de slimste VB’er, maar een écht slimme VB’er die stapt op bij het VB. Voor de organisatoren van zondagavond, en bij uitbreiding de Joodse gemeenschap waarvan verschillende prominenten Tanguy Veys de hand kwamen schudden*, stelt zich de vraag wat het belangrijkste is: de belangen van Israël of de belangen van de Vlamingen die gevrijwaard willen blijven van racisme en discriminatie?

 

 

* We hebben er geen probleem mee als iemand een VB’er beleefd de hand geeft. Dat doen wij ook. Tanguy Veys laat op zijn Facebook uitschijnen dat het contact hartelijker was dan dat.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: veys, israël, internationaal |  Facebook | | |  Print

24-02-11

NOG VÉÉL WERK TE DOEN IN VLAANDEREN

In ’t Pallieterke lachen ze graag met de medemens; Belgicisten, linksen en minder radicale Vlaams-nationalisten in het bijzonder. Een zeldzame keer is men ernstig en eerlijk. Na een lange nabeschouwing over Vlaanderen, een week na de Morel-uitvaart luidt het: “Is ‘het Vlaams Belang dood’ zoals Rik Van Cauwelaert nogal overhaast (…) constateerde? Neen, natuurlijk niet. Maar de partij van Bruno Valkeniers staat wel voor een enorme uitdaging: bezinnen, verjongen, zichzelf heruitvinden, haar missie opfrissen van radicale stok-achter-de-deur, zich luchten van de onfrisse geurtjes.” ’t Pallieterke heeft nog een opmerking over het VB, maar interessanter wordt het als ’t Pallieterke Vlaanderen aanschouwt.

 

’t Pallieterke-medewerkster Annick Verbauwen: “Ik zie namelijk nog wel meer tangen op dat Vlaams varken zitten, ongerijmdheden die we moeten oplossen voor er nog maar sprake kan zijn van eigen natievorming. Onze enige grondstoffenrijkdom zit in de grijze hersenmassa – nochtans daalt het onderwijsniveau, scholen vinden geen leerkrachten meer, en de inschrijvingsfiles van kamperende ouders worden elk jaar langer. We maken van de Ronde van Vlaanderen een haast religieus evenement – nog zo’n massaritueel -, maar zelf worden we slijkevet en de fietspaden liggen er belabberd bij.

 

De bureaucratie, regelneverij en paperasserij nemen gestadig toe; als je je vuilzak een uur te vroeg buitenzet, mag je een boete verwachten, maar Ludo Leemans lag in zijn Antwerpse appartement al vier weken dood bij zijn demente vrouw voor iemand (letterlijk) onraad rook. Ook voor hem geen kathedraalceremonie, geen gezwollen toespraken, want het was ‘maar’ een gewone Vlaming, een mens zoals u en ik. Een week na de Morel-uitvaart zit ik dus met een ei: we kunnen wat volk op de been brengen en met diepe mannenstem over het Prinsenvolk zingen, maar als gemeenschap bestaan we niet.

 

Nog niet. Nationalisme blijkt bij ons nog altijd niet te rijmen met een echt maatschappelijk project, iets dat met duurzaamheid en collectieve levenskwaliteit te maken heeft. En net daarom blijft de Vlaamse beweging steken in de 19de eeuwse modder, waar af en toe een SUV door baggert. Zal Vlaanderen het verschil kunnen maken met België? Ik blijf hopen van wel. Anders kunnen we ons de moeite besparen en zullen een flinke portie vendelzwaaien en een korf streekgerechten volstaan. Met een goed evenementenbureau zetten we het Vlaamse gewest dan wel op de kaart.”

 

De kans dat men op het Vlaams Nationaal Zangfeest – het jaarlijks orgasmemoment van de Vlaams-nationalisten – aanstaande zondag in de Lotto Arena in Antwerpen veel verder geraakt dan het vendelzwaaien en promoten van streekproducten is bijzonder klein. Het programma belooft onder andere het vijftigjarig bestaan van het VNJ en het overlijden vijfentwintig jaar geleden van Armand Preud’homme in de kijker te zetten. Alle respect voor het verleden, maar dit zal Vlaanderen niet op de wereldkaart zetten. Laat staan dat het leven van de Vlamingen er beter van wordt.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen |  Facebook | | |  Print

23-02-11

LDD EN VB VERLIEZEN HET MEEST LEDEN

Uit een rondvraag van De Standaard bij alle Vlaamse politieke partijen blijkt dat op de N-VA na alle Vlaamse politieke partijen de voorbije vier jaar leden verloren, de LDD en het VB het meest.

 

In 2006 had de N-VA een 10 400 leden; in 2010 eindigde men op een 15 800 leden, maar daar stopte het niet bij. Blijft dat de partij van Bart De Wever in verhouding met haar stemmenaantal van bijna 1,2 miljoen stemmen verhoudingsgewijs bijzonder weinig leden heeft. De CD&V heeft nog steeds de meeste leden, met een 70 200 leden. Wel verliest de CD&V op vier jaar tijd 14,3 % van haar leden. De SP.A doet nog slechter, met een ledenverlies van 15,9 % op vier jaar tijd. Maar er zijn er die verhoudingsgewijs nóg meer leden verliezen. De Lijst Dedecker (LDD, sinds de jongste naamsverandering Libertair - Direct - Democratisch) bereikte in 2008 haar hoogste ledenaantal, met een 6 300 leden. Intussen is de lijst van de Oostendse brulboei Jean-Marie Dedecker (foto: rechts, met naast hem VB-kopstuk Filip Dewinter) teruggevallen tot 3 800 leden. Een verlies van 40,2 %. Het VB is bijna-kampioen ledenverlies. In 2006 een 25 100 leden; in 2010 nog maar 19 500 leden. Een verlies van 22,3 %.

 

Er is geen knik in de dalende lijn van het VB-ledenaantal ingevolge een of andere gebeurtenis, wel is er een stijgend aantal leden dat het VB jaar na jaar verliest. Van 25 090 leden in 2006 ging het naar 25 000 leden in 2007 (- 90 leden), dan 23 850 leden in 2008 (- 1 150 leden), vervolgens 22 500 leden in 2009 (- 1 350 leden), en ten slotte 19 500 leden in 2010 (- 3 000 leden). Proficiat. Het gaat steeds beter met het VB.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, ldd, vb |  Facebook | | |  Print

22-02-11

VB VEROORDEELD VOOR SUSKE & WISKE-TEKENING

De vzw Vrijheidsfonds, die de dotaties van het Vlaams Belang ontvangt, en Johan Deckmyn, de voorzitter van de VB-koepel Gent, zijn vandaag veroordeeld tot een dwangsom van 5 000 euro per inbreuk als ze nog langer hun Suske & Wiske-parodie verspreiden waarmee ze uitpakten op de nieuwjaarsreceptie van de Stad Gent (foto 1).

 

Op een nagetekende cover van het album De Wilde Weldoener (1961, foto 2) kijken Suske en Wiske verschrikt op naar de Gentse socialistische burgemeester Daniël Termont (foto 3: de echte Daniël Termont) die vanuit een helikopter muntstukken in het rond strooit naar mensen van onmiskenbaar buitenlandse origine. Het misbruik van de bewuste Suske en Wiskecover gebeurde zonder medeweten, zonder medewerking en tegen de wil in van de uitgeverij, de erven van tekenaar Willy Vandersteen en van Studio Vandersteen. In het vonnis van de rechtbank van eerste aanleg in Brussel werden alle verweermiddelen van de tegenpartijen ongegrond verklaard. Het Vlaams Belang is veroordeeld tot het niet langer verspreiden van de kalenders waarop de namaak Suske & Wiske staan of onder welke vorm ook  de Suske & Wiske-tekening van VB-cartoonist Fré te verspreiden. Zoniet moet het VB 5 000 euro per vastgestelde inbreuk betalen, met een maximum van 500 000 euro per dag waarop de gerechtelijke uitspraak genegeerd wordt.

 

Het VB beraadt zich nog of het beroep zal aantekenen. “We zullen eerst het vonnis grondig bestuderen”, klinkt het. Er zijn 2 000 Gentse VB-kalendertjes met de gewraakte Suske & Wiske-parodie verspreid. De vzw Vrijheidsfonds en Johan Deckmyn zijn ook veroordeeld tot het betalen van de gerechtskosten. Kristina Colen, fractieleidster van het VB in de Gentse gemeenteraad, had geen probleem met de stunt van Johan Deckmyn en de zijnen, maar betreurde wel publiek “dat die mensen (de clan-Deckmyn, nvdr.) in de gemeenteraad hun inhoudelijk werk niet doen.”

22:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, deckmyn |  Facebook | | |  Print

WELKE TOEKOMST VOOR HET VB EN HET CORDON SANITAIRE ?

Emoties zijn niet altijd een goede raadgever. Naar aanleiding van de begrafenis van Marie-Rose Morel werden een aantal voorspellingen en wensen geuit, waar wij toch enige twijfels over hebben.

 

Rik Van Cauwelaert (foto 1) besloot vorige week een artikel in Knack over de begrafenis van Marie-Rose Morel met: “Tegen die emotionalisering (na het bekendmaken van haar ziekte en familieleven, nvdr.) had haar gewezen partij geen zinnig weerwoord. Met het binnenhalen van Morel – al was dat niet de bedoeling – heeft Vlaams Belang de eigen neergang bespoedigd. Vorige zaterdag kondigde een opiniepeiling een nieuw fors verlies aan voor Vlaams Belang. Het mag duidelijk zijn dat afgelopen zaterdag in Antwerpen niet alleen Marie-Rose Morel maar ook haar gewezen partij Vlaams Belang werd begraven.” Het VB over en out ? Dat lijkt ons toch voorbarig. In de enquête waar Rik Van Cauwelaert naar verwijst (van de krantengroep L’Avenir) verliest het VB 1,1 %, en komt het toch nog uit op 11,5 %. CD&V en Open VLD verliezen een pak meer, respectievelijk 4,7 % (om te stranden op 12,9 %) en 2,4 % (om uit te komen op 11,3 %). Zo slecht is dat dan toch niet voor het VB. Iedereen verliest aan de N-VA-tsunami, op SP.A en Groen! na die lichte winst boeken volgens deze opiniepeiling. Zelfs een aantal VB-kaderleden zouden N-VA stemmen, maar allicht hebben de N-VA-stemmen meer te maken met het geloof dat de N-VA voor Vlaanderen meer kan realiseren dan het steriel gedoe van het VB. Eerder is het dat, dan dat men omwille van Marie-Rose Morel voor de N-VA zou stemmen. In en rond de kathedraal zagen we bij de begrafenisplechtigheid daarenboven een aantal Dewinter-volgelingen. Aangegrepen door het menselijk drama, maar daarom niet politiek van kamp veranderd binnen het VB. Een oudere dame had nog een Vlaams Blok-speldje op haar jas. Die zien we evenmin gauw N-VA stemmen. Er blijft bij het VB, letterlijk en figuurlijk, een harde kern.

 

Jean-Pierre Rondas (foto 2 - producer bij de radiozender Klara, op enkele dagen van zijn pensionering) stuurde een opiniebijdrage naar De Morgen. Volgens Jean-Pierre Rondas heerst er in Vlaanderen over het cordon sanitaire “een latent onbehagen en zelfs schaamte, ook als het de laatste tijd de krantenkoppen niet meer haalt. De uitvaart van Marie-Rose Morel heeft de mogelijkheid van het doorbreken van het cordon op dramatische wijze opgevoerd.” Hoezo? Terwijl Marie-Rose Morel expliciet niet wilde dat Filip Dewinter, Gerolf Annemans en Bruno Valkeniers bij haar begrafenisplechtigheid aanwezig zouden zijn, zouden de Vlaamse politieke partijen nu mogelijk wél bestuursakkoorden kunnen sluiten met de partij van Dewinter, Annemans en Valkeniers? Geef toe dat het een vreemde redenering is. Het wordt natuurlijk minder vreemd als we nog eens kijken naar de titel boven Rondas’ opiniebijdrage in De Morgen van 16 februari 2011: Heer, vergeef ons dat cordon. Rondas wil af van het cordon sanitaire. Punt. Desnoods gebruikt hij er de kromste redeneringen voor. Goed dat Jos Geysels in De Morgen gisteren nog eens op een heldere manier uitlegde wat het cordon sanitaire is, en waarom het wenselijk is (zie hieronder: Er zijn goede redenen voor een cordon sanitaire).

 

Politici, ze laten zich niet altijd leiden door de hooggestemde idealen die ze zeggen aan te hangen. Wat voor hen telt, is in de eerste plaats: is het VB mathematisch nodig voor een bestuursmeerderheid. Indien niet, waarom zich dan in een avontuur met het VB storten? Maar als ze enige geloofwaardigheid willen behouden – op termijn hun enig politiek kapitaal – laten democratische Vlaams-nationalisten, christen-democraten, liberalen… zich leiden door de zuivere principes van het cordon sanitaire.  

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel, vb, n-va, cordon sanitaire |  Facebook | | |  Print

ER ZIJN GOEDE REDENEN VOOR EEN CORDON SANITAIRE

“’Tijd voor een nieuw geluid’. Zo eindigt Jean-Pierre Rondas zijn betoog over de 'uitvaart' van het cordon sanitaire bij de begrafenis van Marie-Rose Morel. Zo nieuw is zijn geluid echter niet. Het is een weliswaar scherp verwoord pleidooi tegen het cordon, maar met voorspellingen, argumenten en insinuaties die al talloze keren werden geformuleerd. En meestal op basis van een verkeerde definitie of omschrijving van het cordon. Misschien is het daarom nuttig een aantal feiten op een rijtje te zetten”, aldus Jos Geysels (foto – Agalev, Groen!, Minister van Staat en samen met Hugo Gijsels initiatiefnemer van het cordon sanitaire).

