30-09-11

INTUSSEN BIJ HET VB

Terwijl le tout VB, vijf televisie- en videocameraploegen, en nog een pak journalisten, gisteren afzakten naar Hoboken voor een debat tussen extremisten, gaat het leven bij het Vlaams Belang intussen zijn gewone gang. En dat betekent: alweer een paar lokale mandatarissen die de partij verlaten.

 

Piet Houben (foto 1) zetelt al sinds 1988 in de gemeenteraad van Schilde (provincie Antwerpen). Achtereenvolgens voor de Volksunie, de Open VLD en het Vlaams Belang. Vijf maanden geleden werd hij voorzitter van de plaatselijke VB-afdeling, waarvan de sterke madame Vlaams volksvertegenwoordigster  Marijke Dillen is. Marijke Dillen is ook gemeenteraadslid in Schilde. Maar la Dillen wordt nu geconfronteerd met het ontslag als VB-voorzitter en als VB-gemeenteraadslid van Piet Houben. Houben kan zich niet meer vinden in de standpunten en werking van de lokale VB-afdeling en stapt daarom op. Hij blijft in de gemeenteraad en politieraad zetelen als ‘Onafhankelijk Vlaams Raadslid’. Er kan dus geen VB’er in zijn plaats zetelen. Houbens echtgenote, Francine Braeckmans, OCMW-raadslid in Schilde, diende eveneens haar ontslag in en blijft eveneens voort zetelen als onafhankelijk raadslid.

 

Bij het Limburgse VB zet de leegloop zich intussen verder. In Maaseik gaf Sara Kannen haar ontslag als gemeenteraadslid. Door het ontslag van Kannen is het VB-Maaseik al toe aan de achtste opvolger van de VB-lijst. Daarenboven blijft de stoel van VB-gemeenteraadslid Peter Maggen al maanden onbezet. Zolang Maggen geen ontslag neemt, kan hij niet vervangen worden. Maar het is niet zeker of men nog vervangers gaat vinden. Het VB trok in Maaseik naar de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 met slechts vijftien kandidaten, terwijl er op de lijst plaats was voor zevenentwintig. Vijf van de vijftien geraakten verkozen, maar nu zit men in de problemen om de VB-banken nog gevuld te krijgen.

 

In Maasmechelen stapte twee jaar geleden al de VB-lijsttrekker bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 op bij het VB. Simon Cardinaels bleef evenwel zetelen als onafhankelijk gemeenteraadslid. Marijke Geraerts (foto 2), gemeente- en OCMW-raadslid, doet nu hetzelfde. Ze stapt op bij het VB maar blijft als onafhankelijk gemeente- en OCMW-raadslid voort zetelen. Marijke Geraerts zegt zich niet meer te kunnen terugvinden in de koers die het VB tegenwoordig vaart. Ze betreurt het aan de kant zetten van Marie-Rose Morel, Frank Vanhecke, Francis Van den Eynde en anderen. Voor de uitbouw van de lokale VB-afdeling voelde ze zich niet gesteund door regionale, provinciale en nationale partijstructuren.

 

In As, bij Genk, blijft het VB intussen sukkelen met het vinden voor een opvolger van ontslagnemend VB-gemeenteraadslid Leo Degraeve. Men heeft al de zesde opvolger op de VB-lijst opgeroepen, maar ook die gaf verstek. Er blijven nog twee namen op de VB-opvolgerslijst over. Intussen blijft ook de stoel van Marleen Croes onbezet. Zij is ‘fractieleidster’ van de in principe tweekoppige VB-gemeenteraadsfractie in As, maar komt al maanden niet meer opdagen. Volgend jaar zijn er opnieuw gemeenteraadsverkiezingen, maar of het VB dan met een betere lijst kan uitpakken in As en andere gemeenten is maar de vraag.

29-09-11

BIJ DE START VAN HET NIEUWE ACADEMIEJAAR

Met de start van het nieuwe academiejaar aan de universiteiten pakt Humo uit met een studentenbijlage. Tim F. Van der Mensbrugge schetst drie rechtse studentenclubs in Gent: het KVHV, de NSV en Jong N-VA. Humo een links blaadje? Hier de integrale tekst van het artikel, waar Humo fragmenten uit geselecteerd heeft voor publicatie.

 

Volgens NSV-preses Vincent Schoenaers proberen de drie flamingante studentenclubs elkaar geen leden af te snoepen. Vincent Schoenaers: “We beschouwen het KVHV en Jong N-VA niet als concurrentie, maar als een aanvulling.” Bij de NSV zijn ze gewend zichzelf als het centrum van de wereld te zien. KVHV-preses Jonas Naeyaert vult aan: “In het wereldje kent iedereen elkaar. We komen naar elkaars activiteiten. Er zijn wel verschillen. Het KVHV is nationaal-conservatief, en de NSV is nationaal-revolutionair. Hun focus ligt meer op provoceren en actievoeren. Wat niet wil zeggen dat wij vies zijn van actie: onlangs nog hebben we de IJzertoren bezet nadat het IJzerbedevaartcomité had beweerd dat de Vlaamse strijd gestreden was.” Jonas Naeyaert vertelt er in Humo niet bij dat die bezetting van de IJzertoren is ingediend in de strijd om de 500 euro die VB-voorzitter Bruno Valkeniers in november vorig jaar beloofde aan “de (Vlaams-nationalistische, nvdr.) studentenvereniging die de beste studentengrap uithaalt.”

 

De enige andere ingediende actie was van NSV-Antwerpen. Zij lieten een tros gele en zwarte ballonnen, met daaraan twee leeuwenvlaggen, de lucht in als antwoord op Comac, de jongerenafdeling van de PVDA, die een pro België-actie voerde. "Bij gebrek aan reglement" heeft Bruno Valkeniers nu zowel KVHV-Gent als NSV-Antwerpen 500 euro toegestopt. Bruno Valkeniers was overigens zelf lid van beide verenigingen: eerst lid van het KVHV en vervolgens medeoprichter van de NSV. Volgens een oud-preses van het KVHV, die in Humo anoniem wil blijven, zijn studentenverenigingen uitermate geschikt “om na te gaan welk vlees je in de kuip hebt. (…) Het is een soort officierenschool: je zit samen achter de meisjes aan, je ligt samen dronken in de goot en je organiseert samen activiteiten. Dan merk je snel wie wat waard is.” Bij welke vereniging de slimste studenten zitten, komt niet aan bod in Humo. Maar ze zitten niet bij het KVHV-Gent waar men vorig academiejaar een Italiaanse neofascist uitnodigde voor een lezing. En als er dan ook nog klachten komen dat het een minpunt was dat de lezing in het Frans was, dan ga je helemaal af.

 

Anderzijds mag je ook de NSV niet onderschatten, zoals je ziet op de foto: een NSV’ster die een affiche tegen armoede ondersteboven vasthoudt. Het kan iedereen overkomen, maar de domste eerst.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kvhv, nsv, jong n-va, gent |  Facebook | | |  Print

28-09-11

HET RIJPEN VAN DE GEESTEN

Kif Kif heeft haar derde e-boek uitgebracht. Na Terroriste uit Liefde en Links van de Kerk. De linkerzijde en de multiculturele samenleving (intussen aangevuld en als gewoon boek uit onder de titel De heruitvinding van de samenleving), nu een e-boek over het discours van N-VA, de verspreiding van dat discours en de impact ervan op het samenleven.

 

Het is een open deur intrappen als we zeggen dat Bart De Wever (foto) alomtegenwoordig is in de media. Zowel in de populaire media als in de kwaliteitspers, in amusement- en duidingsprogramma’s op televisie, en op het internet domineert de N-VA-retoriek. Is het niet Bart De Wever, dan zijn er nog altijd Siegfried Bracke en Ben Weyts van wie elke notitie of opmerking uitvergroot wordt in de media. Wie het waagt daarbij kritisch commentaar te geven, krijgt een karrenvracht haatmails in zijn mailbox. In Het Rijpen van de Geesten. De woorden van De Wever en de strijd om uw ziel analyseren Ico Maly, Jan Zienkowski en medewerkers van Kif Kif Mediawatch het politieke project van N-VA en de rol van de media(optredens) daarbij

 

In het eerste deel van het boek leggen de auteurs uit welke methodologie ze voor hun onderzoek gehanteerd hebben. In deel twee ontrafelen ze concepten als identiteit, natie of democratie zoals gehanteerd door N-VA’ers. Er wordt gewezen op contradicties in het discours, waar men uiterst vaag blijft en waar andere retorische strategieën gehanteerd worden. In het derde deel gaat men op zoek naar de manier waarop de N-VA in haar discours de Vlaamse identiteit en de Vlaamse natie vorm geeft. In het vierde en laatste hoofdstuk wordt geschetst hoe de ideeën en woorden van de N-VA circuleren in de media, zowel in de klassieke als in de nieuwe media.

 

“Het politiek project van de N-VA is, zoals alle nationalistische projecten, wel degelijk gebaseerd op uitsluiting – in casu van de Walen, moslims – en het (impliciet) bestempelen van andersdenkenden als volksvreemd, vijanden van de Vlaamse identiteit. Het is hoog tijd voor tegengas”, besluiten de auteurs. En nog: “Als we de N-VA laten doen, hebben we meer te verliezen dan België alleen: we dreigen ook allerhande rechten en sociale bescherming te verliezen. Een land waar de rijken het voor het zeggen zullen hebben en de gewone mens opdraait voor het prijskaartje.”

 

  • Download Het Rijpen van de Geesten. De woorden van De Wever en de strijd om uw ziel  hier als pdf-document of als epub.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, de wever |  Facebook | | |  Print

27-09-11

ZATERDAG: OPNIEUW BLOOD AND HONOUR-CONCERT (3)

B&H-België - versie 20.09.2011.jpgChris Demart.jpgTwee weken geleden pakten onze collega’s van RésistanceS uit met het nieuws dat ze nu ook in Wallonië een afdeling van Blood and Honour hebben. Aanleiding voor de bekendmaking was het concert dat voor aanstaande zaterdag is gepland (foto 1). 

 

Op een dit jaar teruggevonden affiche wordt een concert op 11 november 1989 in Puurs aangekondigd met Brutal Attack, die nu nog altijd actief is in het Blood and Honour-circuit, en Screwdriver, de groep van Blood and Honour-oprichter Ian Stuart Donaldson. Het concert werd aangekondigd door de ‘Blood and Honnour (met twee n’en, nvdr.) Belgian Division’. Of er echt een Belgische afdeling was van Blood and Honour is niet bekend. Het kunnen best Vlamingen geweest zijn die zich Belgen noemden. België was toen en is nu nog altijd in het buitenland bekender dan Vlaanderen. Twee jaar later, in 1991, begon men wel al concerten als Blood and Honour Vlaanderen in te richten.

 

Wallonië kende nogal wat extreemrechtse groupuscules en partijtjes, denk maar aan het Belgische Front national dat meer opsplitsingen en afscheuringen kende dan de nochtans op dat vlak niet onbeslagen Vlaamse Beweging. Verder was en is er ook nog Nation, al even weinig succesvol als hun vrienden van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA).  Vorig jaar begonnen de plannen te rijpen voor een Waalse afdeling van Blood and Honour, en in februari dit jaar begon het concreter te worden als ‘Chris Demart’ (foto 2) naar de Day of Honour ging in Boedapest (Hongarije). Het is een jaarlijkse herdenking van de met de Duitse nazi’s collaborerende Hongaren. Een bijeenkomst waar elk jaar weer neonazi’s uit Duitsland, Engeland, Vlaanderen, Nederland en andere contreien naartoe trekken.

 

In het hotel waar ‘Chris Demart’ en andere neonazi’s logeerden, op de Day of Honour-plechtigheid, bij een concert en bij de zuippartijen tussendoor leerden ‘Chris Demart’ en anderen elkaar beter kennen. In Boedapest droeg ‘Chris Demart’ reeds een T-shirt met het opschrift Blood and Honour Wallonie, maar de erkenning van zijn afdeling door de Engelse 'moederorganisatie' kwam er pas  in augustus dit jaar. Blood and Honour Wallonie is dan wel nieuw, maar men kent er zijn klassiekers: in het logo van de Waalse Blood and Honour-afdeling wordt symboliek hernomen van de Waalse SS-divisie. ‘Chris Demart’ is een pseudoniem. Zijn ware identiteit is bekend bij RésistanceS en het AFF. Zijn thuisbasis is de streek van Charleroi waar 'Demart' regelmatig wordt gezien bij activiteiten van (Jeune) Nation en van het Front national. Volgens Le Soir van 10 september zou de kern van de nieuwe Waalse Blood and Honour-afdeling uit vijf à tien skinheads bestaan.

 

Er zal dus hulp nodig zijn vanuit Vlaanderen en Duitsland om het voor zaterdag aangekondigde concert te organiseren. Vanuit Vlaanderen worden echter niet bijster veel medewerkers verwacht. Waar het concert wordt ingericht, is alsnog niet bekend. Nederlandse neonazi’s spraken al over Vlaanderen, maar wat daarvan waar is, zal pas komend weekend blijken.  

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print

26-09-11

ZATERDAG: OPNIEUW BLOOD AND HONOUR-CONCERT (2)

B&H-België - versie 20.09.2011.jpgSinweldi.jpgMet een Blood and Honour-concert in ons land dat vooral door de nieuwe Waalse afdeling van Blood and Honour ingericht wordt, verbaast het niet op de affiche een Franse neonazigroep te vinden is. Aanvankelijk stonden zelfs twee Franse groepen op het programma.

