Anti-Fascistisch Front / Verzet

Het meest gelezen AFF/Verzet-artikel van vorige week is niet Tanguy Veys’ vrienden (1) of (2), Filip Dewinter te gast bij Anderlecht, op kosten van bpost of VB: Tirade tegen militaire interventie, om ze goed te keuren, maar “Het Vlaams-nationalisme is gesticht door de Duitsers”. Met dank aan onder andere Koenraad Elst en Geert Van Cleemput die het artikel beiden op hun Facebook plaatsten. Koenraad Elst is onder meer columnist bij ’t Pallieterke en zelfverklaarde islamoloog die één van de sprekers was op het VB-colloquium op 6 juni 1992 waar het beruchte zeventigpuntenplan van Filip Dewinter werd voorgesteld. Geert Van Cleemput is voormalig hoofd van de VB-studiedienst en auteur van Vlaams Geblokkeerd.

Ons artikel was anders niet meer dan het kort melden (a) dat Knack de volgende maanden met bijlagen uitpakt over het leven in een aantal Vlaamse steden onder de nazi-bezetting, (b) dat in de eerste aflevering historicus Lode Wils over zijn oorlogsjaren in Antwerpen vertelt, en erop wijst dat het Vlaams-nationalisme haar oorsprong vindt in de Flamenpolitik van de Duitsers tijdens de Eerste Wereldoorlog, (c) dat daar een heuse doctoraatsverhandeling over bestaat die binnenkort bij het Davidsfonds uitgegeven wordt, (d) dat in VB-kringen de opmerking van professor Wils weggehoond wordt maar het misschien toch interessant is om eerst eens die doctoraatsverhandeling te lezen. That’s all. Bij ’t Pallieterke maken ze ervan: “Geschiedenis? Een truc om politiek te scoren, bewijst de oude zeurpiet en professor geschiedenis van vervlogen tijden, Lode Wils. Die voert al decennia een strijd tegen het nationalisme in Vlaanderen, dat hij met alle middelen, ook de meest onnozele, verdacht maakt. Het Antifascistisch Front juicht hem van harte toe (zie de webstek).”

Bedankt voor de reclame voor onze “webstek” maar Lode Wils toejuichen was het verste van onze gedachten. We vonden de stelling van Lode Wils opvallend en de kritiek erg goedkoop, en nu de doctoraatsverhandeling over de Flamenpolitik binnenkort in de boekhandel ligt, leek het ons verstandiger dat boek eerst eens door te nemen vooraleer kritiek te leveren. Meer wilden we niet aanbrengen, maar in Vlaams-nationalistische kringen werden ons meteen allerlei (bij)bedoelingen toegedicht. Het zij zo. De dag dat ze bij ’t Pallieterke en die kringen het AFF zonder vooroordelen benaderen moet nog komen. In één adem door wordt in hetzelfde artikel Luc Tuymans bestempeld als “een zogenaamd internationaal befaamde schilder die zich politiek specialiseert in het bespuwen van Vlaanderen en zijn lompe Vlaamse medeburgers” en worden historici afgedaan als “de nuttige idioten van een regime”. Ongetwijfeld zal er wel kritiek geformuleerd kunnen worden op de stelling van Lode Wils – geef één wetsartikel en twee advocaten zullen er ook minstens een halve dag over van mening verschillen – maar in Vlaams-nationalistische kringen hebben ze meer dan elders de neiging om al wie maar een afwijkende mening heeft onmiddellijk als verdacht, belachelijk en slecht af te schilderen.

Luc Tuymans wordt overigens, naar aanleiding van zijn overzichtstentoonstelling in Bozar, deze week een tweede keer opgevoerd in ’t Pallieterke. Zowat het vriendelijkste dat men over hem schrijft is: “Van onze vier wereldberoemde kunstenaars, Leonardo ‘Einstein’ Panamarenko, Jan ‘Coke’ Fabre, Luc ‘Keizer’ Tuymans en Wim ‘Cloaca’ Delvoye is Lucske T. ongetwijfeld de beste schilder. Niet moeilijk want het is ook de enige van de Bende van Vier die nog verf en penseel hanteert.” Extreem-rechts en kunst, het is altijd al een moeilijke relatie geweest. Maar het zogenaamde schilderij van Luc Tuymans (“Lucske Tuymens”) bij het artikel (foto) vinden wij best geslaagd. Als het goed is, zeggen wij het ook.