Jos Geysels (in De Morgen, 21 februari 2011): “Op 10 mei 1989 ondertekenden de voorzitters van de toenmalige CVP (Herman Van Rompuy), SP (Frank Vandenbroucke), PVV (Annemie Neyts), algemeen secretaris van de VU (Paul Van Grembergen) en ondergetekende een protocol waarbij ze zich ertoe verbonden ‘geen politieke akkoorden af te sluiten of afspraken te maken met het Vlaams Blok, noch in het kader van democratisch verkozen organen op gemeentelijk, provinciaal, gewestelijk, nationaal en Europees niveau, noch in het kader van verkiezingen voor de genoemde niveaus’. De tekst was kort. En de motivatie was even duidelijk: het Vlaams Blok miskent in haar programma en politieke praktijk de fundamentele democratische uitgangspunten en mensenrechten. Het cordon is dus een uitspraak over de grondbeginselen van de politieke democratie, over het respecteren van fundamentele grondrechten als vrijheid en gelijkheid. Niets meer, niets minder.

Democratie is een georganiseerd meningsverschil, een politieke ruimte waar partijen elkaar 'bestrijden' op basis van hun programma en de daarmee verbonden argumentaties, stellingen en voorstellen. Democratie veronderstelt ideologische diversiteit en een politieke strijd. Dat maakt haar levendig en kwetsbaar. Maar dit impliceert wel het aanvaarden van fundamentele grondbeginselen, zoals het gelijkheidsprincipe en het non-discriminatiebeginsel. Volgens de ondertekenaars viel het Vlaams Blok onder dit democratische minimum. Ten gronde is deze uitspraak dus een principieel statement en geen strategisch manoeuvre. Het is ook een afspraak waarbij bestuursakkoorden met deze partij worden uitgesloten. Niets meer, niets minder.

Deze afspraak bevat dus geen cordon médiatique of een inperking van de vrije meningsuiting. Het bepaalt niet dat het debat met extreem rechts niet gevoerd moet worden. Op geen enkele wijze wordt de werking van het (nu) Vlaams Belang en haar vertegenwoordigers in de democratische instellingen en andere organisaties (zoals in de raad van bestuur van de VRT of het Antwerps havenbestuur) aan banden gelegd. Voor die werking ontvangt het overheidsdotaties. Waar zit hier de "moreel-politieke degeneratie" waar Jean-Pierre Rondas het over heeft?

Het cordon is een vrijwillige afspraak tussen democratische partijen, geen wettelijke regeling of een afdwingbare norm. Wat daar ondemocratisch aan zou zijn is mij (en Ignaas Devisch in zijn repliek) een raadsel. Het is opvallend in de geschiedenis van de discussies over het cordon dat er dikwijls heel ruime interpretaties en onjuiste definities aan deze afspraak werden gegeven, terwijl de inhoud van de uitspraak veel minder aan bod kwam. Deze ruime interpretaties vielen in de politieke discussie meestal samen met strategische en tactische manoeuvres, vooral in (pre-)electorale periodes.

‘Daardoor worden de redenen waarom niet met extreem rechts wordt samengewerkt niet alleen verzwegen, maar ook onderuitgehaald. Het politieke spel (...) doet niets af aan de ideologische onderbouw die (...) overweegt: dat je niets met racisme wil te maken hebben’, schreef Karel De Gucht in zijn boek Pluche. Over de banalisering van extreem-rechts. De motivatie verdween meer en meer naar de achtergrond terwijl de afspraak met grof geschut werd beschoten. De ideologische onderbouw voor het cordon kwam onder druk te staan in een sfeer van banalisering en normalisering van racistische ideeën. Een proces dat nog altijd bezig is. Ten onrechte.

Vijftien jaar (!) na de eerste versie van het cordon kregen we een andere, duidelijke uitspraak van het Hof van Beroep in Gent. De rechtbank veroordeelde drie vzw's van het Vlaams Blok omdat ‘vreemdelingen op onweerlegbare en systematische wijze als zondebok worden bestempeld’ en ze ‘wetens en willens hebben aangezet tot haat tegen bepaalde bevolkingsgroepen. Niet enkel omwille van hun nationaliteit, maar ook omwille van hun etnische afstamming, hun godsdienst en zelfs hun gewoonten en hun kledij’. Volgens het Hof ‘is dit aanzetten tot rassenhaat, en niet het uitoefenen van de vrijheid van meningsuiting’.

Is het dan ‘schandalig’ dat democratische partijen beslissen om met een dergelijke partij geen bestuursakkoorden te maken? Is het dan ‘zondig’ dat ze geen meerderheid willen vormen met een partij die voor structureel racisme en discriminatie veroordeeld is? In een democratie is de confrontatie van ideeën en meningen essentieel. In de politiek moet je soepel zijn, flexibel en bereid zijn om compromissen te sluiten. Maar even belangrijk is dat democraten ondanks al hun meningsverschillen over één zaak niet van mening verschillen, namelijk dat we best niet slordig omspringen met de fundamenten van die democratie. Inzake racisme kun je niet soepel zijn, over vreemdelingenhaat sluit je geen compromissen.

 

Het kan best zijn, zoals Jean-Pierre Rondas schrijft, dat er de volgende jaren een grootscheepse hertekening van het partijenlandschap komt. Dat vereist nieuwe analyses en inzichten. Er zullen winnaars en verliezers zijn. Maar de democratie kan het zich niet veroorloven bij die laatste groep te behoren.”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, cordon sanitaire |  Facebook | | |  Print

21-02-11

NSV HAALT MOSTERD BIJ VLAAMS BLOK EN VMO

Sinds gisteren zijn acht nieuwe NSV-zelfklevers verkrijgbaar. Van ‘De migrant: hij kwam, hij zag en verdorie… hij bleef!’ tot ‘Tegen dreadlocks’ (foto 1). Vandaar dat er ook parodieën in omloop zijn. Parodieën maar wel pijnlijk correct (foto 2).

 

De zelfklevers doen sterk denken aan de propaganda van het Vlaams Blok, de VMO en consoorten. Het vliegtuig en de slogan ‘Genoeg integratie, remigratie nu’, ‘Linkse ratten, rol uw matten’, enzomeer. Onder aanvoering van Tom Van Grieken is de NSV blijkbaar geradicaliseerd. Tom Van Grieken: twee jaar geleden Antwerps NSV-praeses, intussen nationaal NSV-voorzitter. Na de NSV-betoging vorig jaar in Antwerpen was Filip Dewinter in zijn nopjes met de NJSV-spandoek ‘Genoeg integratie, nu remigratie!’. Om in de gunst van Filip Dewinter te staan willen de NSV-studenten niet onder doen voor de NJSV-scholieren. Vandaar nu dezelfde slogan op een zelfklever.

Naar jaarlijkse traditie organiseert de NSV op donderdag 10 maart een betoging. Deze keer is Gent aan de beurt, andere jaren maakte men Leuven of Antwerpen onveilig. Thema is dit jaar Geen evolutie, maar revolutie’. Volgens de NSV is de slogan gekozen “om op de dringendheid van Vlaamse onafhankelijkheid te wijzen. In tegenstelling tot wat sommigen denken, heeft bijvoorbeeld de Vlaamse rand en onze Vlaamse economie geen 10 jaar meer. De tijd speelt in het nadeel van de toekomst van Vlaanderen. Er moet nu gehandeld worden! Wachten op verdamping is één ding, maar dit neemt niet weg dat we geen vuurtje mogen stoken om het verdampen van België te versnellen. Wij hebben genoeg van staatshervormingen na staatshervormingen. Het einde van België is nu aan de orde!”

Het is met een visadempje wachten op het einde van België en een Vlaanderen waar er geen migranten meer zijn, iedereen radicaal Vlaams is, de bierprijs nooit meer verhoogd wordt, linkse ratten naar Cuba uitwijken en dreadlocks nog slechts een nare herinnering zijn. Wie tegen racisme en discriminatie is, en ook voor een alternatief op het neoliberale besparingsbeleid van de traditionele politici is, betoogt diezelfde donderdag 10 maart in Gent daarentegen mee met Blokbuster.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nsv, vb-vrienden, actie |  Facebook | | |  Print

20-02-11

MET DE N-VA DEZELFDE WEG OP ALS MET HET VB ?

De N-VA mag dan wel een conservatieve maar democratische Vlaams-nationalistische partij zijn, leden ervan vertonen toch autoritaire trekjes die men eerder bij het VB verwacht. We wezen hier gisteren op een VB-gemeenteraadslid die vroeg om een portret van een VNV-oorlogsburgemeester een plaats te gunnen in de gemeenteraadszaal, maar een paar kilometers verderop deed een N-VA-gemeenteraadslid net hetzelfde.

 

Vlaams Parlementslid Lieven Dehandschutter (N-VA) heeft – zo bericht De Morgen dit weekend – een batterij schriftelijke vragen over de KVS afgevuurd naar Vlaams minister van Cultuur Joke Schauvliege. Allemaal omdat in de Brusselse schouwburg op 21 januari de thema-avond Niet in onze naam plaatsvond, waar een grote groep kunstenaars zich uitsprak tegen de splitsing van België. De KVS was in een mum van tijd uitverkocht, vele belangstellenden moesten huiswaarts keren omdat er geen zitje meer vrij was. “Ik neem aan dat de artistieke programmatie in vrijheid moet kunnen gebeuren. Wij merken dat er in bepaalde culturele instellingen systematisch een niet onbelangrijke strekking van de Vlamingen niet vertegenwoordigt wordt. Dat roept vragen op”, zegt Dehandschutter in De Morgen. Een beetje een warrige uitleg. Eerst de vrijheid van de artistieke programmatie verdedigen, maar dan problemen hebben met de keuze. Klagen dat een niet onbelangrijke strekking van de Vlamingen niet vertegenwoordigt wordt, maar in feite aanklagen dat een andere niet onbelangrijke strekking van de Vlamingen één avond naar haar zin krijgt in de KVS… Nog een stap verder en we zitten terug bij het VB dat in 2005 de sluiting van de KVS vroeg omdat die te weinig Vlaams, te multicultureel en te politiek geïnspireerd zou zijn. In één adem door werden toen in Antwerpen en Gent ook vragen gesteld over de programmatie in Het Toneelhuis en bij het NT Gent.

 

In Steenokkerzeel vroeg N-VA-gemeenteraadslid Kurt Ryon een paar dagen geleden om Le Soir niet langer ter beschikking te stellen in de plaatselijke bibliotheek. “Lezers die echt een Franstalige krant verkiezen, kunnen nog steeds terecht op het internet.” VB’er Karel Goderis had vorig jaar dezelfde vraag ook al eens gesteld, en onder het bestuur van het Front national (FN) verdwenen kranten als Libération en weekbladen als L’ Evénement du Jeudi uit de plaatselijke bibliotheken. Luc Tuymans noemde deze week Bart De Wever gevaarlijker dan het Vlaams Belang. Luc Tuymans (donderdag 17 februari in De Ochtend) over The flag, een werk met de Vlaamse Leeuw erop: “Dit maakte ik vanuit mijn walging voor het Vlaams Belang, waar toen in Antwerpen één op drie op stemde. Nu zijn we in een nog gevaarlijker stadium beland met de heer Bart De Wever.” “De N-VA is gewoon een eenmanspartij”, zei Tuymans nog. “Dat dertig procent van de Vlamingen op hem gestemd heeft, heeft De Wever te danken aan het feit dat hij integer overkomt. Maar dat is niet moeilijk als je hem vergelijkt met Yves Leterme.” En nog: “Ik ben niet anti-Vlaams en hervormingen in dit land moeten bespreekbaar zijn. Maar ik ben wel tegen dat minderwaardigheidscomplex van de Vlaams-nationalisten dat is blijven hangen sinds de Eerste Wereldoorlog. De Wever is zogezegd een historicus, maar eigenlijk is hij een fucking separatist.”

 

Wij schakelen Bart De Wever niet gelijk met Filip Dewinter, laat staan dat we BDW erger zouden vinden dan FDW. Bart De Wever rekent het zelf tot zijn grote verdienste dat hij vorig jaar stemmen bij het VB heeft teruggehaald naar het democratisch Vlaams-nationalisme. Nog vóór hij zichzelf daarvoor loofde, wees Antwerps burgemeester Patrick Janssens al op die verdienste. Maar De Wever moet natuurlijk wel opletten het met de N-VA profonde niet dezelfde weg opgaat als met het VB. Dat De Wever zich tijdens de begrafenisplechtigheid verontschuldigde dat de partijpolitiek hem en Morel uit elkaar had gedreven, en zei dat hij Marie-Rose Morel nooit op racisme heeft kunnen betrappen, is niet bemoedigend. De aanvaringen die Morel had met de VB-partijtop gingen over veel, maar niet over het racistisch discours as such. Paul Goossens herinnert er dit weekend in een column in De Standaard nog aan. “In de kathedraal werd de weg naar een generaal pardon geëffend”, besluit Paul Goossens. “Het kan de herverkaveling van de Vlaamse rechterzijde danig versnellen, zodat De Wever kan triomferen en gloriëren als hij in 2012 (bij de gemeenteraads- verkiezingen, nvdr.) zijn afspraak met de geschiedenis heeft. Tegelijkertijd dreigt het Vlaams nationalisme echter in brak water te belanden. Een nationalisme dat uit compassie, eigenbelang of opportunisme gedachtegoed tolereert dat bevolkingsgroepen stigmatiseert, ontspoort. Altijd.”

 

Het gevaar schuilt echter niet alleen in het in de armen sluiten van VB’ers en VB-stemmers. De Marc Byttebiers, Lieven Dehandschutters en Kurt Ryons van de N-VA zijn ook wel een probleem. Bellum est sua vitia nosse. Het is goed zijn gebreken te kennen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, vb, de wever, cultuur |  Facebook | | |  Print

19-02-11

VB WIL PORTRET VAN VNV-OORLOGSBURGEMEESTER IN GEMEENTERAADSZAAL

Het VB wil dat het portret van VNV-burgemeester Remi Craeymeersch toegevoegd wordt aan de galerij portretten van burgemeesters in de gemeenteraadszaal van Ingelmunster. Huidig burgemeester Yves Vercruysse (CD&V) belooft de vraag van VB-gemeenteraadsfractieleider en -provincieraadslid Georg Barbary te onderzoeken.