 

Bij het YouTube-filmpje van L’homme au masque d’argile wordt de groep Sinweldi omschreven als een “Martial NS (= nationaal-socialistisch, nvdr.) NeoFolk”-groep uit Frankrijk. In dat nummer L’homme au masque d’argile is een paar keer een geluidsopname van Adolf Hitler verwerkt. Het nummer staat op de cd L’homme au coeur de fer, en de liefhebbers vinden daar nog meer geluidsfragmenten van de Führer verwerkt in de muziek van Sinweldi die ook nog als Military Pop wordt omschreven. Op de hoes van de cd staat een afbeelding van nazi’s die rond een vuur staan en de Hitlergroet brengen. Nog meer verwijzingen naar het Derde Rijk vinden we op een foto, die ook als postkaart is verspreid, waarop de naam van de groep Sinweldi met een Sig-rune begint, een enkelvoudige bliksemschicht zoals bekend van de SS, de paramilitaire organisatie van de Duitse nazi-partij NSDAP (foto 2). Op de cd Acta Fabula Est staan een hamer en een zwaard die verwijzen naar de ‘linkse’ nazi’s Gregor en Otto Strasser. Op de cd wordt Robert Brasillach geciteerd, een Franse schrijver die sympathie koesterde voor het Italiaanse fascisme en het Duitse nationaal-socialisme. In een interview voor AryanMusic zegt ‘Albert Sinweldi’ zich te verzetten tegen het nieuwe economische Europa, het liberalisme, het zionisme en alle kwalen van de moderne wereld.

 

De Britse groep Hearts of Oak bestaat volgens de concertaffiche uit ex-leden van Warhammer, Skullhead en Nemesis. Warhammer was een Combat 18-georienteerde groep. Het refrein van hun Die Jew Die, “Sterf Joden, Sterf”, luidt: “Treacherous scumbag make my day, Zyklon B is the only way, Die Jew Die”. Zyklon B is het gas waarmee de Joden (en anderen) de dood ingejaagd werden in de nazivernietigingskampen. Voor Warhammer nog altijd ideaal om hen een goede dag te bezorgen. Skullhead was een tradtionele Blood and Honour-groep. In hun teksten ging het meestal over Britse trots, Noorse goden en antikapitalisme. Nemesis is een Schotse groep die onder andere een tribute voor Blood and Honour-stichter Ian Stuart Donaldson uitbracht.

 

Angry Bootboys is een Duitse extreemrechtse muziekgroep uit de skinheadscene. De groep is opgericht in 2001 en maakte een herstart in 2008. Skinheads kunnen zowel politiek links als rechts zijn. Voor Angry Bootboys is het echter een uitgemaakte zaak: Oi! Ain’t Red (de punkvariant Oi! kan niet links zijn). In het nummer Mir scheint die Sonne aus dem Arsch luidt het: “Ik hou niet van linksen en homo’s, ik haat deze leraren op Duitse scholen. Ik hou ook niet van hippies en sociaalpedagogen.” Het is niet duidelijk wie schuilgaat achter de tweede aangekondigde Duitse groep: N.P.U.. Mogelijk is er een schrijffout op de affiche en wordt M.P.U. bedoeld. Dat is een relatief nieuwe groep met de zanger van White Rebel Boys en leden van RAC (= Rock Against Communism, nvdr.) ‘n’ Roll Teufel en White Resistance. Duidelijk gefocust op het blanke ras.

 

De affiche hierboven (foto 1) is al de derde affiche in omloop over het concert, en het is niet zeker dat dit de laatste is. Eerder stond ook de Franse groep Bagadou Stourm op de affiche. Maar doorgaans treedt die op concerten op ingericht door de Combat 18-versie van Blood and Honour, en het concert aanstaande zaterdag wordt ingericht door de traditionele versie van Blood and Honour. Wordt nu ook niet meer vermeld: de Duitse groep Words of Anger die Nazi Rock ’n Roll brengt. Op hun cd Kranke Welt staat een foto van de Hitlerjugend, met een vlag waarop een zwaard en hamer (zie hierboven, bij Sinweldi). Op het infoboekje bij de cd staan talloze afbeeldingen van Rudolf Hess, door Adolf Hitler benoemd als zijn plaatsvervanger als leider van de nazi-partij NSDAP. Wat ook gewijzigd is, is het Belgisch gsm-nummer waar naar kan gebeld worden om de plaats van afspraak te weten, waar je wordt doorgestuurd naar het eigenlijk adres van de concertzaal.

 

Het is duidelijk: het zijn beginners die het concert inrichten. Gaat men ze laten groeien tot professionals in het organiseren van neonaziconcerten?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print

25-09-11

OP WIENS KOSTEN ?

“Er zijn nog zekerheden in het leven. Telkens er in of om het stadhuis een steen wordt verlegd, al is het soms niet meer dan een kiezel, is Vlaams Belang er als de kippen bij om persmededelingen te sturen. Dat het niet waar is, of op z'n minst laakbaar en schandalig en van de hond en zo.”

 

Gazet van Antwerpen-redacteur Wim Daeninck uitte vorige vrijdag zijn bedenkingen bij de diaree aan persmededelingen van het Vlaams Belang. “Dit keer was het voorwerp der gramschap de brochure 't Stad, we werken eraan (foto). Die geeft een overzicht van alle projecten van de Werf van de Eeuw. Grote en kleine werken die de komende jaren het nieuwe stadsbeeld zullen bepalen. Kan niet, mag niet. Betaald met belastingsgeld, betoogt het boze Belang. En daar hebben ze groot gelijk in. Alles wat het stadsbestuur doet, wordt namelijk betaald met belastingsgeld. Scholen bouwen, parken en pleinen aanleggen, wegen herstellen, kinderkribbes en serviceflats bouwen, ziekenhuizen doen draaien, brochures uitgeven: elke cent daarvoor komt uit de stedelijke ruif, al dan niet aangevuld met Vlaamse of federale centen. Althans, wij hebben alvast geen weet van een zwik stadsbedienden die in de catacomben van de Grote Markt een drukkerijtje hebben geïnstalleerd waar eurobiljetten vlotjes van de band rollen.

 

Maar of dat nu zo fout is? De brochure bevat geen enkele naam of foto van een politicus. Niet eens een gepersonaliseerd voorwoord van de burgemeester. Zoals ook in het informatieblad De Antwerpenaar, eveneens betaald met belastingsgeld, geen enkele schepen pluimen op zijn hoed mag steken. Toegegeven, de grens tussen informatie en propaganda is dun. Maar we neigen in deze meer naar het eerste. Burgers informeren is een van de kerntaken van een overheid. Zou ze dat niet doen, dan zouden de critici van de meerderheid de eersten zijn om dat aan te klagen. Trouwens, waar komt het geld vandaan waarmee politieke partijen hun propaganda verspreiden? Grotendeels uit hun dotatie, toch? En waar komt dát geld vandaan? Juist.”

 

Filip Dewinter heeft overigens laten opvragen hoeveel het drukken en verspreiden van de betwiste brochure kost. Volgens Filip Dewinter kan een stad als Antwerpen zich dit niet veroorloven met een schuldenlast van 971 miljoen euro en een OCMW dat vorig jaar een tekort had van 14 miljoen euro. Dewinter heeft aan het Antwerps integriteitsbureau gevraagd een onderzoek te openen, en aan provinciegouverneur Cathy Berx gevraagd de kosten voor de opmaak, druk en verspreiding van de brochure uit de rekening van de stad Antwerpen te halen en te verhalen op de partijen die deel uitmaken van het Antwerpse stadsbestuur. Het is niet bekend wat de kosten zijn aan uurlonen en tijd die beter had kunnen besteed worden voor de ambtenaren die de vraag van Dewinter moeten onderzoeken. Het resultaat van het onderzoek laat zich raden: Wim Daeninck heeft gelijk.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, dewinter |  Facebook | | |  Print

24-09-11

ZATERDAG 1 OKTOBER: OPNIEUW BLOOD AND HONOUR-CONCERT (1)

B&H-België - versie 20.09.2011.jpgB&H-Zweden.jpgB&H-Australië.JPGVolgende zaterdag mag ons land zich nog eens verheugen (nouja) op een Ian Stuart Donaldson-memorial georganiseerd door Blood and Honour. Een concert volgens de affiche (foto 1) georganiseerd door de Vlaamse en Waalse afdeling van Blood and Honour, met steun van Duitse kameraden.

 

Het lijkt er echter sterk op dat het vooral de nieuwe Waalse afdeling van Blood and Honour is die de organisator is. De datum is niet toevallig. Blood and Honour-stichter Ian Stuart Donaldson is op 24 september (1993) overleden en traditioneel worden dan in nogal wat landen herdenkingsconcerten ingericht. Er zijn dezer dagen Ian Stuart Donaldson-memorials in Hongarije (10 september); Engeland (16 & 17 september); Zweden (foto 2), Italië en Duitsland (vandaag), België (1 oktober), Frankrijk en Australië (foto 3) (8 oktober)… Daarnaast zijn er nog ‘gewone’ neonaziconcerten waar men bij Blood and Honour graag reclame voor maakt: in Griekenland (17 september), Italië (1 oktober), Hongarije (15 oktober), de Verenigde Staten (22 oktober), Slovenië (29 oktober)… Reislustige neonazi’s weten waar naartoe. Naar eigen zeggen waren Nederlandse, Vlaamse en Waalse neonazi’s met meer dan veertig bij de Ian Stuart Donaldson-memorial vorig weekend in Engeland.

 

De laatste keer dat in ons land nog een Ian Stuart Donaldson-memorial ingericht werd, was op 18 oktober 2008 in Diksmuide. Drie dagen later werden drie Blood and Honour-organisatoren van hun bed gelicht door de politie. Voor de organisatie van het concert in Diksmuide en voorgaande concerten werden de organisatoren op 9 maart 2011 veroordeeld tot drie maanden gevangenisstraf en een geldboete. Voor twee van hen een voorwaardelijke gevangenisstraf, voor de derde in theorie een effectieve gevangenisstraf omdat hij wegens een andere veroordeling niet in aanmerking kon komen voor een voorwaardelijke gevangenisstraf. De straffen waren licht maar principieel belangrijk: voor het eerst werd met een vonnis duidelijk gemaakt dat het inrichten van neonaziconcerten strafbaar is.

 

Is dit nog niet tot Wallonië doorgedrongen of denkt men: pas na x-aantal concerten zal men ingrijpen? Blood and Honour Vlaanderen (de traditionele tak, we laten de Combat 18-versie dan nog buiten beschouwing) had al vierentwintig concerten ingericht (1, 2) vooraleer een rechtbank zich er over uitsprak. De voor volgende zaterdag aangekondigde groepen verheerlijken het nazisme, met samples van Adolf Hitler en andere lofbetuigingen. (Zie ons artikel maandag.) Na vijf jaar campagne vanuit het Anti-Fascistisch Front (AFF) reageren politie en parket tegenwoordig alerter op neonaziconcerten, maar een andere inschatting kan er nog altijd voor zorgen dat het concert toch kan plaatsvinden zonder de nodige ‘vaststellingen’ die voor gerechtelijke vervolging kunnen zorgen.

 

Het beste blijft natuurlijk dat een concert niet doorgaat. Een concert gepland voor 14 mei 2011 in Burcht, deelgemeente van Zwijndrecht, met deels groepen uit het Blood and Honour-circuit, werd afgelast na negatieve berichtgeving in de pers, reacties van de burgemeester en de zaaleigenaar, en interne verdeeldheid bij het organiserende Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA).

00:12 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print

23-09-11

HOE IS HET MET JURGEN VERSTREPEN ?

Toen we de foto hiernaast zagen, werden we herinnerd aan Jurgen Verstrepen, omhoog gevallen maker van controversiële radio- en televisieprogramma's (1981-2011), ‘verruimer’ bij het Vlaams Blok/Belang (2004-2007) en lid van Jean-Marie Dedeckers LDD (2007-…).

 

Jurgen Verstrepen blijkt in de Arabische golfstaat Qatar te zijn waar hij “onder de indruk (is) van het sportbeleid”, de Arabische nieuwszender Al Jazeera bezocht en een “zeer hartelijke officiële ontvangst” kreeg. In welke hoedanigheid hij die officiële ontvangst kreeg, vertelt Verstrepen er niet bij. Verstrepen zegt onder de indruk te zijn van de efficiëntie waarmee de staat Qatar werkt, en noteert dat men bij Al Jazeera met maar de helft van het personeelsaantal als bij de VRT werkt. Of dat alles is wat van Al Jazeera te onthouden is?! Al Jazeera was één van de genomineerden voor de Prijs voor de Democratie dit jaar omwille van haar bijdrage aan de Arabische revolutie. Met Jurgen Verstrepen werd het daarentegen nooit wat. Niet met zijn ‘spraakmakende’ radio- en tv-uitzendingen, niet bij het VB, en niet bij de LDD.

 

Met zijn politieke carrière die geen toekomst meer biedt, overwoog Verstrepen naar het buitenland te verhuizen. Hij kan het maar beter doen. De laatste maanden is nog maar weinig of niets gehoord van Jurgen Verstrepen, maar niemand die hem mist.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verstrepen |  Facebook | | |  Print

22-09-11

TEGENGESTELDE KRITIEK OP RACISMEBESTRIJDING

De werking van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR) wordt vanuit diverse hoeken onder vuur genomen. Of het CGKR te weinig rechtszaken of teveel rechtszaken aanspant, voor het VB is elk argument goed om de afschaffing van het CGKR te eisen.

 

De bal ging aan het rollen nadat André Gantman (foto 1) in een scherp opiniestuk op 3 augustus bij JoodsActueel kritiek leverde op de werking van het CGKR omdat het CGKR te laks zou gereageerd hebben op een column in De Zwinkrant waarin de aanwezigheid van Joden op de zeedijk in Knokke gehekeld werd. Gantman vroeg een parlementair onderzoek om na te gaan of het CGKR “zich daadwerkelijk kwijt van zijn wettelijke verplichtingen in het algemeen en in het bijzonder wanneer het gaat over daden met een antisemitische inslag”. Gantman werd bijgesprongen door Jan Jambon (N-VA) en Luckas Vander Taelen (Groen!). Vander Taelens partijgenoot en jurist Eddy Boutmans was de enige die in deze zaak het hoofd koel hield. Hij wees er in De Morgen van 9 augustus op dat groepsbelediging in ons land niet strafbaar is, enkel aanzetting tot haat, discriminatie of geweld tegen (leden van) een bepaalde groep strafbaar is. Het VB sprong op de kar die André Gantman had voorgespannen en eiste kort en krachtig voor het CGKR: “Opdoeken die handel!

