Anti-Fascistisch Front / Verzet

Vorige zaterdag werd aan de Turnhoutsebaan in Borgerhout BorgerRio georganiseerd, een feestelijke braderij met lokale en Braziliaanse accenten. Op de hoek van de Turnhoutsebaan en de Kerkstraat stond in de vooravond Abu Imran, de Belgisch-Marokkaanse woordvoerder van Sharia4Belgium, te prediken. Abu Imran (foto) wees op de toenemende criminaliteit – “Zelfs in Nederland moet men gevangenissen huren.” – en had als oplossing voor de criminaliteit de invoering van de sharia. Dat Abu Imran zich liet omringen door een vijftal bodyguards in kledij die men eerder in Saoedi-Arabië zou verwachten, maakte hem niet sympathieker.

Ongetwijfeld vinden een aantal mensen in de sharia sympathieke straffen voor moslims, maar een overdonderende meerderheid in ons land vindt het een barbaarse en verwerpelijke rechtspraak. De kans dat de sharia wordt ingevoerd in ons land is bijgevolg nihil, maar intussen ondervinden homo’s, vrolijke geklede vrouwen – het weze autochtone dan wel allochtone – tot en met kinderen als maar meer last van moslimjongeren en anderen die hun moraal willen opleggen. Er is discussie of die moraal islamitisch geïnspireerd is, dan wel de islam of ‘Oost-Europese mentaliteit’ erbij gehaald wordt als excuus voor machogedrag. Feit is dat dit gedrag onaanvaardbaar is. Hier moet actief tegen opgetreden worden.

Wie echter bijzonder slecht geplaatst is om hierin anderen de les te spellen, is het VB. Het VB klaagt over de ‘allochtone zedenpolitie’ en de ‘koranpolitie’. Het VB roept wel niet op om homo’s in elkaar te rammen, maar daar houdt het mee op. Homoseksualiteit kan voor het VB slechts als het niet openbaar getoond wordt. Homohuwelijken kunnen niet. En rechten voor vrouwen? Het VB put zich meer uit in aan te tonen hoe vrouwonvriendelijk de islam is, meer dan dat de partij rechten voor vrouwen bij ons ondersteunt. Als commentator Luc Van der Kelen maandag in Het Laatste Nieuws opmerkte dat er bij ons geen plaats is voor wie “middeleeuwse religieuze normen” wil opleggen, en dat men onze way of life moet respecteren, antwoordt het VB: “Dat is wat wij al jaren zeggen.” Het VB zegt echter meer: voor het VB is er hier geen plaats voor de islam. In het commentaar van Luc Van der Kelen maandag is het woord “islam” niet eens gevallen.

Voor Luc Van der Kelen en anderen geldt dat “opgelegd gedrag” moet aangepakt worden, wat ook de reden is. Een fundamenteel verschil met de VB-retoriek.

In een reactie op het standpunt van Het Laatste Nieuws-commentator Luc Van der Kelen en een artikel in zijn krant dat de zelfverklaarde ‘zedenpolitie’ bestaat uit gastjes niet ouder dan 15 jaar (foto) reageerden dinsdag verschillende lezers. Onder hen Herman De Wulf, uit Merchtem.

Herman De Wulf: “De ‘zedenpolitie’ verschilt in niets van hun katholieke voorgangers die in de jaren vijftig in Gent de gevel van bioscoop Savoy met eieren bekogelden omdat er de onzedige film Et Dieu créa la Femme werd vertoond met Brigitte Bardot. Er waren blote borsten te zien en een overspelige situatie. Dat was onduldbaar voor de priesters die les gaven in het katholieke Sint-Barbaracollege tegenover de Sint-Baafskathedraal. Zij trommelden hun leerlingen op en samen gingen zij de maatschappij de les eens spellen. Wie herinnert zich nog die zedenprekers?”

• Lees ook Hoofddoeken en minirokjes, homo- en heterokoppels.

