Anti-Fascistisch Front / Verzet

Voor Bruno Valkeniers (foto 1) staat er een punt achter het verhaal van de VB'ers die de partij vaarwel hebben gezegd. De geplaagde voorzitter heeft een najaarsprogramma klaar dat alle perikelen moet doen vergeten en moet onderstrepen dat het VB als “visie- en programmapartij al decennialang het gelijk aan haar kant heeft”.

In een opmerkelijke brief aan de VB-kaderleden die De Standaard kon inkijken, zal de lezer vruchteloos speuren naar een soort mea culpa. Valkeniers benadrukt integendeel dat hem geen andere keuze restte dan enkele dissidenten, onder wie Gentenaar Francis Van den Eynde, uit de partij te zetten. Niet dat Valkeniers struikelde over de “kritiek”. Maar de “onverzoenlijke dissidentie” schaadde de “onbaatzuchtige militanten” en kwam alleen de “politieke tegenstanders en het, op dat moment onbestaande, cordon médiatique” ten goede.

“Ach, kritiek zal er altijd zijn'”, zegt Bruno Valkeniers aan De Standaard. “Het is erg moeilijk om goed te doen voor iedereen.” Volgens de VB-voorzitter was het nodig om in vakantietijd, wanneer de partijraad niet samenkomt, de kaders toe te spreken. “De huidige politieke situatie geeft ons gelijk. De francofonie en Vlaanderen zijn niet met elkaar te verzoenen. Elke dag neemt de vervreemding in Vlaanderen toe, door de aanhoudende massale immigratie. En uitgerekend op dat moment heb ik als voorzitter al te lang al te veel energie moeten steken in interne persoonlijke tegenstellingen aan de top van de partij.” Stel je voor dat de VB-voorzitter zich niet had moeten bezighouden met problemen binnen zijn partij, Vlaanderen zou er nu heel anders uitzien.

Behalve Francis Van den Eynde en enkele parlementsleden (zoals Jurgen Ceder en Erik Arckens) moest Bruno Valkeniers ook Frank Vanhecke uitwuiven. De erevoorzitter van het VB en weduwnaar van Marie-Rose Morel kon zich niet langer vinden in de manier waarop de partij werd geleid. In zijn brief noemt Valkeniers Vanhecke niet eens bij naam, laat staan dat hij hem van repliek dient. De voorzitter beperkt zich tot de opmerking dat het “ernstiger ware geweest als ze hun mandaat, dat ze te danken hebben, aan de partij, ingeleverd zouden hebben.”

Om de teleurstellende ervaringen door te spoelen, wil Valkeniers het kader enthousiasmeren voor een druk najaar. “Vlaanderen zal een sterk Vlaams Belang nog steeds nodig hebben.” In september komt er een “spraakmakende en assertieve affichecampagne” waarvan de inhoud aanstaande vrijdag wordt voorgesteld. Voorts wordt het sociaaleconomisch programma van het VB vernieuwd. Het VB wil zich profileren als de “meest sociale partij van Vlaanderen”, waarbij het zich resoluut afzet tegen de Europese Unie, maar ook past voor het neoliberalisme. En waarschijnlijk ook het socialisme.

Het VB richt dit najaar voorts twee symposia in. Een over de positie van de vrouw in de islam, gekoppeld aan de publicatie van een boek daarover van Anke Van dermeersch. En een symposium over het cordon médiatique. En over de media gesproken… In ’t Pallieterke – dat deze week bij wijze van promotie naar enkele duizenden adressen wordt verstuurd – wordt deze week voor het eerst sinds mensenheugenis de Frankrijk-rubriek niet verzorgd door ‘Guitry’, zijnde Koen Dillen. Ene ‘Salan’ neemt nu de honneurs waar. Koen Dillen, zoals andere Belfortploegleden op de IJzerwake een dikke week geleden (foto 2, Koen Dillen wel met zijn rug naar de fotograaf), zal toch niet aan de kant gezet zijn bij ’t Pallieterke? We zouden hem missen.