De voorbije gemeenteraadszitting in Ingelmunster (West-Vlaanderen) merkte VB-fractieleider Georg Barbary op dat Remi Craeymeersch ontbreekt in de fotoreeks van voormalige burgemeesters in de gemeenteraadszaal. Craeymeersch was tijdens de Tweede Wereldoorlog VNV-burgemeester van Ingelmunster. "Uit navraag bij oudere dorpsgenoten blijkt dat Remi Craeymeersch onze gemeente in deze woelige periode op een eerlijke en correcte manier heeft geleid. Kan zijn foto dan ook niet toegevoegd worden aan de galerij? Deze moet geen waardeoordeel vellen, maar een weergave zijn van de geschiedenis van de gemeente", meent Barbary. "Ook in Deerlijk werd al een oorlogsburgemeester toegevoegd." (In Deerlijk gebeurde dit in 2008 na herhaalde vragen van N-VA-gemeenteraadslid Marc Byttebier. Het was ook Marc Byttebier die in de gemeenteraad van Deerlijk vroeg om een betere bewegwijzering naar, en het op het internet beter bekend maken van, het plaatselijk museum over schrijver-componist René De Clercq. In 1920 ter dood veroordeeld voor collaboratie met de Duitse bezetter tijdens de Eerste Wereldoorlog.) Burgemeester Yves Vercruysse (CD&V) beloofde de vraag van Georg Barbary te onderzoeken en zich over Remi Craeymeersch te informeren bij de heemkundige kring van Ingelmunster. Rob Kindt van de oppositiepartij De Brug vraagt zich af of dit verstandig is. Rob Kindt: "De galerij mag inderdaad geen waardeoordeel vormen. Ik vraag me echter af of we met het portret van een VNV-burgemeester in de raadszaal niet tegen de schenen van onze oudstrijders gaan schoppen."

 

In het standaardwerk Oorlogsburgemeesters 40/44. Lokaal bestuur en collaboratie in België van Nico Wouters (foto 1) wordt Remi Craeymeersch enkel vermeld bij de voor het boek geraadpleegde individuele strafdossiers bij het Auditoriaat-Generaal van de Krijgsmacht. Craeymeersch was van 1941 tot 1945 burgemeester van Ingelmunster. Na hem waren het altijd CVP/CD&V’ers die burgemeester waren van deze buurgemeente van Izegem (foto 2: CD&V-burgemeester Jean-Pierre De Clercq die tijdens een gemeenteraadszitting in 2009 een VB-spaarvarkentje uit handen van Georg Barbary in ontvangst neemt). Tussen 1940 en 1944 veroverde het VNV met de hulp van de Duitse bezetter bijna 70 procent van alle burgemeestersposten in Vlaanderen. VNV’er Gerard Romsée werd begin 1941 secretaris-generaal van Binnenlandse Zaken en kon zo een systematische zuiverings- en benoemingspolitiek voeren. “Na de uitschakeling van de gemeenteraden in 1941 waren de VNV-burgemeesters ook echte lokale leiders volgens het Führerprinzip, met grote individuele bevoegdheden”, legt Nico Wouters uit in het pas verschenen boek naar aanleiding van de tentoonstelling Gekleurd verleden.

“Aanvankelijk, in de slipstream van het Duitse succes, stelden de meeste VNV-burgemeesters zich politiek en bestuurlijk erg radicaal op. Stads- en gemeentebesturen werden ingezet om de positie van het VNV als totalitaire eenheidspartij in Vlaanderen uit te bouwen: politieke propaganda, benoemingen en ontslagen, druk op personeel en bevolking, inzet van gemeentemiddelen voor de partij… Lokale politieke tegenstanders werden via de gemeentelijke administratie geviseerd en aangepakt. Het hele apparaat van controle en ordehandhaving in gemeenten en steden werd politiek ingevuld in nauwe samenwerking met de bezetter. De lokale besturen werden geleidelijk omgebouwd tot nieuwe autoritaire stadsstaatjes. Een belangrijk aspect daarvan gebeurde achter de schermen. De meeste VNV-burgemeesters stonden in nauw contact met de Duitse overheden en wisselden informatie uit over inwoners en wat er in de gemeente gebeurde. (…) Toen in 1944 de Duitse nederlaag onafwendbaar werd, waren veel VNV-burgemeesters naar buiten toe gewone beheerders van de lopende gemeentezaken geworden.”

 

Voor de Dag Allemaal-lezers die intussen de link naar deze blog hebben ontdekt, nog dit. Georg Barbary, die vroeg om het portret van de VNV-oorlogsburgemeester van Ingelmunster in de gemeenteraadszaal op te hangen, huwde op 11 juli 2008 met Els Vanbrakel, voorzitster van het VB-Ingelmunster. Op hun trouwdag werd ook hun kindje Elie Blue boven het doopvont gehouden. Getuigen bij hun huwelijk waren Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel. Bien étonné de se trouver ensemble?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ingelmunster, west-vlaanderen, collaboratie, vanhecke, morel |  Facebook | | |  Print

18-02-11

GEERT WILDERS IS BOOS

Woensdag 2 maart gaat Nederland naar de stembus voor de Provinciale Statenverkiezingen, en een portie verontwaardiging en zelfbeklag is dan mooi meegenomen om stemmen te winnen.

 

De kiezers stemmen voor de leden van de Provinciale Staten (zeg maar: de provincieraden), maar op hun beurt kiezen de leden van de Provinciale Staten de mensen die in de Eerste Kamer (vergelijkbaar met onze Senaat) mogen zetelen. Geert Wilders’ partij is nog niet vertegenwoordigd in die Eerste Kamer. De verkiezingen op 2 maart zijn dan ook een zegen voor Wilders (foto 1), maar ook een nachtmerrie want Wilders moet nu zijn eenmanspartij weer uitbreiden met kandidaten om de PVV-lijsten te vullen. En opnieuw loopt het mis. Extreemrechts en neonazistisch Nederland staat niet noodzakelijk achter Wilders: zijn anti-islamverhaal vindt men sympathiek maar zijn houding pro-Israël weegt zwaarder door en bepaalt dan ook hun negatieve houding tegenover Wilders. Onze collega’s van Kafka achterhaalden echter dat onder meer een Mussolini-fan, een SS-bewonderaar en een voormalig Tweede Kamerlid van de Centrumdemocraten (de partij van Hans Janmaat) Wilders steunen bij zijn huidige stembusgang.

 

Terwijl de met gedoogsteun van Wilders regerende liberale VVD- en christendemocratische CDA-ministers zich verantwoorden voor hun beleid, duikt Geert Wilders weg als het erop aankomt om het regeringsbeleid te vergelijken met de kiesbeloftes van Wilders. De lijst van gebroken beloften is lang, maar samengevat: de zwakkeren gaan erop achteruit spijts Wilders’ PVV zich profileerde als een sociale partij; van het aanpakken van de “graaiers en profiteurs” kwam niets in huis. Wilders lanceert dan maar voorstellen zoals het bouwen van ‘tuigdorpen’ waar al wie overlast bezorgt, en desnoods hun ouders, broers en zusters erbij, in samengedreven worden. Als daarover een cartoon (foto 2) verschijnt op de VARA-blog Joop.nl, is Wilders diep verontwaardigd en weigert hij deel te nemen aan een verkiezingsdebat in het VARA-programma Pauw & Witteman. Hoe anders reageerde Geert Wilders als moslims verontwaardigd waren over de Deense cartoons van Kurt Westergaard?! Wilders verspreidde de cartoons nog verder.

 

Een groep Nederlanders voert actie om de VVD en de CDA niet meer te laten samenwerken met de PVV, en roept daarom in een filmpje op om voor één keer niet meer VVD of CDA te stemmen. In een tweede filmpje wordt het gedrag van een aantal PVV-Tweede Kamerleden nagespeeld. Een paar succesvolle Belgacom-filmpjes achterna laat men in een derde filmpje kinderen letterlijk herhalen wat Geert Wilders vertelt over de islam en ‘tuig’. Wilders vindt het filmpje waarin kinderen zijn uitspraken herhalen (foto 3) “walgelijk”. Niet de uitspraken vindt Wilders een probleem, wel dat kinderen vertellen wat hij uitbazuint. Misschien eens beginnen met andere uitspraken, dan kunnen kinderen geen provocerende uitspraken herhalen. En er is intussen weer iets anders waar Wilders boos om is. De Nederlandse Algemene Rekenkamer (vergelijkbaar met ons Rekenhof) wil dat er een wet komt die politieke partijen verplicht openbaar te maken waar hun geld vandaan komt. Wilders is woedend op de “PvdA-kliek” van de Algemene Rekenkamer.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wilders, nederland, internationaal |  Facebook | | |  Print

17-02-11

“LAAT DE POLITIEKE PARTIJEN DE SCHADE BETALEN”

Vandaag wordt een triest wereldrecord behaald: 249 dagen praten over regeringsvorming, en in tegenstelling tot de vorige recordhouder – Irak – is er nog altijd geen vooruitzicht op een akkoord. Erik De Bruyn (foto 1) formuleerde in Knack begin januari anders wel een drukkingsmiddel waar de politieke partijen gevoelig voor zijn.

 

Elk nadeel heeft een voordeel. In Gent wordt vandaag op het Sint-Jacobsplein een ludiek volksfeest georganiseerd. In Antwerpen trakteert het KVHV met gratis vaten bier aan de Ossenmarkt, ter hoogte van hun stamkroeg café De Vettige Swa. In Brussel, Antwerpen, Gent, Leuven, Louvain-la-Neuve en Luik wordt uitgepakt met de frietrevolutie (foto 2). De KVHV’ers willen niets minder dan de snelle splitsing van België; de frietrevolutionairen komen op voor de goede kanten van België zoals een goede sociale zekerheid die dan ook niet mag gesplitst worden. De bizarste actie komt van het VB: daar roept men om de Vlaamse Leeuw uit te hangen. De oproep wordt getwitterd, er worden flyers over uitgedeeld (foto 3: Gent) en op Facebook waren er gisterenavond een tweehonderd mensen die zeiden aan de vlagactie deel te nemen. Natuurlijk is niet iedereen op Facebook, en al zeker niet het vergrijzend Vlaams-nationalistisch verenigingsleven. Maar allez, we zullen zien of we vandaag wakker worden in een land waar in elke straat Vlaamse Leeuwenvlaggen wapperen.

 

Wat ons verbaast – of toch weer niet – is dat het stil blijft rond een voorstel van Erik De Bruyn (SP.A Rood) in Knack van 12 januari 2011. Een paar professoren hebben het idee later ook geformuleerd, maar het is niet de talk of the town. Erik De Bruyn (in Knack): “Een van de sleutelwoorden in de regeringsonderhandelingen is responsabilisering. Wel, dat men dan consequent is. Het is de taak van politici om compromissen te zoeken en een regering te vormen. Aangezien ze daarin falen, moeten ze zelf maar opdraaien voor de economische schade. Wij vinden trouwens dat er aan de dotaties van alle partijen geraakt moet worden, ook aan die van de oppositie. Want ook zij doen mee aan het communautair opbod. (…) Let wel: het is niet omdat wij het communautair opbod ter discussie stellen dat we nu old school unitaristen zouden zijn. Ook wij willen dat de staat hervormd wordt, maar wel op een verantwoorde manier.”

 

De frietrevolutionairen pleiten voor een federale kieskring. Erik De Bruyn staat daar achter. “Ik vind het totaal niet democratisch dat we maar voor de helft van ons parlement kunnen stemmen”, zegt De Bruyn. “In Wallonië en Brussel hebben ze al decennialang een eerste minister voor wie ze niet gestemd hebben. Iets soortgelijks geldt aan Vlaamse kant: je hoort hier veel kritiek op de manier waarop Michel Daerden (PS) het pensioendossier aanpakt, maar we kunnen die man op geen enkele manier electoraal ter verantwoording roepen.” En nog dit. SP.A-voorzitster Caroline Gennez zei gisterenavond dat de Franstaligen reageren alsof hen een vingernagel wordt uitgetrokken bij elk stapje in de richting van de staatshervorming. Niet dat we de nood voelen de Franstaligen te verdedigen, maar het splitsingsscenario botst op een paar vanzelfsprekendheden. Zoals het VB geloven dat je met een eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring en een “korte” bespreking over de praktische modaliteiten Vlaanderen onafhankelijk maakt, is natuurlijk helemaal van de pot gerukt.

00:11 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgië, vlaanderen, actie |  Facebook | | |  Print

16-02-11

SAM VAN ROOY TWEEDE VLAAMSE MEDEWERKER VAN WILDERS

In Humo schetst Tom Cochez deze week hoe Paul Belien, echtgenoot van Alexandra Colen en sinds september 2010 persoonlijk adviseur van Geert Wilders (foto 1), de spil is tussen Filip Dewinter, Geert Wilders en rechts Amerika voor hun Heilige Oorlog tegen de islam. Maar echt spraakzaam zijn de Amerikanen niet over hun contacten met Dewinter en Wilders, en Paul Belien zelf weigert elk commentaar. De Heilige Oorlog wordt blijkbaar georganiseerd vanuit cenakels die het daglicht niet verdragen.

 

Volgens ’t Pallieterke krijgt Paul Belien binnenkort Vlaams gezelschap. Sam van Rooy (foto 2), zoon van islambasher Wim van Rooy en zelf ook bezig zich in die discipline te onderscheiden, zal binnenkort in Den Haag een kantoor bezetten naast Paul Belien. Werd over Marie-Rose Morel gezegd dat ze altijd op het derde rijvak reed, ook voor Sam van Rooy (25 j.) geldt die beeldspraak. Als kind verraste hij met het in 1997 verschenen boek De Vampierenmoord, een jaar later gevolgd door Smokkel in Egypte. Een paar jaar later stort hij zich fanatiek op het wielrennen. Vanaf 2004 is hij profwielrenner.

