Anti-Fascistisch Front / Verzet

Zoals de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) op 1 april 1991 de nepkrant De Zorgen verdeelden, en op 1 april 1994 De Schandaard, werd in 1969 ’t Palleuterke uitgebracht. In ’t Pallieterke deze week komt men uitgebreid terug op deze parodie, om dan te besluiten met anno 2011.

Jan Neckers: “Tweeënveertig jaar later is er nog altijd niet veel veranderd. Extreemlinks blijft gefascineerd door ’t Pallieterke. De aspirant-goelagmoordenaars van het Anti-Fascistisch Front (even antifascistisch als de Duitse Democratische Republiek democratisch was) spellen nog iedere week uw blad, hekelen, citeren en kopiëren delen van artikels. Twee jaar geleden heeft de redactie van ’t Pallieterke dan ook de jaarlijkse ‘Wisselbeker AFF’ ingevoerd, toegekend aan de redacteur die bij de webstek van het AFF met de meeste afkeuring geciteerd wordt. Laureaten tot nu waren Koen Elst in 2009 en ondergetekende in 2010. Het is niet zeker dat de wisselbeker in 2011 toegekend wordt, omdat de nieuwe hoofdredacteur ontdekte dat sommigen onder ons hun verhaal al eens oprekken om een extra woedeaanval van ranzig links te stimuleren.”

We bekennen: we lezen wekelijks ’t Pallieterke. We zijn er niet door “gefascineerd”, dat is wat anders. Maar ’t Pallieterke is interessantere lectuur dan bijvoorbeeld het Vlaams Belang Magazine en het Voorpost-blad Revolte die ook tot ons vast leespakket behoren. De goelags zijn vooral bekend van Jozef Stalin, terwijl het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) ons laatst weer eens verweet aanhangers te zijn van Leo Trotski. Wat is het nu? Wij "even antifascistisch als de Duitse Democratische Republiek democratisch was"? Waar slaat dat op? Vraag het maar eens aan Blood and Honour Vlaanderen of we antifascisten zijn of niet? Dat Koenraad Elst de ‘Wisselbeker AFF’ kreeg, is hem gegund. Af en toe schrijft hij zelfs iets zinnigs. Maar Jan Neckers? Als er iemand van ’t Pallieterke hier al vaak geciteerd is, is het Koen Dillen als Frankrijk-kenner Guitry voor de ’t Pallieterke-lezers. Zoon van Karel Dillen die ook al schreef voor 't Pallieterke. R. Sch. was het bekendste van zijn pseudoniemen als ’t Pallieterke-auteur. Gewezen BRT-journalist en -producer Jan Neckers dicht zich daarentegen teveel eer toe.

Karl Van Camp, de sinds eind vorig jaar nieuwe hoofdredacteur van ’t Pallieterke, zei bij de start van zijn hoofdredacteurschap het taalgebruik in zijn blad te gaan bijschaven. Ernst en humor moest gescheiden worden. Was het artikel over Het vals Pallieterke en het AFF nu ernst of humor? Wat we wel weten, is dat je ’t Pallieterke niet altijd mag geloven. Dat leerde ons de man die nu een boek aan het schrijven is over het VB… Frank Vanhecke (zie de update bij dit bericht).

Er is de laatste maanden in Nederland nogal wat te doen over een klein boekje van Rob Riemen (foto 1), De Eeuwige Terugkeer van het Fascisme. In dat boekje noemt Riemen Geert Wilders een fascist. Wij vonden het wel een aardig boekje, al graait het teveel in uitspraken van allerlei filosofen en biedt het geen antwoord op de vraag: ”En wat nu?”

Jan Blommaert heeft het boekje ook gelezen en er een lang essay over geschreven. “Ressentiment, rancune, gecultiveerde haat tegenover een kleine categorie van zondebokken, moreel en ideologisch nihilisme en de cultus van het oppervlakkige, en de doctrine van de menselijke ongelijkheid: deze zaken definiëren voor Riemen het fascisme en Wilders voldoet volmaakt aan deze criteria; hij is dus een fascist. Alhoewel, dat is problematisch, want op de term fascisme kleeft een taboe. Dus 'zo kunnen we nu constateren dat wat evident een opleving van het fascisme in onze samenleving is, zo toch niet genoemd mag worden'. Riemen wil niet provoceren met zijn boekje, maar hij wil de dingen wel benoemen zoals ze zijn. Parler vrai, met andere woorden – iets waar mensen als Wilders anders bepaald niet vies van zijn”, zo leidt  Jan Blommaert zijn commentaar op Rob Riemen in.