Hoeveel onzin kan een krant verdragen? Gazet van Antwerpen kopte zaterdag op haar voorpagina (foto 1) en binnenin de krant over de volle breedte van het blad “N-VA heeft het cordon doorbroken”. Een uitspraak van Rik Torfs. We weten niet in welke discipline Rik Torfs het beste is: als professor kerkelijk recht of als grapjas op televisie (foto 2). Alleszins niet als politiek analist.

Op de vaststelling U kan niet ontkennen dat het discours van de N-VA erg aanslaat antwoordt de CD&V-senator: “Dat is het gevolg van het cordon sanitaire. Ik ben daar altijd voorstander van geweest, maar ik moet nu toegeven dat dat een vergissing was. Het cordon is doorbroken. Niet door het Vlaams Belang, maar door de N-VA. En dat heeft geleid tot een enorm revanchegevoel bij een groot deel van de bevolking. Maar goed, zo’n gevoel blijft niet duren.” Voor de goede orde: het cordon sanitaire is een engagement om geen politieke samenwerking op te zetten met het VB. Omdat het VB mensen wil uitstoten, de veelzijdigheid van de samenleving wil reduceren tot het ‘eigen volk’. De enige goede vreemdeling is voor Filip Dewinter een vreemdeling die voor het VB stemt.

“Het cordon is doorbroken”, zegt Rik Torfs. Hoezo? Is er ergens een politieke samenwerking opgezet tussen het VB en de N-VA? Toch niet. Uitlatingen van VB’ers en N-VA’ers liggen soms akelig dicht bijeen, maar er zijn toch ook nog grote verschillen. Rik Torfs was naar eigen zeggen altijd voorstander van het cordon sanitaire, maar moet nu toegeven dat dit een vergissing is. Hoezo? Nu vindt hij dat we wel kunnen samenwerken met partijen die mensen willen uitsluiten? De politiek haalt blijkbaar het slechtste in een mens naar boven. En hoe had dat dan praktisch gelopen? De CD&V die zegt: “Bedankt voor het aanbod maar wij staan onze plaats in de bestuursmeerderheid af aan het VB”? Of houdt Rik Torfs zich niet aan wat met het cordon sanitaire wordt bedoeld, en wil hij zeggen dat mensen nu N-VA stemmen omdat het VB nooit aan de macht geraakt(e)?

Ongetwijfeld hebben een aantal mensen N-VA gestemd omdat ze het hopeloze van een VB-stem inzien. Maar moest het VB dan maar macht gegeven worden om haar programma te realiseren, om te vermijden dat de N-VA groot zou worden? Het is van de Franse president François Mitterand  (PS) geleden dat we nog zulke perverse redeneringen gehoord hebben. Of het zo is weten we niet, maar Mitterand werd wel eens verweten het Franse Front national (FN) kansen te bieden om zo klassiek rechts te verzwakken. Het is voor de betrokken partijen natuurlijk vervelend dat de N-VA sterk wordt ten koste van de CD&V , Open VLD en VB, maar ligt dat niet eerder aan het niet langer geloofwaardig overkomen van CD&V, Open VLD en VB dan aan het mythische cordon sanitaire?

Bij het VB bereiden ze zich in alle ernst die de partij eigen is voor op de splitsing van België.

Gerolf Annemans schreef er een boek over dat intussen ook in het Engels te verkrijgen is. Met het indienen van een wetsvoorstel zorgt Annemans er voor dat de diensten van de Kamer van Volksvertegenwoordigers zijn boek nu in het Frans aan het vertalen zijn. Een ander betaalt daarvoor een vertaler. Gerolf Annemans laat zijn boek op kosten van de belastingbetaler vertalen.

Enkelen fantaseerden over een Vlaamse munt en de Waalse tegenhanger. VB’er Hendrik De Vloed ontwierp een ‘Neuro’ en een ‘Zeuro’ (foto’s 1 en 2). Hendrik De Vloed: “De oplossing ligt voor de hand: opsplitsen die euro, in een sterke noordelijke Neuro (voor Vlaanderen, Frankrijk, Duitsland..., nvdr.) en een ontwikkelingslandmunt (voor Wallonië, Spanje, Italië..., nvdr.), de Zeuro die men naar hartenlust kan devalueren naargelang de vakbonden in Griekenland toch nog meer eisen, Turkije erbij komt, en hopelijk nog een ander niet-zelfbedruipend gebied eindelijk kan toetreden.” Met welk geld ze in Brussel kunnen betalen verduidelijkt de graficus-van-dienst niet. Ene Patrick stuurde naar de Angeltjes-website, die zich voor het ontwerpen van de munten leende, de afbeelding van een munt waarop de kop van Filip Dewinter staat (foto 3).