“Het is lang geleden dat we nog iets gehoord hebben van Hand-in-Hand”, mailde ons de chef-AFF nadat hij de petitie voor een antiracistisch beleid ondertekend had. Als Angela Merkel, Nicolas Sarkozy, David Cameron en Yves Leterme niet verder geraken dan dat “de multiculturele samenleving is mislukt”, en niet aangeven hoe het dan verder moet… dan moet men zich vanuit de samenleving weer eens roeren.

Het is de bedoeling van Hand-in-Hand en de andere medewerkers aan het initiatief om op 11 juli, Vlaamse feestdag, zoveel mogelijk handtekeningen te overhandigen aan de voorzitters van de Vlaamse politieke partijen. De campagne verzet zich tegen het beeld dat samenlevingsproblemen (louter) aan culturele verschillen te wijten zijn. Migranten worden nog steeds gediscrimineerd op het vlak van tewerkstelling, onderwijs en huisvesting. Om maar die drie te noemen. De petitie vraagt de politieke partijen hier dringend weerwerk op te bieden. De petitie is reeds ondertekend door enkele tientallen opiniemakers en prominenten uit de samenleving.

Het Anti-Fascistisch Front (AFF) roept op om deze petitie mee te ondertekenen. Klik op de rode balk onderaan, en vul je naam enzomeer in. Er is ook de mogelijkheid om jouw foto op de website van de campagne te zetten met een passende quote. Enkele Bekende Vlamingen (op de foto Antwerps stadsdichter Peter Holvoet-Hanssen en schrijfster Anne Provoost, ook Pieter Embrechts doet mee) ondersteunen de campagne en outen zich als ‘product van de multicultuur’. Ze willen hiermee duidelijk maken dat hun denk- en handelswijze niet het gevolg is van een fictieve homogene monocultuur, maar van een hele reeks invloeden en denkbeelden die samen onze huidige maatschappij maken. Tegelijk nemen ze duidelijk stelling tegen elke vorm van discriminatie.

Interviews en nieuwsitems versterken de boodschap van de website en campagne. Ga dat zien! Onderteken die handel! En maak de zaak verder bekend. Het is eens iets anders om op Facebook te zetten.

Begin vorige week twitterde Filip Dewinter (foto 1) “Proficiat Marine” naar aanleiding van de eerste ronde bij de kantonale verkiezingen in Frankrijk. Bij een gunstige opiniepeiling voor Marine Le Pen (foto 2), dochter van en nieuwe voorzitster van het Front national (FN), verstuurde Dewinter ook al een “Proficiat!”. Maar gisteren: niets.

Dewinter had dan ook andere katten te geselen. Het VB-partijbestuur besliste gisteren om de dissidente Gentse gemeenteraadsleden van de Belfort-ploeg te schorsen tot de partijraad zich over hen heeft uitgesproken. Het dossier zou behandeld worden door de Adviescommissie voor Verzoening en Tucht, een ad hoc commissie die krachtens de laatste statutaire hervormingen in het leven is geroepen bij het VB. Daarin zullen geen Oost-Vlaamse vertegenwoordigers zetelen, benadrukte Bruno Valkeniers. De uiteindelijke knoop wordt doorgehakt door de partijraad, wellicht pas in mei, aldus nog Bruno Valkeniers. Intussen zijn Francis Van den Eynde, Kristina Colen en drie andere Gentse VB-gemeenteraadsleden – samen een meerderheid van de negenkoppige VB-fractie in de Gentse gemeenteraad – geschorst uit de partij. Oud-volksvertegenwoordiger Francis Van den Eynde zei pijnlijk verrast te zijn door de beslissing. "We wilden enkel de partij in de 21ste eeuw brengen", voert Francis Van den Eynde aan.

Marine Le Pen zal intussen de tweets van Filip Dewinter niet gemist hebben. De Twitter-pagina van Marine Le Pen leert ons dat Marine Le Pen zelf geen enkel Twitter-bericht volgt. Dewinters ‘Proficiat Marine’ zijn dan ook louter voor binnenlands gebruik.

Het Front national (FN) heeft bij de kantonale verkiezingen in Frankrijk voorbije zondag niet slecht gescoord, maar blijft onder haar eigen verwachtingen qua aantal verkozenen. Met 1 440 kandidaten gestart aan de eerste ronde, bleven er voor de tweede ronde nog een 400-tal over, waarvan slechts twee verkozen geraakten. Eén van die twee dan nog met slechts vijf stemmen overschot.

