11-05-11

VIJF JAAR NA HANS VAN THEMSCHE. RACISME DOODT

Vandaag is het niet alleen exact dertig jaar geleden dat Bob Marley overleed, vijf jaar geleden trok Hans Van Themsche (foto 1) op klaarlichte dag met een geweer door Antwerpen. Hij schoot eerst op een gehoofddoekte vrouw, en dan vermoordde hij een Afrikaanse oppas en het blond kindje waarop zij lette (foto 2).

We kenden ze niet tevoren, maar plots werden Songül Koç (43 j.), Oulematou - N’Doey - Niangadou (25 j.) en Luna Drowart (2 j.) familie van ons allemaal. Hans Van Themsche was niet geestesgestoord op het ogenblik van de feiten, racisme was één van zijn motieven. Zo oordeelde de jury van het Hof van Assisen. Tijdens het proces zei de advocaat van Songül Koç in de media, zonder daarover eerst met zijn cliënte gesproken te hebben, dat Van Themsche niet uit racisme had gehandeld. Wie was alweer die advocaat? Vic Van Aelst. Intussen ingelijfd bij de N-VA en daar pleiter voor het afschaffen van de lessen Frans op school omdat de Franstaligen in ons land pas hun strijd zullen staken ”als de kabeljauw voor de kust van Oostende Frans spreekt.” Eens een hoek af, altijd een hoek af.

Maar hoe is het intussen met de slachtoffers van Hans Van Themsche? De Turks-Antwerpse Songül Koç komt af en toe eens buiten, maar is nog steeds bang. Ze heeft ook nog steeds last van haar arm en ribben. Oulematous dochtertje Bintou is intussen 12 jaar en woont bij haar oma in de hoofdstad van Mali. “Ze praat nooit over de dood van haar moeder. Dat is te moeilijk voor haar”, vertelt een tante die in Antwerpen woont. De ouders van Luna Drowart valt het moeilijk: enerzijds zit Luna constant in hun hoofd, anderzijds hebben ze (te) weinig tastbare herinneringen: twee verjaardagen, wat foto’s, een paar anekdotes. Maar ook: "We hebben Luna veel te kort gekend, maar ze heeft ons ook sterker gemaakt."

De oma van Luna, Suzanne Van Well die de woorden uitsprak die nog lang zouden nazinderen: “Er is een ideologie die dit soort gruwel mogelijk maakt”, is nog altijd actief. Vorige donderdag zagen we haar nog bij een lezing over De eeuwige terugkeer van het fascisme. We kunnen het leed van de slachtoffers niet of nauwelijks verlichten, maar we kunnen wel verder strijden tegen het racisme als kwalijke ideologie die uitmondt in discriminatie en geweldpleging. Concerten waar racisme, discriminatie en negationisme beleden wordt, zoals het ‘Rockfest’ van het N-SA aanstaande zaterdag, vallen dan ook niet onder de ‘vrijheid van meningsuiting’. Daar moet paal en perk aan gesteld worden.

00:11 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.