 

Vader Wim van Rooy, ooit nog redacteur van Links, publiceert in 2008 het vuistdikke De malaise van de multiculturaliteit. Zoon Sam, intussen industrieel ingenieur, smijt zich hierna op een nieuwe hobby: vader en zoon Van Rooy publiceren in 2010 samen de bundel essays De islam. Kritische essays over een politieke religie. Van Sam van Rooy zou in juni vorig jaar De malaise van het islamdebat in Vlaanderen verschijnen, maar dat is nog steeds niet verschenen. Als op 31 maart 2010 Sharia4Belgium een lezing van Benno Barnard in Antwerpen verstoort, zijn twee mensen als bij wonder aanwezig om het tumult te filmen en via YouTube snel te verspreiden: VB’er Tanguy Veys en… Sam van Rooy. 

 

Sam van Rooy werkt voor een Nederlandse bouwfirma, maar gaat nu ook voor de koning van de afbraakpolitiek werken.

00:12 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wilders, belien, van rooy |  Facebook | | |  Print

15-02-11

“NU MAG HET HEEL STIL WORDEN”

“Nu mag het heel stil worden”, zo besloot pastor Paul Smets zijn homilie bij de begrafenisplechtigheid van Marie-Rose Morel. Maar met bepaalde media draaide het heel anders uit. Gisteren, één dag vroeger dan gewoonlijk, lag in de krantenwinkels de nieuwe Dag Allemaal met op de cover de aankondiging dat binnenin de trouwfoto’s van Marie-Rose Morel staan: Exclusief. (…) Door Marie-Rose zélf voor u gekozen. En Het Laatste Nieuws/De Nieuwe Gazet kopte op de voorpagina Walen misbruiken dood Morel. Bij Het Nieuwsblad een gelijkaardige titel.

 

Wij – die meer dan drie uren bij de rouwenden waren – dachten dat het voornaamste nieuws was: (1) de massale opkomst bij de begrafenisplechtigheid van Marie-Rose Morel, (2) het spontane applaus voor Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke, (3) de toespraken in de kathedraal, en (4) de VB-top die niet welkom was. Voor de meeneemkrant De Zondag was het voornaamste nieuws echter: De Wever in tranen. Was de kop van Het Nieuwsblad zondag nog Vaarwel mama, maandag was het Franstalig België vindt medeleven met Morel totaal misplaatst. Bij Het Laatste Nieuws/De Nieuwe Gazet was het een gelijkaardige kop (foto 1). Een RTBF-reportage van 1’30” die gelijkgeschakeld wordt met dé mening van álle Walen, en zelfs héél Franstalig België… il faut le faire. Ongetwijfeld hadden er meer nuances in de  reportage kunnen en moeten steken: dat Bruno Valkeniers, Filip Dewinter en Gerolf Annemans niet welkom waren volgens de wilsbeschikking van Marie-Rose Morel werd niet vermeld, zoals het ook aan de RTBF is voorbijgegaan dat het vooral de moedige vrouw Marie-Rose Morel was die een belangrijk deel van Vlaanderen in de ban hield, dat de waardering voor Frank Vanhecke als liefhebbende echtgenoot los staat van zijn politieke denkbeelden…

Volgens Bart De Wever is op dergelijke manier bericht “omdat veel Walen niks van Vlaanderen begrijpen en echt niet begrijpen hoe Vlamingen denken.” Zouden de Vlamingen de Walen wél correct begrijpen? En dan, Bart De Wever in dezelfde Het Laatste Nieuws gisteren: “Inhoudelijk klopt het trouwens niet wat ze zeggen over Marie-Rose: ik heb haar nooit als een raciste gekend. Lezen Walen geen Vlaamse kranten? Is het hen volledig ontgaan dan dat Marie-Rose het Vlaams Belang juist heeft willen proberen te verzachten?” Heeft Marie-Rose Morel ooit afstand genomen van het VB-programma over migranten? Over euthanasie bijvoorbeeld wel, maar over het programma waarvoor het Vlaams Blok  door de rechtbank veroordeeld is voor racisme en het Vlaams Belang nooit heeft afgezworen? Men veranderde liever van naam dan van programma, en legio waren de grapjes van partijkopstukken die zich in speeches van naam ‘vergisten’. Marie-Rose Morel pleitte wel voor een andere stijl, maar brak het programma van het VB niet af. „Je moet op tijd vernieuwen om de mensen te blijven boeien en in je communicatie meegaan met de tijd. Mijn boodschap zou even hard zijn, maar ik zou die niet brengen in slogans. Wel in een power-pointpresentatie, met alle cijfers over de migratie”, verduidelijkte Marie-Rose Morel in Trouw (8 december 2009).  

Marie-Rose Morel had zelfs begrip voor de stijl-Dewinter. Marie-Rose Morel (in Gazet van Antwerpen, in december 2007 nadat haar het anti-moskeelied van Dewinter voor de voeten werd gegooid): “Die actie is misschien niet zo stijlvol, maar Filip kan geen bloemzaadjes uitdelen zoals ik in Schoten. Hij heeft middelen nodig die effect hebben in de stad. De meningen over dat lied zijn ook in onze partij verdeeld. (…) Niet iedereen verwoordt die boodschap op dezelfde manier, maar die verschillende profielen zijn juist de rijkdom van onze partij.” Later lag Marie-Rose Morel overhoop met Filip Dewinter, maar dat ging over het vernieuwen van de partijleiding, niet over het programma. Marie-Rose Morel in Gazet van Antwerpen, 4 juli 2009): “Met ons programma en onze ideologie is niks mis. Maar als je een goed product niet meer verkocht krijgt, dan moet je sleutelen aan je marketing.” Alle respect voor de vrouw die moedig vocht tegen de kanker en tegen de clan-Dewinter, maar men moet van Marie-Rose Morel nu ook niet een ‘politieke heilige’ maken.

Maar we hebben het laatste over Marie-Rose Morel nog niet gezien. Gewoonlijk ligt Dag Allemaal pas op dinsdag in de krantenwinkels. De editie van deze week (foto 2) lag gisteren al in de krantenwinkel, met drie verhalen over Marie-Rose Morel: een getuigenis van Frank Vanhecke over de laatste dagen en weken, een verslag van de begrafenisplechtigheid en een eerder politiek portret van Marie-Rose Morel. Niks mis daarmee, maar de nieuwswaarde is klein. Het enige opmerkelijke zijn de foto’s van de huwelijksplechtigheid ten huize Frank Vanhecke in Brugge een maand geleden, op zaterdag 8 januari. Marie-Rose Morel lachend én huilend. Op twaalf foto’s. Volgende week in Dag Allemaal (we verzinnen het niet): “Haar laatste vakantie met de vrienden.”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel, media |  Facebook | | |  Print

14-02-11

LADY ANGELINA: AMOR Y CORAÇÓN

Lady Angelina.JPGKris Van Gysel.JPGAanstaande zaterdag 19 februari wordt de tweede cd van Lady Angelina, Amor y Coraçón, voorgesteld in de clubzaal van de AB in Brussel. De redactie van AFF/Verzet heeft de cd al twee weken in huis, en is er helemaal weg van. Tien jaar geleden speelde Trijn Janssens (‘Lady Angelina’) mee in  de antifascistische fanfare Antifare La Familia. Een periode waar ze met genoegen op terugkijkt. (Foto 1: Lady Angelina tijdens de uitreiking van De Groene Waterman Prijs, een week geleden.)

 

Bij het CJP (Cultureel Jongeren Paspoort) zijn ze ook helemaal weg van de tweede cd van Lady Angelina. CJP: “Amor y Coraçón verbindt de vrolijke majeur met intrieste mineur: Het leven is niet wit of zwart, maar daar ergens tussenin. Deze tragikomische sfeer doet, ook door het instrumentarium, denken aan circus- en balkanmuziek, maar evenzeer flirt Lady Angelina met tango en het Vlaamse levenslied. Melancholie en levensvreugde zijn immers universeel en dat wordt mooi verbeeld in het artwork van de cd (…). Op deze tweede cd zijn de nummers mooi verdeeld over drie talen: Nederlands, Frans en Spaans. (…) In het sterke openingsnummer Ma Vie Perdu, overheerst (…) de weemoed. Meermaals, zoals in het sterke titelnummer, zingt Lady Angelina over het einde der tijden: "Vamos a bailar / contro el fin del  mundo". Ook bijzonder talrijk zijn de natuurmetaforen: als echte andersglobaliste met een hunker naar groen is de wereld van Lady Angelina vol idyllische natuurelementen. (…) Haar vleugeltjes heeft ze laten vallen; op Amor y Coraçón klinkt Lady Angelina als een optimistische stadsnomade met toch wat kerven in de ziel.”

 

Sinds 2000 maakt Trijn Janssens haar opwachting als ‘Lady Angelina’. Eerst als muzikante van de Kamikaze Freakshow waarmee ze toerde in Nederland, Duitsland en Brazilië; later als solo-artieste. In 2006 verscheen haar eerste cd, C’est Quoi l’Amour, geproduceerd door Roland Van Campenhout. In haar biografie verwijst Lady Angelina steevast naar haar tijd bij de Antifare La Familia, ontstaan uit de scene rond het Antwerpse kraakpand, later jeugdhuis, Scheld’Apen. Gregor Engelen (Ambrassband, Antwerp Gipsy Ska Orchestra, Murga Armada…) vertelt over het ontstaan van de Antifare La Familia: “We hadden samen een film gezien, Underground van Emir Kusturica. Daarin volgt een fanfare heel de tijd een gast terwijl hij vecht, zuipt en grieten versiert. Dat vonden wij zo graaf dat we op een bepaalde dag besloten om een instrument vast te nemen en ook fanfare te gaan spelen. Veel mensen konden nog een blaasinstrument bespelen van toen ze klein waren. Die hadden al wel tien jaar geen instrument meer vastgehad, maar soit: zo zijn we erin gerold – we zijn gewoon met een punkfanfare begonnen. Met de tijd is dat dan meer geëvolueerd naar een echte zigeunerbrassband.”

 

Op 13 november 2000 werd de eerste Kristall-prijs van het Fonds Kris Van Gysel overhandigd aan de Antifare La Familia. Kris van Gysel is één van de actiefste militanten uit de geschiedenis van het Anti-Fascistisch Front (AFF). Foto 2: Kris Van Gysel aan de megafoon bij een protestactie op 6 juni 1992 als  – zo bleek achteraf –  Filip Dewinter op een colloquium in het Elzenveld in Antwerpen zijn berucht zeventigpuntenplan voorstelt. Wanneer Kris kanker krijgt, beslissen haar vrienden geld te verzamelen om de medische behandeling te financieren. Toen Kris stierf was er nog geld over en werd beslist om er jaarlijks initiatieven van jongeren die strijden tegen racisme en fascisme mee te ondersteunen. Drie jaar lang werd telkens een lijst met genomineerden opgesteld, waarna op een publieksavond de winnaar bekend werd gemaakt. In de concertzaal van het Cultureel Ontmoetingscentrum Sint-Andries werd in 2000 de eerste Kristall-prijs uitgereikt aan de Antifare La Familia die er meteen een swingende avond van maakte. Tien jaar later: met de jongste cd van Lady Angelina hangt er weemoed in de lucht, ontroerend mooi, maar is er nog altijd de drang om er een betere wereld van te maken. En bij de optredens van Antwerp Gipsy Ska Orchestra wordt steevast een nummer opgedragen aan de strijd tegen het Vlaams Blok/Belang. Antifascista siempre!

 

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

13-02-11

APPLAUS VOOR MOREL EN VANHECKE

Afscheid Morel 2.jpgAfscheid-Morel-3.jpgAfscheid-Morel-5.jpgOnder massale belangstelling is gisteren in Antwerpen afscheid genomen van Marie-Rose Morel. De 1 100 zitplaatsen in de kathedraal waren snel bezet; buiten bleven drie uur lang honderden mensen wachten (foto 1). Er stijgt spontaan applaus op als de lijkkist van Marie-Rose Morel zichtbaar is, en ook als Frank Vanhecke verschijnt.

 

In het midden van het plein voor de kathedraal en meer naar de kathedraal toe: de mensen die intens meeleefden met de moedige strijd van Roos tegen haar kanker. Onder hen twee VB-volksvertegenwoordigers die zelf ook kanker kregen, maar er niet dezelfde ruchtbaarheid aan gaven als Marie-Rose Morel. Uit de interviews die journalisten afnemen blijkt dat er niet alleen VB’ers zijn. Naast topmensen uit andere partijen (Leo Delcroix, Siegfried Bracke…), veel gewone mensen. Ook Karim Van Overmeire (ex-VB, nu: Aalst Anders en Beter) en Ugurlu Sener (Antwerps SP.A-gemeenteraadslid van Turkse afkomst) zijn er. Freddy Van Gaever, die naar eigen zeggen Filip Dewinter en Marie-Rose Morel met elkaar in contact bracht, is er ook. Dat er geen grote beeldschermen buiten geplaatst zijn, ontlokt gemor bij veel mensen. Men probeert dan maar een glimp op te vangen van de plechtigheid in de kathedraal aan de captatiewagens van VRT en VTM. VB’ers uitten het luidruchtigst hun ongenoegen. “Als Nonkel Bob sterft, of een olifant mankt aan zijne poot, dan plaatsen ze een groot beeldscherm buiten. Maar nu niets. Da’s weer iets van den (SP.A-burgemeester, nvdr.) Patrick Janssens.” Het gaat er bij die mensen maar niet in dat het de familie van Marie-Rose Morel is die geen beeldschermen wilde.