In Carpentras-Noord (Vaucluse) werd FN-kandidaat Patrick Bassot (foto 1) met 54 % van de stemmen verkozen boven een socialistische kandidaat. In Carpentras-Zuid was bij de eerste stemronde al een kandidaat van de partij van president Sarkozy verkozen. In Brignoles (Var) haalde FN’er Jean-Paul Dispard (foto 2) het met 50,03 % op zijn communistische tegenkandidaat. Het FN had gerekend op toch wel een tiental verkozenen, maar dat viel dus dik tegen. Ook de kopstukken haalden het niet. Steeve Briois, compagnon de route van Marine Le Pen en secretaris-generaal van het FN, werd in het kanton Montigny-en-Gohelle (Pas-de-Calais) met 44,7 % van de stemmen verslagen door een socialistisch tegenkandidaat. Louis Aliot, ondervoorzitter van het FN, moest het Perpignan-9 (Pyrénées-Orientales) met 46,2 % van de stemmen eveneens afleggen tegenover een socialistische kandidaat.

En toch zijn de resultaten van het FN niet slecht. In de 403 kieskantons waar de FN-kandidaten de drempel van 12,5 % van de stemmen overschreden hadden om te kunnen deelnemen aan de tweede stemronde, verzamelde het FN 622 292 stemmen. Zondag verzamelde het FN in diezelfde kieskantons 915 279 stemmen, een vooruitgang van 47 %. Opvallend daarbij is dat het FN ongeveer evenveel stemmen extra won in de duels tegenover een linkse kandidaat, als dat het stemmen extra won in duels tegenover een rechtse kandidaat. Het eerste, de overdracht van klassiek-rechtse stemmen, laat zich verklaren door de aversie voor links en de oproepen van de UMP-leiders (zie hieronder). Het tweede, de overdracht van linkse stemmen, is het gevolg van de afkeer voor het beleid van president Nicolas Sarkozy en zijn UMP-regering.

Het FN onder Marine Le Pen doet het beter dan het FN onder Jean-Marie Le Pen. Bij de eerste ronde van de kantonale verkiezingen in 2004 behaalde het FN waar het opkwam 13,8 % van de stemmen. Een week geleden kreeg het FN in de kantons waar het kandidaten had 19,2 % van de stemmen. In de tweede ronde behaalde het FN in 3 kantons minder dan 20 % van de stemmen, in 94 kantons (1/4) tussen de 20 en 29 % van de stemmen, in 222 kantons (meer dan de 1/2) tussen de 30 en 39 % van de stemmen, en in 84 kantons (1/5) tussen de 40 en 49 % van de stemmen. Voor zo’n resultaat bij de volgende verkiezingen in Vlaanderen wil Filip Dewinter desnoods met zijn eigen bloed tekenen.

Na de eerste ronde van de kantonale verkiezingen in Frankrijk was het een kakofonie van jewelste ter rechterzijde over welke houding aannemen tegenover het Front national (FN). De hoofdvogel werd afgeschoten door Jean-François Copé (foto 1), secretaris-generaal van de regeringspartij UMP. Copé riep op om “niet FN, niet ‘front republicain’ (= in de praktijk niet de Parti Socialiste, nvdr.) te stemmen.”

De Franse president, Nicolas Sarkozy, riep op om “zich te onthouden of PS te stemmen, in geen geval FN”. Anderen riepen op om louter “in geen geval FN te stemmen”, zonder zich uit te spreken of de Fransen dan wel moesten gaan stemmen. Vorige zondag zijn alleszins weer een recordaantal Fransen… niet gaan stemmen. De verstandigste uitspraak kwam van Valérie Pécresse, minister voor het hoger onderwijs en het onderzoek. Zij stelde: “Met de PS hebben we niet dezelfde ideeën. Met het FN delen we niet dezelfde waarden.” Ter rechterzijde van de UMP was men het daar helemaal niet mee eens. “Geen kwestie om voor PS-kandidaten te stemmen, die sinds de verkiezing tot president (van Sarkozy, nvdr.) niets anders hebben gedaan dan hem te beledigen”, klonk het ter rechterzijde. Andere UMP’ers lieten verstaan “eerder FN dan PS” te stemmen.