Kop of munt, wat zal het worden in Vlaanderenistan?

Zoals bekend wacht Eddy Hermy (foto), hoofdcoördinator van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), een rechtszaak voor wat hij uitspookte bij het door hem twee jaar geleden in Oostkamp ingerichte ‘jeugdcongres’. Geen haan die over het congres gekraaid zou hebben, had Hermy niet een reportageploeg van de VRT uitgenodigd. De Koppen-uitzending over het ‘jeugdcongres’ shockte Vlaanderen. Het Nederlandse magazine EenVandaag bracht met een undercovercamera overigens ook nog Hitler-groeten op datzelfde 'jeugdcongres' in beeld. Intussen wordt iedereen in en rond het N-SA gemobiliseerd om maandag 3 oktober in Brugge te protesteren tegen de rechtszaak.

“Onze politieke elite wordt gek van verontwaardiging telkens er iemand van de bevolking het waagt om de problemen in verband met immigratie luidop te benoemen. Als gekken schakelen ze dan hun vrienden in die ze benoemd hebben bij de parketten en de rechtbanken van dit land om de burger die de euvele moed had om zijn gedacht te zeggen even mores te leren. Onze politieke elite, waar het slijm van de hypocrisie van afdruipt, wil met die houding ervoor zorgen dat de door massa-immigratie veroorzaakte misdaden tegenover de eigen bevolking onder de mat blijven liggen”, fulmineert Eddy Hermy in zijn jongste epistel over de rechtszaak die hem wacht. Vervolgens schakelt Hermy over op de strijd die in Libië woedt, om dan te eindigen bij “door de staat gesponsorde en gepatroneerde organisaties, zoals het CGKR en het AFF”. De wegen van God zijn bizar, maar die van Eddy Hermy nog meer.

Volgens Hermy mogen “allerlei, door de staat gesponsorde en gepatroneerde organisaties, zoals het CGKR en het AFF, hun ophitsing tegen nationalisten ten volle bedrijven, terwijl de pro-Chinezen van de PVDA – die al eens graag “grote sprongen voorwaarts” maken ten koste van miljoenen mensen (uitgehongerd of met een nekschot naar het socialistische paradijs geschoten) – huilen op bevel van de burgerij om toch maar blanke arbeiders te vervolgen. Terwijl dat rookgordijn wordt opgezet, kan de politieke elite buitenlandse oorlogen voeren zonder uw of mijn toestemming. En de communisten doen zoiets natuurlijk niet gratis. De burgerij geeft hun mantelorganisaties zoals De Wereld Morgen daarvoor graag 220.000 euro per jaar, zoals blijkt uit krantenberichten. De trotskisten van het AFF krijgen ook hun bloedgeld, maar die organiseren dat via de vrienden binnen de SP.A of het ABVV. Of ze worden gesponsord door kapitalisten uit de amusementsbranche. Altijd gewillig om de eigen arbeidersklasse de cultuur van de pro-gastarbeiderslobby te doen slikken (met juridisch of ander geweld).”

In alle ernst: bij het AFF vind je niet alleen trotskisten terug, maar zowat alle gezindheden van de linkerzijde. En het AFF krijgt geen geld van "de staat", “via de vrienden binnen de SP.A of het ABVV” of van “kapitalisten uit de amusementsbranche”. De voorbije jaren heeft het AFF eenmaal een som gekregen van een Duitse kunstenaar als gevolg van een proces tegen het Vlaams Belang dat hij won, maar verder zijn het uitsluitend sympathisanten die met vaste maandelijkse stortingen de kas van het AFF spekken. Geen overheidssubsidie, geen partij of vakbond, geen kapitalist uit welke branche dan ook, alleen (soms intussen gepensioneerde) werknemers actief in verschillende functies en ondernemingen.