Nog maar gisteren schreven we hier over de voorzitter van het Vlaams Belang, Bruno Valkeniers: “Zo’n goeie hebben ze daar nog niet gehad”, en lap: Anke Van dermeersch (foto 1) stelt zich kandidaat als nieuwe VB-voorzitter. In Dag Allemaal nog wel, waar ze ook haar bijnaam bekend maakt: Blonde Bambi

Het VB moet verjongen, meent Anke Van dermeersch (38 j.), maar wel met respect voor oudgedienden als Filip Dewinter en Gerolf Annemans. En als iemand de taak van verbindende schakel tussen jong en oud op zich moet nemen, wil de voormalige Miss België zich maar al te graag met haar volledige honderdvijfentachtig centimeter inzetten voor de partij. “Mijn kinderen zijn de pampers min of meer ontgroeid, dat opent weer perspectieven”, zegt ze. Maar toch: “Mijn kinderen komen op de eerste plaats, dat zal altijd zo zijn. Daarnaast ben ik senator, gemeenteraadslid in Antwerpen, bestuurslid van het Vlaams Belang én ICT-verantwoordelijke van mijn partij. Dat laatste houdt in dat ik het overzicht moet behouden over alles wat te maken heeft met communicatie, informatie, computers… Kanalen als Facebook en Twitter zijn nu eenmaal zeer belangrijk voor ons, om in de aandacht te blijven.”

Is het haar ooit overkomen dat een twitterbericht of e-mail onbedoeld bij derden terechtkwam? Anke Van dermeersch: “Een keer is mijn bijnaam wel eens op die manier uitgelekt: ‘Blonde Bambi’. (lacht) Omdat ik blond ben én lange benen heb, zeker?” Dag Allemaal schrijft er niets over, maar ‘Blonde Bambi’ is natuurlijk al een vooruitgang. De eerste keer dat Anke Van dermeersch in een VB-publicatie verscheen was het als “geschorste advocate” die “ladderzat in de goot belandde” (Vlaams Blok Magazine, oktober 1998).

Of Anke Van dermeersch tevreden is als ze in de spiegel kijkt? Anke Van dermeersch: “Ik heb niet te klagen. Maar als ik iets mocht veranderen aan mezelf, dan toch mijn ogen, want mijn zicht is enorm slecht. En als we dan toch bezig zijn, mogen ze me groene ogen geven. Maar plastische chirurgie? Alleen als het echt nodig is, al ben ik bang van het mes. Ik wil de pijn niet die ermee gepaard gaat.” Heeft ze al overwogen dat schoonheidsvlekje naast haar mond te verwijderen? Anke Van dermeersch: “Ik heb wel meer van dat soort vlekjes op mijn lichaam. Dat woekert! Gelukkig zit dat ene zichtbare vlekje op een leuke plaats, op deze manier is het niet lelijk, maar het blijft natuurlijk een fout in mijn huid. Verwijderen is geen optie, want het litteken zou sowieso groter zijn dan het vlekje.” In Dag Allemaal kom je het allemaal te weten.

In het najaar verschijnt een boek van Anke Van dermeersch over de vrouw in de islam. En Anke Van dermeersch heeft nog meer in haar mars. Mocht ze haar standpunten verdedigen in een andere partij… Anke Van dermeersch: “Dan was ik nu al minister geweest. Zéker!” Maar een andere keuze dan het VB zit er niet in. Anke Van dermeersch: “Ik hoor thuis in het Vlaams Belang, en de N-VA zou niets voor mij zijn. Neem nu Frieda Brepoels: ik zou niet met haar overweg kunnen. Ze wil wel een onafhankelijk Vlaanderen, maar dat Vlaanderen hoeft voor haar niet per se Vlaams te zijn.” En met Bart De Wever? Zou ze daar mee kunnen samenwerken? Anke Van dermeersch: “Ik zit tegenover hem in de gemeenteraad, en ik vind hem een zeer bizarre mens. Dat cynische kantje… ik weet het niet. En waarom eet hij zo veel, wat zit daar achter? Die voelt zich niet goed, denk ik.”