Laurence Spicher-Bernier (foto 2), de burgemeester van Savigny-sur-Orge (Essone) bijvoorbeeld riep op om “zich niet te vergissen bij de stemkeuze”, waarna een lange aanval volgde tegen de socialistische kandidaat in haar kanton “die onze kinderen vanaf jonge leeftijd Arabisch wil aanleren”. Om te besluiten met: “Meer dan ooit moet Rechts zich verzamelen rond haar waarden.” De niet-verkozen UMP’er Alexandra Cavé was niet te vinden voor een ‘republikeins pact’ om de FN-kandidaat in Noyon (Oise) te verslaan. “Met wiens voeten speelt men?”, vroeg Cavé. Waarna hij opriep “zij die ons lessen geven af te straffen”. Helaas voor Cavé, gelukkig voor de inwoners van Noyon, gingen de meeste stemmen toch naar de socialistische kandidaat.

Bij partijen als het VB en het FN loopt men altijd wel het risico dat een lid een Hitler-aanhanger blijkt te zijn. Voor het VB was dat laatst nog het geval met Kristof V., kandidaat op de VB-lijst in Bree in 2006 en onlangs veroordeeld als Blood and Honour Vlaanderen-organisator. Bij een huiszoeking vond men foto’s van Kristof V. in Hitler-groet.

Tussen twee verkiezingsronden in kwam Alexandre Gabriac, FN-kandidaat in Grenoble-6 (foto 1), in een lastig parket. Bij de eerste kiesronde had hij met 20,3 % van de stemmen de drempel van 12,5 % van de stemmen overschreden om te kunnen deelnemen aan de tweede ronde. Hij was in die tweede ronde de enige tegenkandidaat voor een socialistische kandidaat. Vrijdag 25 maart publiceerde de Nouvel Observateur online evenwel een foto waarop Gabriac met een vriend de wereld met gestrekte arm groet tegen de achtergrond van een nazi-vlag (foto 2). Volgens Gabriac was het een fotomontage om hem in diskrediet te brengen, en op het nationale FN-secretariaat geloofde men aanvankelijk die uitleg. De foto komt echter uit een reeks gelijkaardige foto’s, en er is nog een foto bekend waarop Gabriac bij een andere gelegenheid de Hitler-groet uitbrengt.

Het was aanvankelijk de bedoeling dat een disciplinaire commissie bij het FN gisteren, dus na de tweede stemronde, een en ander zou onderzoeken. In de loop van vrijdag rees echter ook bij het FN het vermoeden “dat de foto wel eens echt zou kunnen zijn”. Steeve Briois, secretaris-generaal van het FN, zei de andere foto van Alexandre Gabriac in Hitler-groet – in oktober 2010 gepubliceerd door het antifascistisch netwerk Reflex – niet te kennen. Vrijdag werd Gabriac dan toch buitengegooid bij het FN. Dat hij in de strijd voor de opvolging van Jean-Marie Le Pen als voorzitter van het FN partij trok voor Marine Le Pens tegenkandidaat, Bruno Gollnisch, heeft waarschijnlijk ook wel geholpen bij de beslissing van de nieuwe FN-leiding.

Bij de tweede stemronde zondag haalde Alexandre Gabriac desondanks nog 24,3 % van de stemmen.

Er is geen beroep aangetekend tegen het vonnis van de rechtbank van eerste aanleg in Veurne op 9 maart 2011 in de zaak over de organisatie van twee concerten van Blood and Honour Vlaanderen (zie: 1, 2). Het vonnis is bijgevolg definitief: het organiseren van neonaziconcerten is in ons land strafbaar.

Drie organisatoren stonden terecht voor een inbreuk op artikel 22 van de wet van 30 juli 1981 tot bestraffing van bepaalde door racisme of xenofobie ingegeven daden, die strafbaar maakt het behoren tot “een groep of tot een vereniging die kennelijk en herhaaldelijk discriminatie of segreatie bedrijft of verkondigt in de omstandigheden genoemd in artikel 444 van het Strafwetboek, dan wel aan zodanige groep of vereniging zijn medewerking te hebben verleend.” Over de juridische aspecten volgt allicht nog een artikel in een gespecialiseerde publicatie. De juridische aspecten laten we dan ook aan anderen over. Wij grasduinden nog even door het vonnis.