Vandaag wordt in Diksmuide de 84^ste IJzerbedevaart ingericht. Vorige zondag, op hetzelfde tijdstip waarop de 10^de IJzerwake in Steenstrate begon, werd aan de voet van de IJzertoren in Diksmuide de ‘Muur van herinnering’ onthuld. RTBF-journalist Christophe Deborsu en historicus Bruno De Wever, de slimmere broer van, onthulden een plakkaat met de namen van de Vlaamse broers Van Raemdonck en een Waalse militair die samen aan de IJzer tijdens de Eerste Wereldoorlog stierven. Tegen 2014 moeten alle namen van de 42 252 Vlaamse en Waalse gesneuvelde militairen op de Muur staan. Bij ’t Pallieterke schoot dit verkeerd in het keelgat.

In een Brief aan… schrijft ’t Pallieterke deze week: “Wij zijn geenszins gekant tegen initiatieven die de slachtoffers van zinloos oorlogsgeweld herdenken, maar hier is meer aan de hand. Als Internationaal Vredesmonument moet men blijkbaar komaf durven maken met zijn eigen oorsprong en verleden. Dat is een evolutie die al jaren aan de gang is, en die de tragedie aan de IJzer zoveel mogelijk wil ‘deflamingantiseren’.” ’t Pallieterke verwijt het huidige IJzervaartcomité daar volop aan mee te werken. “En weet ge wat nog het meest tragische is? Ge gooit van alles en nog wat overboord, ge hangt uw huik naar de Belgische wind, maar het zal voor ‘de andere kant’ nooit genoeg zijn om u in hun midden te aanvaarden. Schilder de toren tricoloor, haal het AVV-VVK naar beneden, verban de beelden en affiches van alle IJzerbedevaarten van voor de eeuwwisseling, herschrijf verwoed de geschiedenis van de Vlaamse beweging, sluit u met stip aan bij het Anti-Fascistisch Front, het zal u allemaal geen zier helpen, want altijd zult gij aan uw Vlaamse wortels herinnerd worden, en altijd zult gij door het anti-Vlaams establishment door het slijk worden gehaald. Is dat nu zo moeilijk om in te zien?”

We kunnen ’t Pallieterke geruststellen: als het IJzerbedevaartcomité, al dan niet “met stip”, lid wordt van het Anti-Fascistisch Front, zullen we het niet met de nek aankijken. Vlaams of Belgisch, het doet er niet toe. Als men maar tegen fascisme en racisme is.

VB'er Evert Hardeman (foto 1) stapt op als gemeenteraadslid in Meise (Vlaams-Brabant). Hij gaat aan de slag bij het Ministerie van Financiën en zijn functie daar is niet combineerbaar met een mandaat als gemeenteraadslid. Hardeman blijft echter VB-lid. Anderen in Meise wisselen hun CVP/CD&V-lidkaart voor een VB-lidkaart, en omgekeerd.

In de gemeenteraad van Meise wordt Evert Hardeman opgevolgd door OCMW-raadslid Luc Biesemans. Biesemans wordt niet alleen gemeenteraadslid, hij blijft ook OCMW-raadslid. Een kwestie van bloedarmoede bij het VB-Meise? Dat politici gemeente- én OCMW-raadslid zijn is niet gebruikelijk. Tenzij voor de voorzitter van het OCMW waarvan vanuit het gemeentedecreet wordt aanbevolen dat hij/zij ook schepen voor sociale zaken is. Van 1988 tot 1994 was Luc Biesemans overigens CVP-schepen voor openbare werken in buurgemeente Merchtem.

Een politieke switch is in de streek niet ongebruikelijk. Gemeenteraadslid Ivo Meyen (foto 2), tweede op de VB-lijst in 2006, ruilde het VB voor de CD&V in Meise. Hij deed dit tussen de gemeenteraadsverkiezingen in oktober 2006 en de eerste gemeenteraadszitting in de vernieuwde samenstelling in januari 2007. De bestuursmeerderheid CD&V/N-VA - Groen! werd daardoor verstevigd; Meyen kreeg in ruil een aantal mandaten in intercommunales.