Van dermeersch eigen zwakte is “nagelbijten van de stress”. Ze vindt niet dat het vet van de soep is bij het VB. Anke Van dermeersch: “Totaal niet. We zijn goed bezig.” Bruno Valkeniers is volgens haar “voorlopig nog wel” de voorzitter die het VB nodig heeft. Anke Van dermeersch: “Maar onze partij moet ook evolueren. Ik pleit voor verjonging en vervrouwelijking. Nu Stef (haar zoontje, broer van Silke, nvdr.) naar school gaat, zie ik weer mogelijkheden voor mezelf. Hij heeft zijn mama nu niet meer zo hard nodig. Of ik dus voorzitter wil worden? Als ze ’t me vragen, zal ik het zeker overwegen. Het past in de vervrouwelijking en de verjonging: Valkeniers (56 j., nvdr.) zou mijn vader kunnen zijn. (lacht) Maar de oude garde, waartoe Filip Dewinter en Gerolf Annemans behoren, moet wel met respect worden behandeld. Daar hebben we een tussengeneratie voor nodig, en daar maak ik deel van uit.”

“Ik deel de mening van mevrouw Van dermeersch volledig”, zegt VB-voorzitter Bruno Valkeniers (foto 2). “We zijn toe aan verjonging en vervrouwelijking, punten waar ik aan het werken ben. Of mevrouw Van dermeersch de capaciteiten heeft om voorzitter te worden? Daar ga ik me vandaag niet over uitspreken, om de simpele reden dat het niet aan de orde is.” Blijft vreemd: “Mijn kinderen komen op de eerste plaats, dat zal altijd zo zijn”, en dan toch ambiëren VB-voorzitter te worden. Is dat dan zo’n lichte taak?

Het geduld van Filip Dewinter was sinds vrijdag op toen hij vernam dat de vijf Gentse VB-gemeenteraadsleden die samen de Belfortploeg vormen, de vier andere Gentse VB-gemeenteraadsleden uit de commissies zouden zetten omdat het onmogelijk is met hen samen te werken. VB-voorzitter Bruno Valkeniers heeft gisteren de vijf (Francis Van den Eynde, Kristina Colen, Geert De Jaeger, Omer Denis en Mireille van Bellegem) uit de partij gezet. Maar daarmee zijn de problemen van het VB nog niet opgelost.

Zaterdag 18 juni heeft de VB-partijraad beslist dat de vijf dissidente Gentse gemeenteraadsleden hun Belfortploeg en de bijbehorende website moesten opdoeken, en meningsverschillen voortaan binnenkamers dienden te uiten, niet in de pers. "Indien uiterlijk 30 juni 2011 aan deze voorwaarden niet werd voldaan óf indien men tussentijds één of meerdere der hogervermelde voorwaarden niet naleefde, oordeelde de partijraad dat men zich buiten de partij plaatst en gaf de partijraad de opdracht aan de partijvoorzitter om de nodige maatregelen te nemen tot uitsluiting van het lid", schrijft Bruno Valkeniers in een brief aan de Belfortploegleden. Volgens Valkeniers wijst de beslissing van de Belfortploeg over de vier andere Gentse VB-gemeenteraadsleden erop dat de Belfortploeg de beslissing van de partijraad niet willen naleven. "Bijgevolg moet ik vaststellen dat u zichzelf buiten de partij heeft geplaatst. Wij kunnen u dan ook niet langer als lid van de partij beschouwen", luidt het. Ook de lidmaatschappen, mandaten en functies die de vijf namens of in het Vlaams Belang uitoefenden worden beëindigd. De belangrijkste mandaten van de vijf (alle vijf gemeenteraadslid, twee ook nog provincieraadslid) kan Bruno Valkeniers evenwel niet beëindigen. Het zijn mandaten die de verkozenen toebehoren en niet een partijvoorzitter.

Met zijn beslissing gisteren houden de problemen voor Bruno Valkeniers echter niet op. Niet in Gent en omstreken, niet in Genk en omstreken. We schreven eerder al over de problemen voor het VB in de Limburgse gemeente As, vlakbij Genk. Leo Degraeve (foto 1), VB-lijsttrekker bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006, nam er in maart om gezondheidsredenen ontslag als VB-gemeenteraadslid. Nog vóór de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 kreeg hij een herseninfarct waardoor hij half verlamd is. Zijn echtgenote assisteerde hem daarom bij de gemeenteraadszittingen. Werner Feyaerts werd in maart en april uitgenodigd om als eerste opvolger op de VB-lijst zijn eed als gemeenteraadslid af te leggen, maar tevergeefs. Men nodigde daarop de volgende op de VB-lijst uit, maar Sandra Note daagde evenmin op om haar eed als gemeenteraadslid af te leggen. Voor de gemeenteraadszitting deze maand werd dan maar Eleonora Vanseer uitgenodigd, maar ook zij verscheen niet. Men is dus al vier gemeenteraadszittingen aan het proberen een opvolger voor VB'er Leo Degraeve te vinden. En hoe is het met Marleen Croes (foto 2), fractieleidster van de tweekoppige VB-gemeenteraadsfractie in As? Ze kwam deze maand voor de vierde opeenvolgende keer niet opdagen voor de gemeenteraadszitting.

