09-10-11

VERRAAD AAN DE VLAAMSE ZAAK

Bij de jongste kiespeiling werden de beroepsklagers van het VB ongeloofwaardig bevonden, nu nog die van de N-VA. Vrijdag vaarde Hilde Sabbe in Het Laatste Nieuws al uit tegen voor wie élk akkoord met Franstaligen een verraad aan de Vlaamse zaak is. 

 

Hilde Sabbe: “Laten we het onszelf en anderen eens makkelijk maken, en een heleboel tijd besparen bovendien. Enkele eenvoudige afspraken volstaan. Elk akkoord dat in de toekomst gesloten wordt, komt neer op Verraad van de Vlaamse Zaak. Vlamingen worden er armer van, doen veel te veel toegevingen en laten ongelooflijk op hun kop zitten. De onderhandelaars zijn laffe zwakkelingen (of zwakke lafaards, u mag kiezen) die uitverkoop houden van principes. Ziezo. Kunnen we dan nu weer verder? Er is nog werk aan de winkel, dacht ik. Veel te vermoeiend anders, om dat élke keer opnieuw te moeten herhalen. Eentonig, ook. Als Vlaming worden we deze dagen ronduit belazerd. Opgelicht. Beduveld. Hoeveel synoniemen zijn er eigenlijk? We zijn veel te braaf. Goedgelovig. Passief. Schaapachtig. (Zelf aanvullen, a.u.b.)

 

Interviews laten zich onderhand wel dromen, zonder dat er één woord gesproken wordt. Wat vindt de N-VA van het bereikte akkoord? "Verraad." "We staan niet voldoende op onze strepen." "Lopen in ons ongeluk." "Laten ons in de doeken doen door perfide politici die hun ziel verkopen en niet de minste voeling hebben met de Vlaamse zaak." Hoeveel variaties op één thema zijn er mogelijk? Zo voorspelbaar als dit discours is. Het zal wel politieke logica zijn dat je elk akkoord waarbij je zelf niet betrokken was, tot op de grond afbrandt. Dat je de mensen die de overeenkomsten sluiten, brandmerkt als zwakkelingen, landverraders en dies meer. Maar of zo'n houding je geloofwaardigheid ten goede komt?

 

Hoe waarschijnlijk is het dat élk onderdeel van élk deelakkoord een complete nederlaag is, een vreselijke aantasting van onze rechten? Dat er nergens, maar dan ook nérgens een eerbaar en evenwichtig compromis te bespeuren valt? Hoe plausibel is het om de onderhandelaars collectief voor te stellen als een zootje onverantwoordelijke, volksvijandige nitwits, bereid om hun vader en moeder én de Vlaamse zaak te verraden in ruil voor een ministerspost?

 

De voorspelbaarheid van het discours eist onderhand ook zijn tol, dat zie je nu al. Je moet steeds harder roepen en straffer formuleren om maximaal effect te scoren. Dat wil zeggen dat je al eens grof uit de hoek komt, en leentjebuur gaat spelen bij xenofobe partijen. "Benoem dan Marokkaanse rechters in Borgerhout": het zou zo uit de mond van Filip Dewinter kunnen komen. (Hoe zou dat trouwens gegaan zijn, vraag ik me af. Wanhoopt Bart dan tegen Siegfried: 'Ik kan het akkoord over de splitsing van het gerechtelijk arrondissement BHV toch niet wéér afdoen als gewoon 'slecht'? Ik moet er toch iets anders op vinden?')

 

En dus wordt er met scherp geschoten. Want bij de N-VA, dat is duidelijk, gelooft men niet in succesvolle integratie. Men koestert er liever het beeld van de derdegeneratiemigrant die nog altijd geen Nederlands spreekt. Ze hebben duidelijk de beelden gemist van de allochtone slager in de Seefhoek die minstens even verontwaardigd was over de criminaliteit in zijn buurt als zijn Vlaamse collega's - en die verontwaardiging ook in sappig Antwerps uitte.

 

Laten we dus voorkomen dat de discussie escaleert. Dat vroeg of laat het woord 'sharia' valt. En laten we gewoon op voorhand afspreken: de akkoorden deugen niet. De Vlamingen zullen armer worden. Enfin, u weet het wel. Hoe geloofwaardig is het de onderhandelaars collectief voor te stellen als een zootje volksvijandige nitwits, bereid om hun vader en moeder én de Vlaamse zaak te verraden voor een ministerspost?”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, n-va, vb |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.