Ondervoorzitster van het CD&V Meise Dominique Galand betreurde de beslissing van haar partij om Meyen te aanvaarden als CD&V-lid. Ivo Meyen is immers oprichter van het VB in Meise. Maar behalve met zijn overstap naar de CD&V en het binnenrijven van een aantal mandaten in intercommunales heeft Meyen zich niet meer laten opmerken. Op één keer na. Alle gemeenteraadleden steunden een VB-motie tegen de uitbreiding van Brussel, op Meyen na. Hij vond de motie overbodig, en: “Het VB komt daarmee onnodig in de media-aandacht.” Ivo Meyen kent zijn pappenheimers.

Het blijft merkwaardig stil rond het interview dat gewezen senator Kim Geybels en voormalig jongerenvoorzitter en -partijmedewerker Bas Luyten (foto) deze week in Humo gaven over de N-VA. Eén jaar na een faliekant afgelopen vakantie in Thailand doen de twee hun verhaal over het gekonkelfoes binnen de partij, afdreigingen door partijtenoren, homofobie… En dan is er nog het verhaal over de VNV binnen de N-VA.

Bas Luyten: “De VNV, de Vlaams Nationale Vrienden, zo noemen ze zichzelf, oftewel de Vrienden Van Den Dikke – De Wever, dus. Ze vergaderen minstens twee keer per jaar, met Kerstmis en eind juni. Het begint met een etentje en het eindigt in andere etablissementen – ik stel voor dat ik geen details geef. De Vrienden zijn réchts: onder elkaar geven ze lucht aan hun homohaat, hun racisme en hun diepe afkeer van alles wat neigt naar links. Ook de meer linkse elementen binnen de N-VA moeten eraan geloven.” Wie deel uitmaakt van die VNV? Bas Luyten: "Liesbeth Homans, Theo Francken, Karl Vanlouwe, Guy Uyttersprot, Joachim Pohlmann – dat soort mensen.” Bas Luyten zou er ook enkele keren bij geweest zijn.

Dat Bas Luyten mocht aanschuiven, verbaast niet als je zijn politiek profiel leest. Kim Geybels vertelt: “Bas is centrum-rechts; veel meer naar rechts kan hij niet meer opschuiven. Ik heb meer mogelijkheden aan de linkerzijde. In ethisch opzicht bijvoorbeeld pas ik perfect bij de VLD. Voor Bas ligt dat moeilijk.” Over abortus, euthanasie en dergelijke dingen is hij een ethische hardliner. Aan drugs is hij “ten prooi gevallen, dus: ik ben verbrand voor die partij (het VB, nvdr.)." Bij de Facebook-commentaren op reacties van Geybels en Luyten zijn er een paar mensen die om principiële redenen nooit Humo kopen. Ook al zegt Kim Geybels dat Humo hun woorden correct heeft weergegeven, hoogstens wat ingekort. De hoek waar we Bas Luyten moeten situeren is duidelijk.

Vanuit de N-VA kwam er geen reactie op het VNV-verhaal van Bas Luyten. Ook niet wanneer we daar woensdag uitdrukkelijk om vroegen. Heel anders was de reactie van Bart De Wever toen Bart Peeters begrepen had dat de bijna-Slimste mens ter wereld zich verontschuldigd had voor de achthonderd haatmails die Bart Peeters kreeg na een uitspraak over De Grote Leider. Bart De Wever – alhoewel op vakantie in Oostenrijk – was er toen snel bij om te ontkennen dat hij zich excuseerde voor die haatmails. Wil Bart De Wever Bas Luyten niet meer aandacht geven dan hij waard is? Dat kan best, maar Luyten draagt een paar inhoudelijke zaken aan die om een repliek schreeuwen. Is de “homohaat”, het “racisme” en “de diepe afkeer van alles wat neigt naar links” waar of niet? Zwijgen lijkt als bevestigen.