Een meerderheid van de VB-gemeenteraadsleden in Gent wordt uit de partij gegooid, en in de buurt van Genk vindt men geen gemeenteraadsleden meer die voor het VB willen zetelen. Bij het VB mag de partijvoorzitter blijven. Zo’n goeie hebben ze daar nog niet gehad.

“Dit is een van de zwartste dagen uit de geschiedenis van de partij”, zei Bruno Valkeniers tijdens de VB-partijraad zaterdag 18 juni, toen de zaak van de Belfortploeg behandeld werd. Of hij het meent, weten wij niet. Maar het zijn alleszins droevige dagen voor de VB-partijvoorzitter. De website van de Belfortploeg – waarvan gevraagd wordt dat die van het internet wordt gehaald – wordt meer gelezen dan de VB-top graag heeft. Zelfs Bart Debie volgt het nog allemaal.

In het artikeltje Toch iemand tevreden (2) wijst de Belfortploeg op een link die Sandy Neel op haar Facebook-pagina legde naar een artikel met als titel Ontbinding Belfortploeg moet deze maand nog een feit zijn, met daarbij een foto van vier van de vijf Belfortploegleden. De Belfortploeg merkt op: “Neel, VB-personeelslid en vooral Dewinter-getrouwe uit de Antwerpse Neel-clan, maakt zich vrolijk met commentaren als ‘of hoe ge beter niet op een foto kunt staan’ en ‘ik vind vooral “ontbinding” goe gekozen bij deze foto’. Ongetwijfeld doet Neel daarmee wat haar grootroerganger van haar verwacht, nl. kritische stemmen beschimpen, maar of deze stijl ook in overeenstemming is met de visienota van Bruno Valkeniers? Die visietekst – die de Belfortploeg volmondig kon onderschrijven – stelde onder meer ‘(…) wel moeten we de manier, de stijl en de taal waarop we communiceren permanent evalueren (…)’ (blz. 1 van de visietekst); ‘maximaliseren van communicatie (intern en extern: stijl, discours)’ (blz. 3 van de visietekst) en ‘in heel deze middelpuntzoekende beweging is uiteraard stijlbesef cruciaal’ (blz. 6 van de visietekst).”

Van de slotparagraaf bij dit artikel bestaan er twee versies. Nu staat er: “Enig ‘stijlbesef’ is Neel altijd al vreemd geweest. Als partijmedewerkster haalde ze al de media met enkele sinistere zaken, maar ook toen werd ze door Valkeniers en Dewinter niet verontrust.” Oorspronkelijk stond er: “Enig ‘stijlbesef’ is Neel altijd al vreemd geweest, getuige daarvan haar ‘Vind ik leuk’-reactie toen Bart Debie in november vorig jaar in een weerzinwekkend bericht op Facebook een toast uitbracht op de nakende dood van Marie-Rose Morel. Maar Sandy Neel, die ook daarvoor als partijmedewerkster al de media had gehaald met enkele sinistere zaken, werd ook die keer door Valkeniers en Dewinter niet verontrust.” Je kan de oorspronkelijke versie van de slotparagraaf bij dit artikel trouwens nog terugvinden met Google Cache. Maar waarom verdween de verwijzing naar Bart Debie (foto 1, op de foto samen met de chauffeur-bodyguard van Filip Dewinter) ?