Rob Riemen en Jan Blommaert zijn donderdag 5 mei te gast in boekhandel De Groene Waterman in Antwerpen. Vanaf 20 uur geven ze elkaar rendez-vous. Diezelfde avond staat in de Passa Porta-boekhandel in Brussel Geert Wilders eveneens in the picture met de presentatie van het nieuwste boek van Lucas Hüsgen (foto 2), Nazi te Venlo. Ook die avond start om 20 uur. (Boekpresentaties over) Geert Wilders tegelijk in Antwerpen en Brussel. Elke gelijkenis met God, die ook overal tegelijk aanwezig zou zijn, is louter toeval.

In Gent voeren sommigen actie tegen vier zogenaamde ‘nazi-cafés’, plaatsen waar NSV’ers en KVHV’ers regelmatig bijeenkomen die nu met vandalisme af te rekenen krijgen. De uitbater van de Cuba Libre ontkent NSV’ers zijn zaak binnen te laten, maar op een cocktailfuif van het KVHV eerder deze week waren er – volgens een KVHV-bron – wel degelijk NSV’ers. Anderzijds zijn er wel meer dan de vier genoemde kroegen waar extreemrechtse studenten in Gent geregeld bijeenkomen. 

Volgens het Vlaams Belang (VB) is deze actie tegen 'nazi-cafés' een demonstratie van ‘links fascisme’. We kenden al ‘fascisme’, maar ‘links fascisme’? Geen enkele serieuze historicus zal dit begrip gebruiken. Enig serieux is echter niet besteed aan het VB, want men haalde nog maar eens een oude cartoon uit de schuif waarin het Anti-Fascistisch Front (AFF) gemaskerd afgebeeld wordt (foto, het mannetje met oranje hemd en blauwe muts).

Wij hebben eerder al uitgelegd dat we ons hier helemaal niet in herkennen. Het AFF veroordeelt de jongste gewelddaden in Gent, zoals het AFF in oktober 2009 al links geweld in Gent en rechts geweld in Antwerpen veroordeelde. Een veroordeling vanuit VB-hoek van dat laatste, rechts geweld, is er nooit gekomen. Zo kennen we het VB natuurlijk.

Het is puur toevallig – we waren aan het googlen op de naam ‘Siegfried Bracke’ – dat we dinsdagavond de blog van De Raaskalderij ontdekten. Veel is ons niet bekend over de initiatiefnemers die humor produceren genre Deelneemster ‘Komen kakken’ daagt VT4 voor het gerecht en Kunstwerk Jan Fabre werd beertje Knut fataal.

Niet echt humor van niveau dus, maar dinsdag zakte men nog verder onder de schaamtegrens met Holocaustpretpark Six Million Flags Belgium feestelijk geopend. Het is het verhaal over “een middag vol spektakel, snelheid en verrassing in het allereerste Holocaust-themapark ter wereld”. Het park, “waarvan lang werd aangenomen dat het ‘Buchenwalibi’ zou gaan heten”, moet “zorgeloos vermaak bieden voor jong en oud” en “tegelijk (…) helpen voorkomen dat de 21-ste eeuwse mens de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog zou vergeten”. Manager “Ephraïm Zimmerman” legt uit: “Jonge mensen van nu hebben niks meer aan wazige zwart-witfoto’s uit Auschwitz of aan melige getuigenverslagen. (…) Je krijgt de huidige generaties veel geïnteresseerder door een dolle rit op onze Schlachtbahn (foto), of door een voorstelling in ons Adolfinarium.” De rest van de uitleg volgt onder het kopje Gas geven.

We gaan hier niet alle registers van verontwaardiging openen. Een snelle blik op de blog leert niet dat ze bij De Raaskalderij systematisch en uitsluitend de grenzen van het goed fatsoen inzake racisme, discriminatie of negationisme overschrijden. Blijft dat dit soort humor bijzonder pijnlijk is voor de miljoenen mensen die stierven in de concentratie- en vernietigingskampen, hun familieleden en de schaarse overlevenden, getuigen van de gruwelen van de nazi’s. Een andere 'grap' is Internationaal Gerechtshof vernietigt uitslag Wereldoorlog II. Wegens procedurefouten moet de Tweede Wereldoorlog overgedaan worden, maar niet alle partijen willen er opnieuw aan beginnen. Na Nieuwe kerncentrale moet kerstverlichting garanderen vroeg iemand: “Is dit nu feit of fictie?” Dát vroeg tenminste niemand na de weinig smaakvolle Six Millions Flags- en Internationaal Gerechtshof-artikels.