Bart De Wever excuseerde zich niet voor de haatmails voor Bart Peeters; Kamerlid Daphné Dumery publiceerde wel de opiniebijdrage Geen haatmails in onze naam!. De West-Vlaamse N-VA’ster schreef: “Aan de ontvangers van haatmail kan ik enkel aanraden om te proberen te begrijpen waarom zij die ontvangen en met de verzender in debat te gaan. Gebruik argumenten om uw uitspraken te onderbouwen. En gebruik argumenten waarvan u zeker weet dat ze correct zijn.” ’t Is dat het komt van een partij die altijd correct is bij de voorstelling van zaken.

In een Humo-interview deze week zei Karel De Gucht (Open VLD): “Ik durf bijvoorbeeld ook te zeggen dat er volgens mij te veel gehandicapten zijn in België. De echte invaliden zijn daar de dupe van, want die krijgen daardoor te weinig geld.” Nogal wat mensen en organisaties reageerden hierop verontwaardigd. Alleen Helga Stevens (foto: in citroengele jas) trad Karel De Gucht bij, maar dan op zijn N-VA. “Zijn uitspraken waren lomp verwoord, maar hij heeft wel een punt”, zo citeert De Standaard Helga Stevens. Volgens haar heeft Wallonië 50 procent meer personen met een handicap dan Vlaanderen, waar ze dan meteen bedenkingen aan vastkoppelt over de weg vinden naar de sociale zekerheid, weerstand tegen besparingen en liever nieuwe belastingen heffen.

De Morgen ging haar licht opsteken bij de bevoegde staatssecretaris en die wijst erop dat Helga Stevens het enkel heeft over de gehandicapte personen tussen 21 en 65 jaar, en daarbij dan nog een rekenfout maakt. Volgens Helga Stevens gaat het om 2,04 % van de Vlaamse bevolking en 3,22 % van de Waalse bevolking. De staatssecretaris komt uit op respectievelijk 2,8 en 3,0 %. Tel je alle soorten uitkeringen voor gehandicapten samen, en dus ook de gehandicapten boven 65 jaar, kom je uit op respectievelijk 58 % van het totale aantal uitkeringen dat naar Vlaamse gehandicapten gaat, en 35 % naar de Waalse gehandicapten. Of… exact de verhouding Vlaamse - Waalse bevolking in België.

“Gebruik argumenten waarvan u zeker weet dat ze correct zijn”, is een boodschap voor tegenstanders van de N-VA. Voor N-VA’ers geldt dit niet.

We weten intussen dat op de IJzerwake oproepen werd tot eendracht bij de Vlaams-nationalistische partijen, maar dit tot verzoening bij de (ex-) VB’ers noch de N-VA leidde. Maar hoe was het voorts op de IJzerwake?

Volgens de inrichters waren er met 5 300 betalende aanwezigen enkele honderden mensen meer dan vorig jaar. Maar is dat ook zo? Voor de aanwezigen was het moeilijk in te schatten. Een kwaal bij de IJzerwake de voorgaande jaren was de groep babbelzieke aanwezigen rechts van het podium. Daar had men dit jaar iets op gevonden. In een poging het eeuwig geklets rechts van de stoelen te beperken, was er een blok stoelen bijgemaakt. De babbelaars verhuisden zo naar achter. Een vergelijking op zicht over het aantal aanwezigen werd zo echter moeilijk.

Na tien jaar is de IJzerwake in een vast stramien geraakt. Een mis, lange inleidingen, twee lange toespraken, wat zingen en een artiest op het podium, een bloemenhulde en wat men een ‘apotheose’ noemt (foto 3). “Wat meer beweging op het podium zou wel mogen”, noteert ’t Pallieterke. “Maar ja, makkelijk is het niet: het blijft een simpele weide en ‘ze’ staan niet in rijen van drie te dringen om op de IJzerwake te mogen komen optreden.” Van de vernieuwing waar ‘jongeren’ als Yves Pernet en Bert Deckers een paar jaar geleden op gebroed hebben, is blijkbaar niets van terecht gekomen.

Een verrassing helpt het publiek bij de les te houden, en die kwam met Dietwin Elbers, zoon van, die onder andere vertaling van een lied van Jeff Buckley bracht (door ’t Pallieterke verkeerdelijk ‘Buckly’ geschreven). Ook een verrassing: terug een vendelier bij de IJzerwake. Ze hebben dat in Steenstrate al wel meer gezien, maar het was nu toch weer even geleden. “Het brengt wat beweging”, noteerde ’t Pallieterke dat wel opmerkt: “Laat de vendelier zijn hemd in zijn broek steken en het daar houden. Niet gemakkelijk voor een bewegend iemand, maar die blote buik was geen zicht.”