Het zal niemand verbazen, maar het moet telkens vastgesteld worden in officiële politieverslagen: Blood and Honour Vlaanderen verkondigt “discriminatie en segregatie” en “zet aan tot haat of geweld wegens ras, huidskleur, afkomst of nationale of etnische afstamming.” “Door de inhoud van de teksten die naar voor worden gebracht op de bijeenkomsten, door het te koop stellen van goederen met racistische inslag en door het opruien van de massa door kreten en gebaren” is er voor en door Blood and Honour Vlaanderen “de bijzondere wil om aan te zetten tot discriminatie, segregatie, haat en geweld.” De rechtbank verwijst hiervoor naar vaststellingen bij concerten in Mechelen (10 maart 2007), Wolfsdonk (27 oktober 2007) en Schoten (26 januari 2008). Die eerste twee concerten zijn verwerkt in de undercoverreportage van ‘Thomas Kuban’ over het concert in Bellegem (19 april 2008). Het concert in Schoten is een kleine benefietbijeenkomst waar het Anti-Fascistisch Front (AFF) toch wel wat tam-tam over gemaakt heeft, wat haar weerslag vond in artikels in De Morgen van toenmalig DM-journalist (nu Apache-hoofdredacteur) Georges Timmerman (zie: 1, 2, 3, 4, 5).

De concerten vonden plaats in de in artikel 444 van het Strafwetboek bedoelde omstandigheden, “met name in tegenwoordigheid van verscheidene personen, in een plaats die niet openbaar is maar toegankelijk voor een aantal personen die het recht hebben er te vergaderen of ze te bezoeken.” Mits het betalen van toegangsgeld en het ondergaan van een veiligheidsfouille kon je immers binnen. Chris M. huurde de tent voor het concert in Diksmuide op 18 oktober 2008 (foto: fragment van de affiche voor het concert). Chris M. was de dag voordien ook aanwezig bij de opbouw van de tent. Hij bestelde en betaalde petjes en T-shirts met het logo van Blood and Honour. Op zijn computer werd een taakverdeling voor het concert gevonden, de inhoud van het takenpakket, een lijst met nog te regelen zaken, en een kalender van geplande en nog te plannen evenementen van Blood and Honour Vlaanderen. Op zijn bankrekeningen gebeurden financiële transacties voor Blood and Honour.

Kristof V. huurde het terrein van camping IJzerhoeve voor het concert in Diksmuide, en was mee aanwezig bij de opbouw van de tent. Hij gaf toe te behoren tot, en zijn medewerking te verlenen aan, Blood and Honour Vlaanderen. Hij verklaarde onder meer: “Sinds onze ontmoeting in café De Klokke (in Duffel, nvdr.) heb ik Chris (Chris M., nvdr.) nog een paar keer ontmoet op concerten welke georganiseerd werden door Blood and Honour. Ik stak er een handje toe achter de toog en bij het opruimen.” Robby Q. reserveerde de zaal voor het concert op 19 april 2008 in Bellegem, deelgemeente van Kortrijk. Hij huurde en betaalde ook tafels en klapstoelen, halogeenstralers en WC-cabines. Bij een huiszoeking werd een lijst met namen van zalen gevonden om er bijeenkomsten van Blood and Honour te organiseren. Robby Q. zei Blood and Honour reeds een tiental jaren te kennen. Hij verklaarde “dat het gedachtegoed van Blood and Honour Vlaanderen in feite het nazi-gedachtegoed is, waarmee hij sympathiseert.”

De rechtbank nam ook kennis van het feit dat Chris M. eerder veroordeeld werd voor inbreuken op de wapenwet en "reeds" driemaal voor opzettelijke slagen en verwondingen. Kristof V. is nog niet eerder veroordeeld. Robby Q. heeft voorafgaande veroordelingen voor diefstal, opzettelijke slagen en verwondingen, en inbreuken op de wapenwet. Door een veroordeling tot twee jaar gevangenisstraf in 2008 is hij niet meer in de wettelijke voorwaarden om hem nog uitstel van uitvoering van straf te verlenen. “De thans gepleegde feiten getuigen van een gebrek aan respect voor de menselijke waardigheid in het algemeen”, noteerde de rechtbank nog tot slot.

