Anti-Fascistisch Front / Verzet

Vandaag opent de Boekenbeurs in Antwerpen haar deuren voor het grote publiek. Drie jaar geleden kreeg Rachida Lamrabet (foto) er de Debuutprijs voor haar roman Vrouwland. Het bood Rachida Lamrabet de gelegenheid voor een scherpe toespraak. Nadien verscheen de verhalenbundel Een kind van God, en schreef Lamrabet ook nog het toneelstuk Belga. Zopas is haar tweede roman van de persen gerold: De man die niet begraven wilde worden. Een roman met op de achtergrond een extremistische nationalistische partij die een fenomenaal succes boekt bij verkiezingen.

Het is geen verhaal waar je vrolijk van wordt. Een man mijmert over zijn stukgelopen huwelijk. Hij is een in ons land wonende Marokkaan, heeft zich behoorlijk opgewerkt en lust wel een biertje. Zijn Marokkaanse vrouw heeft het zakelijk nog verder geschopt, maar is plots extreem religieus geworden. Ze trekt er onderuit en neemt de twee dochtertjes mee. De man heeft een jongere broer, en wanneer die sterft vertelt zijn Belgische vrouw dat het zijn wens is gecremeerd te worden. En dat terwijl zijn ouders eraan denken om het dode lichaam van hun zoon naar Marokko over te vliegen en daar te begraven. De oudere broer zoekt een oplossing voor het dilemma, wat zorgt voor een zowel hilarisch als spannend slot van het boek. Tussendoor hebben we wel eens kunnen lachen: wat met de achtergebleven hamsters van de dochtertjes? Maar hebben we ook de treurnis van de vader meegemaakt, en de spanningen die religieuze en culturele veranderingen te weeg brengen.

Het is niet de hoofdmoot in het boek, maar het verhaal speelt zich af tegen de achtergrond van een verkiezingsoverwinning van extremistische nationalistische partij. Hoe beleefden onze Marokkaanse landgenoten die monsterlijke verkiezingsoverwinning? Voor de ene was het “alsof het maar een kiezeltje was dat op iemands schouder ketste”; voor een ander sloeg het in “als een atoombom”. De ene voelde zich toch al uitgesloten van de samenleving; de andere ergerde zich dat de weg tot integratie afgesloten werd. Terugkeerplannen? Ouderen hebben er geen probleem mee, in Marokko staat hun huis; jongeren zien allerlei vriendschappen en contacten teniet gedaan als ze moeten verhuizen. Een scheldwoord ontstaat: “Racist”, en voor de ergste gevallen: “Vuile racist”. Als plannen voor een moskee in een voormalig bejaardentehuis bekend geraken, vallen de maskers af en blijken mensen er tegen te zijn waarmee men tot dan toe een goede relatie had.

Het leven dus zoals het is: complex, met zowel in de privé-sfeer als maatschappelijk relaties die in alle richtingen evolueren en het leven er niet gemakkelijker op maken. Het boek overstijgt de klassieke opdeling tussen autochtonen en allochtonen, het legt ook verschillen binnen de allochtone – in dit geval: de Marokkaanse – gemeenschap bloot. Zelf legt de schrijfster in interviews meer de nadruk op de persoonlijke keuzes. Rachida Lamrabet (in Knack): “(…) Dit (is) het verhaal van een man die vindt dat je niet moet stilstaan bij de grote vragen van het leven. Dat het volstaat om gewoon te ‘zijn’. Hij wil het leven niet complexer maken dan het al is, maar botst met zijn hoofd tegen de muur. Je kunt nu eenmaal niet zomaar een leventje leiden, zeker niet tegenwoordig. We worden allemaal omringd door mensen en verwachtingen. Zij verplichten ons om standpunten in te nemen, ideologieën te onderschrijven." Rachida Lamrabet haast zich wel nog om er aan toe te voegen: "Al is dit zeker geen ‘boek met een boodschap’. Ik wil vooral een goed verhaal vertellen en mijn lezers meeslepen.”