De aangekondigde “stunt” was niet meer dan een grote tractor die een oplegger trok waarop enkele tientallen militanten, van VNJ en NSV! tot TAK en Voorpost, een betoging uitbeelden en opriepen om zondag 18 september in Linkebeek te betogen voor een Vlaamse Brusselse rand en de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde. Eén van de slogans bij de geënsceneerde betoging was “Cyaankali voor het FDF”. De oproep van Bruno Valkeniers voor meer stijl in de politiek is nog niet tot de IJzerwake doorgedrongen. ’t Pallieterke kon “de grote stunt met de tractor” niet anders omschrijven dan “eerder (…) stuntelig”.

Een aanwinst was het groot scherm (foto 2) waarop je het gebeuren op het podium kon volgen. Beeldscherm en de tent waar achteraf werd nagepraat werden geleverd door een leverancier die ook zorgde voor accommodatie op de Pukkelpopweide in Kiewit, bij Hasselt. In Steenstrate strafte God de festivalgangers niet. Opvallend in het verslag van ’t Pallieterke: geen woord over het werk dat Voorpost (foto 1) verricht heeft. Zonder hen zou het terrein niet opgebouwd zijn, en zou er niet veel in huis zijn gekomen van de verdere praktische organisatie.

Bij ons eerste bericht over het opstappen van Tom Van Den Troost als nationaal persverantwoordelijke van het Vlaams Belang schreven we: “Hij wenst er geen verklaring over af te leggen. Het is dan ook afwachten wat het wordt met zijn mandaat als enig VB-raadslid bij het OCMW in Buggenhout (Oost-Vlaanderen).” Intussen heeft Tom Van Den Troost zijn ontslag uitgebreid gemotiveerd en weten we ook hoe het verder gaat met zijn mandaat als OCMW-raadslid.

Tom Van Den Troost (foto 1) stapt ook op als OCMW-raadslid in Buggenhout. Van Den Troost is momenteel op zoek naar een nieuwe baan. “Niks in de politiek. Daar heb ik mijn buik van vol. Ik heb altijd gedacht dat Vlaams Belang geen partij zou zijn zoals alle andere. Niet dus. En daarover ben ik zeer ontgoocheld.” Met Tom Van Den Troost stapt ook Peter De Vos op bij het VB. Hij was voorzitter van de VB-afdeling Buggenhout en lid van de VB-regioraad Dendermonde - Sint-Niklaas. In Zwevegem (West-Vlaanderen) laat Pascal Maertens (foto 2) het VB voor wat het is. Eind vorig jaar nam hij al ontslag als voorzitter van de plaatselijke VB-afdeling. Nu neemt hij ook ontslag als VB-raadslid in het OCMW van Zwevegem… maar hij blijft hij er wel zetelen als onafhankelijke. Pascal Maertens liet weten contact op te nemen met de Belfortploeg van Francis Van den Eynde.

Op de IJzerwake vorige zondag verliep de confrontatie tussen de VB-leiding en de Belfortploeg rustig. Toch als we onze bron mogen geloven. “Bij het begin van de wake was er enige commotie. De Belfortploeg zou in groep op de weide komen. ‘Ze zijn iets van plan’, klonk het hier en daar. Maar meer dan samen op de weide komen en daar vlakbij de ingang blijven staan en zitten, deden ze niet… omdat ze niets van plan waren. Ze werden niet op applaus onthaald, maar ook niet op boe-geroep.” Met de oproepen tot eendracht die in de toespraken op de IJzerwakeweide klonken, kon niemand het zich permitteren om de andere uit te jouwen.

De oproepen tot eendracht hadden anderzijds niet tot effect dat Bruno Valkeniers en Frank Vanhecke, de huidige en de vorige VB-voorzitter, in elkaars armen vielen, elkaar eens goed knuffelden en ze de spons veegden over de verwijten die ze wederzijds hadden gemaakt.