09-03-11

VANDAAG UITSPRAAK IN BLOOD AND HONOUR-RECHTSZAAK

Rechtbank Veurne.jpgblood and honourTenzij er weer iets tussenkomt – de behandeling van de zaak is al meer uitgesteld dan goed is – wordt vandaag in Veurne (foto 1) uitspraak gedaan in de zaak aangespannen tegen drie organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen: Chris M., Kristof V. en Robby Q.. De persbelangstelling was groot bij de pleidooien in deze zaak op 9 februari (1, 2).

Sinds 2001 worden bij ons al concerten ingericht door het traditionele Blood and Honour Vlaanderen (1, 2), maar het is pas sinds 2006 dat er aandacht voor is in de pers. Op aangeven van het Anti-Fascistisch Front (AFF) dat bij elk aangekondigd concert vanaf 2006 telkens weer persmededelingen en een ‘Open brief’ verstuurde naar de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie. Na een tijdje verslapte evenwel de aandacht van de pers – “Die skinheads, dat hebben we al gehad”, zei een toenmalige redactiechef. Het VRT-programma Koppen kreeg in 2008 de kans om unieke beelden uit te zenden, en deed dit ook. Beelden van de undercoverjournalist ‘Thomas Kuban’ over Blood and Honour Vlaanderen-concerten in Bellegem op 19 april 2008, en eerder in Mechelen en Wolfsdonk (foto 2) die Vlaanderen schokten. Een geluk bij een ongeluk is dat er net in die periode voor het eerst een minister van Justitie is – de CD&V’er Jo Vandeurzen – die echt werk wil maken van de vervolging van Blood and Honour Vlaanderen.

Voorgaande ministers waren in woorden wel fel tegen neonaziconcerten, maar zeiden onmachtig te zijn om op te treden. In 2007-2008 werden drie wetsvoorstellen in het parlement ingediend om organisaties als Blood and Honour Vlaanderen te verbieden, maar juridisch bleek het niet zo eenvoudig te zijn om een wet te formuleren die neonazistische organisaties moest treffen en niet in één klap ook andere niet-conformistische organisaties kan treffen. Het standpunt van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR), progressieve juristen en het AFF was dat die wetsvoorstellen mogelijk interessant zijn, maar je eerst de bestaande wetgeving (de wet tegen het racisme, tegen negationisme, tegen discriminatie…) moet benutten. Het probleem leek minder dat er nieuwe wetgeving nodig is, meer dat men moet durven optreden. Men niet alleen moet kijken of het verkeer rond de concertzaal nog vlot doorgang vindt, maar ook moet kijken wat er in de concertzaal gebeurt.

In de week vóór het concert op 18 oktober 2008 verschijnt op initiatief van het AFF, met medewerking van het Franstalige RésistanceS, in Le Soir en De Morgen de opiniebijdrage Stop met de zelfverklaarde onmacht tegenover Blood and Honour ondertekend door tientallen prominente Belgen. Op 18 oktober worden alle concertgangers, op weg naar de tent in Diksmuide waar het Blood and Honour Vlaanderen-concert plaatsvindt, aan een identiteitscontrole onderworpen. Drie dagen later worden kopstuk Chris M. en twee mede-organisatoren, Kris V. en Robby Q., van hun bed gelicht door de politie voor de organisatie van de concerten in Bellegem en Diksmuide. De drie worden maar één dag aangehouden omdat voor de feiten waarvoor ze beticht worden slechts een maximumstraf van één jaar cel is voorzien. Naar aanleiding van zijn kortstondige aanhouding krijgt Chris M. wél de enkelband om die hij al veel eerder had moeten dragen ingevolge van een veroordeling voor andere feiten.

Het duurt tot 2 februari 2010 vooraleer de raadkamer in Veurne het dossier krijgt voor doorverwijzing naar de correctionele rechtbank, waarna de advocaten van de verdediging met allerlei vertragingsmanoeuvres komen aanzetten. Maar op 9 februari 2011 wordt de zaak dan toch behandeld. De advocaat van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR) citeert onder andere uit songteksten van de voor Bellegem en Diksmuide aangekondigde groepen zoals het Finse Mistreat en het Estlandse PWA. De advocaten van Chris M., Kris V. en Robby Q. hebben vooral twee argumenten. Vooreerst betwisten ze dat de concerten openbaar zijn, en in de privé-sfeer is toch meer toegelaten dan op openbare plaatsen. Maar hoe privé is iets wat via het internet wereldwijd wordt aangekondigd? Waar niet slechts een paar maar honderden mensen aanwezig zijn? En politieagenten in burger zonder zich kenbaar te maken als politieagent moeiteloos binnengeraken mits de 25 euro entree te betalen. Een tweede twistpunt is een uitspraak van het Grondwettelijk Hof van 12 februari 2009 volgens dewelke je eerst een organisatie moet veroordelen, vooraleer leden ervan te kunnen veroordelen. Maar hoe doe je dat met een organisatie als Blood and Honour waar er geen lidkaarten van uitgereikt worden? De wet tegen het racisme uit 1981 voorziet daarenboven expliciet de mogelijkheid om via daden van leden organisaties te treffen. Het is ook zo dat het Vlaams Blok in 2004 veroordeeld werd voor haar racisme.

Tijdens de rechtszaak in Veurne werden een aantal beelden van ‘Thomas Kuban’ getoond, en liet men ook geluidsopnamen horen die de politie buiten de tent in Diksmuide maakte – waarop na het optreden van een groep veelvuldige Sieg Heil’s te horen waren. Chris M., Kristof V. en Robby Q. lieten zich niet zien in de gerechtszaal.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.