Rachida Lamrabet is donderdag 10 november op de Boekenbeurs te gast waar ze nieuw werk van een Nederlandse collega voorstelt (Groene Zaal, 20 uur). Ook Erik Vlaminck en Stefan Brijs stellen dan een nieuw boek van een Nederlandse collega voor. De Nederlanders bespreken op hun beurt het werk van hun Vlaamse collega's. De man die niet begraven wil worden is uitgegeven bij De Bezige Bij Antwerpen.

Veel interessante verhalen in de kranten dit weekend. In Antwerpen haalde het VB twee kranten met een lokale actie voor een fietspad waarbij het VB tot haar eigen verbazing steun kreeg van Groen!.

Voor het eerst sinds De Standaard en De Morgen uitpakken met nieuwe magazines hebben we het gevoel weekendkranten te hebben die er toe doen. De Morgen werpt een nieuw licht op de malversaties bij de Hasseltse politie met als leidraad de ledenlijst van de Hasseltse vrijmetselaarsloge La Tolérance. De Standaard reconstrueert hoe de N-VA na de uitschuiver van Bart De Wever vier jaar geleden in de gunst van de Joodse gemeenschap probeert te staan (foto 1). Filip Dewinter en Tanguy Veys mogen nog zo hun best doen, als Open VLD en SP.A stemmen verliezen bij de Joodse gemeenschap in Antwerpen zullen die stemmen naar de N-VA gaan. De Morgen heeft ook een Bart De Wever-verhaal, al lijkt ons de bekendste klant van de frituren ’t Draakske en ’t Kriekske er maar bijgesleept om een onderzoek over de populistische kiezers en het commentaar daarbij van professor Mark Elchardus onder de aandacht te brengen. De Standaard houdt ook nog zowat haar hele voorpagina vrij voor een pleidooi om een echte parlementaire commissie over Dexia op te richten, en belicht verderop in de krant nog meer de Dexia-affaire.

Het Nieuwsblad peilt naar de mening van de Marokkaanse moeders in Borgerhout die een aantal van hun jongens zien ontsporen. Gids voor de journaliste is Fatima Bali die in de krant wordt omschreven als “ex-politica”. In Gazet van Antwerpen zegt Ademloos-voorzitter Wim van Hees dat de keuze tussen Patrick Janssens en Bart De Wever als burgemeester geen echte keuze is. De kiezer krijgt dan twee keer ongeveer hetzelfde. Janssens moet gedwongen worden te kiezen tussen het voortzetten van het huidige conservatieve bestuur en een nieuwe, progressieve coalitie. In dezelfde krant wordt ook geïnventariseerd welke quotes Patrick Janssens zich de voorbije maanden liet ontvallen: nu eens een quote om de linkse kiezers te charmeren, dan eens een quote om het vertrouwen van de rechtse kiezers te winnen. De gemeenteraads- en districtsraadsverkiezingen op 14 oktober 2012 zijn in zicht.

En wat dan doen als Vlaams Belang? We mochten het vrijdag meemaken dat Filip Dewinter himself, zijn echtgenote die anders enkel naar congressen en recepties meegaat, en enkele partijgenoten waaronder een VB-personeelslid, actie voerden voor de aanleg van een fietspad in Ekeren. De plannen voor het fietspad liggen al zes jaar klaar maar door een aanslepende onteigeningsprocedure ligt het fietspad er nog altijd niet. Filip Dewinter sprong daarom op de bres voor een fietspad in het district waar hijzelf een villatje bewoont. Het Vlaams Belang is en blijft overigens een partij voor de autobezitters. In het jongste mobiliteitsdebat op de regionale televisiezender ATV kloeg Dewinters secondant Jan Penris nog steen en been over de lasten op auto’s en de moeilijkheid ergens met een auto te geraken. Maar pour le besoin des choses wil Dewinter dus ook wel eens actievoeren voor een ontbrekend fietspad.