De drie beklaagden werden veroordeeld tot drie maanden gevangenisstraf. Voor Chris M. en Kristof V. met uitstel; voor Robby Q. kon zoals al gezegd geen uitstel gegeven worden. De drie moeten ook een symbolische euro schadevergoeding betalen aan het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR), burgerlijke partij in deze zaak, en 18 568 euro kosten terugbetalen aan de Belgische Staat (niet het CGKR zoals verkeerdelijk in Alert! genoteerd werd).

Organisatoren zijn dus verwittigd: wie neonaziconcerten en -bijeenkomsten inricht is strafbaar… als politie en parket de strafbare feiten willen vaststellen. Dat laatste was de voorbije jaren hét probleem: men keek of alles buiten de concertzaal rustig bleef, niet naar wat er binnen gebeurde. De straffen zijn bij deze eerste veroordeling nog licht, maar potentiële organisatoren zijn nu gewaarschuwd en zullen er een volgende keer allicht minder goedkoop vanaf komen.

Tanguy Veys zoekt permanent de aandacht op. Morgen is hij jarig: stuur hem een kaartje (mail hem, facebook hem, twitter hem...). Kwestie dat hij niet meer moet doen wat hij de voorbije week nodig vond. Toen wij de eerste aflevering publiceerden van ons reeksje over Tanguy Veys’ vrienden, mailde Veys het AFF/Verzet-artikel naar Brabosh die het artikel ook op zijn blog plaatste. Brabosh is net als Veys een grote Israël-vriend, maar leeft in onmin met Michael Freilich. Toen Michael Freilich vervolgens zijn editoriaal over Tanguy Veys in het jongste nummer van Joods Actueel online zette, mailde Veys dit editoriaal naar heel zijn adressenbestand. Toen de tweede aflevering van ons reeksje over Tanguy Veys’ vrienden verscheen, zette Veys het AFF/Verzet-artikel nog vlugger op zijn Facebook dan AFF/Verzet het op haar Facebook plaatste.

Maar in sommige situaties krijgt Veys niet de aandacht die hij wel zou willen. In de Kamer van Volksvertegenwoordigers bijvoorbeeld. Zijn buurvrouw in het Belgisch parlement is Minneke De Ridder. Minneke De Ridder, hier wel eens geportretteerd omwille van haar antecedenten. Maar Minneke is niet veel in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, en nog minder als buurvrouw van Tanguy Veys. Sinds 23 december vorig jaar heeft ze zich niet meer vertoond in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, meent Tanguy Veys zich te herinneren. Het laatste bericht op haar website dateert van 17 december en haar gsm bleef de voorbije week onbeantwoord. Alarmerend genoeg, zo vond Tanguy Veys, om hierover een journalist van Het Laatste Nieuws te verwittigen.

“Minneke heeft ziekteverlof”, legde N-VA-fractieleider Jan Jambon uit in Het Laatste Nieuws. “Ze was eerst een maand buiten strijd en dat is met een maand verlengd. In principe keert ze na Pasen terug.” Naar verluidt zou de 29-jarige styliste moeilijk haar draai vinden in het parlement. “Ze stond dan ook op de negende plaats op de Antwerpse lijst”, zegt Jambon. “Toen we de lijst opstelden hadden we nooit gedacht dat het een verkiesbare plaats zou zijn.” Jambon vergist zich licht: Minneke De Ridder stond niet op de negende maar op de achtste plaats op de Antwerpse N-VA-lijst. Blijft: dat men bij de N-VA niet verwacht had dat ze Kamerlid zou worden. Minneke De Ridder is een goede vriendin van Kim Geybels. Die dook na haar gedwongen ontslag uit de Senaat en de N-VA even onder bij Minneke. Het was zowat het enige waarmee Minneke De Ridder de pers haalde sinds haar eedaflegging als Kamerlid (foto).

Minneke is nu in Mexico "om de batterijen op te laden". Hopelijk is ze gezond en wel terug tegen volgende zondag. Grootvader Lode Van Dessel heeft nog een stapel Vlaamse Leeuwenvlaggen liggen om mee te gaan zwaaien langs het parcours van de Ronde van Vlaanderen.