Bart Debie zag de oorspronkelijke paragraaf en liet zijn advocate Lut Wille een mail sturen naar de Belfortploegleden Kristina Colen, Francis Van den Eynde en Geert De Jaeger (foto 2). Wille verwees naar wat er over Bart Debie stond op de website van de Belfortploeg en merkte op: “U wordt aangemaand dit onmiddellijk te doen verwijderen. Dit is pure laster en eerroof, temeer dit volledig onwaar is. (…) Indien de vermelding inzake mijn cliënt niet onmiddellijk wordt verwijderd zal er een strafrechtelijke klacht met burgerlijke partijstelling worden neergelegd lastens u allen die beweren op te komen voor de Belfortgroep.” ’t Is overigens de Belfortploeg, maar een mens kan niet alles weten. Bij de Belfortploeg zijn het niet de moeilijkste mensen, en de verwijzing naar Bart Debie werd dan ook verwijderd. De essentie van het verhaal bleef: het niet terechtwijzen van Sandy Neel. Sandy Neel heeft trouwens ergere zaken gedaan dan de ‘Vind ik leuk’-knop indrukken na een Facebook-commentaar van Bart Debie.

Bij de Belfortploeg bereidt men zich intussen voor op een toekomst na het VB. Op de blog van Kristina Colen werd alle lay-out die verwijst naar het Vlaams Belang weggehaald.

Belforters zetten Vlaams Belang schaakmat, kopt Gazet van Antwerpen dit weekend boven het redactioneel commentaar op blz. 2 van de krant. Aanleiding is het voornemen van de Belfortploeg onder leiding van Francis Van den Eynde (foto 1) om maandagavond de vier Gentse VB-gemeenteraadsleden die niet mee zijn met de vijf andere VB-gemeenteraadsleden uit alle gemeenteraadscommissies te zetten.

Dirk Castrel (politiek redacteur Gazet van Antwerpen): “Familietwisten en interne ruzies zijn dodelijk voor politieke partijen. Bij de Vlaamse socialisten, de liberalen en de christendemocraten kunnen ze daar aardige verhalen over vertellen. Ook over de averij die ze daardoor hebben opgelopen. Ambras in eigen huis bevestigt de overtuiging van vele burgers dat politici en partijen hoofdzakelijk met zichzelf bezig zijn. En het knaagt aan de verkiezingsresultaten. Een bende ruziemakers boezemt weinig vertrouwen in. Wie zijn vetes uitvecht op de straatkeien krijgt van de kiezer doorgaans de rekening gepresenteerd. Het Vlaams Belang moet zich grote zorgen maken, want daar zijn ruzies de jongste jaren schering en inslag. De partij doet het niet goed in opeenvolgende peilingen. De tijd dat Vlaams Belang als één gedisciplineerd blok naar voren trad, is voorbij. Steeds luider klinkt het gemor over de partijleiding en over de ‘Antwerpse gemeenteraadsfractie’ van Filip Dewinter en Gerolf Annemans. (…)”

Effect van ruzie in een partij is er zeker, maar in het geval van het Vlaams Belang (VB) mag het ons inziens toch niet overschat worden. Veel belangrijker voor het VB zijn het effect van een blijvend cordon sanitaire (Gerolf Annemans klaagde er deze week nog over), het inzien van het nefaste aan het extreme VB-partijprogramma, en de aantrekkingskracht van Bart De Wever en de N-VA – recent verkiezingsonderzoek naar de N-VA-kiezers bij de stembusslag één jaar geleden leidde tot de vaststelling: “De Vlaming is een tikje katholiek, een tikje rechts, een tikje liberaal, een tikje Vlaamsgezind, een tikje cynisch over politiek en een tikje tegen de migranten (zonder echt xenofoob te zijn). De N-VA vormde het perfect klankbord.” (De Standaard na recent ISPO-onderzoek onder leiding van prof. Marc Swyngedouw).

Geert Van Cleemput, voormalig hoofd van de VB-studiedienst en auteur van het boek Vlaams geblokkeerd, vatte het vorige week zaterdag na de VB-partijraad perfect samen op Facebook: “VB geeft snoep aan AFF”. Meer is het inderdaad niet. Het smaakt lekker, maar is geen stevig voedsel. Dat laatste zou het pas zijn als de Belfortploeg afstand neemt van het VB-partijprogramma. Maar dat doet ze niet. Dat is natuurlijk haar goed recht, maar maakt ons supporters van de Belfortploeg noch van “het andere Gentse kamp” – de terminologie komt uit het advies van de ‘Commissie voor Verzoening en Tucht’. Advies waarop de Belfortploeg overigens stevig op gerepliceerd heeft.