De actie is ook en vooral de start voor een campagne waarmee gele vestjes gratis worden verdeeld met daarop “Veilig Ekeren!” en de leeuw uit het Vlaams Belang-logo. De actie voor het fietspad komt trouwens ook te laat om nog veel invloed te hebben op de aanleg. Nadat de eerste bouwvergunning door de aanslepende onteigeningsprocedure vervallen is, werd op 30 september – een maand geleden – al een nieuwe bouwvergunning aangevraagd. Maar goed. Filip Dewinter die opkomt voor de fietsers, we zien het graag gebeuren. Ook Rita Van Zeebroeck, buurtbewoonster en lid van het plaatselijk Groen!-bestuur, dacht er zo over en voerde – in groen vestje uiteraard – mee actie met Dewinter (foto 2, met naast Rita Van Zeebroeck achtereenvolgens Filip Dewinters echtgenote, Filip Dewinter en VB-personeelslid en -gemeenteraadslid Wim Van Osselaer. Filip Dewinter overigens op een damesfiets. Geleend van één van zijn dochters?). Voor het VB was de aanwezigheid van een Groen!-militante hét evenement van de dag. In een VB-persmededeling luidt het: “Allicht is de deelname van Groen! aan een actie van het Vlaams Belang een primeur in Vlaanderen. De Groen!-militante stond er overigens op dat haar deelname aan de actie zou worden gecommuniceerd aan de pers.”

Groen!-districtsraadslid Ilse de Schutter zegt in Het Nieuwsblad dat het geen gezamenlijke actie is van Groen! en Vlaams Belang, maar dat haar partij in deze zaak wel de mening deelt van het VB. Als dat toevallig zo eens is, waarom niet. Meteen een tip voor het VB om uit haar isolement te geraken: neem eens meer standpunten in die we niet gewoon zijn van het VB.

Bij een toevallige politiecontrole vorige week zaterdagavond vond de politie in de auto van een 28-jarige man uit Boom amfetamines en wapens. Bij het parket staat hij bekend om zijn extreemrechtse sympathieën.

Het parket van Antwerpen voerde na de politiecontrole een huiszoeking uit. Bij de man thuis werden nog meer wapens en drugs gevonden. De drugs waren met name speed en xtc. De wapens waren geen vuurwapens maar knotsen, degens en kruisbogen. De man, die bekend zou zijn bij de politie, werd opgepakt en moest vorige zondag voor de onderzoeksrechter verschijnen. Hij werd niet aangehouden. Volgens het parket heeft de man extreemrechtse sympathieën. Zijn identiteit werd niet bekendgemaakt. Het is niet de eerste keer dat mensen met extreemrechtse sympathieën gelinkt zijn wapens en drugs.

In de rand van het BBET-proces in Dendermonde staan hoofdverdachte Tomas B. en Joeri V.d.P. niet alleen terecht voor hun activiteiten bij BBET en verkoop van wapens, ze zijn ook betrokken bij de verkoop van anabolica en viagra. Voor Tomas B. en Joeri V.d.P. wordt daarom twee jaar cel geëist bovenop de straf voor de andere misdrijven die hen aangewreven worden. Voor een derde betrokkene, Rafaël D., wordt achttien maanden cel geëist. Grappig is dat elk van de drie vrienden bij politieverhoren telkens alle schuld voor de handel bij de twee anderen legden.

Minder grappig vond de openbare aanklager de vlotheid waarop men over die handel tot bekentenissen was overgegaan, in tegenstelling tot de moeizame verklaringen over de BBET-activiteiten. Alsof niet zo zwaar moet getild worden aan de handel in anabolica. De openbare aanklager noemde de zaak daarentegen “zeer zwaarwichtig en zeer verontrustend”. Een opgefokt lichaam leidt, volgens de openbare aanklager, mee tot zoveel agressie en extreme gedragingen.

Op de gemeenteraadszitting van Zemst (Vlaams Brabant) vorige week donderdag deelde Dirk Jacobs (foto 1) mee dat hij het VB verlaat en voortaan zal zetelen als onafhankelijke. Dirk Jacobs was lijsttrekker van het VB bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 en leidde in de gemeenteraad de vijfkoppige VB-fractie. In Wervik (West-Vlaanderen) besloot OCMW-raadslid Tania Dassonneville ook uit het VB te stappen en voortaan als onafhankelijke te zetelen.