Een mens relativeert al vlug sommige ‘humoristische websites' als hij net terugkomt van een gemeenteraadscommissie in Antwerpen. Dinsdagavond zouden in de commissie veiligheid de rellen aan de Turnhoutsebaan in Borgerhout besproken worden, maar voor zo’n actualiteitsdebat is eerst een akkoord nodig van de fractieleiders in de gemeenteraad, en Filip Dewinter had dit geagendeerd noch besproken met zijn collega’s fractieleiders. De show over de rellen aan de Turnhoutsebaan is nu verschoven naar volgende week.

De jongste criminaliteitscijfers in Antwerpen werden dinsdagavond wél besproken. Vaak met de vermelding van de (vermeende) nationaliteit van de daders. Dewinter wil echter verder gaan: hij wil ook een etnische registratie van de daders. Hij wil niet alleen het aantal criminele vreemdelingen kennen, maar ook het aantal criminele allochtonen. “Want”, zei Dewinter, “ik wil niet zover gaan als een voormalige fractieleider van de VLD (Ward Beysen, nvdr.) die zei dat de vreemdelingen de criminaliteit met de moedermelk hebben meegekregen, maar ik durf toch stellen dat bij velen een mes of een revolver in hun pamper werd gelegd.”

Bij een aantal gemeenteraadsleden op de meerderheidsbanken vertrok het gezicht, maar dat was alles. Minstens drie journalisten waren in de gemeenteraadszaal, maar in geen enkele krant was gisteren iets terug te vinden over de jongste racistische uitspraak van Filip Dewinter.

Volgende week kan je de drie delen van de Monstertrilogie van Tom Lanoye voor weinig geld kopen samen met de nieuwe Humo. In de Humo van deze week (foto 1): een interview met Tom Lanoye (foto 2). De auteur verwacht voor hemzelf een topjaar op literair gebied, maar hij hééft ook een mening over de politieke actualiteit. Zoals vaak politiek intelligent en snedig geformuleerd, met verrassende vergelijkingen en krachtige metaforen. Hier een paar proevertjes.

Tom Lanoye had aanvankelijk een goed oog in het verkiezingssucces van Bart De Wever, maar dat is gekeerd. Tom Lanoye: “Misschien speelde ook mee dat ik zoals velen altijd had staan applaudisseren wanneer Bart De Wever in debatten Filip Dewinter aftroefde met het argument: ‘Je bent nu twintig jaar bezig, en wat heb je bereikt?’ (…) Intussen kan je zeggen: wat heeft De Wever al bereikt, en wat is in dat opzicht nog het verschil met het Vlaams Belang? Want wat doet De Wever, op een moment dat alle partijen er eindelijk van overtuigd zijn dat een staatshervorming nodig is, en dat er wel degelijk toegevingen zijn aan Franstalige kant? Hij blijft njet zeggen, omdat hij sowieso niet wil meespelen, en de boel wil laten verrotten tot alles vanzelf uiteenvalt. De N-VA (…) organiseert vandaag een golf van antipolitiek, van onverantwoordelijkheid en van cynisme.”

“De Wever wil invloed, maar geen verantwoordelijkheid. (…) Uitvoerende mandaten interesseren hem sowieso niet, en als hij ergens een zetelend mandaat heeft is hij zo weer weg. Na achttien jaar verkiezingen, nog niet één rit uitgereden! Niet één! De Standaard heeft ook uitgezocht wat zijn betekenis is in het parlement, de parlementaire commissies. Nul, hè! Hij schittert in afwezigheid, en daarom heeft hij dus tijd om overal elders te schitteren. Om in ‘De slimste mens’ te zitten, of naar de achtersteven van Nathalie Meskens te gaan kijken bij de uitreiking van de tv-prijzen.”

