08-08-11

ONDER KAMERADEN

De ‘Vlaamse Solidaire Vakbond’ (VSV) die Rob Verreycken en zijn Voorpost- en andere rechts-radicale vrienden hebben opgericht (foto 1), mocht zich verheugen over een brief van Eddy Hermy, nationaal coördinator van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Rob Verreycken antwoordde, en Jan De Beule, VB-gemeenteraadslid in Hamme en coördinator van het N-SA (foto 2), repliceerde. Kameraden onder elkaar, we kunnen ervan leren.

In zijn ‘Open brief aan een vakbondsleider’ herinnert Eddy Hermy Rob Verreycken aan “een lang gesprek” tussen hen beiden waarin Hermy pleitte om de anti-vakbondcel van Marie-Rose Morel om te vormen tot een heuse vakbond. Rob Verreycken antwoordde tegen vakbonden te zijn. We kunnen ons levendig voorstellen dat dat inderdaad de toon van het gesprek was. Hermy stelt voor “leden van de bestaande vakbonden in cellen op te vangen van een solidaristische vakbond die de vergaderingen en congressen van traditionele vakbonden gaat bestoken met voorstellen die aanleunen bij het solidarisme”. Hermy heeft nog een tweede punt: hij verwijt de VSV niet echt een sociaal programma te hebben. Eddy Hermy: “Bij de oprichting van een vakbond erin slagen om helemaal niets te zeggen over de crisismaatregelen die het kapitaal wil doorvoeren – en hoe u daarbij van plan bent de belangen van uw leden / sympathisanten te verdedigen – dat zijn toch straffe stoten, kameraad!” Na nog verder de VSV te roskammen besluit Hermy: “Dat gedrocht van een ultraliberale vakbond kunnen we missen als de pest.”

Rob Verreycken antwoordde dat de VSV niet kan verweten worden geen sociaal-economisch programma te hebben én ultra-liberaal te zijn. Verreycken verwijst hiervoor naar de statuten van de VSV waarin zowel de klassenstrijd als het liberalisme afgewezen worden. Dat is natuurlijk maar een halve uitleg: het is niet omdat in de statuten staat dat men het liberalisme afwijst, dat men wél een sociaal-economisch programma heeft. Aan een werking binnen de bestaande vakbonden, naar het voorbeeld van de PVDA, wil Verreycken niet meedoen. “Ook al is het marxisme wereldwijd mislukt, het heeft blijkbaar nog steeds zijn trouwe aanhangers… Uiteraard wijs ik dat volledig af. Als het marxisme gefaald heeft, en als het belgicisme de strijd tegen het Vlaamsnationalisme verliest, dan is dat omdat rechtlijnigheid en waarheid op termijn duizend keer krachtiger zijn dan heimelijkheid en infiltratie.” Tenslotte herinnert Rob Verreycken aan “het enige korte gesprek” dat hij ooit had met Eddy Hermy, maar daarover zo dadelijk meer.

Eerst nog iets over het vervolg. Dat is van de hand van Jan De Beule, VB-gemeenteraadslid in hetzelfde Waasland als waar Rob Verreycken tegenwoordig woont en coördinator van het N-SA. Jan de Beule becommentarieerde het antwoord van Rob Verreycken. Jan De Beule: “Het is natuurlijk zinloos, maar ik zou toch wel enkele opmerkingen willen geven aan de heer Rob Verreycken.” De Beule kreeg ooit een blaadje van Verreycken om uit de vakbond te stappen. Voor De Beule was dat niet nodig omdat hij al buitengezet was bij het ACV. Rob Verreycken legde uit waar je voor sociale voordelen elders dan bij de vakbonden terecht kan, maar voor een bepaald sociaal voordeel van 138 euro had hij geen alternatief. Voor Rob Verreycken ging het echter “maar” over 138 euro.

De Beule en Verreycken kennen elkaar al jaren, en het N-SA is Verreycken ook bekend. Verreycken omschrijft het als “de kleine groep” N-SA “die tegelijk ook bestaat als partijtje NDP”. N-SA/NDP, het is een besluit van het ‘congres’ van het N-SA in Edegem eind vorig jaar. Rob Verreycken dan over zijn enig gesprek ooit met Eddy Hermy. Het "lang gesprek" dixit Hermy. Het “korte gesprek” dixit Verreycken. Rob Verreycken: “Ik heb hem toen gezegd dat ik niet geloof in het nut van een groepje dat zich bewust opstelt in de marge van de samenleving. Als je voor je groepje de naam NSA/NDP kiest hoef je geen puzzelwonder te zijn om daarin de naam te herkennen van de nazipartij van Hitler, de NSDAP.”

Jan De Beule situeert op zijn beurt de VSV. Jan De Beule: “Rob Verreycken komt uit o.a. de NSV, die als clubkleuren zwart-wit-rood heeft. Men zou dit kunnen interpreteren – in zijn eigen geest – als de kleuren van het oude Duitse keizerrijk speciaal gekozen voor de Nationaal Socialistische Vereniging. Hij had vroeger in zijn handtekening een odal-rune verwerkt: in zijn eigen denken een symbool van een of andere SS-divisie. Als klap op de vuurpijl kiezen ze in het logo van hun fonkelnieuwe ‘vakbond’ een tandwiel: het symbool – volgens zijn eigen denken – van het nationaalsocialistische Deutsche Arbeitsfront, de vakbond van het nationaalsocialistische Duitsland (foto 3: een pin van het Deutsche Arbeitsfront).”

De ene VB’er die de andere VB’er verwijt aan te leunen bij het nazisme, en omgekeerd. Wij zouden het niet durven, maar zij kennen elkaar al jaren.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, vsv, n-sa, verreycken |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.