“Ik wens geen gevolg te breien aan een Vlaams Belang-lijst”, zegt Dirk Jacobs. “Ik heb geprobeerd om een groep van Vlaamsgezinden samen te brengen. Alleen een bundeling van alle Vlaamse krachten en partijen is volgens mij aan de orde om op het gemeentelijke en federale beleid te wegen. Helaas willen veel Vlaams Belang-leden mij daarin niet volgen. Ik hoop dat mijn beslissing de goede menselijke verhoudingen met mijn vroegere partijgenoten niet schaadt.” Dirk Jacobs sluit een overstap naar de N-VA niet uit. N-VA-gemeenteraadsfractieleider Dirk Van Roey en N-VA-schepen Piet Van Grunderbeek zeggen dat Dirk Jacobs zich steeds kritisch maar ook constructief heeft opgesteld. Als hij lid wil worden van de N-VA zal hij wel eerst zes maanden moeten wachten vooraleer een lidkaart te krijgen.

In Wervik stapt OCMW-raadslid Tania Dassonville op bij het VB. Zij gaat voortaan als onafhankelijke zetelen in de OCMW-raad. Voor haar was het VB “de meest voor de hand liggende oplossing om de problemen rond immigratie en criminaliteit aan te pakken”. Ze kreeg daarvoor veel kritiek, en volgens Tania Dassonville werden ook haar kinderen daarop aangesproken. Om te vermijden dat haar kinderen daar nog verder last van hebben, stapt ze nu uit het VB. Tania Dassonville: “Ik blijf zetelen als OCMW-raadslid en wijk zeker niet af van mijn ideologie, maar denk nu in de eerste plaats aan mijn gezin.” Merkwaardig is dat Tania Dassonville ondanks die “(ik) wijk zeker niet af van mijn ideologie” naar eigen zeggen al tweemaal door de N-VA gevraagd is om over te stappen naar de N-VA. De Wervikse VB-gemeenteraadsleden Anne-Catherine Cnockaert en Willy Delbecque stapten al over naar de N-VA.

Het VB wil volgend jaar opnieuw deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezingen in Wervik. Dat bevestigt plaatselijk VB-voorzitter Jozef Claeys (foto 2). Hij zetelt samen met Baudewin Libbererecht, gewezen brigadecommandant van de rijkswacht, als overblijvende VB'ers in de gemeenteraad van Wervik. Maar men is er nog niet. "We zijn op zoek naar kandidaten (om op de VB-lijst te staan, nvdr.)", zegt Jozef Claeys.

“Na een jarenlange procedureslag is de Nationalistische Studentenvereniging NSV! vanavond definitief erkend als studentenvereniging in het Politiek Filosofisch Konvent van de Gentse Universiteit”, meldde Het Laatste Nieuws online dinsdagavond. Het zorgde meteen voor leuke (nouja) reacties. (Foto: NSV-Gent bij een actie eerder dit jaar tegen SP.A'er Johan Vande Lanotte)

“De Nationalistische Studentenvereniging (NSV! ) werd in 1976 opgericht en verloor haar erkenning aan de Gentse Universiteit in 1982”, vervolgt Het Laatste Nieuws online. “In de jaarwende 2010-2011 was de vereniging enkele maanden erkend, maar linkse studentenverenigingen putten alle beroepsprocedures uit, waardoor de vereniging voor de zomervakantie haar erkenning opnieuw verloor. Vanavond boog de Vergadering van de Konventvoorzitters (VKV) zich over de kwestie. Drie van de zes aanwezigen stemden voor een erkenning, één stemde tegen en twee onthielden zich. Een erkenning betekent dat NSV! onder andere gratis universiteitslokalen voor activiteiten mag gebruiken, aanspraak kan maken op subsidies en tegemoetkomingen om bijvoorbeeld sprekers uit te nodigen en dat deelnemers verzekerd zijn tijdens activiteiten. "Een erkenning betekent ook dat de vereniging, net zoals alle andere, onder de controlemechanisme van de dienst studentenactiviteiten valt", aldus (studentenbeheerder Werner, nvdr.) Raeymaeckers. Bij inbreuken rond racisme, discriminatie of geweld bijvoorbeeld kunnen verenigingen geschorst worden.
 