 

Wanneer de eerste mensen de kathedraal verlaten, tonen ze fier het gedenkprentje van Marie-Rose Morel (foto 2). Ook de tekst binnenin trekt de aandacht. Als wat later mensen van de begrafenisonderneming buiten gedenkprentjes komen uitdelen, verdringen mensen elkaar om aan een gedenkprentje te geraken. Een vrouw valt in het tumult; een man geneert zich niet een gedenkprentje uit de handen van een ander te pikken en dan stoïcijns weg te stappen. “Nu kunnen we naar huis”, zegt een jongen. Alsof het gedenkprentje zijn voormiddag in Antwerpen moet verantwoorden. Er zijn 2 000 gedenkprentjes gedrukt, niet iedereen kan er één bemachtigen. Mensen vragen aan de VB-vrienden van Frank Vanhecke hoe ze toch nog aan een gedenkprentje kunnen geraken.

 

Aan de rand van het plein voor de kathedraal hebben zich enkele VB’ers geposteerd die komen zien wie er allemaal is komen opdagen. Hugo was eerst niet van plan om naar Antwerpen te komen. Maar hij is er nu toch. Hugo: “Het stond gisteren in de gazet dat Filip en Gerolf hier niet welkom zijn. Van Bruno weten we ook dat hij hier niet gewenst is. Wat doen onze kaderleden dan nu hier? Ik ben speciaal gekomen om te zien wie er allemaal is.” Als hij goed rondgekeken heeft, zag hij onder andere de VB-volksvertegenwoordigers Bart Laeremans, Tanguy Veys en Yves Buysse (in de kathedraal), en Joris Van Hauthem, Frank Creyelman, Marleen Van den Eynde, Bert Schoofs… (buiten). Ook de chauffeur van Bruno Valkeniers is er. Net als Voorpost-actieleider Luc Vermeulen (in de kathedraal).

 

Francis Van den Eynde geraakte ook nog de kathedraal binnen. Tevoren verklaarde hij bij herhaling voor de televisiecamera’s dat we Marie-Rose missen in de politiek. In het verleden, nu en in de toekomst. VB’ers op het plein voor de kathedraal denken er hetzelfde over. “Marie-Rose had onze partij van 24 naar 30 % van de stemmen kunnen brengen, maar zie waar we nu zijn beland”, zegt iemand. Hugo is daar niet van overtuigd. Aan de rand van het plein voor de kathedraal fulmineert hij verder. “Waarom gingen alle deuren in de media open voor Marie-Rose? Omdat men dat tegen onze partij kon gebruiken!” “Maar je moet toch toegeven dat ze een persoonlijkheid is”, werpt iemand op. Hugo: “Wilfried Martens en Hugo Schiltz waren destijds ook persoonlijkheden, maar ze stonden ook aan de overkant.”

 

“Hovaardig, dat is ze. Wist je dat… (en dan volgt een verhaal over Frank Vanhecke dat we nergens bevestigd kregen en we maar tot het rijk van de kwaadsprekerij zullen rekenen, nvdr.).” Hugo heeft ook wel eens meningsverschillen met Filip Dewinter, maar zegt daar nooit in publiek over te zullen spreken. Over Marie-Rose Morel daarentegen… Hugo is al lang vertrokken als de begrafenisplechtigheid voor Marie-Rose Morel gedaan is, en Frank Vanhecke als laatste de kathedraal verlaat. Hij toont, en poseert graag met, de foto van Marie-Rose die op de lijkkist stond (foto 3). Frank Vanhecke vertelt aan iedereen wanneer de foto gemaakt is, en wat voor een mooie en lieve vrouw Marie-Rose was. Het bain de foule te midden van de vele mensen die Frank Vanhecke een warm hart toedragen, doet hem zichtbaar deugd.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel, vanhecke |  Facebook | | |  Print

12-02-11

AFSCHEID. VALKENIERS, DEWINTER EN ANNEMANS NIET WELKOM

Vandaag wordt in de kathedraal van Antwerpen afscheid genomen van Marie-Rose Morel. In september vorig jaar, bij de aankondiging van haar wekelijkse column in Het Laatste Nieuws, sprak Marie-Rose Morel al over haar begrafenis.

 

Marie-Rose Morel rekende erop dat wie haar “bij leven gekoeioneerd heeft, het fatsoen zal opbrengen om weg te blijven van mijn begrafenis.” Wie bedoelde ze? Dewinter? Annemans? Marie-Rose Morel: “Het zou te gemakkelijk zijn om te zeggen dat ik spijt heb van mijn keuze voor het Vlaams Belang. Ik ben er drie maanden geleden uitgestapt, maar ik heb er nog veel vrienden. (…) Ik stel vast dat mijn gevecht binnen die partij niets heeft uitgehaald. En ik stel vast dat ik van alle partijen, van rechts tot links, opbeurende wensen heb ontvangen, behalve van het VB. Ach, het zou hypocriet zijn mochten ze dat nu wél doen. Dewinter en Annemans, en hun emotionele intelligentie is daar überhaupt niet groot genoeg voor.”

 

Gerolf Annemans hield zich gedeisd (Gerolf Annemans, geciteerd in de extra Story over het overlijden van Marie-Rose Morel: “Het is een stilmakend menselijk drama als dit iemand op die leeftijd treft. Niets van wat gezegd kan worden heeft genoeg belang.”); Filip Dewinter gebruikte daarentegen weer de Grote Woorden. Frank Vanhecke reageerde ontstemd. Frank Vanhecke (in Gazet van Antwerpen): “Het stoort me erg dat ik na haar overlijden Filip Dewinter op radio en tv hoor verklaren dat Marie-Rose een groot talent was. Hij was degene die haar niet meer op zijn lijst wilde, hij heeft haar politieke carrière kapotgemaakt. Daarom vind ik dat hij nu zijn mond zou moeten houden. Zijn reactie is voor de familie en voor mij kwetsend en onnodig. Hij heeft een geweldige kans gemist om te zwijgen."

 

Frank Vanhecke rekent op veel volk voor de begrafenismis. In de kathedraal zijn er 1 100 zitplaatsen. Bruno Valkeniers, Filip Dewinter en Gerolf Annemans zijn expliciet gevraagd om niet naar de begrafenis te komen. Bruno Valkeniers en Gerolf Annemans hebben gisteren bevestigd om die reden weg te blijven. Een aantal VB’ers zijn overigens zeer ontstemd over de vraag van Marie-Rose Morel om Bart De Wever een afscheidswoord te laten uitspreken. De meesten zetten zich daar over, maar VB-regiovoorzitter Gent-Eeklo, Gents gemeenteraadslid en voormalig volksvertegenwoordiger Ortwin Depoortere liet weten om die reden niet naar de begrafenis te gaan (sic). Ortwin Depoortere is ook VB-personeelslid. Bij het VB is hij onder andere verantwoordelijk voor de opvolging van de lokale VB-bladen. 

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel, dewinter, vanhecke, valkeniers, annemans, de wever, depoortere |  Facebook | | |  Print

11-02-11

HAAL GAL-AFFICHE IN HUIS MET HET AFF

GAL-Felixpakhuis.jpgGAL-video.jpgHet was vorige vrijdag een drukke avond voor crashers van politiek-culturele bijeenkomsten in Antwerpen. Terwijl op het Antwerps stadhuis De Groene Waterman Prijs werd uitgereikt, werd in het Felixpakhuis een tentoonstelling met 50 jaar werk van GAL geopend, en nog op hetzelfde ogenblik werd in het VB-secretariaat in de Van Maerlantstraat een tentoonstelling geopend over 30 jaar VB in Antwerpen.

AFF/Verzet was op de drie plaatsen, en na het samenleggen van de juryrapporten bleek de gemiddelde leeftijd van de aanwezigen het laagst te liggen bij de GAL-tentoonstelling en het hoogst bij de VB-tentoonstelling. De zatheidsgraad was op het einde van de avond het laagst bij de De Groene Waterman Prijs en het hoogst bij de VB-tentoonstelling. Van de twee tentoonstellingen is de GAL-tentoonstelling veruit het interessants, niet alleen politiek maar ook artistiek. Op de verdiensten van GAL wezen we al bij onze bespreking van het boek GAL. Een halve eeuw op het scherp van de snee,  en verder kan je natuurlijk elke week in Knack  GAL’s blik op de wereld en meesterlijke grafische uitwerking ervan zien (foto 1: GAL vorige week over de rebellie in Egypte).

Is het boek GAL. Een halve eeuw op het scherp van de snee een must to have om eens rustig te bekijken hoe GAL vijftig jaar lang kritisch stond tegenover de Vlaamse-, Belgische- en wereldactualiteit, de tentoonstelling zet GAL’s werk op nog een andere manier in de kijker. De opdeling van GAL’s tekeningen in de jaren 60, de jaren 70, de jaren 80 en zo verder is behouden, en dwars daarop is er een opdeling naar maatschappelijke thema’s, België en de wereld. Op panelen komen die tekeningen toch weer anders over dan in het boek, en er is ook veel meer aandacht voor de context waarin GAL’s tekeningen verschenen: een muur met affiches tegen de kruisraketten, de Vlaamse soep die we krijgen met Kris Peeters en Bart De Wever als ingrediënten (foto 2)…

Bij de video’s is er ook GAL’s televisie-interview bij de openstelling van het nieuw gebouw voor het Vlaams Parlement (foto 3). GAL had tot driemaal toe aan de VRT gevraagd om zijn tekening over de morfologische kenmerken van het andere volk, met Gerolf Annemans die morfologische kenmerken heeft van Marokkanen en Filip Dewinter van Turken, te mogen bespreken. Maar de VRT weigerde dat. De VRT liet het interview met GAL wél plaatsvinden te midden de VB-fractie in het Vlaams Parlement. Dat was om moeilijkheden vragen. Tot verbijstering van interviewster Pascale Deboosere haalde GAL dan maar middenin het interview een bruine enveloppe boven waarin de door de VRT geweigerde tekening die zo toch nog live op televisie kwam. GAL wees er ook nog eens op dat de VRT hem geplaatst had te midden van “gespuis”, en een rel was geboren. Filip Dewinter riep zijn troepen bijeen en met veel tumult verlieten de VB’ers het Vlaams Parlement en de televisie-uitzending.

Met AFF/Verzet kon je al het boek GAL. Een halve eeuw op het scherp van de snee winnen, door te antwoorden op de AFF/Verzet-kwis 2010. Het boek ging uiteindelijk naar een Vlaming in Schaarbeek, toevallig ook de woonplaats van GAL. Maar we hebben nog een cadeautje. GAL gaf immers toestemming om één van zijn prenten te gebruiken voor een AFF-affiche naar aanleiding van een colloquium in 1985, veertig jaar na de bevrijding van het nazisme. Centraal staat het geboortekaartje van GAL’s petekind, begin jaren tachtig geboren en aankijkend tegen een wereld waar kruisraketten opgesteld staan, er zware milieuvervuiling is, er militaire dictaturen zijn… GAL handtekende pas nog vijf van die affiches, en de eerste vijf die er vanaf zaterdag 12 februari om vragen op de tentoonstelling in het Felixpakhuis krijgen de affiche gratis mee naar huis.

GAL-tentoonstelling in het Felixpakhuis, Godefriduskaai 30 te Antwerpen. Elke dag van 10 uur tot 18 uur (’s woensdags tot 21 uur). Tot en met zondag 27 februari. Daarna nog in Genk, Gent, Leuven…

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, cultuur |  Facebook | | |  Print

10-02-11

BLOOD AND HONOUR VLAANDEREN VOOR DE RECHTBANK (1)

Mistreat.JPGHet heeft heel wat voeten in de aarde gehad, maar gisterenmorgen begon in Veurne dan toch de rechtszaak tegen drie organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen voor het inrichten van neonaziconcerten in Bellegem op 19 april 2008 en in Diksmuide op 18 oktober 2008. Er wordt hen een inbreuk op artikel 22 van de wet tegen het racisme aangewreven: “Het behoren tot een groep of tot een vereniging die kennelijk en herhaaldelijk discriminatie of segregatie bedrijft of verkondigt in openbare omstandigheden, dan wel aan zodanige groep of vereniging zijn medewerking verlenen.” Tijdens de rechtszaak liet men geluidsopnamen van de politie en in het geheim opgenomen beelden van genoemde concerten horen en zien.

 

De advocaat van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR, burgerlijke partij in de strafzaak tegen de drie Blood and Honour-organisatoren) opende zijn pleidooi met een korte situering van Blood and Honour, genoemd naar “Blut und Ehre”, het lijfmotief van de Hitlerjugend. De advocaat citeerde ook uit songteksten van de groepen die in Bellegem en Diksmuide speelden of verwacht werden: het Finse Mistreat (foto 1) en het Estlandse P.W.A (Preserve White Aryans) waarvan wij hier eerder songteksten citeerden. Onze muziekspecialist mag fier zijn dat zijn opzoekingswerk tot in de rechtszaal van Veurne doordringt. De advocaat van de burgerlijke partij verwees ook naar de in Koppen uitgezonden opnamen van undercoverjournalist ‘Thomas Kuban’ met liedteksten als “Negers, hang ze allemaal op. Joden, hang ze allemaal op. Homo’s, hang ze allemaal op. Moslims, hang ze allemaal op.” Het CGKR spreekt zich niet uit over de individuele verantwoordelijkheid van de drie gedagvaarde organisatoren: Chris M. (28 j., uit Merksem – foto 2), Kristof V. (30 j., uit Bocholt) en Robby Q. (30 j., uit Wevelgem). Wel is het duidelijk dat ze samen verantwoordelijk zijn voor het huren van een zaal in Bellegem en de locatie én tent voor het concert in Diksmuide, het maken van flyers voor deze concerten, het aan de luchthaven ophalen van de aangekondigde groepen…

 

Maar zijn de drie wel strafbaar? Een arrest van het Grondwettelijk Hof van 12 februari 2009 – dat vooral door de advocaat van Kristof V. werd aangehaald – zou geïnterpreteerd kunnen worden als dat eerst een organisatie veroordeeld moet worden vooraleer medewerkers ervan veroordeeld kunnen worden. Maar hoe moet dat dan met Blood and Honour Vlaanderen dat geen rechtspersoonlijkheid heeft, geen officiële lidkaarten enzomeer? De wet tegen het racisme van 30 juli 1981 voorziet trouwens welbewust de mogelijkheid om via strafbare feiten van deelnemers, organisaties te treffen. In 2004 werd dit nog met succes en goedkeuring van het Hof van Cassatie gebruikt om het VB te veroordelen voor racisme via de veroordeling van drie vzw’s die de levensader vormen van het VB (een financiële vzw, de vzw verantwoordelijk voor de vorming van de partijmilitanten, en de vzw die de radio- en televisieuitzendingen van het VB verzorgde). Een ander discussiepunt – vooral opgeworpen door de advocate van Chris M. – is of de concerten wel openbaar waren. In een besloten ruimte, voor een beperkt publiek, kan meer dan op publiek toegankelijke plaatsen. Het feit dat je slechts op een meetingpoint en na keuring van je uiterlijke etc. verneemt waar precies het aangekondigde concert plaatsvindt, maakt het nog niet tot een privéfeest. Hoe besloten is een bijeenkomst trouwens als er via het internet wereldwijd reclame voor gemaakt wordt, en niet enkelen maar honderden mensen naar zo’n concert komen?