 

Gisteren leverde Hervé Hasquin (foto 2) kritiek op het CGKR waar hij tussen juni 2008 en begin deze maand voorzitter van de Raad van Bestuur was. Net als André Gantman is Hervé Hasquin van liberale signatuur, maar Hasquin vindt dat het CGKR te vaak "te politiek correct is en te veel mensen voor de rechtbank brengt voor een ja en een nee”. Een argument overigens uit het ongerijmde want het is de Raad van Bestuur, waarvan Hasquin drie jaar lang voorzitter was, die beslist of het CGKR al dan niet een rechtszaak inspant of zich ergens burgerlijke partij stelt. Het is niet een personeelslid van het CGKR, en zelfs niet directeur Jozef De Witte die dit beslist. “Omdat het Centrum geen deel van de oplossing maar een deel van het probleem is geworden én niet in het minst omdat de voorzitter van de eigen Raad van Bestuur er nu ook zijn buik vol van heeft, rest er maar één oplossing: de onmiddellijke afschaffing van deze geldverslindende en gepolitiseerde instelling!”, luidde het gisteren bij het VB.

 

De ene liberaal vindt dat het CGKR te lauw reageert, de andere vindt dat het CGKR te fel reageert. Twee keer golft het VB mee op de kritiek om de afschaffing van het CGKR te eisen. De N-VA vindt intussen dat het CGKR te weinig rekening houdt met de ‘Vlaamse gevoeligheden’. De N-VA wil daarom dat Vlaanderen een eigen CGKR opricht. Afgezien van het absurde van een Vlaams, een Franstalig én een federaal CGKR, maakt bevoegd Vlaams minister Geert Bourgeois (N-VA) geen werk van de oprichting van een Vlaams CGKR. Het lijkt er dan ook sterk op dat voor de N-VA het beste CGKR geen CGKR is. André Gantman, Hervé Hasquin en anderen: let toch op dat je met het formuleren van je kritiek, je geen aanleiding geeft voor het opdoeken van het CGKR. Om het met een Vlaams spreekwoord te zeggen: je het kind met het badwater weggooit.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme |  Facebook | | |  Print

21-09-11

GOED NIEUWS UIT BERLIJN

Vorige zondag waren er in Berlijn parlements- en districtsverkiezingen. Het Vlaams Belang steunde daarbij Pro Deutschland. Filip Dewinter sprak in Berlijn op de startmeeting van de Pro Deutschland-campagne in juli 2010. Bij het einde van de campagne werden gewezen VB-volksvertegenwoordigster Hilde De Lobel en de voorzitster van de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren Barbara Bonte namens het VB naar Berlijn gestuurd (foto 1).  “Hopelijk mogen we op 18 september toasten op een klinkende overwinning!”, zo besloot Barbara Bonte op RechtsActueel een verslag.

 

Sindsdien bleef het bij RechtsActueel stil  over de verkiezingsuitslag in Berlijn, en ook op de website van het VB – waar een artikel stond over Dewinter in Berlijn – hult men zich in stilzwijgen. Niet zonder redenen, zo blijkt. Pro Deutschland kwam bij de parlementsverkiezingen in Berlijn vorige zondag immers niet verder dan 1,2 % van de stemmen (17 829 stemmen). Die Freiheit, een andere extreemrechtse populistische partij die de steun geniet van Geert Wilders, kwam niet verder dan 0,9 % van de stemmen (14 019 stemmen). Het beste, nouja, uiterst rechts van het politieke spectrum scoorde de neonazistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) die 2,1 % van de stemmen behaalde (31 243 stemmen, een verlies van een 0,5 %). De NPD, die nochtans met een opvallende affichecampagne uitpakte, kon enkel in drie districten telkens twee verkozenen krijgen (Treptow-Köpenick, Hellersdorf en Lichtenberg – met uitslagen tussen 3,7 en 4,5 % van de stemmen. In 2006 haalde de NPD in diezelfde districten nog 5,3 tot 6,4 % van de stemmen).

 

Een en ander heeft financiële gevolgen. Het volstond 1 % van de stemmen te halen om een belangrijk deel van de verkiezingsuitgaven te kunnen recupereren. Die Freiheit – die meer dan 100 000 euro heeft uitgegeven voor haar campagne – valt net naast de prijzenpot. De NPD komt ook niet goed uit de campagne omdat om een fractie te vormen in de districten, met alle voordelen vandien, je met minstens drie verkozenen moet zijn en de NPD telkens niet verder komt dan maar twee verkozenen. De positie van NPD-voorzitter Udo Voight (foto 2) staat nu ter discussie. In Berlijn is de liberale FDP overigens voor de vijfde keer op rij uit een deelstaatparlement gestemd. De rechts-populistische praat in de laatste weken van de campagne in Berlijn heeft de partij niet geholpen.

 

Goed nieuws dus uit Berlijn, en daarom lees je er niets over bij RechtsActueel en het VB. Het belangrijkste is natuurlijk dat Berlijn afstevent op een roodgroene coalitie en dat de Piratenpartij haar intrede doet in het Berlijnse parlement. Maar dat las je al in de reguliere pers. AFF/Verzet heeft ook oog voor de vrienden van Filip Dewinter en Geert Wilders.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: duitsland, internationaal, dewinter, bonte, de lobel, wilders |  Facebook | | |  Print

20-09-11

N-SA: "VEEL MINDER MARGINAAL"

N-SA 6 juni 2010.JPGTot onze lichte verbazing staat er bij de nieuwsberichten op de website van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA, foto) een artikel onder de kop Geslaagde startmeeting van Rood! Aalst. Uit sympathie voor Rood! Aalst of wat?

 

Rood! is de groep van Erik De Bruyn en medestanders die onlangs opgestapt zijn bij de SP.A en nu links van de SP.A een eigen beweging probeert op te starten. Het artikel dat het N-SA publiceert is overgenomen van deze website, waar de startmeeting van Rood! Aalst met twintig aanwezigen “naar Aalsterse normen een geslaagde opkomst” wordt genoemd. Neemt het antikapitalistische N-SA het artikel over uit sympathie voor het antikapitalistische Rood! Aalst?  Neen, het is om er een commentaar aan vast te plakken.

 

“De linkerzijde en vooral het AFF lachen nogal eens met de opkomst bij vergaderingen en betogingen van het N-SA. Als wij echter een samenkomst houden blijken we veel minder marginaal te zijn dan opkomsten van links, omdat we minstens evenveel – om niet te zeggen: méér – mensen aantrekken. En zij die bij ons komen luisteren naar onze woordvoerder zijn bovendien leden of sympathisanten van het N-SA. Links moet heel de mikmak aan groupuscules bij elkaar harken om twintig man samen te krijgen… Een beetje terughoudendheid van het AFF zou dus wel gepast zijn.”

 

Bij het N-SA zijn ze blijkbaar in hun rapen geschoten door onze vaststelling dat bij een nationale actie van het N-SA pro Palestina vorig jaar slechts 17 mensen opdaagden, inclusief vier Nederlanders die de grens overstaken om het N-SA te versterken. En bij hun nationale 1-meiactie dit jaar waren ze met slechts met 22 mensen, inclusief diezelfde vier Nederlanders. Het N-SA vindt dit veel flinker dan de twintig mensen die Rood! in Aalst bijeen kreeg, waaronder mensen die (nog) geen lid zijn van Rood!. Het N-SA maakt zich hiermee nog eens zelf belachelijk want het vergelijkt de opkomst bij een nationale actie van het N-SA met de eerste bijeenkomst van Rood! in een provinciestad, niet eens een provinciehoofdplaats.

 

Twintig mensen uit 6 250 000 Vlamingen of twintig mensen uit 80 000 Aalstenaren. Toegegeven, procentueel is het telkens een cijfer met een nul voor de komma en nog eens één of meer nullen na de komma. Maar de mobilisatiecapaciteit van Rood! Aalst is dan toch 78 000 keer groter dan de mobilisatiecapaciteit van het N-SA. Het N-SA is dan ook bijzonder slecht geplaatst om anderen de les te spellen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-sa |  Facebook | | |  Print

19-09-11

DE FRIVOLE FRANSEN

Het VB heeft zich altijd opgetrokken aan succesvolle buitenlandse voorbeelden. Vroeger was dit vooral het Franse Front national (FN) van wie het VB programmapunten en ook lay-outmateriaal overnam (foto’s voor affiches, cartoons…).

 

Tegenwoordig haalt het VB meer haar mosterd bij de Zwitserse Schweizerische Volkspartei (SVP), maar als Marine Le Pen (foto 1) succes boekt bij de Franse presidentsverkiezingen volgend jaar zal men maar al te graag opnieuw ideeën en zaken uit Frankrijk overnemen. Of men ook alles wat het FN te koop aanbiedt in een VB-variant gaat overnemen, durven we niet voorspellen. Op de ‘zomeruniversiteit’ van het FN op 10 en 11 september dit jaar in Nice lag op een verkoopstand van het FN naast de gebruikelijke T-shirts, petten, sleutelhangers, sokken enzomeer… ook een string met daarop het logo van het FN (rechts op foto 2, hier een detailfoto). Voor de liefhebbers: de string wordt te koop aangeboden voor 10 euro.

 

Na de T-shirts Vlaanderen onafhankelijk, het volgende om in huis te halen voor de VB-verkoopstand? Strings met een VB-logo. We proberen ons vooral niet voor te stellen hoe het zou zijn als sommige mensen dit zouden dragen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

18-09-11

ACHTER HET NATIONALISME SCHUILT EEN HARDE WAARHEID

Vandaag betoogt de Vlaamse Beweging ‘Dwars door Linkebeek’. Linkebeek is een dorpje in de Vlaamse rand rond Brussel met nog geen 5 000 inwoners, dat is dus nog te behappen om er ‘dwars’ door te gaan. Er wordt al maanden voor gemobiliseerd, maar met het pas bereikte akkoord over de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde zit de betoging pal in de actualiteit. Zowel het VB als de N-VA mobiliseren hun troepen.

 

In een eerste reactie op het bereikte communautair akkoord zei Jan Jambon (N-VA) dat “CD&V en Open VLD met de broek op de knieën, neen, tot aan de enkels” stonden en dit “in Linkebeek massaal veel mensen op de been (zal) brengen”. Later op de dag milderde de N-VA haar reactie: het communautair akkoord had erger gekund, men wil wachten op wat volgt vooraleer te oordelen. Versta: alles af te schieten. Liesbeth Van Impe (chef politiek bij Het Nieuwsblad) legde uit waarom Bart De Wever zijn munitie nog even opspaart: “Wie dit BHV-akkoord echt wil onder vuur nemen, vervalt al snel in jargon en technische details. De kritiek laat zich niet zo gemakkelijk in een oneliner vatten. Dat is wel even anders als het straks over geld, belastingen en transfers gaat.”

 

Begin juli gaf Bart De Wever al een schot voor de boeg door de socio-economische voorstellen van Elio Di Rupo af te schieten als een belastingverhoging. En vermits belastingen vooral door Vlamingen worden afgedragen, is het ook en vooral een anti-Vlaamse maatregel. Elio Di Rupo voorzag inderdaad belastingverhogingen, maar dan wel voor wie naast zijn eigen woning ook nog een vermogen van minstens 1,25 miljoen euro heeft, voor wie aandelen koopt en binnen het jaar verkoopt (speculatie dus), voor de bezitters van de grootste en meest vervuilende bedrijfswagens… Volgens Bart De Wever allemaal voorstellen waar vooral de gewone Vlaming het slachtoffer van is, maar welk ‘gemiddeld gezin’ heeft bijvoorbeeld bovenop een eigen huis ook nog een vermogen van 1,25 miljoen euro?

 

Zijn de alternatieven van de N-VA dan zoveel beter? Wouter Van Besien (Groen!) repliceerde: “Oplossing 1 van de N-VA: de automatische index afschaffen. Slachtoffer: de werknemer, ook die uit de middenklasse. Oplossing 2: vijftien miljard besparen in de sociale zekerheid (dixit De Wever in Trends). Slachtoffer: gezien het immense volume zeker niet alleen de laagste uitkeringen, maar ook de gemiddelde gepensioneerde. Oplossing 3: nog veel forser dan Di Rupo wil De Wever snijden in de gezondheidszorg. (...) Ook hier zal, gezien het volume van de besparing, de (gemiddelde) patiënt betalen. De N-VA zegt de werkende middenklasse te willen ontzien, maar verzet zich met hand en tand tegen een nota die vooral de rijkere burgers extra belast, en doet zelf alternatieve voorstellen die de middenklasse frontaal treffen. Eigenlijk wil de N-VA niet de werkende middenklasse ontzien, maar vooral het rijkste deel van de Vlamingen.”

 

Komt daar nog bovenop: de aanpak van belastingsfraude. In de reactie van de N-VA werden de vermeende extra opbrengsten uit fraudebestrijding beschouwd als extra belastingen. En dus te vermijden. Terwijl bestrijding van belastingsfraude een kwestie van rechtvaardigheid is, en een mogelijkheid is om eerlijke belastingbetalers minder te laten bijdragen. Veel antwoordde Bart De Wever niet op de kritiek van Wouter Van Besien. Alleen dat er geen sprake is van te raken aan de automatische koppeling van de lonen aan de index. Wél mogen onze lonen niet meer stijgen dan in de buurlanden… waar ze het veel moeilijker hebben om de lonen kostenvast te houden wegens het ontbreken van een automatische koppeling aan de index.

 

We houden ons vakbondsvestje klaar voor de volgende regering. Met de liberalen erbij wordt het niet noodzakelijk een centrum-linkse regering. Maar met de N-VA komen we zeker in een koude kermis terecht. De ontnuchtering zal groot zijn, het verzet hopelijk ook.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, sociaal |  Facebook | | |  Print

17-09-11

WANNEER LEIDEN WOORDEN TOT MOORDEN ?

In de knap door Walter Van Beirendonck vertimmerde De Standaard gaf Marc Reynebeau gisteren enkele bedenkingen over de vrijheid van meningsuiting. Vrijheid van meningsuiting brengt ook verantwoordelijkheid met zich.