Gaan ze in Gent naar een geanimeerde strijd binnen het VB in het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar, in Antwerpen kondigt zich een clash aan tussen zetelend burgemeester Patrick Janssens en De Vlaamse Leider, Bart De Wever. Filip Dewinter probeert zijn karretje aan dat van De Wever te hangen, maar verslikte zich vanmorgen toen hij de titels en artikels in Het Nieuwsblad en De Standaard zag. Dewinter schaart zich achter De Wever kopte Het Nieuwsblad op haar voorpagina. “In 2012 trekt Filip Dewinter voor het laatst de Belanglijst in Antwerpen. Voor het burgemeesterschap acht hij zich kansloos. Hij biedt Bart De Wever alle steun aan voor de sjerp”, is de inleiding bij het artikel in De Standaard. (Illustratie: Marec in Het Nieuwsblad vandaag.)

In een mededeling deze namiddag preciseerde Filip Dewinter dat hij nog altijd kandidaat-burgemeester is. Filip Dewinter: “In tegenstelling tot wat De Standaard en Het Nieuwsblad insinueren, is Filip Dewinter wel degelijk burgemeesterkandidaat. Iedereen die een lijst trekt moet de persoonlijke ambitie hebben om burgemeester te worden maar uiteindelijk beslist de kiezer. Mijn persoonlijke ambitie is echter ondergeschikt aan het doel. Het doel is in Antwerpen een echte ommekeer realiseren. Als De Wever de meeste stemmen haalt, dan ben ik bereid hem via gedoogsteun of via deelname aan de coalitie te steunen. Een sterk Vlaams Belang kan wegen op de besluitvorming en het beleid en doen waar we altijd naar gestreefd hebben: een einde maken aan de socialistische republiek der kameraden en van Antwerpen opnieuw een veilige, Vlaamse en welvarende stad maken."

"(…) Ikzelf ben niet langer de gedoodverfde burgemeesterkandidaat en het Vlaams Belang is nu de outsider, de underdog. Een rol die ons beter ligt en die ervoor zorgt dat we niet opnieuw een overwinningsnederlaag boeken. De vorige keren werd ik telkens afgerekend op het feit of ik al dan niet burgemeester werd. Zelfs met 5 000 stemmen extra ‘verloor’ het Vlaams Belang omdat we in de oppositie achterbleven. Nu willen we het verschil maken door als scheidsrechter op te treden. Het is aan Dewever om te beslissen wat hij wil. Als De Wever kiest voor het bestendigen van het cordon sanitaire dan weet de Antwerpenaar welk vlees hij in de kuip heeft. Het handhaven van het cordon zou betekenen dat Janssens en De Wever vier handen op één buik zijn en dat de N-VA een regimepartij is die deel uitmaakt van het politieke establishment net zoals al de rest….”

Bart De Wever is not amused met de steun die hij van Filip Dewinter krijgt. Bart De Wever (in De Standaard/Het Nieuwsblad): “Het verzoek van Filip Dewinter is tactisch goed bekeken maar geen cadeau. Dewinter beseft goed dat iedereen die zich met hem verbindt meteen is verbrand. (…) Zijn rol in Antwerpen is uitgespeeld, maar hij is nog niet dood. Hij houdt nog genoeg aandelen over om een relevante rol te claimen. Dewinter heeft zijn Stalingrad beleefd en staat voor een ellenlange terugtocht. Maar tijdens die afmars kan hij het mij erg lastig maken. Dit had ik kunnen verwachten.”

Filip Dewinter heeft ook een historische vergelijking. Filip Dewinter: “Bart De Wever heeft naar aanleiding van de federale onderhandelingen zijn ‘Moskou’ meegemaakt. Napoleon veroverde Moskou en dacht dat hij gewonnen had, maar de tsaar stak de stad in brand. Napoleon wachtte alleen nog de aftocht door de Russische winter. Hij verloor quasi al zijn troepen en ‘Moskou’ werd voor hem het begin van het einde.” Het worden in Antwerpen in 2012 in alle opzichten historische gemeenteraadsverkiezingen.

De interne oorlog bij het Vlaams Belang in Gent ging donderdag naar een nieuw hoogtepunt. Op een persconferentie kondigden vijf VB-gemeenteraadsleden (foto) aan dat ze een nieuwe stroming oprichten binnen de partij. De nationale partijtop reageert alvast niet bijster geamuseerd op die oppositie binnen de partij. Maar veel lijkt die oppositie niet voor te stellen.