“Heb je zijn column gelezen na zijn bezoek aan (de Britse conservatieve premier, nvdr.) David Cameron? (…) Waar hebben die twee over gebabbeld?  (…) Je kan bezwaarlijk een boom gaan opzetten over de soevereniteit der volkeren in een Verenigd Koninkrijk dat de Schotten en de Ieren zo grondig heeft onderdrukt. Die andere dada van De Wever dan maar, de scheiding van kerk en staat? Ook niet evident, in een land waar de koningin het hoofd van de kerk is, en de bisschoppen van rechtswege zitting hebben in het Hogerhuis. Waar ze trouwens een regeling voor euthanasie blokkeren.”

Over de Niet in onze naam-avond in de KVS: “Het wás inderdaad een avond waarop één partij kritisch geviseerd werd. En dan? Geeft dat die partij het recht te gaan blèren dat zoiets toch niet mag? Meteen ontstond er een sfeer van intimidatie rond de subsidiëring. Toen de subsidies nog Belgisch waren, heb ik nooit iemand horen zeggen: ‘Jamaar kritiek op onze broodheer België, dat mag niet hoor!’ Terecht, we leven niet meer in wijlen de Sovjet-Unie.”

“De Wever is gevaarlijker dan het Vlaams Belang”, zei laatst Luc Tuymans. “Dat was een domme uitspraak, ze klopt gewoon feitelijk niet. Daarom zou ik ook nooit een cordon sanitaire tegen de N-VA steunen. (…) Maar Luc Tuymans heeft zijn excuses aangeboden, en Bart De Wever zou die beter aanvaarden gezien zijn traditie inzake verontschuldigingen: hij kreeg er van de Joodse gemeenschap in Antwerpen, hij vroeg er zelfs aan Marie-Rose Morel in de Antwerpse kathedraal. Maar je zal zien dat de flaminganten Tuymans over twintig jaar nog met die uitspraak achtervolgen, want dat doen ze veel liever dan het echte debat voeren.”

“Ik was er die avond niet, maar ik heb in een videoboodschap van twaalf minuten uitgelegd waarom ik hun platform ‘Niet in mijn naam’ juist níét ondertekende. (…) Kan de N-VA mij garanderen dat ik op haar volgend congres twaalf minuten lang mijn afwijkende mening ten beste mag geven? Of op het Vlaams Nationaal Zangfeest?”

“Vergelijk het met de intellectuelen die vóór 1914 met allerlei redeneringen ‘bewezen’ dat de Eerste Wereldoorlog onmogelijk kon losbreken, we waren allemaal toch economisch met elkaar verbonden, et cetera. In de geesten der Vlaams-nationalisten is Brussel al lang volledig afgesplitst van de Vlaamse natie. Als er een betoging plaatsvindt, turft de Grote Voorzitter Vlamingen en Brusselaars apart! (…) En dus komt er een splitsing, vrees ik, maar niet omdat ze in de sterren geschreven staat. (…) Die splitsing komt er omdat de N-VA’ers blijven knagen en ondermijnen.”

Meer over de zelfbevrediging van Bart De Wever, het remspoor van Derk-Jan Eppink en het Roger Vangheluwe-gehalte van Siegfried Bracke: deze week in Humo. Toen we Tom eens vroegen waarom hij de opiniebijdrage Stop met de zelfverklaarde onmacht tegenover Blood and Honour niet ondertekend had, zei hij heel spaarzaam om te springen met het ondertekenen van manifesten. Liever mikte hij op interviews over zijn literair werk, om daar dan één ander thema uit de politieke actualiteit goed onderbouwd aan te koppelen. Tom Lanoye deed het deze week weer met verve.

Vanavond wordt in Antwerpen in de gemeenteraadscommissie voor veiligheid gedebatteerd over de baldadigheden vorige woensdag aan de Turnhoutsebaan in Borgerhout.

Na een in cafés en waterpijprookhuizen op televisie druk gevolgde voetbalwedstrijd tussen Real Madrid en FC Barcelona, werkten allochtone supporters van die laatste ploeg hun frustratie over het verlies van hun geliefde voetbalploeg en wat nog allemaal niet uit op vuilniszakken die in het rond vlogen, een journalist die geviseerd werd, een bus van De Lijn die vernield werd spijts de chauffeur en reizigers aan boord… Een bus met een Marokkaanse chauffeur mocht nog doorrijden; een bus met een blanke bestuurder moest het ontgelden. Woensdag 27 april en dinsdag 3 mei staan Real Madrid en FC Barcelona opnieuw tegenover elkaar. Burgemeester Patrick Janssens heeft nog niet laten weten welke maatregelen hij overweegt. Janssens wacht de voorstellen af van zijn korpschef bij de politie.