 

Marc Reynebeau: “Dinsdagavond, debat in Antwerpen. De vraag die op tafel ligt, is geïnspireerd door de Noorse extreemrechtse terrorist Anders Behring Breivik: of er een te excessief gebruik van het vrije woord bestaat, dat extremisten tot geweld kan aansporen. De vraag is niet vrijblijvend, want als het antwoord ja is, moet de conclusie zijn dat sommige meningen geen tolerantie verdienen. Het debat begint. Iemand moppert dat de Vlaamse kwaliteitspers zijn boek niet recenseert, omdat het allicht niet politiek correct genoeg zou zijn. En dat negentig procent van alle columns in die bladen 'pro-islam' kleuren. Iemand anders begrijpt niet waarom hij 'een gele kaart' kreeg op het lezersforum van De Standaard. Censuur alom, dan? Nog iemand moppert dat jongeren met een specifiek sociaal probleem nooit aandacht krijgen in de krant en dat niemand verbaasd mag zijn als hun frustratie daarover hen ertoe brengt iets in brand steken. En die Breivik, zo valt nog te horen, voelde zich in zijn islamkritiek wanhopig en gefrustreerd door het verstikkende politiek correcte denken in Noorwegen - dan was een aanslag als die op dat 'pro-Hamas en pro-Hezbollah'-jongerenkamp op dat eiland 'te verwachten'.

Als ze het gevoel hebben dat ze niet worden gehoord, dat hun recht op spreken niet wordt gehonoreerd, vinden sommigen dat kennelijk zo ondraaglijk dat ze maar naar geweld grijpen bij wijze van wanhoopsdaad, als het destructieve surrogaat voor dat 'gecensureerde' vrije spreken. Ja, die Breivik heeft zijn punt inderdaad gemaakt. Maar was hij wel gecensureerd? Misschien moet de vraag worden omgedraaid: was hij wel geïnteresseerd in een open debat? Gelet op de stelligheid waarmee fundamentalisten als hij plegen te spreken, eisen zij alleen een megafoon op voor het onbetwistbaar verkondigen van hun eigen mening. Dat is een dictatoriale manier van spreken. Wie het machinegeweer als gezagsargument hanteert, bewijst daarmee niet gesteld te zijn op dialoog of discussie. Hier krijgt de vrije meningsuiting een bijzondere invulling. Anders dan zoveel andere alledaagse menselijke gedragingen of voorkeuren, krijgt het spreken wel een bijzondere bescherming in charters en wetten. Want freedom of speech wordt een hoger, maatschappelijk belang toegeschreven en moet dus tegen censuur worden beschermd. Hoe vrijer de ideeëncirculatie, hoe beter de samenleving ervan wordt.

Maar niet iedereen beroept zich op de vrije meningsuiting om de samenleving te dienen, wel om de kans te krijgen het eigen gemoed te luchten. De motivatie ligt daar niet bij het maatschappelijke, wel bij het private belang: uiting geven aan een overtuiging of voorkeur. Als dat niet kan, komt er frustratie en wanhoop van - en geweld. (…) Vrije meningsuiting blijft er niet minder een recht om, maar er bestaat geen recht zonder een keerzijde van plicht. (…) Wie het recht tot spreken hanteert, neemt tegelijk de plicht op om zich te verantwoorden. Waarheidsgetrouwheid behoort daartoe, maar net zo goed een besef van consequenties. Taal is tenslotte nooit neutraal of zuiver, omdat betekenissen kunnen verschillen, of omdat woorden en uitdrukkingen bijbetekenissen kunnen meedragen. Nee, behalve de dader zelf is niemand medeschuldig aan daden als die van een Breivik. Maar dat zo iemand zich voor zijn daden kan beroepen op andermans woorden, betekent dat de spreker over zijn woorden de controle heeft verloren. Hij heeft de consequenties van zijn taal dus niet goed overdacht. Dat ontkennen is ook een blijk van gebrek aan verantwoordelijkheidszin.”

 

Even verduidelijken. Marc Reynebeau was in Antwerpen op het eerste in een reeks debatten georganiseerd door de Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging (HVV). Drie deelnemers aan het debat lieten zich kennen door zin voor nuance en twijfel. Journalist-jurist John De Wit lichtte de antiracismewet toe en wees daarbij onder andere op het verschil van behandeling als discriminatie in het kader van een niet-religieus of een religieus discours wordt geuit. In het ene geval is het strafbaar en in het andere niet. Is dat wel te verdedigen? Marc Reynebeau wees onder andere op de (bewuste) taalvervuiling, en dat woorden sowieso kans lopen verkeerd geïnterpreteerd te worden. Ex-politicus Jos Geysels uitte onder andere zijn niet-weten wanneer extreme woorden omslaan in extreme daden. Niet elke rechts- of links-extremist zal handelen als Breivik.

 

De vierde deelnemer aan het debat gooide meteen de islam als oorzaak van alle kwaad in het debat. Hij was toe aan zijn honderdentwaalfde lezing of deelname aan een debat, en wist het onderhand wel. Twijfel en zin voor nuance was er bij hem niet, en hij probeerde anderen op persoonlijk vlak te tackelen. Sprak Jos Geysels wel eens met een gewone leraar of verpleegster? Hij zou dan wel heel anders piepen over de islam! Wim Van Rooy (foto) was de vierde deelnemer aan het debat, de man die vond dat daden als van Breivik “te verwachten” waren door “het verstikkende politiek correcte denken in Noorwegen” (sic). Wim Van Rooy. Zijn taal klonk ons in de oren zoals de hatespeech van Abou Imran van Sharia4Belgium. Teveel zelfzekerheid is beangstigend.

00:12 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: breivik, islam |  Facebook | | |  Print

16-09-11

A TOUCH OF ROSE

Gisteren werd de Dag tegen kanker ingericht, waarbij kankerpatiënten in meer dan honderd ziekenhuizen extra verzorgd werden. Kanker is een verwoestende ziekte die ieder van ons kan treffen. Elke dag opnieuw vernemen honderd mensen dat ook bij hen de kanker woekert. Woensdagavond opende Ann-Marie Morel (links op de foto), zus van, het psychosociaal oncologisch welzijnscentrum A touch of Rose.

 

Het centrum is ingebed in de Sint-Jozefkliniek in Bornem waar Ann-Marie Morel werkt als longspecialiste. Naast optimale medische zorg aan kankerpatiënten wordt er ook aandacht besteed aan niet-medische aspecten als psychologische ondersteuning, sociale hulp, voedingsaanpak en (voor wie er nood aan heeft) pastorale zorg. Workshops en andere activiteiten moeten helpen om de weerbaarheid en energie om met de ziekte om te gaan op peil te houden.

 

Het centrum is gevestigd in de voormalige woonruimte van de vrouwelijke religieuzen in het ziekenhuis, religieuzen die recent naar een rusthuis zijn vertrokken. Met de geplande verbouwingen moet op termijn uitgekeken worden naar een nieuwe locatie, maar intussen kan men toch al starten met de werking. Op de website van A touch of Rose wordt enkel in de persartikels verwezen naar Marie-Rose Morel. De Rose in A touch of Rose staat officieel voor de pioenroos. In de centrale hal van het gebouw hangt wel een foto van Marie-Rose Morel.

 

We hebben Marie-Rose Morel – ondanks onze meningsverschillen – sterkte gewenst vanaf de eerste dag dat bekend was dat ze moest strijden tegen baarmoederkanker. Wij, en allicht ook de lezers van deze blog, kennen zowel mensen die schijnbaar met succes gestreden hebben tegen de ziekte, zowel als mensen die na een paar jaren hervallen zijn en mensen die ons ontvallen zijn door kanker. Het is goed even aan díe mensen te denken, en de waan van de dag te laten voor wat het is.

 

Meter van A touch of Rose is Dina Tersago (rechts op de foto) die in de buurt van het centrum woont. Miss België 2001. Begrijpelijk dat men niet koos voor Miss België 1991.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, morel |  Facebook | | |  Print

15-09-11

TOM BARMAN, BART DE WEVER EN DE HAATMAILS

We houden ons hart vast voor de dag waarop blijkt dat na het opbod met weekendbijlagen van De Standaard en De Morgen, de concurrentie die die twee kranten elkaar, Knack en Humo aandoen, finaal een of meer van die bladen financieel moet inbinden… en we uiteindelijk met minder diversiteit in de pers zullen eindigen. Maar intussen is het natuurlijk interessant te vergelijken.

 

Naar aanleiding van de cd Keep you close die morgen uitkomt, pakten alle kranten uit met een interview met Tom Barman (foto 1). De ene in de nieuwe weekendbijlage, de andere in de gewone krant. Maar het verschil werd gemaakt door Le Soir. In Le Soir werd de frontman van dEUS bevraagd over de politieke toekomst in Antwerpen. Tom Barman: “Tot wat ik bereid ben om te verhinderen dat Bart De Wever burgemeester van Antwerpen wordt? Daar heb ik nog niet aan gedacht. Misschien is het goed (dat hij burgemeester wordt, nvdr.). Ik ben daar niet automatisch tegen.  (…) De politieke situatie in België is een zeer theoretisch, zeer technisch probleem geworden. En dan zwijg ik. 0110 was emotioneel, tegen extreemrechts. Nu hou ik afstand en luister ik veel naar wat men mij vertelt. De voor en tegen De Wever zijn beide interessant. Ik meng me daar bijgevolg niet in. Ik leer.”

 

Ter lering en vermaak daarom een anekdote over Bart De Wever (foto 2) uit diezelfde weekendkranten. Humo geeft ons deze week een inzicht over de schrijvers van haatmail naar al wie een ‘verkeerd’ woord zegt over Bart De Wever en Vlaanderen. “Ik heb Bart De Wever nog nooit horen zingen, maar ik ben er van overtuigd dat hij het beter kan dan u” is daarbij het vriendelijkste wat er tussen zit. Bij de N-VA krijgen ze naar verluidt echter ook haatmail. Maar hoeveel? Bart De Wever, het voorbije weekend in Gazet van Antwerpen: “Twintig haatmails per dag, dat is voor mij een gewone werkdag.” De krant zette deze uitspraak als vette kop boven het interview. Maar wat lezen we datzelfde weekend in een gemoedelijk interview ten huize van Bart De Wever in De Morgen? Bart De Wever over het aantal haatmails dat hij krijgt: “Soms krijg je er een dag geen, soms tien.”

 

“Twintig haatmails per dag, dat is voor mij een gewone werkdag” en “Soms krijg je er een dag geen, soms tien” lijkt ons toch wel tamelijk ver uit elkaar te liggen. Als Bart De Wever in twee gelijktijdig verschijnende interviews niet eens hetzelfde antwoord kan geven over het aantal haatmails dat hij dagelijks krijgt,  hoe kunnen we hem dan vertrouwen over andere zaken?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, antwerpen |  Facebook | | |  Print

14-09-11

DE LEEGLOOP GAAT VERDER BIJ HET VB

In een portret dat Bram De Baere maakte van Bruno Valkeniers zie je de VB-voorzitter die een gescheurd VB-logo probeert bijeen te houden (foto). Hoe oud de cartoon is, weten we niet. Maar hij is alleszins actueel. Bruno Valkeniers, die dacht met een brief aan de VB-kaderleden een punt te zetten achter de leegloop bij het VB, ziet alweer een aantal mandatarissen vertrekken.

 

In Liedekerke (Vlaams Brabant) verlaten gemeenteraadslid Johan Daelman en zijn echtgenote, OCMW-raadslid Nele Van den Brulle, het Vlaams Belang. “Het jarenlange interne conflict binnen het Vlaams Belang en vooral de manier waarop dit uiteindelijk werd beslecht, heeft mijn vertrouwen in de huidige partijtop ernstig beschadigd”, zegt Johan Daelman. “Ik heb daarom in een brief aan voorzitter Valkeniers laten weten dat ik mijn engagement voor het Vlaams Belang na 24 jaar stopzet.” Hij stapt ook op uit de gemeenteraad, maar blijft wel actief in de Vlaamse beweging. Op 18 september zal hij deelnemen aan de door TAK en de Vlaamse Volksbeweging (VVB) ingerichte betoging ‘Dwars door Linkebeek’. In Liedekerke wordt het Vlaams Belang flink onthoofd door het vertrek van Daelman en zijn echtgenote. Johan Daelman was in 2006 lijsttrekker van het Vlaams Belang bij de gemeenteraadsverkiezingen en gold in de regio als sterhouder van de partij. Zijn echtgenote was een tijdlang ook provincieraadslid.

 

In Herk-de-Stad (Limburg) stapt Michel Laenen op bij het Vlaams Belang. Hij zetelt voortaan als onafhankelijke in de gemeenteraad. Daardoor heeft het Vlaams Belang niet langer een vertegenwoordiger in de gemeenteraad. Michel Laenen: “De belangrijkste reden voor mijn ontslag zijn de aanhoudende perikelen, de interne ruzies en het opzijzetten van een aantal gematigden en hervormers binnen de partijtop. Ik heb steeds geprobeerd om het Vlaams Belang een menselijk gezicht te geven in Herk-de-Stad. Het beleid en de stijl van de nationale partijtop overschaduwen evenwel wat ik als raadslid heb willen opbouwen en waar ik persoonlijk voor sta.”  Het is overigens niet de enige die bij het VB in Limburg opstapt, maar daarover een volgende keer meer. In Zoutleeuw (Vlaams Brabant) is het VB evenmin nog vertegenwoordigd in de gemeenteraad. Nadat enkele weken geleden gemeenteraadslid en plaatselijk VB-voorzitster Annick Vanacken samen met OCMW-raadslid en VB-propagandaverantwoordelijke Rudi Mathijs opstapten bij het Vlaams Belang, is nu ook gemeenteraadslid en plaatselijk VB-ondervoorzitter Johnny Beertens weg bij het Vlaams Belang.

 

Toen hij op 28 april 2011 in TerZake gevraagd werd om een reactie op de problemen met de Belfortploeg in Gent zei Filip Dewinter: “We hebben 198 besturen hernieuwd. Geen probleem. Er is één probleem: in Gent.” Eén probleem?