Vorig jaar al hadden Francis Van den Eynde en Kristina Colen bekend gemaakt dat ze grote problemen hebben met het Gentse koepelbestuur van Vlaams Belang. Dat bestuur werd vorige zaterdag echter definitief goedgekeurd door de VB-partijraad. “Iedereen had verwacht dat we daarom uit de partij zouden stappen”, zegt Francis Van den Eynde. “Dat doen we echter niet. Het zou de gemakkelijkste oplossing zijn, maar daar kiezen we dus nog niet voor. We willen onze achterban niet in de steek laten. Het is bovendien ook een emotionele discussie: de partij waar je jaren voor hebt gezwoegd, keer je niet zomaar de rug toe.” De vijf dissidenten maken samen een meerderheid uit van de negenkoppige Gentse VB-gemeenteraadsfractie, en noemen zich de Belfort Ploeg. “Een stroming – vergelijk het met wat SP.a-Rood is in de SP.a – waarmee we hopen om onze partij van binnenuit te veranderen'”, zegt Kristina Colen. Zus van. “De partij zoals ze nu werkt, is een doorslagje van het Vlaams Blok van 20 jaar geleden. Het is tijd om ze de 21ste eeuw in te loodsen.”

Colen, Van den Eynde en hun medestanders hopen dat ze ook andere ontevredenen binnen het Vlaams Belang kunnen verenigen. “Mensen als Frank Vanhecke of een Bruno Stevenheydens, bijvoorbeeld”, zegt Van den Eynde die wel erkent dat er nog geen concrete contacten zijn met die vermeende medestanders. Frank Vanhecke liet anders vorige zaterdag in Gazet van Antwerpen weten dat hij “het al lang opgegeven (heeft) om de eenheid in de partij te herstellen”. Bruno Stevenheydens trok de enige juiste conclusie: opstappen bij het VB. Vijf gemeenteraadsleden in zijn eigen Beveren volgden hem en stapten ook op bij het VB. Van samenwerking met het huidige Gentse VB-bestuur, met Johan Deckmyn en Tanguy Veys op kop, kan er voor de Belfort Ploeg geen sprake zijn. Het wordt in de Gentse VB-gemeenteraadsfractie nog gezelliger dan het er al was, want de gewraakte plaatselijke VB-voorzitter Johan Deckmyn is één van de andere VB-gemeenteraadsleden in Gent. Meer zelfs, zijn zitje is vlak naast dat van Belfort'ster Kristina Colen.

“We geven toe dat dit de laatste kans is om nog iets in beweging te zetten en beseffen dat het een wanhoopspoging is”, zegt Van den Eynde. De eerste reacties vanuit het VB zijn alvast niet positief voor de dissidenten. “Het idee van oppositiepartij binnen onze partij, daar heb ik het toch moeilijk mee'”, zegt nationaal voorzitter Bruno Valkeniers. “Er is binnen onze partij ruimte voor meningsverschillen, maar dan wel binnenskamers. Of de dissidenten uit de partij moeten worden gezet? Ik wil eerst de details kennen van hun plannen en die zullen we dan volgende week bespreken op het partijbestuur”, zegt Bruno Valkeniers in de Gentse editie van Het Nieuwsblad. Filip Dewinter wil er niet zoveel eieren onder leggen. Filip Dewinter in De Standaard: “Het is glashelder dat Vlaams Belang alleen werkt binnen de erkende partijstructuren. Wij zijn niet van plan om met dergelijke dissidente groepen de dialoog aan te gaan. Dan weet je wel waar je begint, maar niet waar je eindigt.”

De Belfort'ers hebben met Marie-Rose Morel gemeen dat ze niet verduidelijken hoe anders het VB met hen wel zou worden. Met de politieke lijn van het VB hebben ze geen probleem. Alleen met hoe het VB dit moet uitdragen. Maar hoe swingend het VB in Gent dan wel zou worden met Francis Van den Eynde, die volgende week 65 jaar wordt en dertig jaar de touwen in handen hield in Gent? Niemand weet het. De Belfort'ers verschillen dan weer met Marie-Rose Morel met dat ze het charisma van Morel missen om een en ander in beweging te zetten. Zelfs binnen zijn eigen biotoop – Voorpost – is niet iedereen mee met Francis Van den Eynde. Voorpost’er Martin Gyselinck is bij het nieuwe Gentse VB-bestuur verantwoordelijke voor de militantenwerking, en Voorpost’er Nick Van Mieghem schaart zich probleemloos aan de kant van de nieuwe machthebbers bij het VB-Gent.