Filip Dewinter wist meteen wat te doen. In het diepste van zijn gedachten waande hij zich altijd al politiekorpschef. Filip Dewinter: “De politie moet de straat heroveren op de Marokkaanse jongerenbendes. Dit kan alleen via het systeem van gecontroleerde intimidatie waarbij voldoende blauw op straat wordt ingezet. (…) Gedurende enkele weken moet in Borgerhout een zerotolerantie aanpak gelden waarbij iedere vorm van overlast, samenscholing en provocatie hard wordt aangepakt. Niet alleen politioneel maar ook op gerechtelijk vlak dient hard te worden opgetreden tegen allochtone relschoppers. Het Vlaams Belang is er voorstander van dat allochtone jongeren die voor dergelijke en andere feiten worden opgepakt en veroordeeld hun Belgische nationaliteit wordt afgepakt en uitgewezen worden naar hun landen van herkomst.”

Dat die allochtone jongeren vaak hier geboren en alleszins opgegroeid zijn, lost het VB op door te verwijzen naar de dubbele nationaliteit: naast de Belgische beschikken ze ook over de Marokkaanse nationaliteit. Zo kunnen ze enkele reis naar het land van koning Mohammed VI gestuurd worden. En hun ouders, broers, zussen...? Filip Dewinter heeft verder “alle begrip voor het initiatief van een aantal buurtbewoners uit Borgerhout om buurtobservatiepatrouilles (BOP) op te richten die als taak zullen hebben om uit te kijken naar criminele feiten die gepleegd worden op de openbare weg en deze te rapporteren aan de politie. (…) Het Vlaams Belang wenst alle BOP’s alle succes toe. (…) De BOP’s (bestaan) uit moedige mannen en vrouwen die de criminaliteit in Antwerpen willen aanpakken in plaats van te doen alsof hun neus bloedt.”

Het zal nogal niet dat Dewinter die BOP’s alle succes toewenst: ze worden één na één getrokken door VB’ers. In Het Laatste Nieuws vertelde zaterdag John Wolf: “Acht jaar geleden heb ik hier in Nieuw Borgerhout het Veiligheidscomité Erasmus opgericht. We waren met een groepje van twintig vrijwilligers. Het ging ons toen vooral om de agressie van jongeren tegenover ouderen in het Te Boelaarpark. Tegen dat het donker werd wandelden wij met twee of drie man door het park. Ik had toen een grote bouvier en die hond dwong veel ontzag af. Buurtbewoners herkenden ons na een tijdje en vertelden ons bijvoorbeeld dat er in hun straat was ingebroken. Dan gingen wij ook daar eens wandelen. De jongste jaren is het Veiligheidscomité wat verwaterd: enkele vrijwilligers zijn gestorven, anderen zijn verhuisd.” Intussen heeft John Wolf een BOP opgericht (foto 1), een buurtobservatiepatrouille die niet alleen ‘Nieuw Borgerhout’ afdweilt maar ook de Turnhoutsebaan – nochtans een eindje af van waar Wolf woont.

John Wolf is VB-districtsraadslid in Borgerhout. Bij de districtsraadsverkiezingen in 2006 kreeg hij op de VB-lijst 113 stemmen. Door het ontslag van andere VB'ers werd hij alsnog districtsraadslid. John Wolf sprak reeds met George Puttemans, secretaris van het VB-Wilrijk, die in zijn district eveneens een BOP op poten wil zetten. Vanuit buurdistrict Berchem meldde zich intussen Albrecht Cleymans. “Ik ben van plan om een paar keer met John mee te lopen en zijn kennis en methodes te gebruiken in Berchem”, zegt Albrecht Cleymans. Hij is een bezorgd VB-personeelslid die alle aspecten van het politiewerk kent. Bij een verboden betoging in 2007 in Brussel verzette Cleymans zich met zijn volle gewicht… tegen het politieoptreden (foto 2). Hij is overigens niet de eerste VB’er met een dubbelgezicht. Zo ging Ragna Verreycken bij een 11 juli-viering in Brussel in 1998 in de clinch met de politie daar, terwijl ze in Antwerpen zelf politieagente was. Niemand zou het geweten hebben was het niet dat een foto van de strubbelingen in Brussel in Het Nieuwsblad verscheen… en een Antwerpse politieagent op de foto zijn collega Ragna Verreycken herkende.