 

Het Openbaar Ministerie, de procureur des konings, gaf daarover op zijn beurt nog een treffend voorbeeld. Een gesloten bijeenkomst? Maar in Diksmuide waren toch politieagenten in burger – zonder zich kenbaar te maken als politieagent – zonder problemen de tent van het concert binnengeraakt toen ze braafjes de 25 euro entreegeld betaalden. Volgens de procureur is het duidelijk dat de wet op het racisme en discriminatie is overtreden. Zonder ze expliciet te vernoemen verwees hij ook naar de wetgeving op het negationisme, toen hij verwees naar de – in de rechtszaal te beluisteren – geluidsopnamen die politieagenten buiten de concerttent in Diksmuide hadden gemaakt. De Sieg Heils waren niet uit de lucht na één van de optredens daar. De agenten in burger hadden binnenin op hun beurt vastgesteld dat er nazi’s verheerlijkende propaganda verkocht werd. De organisatie van zo’n concert is overigens niet zomaar een bevlieging. Bij zijn verhoor verklaarde Chris M. dat zo’n concert zes maanden voorbereiding vergt. Op zijn pc werd trouwens een to do-lijst en een taakverdeling voor de praktische organisatie gevonden. Op de pc van Kristof V. – VB-kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 in Bree – werden foto’s gevonden van Kristof V. die met vrienden de Hitler-groet uitbrengt.

 

Na op zijn beurt die ene uitspraak van het Grondwettelijk Hof gerelativeerd te hebben, wees de procureur nog op de gruwelijke gevolgen voor bepaalde bevolkingsgroepen door het ongeremd gebruik van bepaalde vrijheden. “We moeten leren uit het verleden.” Het Openbaar Ministerie vorderde de maximumstraf van 1 jaar cel voor elk van de drie Blood and Honour-organisatoren.

00:20 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print

BLOOD AND HONOUR VLAANDEREN VOOR DE RECHTBANK (2)

Bellegem.JPGDe verdediging van de drie Blood and Honour Vlaanderen-organisatoren was het meer grappige deel van de voormiddag in Veurne.

 

De advocate van Chris M. hield bij hoog en laag vol dat de concerten niet openbaar waren. Hadden de advocaat van het CGKR en het Openbaar Ministerie niet gewezen op de clandestiene manier van organiseren? Het Openbaar Ministerie herhaalde dan maar dat het toch niet is omdat men op een bijeenkomst bepaalde mensen probeert te vermijden, het daarom een niet-openbare bijeenkomst zou zijn. De openbaarheid blijkt ook uit de advertenties op het internet… “Ja, maar. Op die affiches (foto 1: affiche voor Bellegem) staat toch niet exacte locatie van de zaal”, riposteerde Chris M.’s advocate. En nog een giller: “Het is ook niet de bedoeling om achteraf verslag uit te brengen van het concert.” Het verslag van het concert in Diksmuide op de website van Blood and Honour Vlaanderen niet gelezen? De advocate zei verder nog dat Chris M. niet meer actief is bij Blood and Honour. Dat Chris M. door zijn aanhouding na het concert in Diksmuide de enkelband om kreeg die hij al lang had moeten dragen als gevolg van een eerdere veroordeling, en dat Chris M. nog een andere strafzaak wacht, werd niet verteld in de rechtszaal.

 

De advocaat van Kristof V. ontkende met klem dat zijn cliënt (foto 2) verantwoordelijk was voor de website van Blood and Honour Vlaanderen. Er werden wel bepaalde beelden gevonden op de pc van Kristof V., maar dat behoort tot de grondwettelijke vrijheid… In de beste (nouja) VB-traditie maakte de advocaat het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding verdacht als rechter én partij. Want geeft het CGKR geen vorming aan magistraten over de wet tegen het racisme, en laat het CGKR daarbij wel alle visies over die wet aan bod komen? De hoofdmoot in het pleidooi van Kristof V.’s advocaat was de – hierboven al gesignaleerde – discussie over de interpretatie van het arrest van het Grondwettelijk Hof van 12 februari 2009. Net zoals voor Chris M. werd voor Kristof V. de volledige vrijspraak gevraagd, zoniet opschorting van strafuitvoering.

 

De advocaat van Robby Q. was de enige van de drie advocaten van de verdediging die na het horen van de geluidsopnames van de politie en het zien van de beelden van ‘Thomas Kuban’ de feiten moreel verwerpelijk noemde. Maar moet dat tot een veroordeling leiden? Hij verwierp de stelling dat Robby Q. dé leider van Blood and Honour Vlaanderen zou zijn. “Hij heeft er de capaciteit niet voor”, zei zijn advocaat. Hij wees ook op de moeilijke jeugd die Robby Q. had, de ouderlijke zorg die hij door omstandigheden ontbeerde terwijl hij wél de nodige aandacht kreeg in het extreemrechtse milieu waarvoor hij van West-Vlaanderen naar Antwerpen verhuisde. Na een tijd wou hij zich ontrekken aan dat milieu, maar terug in West-Vlaanderen werd hij opgebeld door zijn Antwerpse vrienden die hem vroegen een en ander te regelen. “Maar Robby Q. voelde zich er niet goed mee”, zegt zijn advocaat. Vandaar dat hij de zaal in Bellegem niet onder eigen naam, maar onder de naam ‘Declercq’, huurde. In Diksmuide zorgde Robby Q. voor de organisatie van een Keltisch huwelijk, dat tot zijn verbazing uitdraaide op een Blood and Honour-concert. Het moet nogal een verrassing geweest zijn! Zijn advocaat vroeg eveneens de vrijspraak, zoniet een lichte straf. Een werkstraf bijvoorbeeld, rekeninghoudend met de vroegere veroordelingen (voor geweldplegingen, nvdr. – Bij één van die keren werd een huiszoeking gedaan bij Robby Q. en een vlag met een hakenkruis gevonden. In 2008 kreeg Robby Q. nog twee jaar cel met uitstel.)

 

Aan het einde van de rechtbankzitting was er nog een incident met de advocate van Chris M. die nog vlug een vraag wilde stellen waar een andere rechtbank eerst op moet antwoorden, vooraleer de zaak tegen Chris M. kan verder gezet worden. De advocaat van de burgerlijke partij noemde het ergerlijk dat na zoveel maanden van uitstel, op dertig seconden vóór het einde van de rechtbankzitting, nog zo’n vraag wordt opgeworpen. De rechtbank houdt haar antwoord in beraad. Een pluim overigens nog voor het Openbaar Ministerie. Als de redeneringen van de verdediging al te mank waren, zette de procureur telkens weer de puntjes op de i. Er was veel persbelangstelling voor de zitting (VTM, De Standaard, Het Laatste Nieuws…). De VRT bracht in haar middagnieuws een reportage over de rechtbankzitting en een interview met CGKR-directeur Jozef De Witte. Chris M., Kristof V. en Robby Q. daagden zelf niet op in Veurne. Uitspraak van de rechtbank: woensdag 9 maart.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print

DANSEN OP HET GRAF VAN MARIE-ROSE MOREL

Sommigen kunnen het niet laten om op de kap van overledenen uit te halen naar anderen. Dat geldt in de eerste plaats voor Sharia4Belgium (foto 1) die op YouTube juichen dat Marie-Rose Morel “voor de eeuwigheid naar de hel (is)” (sic). De video is intussen door YouTube verwijderd wegens schending van het YouTube-beleid dat aanzetten tot haat verbiedt.

Wie zich ook op zijn smalst toont, is Bert Deckers (foto 2). VB-personeelslid en -provincieraadslid; medeoprichter van RechtsActueel. Op RechtsActueel vraagt de man uit Balen zich af onder de kop Sharia4Belgium danst op graf Marie-Rose Morel: “Waar zit het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding (CGKR) nu?” Het antwoord is eenvoudig: ga eens kijken op de website van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding: het CGKR is “diep verontwaardigd over de inhoud van de boodschap die kan wijzen op aanzetting tot haat. Het Centrum schrijft zo snel mogelijk de bevoegde gerechtelijke gerechtelijk instanties aan om deze feiten te voegen bij andere gegevens die reeds aanleiding gaven tot de opening van een dossier na klachten (over Sharia4Belgium, nvdr.) door het Centrum.”

Ook als het RechtsActueel-artikeltje verscheen vóór de CGKR-persmededeling over Sharia4Belgium (CGKR-directeur Jozef De Witte was de hele voormiddag niet bereikbaar wegens het proces tegen drie Blood and Honour Vlaanderen-organisatoren in Veurne) had RechtsActueel het artikeltje later op de dag nog kunnen aanvullen. Maar neen, men laat liever uitschijnen dat het CGKR schandelijke uitspraken van een moslimorganisatie onberoerd laten. Om 20u09 werd door diezelfde Bert Deckers een nieuw artikel gepost op RechtsActueel, maar noppes aanpassing van zijn artikeltje over Sharia4Belgium versus het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding. Terwijl de persmededeling over het schandalig YouTube-filmpje van Sharia4Belgium intussen al uren online stond op de CGKR-website. Bert Deckers: een slechte would be journalist, een slecht karakter of beide?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel |  Facebook | | |  Print

09-02-11

ÉÉN JAAR LATER NU TOCH BLOOD AND HONOUR-PROCES?

Blood and Honour Vlaanderen - Bellegem 2008.jpgOp 2 februari 2010 werden Chris M., Kristof V. en Robby Q. door de raadkamer verwezen naar de correctionele rechtbank van Veurne voor het inrichten van neonaziconcerten in Bellegem op 19 april 2008 (foto) en in Diksmuide op 18 oktober 2008. Twee van de vierentwintig concerten die Blood and Honour Vlaanderen de voorbije tien jaar in Vlaanderen inrichtte. Nadat advocaten van de verdediging bijkomende onderzoeksdaden eisten, ze stukken te laat neerlegden bij de rechtbank, en nogmaals uitstel vroegen omdat ze hun dossier nog niet hadden kunnen bestuderen, zou de rechtszaak tegen de Blood and Honour-organisatoren vandaag dan toch beginnen.

 

Beelden van het concert in Bellegem, en voorafgaande concerten in Wolfsdonk (Aarschot) en Mechelen, gemaakt door de Duitse undercoverjournalist ‘Thomas Kuban’ en uitgezonden in het VRT-programma Koppen, zorgden voor een schokgolf door Vlaanderen. Toenmalig minister van Justitie Jo Van Deurzen gaf opdracht doortastend op te treden tegen neonazibijeenkomsten. De opiniebijdrage op initiatief van het Anti-Fascistisch Front (AFF) Stop met de zelfverklaarde onmacht tegenover Blood and Honour in de week voorafgaand aan het concert in Diksmuide gaf een laatste duw om Blood and Honour Vlaanderen-kopstuk Chris M. en zijn bloedbroeders Robby Q. en Kristof V. aan te houden, verdere onderzoeksdaden te stellen en de drie uiteindelijk naar de strafrechter te verwijzen. Het belangrijkste wat hen aangewreven wordt is een inbreuk op artikel 22 van de wet tegen het racisme: “het behoren tot een groep of tot een vereniging die kennelijk en herhaaldelijk discriminatie of segregatie bedrijft of verkondigt in openbare omstandigheden, dan wel aan zodanige groep of vereniging zijn medewerking verlenen”.

 

De beelden van ‘Thomas Kuban’ van het concert in Bellegem werden in het kader van het onderzoek in beslag genomen en maken deel uit van het strafdossier. Politiemensen in burger deden vaststellingen in Diksmuide. Documenten en bestanden gevonden op computers bij huiszoekingen vervolledigen het dossier tegen de drie Blood and Honour’ers. Vraag is echter hoe keurig een en ander werd bijgehouden door Blood and Honour Vlaanderen. De kans dat hun boekhouding jaarlijks gecontroleerd werd door een bedrijfsrevisor is bijzonder klein. Van Blood and Honour Vlaanderen bestaan twee, overigens rivaliserende, versies. Er is het traditionele Blood and Honour Vlaanderen, waarbij Chris M., Kristof V. en Robby Q. gerekend worden. En er is de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen, erfgenamen van de groep Bloed Bodem Eer Trouw (BBET) die een andere rechtszaak wacht in Dendermonde. Een zaak die na allerlei procedureslagen nog altijd niet behandeling is. Mogelijk heeft de vondst van de verbrande boekhouding van een schietclub in Aalst opnieuw vertraging veroorzaakt.