Dezelfde vergadering besliste met vier tegenstemmen en twee onthoudingen om de streng-katholieke en ‘Heel-Nederlandse’ studentenverenging KASPER niet te erkennen. KASPER omschrijft zich als een ‘academische en elitevormende vereniging’. De vereniging zou naast een erkenning gegrepen hebben omdat ze niet openstaat voor alle studenten, een schending op de openbaarheid van activiteiten. Tegen de beslissing van de VKV is geen beroep meer mogelijk.” Op de website van de NSV wordt niet meer gemeld dan het Het Laatste Nieuws-bericht over de NSV. RechtsActueel  meldt ook nog dat twee KVHV’ers in Gent fysiek aangevallen werden. RechtsActueel: “Het academisch jaar werd met andere woorden (helaas volgens traditie!) ingezet door gewelddadige verwelkomingen vanwege linkse nietsnutten. Uit ervaring weten we dat deze linksen zelfs niet in het minst iets te maken hebben met het studentenleven of de academische instellingen an sich.”

Bij het Vlaams Belang was de vreugde om de erkenning over de NSV in Gent groot. Gewezen federaal VB-parlementslid Ortwin Depoortere plaatste het Het Laatste Nieuws-bericht meteen op zijn Facebookpagina. Wat bij het Herentalse VB-Vlaams parlementslid Pieter Huybrechts de reactie “Heil en zege !!!” uitlokte. Iemand vroeg Huybrechts waarom die “Heil”, maar daar antwoordde Huybrechts niet op. Waarschijnlijk is hij nog in de wolken over zijn trouvaille. Toen Ortwin Depoortere na het NSV-bericht postte: “Opzij, opzij, opzij…”, reageerde Pieter Huybrechts met: “Slaag de boel kort en klein…;-)”. Goed dat hij er een paar leestekens bij plaatste, maar het blijft een rare vorm van humor van de voormalige cultuurpraeses van de Antwerpse NSV. VB-personeelslid en -gemeenteraadslid in Nevele Olaf Evrard was minder lollig. Hij reageerde op het bericht van de erkenning van NSV-Gent met: “Eat this, AFF en ander links gespuis!”

Anderhalve week geleden maakte VB-senator Bart Laeremans (foto) bekend dat hij niet met een VB-lijst maar met de ‘open lijst’ Vernieuwing naar de gemeenteraadsverkiezingen in Grimbergen trekt. Als grootste stemmentrekker bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 is de inzet voor 2012 niet meer maar ook niet minder dan het burgermeesterschap. Mocht hij burgemeester worden, Laeremans zou zelfs zijn mandaat als gecoöpteerd senator neerleggen.

Op de lijst Vernieuwing staan voorlopig 17 namen: 10 VB’ers en 7 ‘onafhankelijken’. De N-VA zou in Grimbergen weinig voorstellen, maar er werd mee gepraat om ook op de lijst Vernieuwing te staan. Luidde het veertien dagen geleden. Inmiddels heeft de N-VA bekendgemaakt dat ze in Grimbergen voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 opkomt met... een eigen lijst. Op korte tijd heeft de N-VA heel wat nieuwe leden mogen verwelkomen, en in februari al werd een uitgebreid bestuur voor de plaatselijke werking samengesteld. De N-VA wil in Grimbergen het verschil maken door uit te pakken met een degelijk programma. “N-VA Grimbergen legt de nadruk op inhoud en wil vermijden dat de gemeenteraadsverkiezingen herleid worden tot een personenkwestie waarbij het hengelen naar de post van burgemeester centraal staat. Politieke keuzes maken in Grimbergen is meer dan de carrièreplannen van enkele personen”, zegt Philippe Decrock (foto 1, ondervoorzitter van de Grimbergse N-VA-afdeling).  

“Onze nieuwe ploeg belichaamt een verdraagzame N-VA, die vol zelfvertrouwen de uitdagingen van onze samenleving tegemoet treedt. Onze N-VA-afdeling in Grimbergen gaat deze uitdaging in 2012 met veel enthousiasme aan”, aldus nog Philippe Decrock. Met zijn lijst zal hij alleszins een aantal stemmen wegsnoepen die anders naar lijst Vernieuwing zouden gaan. Geen goed nieuws dus voor Bart Laeremans (foto 2).