Wie het ook bij het rechte eind heeft, is Stijn C. (foto 2, Stijn C. bij het KVHV). Ooit nog VB-personeelslid, bedrijfsjurist bij katholieke ondernemingen, naar eigen zeggen columnist bij ’t Pallieterke, man die wel eens een boekje open doet over de vrijmetselarij en altijd in de weer is tegen het AFF. Na de “VB geeft snoep aan AFF” van Geert Van Cleemput antwoordt Stijn C.: “Vergeet nooit: AFF is de vijand, en kan nooit onze vriend zijn.” Waarna Geert Van Cleemput: “De waarheid is de waarheid, wie die ook zegt.” Maar uiteindelijk geeft Stijn C. toe: “Inderdaad: het VB is gewoon een partij als alle anderen die in niets nog van anderen te onderscheiden valt. In menselijke betrachtingen zijn alle acties tot drie categorieën te herlijden (sic): god (macht), gat (sex) en geld (geld). Al het andere is camouflage.” Lees hier de Facebook-conversatie.

De God bij het VB is alom bekend: Filip Dewinter. Over het geld bij het VB is wat bekend, en Stijn C. zal dat ook wel weten als één van de VB-adviseurs over de klacht tegen het VB bij de Raad van State. Maar hoe zit dat met de sex bij het VB? Wil Stijn C. dat even verduidelijken? Wie A zegt, moet ook B durven zeggen.

Het is van 11 maart geleden dat nog een bericht gepost werd op het forum van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen: de vertaling in het Engels van een krantenbericht over de veroordeling van drie Blood and Honour Vlaanderen-organisatoren tot drie maanden cel. Bij de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen is er ook al niet veel meer leven. Voor actueel nieuws wordt verwezen naar het Stormfront-forum.

Vorige zaterdag verscheen wat rest van Blood and Honour in Nederland en Vlaanderen op een betoging in Den Haag. Tegen ‘de globalisatie’. Ze  noemden zich ‘Vrije krachten’ en ontkenden de bewering van de Anti-Fascistische Actie (AFA) dat het in feite om een betoging van Blood and Honour ging. Tijdens de optocht van de circa zestig neonazi’s ging de ritssluiting van jasjes echter wel eens naar beneden en werden alleszins T-shirts van Blood and Honour zichtbaar. En voor het overige waren het natuurlijk geestesgenoten die in Den Haag opstapten. De aanhankelijkheid van organisator Edwin Middeljans (op het Stormfront-forum: ‘Edwin88’) is duidelijk. In zijn nek is het getal 28 getatoeëerd, naar de tweede en de achtste letter van het alfabet (28 staat voor Blood and Honour, zoals 88 staat voor Heil Hitler).

Door tegenacties moest het parcours van de neonazibetoging ingekort worden. Een dertigtal mensen werden door de politie opgepakt. Antifascistische tegenbetogers en voor de verandering ook een aantal neonazi’s. De neonazi's, die zich ook wel ‘Netwerk Nationale Socialisten’ noemden, bedankten na afloop “alle aanwezige kameraden voor hun komst, met name de kameraden die vanuit Duitsland en Vlaanderen afgereisd zijn”. Dankzij de Duitsers en Vlamingen werd het toch nog gezellig?

Lang niets meer over gehoord,  maar hij is er terug: Xavier Buisseret (70 j.). Voor de website van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) haalde hij een tekst van vijftien jaar geleden boven.