 

De traditionele Blood and Honour’ers hebben na het aanhouden van Chris M. & Co nog een nieuwjaarsconcert op 10 januari 2009 in Nijlen ingericht, een geflopt ‘Concert tegen kanker’ op 5 september 2009 in Izegem, een paar cultureel-sportieve uitstappen,  een wandeling waarbij en passant hulde werd gebracht aan een Duits militair kerkhof, een concert in een koeienstal in Poperinge op 16 januari 2010 en in een jeugdhuis in Wommelgem op 30 oktober 2010. Bij dit laatste concert doken een driehonderdtal neonazi’s op. Bij de voorgaande concerten nog slechts een honderdtal, en bij die cultureel-sportieve activiteiten slechts een tiental. Heel wat minder dus dan bij de concerten die in 2007 - 2008 georganiseerd werden, waar tot een achthonderdtal neonazi’s op af kwamen. Het record is overigens tweeduizend neonazi’s bij een concert in ons land (Weelde/Ravels, 14 oktober 2006), ingericht door de Duitse Combat 18-versie van Blood and Honour.

 

De slagkracht van Blood and Honour Vlaanderen is sinds het aanhouden van Chris M. & Co twee jaar geleden sterk verminderd. Maar het bloed kruipt waar het niet kan gaan, en we zien Blood and Honour’ers opduiken bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief. N-SA dat trouwens een stand had op het Blood and Honour Vlaanderen-concert in Diksmuide. Zelf doen ze het verhaal over die stand af als een verzinsel, en proberen ze te verbergen wat het verleden (?) is van een aantal van hun militanten. Maar dat verbergen lukt niet altijd. (Ex-)Blood and Honour’ers zijn daarnaast ook actief in autonome initiatieven zoals No Surrender Crew. De kop van de draak werd twee jaar geleden afgehakt, maar intussen groeien er een paar nieuwe koppen aan. Mochten Chris M. & Co al veroordeeld worden in Veurne, mobilisatie tegen het hergroeperen van neonazi’s blijft nodig.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print

08-02-11

MARIE-ROSE MOREL OVERLEDEN (1)

Marie-Rose Morel (38 j.) is vanavond in Wilrijk overleden aan kanker. Na de voorbije zware weken klonk ze vorige maandag, in haar wekelijkse column in Het Laatste Nieuws, voor het eerst sinds lang terug optimistisch over haar toekomstkansen. Het heeft niet mogen zijn. (Foto: Kerstkaart 2009 van Marie-Rose Morel.)

Marie-Rose Morel, waar ze ook was viel ze op. Terwijl ze aan de universiteit geschiedenis studeerde, werd ze in 1992 Miss Aardbeiprinses en in 1993 Miss Vlaanderen. Aan de universiteit geraakte ze bevriend met Bart De Wever. Het klikte zo goed dat Bart De Wever te gast is bij het huwelijk van Marie-Rose Morel met cardioloog Christian Schellemans. Een huwelijksfeest waar kaviaar met de soeplepel opgediend werd. Vader Chris Morel is een topman van Alcatell-Bell en bijgevolg niet onbemiddeld. Als Bart De Wever een opvallende kandidate zoekt voor de tweede plaats op de Senaatslijst van de N-VA bij de federale verkiezingen in 2003, contacteert De Wever Morel. Morel behaalt een goede score maar geraakt niet verkozen, en als er een jaar later Vlaamse verkiezingen zijn ambieert Morel een plaats op de CD&V-lijst. Daar kan men haar echter slechts een strijdplaats aanbieden, en bij de N-VA krijgt Morel niet de plaats die ze wil. Ze stapt dan maar over naar het Vlaams Blok die haar een verkiesbare plaats aanbiedt. Marie-Rose Morel wordt in 2004 Vlaams parlementslid en mag in het Vlaams parlement op de eerste rij plaatsnemen, vlak naast Filip Dewinter. Over haar overstap naar het Vlaams Blok zegt Morel er minder lang over te hebben moeten nadenken dan over haar huwelijk.

In 2005 – het Vlaams Blok is intussen Vlaams Belang geworden – worden Marie-Rose Morel en VB-voorzitter Frank Vanhecke steeds meer in elkaars gezelschap gezien. Marie-Rose Morel zorgt ervoor dat Frank Vanhecke assertiever wordt als partijvoorzitter, niet langer alles zomaar overlaat aan Filip Dewinter en Gerolf Annemans. In 2006 verhuist Morel van de Antwerpse deelgemeente Ekeren naar buurgemeente Schoten. Ze zou er de eerste VB-burgemeester kunnen worden, terwijl Filip Dewinter in Antwerpen zijn tanden stuk bijt op Patrick Janssens. Morel grijpt echter naast de burgemeesterssjerp in Schoten en valt in haar nieuwe woonplaats vooral op door het zwembad dat ze zonder vergunning aanlegt in haar tuin. Met een interview in Het Laatste Nieuws in januari 2007 torpedeert Morel de samenwerking die Filip Dewinter aan het opzetten was met stemmenkanon Jean-Marie Dedecker.  Dedecker komt uiteindelijk op met een eigen lijst die in belangrijke mate stemmen vergaart ten koste van het VB. In die periode begaat Morel een tweede ‘doodzonde’. Ze laat Frank Vanhecke Eric Deleu naar huis sturen, al jaar en dag vriend van Filip Dewinter en al even lang de man die het reclamewerk van het VB verzorgt. Deleu rekende voor zijn diensten een kwart meer aan bij het VB dan een Schotens reclamebureau zou aanrekenen.

Meer is niet nodig om de eeuwige vijandschap bij Filip Dewinter op te wekken. Zo mogelijk nog dieper is het water geworden tussen Marie-Rose Morel en Gerolf Annemans, wegens de verkiezingsnederlaag die het VB bij de federale verkiezingen leed omwille van de lijst Dedecker. Knack publiceert een omslagartikel over Morels rol in het VB. Zelf ontkent ze de Mata Hari van het VB te zijn. Frank Vanhecke mailt Morel: “Forelleke. Viel Feind, viel Ehr.” Nadat ze zich eerder al hysterisch gedroeg in het Vlaams parlement over vermeende discriminatie van VB’ers, profileert Morel zich als (anti-)vakbondsvrouw van het VB. Najaar 2007 wordt de echtscheidingsprocedure ingezet tussen Marie-Rose Morel en haar echtgenoot. Voorjaar 2008 manoeuvreert Filip Dewinter Bruno Valkeniers tot nieuwe VB-voorzitter, na twaalf jaar voorzitterschap van Frank Vanhecke. Marie-Rose Morel haalt meer en meer de kranten en boekskes. In Knack worden vermeende liefdesmails van Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke gepubliceerd, naar later blijkt door Eric Deleu aan Knack bezorgt. Marie-Rose Morel zegt nog liever hamburgers om te draaien in de McDonald’s dan Vlaams parlementslid te blijven, maar ze mag van Filip Dewinter niet eens nog op de VB-lijst staan voor de volgende Vlaamse verkiezingen. “De speeltijd is over”, zegt Dewinter in januari 2009… net op het ogenblik dat bekend geraakt dat Morel aan baarmoederkanker lijdt.

22:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel |  Facebook | | |  Print

MARIE-ROSE MOREL OVERLEDEN (2)

Morel - Boekenbeurs 2010.jpgMorel is niet de enigste VB’ster die getroffen wordt door kanker, maar de enigste die er zo uitgebreid mee in de media komt. In Humo pleit Marie-Rose Morel voor vrijheid, blijheid voor neonazi’s en negationisten. Verstandiger is haar pleidooi voor partijvernieuwing. In augustus 2009 wordt Marie-Rose Morel genezen verklaard van haar kanker. Ze zegt een kankerdagboek te publiceren, maar eerst nog een politiek boek te schrijven.

Bij de Europese verkiezingen in juni scoort Marie-Rose Morel goed als lijstduwster, maar Filip Dewinter krijgt toch nog meer voorkeurstemmen. Voor de Dewinter-clan het sein om Morel te proberen buiten te werken bij het VB. Het VB geraakt verscheurd over de strategie om het tij van de verkiezingsnederlagen te keren. Geen uitzicht meer op een politiek mandaat, rekent Morel erop om VB-afgevaardigde te worden in de raad van bestuur van de VRT. Maar dat wordt haar niet gegund. Morels kankerdagboek verschijnt in februari 2010. In een interview in de populaire pers verzet Morel zich tegen het euthanasie-standpunt van het VB. Morel en Vanhecke worden pas op het allerlaatste gevraagd op de VB-lijsten voor de federale verkiezingen in 2010 te figureren. Ze weigeren dit. Na de verkiezingen, de derde verkiezingsnederlaag op rij voor het VB, proberen Morel en Vanhecke Filip Dewinter de rekening te presenteren. Een hopeloze zaak, en in juli 2010 geeft Marie-Rose Morel haar ontslag als VB-lid.

In Humo doen Marie-Rose Morel en Koen Dillen hun boekje open over Filip Dewinter; het commentaar van Frank Vanhecke beroert de VB-basis. Nadat de kanker terug de kop heeft opgestoken in het lichaam van Marie-Rose Morel en de Schotense nu ook alternatieve geneeskunde uitprobeert, verslechtert in november haar gezondheidstoestand drastisch. Morel probeert zich recht te houden en bij momenten lukt dat nog wel best (foto: Marie-Rose Morel op de boekenbeurs, begin november vorig jaar).  Een voorbeeld voor Morel om de kop recht te houden is de Franse socialistische president François Mitterand. Bart Debie die meent de champagne al koud te mogen zetten, wordt ontslagen als VB-personeelslid. De gezondheidstoestand van Morel, waarover ze elke maandag een column kwijt kan in Het Laatste Nieuws, blijft de Vlaamse publieke opinie beroeren. Getuige de kijkcijfers als er een tv-programma is over Morels ziekte en Morels plaats als derde populairste Belg in de jaarlijkse Top-100 van de Het Laatste Nieuws-lezers. Met Morel verloor het VB haar grootste stemmentrekker bij het publiek dat niet traditioneel voor het VB stemt. Morel had de Marine Le Pen van het VB kunnen zijn, Marine Le Pen die het Front national (FN) terug naar boven stuwt in de kiespeilingen in Frankrijk. Maar de postjes van Dewinter, Annemans en Valkeniers zijn belangrijker dan de toekomst van het VB. Het zij zo.

Anderzijds is er een grote flou artistique over hoe anders het VB wel zou zijn met Morel. Net zoals Marine Le Pen verschilde Morel niet fundamenteel van de oudere, hardere generatie VB’ers. De vernieuwing die Morel zou brengen was bijvoorbeeld het anti-migrantenstandpunt niet in slogans maar in powerpoints brengen. We hadden natuurlijk wel sympathie voor de twisten en broedermoorden die Morel binnen het VB ontlokte, ze bleef echter een politieke tegenstandster. Ze kon AFF/Verzet echter wel appreciëren. “Die van het AFF hebben (…) nog een gezonde dosis humor en een levendige site!”, schreef ze in november 2007 op haar blog. Op het einde van dat jaar en ook het jaar nadien vermelde ze het AFF bij haar nieuwjaarswensen. Op 31 december 2008 bijvoorbeeld: “Hopend dat we mekaar in 2009 opnieuw op een faire manier scherp kunnen houden!”. Ze apprecieerde dat we haar sterkte wensten met haar strijd tegen de kanker. Marie-Rose Morel (in Gazet van Antwerpen, 14 augustus 2009): “Zelfs het Anti-Fascistisch Front heeft me beterschap gewenst. Ik ben daar blij om, we moeten uiteindelijk allemaal beschaafde, meelevende mensen zijn. Ongeacht onze politieke tegenstellingen.” Het Anti-Fascistisch Front (AFF) heeft haar blijken van medeleven overgemaakt aan Frank Vanhecke.  

22:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel |  Facebook | | |  Print

WILDERS-STEMMERS HET MINST AKKOORD MET PARTIJSTANDPUNT

Terwijl gisteren in Amsterdam het proces tegen Geert Wilders is hervat (foto) – het geblondeerde idool staat nog altijd terecht wegens haat zaaien en discriminatie van moslims – blijkt uit verkiezingsonderzoek in Nederland dat rechtse kiezers het veel minder eens zijn met de partij waarvoor ze stemmen dan linkse kiezers.

 

In opdracht van het tijdschrift Maarten! werd een representatief staal van Nederlanders over vijf items bevraagd, en daarbij werd vergeleken hoe de bevraagden stemden en wat het standpunt is van de partij waarvoor ze stemden. Er werd gepeild naar de mening over de bouw van nieuwe kerncentrales, het invoeren van een bindend referendum, het sluiten van alle coffeeshops, het principe dat iedereen orgaandonor is tenzij er schriftelijk bezwaar tegen gemaakt wordt, en het afschaffen van het voorbereidend middelbaar beroepsonderwijs (vmbo, vergelijkbaar met het beroepssecundair onderwijs in Vlaanderen). De meeste kiezers van de sociaaldemocratische PvdA hebben 5 keer op de 5 dezelfde mening als hun partij; de meeste kiezers van de liberale VVD denken 3 keer op de 5 hetzelfde als hun partij; de meeste kiezers van het christendemocratische CDA zijn maar 2 keer op de 4 akkoord met hun partij (het CDA-standpunt over de afschaffing van het vmbo is niet bekend); de meeste kiezers van de PVV, de partij van Geert Wilders, zijn het maar 2 keer op de 5 eens met het partijstandpunt.  

 

PVV-kiezers zijn in meerderheid tegen het sluiten van alle coffeeshops, maar de PVV wil alle coffeeshops dicht; PVV-kiezers vinden in meerderheid dat iedereen orgaandonor moet zijn tenzij je er schriftelijk bezwaar tegen maakt, de PVV is tegen dit idee; PVV-kiezers zijn het meestal niet eens met het plan om voorbereidend middelbaar beroepsonderwijs af te schaffen, de PVV wil dit onderwijs afschaffen. Men had ook andere items kunnen kiezen, het resultaat zou waarschijnlijk hetzelfde geweest zijn. Christendemocratische kiezers bijvoorbeeld stemmen meer dan anderen uit traditie voor hun partij, om het even wat de actuele standpunten van die partij zijn. Die kiezers plaatsen het CDA in het centrum van het politieke spectrum, terwijl de partij intussen conservatiever en rechtser is geworden. Linkse en centrum-linkse kiezers kiezen veel meer in functie van een breed spectrum van aandachtspunten; PVV-kiezers interesseert daarentegen maar één standpunt – dat over de immigratie –, de rest interesseert hen niet en dat kan hen wel eens zuur opbreken.

