15-03-11

EVEN IETS ANDERS

In een interview met Marie-Rose Morel vroeg Humo: “Wordt Filip Dewinter, de man die de misdaad met de bokshandschoen bestrijdt, zelf omringd door mensen uit ‘het milieu’?” Marie-Rose Morel verwees naar Eric Deleu die “de partij jarenlang op grootschalige wijze bestolen heeft”. Humo kent nog meer namen. “Hugo Van Mechelen, bijvoorbeeld.” Marie-Rose Morel: “Ik zwijg. Met die jongens wil ik geen miserie.” Humo schetst vandaag toch een portret van Hugo Van Mechelen (“de godfather van de Antwerpse misdaadwereld van de jaren tachtig”). “Sinds ik Hugo ken, is hij terug op het rechte pad”, zegt Filip Dewinter (foto 1). Ja, er mag gelachen worden in Antwerpen.

 

Veel onschuldiger is het vermaak dat straatkunstenaar Rose Woods in Antwerpen levert. De voorbije dagen weer actief na de jammerlijke dood van Mattias Van der Stighelen, universiteitsstudent bij een kotfeestje in een keldergat gevallen en zijn nek gebroken. In de nacht vóór de begrafenis vorige donderdag vrolijkte Rose Woods tientallen verkeersborden op met een minzame glimlach. “De borden waren voor Matti”, stond er in een mail, “vers gemaakt deze nacht zodat ze in deze koude tijden toch wat warmte zouden brengen.” De borden staan in de buurt van het Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen (foto 2), recht tegenover het oude Justitiepaleis en elders op de Leien, in een barre buurt zoals de Londenstraat, maar ook aan de Oever in de oude binnenstad… Rose Woods greep al eerder in op het straatmeubilair: Kerstmis 2006 werden een aantal groene verkeerslichten beplakt met het sjabloon van een kerstboom; met Valentijn 2007 veranderden rode verkeerslichten in rode hartjes. Later verschenen bizarre borden als ‘Gelieve de bomen niet te voederen’ of ‘Verboden te paaldansen’. Een richtingsaanwijzer werd aangevuld met een pijl naar ‘De Ware Liefde’. Onder de oranje handjes die een taxiplaats signaleren verscheen het opschrift ‘High Five’. Een zebrapad veranderde in het klavier van een piano. In de zomer van 2007 maakte de straatkunstenaar die dit bedacht zich in een interview met De Fish bekend als Rose Woods, maar zijn ware identiteit is een goed bewaard geheim.

 

Zo vlug als zijn/haar kunst in het straatbeeld verscheen, werd het verwijderd door de politie. Want om zoiets te mogen doen, moet je je ware identiteit prijsgeven, contact opnemen met het stadsbestuur en toelating vragen, en toelating krijgen… maar de kans is natuurlijk klein dat de politie gunstig advies zal verlenen voor het beplakken van verkeerslichten en -borden. Toch in Antwerpen. In Berlijn maakt men van vrolijke verkeerslichten een middel om zich te profileren. De minzaam glimlachende verkeersborden, naar verluidt een tiental, hangen nu al sinds donderdagnacht in Antwerpen. Voor hoelang is niet bekend. Is het uit respect voor de aanleiding dat men niet meteen ingrijpt? Intussen toveren ze een glimlach op het gezicht van wie de borden opmerkt. Er is al genoeg miserie in de wereld.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, morel, antwerpen, cultuur |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.