Toen jongeren van de Arabisch-Europese Liga (AEL) het gedrag van de politie wilden observeren in Antwerpen-Noord en Borgerhout – en er zijn redenen om zich ongerust te maken over het politieoptreden, zoals blijkt uit een rapport over racisme bij de politie – toen was Antwerpen te klein voor de verontwaardiging van de politieke partijen en media. De AEL werd voor de rechtbank gedaagd, maar van de beschuldiging een privé-militie te vormen werd de AEL vrijgesproken. Nu wil het VB de straat doen met buurtobservatiepatrouilles (BOP’s). Waarom niet normaal doen? Waarom zich niet bijvoorbeeld inschakelen in het beproefde systeem van de buurtinformatienetwerken (BIN’s)? Omdat normaal doen geen VB-taal is.  Uiteraard moet opgetreden worden tegen de vandalen van vorige week, en moet herhaling van de baldadigheden vermeden worden. Maar daarvoor zijn meer en andere zaken nodig dan de (Vlaams) Belang OorlogsPropaganda.

“Back to the roots” is meer dan ooit de strijdkreet van Filip Dewinter. Dat blijkt uit het heimwee-congres veertien dagen geleden; dat blijkt uit de affiche voor de volgende 1 mei-bijeenkomst van het VB.

Na een paar probeersels van de Vlaams Blok Jongeren (1992, 1993 en 1994) en van twee plaatselijke VB-afdelingen (Oostende en Denderleeuw, 1994) organiseerde het VB op 1 mei 1996 haar eerste nationale 1 mei-manifestatie. In kringen rond het VB was al langer aangedrongen op zo’n initiatief. Were Di-voorzitter Bert Van Boghout schreef in juni 1992 in Dietsland-Europa: “Wij beschouwen het als uitermate belangrijk dat het VB er vandaag in lukt ruime delen van de zogenaamde arbeidersbevolking in onze Vlaams-nationale strijd te betrekken.” Wim Van Dijck, hoofdredacteur van het Voorpost-blad Revolte, maakt het drie jaar later concreter: “Laat men eens beginnen met een nationale 1 mei-viering, compleet met optocht en vlaggengezwaai (geen rode uiteraard): ik ben ervan overtuigd dat de respons groot zal zijn en het chagrijn bij de SP nog veel groter.”

In 1996 is het zover: het VB mobiliseert duizend mensen rond het standbeeld van de sociaal bewogen maar anti-socialistische katholieke priester Adolf Daens in Aalst. Niet veel volk voor een partij die op dat ogenblik een tienduizend leden telt. Alleen al de optocht van de SP-Aalst mobiliseert dubbel zoveel volk. Maar bij het VB zijn ze tevreden: de 1 mei-optocht heeft hen de nodige media-aandacht opgeleverd. Alleen Alexandra Colen is niet opgetogen. Zij zegt op 1 mei liever bij haar kinderen thuis te blijven dan de richtlijnen van de partijtop te volgen. In 1997 houdt het VB  haar 1 mei-optocht in Temse, toen in het nieuws wegens de sluiting van de Boelscheepswerf. Daarna volgen Vilvoorde in 1998, de sluiting van de Renaultvestiging is dan in de actualiteit, en Gent in 1999 dat echter een gezinsdag is met attracties in het Citadelpark in plaats van een 1 mei-optocht.

De 1 mei-optochten in 2000 (Antwerpen) en 2001 (Mechelen) worden zwaar ontsierd door groepen VB’ers die “islamieten = parasieten” roepen. Volgens getuigen op aansporen van mensen uit het VB-middenkader, maar andere VB-kaderleden hebben er toch moeite mee. Het past natuurlijk niet als men wil overkomen als een fatsoenlijke partij. De 1 mei-optochten, die tot dan duizend à tweeduizend mensen op de been brachten, worden vanaf dan vervangen door gezinsbijeenkomsten (2002: Boudewijnpark in Brugge; 2003: Kelchterhoef in Houthalen-Helchteren). Vanaf 2004 grijpt men terug naar meer sociale thema’s, maar vanaf dan komt de klad erin met nog slechts een paar honderd VB'ers die daar op afkomen. 2004: aan het standbeeld van Lieven Gevaert in Mortsel; 2005: aan het standbeeld van luchtvaartpionier Jan Olieslagers in Deurne…