“Alhoewel sommigen het denken, is het niet de grote of de lengte of de hoogte van een schip die de koers bepaalt. De koers van een schip wordt bepaald door de kapitein met behulp van zijn matrozen”, zo vangt het proza aan. “De taak van de kapitein is om het schip veilig door de woelige wateren te loodsen en het zonder al te veel averij aan te meren in de haven. Af en toe zal het wel nodig zijn een beetje te laveren, maar een oude rot in het vak zal door zijn ondervinding veel moeilijks voorkomen. Gezag krijgt men niet: gezag moet men afdwingen. En de matrozen? Zij hebben ontzag voor de ouwe en zijn de ganse dag – en als het moet ook ’s nachts – in de weer om het schip drijvende te houden.En dankzij de kapitein en zijn bemanning wordt het schip groter en mooier, en het komt zover dat men op een dag denkt dat het een luxeschip is. En er komen meer passagiers aan boord, die alhoewel ze geen enkel besef hebben van de kracht van de zeewinden en eventuele stormvloeden, zich toch overal laten opmerken in gunstige en meestal in ongunstige zin. En met al dat deftige en belangrijke volk worden de matrozen, denken sommigen toch, een beetje overbodig. Gaan jullie maar naar het ruim, en als we jullie nodig hebben zullen we wel roepen.

“Bovendeks lopen alleen de belangrijke figuren die zich tooien met allerlei titels en kentekens. En ze voelen zich goed in hun vel en in hun mooie kostuumpjes, want ze zijn omringd door een groep kritieklozen die zich zeer gelukkig voelen als ze mogen vertoeven in de nabijheid van zogenaamde belangrijken. En als er al eens iets gebeurt wat niet voorzien was – of niet mag – dan zijn er nog altijd de matrozen die men met een vermanende vinger kan wijzen. Sommigen onder die zogenaamd belangrijken beseffen zelfs niet meer dat dit luxeschip vroeger ooit een vrachtschip was en dat schepen varen en machines draaien dankzij het ondankbare en meestal onzichtbare werk van de matrozen. En het schip dobbert verder…” En de tekst van Xavier Buisseret dobbert ook verder om dan te besluiten: “Kameraden en anderen. Dit tekstje schreef ik in 1997 naar aanleiding van 20 jaar Vlaams Blok en het veroorzaakte een storm van protest BINNENSkamers. Nu zijn we zo een kleine 15 jaar verder en ik vond het nodig om het nog eens te publiceren zonder wroeging maar met pijn in het hart. Het zal je kind maar wezen…”

Xavier Buisseret met kritiek op de VB-leiding. Vijftien jaar geleden al, maar volgens hem nog altijd actueel. Xavier Buisseret is bij de oprichting van het Vlaams Blok ‘propagandaleider’ van de partij. Hij heeft dan al een gewelddadig parcours afgelegd als lid en leider (van april 1974 tot oktober 1977) van de Vlaamse Militanten Orde (VMO). In 1973 neemt hij deel aan de Operatie Brevier om het lijk van priester-collaborateur Cyriel Verschaeve van Oostenrijk naar Vlaanderen te zeulen. Na zijn VMO-periode geeft hij, samen met Roeland Raes en Siegfried Verbeke, het maandblad Haro uit waarin de Holocaust wordt afgedaan als ‘fictie en manipulatie van de historische werkelijkheid’. Met Haro worden ook bandopnames van toespraken van Hitler, Goebels en Göring verspreid. In juni 1979 wordt Haro opgedoekt en stappen de meeste redactieleden over naar het Vlaams Blok. Xavier Buisseret wordt propagandaleider van het Vlaams Blok en chef van Jongeren Aktief, de voorloper van de Vlaams Blok Jongeren. In het VB-maandblad schrijft Xavier Buisseret ‘cursiefjes’ die hij ondertekent met XA4. Intussen is hij een vaste klant bij de rechtbank in Antwerpen (voor het VMO-proces, het verspreiden van anti-Joodse stickers, geweld op een homo, het afranselen en bestelen van een Marokkaanse jongen…).

Met de Zwarte Zondag van 24 november 1991 wordt Xavier Buisseret parlementslid voor het Vlaams Blok. Buisseret lacht in zijn vuistje als hij ziet hoe Filip Dewinter zijn eed als parlementslid aflegt (foto, uiterst rechts: Xavier Buisseret). In 1997 wordt Xavier Buisseret veroordeeld voor pedofilie omdat hij twee minderjarige meisjes, dochters van een VB-militant, heeft aangerand in het VB-partijsecretariaat aan de Van Maerlantstraat in Antwerpen. Buisseret wordt voor vijf jaar ontzet uit zijn burgerrechten en moet bijgevolg opstappen als parlementslid. Buisseret verhuist van Edegem naar Wachtebeke, bij Zelzate. In 2008 wordt hij er terug politiek actief als Vlaams Belang-vertegenwoordiger in de plaatselijke milieuraad. Dat Buisseret nu opduikt bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) is opvallend maar niet verbazend. Het N-SA is onder andere opgericht uit restanten van  Jongeren Aktief waarvan voorzitter Jan De Beule, VB-gemeenteraadslid in Hamme, zich al eerder manifesteerde als N-SA’er.