13-09-11

BBET: WHITE FREEDOM FIGHTER

Rechtbank Dendermonde.jpgGisteren is bij de rechtbank in Dendermonde (foto) eindelijk de zaak tegen de Blood and Honour-groep bekend als BBET (Bloed – Bodem – Eer – Trouw, de naam van hun tijdschrift en website) gestart. Jaren procedurekwesties waren er aan voorafgegaan, en nog was dit voor sommige advocaten niet voldoende. De advocaten van twee verdachten vroegen bij het begin van de zitting gisteren dat eerst een andere rechtbank uitspraak zou doen of het federaal parket de zaak tegen BBET wel had mogen overnemen van het parket in Dendermonde. De advocaten wierpen enkel vermeende juridische argumenten op, maar de achtergrond is natuurlijk dat het federale parket anders dan de lokale parketten op een aantal terreinen gespecialiseerde mensen kan inzetten. En de BBET-zaak is meer nog dan een zaak van racisme en negationisme, een terrorismezaak. Iets wat men maar best goed aanpakt.

 

Van de zeventien gedagvaarden verschenen gisteren maar acht bij de rechtbank in Dendermonde. BBET-kopstuk Tomas B. was er niet, en had zelfs geen advocaat gemandateerd. Wel aanwezig: Joeri V.d.P., in een zwart T-shirt met op de rug de boodschap Save the planet, kill yourself. Op de voorzijde werd verduidelijkt hoe dat kan. Volgens het Openbaar Ministerie is Joeri V.d.P. de oprichter van Blood and Honour Vlaanderen (Combat 18-strekking, nvdr.). Beroepsmilitair Tomas B. was de onbetwistbare leider. Bij een inspectie van zijn kamer in de legerkazerne van Leopoldsburg ontdekte de militaire overheid een video waarop te zien is: (a) hoe met een gsm iets tot ontploffing zou gebracht zijn, (b) hoe vijf met bivakmutsen gemaskerde mannen schietoefeningen houden in volle natuur – waarbij op de schietschijf het hoofd van een Afrikaanse man is getekend, en (c) schietpartijen en het gooien van een molotovcocktail naar de pijlers van een brug. De video werd in de rechtszaal getoond, maar de aanwezigen geraakten nog meer onder de indruk van de getoonde fragmenten uit White Freedom Fighter.

 

Het is een document dat ook in Leopoldsburg werd gevonden, en door Tomas B. in de periode 2002-2003 is geschreven. Een handboek voor terroristische activiteiten, met details over vuurwapens en explosieven, met alles wat aan het gebruik ervan voorafgaat (het observeren van doelwitten…) en wat achteraf nuttig kan zijn (EHBO…). Bij een latere huiszoeking werd een uitgebreidere versie van het document gevonden, met toevoeging van onder andere een verantwoording en een voorbeeld van een opeisingsbrief. Doel is de bescherming van het blanke ras, of zoals Tomas B. het in de video met de schietoefeningen zegt: “Wij zullen tot het einde gaan en het volk beschermen tegen de vijanden die het vandaag kent.” Tomas B. zegt het op de video met naast zich een nazivlag, met swastika. De vijanden, zo wordt in White Freedom Fighter verduidelijkt, zijn onder andere de leiders van de “zionistische en multiculturele lobby”.

 

Het was de bedoeling een aanval te plegen op de Joodse gemeenschap… om dan te laten uitschijnen dat dit het werk was van moslims. Bevolkingsgroepen moesten tegen elkaar opgezet worden met als doel België te destabiliseren en uiteindelijk een nationaal-socialistisch regime te vestigen. Helemaal uitgewerkt waren die plannen nog niet. Volgens een getuige was men vooral bezig met de hoe-vraag, en nog niet met de wie-vraag. Al werd wel eens geopperd om eerst Dyab Abou Jahjah met een Westers geweer te vermoorden, en daarna Filip Dewinter met een niet-Westers geweer. Eenmaal begon het echt te jeuken: na rellen met allochtone jongeren in Parijs en Brussel werd het plan opgevat om vanuit een leegstaand gebouw een aantal allochtonen neer te schieten. In Brussel zou men dan wegvluchten naar het huis van Bart V.G. (een bekende Voorpost-militant, nvdr.); Bart V.G. ontkent elke betrokkenheid.

 

Homo’s overvallen stond ook op het programma: enerzijds omdat men homo’s haatte, anderzijds omdat die overvallen dan een bron van inkomsten zouden zijn. De verkoop van hun tijdschrift, lezingen en concerten werden gezien als andere inkomstenbronnen. Drugsdealers wilde men ook wel aanpakken maar omdat voldoende concrete informatie achterbleef, kwam daar niets van in huis. De BBET-kern bestond uit Tomas B., Joeri V.d.P. en Mark H. (die voor het tijdschrift en de website zorgde, beide vol Jodenhaat, racisme, negationisme enz.). Wat later kwam daar Stijn V.M. bij, en nog later Chris M. (die de BBET-postbus in Antwerpen huurde). Wegens een meningsverschil voerden Tomas B. & Co een raid uit op Chris M., die stapte over naar de concurrentie, het traditionele Blood and Honour Vlaanderen… waar hij echter al even fout bezig was. Op 9 maart dit jaar werd Chris M. door de rechtbank in Veurne veroordeeld als organisator van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen. Een vonnis waarvan Chis M. vroeg het in kopie te geven aan de advocaten van alle verdachten in de BBET-zaak.

 

Een andere vechtpartij dan de raid op Chris M. lag aan de basis van het uit BBET stappen van een voor het proces belangrijke getuige. Op een oudejaarsavond kruisen Tomas B. & Co een groep vreemdelingen. Die vluchten weg van het uitlokken van een vechtpartij, maar komen terug met een ijzeren staaf. Daarmee wordt op de getuige geklopt… die er alleen voor staat, want nu waren zijn BBET-vrienden weggevlucht. Ook andere BBET-leden zouden BBET’ers aan de galg praten, tewijl discretie toch de eerste regel was. Scriptaanwijzingen vinden we overigens niet enkel terug in White Freedom Fighter-document. In een Ideeën-document wordt uitgelegd hoe nieuwe krachten recruteren (men dacht eraan volk te recruteren bij de Vlaams-nationalistische studentenvereniging NSV). Een Tussentijdse planning-document voorziet onder andere de aanmaak van kisten met klaar te houden materieel (kledij, munitie…). Een Kalender-document geeft de planning van schietoefeningen en andere trainingen. Nederlanders van de Nationale Alliantie krijgen zo hun opleiding. Enzovoort.

 

Het Openbaar Ministerie waarschuwde de rechtbank dat de verdediging zou zeggen dat de BBET’ers slechts een groepje vrienden waren, in het ergste geval nazi-folkloristen. Maar uit de verklaringen van BBET’ers, de ontdekte documenten, de getraceerde uitwisseling van documenten, het relaas van twee undercoveragenten (één in Leopoldsburg en één in de schietclub Le toison d’or in Aalst waar Tomas B. elke zaterdagnamiddag was)… blijkt het om een veel ernstiger zaak te gaan. De stekker is uit de organisatie getrokken, en daar mogen we blij om zijn. Blij dat men er op tijd bij was. In de zeer recente geschiedenis hebben we kunnen zien dat het anders had kunnen aflopen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bbet, blood and honour |  Facebook | | |  Print

BBET: DE AANVERWANTE DOSSIERS

Tomas B - kledij.JPGAlhoewel het Openbaar Ministerie met een sneltreinvaart door het dossier ging, nam alleen al het schetsen van de feiten en het formuleren van de aanklacht een volledige dag in beslag. Er is dan ook veel te vertellen over de BBET-zaak. (Foto 1: Tomas B.: Onder de afbeelding van een boksijzer: de slogan 'drink, fuck & fight'. Foto 2: Joeri V.d.P. neemt nota tijdens de rechtszaak.)

 

De wapenhandel waarmee BBET in verband wordt gebracht, is deels geen aanverwant dossier, deels wel. Deels niet: Tomas B. (foto 1) verkocht wapens aan een undercoveragent, en toen Tomas B. terugkwam van een missie met het Belgisch leger in Kosovo vroeg hij Stijn V.M. eens tien matrakken mee te brengen. Stijn V.M. had die in bewaring genomen terwijl Tomas B. in Kosovo was, en op weg naar een NSV-betoging zou Tomas B. die tien matrakken aan iemand kunnen verkopen. Het zijn maar twee van de vele voorbeelden in het dossier, maar daarnaast zijn gelijktijdig ook nog drie grote(re) wapenhandelaars in het kader van de huiszoekingen bezocht. Alle drie hadden ze geheime ruimtes waar een arsenaal wapens buiten zicht bewaard werd.

 

Nu Tomas B. toch voor de rechter was gedaagd, werden nog een paar andere dossiers voorgelegd. Een caféruzie waarbij Tomas B. een champagnefles op het hoofd van twee mensen knalde, met blijvende gehoorschade voor één van de twee. Uit schrik voor repressie hebben de twee geen klacht durven neerleggen. Chantage bij één van de vriendinnen van Tomas B.: Tomas B. had een laatste vrijpartij gefilmd en dreigde die naar buiten te brengen als die vriendin geen excuses aanbood voor het beëindigen van de relatie. De vechtpartij op een oudejaarsfuif van de Chiro in Buggenhout, waarbij Tomas B. een agent in burger een gebroken kaak bezorgde en een vriend van Tomas B. de politieagent met een schoen met stalen tip toetakelde. Nu het uit is met een andere vriendin, bij wie Tomas B. een zoontje heeft, legde Tomas B. op de verjaardag van het zoontje een met bloed geschreven dreigbrief samen met een mes aan de achterdeur…

 

En dan is er nog het anabolen- en viagradossier. Bij de ‘tactische doelstellingen’ in het White Freedom Fighter-document wordt het uitschakelen van het uitschot van drugsdealers vermeld, maar Tomas B., Joeri V.d.P. (foto 2) en een derde verdachte waren zelf in die branche actief. Ze reisden naar Polen en Servië om anabolen te kopen die hier verder verkocht werden. Een uitgebreide prijzenlijst bevatte zowat alles wat in die branche te vinden is. Alles kon binnen de drie weken geleverd worden. Ook in viagra werd gehandeld. Nadat Joeri V.d.P. na een vechtsportpartij weigerde een dopingcontrole te ondergaan, vond men bij hem thuis onwaarschijnlijk grote hoeveelheden anabolen, en ook drugs en wapens.

 

Voor Tomas B. wordt acht jaar gevangenisstraf gevraagd + twee jaar voor slagen en verwondingen buiten de BBET-zaak + nog eens twee jaar voor de anabolicazaak. Voor Joeri V.d.P. wordt vijf jaar gevangenisstraf gevraagd + nog eens twee jaar voor de anabolicazaak. Voor Mark H. en Stijn V.M. vijf jaar gevangenisstraf. In de loop van de jaren verloor Tomas B. zijn vertrouwen in de eerder genoemde BBET-vrienden en ging hij zich meer en meer omringen met militairen: Gert P., Joost V.I., Karel H. en Stefan S. Voor hen wordt drie jaar gevangenisstraf gevorderd. Allen, van Tomas B. tot en met Stefan S., met een geldboete bovenop en een verbod nog met wapens in contact te komen. Voor de andere gedagvaarden wordt een lichtere gevangenisstraf gevraagd. Voor de vriend van Tomas B. die met zijn schoen met stalen tip een politieagent in burger toetakelde wordt achttien maanden cel gevraagd. Op 23 januari 2012 wordt de zaak bij de rechtbank in Dendermonde voort behandeld.

00:13 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bbet, blood and honour |  Facebook | | |  Print

12-09-11

BBET EINDELIJK VOOR DE RECHTBANK

Tomas B..JPGTenzij er alsnog een kink in de kabel komt – het is al meer gebeurd – start vandaag voor de rechtbank in Dendermonde de lang verwachtte rechtszaak tegen BBET (Bloed, Bodem, Eer & Trouw), een Vlaamse Blood and Honour-groep genoemd naar hun tijdschrift en later website.BBET-tijdschrift.jpg

Op 7 september 2006 werden bij een grootscheepse politieactie zeventien vermeende BBET-leden, onder wie tien Belgische militairen, opgepakt. De federale en gerechtelijke politie, het federale parket en het parket van Dendermonde, de staatsveiligheid en de militaire veiligheidsdienst volgden vanaf 2004 het doen en laten van deze Blood and Honour-groep. Enkele weken voor de grootscheepse politieactie steeg de zenuwachtigheid bij de politiediensten omdat men een grote trafiek van wapens waarnam. Onder leiding van de Dendermondse onderzoeksrechter Patrick Van Cauteren vielen politiediensten binnen op achttien plaatsen in Vlaanderen en in de kazernes van Leopoldsburg, Kleine Brogel, Peer, Brussel en Zedelgem. Over de opgepakte militairen zei procureur Daniël Bernard: “Allemaal hebben ze een uitgesproken racistische en neonazistisch gedachtegoed.” en: “Uit onderzoek blijkt dat ze de intentie hadden om hun terroristische ideeën in de praktijk uit te voeren om België te ontwrichten.”

Bij de huiszoekingen werden diverse vuurwapens (alarmpistool, jacht- en sportwapens, verweervuurwapens en oorlogswapens) in beslag genomen, ontstekers voor landmijnen, een grote hoeveelheid munitie, kogelvrije vesten, gasmaskers, vlaggen, propagandamateriaal en documentatie met neonazistische symbolen, extremistische literatuur, anabolen, kleine hoeveelheid weed, computers en  explosieven. Met een zelfgemaakte bom die in een rugzak stak had men een auto kunnen opblazen. Tomas B. (in het midden op foto 1, bij een betoging van neonazi’s op 26 maart 2011 in Nederland) wordt beschouwd als het kopstuk van de organisatie. Hij was militair bij het regiment Bevrijding vijfde Linie en woonde in de legerkazerne van Leopoldsburg. Regelmatig organiseerde hij survivalweekends, paramilitaire oefeningen en schiettrainingen op militair domein – zonder medeweten van de legerleiding. Hij bouwde ook contacten uit met de Nationale Alliantie (NA), een Nederlandse neonazistische beweging.