Vorig jaar werd op 1 mei verzamelen geblazen in Vilvoorde. Een sociale aanleiding was er niet, anders dan bij de sluiting van Renault in Vilvoorde in 1998. Voornaamste reden voor de samenkomst in Vilvoorde lijkt dat men een plezier wilde doen aan de man uit de streek, Filip De Man. Toen pas bevorderd tot voorzitter van de VB-partijraad. Dit jaar komt het VB op 1 mei bijeen Ninove, de thuisbasis van Guy D’haeseleer – op Filip Dewinter, Gerolf Annemans en Marie-Rose Morel na de grootste stemmentrekker van het VB en intussen ook nationaal partijsecretaris bij het VB. Een nieuwe functie bij het VB. Met een nationale VB-manifestatie in Ninove – er worden bussen ingelegd vanuit alle Vlaamse provincies – wordt het voor de Ninovenaren natuurlijk moeilijker om te vergeten dat de kopman van Forza Ninove een VB’er is. Maar was er iemand in Ninove die dacht dat de Forza Ninove-lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar iets anders is dan een verkapte VB-lijst?

Na het familietreffen in 2009 (foto 1) en de manifestatie in 2010 (foto 2) wordt het op 1 mei 2011 dus terug een optocht (foto 3). Bij het VB weet men nochtans verdomd goed dat dan wel eens terug kreten als “islamieten = parasieten” kunnen opduiken. Bij de jongste betoging van het NSV in Gent – waar Filip Dewinter zélf aanwezig was – werd die “islamieten = parasieten” nog eens gescandeerd al was er geen direct verband met het ‘Geen evolutie, maar revolutie’-thema van de NSV-betoging. Een geluk bij een ongeluk is dat maar een half uurtje is uitgetrokken voor de VB-optocht in Ninove. Alle VB-afdelingen zijn uitdrukkelijk opgeroepen hun afdelingsvlag mee te brengen. We kijken al uit naar de vlag en de vlaggendrager van het VB-Tienen.

Pasen. Eén van die hoogdagen waarop Roger Vangheluwe een "relatietje" had met één van zijn neefjes. We proberen er niet aan te denken, maar de gedachte wil niet wijken. Wie zich ook niet erg katholiek gedraagt, is het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond (KVHV). Minstens toch de Gentse afdeling ervan. Omdat men niet alle dagen een Italiaanse fascist kan uitnodigen voor een vormingsavond bij het KVHV-Gent, organiseert het KVHV-Gent ook kroegentochten en andere feestjes. Hoe het daar aantoe gaat, lezen we in het jongste nummer van hun blad Ons Verbond.

Geen detail wordt ons onthouden. Over een jeneverfuif op 15 november vorig jaar lezen we in het winternummer van Ons Verbond: “Schacht Chloë wou onvoorwaardelijk bewijzen dat ze als vrouwmensch meer dan haar mannetje kan staan. Helaas voor haar viel dat wat tegen. Gezwind goot ze fles na fles in haar trechter, niet beseffende dat ze een uurtje later de straatriolering zou gebruiken om haar maaginhoud eens deftig te sorteren.” We proberen het ons niet voor te stellen. Het verslag van een kroegentocht een maand later begint met: “Elk jaar, op de datum waarop de kristalnacht plaatsheeft in de Overpoortstraat, trekt het KVHV…” De echte Kristallnacht was een door de nazi’s klopjacht tegen de Joden in Duitsland, in de nacht van 9 op 10 november 1938 waarbij 267 synagogen in brand werden gestoken, circa 7 500 Joodse winkels en bedrijven vernield werden, en 92 Joden vermoord werden. De naam Kristallnacht verwijst naar het vele glaswerk dat tijdens de aanvallen vernield werd. Een nacht die zeker niet gebagatelliseerd moet worden.

Op 6 december vorig jaar organiseerde het KVHV-Gent een Sinterklaascantus in Bar Fabiola in Gent. 6 december is immers “de feestdag van de heilige Nicolaas van Myra ofte ook bekend als de enige Turk die men aanbidden mag/kan.” Toen Sinterklaas aanklopte bleek die in gezelschap te zijn van een witte en een zwarte Piet. Voor die laatste rol had men zowat de grelligste mens uit Gent en omstreken zwart geschminkt (foto 1 en 2). Iedereen werd op vriendelijke wijze bevolen te knielen, de heilige ring te kussen en op de schoot van de Sint plaats te nemen om een aantal vragen te beantwoorden. Vervolgens moest iedereen nog een strafje uitvoeren, want alle KVHV’ers waren het voorbije jaar stout geweest. Bij het afscheid van de Sint werd “de witte Piet toegejuicht en de zwarte Piet simpelweg ex gestuurd.” Zelfs bij een studentikoos feestje hoort bij het KVHV-Gent een racistisch tintje.