“Mensen, neem plaats op de gemeenteraadszitjes die zo vaak onbezet blijven.” Die boodschap had de gemeenteraadsvoorziter in Bredene (West-Vlaanderen) vorige week toen twee van de drie VB-stoelen alweer onbezet bleven.

“Ik heb het al lachend gezegd, maar mijn boodschap is serieus. Ik vind het erg dat ze (de VB-gemeenteraadsleden Jon Devos en Cindy Versluys, nvdr.) door de kiezer zijn afgevaardigd en nooit opdagen. Het wordt tijd dat de kiezers dat weten.” In de kustgemeente waren er dit jaar al negen gemeenteraadszittingen. VB’er William Hüppertz (foto 1) was acht keer aanwezig, VB’ster Cindy Versluys (foto 2) verscheen drie keer, VB’er Jon Devos (foto 3) daagde geen enkele keer op. Jon Devos voert aan dat hij in de bouw werkt en zijn job belangrijk is. “Ik kan me niet vrijmaken, maar er is beterschap op komst. Ik zal voortaan vaker de gemeenteraad kunnen bijwonen. Cindy (met wie hij een koppel is, nvdr.) is afwezig omdat ze de zorg voor een ziek familielid op zich neemt.”

“Cindy werkt als kapster en moet vaak laat werken”, zegt daarentegen William Hüppertz. De VB-fractieleider in de gemeenteraad van Bredene… met in de praktijk enkel zichzelf als lid van die fractie. “Cindy Versluys en Jon Devos willen ook niet later op de gemeenteraad toekomen om niet de indruk te wekken dat ze komen voor de zitpenningen”, vervolgt Hüppertz. “Hen vervangen door kandidaten die vorige keer op onze lijst stonden is geen optie, want die zijn inmiddels overgegaan naar de N-VA en we willen niet dat zij in de gemeenteraad komen.”

Op haar website dekt het VB-Bredene zich in tegen kritiek op de veelvuldige afwezigheid bij gemeenteraadszittingen: “Wij zijn niet echt een groep die een uur over ‘punt en komma’ discussieert en dan gewoon goedkeurt. Nee, bij ons gaat het om het geheel. Dit betekent dan ook dag op dag alles met argusogen bekijken en regelmatig de mond openen in plaats van elke maand een toneelspektakel te willen geven.”

Het VB ontkent overigens dat Jon Devos en Cindy Versluys omwille van hun veelvuldige afwezigheid geweerd zouden worden van de VB-lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar. De kans is natuurlijk groot dat het probleem van de afwezigheden bij gemeenteraadszittingen zich niet meer stelt vanaf 2013, als na de verkiezingen op 14 oktober 2012 het VB in Bredene terugvalt van drie verkozenen naar pakweg nog maar één.

De kernstad Antwerpen fusioneerde in 1983 met haar randgemeenten. De voormalige gemeenten worden nu districten genoemd, en die districten doen er alles aan om hun eigenheid te beklemtonen binnen de grote stad. In Deurne, een district qua inwonersaantal vergelijkbaar met de stad Mechelen, heeft men een eigen feestdag uitgeroepen en promoot men sinds kort ook ‘Deurnese koekjes’. In de jongste zitting van de Deurnese districtsraad interpelleerde VB-fractieleider Jan Van Wesembeeck (foto 1) over die koekjes.

In het voorjaar werd een wedstrijd uitgeschreven voor een eigen koekje. Twee bakkers dienden een voorstel in; een volksjury en een vakjury beoordeelden de inzendingen. Bakkerij Roché – al zeventien jaar in Deurne actief – had het beste voorstel:  een koekje in de vorm van een blad, een verwijzing naar Deurnese parken zoals het Rivierenhof. Het is een koekje van zanddeeg, maar luchtiger en krokanter. Met een limoensmaakje om het fris te houden, en een dun laagje marsepein erop. Naar analogie met het Antwerps Handje is er nu het Deurnese Smullertje (foto 2). Tot 10 augustus mocht de winnende bakker de Deurnese lekkernij exclusief verkopen.