Tomas B. was lange tijd de vaste vriend van Tamara V.A. (foto 2), die toen café The Viking in Leopoldsburg openhield waar er regelmatig, naast heavy-metalconcerten, toplessbediening was. Een andere kleurrijke figuur in deze zaak is Joeri VdP die de BBET-postbus gehuurd zou hebben. Joeri VdP. werd in 2007 in Nederland tot zes jaar cel veroordeeld voor een zaak rond anabolen waarbij een onschuldige burger die men hield voor een concurrent op de anabolenmarkt een pink werd afgeknipt. In beroep werd Joeri VdP. vrijgesproken bij gebrek aan voldoende bewijsmateriaal. Mark H. is een andere gedagvaarde. Hij gaf in een publiek gemaakte brief vanuit de gevangenis in Gent toe tussen 2002 en 2006 de BBET-nieuwsbrief te hebben uitgegeven, en een reeks debatten en lezingen georganiseerd te hebben. De laatste vond plaats in maart 2005 naar aanleiding van de vrijlating uit voorarrest van negationist Siegfried Verbeke.

Voorafgaandelijk aan de verwijzing naar de rechtbank werden twee kwesties beslecht. Het oprollen van het BBET-netwerk gebeurde met de inzet van een infiltrant, en de verdediging van twee verdachten betwistte of dit wel kon. Het Hof van Cassatie bevestigde echter dat alles volgens de regels was gebeurd. Advocaten van de verdachten voerden ook aan dat met de nieuwe wapenwet het bezit van de meeste gevonden wapens geregulariseerd had kunnen worden, en de wapens dus niet meer de inzet kunnen zijn voor een rechtszaak. Het Hof van Cassatie wees die redenering af omdat de feiten gebeurden vóór de nieuwe wapenwet werd gestemd. Op 6 juli 2010 besliste de raadkamer van Dendermonde om vier verdachten de gunst van opschorting te verlenen. Onder hen Tamara V.A. Uiteindelijk worden vandaag zeventien verdachten verwacht bij de rechtbank van Dendermonde.

Enerzijds wordt de wapenhandel onder de loep genomen, anderzijds worden inbreuken op de wetgeving tegen het racisme en negationisme onderzocht. BBET probeerde immers vorming bij te brengen met hun kwartaaltijdschrift (foto 3, Bloed, Bodem, Eer & Trouw nr. 12, oktober 2004) en later de gelijknamige website. De zogenaamde Joodse wereldheerschappij en de multiculturele samenleving waren de favoriete mikpunten. Soms werd er een oproep tot actie aan gekoppeld zoals – om er een onschuldig voorbeeld bij te halen – hun oproep om sperma te doneren voor het in stand houden van het blank ras. Drie jaar later vinden we dezelfde tekst terug bij Blood and Honour Vlaanderen / Combat 18-versie. Hoofdverdachte in de BBET-zaak Tomas B. is intussen actief bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Hij is steevast aanwezig bij betogingen en andere acties van het N-SA, en verzorgde mee de ordedienst bij het congres van het N-SA vorig jaar in Edegem. Rond de jaarwisseling haalde Tomas B. nog eens de televisie en krantenkolommen toen hij op een oudejaarsfuif in Buggenhout bij een vechtpartij het kaakbeen van een politieagent in burger brak.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bbet, blood and honour |  Facebook | | |  Print

11-09-11

BLOGBEZOEKERS OVER 'DE LAATSTE GETUIGEN'

De laatste getuigen.jpgVorige maandag kon je hier drie boeken en dvd’s winnen van De laatste getuigen (foto 1), de schitterende tv-documentaire met interviews van overlevenden van de concentratie- en vernietigingskampen van de nazi’s die nu ook als boek en dvd uit is. We vroegen hoe volgens jou het best de herinnering aan het fascisme en de strijd ertegen levendig gehouden wordt. Hier de antwoorden van de drie winnaars. Het boek en de bijhorende dvd die ze winnen, zijn reeds opgestuurd.

  

D.M. uit Gent: "Wat moet men doen om de herinnering aan het fascisme en de strijd ertegen levendig te houden? De ruime analyse maken van de mechanismen en omstandigheden uit het verleden die geleid hebben tot deze gruwel en de parallellen blootleggen in onze huidige samenlevingen. Documentaires en geschiedkundige verslagen zijn leerzaam, maar missen veelal die link met het nu. Wanneer het heden getoetst wordt aan het verleden is het duidelijk dat het nog steeds een manifest kwaad is waar men de ogen niet voor mag sluiten en dat blijvend bestreden moet worden om erger te voorkomen en het tij te keren."

 

L.C. uit Borgerhout: "Volgens mij is het belangrijk om het verleden tastbaar te maken en de verhalen persoonlijk. Projecten zoals de Dossinkazerne en Fort Breendonk zijn belangrijk: bezoekers kunnen zich – voor zover dat kan – inleven in de gruwelen van het nazisme/fascisme. Om de verhalen persoonlijk te maken, lijkt het me belangrijk om de slachtoffers, verzetsstrijders en andere betrokkenen (waaronder eventueel ook de beulen) letterlijk een gezicht te geven: uitzendingen op tv, audiovisuele voorstellingen in musea en monumenten... Een persoonlijk verhaal dringt veel dieper door tot het publiek dan een zakelijke voorstelling van de feiten (foto 2: Regine Beer)."

 

D.D.P. uit Kessel-Lo: "Extreemrechts is een draak met vele koppen. Sommigen zorgen voor de ‘intellectuele’ onderbouw. (…). Ze zijn ook actief op cultureel vlak. (…) En dan zijn er vechtgroepen (…). Het is en oud fenomeen. In Louis Paul Boon zijn Adolf Daens sturen de rijken de Bokken af op al wie probeert terug te vechten. Men moet extreemrechts in het oog houden. De wet moet toegepast worden. Er mag in dit land geen plaats zijn voor concerten waar opgeroepen wordt tot haat. Men moet oog hebben voor de sociale achtergrond. Bart De Wever zijn Vlaanderen is de typische basis van het fascisme: de middenklasse die bang is dat ze iets zal moeten afgeven. In het bijzonder moeten de financiële bronnen uitgevlooid worden. Zoals de website van AFF/Verzet moeten we voortdurend – op een aangename manier – wakker gehouden worden."

 

Canvas zendt vanavond het derde deel uit van De laatste getuigen, waarin Luckas Vander Taelen met Belgische overlevenden terugkeert naar de concentratiekampen waar ze tijdens de Tweede Wereldoorlog werden vastgehouden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie |  Facebook | | |  Print

10-09-11

MET FILIP DEWINTER IN ANTWERPEN

Anke Van dermeersch mag VB-fractieleidster in de Senaat worden. Filip Dewinter stopt volgend jaar met het VB-fractieleiderschap in het Vlaams Parlement. Zijn ogen zijn alweer gefixeerd op de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen, om nadien waarschijnlijk Bruno Valkeniers op te volgen als VB-voorzitter.

 

Dat laatste is nog niet zeker. Als Filip Dewinter het wil, wordt hij natuurlijk de nieuwe VB-voorzitter. Tom Cochez schreef in juli al dat de kans groot is dat “Filip Dewinter zelf partijvoorzitter wordt. Wellicht is hij ook de enige die in staat is om zijn partij bij de haren uit het moeras te sleuren.” Maar eerst is er nog het moeras genaamd Antwerpen. In Gazet van Antwerpen legt Filip Dewinter vandaag uit waarom hij na twintig jaar afstand doet van het fractieleiderschap in het Vlaams Parlement. Filip Dewinter: “Ik heb al mijn energie nodig voor de strijd met Janssens en De Wever. Zij  willen er een schijnduel van maken, om dan de dag na de verkiezingen in elkaars armen te vallen. Ik wil hen ontmaskeren en De Wever verplichten om kleur te bekennen. Is hij bereid om met het VB een rechtse coalitie te sluiten en de socialisten na tachtig jaar naar de oppositie te sturen?”

 

“De N-VA heeft zich altijd uitgesproken tegen het cordon sanitaire. En dus zal ik De Wever blijven achtervolgen, desnoods tot in Timboektoe. In de huidige coalitie heeft hij de ruggengraat van een banaan, op geen enkele manier maakt hij het verschil. Hoe kan hij na vijf jaar collaboratie met Janssens geloofwaardig  zijn als uitdager, als hij niet kiest voor een rechtse alliantie? Ik hoop dat hij mijn uitgestoken hand aanneemt en er niet in spuwt.” En wat na de gemeenteraadsverkiezingen? Filip Dewinter: “Hopelijk wordt ik dan burgemeester of schepen, laten we maar even dromen (lacht). Ik blijf ook lid van het Vlaams Parlement. Maar na de verkiezingen wordt ik niet opnieuw Vlaams fractieleider. Mijn opvolger zal de rit uitzitten tot aan de Vlaamse verkiezingen van 2014. Wie het wordt, dat moet de fractie beslissen. Maar iemand als Joris Van Hauthem komt zeker in aanmerking.” Daarmee is het bijna zeker dat het Joris Van Hauthem wordt die Dewinter opvolgt als fractieleider in het Vlaams Parlement. Iemand als bijvoorbeeld Pieter Huybrechts als fractieleider zou trouwens nogal potsierlijk zijn.

 

Bruno Valkeniers heeft al laten verstaan dat hij geen kandidaat is om zijn mandaat als partijvoorzitter na de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober 2012 te verlengen. “En dus komt die plaats vrij voor Dewinter, die zo eindelijk ook officieel partijleider wordt en bovendien na twintig jaar aan een nieuwe uitdaging in zijn politieke carrière kan beginnen”, becommentarieert Lex Moolenaar in Gazet van Antwerpen. “Maar om dit scenario in realiteit om te zetten, moet Dewinter wel eerst een behoorlijk resultaat bij de Antwerpse verkiezingen neerzetten, want een groot verlies van het VB betekent ook gezichtsverlies voor Dewinter (…). In 2006 behaalde het VB (in Antwerpen, nvdr.) 33 % van de stemmen. Die prestatie kan hij – na de opmars van de N-VA en met het duel tussen De Wever en Janssens in het vooruitzicht – onmogelijk herhalen. Een score van 15 à 20 procent is wél haalbaar. Het is de vraag hoe een bijna halvering in de grootste stad van Vlaanderen binnen het VB zal worden ontvangen.”

 

Nog dit. Het is goed dat Filip Dewinter slechts droomt van het burgermeesterschap of een schepenmandaat in de Scheldestad, en zelf moet lachen met het idee dat hij burgemeester of schepen zou kunnen worden. Maar wie wordt dan wel burgemeester of schepen in Antwerpen? Ludo Van Campenhout (ex-Open VLD) heeft het nog niet toegegeven, maar het staat in de sterren geschreven dat de huidige Antwerpse schepen voor Ruimtelijke Ordening en Sport overstapt naar de N-VA van Bart De Wever. Wordt hij opnieuw schepen? Patrick Janssens (in De Morgen vandaag): “Als ik hoor wie er binnen zijn nieuwe partij al een schepenmandaat is beloofd, denk ik dat de N-VA een absolute meerderheid zal moeten halen.” (Foto: Bart De Wever en Filip Dewinter op de Antwerpse Grote Markt enkele uren na het sluiten van de stemlokalen voor de federale verkiezingen op 13 juni 2010)

11:16 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, de wever, valkeniers, van hauthem |  Facebook | | |  Print

MET ANKE VAN DERMEERSCH IN BERLIJN

Vorig weekend schreven zowel De Morgen als De Standaard dat er weer (een) ruzie(tje) was bij het VB: Anke Van dermeersch had haar zinnen gezet op het VB-fractieleiderschap in de Senaat nadat Jurgen Ceder was opgestapt bij het VB. Bart Laeremans zou daarvoor echter ook kandidaat zijn, al wilde hij dat niet bevestigen aan de pers. Bart Laeremans zou anders een logische keuze zijn vermits hij door vriend en tegenstander erkend wordt als “het sterkste” VB-parlementslid (de omschrijving komt uit het laatste parlementair rapport van De Morgen).

 

Anke Van dermeersch – ook wel bekend als ‘Blonde Bambi’ – rekent erop Bruno Valkeniers op te volgen als VB-voorzitter, vooraleer het veld te ruimen voor de jongere generatie bij het VB. Naar eigen zeggen heeft ze al hard gewerkt voor de partij, en dat mocht stilaan wel beloond worden. Dat laatste is ook letterlijk te nemen, vermits een fractieleider maandelijks 2 000 euro extra opstrijkt als parlementslid. Dat la Van dermeersch tot "de Antwerpse gemeenteraadsfractie" behoort, is voor sommigen een minpunt… maar Filip Dewinter antwoordt daarop dat ook bij de N-VA de kopstukken uit Antwerpen komen.

 

De voorbije dagen waren de VB-senatoren bijeen in Berlijn, en daar werd beklonken dat Anke Van dermeersch VB-Senaatsfractieleider wordt. Bart Laeremans was formeel geen kandidaat, Filip Dewinter is al VB-fractieleider in het Vlaams Parlement, en van de vierde VB-senator – Yves Buysse – vraagt iedereen zich af waarom hij, vriend van Frank Vanhecke en aanwezig bij diens huwelijk met Marie-Rose Morel, nog steeds bij het VB is. Heeft hij zijn kazak gekeerd of is hij de spion in huis? Anke Van dermeersch bij het VB anderzijds, het is een verhaal van from zero to hero. De eerste keer dat ze in een VB-publicatie vermeld werd, was als “geschorste advocate” die “ladderzat in de goot belandde” (Vlaams Blok Magazine, oktober 1998). Anke Van dermeersch was toen nog lid van de VLD, vandaar.