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) wilde op 1 mei in Gent betogen (foto 1). Vorig jaar wilde het in Mechelen opstappen op 1 mei, maar uiteindelijk werd het Berlijn. De Gentse burgemeester Daniël Termont heeft 1 mei echter vrijgehouden voor de traditionele en minder traditionele socialisten. De nieuw-solidaristen mogen op 30 april betogen (foto 2). Het wordt een ochtendwandeling, zodat wie wil nog kan doorreizen naar Berlijn voor de traditionele bijeenkomst van de neonazi’s daar.

Het proza dat het N-SA produceert om de verplaatste 1 mei-optocht te verantwoorden is weer lachwekkend. Het N-SA: “(…) Inderdaad, kameraden, op 1 mei vonden de socialisten en de snertmarxisten het te sneu om in Gent blanke arbeiders te zien betogen die het liedje van de immigratieweldaad niet uit volle borst meezingen. En daarom werd onze 1-mei-manifestatie verboden door het stadsbestuur. Ja, dat is natuurlijk makkelijk. Duizenden zigeuners op het grondgebied verbieden die de stad als een sprinkhanenplaag kaalvreten, is natuurlijk niet zo simpel. Zigeuners en anderen die de kassen van de OCMW’s en andere sociale voorzieningen komen leegroven kun je natuurlijk niet van straat en uit de stad houden. Die brave mensen mag je hun vrijheid om te gaan en te staan waar en wanneer ze dat willen toch niet inperken? Dat zou onmenselijk en discriminerend zijn...

Ook het extreemlinkse bourgeoispubliek dat geil wordt van al die duizenden vreemde ingevoerde proleten die hier de eigen arbeidersklasse van hun brood komen beroven zijn selectief in wie mag betogen op 1 mei. Dat ze er de pest in hebben dat we een demo op 1 mei wilden houden, blijkt duidelijk uit het feit dat ze de burgemeester terroriseerden door de afbeelding op onze blog massaal door te sturen naar zijn kabinet met hun commentaren. Het linkse pruillipje zo in zijn verontwaardigdste plooi gezet. Wij vermoeden dat de relnichten van het AFF hun steentje wel zullen hebben bijgedragen om ons van straat te houden die dag. Die twee man en een paardenkop hebben zo hun bijdrage aan de heroïsche strijd tegen de eigen arbeiders weer eens geleverd. Maar dat is ook niet nieuw: de trotskisten koesteren die praktijken al sinds de goede oude tijd, toen kameraad Trotski lastige arbeiders gewoon liet doodschieten.

(…) Zo zullen op 1 mei de chichi-socialisten die voor de oorlogsdeelname in het parlement hebben gestemd, opstappen met de extreemlinkse bourgeoissnullen die beweren dat ze tegen oorlog zijn. Hand in hand voor vorst en vaderland… Dat links medeverantwoordelijk is voor de oorlogen die België voert, mag de vreugde dus niet in de weg staan. Dat links de eigen arbeiders uitlevert aan vreemdelingenterreur, ook daar trekken die linkse snobs zich geen zier van aan. (…) In elk geval zal het multiculturele circus op 1 mei zoals elk jaar deze feestdag van zijn waarde ontdoen. En daarom is het niet eens zo een slechte zaak dat wij dit arbeidersfeest een dag vroeger organiseren. Zo blijft het voor iedereen duidelijk: er zijn arbeiders die zich bij de neus laten nemen door de socialisten van het vreemdelingenlegioen en er is ons soort arbeiders, die van het eigen volk.”

Nu nog zien dat er op 30 april meer volk bij het N-SA komt opdagen dan pers, politie en verbaasde voorbijgangers. Dat is immers wel eens meer een probleem bij bijeenkomsten van het N-SA. Op 3 maart was het N-SA bij een actie tegen zigeuners in Gent niet met de gebruikelijke tien à twintig mensen, maar met een dertigtal. Bij de usual suspects hadden zich een aantal extreemrechtse skinheads gevoegd die rekenden op rellen met linkse en anarchistische tegenstanders. Gelukkig bleef alles rustig.