 

Meindert Fennema, auteur van een biografie van Geert Wilders die door VB-uitgeverij Egmont gepromoot en verkocht wordt, zegt het zo (vrij geciteerd door Maarten!): “Voel je jezelf rechts en wil je de PVV in de regering, dan stem je PVV. Tot eigen tevredenheid, zoals een Haagse snackbareigenaar riep tegen iedere klant die het maar horen wilde. Tot de ondernemer in het nieuwe jaar tot de ontdekking kwam dat ‘de mannen in die oranje hesjes’ zijn straat niet meer kwamen schoonvegen en hij zelf de achtergelaten patatbakjes moest gaan opruimen. Hij keek raar op toen hij begreep dat dit het indirecte gevolg was van de bezuinigingsdrift van dit kabinet, die was overgeslagen op de gemeente. De junks werken intussen niet meer in de veegdienst, maar zitten thuis.”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wilders, nederland, internationaal |  Facebook | | |  Print

07-02-11

“NE VUILE LINKSE KLOOTZAK”

Vorige week woensdag werd in het Vlaams Parlement een ‘Gouden Erepenning’ uitgereikt aan drie filmmakers. Op de receptie achteraf geraakte bekend dat het de bedoeling was ook een Gouden Erepenning uit te reiken aan filmacteur Jan Decleir (foto 1). De Antwerpenaar weigerde echter die onderscheiding. Het belette VB’ers niet om eens hun mening te geven over Jan Decleir, onbetwistbaar één van de beste Vlaamse acteurs.

De prijsuitreiking in het Vlaams Parlement verliep met enig animo. Nadat voorzitter van het Vlaams Parlement Jan Peumans de kwaliteiten van animatiefilmer Raoul Servais, filmproducent Erwin Provoost en filmregisseur Jan Verheyen had aangehaald, mocht elk van hen een dankwoord uitspreken. Raoul Servais wees erop dat een deel van zijn filmwerk beïnvloed werd door persoonlijke ervaringen. “Onder andere als getuige en slachtoffer van het gruwelijke nazibewind en van de erbij horende Vlaams-nationalistische ontsporingen. Later ook van de stalinistische terreur.” Nare ervaringen uit het verleden, die zich wel eens “zouden kunnen herhalen, zij het onder een andere vorm. Net zoals het griepvirus nieuwe gedaanten aanneemt.” Jan Verheyen bracht de lach in de zaal, maar huldigde en passant toch ook dwarsliggers zoals Robbe De Hert die al te vaak omschreven werden als een ‘enfant terrible’. Jan Verheyen: “Dat waren ze, niet omdat ze dat zo leuk vonden, maar omdat ze dat moesten zijn om iets te laten bewegen in ons vak. Het is door hun inspanningen, door hun gedrevenheid, dat mijn generatie (…) het iets makkelijker hebben om in dit vak hun weg te vinden.”

Jan Decleir, die begin april een eredoctoraat van de Universiteit Antwerpen krijgt dat hij wél aanvaardt, heeft zelf geen ruchtbaarheid gegeven aan zijn weigering om een Gouden Erepenning in ontvangst te nemen. Door De Morgen opgebeld geeft hij toe: “Ik wilde geen penning aanvaarden uit handen van de voorzitter van het parlement (N-VA’er Jan Peumans, nvdr.). Ik moet die man niet.” Veel meer wilde Jan Decleir er niet over kwijt. Even later liet hij zich, met een vermoeide zucht, wel nog ontvallen: “Stelletje knoeiers”. Over de prijsuitreikingen wou Jan Decleir aan De Standaard enkel nog kwijt: “Ze worden georganiseerd door politici. Ik zie die mensen nooit in het theater of op premières, op een paar uitzonderingen na die de regel bevestigen. Ik zie nooit tekenen dat ze werkelijk door cultuur geboeid zijn.” Toen in 2007 Raymond Van het Groenewoud, Dirk Brossé, Will Tura en Tom Barman een Gouden Erepenning kregen, is Jan Decleir anders wel nog naar de uitreiking gaan kijken.

Het VB was het niet eens met de prijs voor dEUS-frontman Tom Barman. Filip Dewinter: “Het Vlaams Belang verzet zich met klem tegen een gouden erepenning voor Tom Barman. Het is immers alles behalve evident dat een partijpolitiek geëngageerd iemand zoals Tom Barman, die zich in het recente verleden met krachtige uitspraken gekeerd heeft tegen het Vlaams Belang en de kiezers van het Vlaams Belang, uitgerekend door het Vlaams parlement waar het Vlaams Belang 24 % van de Vlaamse kiezers vertegenwoordigt, gehuldigd zou worden. Het Vlaams Belang heeft overigens de indruk dat Tom Barman enkel gehuldigd wordt omwille van zijn engagement tegen het Vlaams Belang en niet omwille van zijn artistieke kwaliteiten.” Tom Barman kreeg zijn Gouden Erepenning toch, en het VB zakte bij de Vlaamse parlementsverkiezingen in 2009 van 24,2 naar 15,3 % van de stemmen.

Het idee dat Jan Decleir een Gouden Erepenning had kunnen krijgen, ontlokte gegrom bij het VB. Met voorop Staf Wouters (58 j., op foto 2 samen met Filip Dewinter tijdens de jongste nieuwjaarsreceptie van het VB-Hoboken). Staf Wouters is voorzitter van het VB-Hoboken en Antwerps VB-gemeenteraadslid sinds 2004 toen hij in de gemeenteraad de naar Lier verhuisde Christel Crauwels opvolgde. Hij is in de eerste plaats Antwerpenaar en trouwe VB-partijmilitant. In de Antwerpse gemeenteraad zetelt hij op de tweede, en dus laatste, rij gemeenteraadsbanken. Als hij interpelleert is het vooral over zaken die zich in Hoboken afspelen en rond zijn favoriete voetbalploeg Den Antwerp. Volgens zijn Facebook-profiel is zijn favoriet citaat ’t Is ni woar hé?!. Zijn interesses gaan volgens datzelfde profiel uit naar: fietsen, Voorpost, karate en politiek. In discussies met VB’ers op Facebook is hij vaak iemand die sussend optreedt als weer eens van leer wordt getrokken tegen de VB-partijtop. Meer dan eens waarschuwde hij VB-partijmedewerkers dat ze moeten beseffen uit welke hand ze eten.

Maar als het over Jan Decleir gaat, dan is het een andere. Staf Wouters: “Sorry vrienden voor mijn taalgebruik! Maar voor één keer kan ik het als Antwerpenaar niet laten! Da ventje (Jan Decleir, nvdr.) is ne vuile linkse klootzak en een VB hater van het eerste uur! Weg ermee met zulke elementen!”. Als iemand opmerkt: “’t Is niet omdat iemand een andere politieke voorkeur heeft dat ge er maar op los moet schelden. Decleir is een topacteur in goeie VLAAMSE films”, is de reactie van Staf Wouters: “Ik ben een goed politicus, een goede vader, een goede echtgenoot, desondanks een VB-er toch iemand die openstaat voor een anders mening! Wat wil je nog meer? Dat kan niet gezegd worden van, en ik weiger van zijn naam te noemen van dat heerschap! Hij zit natuurlijk in een positie waarbij hij de maasa kan beïnvloeden! Ik ben fier om verdraagzaam te zijn, wat niet kan gezegd worden van dat acteurke! Ik ben Vlaming en niemand heeft het recht om mij mijn familie of gelijkgezinden af te breken! Wie is er verdraagzaam? Ik of…..aan jou de eerlijke keuze!!”.

Het openstaan voor “een anders mening” heeft haar grenzen bij de VB-militanten en -mandatarissen. “Acteurke!”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, antwerpen |  Facebook | | |  Print

06-02-11

SNEL

Zoals bekend kampt het VB met nogal wat VB-gemeenteraadsleden die wegvallen of niet meer komen opdagen bij gemeenteraadszittingen (Sint-Lievens-Houtem, Houthulst, Olen…), maar als ze nog wel verschijnen op de gemeenteraadsbanken heb je er als inwoner van een gemeente ook niet altijd wat aan. Neem nu in Waregem (West-Vlaanderen).

 

Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 behaalde het VB er met 9,6 % van de stemmen twee verkozenen. Een status quo in vergelijking met 2000. Lijsttrekker Dieter Alyn (foto) en Griet Deleersnyder waren de uitverkorenen om het VB te vertegenwoordigen in de gemeenteraad van Waregem. Griet Deleersnyder is intussen al vervangen door de vierde (!) op de opvolgerslijst. Griet Deleersnyder nam in februari vorig jaar ontslag uit de Waregemse gemeenteraad. Ze vond dat haar politiek werk nog moeilijk te combineren was met haar job en haar gezinsleven als alleenstaande moeder. Ze was dan ook verschillende keren afwezig op de gemeenteraadszittingen. Eerste opvolger op de Waregemse VB-lijst Bertrand Van Houttegem woonde begin 2010 al niet meer in Waregem en kan er dan ook niet meer in de gemeenteraad zetelen. Tweede opvolger Jacques Vandevelde haakte af. En ook de derde, Stefanie Engels, zag het niet zitten om in de gemeenteraad te zetelen. Het werd dan maar Désiré Van Damme, secretaris en propagandaverantwoordelijke van het VB-Waregem.

 

“Zet dat maar eens in het boekje van het Vlaams Belang”, zei burgemeester Kurt Vanryckeghem (CD&V) toen hij bij de jongste gemeenteraadszitting vaststelde dat plaatselijk VB-kopman Dieter Alyn al na minder dan vier minuten de gemeenteraadszitting verliet. Tevoren had Alyn nog wel de tijd gevonden om het aanwezigheidsregister te tekenen en bijgevolg het presentiegeld op te strijken. Sinds 1 januari is dat opgetrokken naar 185 euro. Alyn zegt dat hij wegens familiale omstandigheden zo vroeg moest vertrekken, maar dat hij toch kwam in de hoop dat hij zijn mondelinge vraag aan het begin van de gemeenteraadszitting kon stellen. Het reglement stelt evenwel dat mondelinge vragen op het einde van de gemeenteraadszitting behandeld worden, en we kennen geen enkele gemeenteraad waar dit anders is. Een gemeenteraadszitting in Waregem duurt daarenboven gemiddeld slechts één tot anderhalf uur.

 

Dieter Alyn stond bij de federale verkiezingen vorig jaar op de achtste plaats op de West-Vlaamse VB-lijst voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers. In 2007 liet Alyn in de Waregemse gemeenteraadsnotulen nog noteren dat het Vlaams Belang niet a priori tegen de erkenning is van een moskee in Desselgem, deelgemeente van Waregem. “Vlaams Belang prijst zich gelukkig dat er geen problemen zijn in de wijk, zeker niet rond de moslimgemeenschap”, zei Alyn nog. Hij ging ook naar een Open deur-dag van de moskee en vond het daar duidelijk best gezellig. Maar Alyn leert snel bij. In maart 2008 nam hij deel aan een protestmanifestatie tegen diezelfde moskee omdat dit past “in een algemene houding van de partij tegen een erkenning van moskeeën in Vlaanderen”. Zo heeft Dewinter het graag, en wie maalt dan over de snelle wijze waarop Alyn zijn gemeenteraadszitpenningen ophaalt?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: waregem, west-vlaanderen |  Facebook | | |  Print

05-02-11

SCHOL

Bij een kleine enquête van Gazet van Antwerpen vorig jaar over de gemeenteraadsleden die het meest spijbelden was Hemiksemse VB-gemeenteraadslid Nancy Caslo (foto) één van de kampioenen. Nu heeft ze de enige passende conclusie getrokken: ze heeft ontslag genomen als gemeenteraadslid in Hemiksem.

 

In 2003 mocht Nancy Caslo zich nog VB-Kamerlid noemen. Tevoren werkte ze even voor de VB-Senaatsfractie, daarna werd ze tewerkgesteld op de juridische dienst van haar partij. Bij de federale parlementsverkiezingen in 2003 geraakte ze verrassend verkozen. Ze stond slechts op de achtste plaats op de Kamerlijst, maar wipte door haar voorkeurstemmen over drie andere kandidaten. Nancy Caslo trok vooral kiezers uit de Rupelstreek over de streep. Het was niet echt de bedoeling dat ze verkozen werd, en bij de volgende federale verkiezingen in 2007 werd ze dan maar slechts op de achtste opvolgersplaats van de Antwerpse Kamerlijst gezet.  

 

Was Nancy Caslo al veel afwezig in de Hemiksemse gemeenteraad toen ze één café uitbaatte, tegenwoordig baat ze twee cafés uit en heeft ze helemaal geen tijd meer om nog naar de maandelijkse gemeenteraadszitting te gaan. Allez, dat is toch het officiële verhaal. Nadat Nancy Caslo in januari haar ontslag gaf als gemeenteraadslid in Hemiksem, moet het VB nu op zoek gaan naar een opvolger. In 2006 behaalde het VB in Hemiksem 21,8 % van de stemmen. Nancy Caslo was de lijsttrekster. De verkiezingsuitslag leverde het VB vijf gemeenteraadszitjes op. De tweede op de VB-lijst in 2006, Willy De Cleene, zetelt intussen als onafhankelijk gemeenteraadslid. Lijstduwer Walter Goos werd eveneens verkozen als gemeenteraadslid in Hemiksem, maar bleef slechts een halve legislatuur naar de gemeenteraadszittingen gaan.

 

Wij dachten dat ze in de Rupelstreek allemaal koppigaards zijn, maar bij de VB’ers daar is dat toch niet het geval.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hemiksem, provincie antwerpen |  Facebook | | |  Print