 

Anke Van dermeersch is natuurlijk blij met haar jongste aanstelling. “Gaan en staan waar je wil, dat is vrijheid!” twitterde ze meteen. Met daarbij een foto van zichzelf de ene voet in het voormalige West-Berlijn en de andere voet in het voormalige Oost-Berlijn. Maar het zijn natuurlijk vooral haar benen die de aandacht trekken (foto). "Het Vlaams Belang wil met Anke Van dermeersch een bekwaam en vrouwelijk boegbeeld naar voor schuiven", luidt het, en dat laatste kan je maar beter meteen goed laten zien.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van dermeersch |  Facebook | | |  Print

09-09-11

KRAUT: UNIEK BOEK OVER FOUTE VADER

Er zijn verschillende manieren om de herinnering aan het fascisme en de strijd ertegen levendig te houden. Luckas Vander Taelen maakte een tv-documentaire en boek; Peter Pontiac – die vanavond in Breda de prestigieuze Marten Toonderprijs krijgt voor zijn oeuvre als striptekenaar en graficus – maakte er het boek Kraut over.

 

Peter Pontiac publiceerde zijn eerste grafisch werk in de jaren zeventig in diverse undergroundbladen, sterk beïnvloed door het werk van Robert Crumb. Later publiceerde hij in het muziekblad Oor en in dagbladen als NRC Handelsblad en de Volkskrant. Pontiac verzorgde de Nederlandse lettering van Maus, de met een Pulitzerprijs bekroonde grafic novel van Art Spiegelman over de strijd van Art Spiegelmans vader om als Poolse jood te overleven tijdens de Holocaust. Maakte Spiegelman er een universeel verhaal van, met Kraut tekende en schreef Peter Pontiac een persoonlijke brief over zijn vader die in een Nederlands middenstandersgezin opgroeit, al jong tekeningen maakt van Adolf Hitler en Benito Mussolini, lid wordt van de Nationaal-Socialistische Beweging (NSB), als oorlogsverslaggever voor de SS naar Duitsland trekt, aan het oostfront gaat vechten maar daar vlug gewond geraakt, herstelt in Normandië waar hij de inval van de geallieerden meemaakt, en na de oorlog enkele jaren opgesloten wordt. Terug vrij wordt hij journalist bij de weekbladen Libelle en Story, om dan op mysterieuze wijze te verdwijnen tijdens een vakantie in Curaçao.

 

“Pontiac heeft met Kraut de beste Nederlandse graphic novel getekend én geschreven. Zijn werk is vernieuwend. Hij heeft iets aan de Nederlandse strip toegevoegd wat er nog niet was: een combinatie van schrijver- met kunstenaarschap”, noteerde de jury van de Marten Toonderprijs in haar rapport. Pontiacs teksten en tekeningen gaan in Kraut naadloos over in de ingeplakte brieven, foto’s en (fragmenten uit) politiedossiers. De waarheid is hard: zo drukt de auteur een rechts-extremistisch essay af dat zijn jonge vader schreef voor de ledenkrant van het Nationaal Front. Hoe fout zijn vader ook was, toch blijft Pontiac liefdevol. “Het voelt haast onfatsoenlijk om te houden van een vader met fascistische denkbeelden”, schrijft hij in zijn brief. Indringend zijn de beelden van zijn vader die – geknakt door de tragiek in zijn leven – de zee inwaadt. Het is onduidelijk of het zelfmoord was of niet waarmee een einde kwam aan zijn leven.

 

Kraut verscheen voor het eerst in 2000. In 2005 werd een nieuwe uitgave gepubliceerd, met toevoeging van intussen gevonden informatie over het leven van Pontiacs vader en het milieu waarin hij vertoefde. Naar aanleiding van de Marten Toonderprijs is een opnieuw bijgewerkte versie verschenen, overigens aan de speciale prijs van 15 euro (foto). Nu nog boekhandels vinden die het willen aanbieden tussen de Suske & Wiske en andere Kiekeboes. In Antwerpen, waar er toch meerdere gespecialiseerde stripwinkels zijn, was het boek gisteren nergens te vinden. Al zou er toch belangstelling voor kunnen zijn: het exemplaar uit 2005 dat ze bij de Permeke-bibliotheek hebben was gisteren uitgeleend. In Breda wordt vanavond ook een overzichtstentoonstelling van het werk van Peter Pontiac geopend, werk dat gebundeld is in het nieuwe boek Rhythm.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, nederland, actie |  Facebook | | |  Print

08-09-11

KOEN DILLEN WIL NIET MEER VOOR 'T PALLIETERKE SCHRIJVEN

dillen,media,sanctorumVorige week werd hier als eerste gesignaleerd dat de wekelijkse Frankrijk-rubriek in ’t Pallieterke niet meer volgeschreven werd door ‘Guitry’, zijnde Koen Dillen (foto: Koen Dillen (r.) bij de begrafenis van Marie-Rose Morel). RechtsActueel signaleerde ’s anderendaags “een opmerkelijke afwezige” in het “door vriend en vijand drukgelezen staatsblad van de Vlaamse beweging”. “De betrokkenen willen niet veel details kwijt”, schreef RechtsActueel nog. Wat hen prompt een reactie van Karl Van Camp, hoofdredacteur van ’t Pallieterke, opleverde die schreef zich niet te herinneren ooit door RechtsActueel gecontacteerd te zijn om een reactie terwijl hij toch één van die betrokkenen was.

 

Voorts wees Karl Van Camp erop dat ook andere medewerkers van ’t Pallieterke wel eens ontbreken. “Soms is dat een kwestie van inspiratie, soms is vakantie of ziekte een reden, een verplichting in het buitenland, absoluut tijdsgebrek of gewoon teveel kopij.” Maar er is in het geval van Koen Dillen meer aan de hand dan de hoofdredacteur van ’t Pallieterke aangaf. Koen Dillen wil niet langer schrijven voor ’t Pallieterke, blad waarin zijn vader – VB-stichter Karel Dillen – de Frankrijk-rubriek opstartte. “'Het klopt dat ik de samenwerking heb stopgezet”, zei Koen Dillen gisteren aan De Standaard. “Ik koester geen rancune tegenover de nieuwe hoofdredacteur en sluit ook niet uit dat ik ooit op mijn beslissing terugkom. Maar momenteel is het echt afgelopen. De ware motivatie gaat alleen 't Pallieterke aan.”

 

Volgens De Standaard zijn tijdsgebrek en Johan Sanctorum de twee grote boosdoeners. Samen met Frank Vanhecke schrijft Koen Dillen een boek over de begin dit jaar overleden Marie-Rose Morel. Het zou in november verschijnen, maar de publicatiedatum is intussen al verlaat. Het zou nu pas tegen Kerstmis in de boekhandel liggen. De afkeer van Johan Sanctorum zou nog zwaarder wegen in de beslissing van Koen Dillen om te stoppen met zijn bijdragen voor ’t Pallieterke. Cultuurfilosoof Johan Sanctorum heeft een wekelijkse rubriek in ‘t Pallieterke onder het pseudoniem Annick Verbauwen – die om het echt te laten lijken een eigen Facebook-pagina heeft, waarbij haar profielfoto evenwel geknipt is uit een fotoreeks van een pornoactrice. ‘Annick Verbauwen’ schrijft regelmatig lovend over Bruno Valkeniers en Johan Sanctorum, en denigrerend over Marie-Rose Morel en de uit het VB gezette Belfortploeg van Francis Van den Eynde. Dat het alter ego van Johan Sanctorum lovend schrijft over Bruno Valkeniers is niet zo vreemd vermits Johan Sanctorum ook adviseur en tekstschrijver is voor Bruno Valkeniers. Waarvoor Sanctorum een royale onkostenvergoeding krijgt.

 

Koen Dillen was bovendien voorzitter van de ‘Vlaams-nationale debatclub’, opgericht door Rudi Van der Paal, die in zaal De Basiliek in Edegem regelmatig debatten organiseerde tussen nationalisten en mensen ter (extreem-)rechterzijde van het politieke spectrum. En, zoals wij vorige maand schreven, nu is een nieuwe Vlaams-nationale debatclub opgericht door onder andere Karl Van Camp en Johan Sanctorum. Nieuwe Vlaams-nationale debatclub die haar eerste debat wilde organiseren… in zaal De Basiliek in Edegem. Intussen is de locatie voor het openingsdebat met Wim Van Rooy, Filip Dewinter, Abou Imran en Ergün Top gewijzigd. De vertoning zou nu plaatsvinden in Hoboken. Maar goed, prettig is anders als je in je lijfblad ’t Pallieterke én je hobby debatten organiseren Johan Sanctorum ziet opduiken. Koen Dillen stopt (voorlopig) met zijn bijdragen voor ’t Pallieterke. Volgende week heeft hoofdredacteur Karl Van Camp een gesprek met Koen Dillen om te zien of de plooien alsnog glad gestreken kunnen worden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dillen, media, sanctorum |  Facebook | | |  Print

07-09-11

KEN JE BURGEMEESTER. MOPPERSMURF BART DE WEVER

“We hebben heel hard geprobeerd om in de federale regering te geraken, maar ik heb niet echt meer het gevoel dat dat zal lukken, dus gaan we daar op dit moment ook geen tijd meer aan verliezen. Wat de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 betreft heb ik nog niets beslist, maar als ik het gevoel heb dat ik dingen kan veranderen in Antwerpen, ga ik dat misschien wel proberen.” Hoe nobel. Bart De Wever antwoordt deze week in Dag Allemaal(foto 1) op vragen van vijf kinderburgemeesters.

 

Wat daarbij vooral opvalt, is hoe geïrriteerd Bart De Wever geraakt als één van de kinderen aandringt op een oprecht antwoord. We wisten al dat Bart De Wever geen hoge pet op heeft van journalisten van Le Soir en van de RTBF, en ook zangers als Bart Peeters, Milow en Daan irriteren hem als die hun mening geven over het politiek bedrijf en Bart De Wever in het bijzonder. Maar ook kinderen werken hem op de zenuwen.

 

Daan (12 j., kinderburgemeester van Hasselt): Heel veel mensen zeggen dat jij liever burgemeester van Antwerpen wil worden dan minister. Is dat waar?

Bart De Wever: "Ik weet dat dat vaak wordt gezegd, maar dan toch vooral door mensen die me niet zo graag hebben. ’t Klopt trouwens niet."

Daan: Dus je wil liever minister worden?

Bart De Wever: "Neenee, dan was ik dat al lang geworden. Het enige wat me interesseert is dat ik dingen kan doen, een titel is niet belangrijk. We hebben heel hard geprobeerd om… (hier volgt het citaat dat we in de inleiding reeds gaven)."

Daan: Dat is eigenlijk geen antwoord op mijn vraag, hé.

Bart De Wever: "Klopt, dat hebt gij goed gezien."

Daan: Alle kranten schrijven…

Bart De Wever: "(rolt met de ogen) Een kritische interviewer, amai."

 

Wat later.

Daan: Welke politicus van een andere partij vertrouw je het meest?

Bart De Wever: "Lap! Jij stelt écht de meest pijnlijke vragen, heb je die zelf bedacht?"

Daan: Ja, en nu wil ik een fatsoenlijk antwoord, meneer De Wever.

(…)

Daan: Wat vind jij je beste eigenschap?

Bart De Wever: "(tegen de anderen) Ik vind dat Daan te veel vragen stelt. (lacht) Pff, moeilijk hoor. Wat is nu de beste eigenschap van mezelf? (zucht) Ik ben sprakeloos, voor het eerst in mijn leven."

 

Als Arthur (12 j., kinderburgemeester van De Haan) vraagt met welke smurf De Wever zich vergelijkt, is het antwoord: “Soms ben ik Moppersmurf (foto 2) (…). Een andere keer voel ik me dan weer Brilsmurf, en in het beste van mijn gedachten ben ik Grote Smurf. Maar goed, om de een of andere reden is dat laatste me niet gegund.” Gelukkig maar. We beklagen de Antwerpenaren als ze Moppersmurf De Wever als burgemeester zouden krijgen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, antwerpen |  Facebook | | |  Print

KEN JE STAD. DWAALLICHT BERT DECKERS

Toen maandag CD&V-gemeenteraadslid Ergün Top in de Antwerpse Brederodestraat met een moersleutel toegetakeld werd (foto 1), was VB-personeelslid Bert Deckers er als de kippen bij om zijn commentaar te geven. Bert Deckers spiegelt zich graag aan Joris Van Severen, zie onder andere zijn nieuwjaarskaartje een paar jaren geleden. Maar ook aan Kuifje spiegelt hij zich. Een uiterst-rechtse Kuifje, getuige zijn avatar op Facebook waar de hond Bobby verstopt wordt achter een Keltisch kruis (foto 2).

 

Bert Deckers onder de kop Drugs, vreemdelingen, criminaliteit… een trio dat nooit verveelt bij RechtsActueel: “(…) Zo is het niet toevallig dat de drugdealers, die door Top werden aangeklaagd en waarvoor hij nu ‘afgestraft’ werd, voor een ‘drugverdeelbuurt’ kozen die vergeven is van de vreemdelingen. De Antwerpse Brederodestraat en omliggende straten en pleinen staan al sinds jaar en dag gekend als een Turkse wijk. Voor de mensen die niet met Antwerpen vertrouwd zijn, deze Stad kent twee overwegend Turkse wijken. Deze dus waar Ergun Top zijn advocatenkantoor heeft (…) en de wijk rond de Statiestraat-Driekoningenstraat in district Berchem.”

 

Bert Deckers zou Antwerpen moeten kennen – tot aan zijn huwelijk woonde hij er – maar hij is een slechte gids. Wie met Google “Antwerpen in cijfers” zoekt, vindt zo de buurtmonitor met onder andere de recentste cijfers over het aantal vreemdelingen en allochtonen per wijk. Je ziet dan dat de door Bert Deckers genoemde wijken slechts op 4. en 5. staan qua aantal mensen met een Turkse nationaliteit. Op 1. staat ’t Kiel, op 2. de Stuivenbergwijk. Neem je er ook de Belgen van Turkse afkomst bij, schuiven de twee door Bert Deckers genoemde wijken op naar 3. en 4., maar dus nog altijd niet naar 1. en 2.

