09-04-11

"...EN GEWOON VERDER DOEN MET WAAR WE MEE BEZIG WAREN"

Albrecht Cleymans (foto: in wit jasje, met een politiewagen in de rug manhaftig in het verweer tegen de politie bij een verboden betoging tegen de islam in Brussel) vervolgt: “De mediacampagne wierp haar vruchten af: het Vlaams Belang verloor kiezers, de N-VA won spectaculair. En voert sindsdien een ingewikkeld dansje uit met haar mogelijke regeringspartners. Ze zoekt een voortdurend evenwicht tussen geen akkoorden afsluiten (want dan moet ze toegevingen doen en verliest kiezers) maar ook de stekker niet definitief uit de onderhandelingen trekken (want dan voert ze evenmin beleid als wij en wat kan ze ons dan nog verwijten?).

 

De media waken er zorgvuldig over dat de N-VA haar geloofwaardigheid niet verliest en besteden ondertussen onevenredig veel aandacht aan alles wat ons in een slecht daglicht kan stellen. Als er ergens twee VB’ers in een bestuur ruzie maken, als één van onze leden een feestje wil organiseren waar een muziekgroep ‘met foute fans’ optreedt, zelfs als een VB-mandataris zich vertoont op een pro-Israëlische bijeenkomst, het wordt allemaal opgeklopt tot een schandaal van nationale orde. Ik durf tegenwoordig niet eens meer in mijn neus peuteren als ik alleen thuis ben, voor je het weet sta je op de voorpagina van één of ander blaadje! Helaas, de mens is zwak en goedgelovig, en de overgrote meerderheid van de mensen denkt tot op de dag van vandaag nog altijd dat alles wat in de pers verschijnt waar en objectief is.

Blijkbaar geldt dit zelfs voor een deel van onze eigen leden, en dat is toch wel merkwaardig. Velen van hen hebben ooit een actie, een congres of een partijfeest bijgewoond waarover later een totaal vertekend verslag in de kranten of op tv verscheen, en hebben zich daar boos over gemaakt. Bij zo’n gelegenheid zeggen ze dan, terecht, dat je de belgische systeempers niet mag geloven en dat het een pure schande is hoe ze onze partij afschilderen. En toch, en toch… na al die maanden sentimentele artikels te hebben gelezen over dat arme fragiele blondje uit Schoten die toch zo onheus werd behandeld, over de enorme liefde van haar (tweede) man voor haar en haar kindjes, over de gevoelloosheid van de ‘Antwerpse gemeenteraadsfractie’ - die trouwens tot diepe teleurstelling van de journalisten nooit een slecht woord over haar heeft gelost - zijn heel wat van die mensen ervan overtuigd dat er toch wel iets van zal kloppen en wenden zich vol afkeer van onze partij af. Terwijl ze zouden moeten beseffen dat om het even wat er over onze partij in de pers verschijnt waarschijnlijk niet waar is - gewoon omdat de ervaring leert dat dit al tientallen jaren zo is. Ach, ik neem aan dat het menselijk is om je te laten meeslepen door verhalen die je steeds opnieuw worden opgedist. Maar het stemt me triest als mensen hun jarenlange diepe overtuiging aan de kant schuiven ter ere van vakkundig opgediste fictie.

Voor mij is het duidelijk: ik ben bij het VB gegaan omdat ik achter het programma sta, omdat ik vind dat we een aantal absolute toppolitici hebben die echte idealisten zijn en die dag in dag uit fantastisch werk leveren. Als dit betekent dat ik voor de politiek correcte klasse een verwerpelijk sujet ben en dat bepaalde mensen niets meer met me te maken willen hebben, dan neem ik dat erbij. Je gelooft ergens in, of niet. Als je nergens in gelooft en je maar wat laat meedrijven met wat er op tv te zien is en wat ‘de mensen zeggen’, dan moet je ook niet komen klagen dat er dingen verkeerd gaan in de maatschappij. Je bent dan, door je eigen onverschilligheid, medeplichtig. Maar als je wél ergens in gelooft, als je een ideaal hebt waar je echt achter staat, dan heb je daar iets voor over. Dan sta je pal voor je volk, voor je ideaal, voor je partij, in goede en kwade dagen!

Op zo’n moment moet ik denken aan dat prachtige Daglied van Preud’homme en Van Daele: ‘Sta in de morgen de lach op 't gelaat, / sterk voor uw volk, fris voor uw taak ! / Draag van de morgen het lichtend gewaad / over uw volk, over uw taak. (…)’. Kameraden, laten we de schouders rechten, de roddels en achterklap vol minachting de rug toekeren en gewoon verder doen met datgene waar we mee bezig waren - de bevrijding van ons dierbaar Vlaanderen en het bestrijden van de islamisering die onze meest fundamentele waarden bedreigt. Laat degenen die willen zeuren en jammeren maar doen, wij hebben iets beters omhanden. Schouder aan schouder, het hoofd rechtop, de blik gericht op ons mooie ideaal, laten we verder strijden voor ons eigen volk eerst, voor onze partij en onze geliefde voormannen, Houzee!”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vb, morel, cleymans |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.