Intussen mag ook de de wedstrijd verliezende bakkerij Raphaël de koekjes verkopen. Nu het districtsbestuur een aantal wijkvergaderingen plant en daar het Deurnese Smullerke wil laten proeven werd een bestelling geplaatst voor Deurnse Smullerkes. Bakkerij Raphaël diende een offerte in die maar de helft kost van wat bakkerij Roché vraagt. Het Deurnese districtsbestuur koos voor de goedkoopste bakker, maar het VB wilde nu weten of het districtsbestuur voorbije maanden niet te veel betaald had aan de andere, de wedstrijd winnende, bakkerij. Een kwestie dus van groot belang, een district – we herhalen het: zo groot als de stad Mechelen – waardig.

Districtsschepen Ariane Van Dooren (CD&V) legde uit dat het ene koekje dikker is dan het andere, het ene mooie nerven heeft en het andere niet, en patati patata. De districtsschepen beloofde met beide bakkers te gaan praten en zou kwaliteitseisen stellen om het koekje nog te mogen bakken. “Zal het Deurnese Smullerke in de toekomst nu duurder of goedkoper worden?”, wilde Jan Van Wesembeeck meteen weten. “Betaalde het districtsbestuur de voorbije maanden niet te veel? Vindt u dat koekje nu zelf lekker?”, moest Jan Van Wesembeeck ook nog weten. Achtergrond van het verhaal is dat bakkerij Roché uitgebaat wordt door de Marokkaanse Deurnenaar Hassan Aarab. Of bakkerij Raphaël wél door autochtonen wordt uitgebaat, hebben we niet nagevraagd. Het doet er – in onze ogen toch – niet toe. Misschien dat het voor het VB wel anders is.

In elk geval maakt het VB-Deurne zich druk over ‘Deurnese koekjes’ die al langer, zij het soms met een andere kleur van marsepein, in Marokko en in Marokkaanse winkels hier te vinden zijn. Het VB dat opkomt voor het goedkoopste Marokkaans koekje… Zelfs het VB ziet zich verplicht om in plaats van de multiculturele realiteit botweg af te wijzen, er het beste uit te halen.

Het KVHV-Antwerpen klaagt in een persmededeling over de Occupy-bewegingen in Vlaanderen. Aanleiding is een actie gisteren in Antwerpen die een 250-tal mensen op de been bracht (foto’s 1 en 2).

Volgens het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond Antwerpen is die actie een “nabootsing van de ‘Occupy Wall Street’-hype”. Het KVHV-Antwerpen “weigert mee te stappen in de massahysterie”. Het “verwerpt de latente communistische grondslagen ervan en klaagt de organisatoren aan voor hun oneerlijkheid ten aanzien van hun deelnemers”. Het KVHV verduidelijkt: “De gehele Occupy-beweging, die over de Atlantische oceaan naar hier komt gewaaid, mist volgens ons iedere grondslag. Men protesteert tegen het kapitalistische systeem, voor meer democratie, voor burgerinspraak, voor maatschappelijk debat, tegen bankenarrogantie, voor… De vlag dekt vele, zeer vele, te veel ladingen. Iedere deelnemer heeft wel een eigen ideetje waarvoor hij meekomt. Het enige dat hen bindt is dat ze verontwaardigd zijn. (…) De anonieme belangeloze (?) organisator heeft wel een agenda. Het verscheen eerst op hun Amerikaanse website en werd vervolgens vertaald en verspreid. De “Declaration of the Occupation of New York City” is uitgegroeid tot de officiële verklaring van de Occupy-beweging. Wie deze tekst leest (…) kan niet anders twee grote vaststellingen doen.