Als men om de interne verdeeldheid te boven te komen vlug-vlug acties in elkaar bokst kunnen er wel eens fouten gebeuren. In het Keer tevreden terug-pamflet dat door het VB wordt verdeeld (foto) staat een fout telefoonnummer.

In 300 000 volgens Dewinter al grotendeels verspreidde Keer tevreden terug-pamfletten wordt niet het telefoonnummer van de Internationale Organisatie voor Migratie, het IOM, maar van het door jongeren en alternatieve burgers vaak bezochte reisbureau Connections Eurotrain vermeld.

Hier het qua telefoonnummer verbeterde VB-pamflet. Zoek de zes andere fouten.

In de kranten was er gisteren weinig aandacht voor het VB dat haar overheidssubsidiëring mag behouden na een arrest van de Raad van State. Het omgekeerde – het VB dat een deel van haar overheidssubsidies verliest – zou wél nieuws geweest zijn. “Het ongewone is nieuws”, zei ons zaterdag nog een journalist van Het Laatste Nieuws in tempore non suspecto.

Het arrest kan je nalezen op de website van de Raad van State. Samengevat: de meeste uitspraken om de klacht tegen het Vlaams Belang te voeden zijn te oud (meer dan zestig dagen vóór het indienen van de klacht), één klacht kan in aanmerking komen maar is te weinig gedocumenteerd door de klagers (een mail van Antwerps VB-gemeenteraadslid Geert Brouwers aan alle Antwerpse stadspersoneelsleden met een vreemde familienaam), een andere klacht (toespraken van Filip Dewinter en Gerolf Annemans op een ‘veiligheidsmeeting’ van het VB) kan wel onder de loep genomen worden. Hier de toespraak van Filip Dewinter op die meeting.

“De (...) gelaakte uitlatingen zijn scherp en polemisch, en getuigen allerminst van grote zin voor subtiliteit en nuance. Als zodanig kunnen ze een animositeit tussen sommige segmenten van de samenleving voeden en op termijn bijdragen aan een polarisatie en een klimaat van onverdraagzaamheid. De Raad van State beoordeelt ze dan ook zonder meer als verontrustend en als van aard om te kunnen grieven en kwetsen", luidt het verdict. Maar in de schoot van de Raad van State is er geen meerderheid om die uitlatingen bovendien te beschouwen als vijandig tegenover de rechten en vrijheden gewaarborgd door het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens. En dus wordt de klacht afgewezen, en mag het VB haar overheidsubsidiëring behouden.

In het andere geval zou het VB een jaar lang geen federale overheidssubsidiëring krijgen, wat neerkomt op twee miljoen euro minder. Niet weinig, maar anderzijds is het VB de partij die het best tegen een financiële stoot kan vermits het de rijkste Vlaamse partij is. “Het Vlaams Belang is nu officieel een democratische partij. Wie ons nu nog ondemocratisch noemt, kan op een proces wegens laster rekenen”, zei VB-kopstuk Gerolf Annemans achteraf. Slecht nieuws dus voor Francis Van den Eynde want die vindt de procedure die zijn Belfortploeg te beurt valt bij het VB absoluut niet democratisch. En nog een slechte grap: de Raad van State vindt (volgens de letter van de wet terecht) de meeste klachten tegen het VB te oud (meer dan zestig dagen vóór het indienen van de klacht), maar de Raad van State doet er zelf meer dan vijf jaar over om uitspraak te doen over de klachten (de klacht van SP.A, Groen! en alle Franstalige partijen werd ingediend op 17 mei 2006, de uitspraak volgde pas op 15 juni 2011).

Intussen hebben VB-kopstukken nog meer schandelijke uitspraken gedaan (1, 2...).