 

Als Bert Deckers zo slecht de bevolkingssamenstelling van Antwerpen kent, hoe betrouwbaar zijn dan zijn politieke adviezen?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rechtsactueel, antwerpen |  Facebook | | |  Print

06-09-11

TICKET VOOR GEERT WILDERS VAN 100 NAAR 5 EURO

De verkiezingen in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Vorpommeren brachten zondag winst voor de sociaaldemocraten, linksen en groenen, en verlies voor de christendemocraten, liberalen en neonazi’s. Over twee weken, zondag 18 september, is er een stembusslag in Berlijn. Naar goede gewoonte neemt extreemrechts er in verdeelde slagorde deel aan die verkiezingen.

 

Naast de neonazistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) hebben ook de rechtspopulisten van Pro Deutschland en van Die Freiheit lijsten ingediend. Bij Pro Deutschland kunnen ze rekenen op steun van het Oostenrijkse FPÖ en van het Vlaams Belang. Vorig jaar waren Filip Dewinter en Bart Debie in juli nog als spreker bij de start van de verkiezingscampagne van Pro Deutschland in Berlijn (1, 2, 3). Op campagne het laatste weekend van augustus dit jaar moest Pro Deutschland het stellen met Hilde De Lobel en Barbara Bonte als VB-afgevaardigden. Hilde De Lobel is op een blauwe maandag wel eens Vlaams volksvertegenwoordigster geweest, maar is nu nog slechts Antwerps districtsraadslid. Voor het VB onderhoudt ze de contacten met buitenlandse identitaire groupuscules en partijtjes. Barbara Bonte is VB-personeelslid en voorzitster van de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren.

 

“Binnen dit en tien jaar wordt ze een belangrijke politica”, zei Filip Dewinter op 25 maart 2009 in Knack over Barbara Bonte. Maar bij de Vlaamse en federale verkiezingen die sindsdien plaatsvonden kreeg ze alsnog geen verkiesbare plaats. Zowel Hilde De Lobel als Barbara – ‘Babs’ voor de vrienden – Bonte mochten in Berlijn toespraken afsteken namens het VB (foto 1: Hilde De Lobel en Barbara Bonte, tweede en eerste van rechts op een Pro Deutschland-betoging in Berlijn op 28 augustus 2011 die niet meer dan 120 mensen verzamelde. De tegenbetogers waren met driemaal zoveel.)

 

Nieuw op de markt ter extreemrechterzijde in Berlijn is Die Freiheit, op 28 oktober 2010 opgericht door voormalig christendemocratische politicus René Stadtkewitz. Die Freiheit kan rekenen op steun van succesvolle rechts-populistische partijen die niet zoals de FPÖ en het VB geworteld zijn in de collaboratie, zoals de Schweizerische Volkspartei (Zwitserse Volkspartij, SVP) en de Partij voor de Vrijheid (PVV) van Geert Wilders. Voorbije zaterdag 3 september was Wilders bij Die Freiheit voor een toespraak (foto 2), en meer dan bij Pro Deutschland hadden voor- en tegenstanders hiervoor gemobiliseerd. Wilders was niet voor het eerst te gast in Berlijn en hij enthousiasmeert Die Freiheit-aanhangers meer dan hun eigen kopman René Stadtkewitz. Er werd daarom een zaal voor een duizendtal toehoorders gereserveerd, en honderd euro inkom gevraagd.

 

Maar het liep anders dan verwacht. Maar weinigen wilden honderd euro betalen voor een toespraak van Geert Wilders, en begin vorige week liet Die Freiheit weten dat iedereen zelf de toegangsprijs mocht bepalen omdat honderd euro misschien toch wat veel was voor een toespraak van Geert Wilders. Uiteindelijk werd de prijs van het toegangsticket vastgelegd op vijf euro. Van honderd naar vijf euro, ’t is een koopje. Maar dan nog geraakte de zaal maar half gevuld. Onder de aanwezigen overigens ook enkele antifascisten – “vijf euro, ’t is een koopje” – die Wilders onderbraken tijdens zijn toespraak en door veiligheidsmensen onmiddellijk het streng bewaakte Maritim Hotel  werden buitengezet.

 

Door een Nederlandse journalist ondervraagd zei Wilders stoïcijns voor een volle zaal te hebben gesproken. Dat Die Freiheit naar alle waarschijnlijkheid niet de kiesdrempel van vijf procent van de stemmen zal halen, kon De Grote Roerganger evenmin afbrengen van zijn zelfvoldaanheid.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wilders, duitsland, internationaal |  Facebook | | |  Print

05-09-11

WIN: BOEK EN DVD 'DE LAATSTE GETUIGEN'

de-laatste-getuigen.jpgde-laatste-getuigen.jpgde-laatste-getuigen.jpgTwintig jaar geleden maakte Luckas Vander Taelen de tv-documentaire De laatste getuigen die honderdduizenden kijkers trok en nu op zondagavond op Canvas opnieuw uitgezonden wordt. Er is nu ook een boek mét dvd uit over de serie. AFF/Verzet heeft drie exemplaren voor bezoekers van deze blog.

In De laatste getuigen keerde Luckas Vander Taelen met veertien landgenoten terug naar de concentratiekampen waar ze tijdens de Tweede Wereldoorlog waren opgesloten. Onder hen bevonden zich zowel politieke gevangenen, verzetsstrijders als Joden. Zij behoorden tot een kleine groep Belgen die Dachau, Buchenwald, Ravensbruck, Sachsenhausen, Mauthausen of Auschwitz-Birkenau overleefden. Het boek geeft de gesprekken weer zoals ze in de tv-documentaire te horen zijn. Deze ‘laatste getuigen’ (Jan Van Calsteren, Regine Beer, Tobias Schiff, Natan Ramet…) vertellen hoe ze werden opgepakt en behandeld, hoe ze omgingen met hun herinneringen en hoe ze hebben geprobeerd verder te leven met wat er gebeurd is. Het is een uniek en prangend document over een van de donkerste bladzijden in onze geschiedenis.

Ter situering van de tv-serie beschrijft Dirk Verhofstadt in het gelijknamig boek de machtsovername van Hitler, de eerste maatregelen van de nazi’s tegen zowel politieke tegenstanders, andersdenkenden als Joden. Hij geeft een chronologisch overzicht van de opening van het eerste concentratiekamp in Dachau tot de systematische moord op Joden, zigeuners, Jehova’s getuigen, homoseksuelen, gehandicapten, politieke rivalen en vele anderen. Dirk Verhofstadt schetst ook de situatie in België maar kan helaas niet zijn persoonlijke dada wegsteken: het hoofdstuk over het kwalijk stilzwijgen van kardinaal Van Roey is dubbel zo lang als dat over het zwijgen van de koning en de politieke overheid. Het collaborerend Vlaams-nationalisme komt amper aan bod.

De laatste getuigen is desondanks een noodzakelijk boek opdat toekomstige generaties zouden beseffen tot welke drama’s fascisme, onverdraagzaamheid, racisme en discriminatie kunnen leiden. De pocket zal vlugger aansporen tot lezen dan het vuistdikke De laatste getuigen en de bijgevoegde dvd is beklijvend. De laatste getuigen is uitgegeven bij Houtekiet en kost 19,95 euro.

AFF/Verzet kreeg van de uitgever drie exemplaren om cadeau te doen aan de bezoekers van deze blog. Wie een exemplaar wil, stuurt met de ‘Contacteer me’-knop in de rechterbovenhoek van deze blog zijn/haar naam en adres, en een reactie op de vraag: Wat moet men doen om de herinnering aan het fascisme en de strijd ertegen levendig te houden? Reacties maximum één paragraaf lang.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, media, actie |  Facebook | | |  Print

04-09-11

"HET NIEUWE NEGATIONISME KOMT ALS GEROEPEN"

Professor Etienne Vermeersch zei deze week in Knack dat “het nationalisme in Vlaanderen zo goed als dood is”. En het succes van de N-VA dan? De nieuwe kiezers van de N-VA stemmen meer omdat ze “verandering” willen dan om Vlaams-nationalistische motieven, maar toch. Op restaurant is Etienne Vermeersch een aangenaam causeur – deelnemers aan de politieke debatten bij de Gentse Feesten worden vergoed met een etentje achteraf, en zo verzeilden we wel eens aan tafel met Vermeersch – maar zijn politieke standpunten kan hij ons niet verkopen.

 

Ook Paul Goossens (foto 1) heeft zijn bedenkingen over Etienne Vermeersch. In een column in De Standaard dit weekend zegt de gewezen hoofdredacteur van De Morgen en Europajournalist: “Er zijn nog zekerheden. Ook professoren kunnen zich grandioos vergissen. Neem nu Etienne Vermeersch. Omdat de IJzerbedevaart dit jaar met moeite tweeduizend mensen op de been bracht, concludeerde de professor dat het 'nationalisme in Vlaanderen zo goed als dood is'. Toen de verbaasde Knack-journalist hem op de electorale scores van de N-VA wees, repliceerde Vermeersch 'dat heeft niets met nationalisme te maken, maar wel met heel specifieke problemen en eerlijke verdelingen'. Op een moment dat zowat alle politieke waarnemers in binnen- en buitenland het uitdijend Vlaams-nationalisme signaleren, is het voor Vermeersch bijna terminaal. Dit negationisme verbaast en intrigeert. Zou het kunnen dat een deel van de Vlaamse intelligentsia, in eerste instantie de Gravensteengroep, steeds dichter naar de N-VA en het nationalisme opschuift en tegelijkertijd die toenadering minimaliseert of ontkent? Die N-VA-agenda heeft de wind in de zeilen en is, zoals de partij zelf zegt, uitgesproken nationalistisch. Het Vlaams-nationalisme is in opmars, maar Vermeersch wil dat niet geweten hebben en beweert het tegendeel.

 

Voor De Wever & co (foto 2) is die opmerkelijke pirouette mooi meegenomen. Het kan de entree van de N-VA in de vrijzinnige en progressieve salons alleen versnellen. In die kringen wantrouwen ze het nationalisme. Vanwege zijn ideologische wortels, de Europese catastrofes van de 20ste eeuw en de botsende waarden en normen. Onder meer met de erfgenamen van de Verlichting. Als de diagnose van Vermeersch klopt, is de achterdocht onterecht en is de N-VA een partij zoals alle andere. Een die met 'specifieke problemen en eerlijke verdelingen' bezig is. Onschuldiger kan het niet en voor De Wever is het pure winst. De partijleider ergert zich al geruime tijd aan wat hij gemakshalve de eeuwige reductio ad Hitlerum noemt. De Milows, Daan Stuyvens en Bart Peetersen zouden er zich schuldig aan maken. Populistische zever natuurlijk. Niet één van de drie had het ooit over de Duitser uit Oostenrijk.

Wat De Wever stoort, is elke nadrukkelijke verwijzing naar het afschuwelijk brokkenparkoers van het Europees nationalisme. Als de historicus De Wever het voor het zeggen had, zou elke vergelijking met de jaren dertig van vorige eeuw verboden worden. Hij is er niet van gediend dat het nationalisme een geschiedenis, een stamboom en een continuïteit heeft. Het nieuwe negationisme komt als geroepen. Veel nationalisten balen van alles wat links, progressief en anti-autoritair is. Hoe democratisch en tolerant het zich ook aandient, het nationalisme is er allergisch voor. Het zit hem in de nationalistische genen en het is geen toeval dat Bart De Wever en zijn N-VA voortdurend met sociaal-democraten en groenen in aanvaring komen. Zij zijn, zo wil de nationalistische traditie, de binnenlandse vijand en de ideologische andere, die tijdig geneutraliseerd moet worden. Destijds waren ze te internationalistisch, vandaag te kosmopolitisch. Om een homogene natie neer te poten en een nationale identiteit te frituren, bezigen ze de foute uitgangspunten.

Met soundbytes en geruchten wordt de linkerzijde gediscrediteerd: vervreemd van het eigen volk en verblind door abstracte, universele dogma's. Daarom zou links elitair, zelfingenomen en doof voor de echte noden van het gewone volk zijn. Eenmaal het socialisme afgeserveerd, wordt het sociale in de vitrine uitgestald. Telkens opnieuw hoor je de Siegfried Brackes toeteren dat de N-VA de meest consequente sociale partij is. Er is de nationalisten veel aan hun sociaal imago gelegen. Politiek is immers meer dan alleen maar roes rond vlag en onafhankelijkheid. Uiteindelijk wordt het beslissende, politieke gevecht op het sociale terrein geleverd. Voor nationalistische partijen rijst hier een immens geloofwaardigheidsprobleem. Hun sociaal-economisch programma schurkt zo dicht aan bij dat van de patroonsorganisaties dat ze compleet inwisselbaar zijn. Omdat Unizo zijn zegen gaf, wil ook de N-VA dat de automatische indexkoppeling en de welvaartvaste uitkeringen onmiddellijk voor de bijl gaan. Voor onversneden liberalisme op zijn Camerons moet je niet meer bij Open VLD wel bij de N-VA zijn.

En toch blijft ze zich een radicale, sociale partij noemen en de linkerzijde volksvreemd gedrag verwijten. In België kan dat, vanwege België. Wie er de solidariteit tussen noord en zuid verdedigt en de Vlaamse onafhankelijkheid een slecht idee vindt, wordt door het N-VA-tribunaal tot belgicist veroordeeld. In het jargon heet dat de reductio ad Belgicam. In de Vlaams-nationale kerk is dat een zonde waarvoor geen vergiffenis bestaat.”

Volgens een opiniepeiling die Het Laatste Nieuws dit weekend publiceert zou de N-VA bij nieuwe verkiezingen afstevenen op 39 % van de stemmen. Slechts 7 % van de N-VA-kiezers in juni 2010 zou niet meer voor de partij van Bart De Wever stemmen. Daar staat tegenover dat de N-VA nog eens 20 % kiezers van andere partijen weet te verleiden. Of die het eens zullen zijn met de standpunten van de N-VA eens aan de macht valt nog te bezien. Etienne Vermeersch bijvoorbeeld zegt niet voor de N-VA te zullen stemmen omdat hij het niet eens is met hun standpunt over euthanasie. Maar Vermeersch en anderen dreigen wel de onaangename agenda van de N-VA te moeten slikken als de partij door communautaire scherpslijperij aan de macht zou geraken.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va |  Facebook | | |  Print