Ten eerste valt op dat de gehele tekst doordrongen is van constante paranoïde. Ieder probleem waar de huidige samenleving mee worstelt, van gezondheidszorg over dierenbescherming naar milieurampen, is toe te rekenen aan de bedrijven. Niet de kleine man in de straat, maar de bedrijven zijn de schuld van alles. Bij uitbreiding stelt men dat het gehele systeem van bedrijven schuldig is. Het kapitalisme is de vijand van de Occupy-beweging. Ten tweede vallen de tekstuele verwijzingen naar het communistisch manifest op. Wie dit gelezen heeft, herkent onmiddellijk meerdere uitdrukkingen in de verklaring. Andere punten lijken dan weer rechtstreeks overgenomen uit het manifest. Zou Karl Marx zelf de pen ter hand genomen hebben om de Occupy-beweging te steunen? (Karl Marx stierf in 1883, nvdr.) De Occupy-beweging is geen nieuwe beweging. De Occupy-beweging is de zoveelste vermomming van het revolutionair communisme. (…) Wij vragen de organisatoren om eerlijk hun grondslagen te tonen aan de deelnemers. Draag geen vals clownmasker. Verberg je niet achter leugens. Beweer niet dat je geen zogenaamde oplossingen hebt klaarliggen. Toon je ware gelaat als  (neo-)marxistische groepering.

Daarnaast nemen we als KVHV-Antwerpen de handschoen op om de vrije markt en het kapitalisme wel te verdedigen Dit doen we omdat het kapitalisme het enige systeem is in de wereld dat vrijwillige inzet en verbetering promoot bij de mens. Men wordt beloond op de eigen waarde. Het garandeert onze persoonlijke vrijheid. (De ontslagen werknemers van ArcelorMittal en andere werklozen zullen blij zijn met die vrijheid, nvdr.) Er zijn weliswaar uitwassen, maar om Churchill te parafraseren: het kapitalisme en de vrije markt zijn slechte systemen, maar nog steeds beter dan al de anderen. Wij zijn écht gehecht aan onze intellectuele en economisch vrijheid! (Dat de machtsconcentratie bij media- en andere concerns de intellectuele en economische vrijheid beperkt, ontgaat onze KVHV’ers even, nvdr.)" "Occupy-organisatoren: onze steun krijg je niet.” Het KVHV-Antwerpen zou dan ook niet aanwezig zijn bij de Occupy-actie aan de Groenplaats in Antwerpen, maar niemand van de aanwezigen miste hen.

We zagen oud-strijders uit de sociale bewegingen, communisten en anderen, naast jongeren en minder jongere die geen of niet zoveel jaren actievoeren op hun actief hebben. We zagen ook zowel punkers als een directeur bij het welzijnswerk. Woede bindt hen, woede omdat zij dreigen de rekening gepresenteerd te krijgen en niet de schuldigen voor de crisis: de topbankiers, pardon: de flopbankiers, in de eerste plaats. De actie werd een lange speakerscorner waar iedereen kon zeggen wat hem of haar op de lever ligt. Helaas was het schamel geluid dat uit de ene megafoon kwam, misschien wel symbolisch voor de alsnog beperkte reikwijdte van de actie. De zwakke organisatiegraad ontkracht echter tegelijk de bewering van het KVHV als zouden anderen achter de actie zitten. Was het maar zo: er zou een degelijke geluidsinstallatie op de Groenplaats gestaan hebben en Hasta Siempre zou uit de boxen geknald hebben. Foto 3: Een winkel in de Antwerpse binnenstad bereidt haar klanten voor op een ander sociaal-economisch klimaat.

De Indignados- en Occupy Wall Street-beweging kan op niet veel sympathie rekenen bij extreem-rechts. Men is daar ook wel tegen het kapitalisme, maar huivert nog meer van ‘links’.

Terwijl alle media uitpakten met foto’s van de meer dan zesduizend betogers vorige zaterdag in Brussel (foto 1), en beelden van de protesten in 951 steden in 82 landen, pakte Rechts Actueel maandag enkel uit met een foto van de Hogeschool-Universiteit Brussel (HUB) waar een aantal indignados vorige week logeerden en nu van boven tot onder vol tags staat (foto 2). Fraai is dat niet, en ook De Morgen bijvoorbeeld liet maandag de troep zien. Andere media brachten het verhaal in de loop van de week. De indignados ontkennen evenwel dat zij de HUB-lokalen zo hebben achtergelaten. Volgens hen is het aangericht terwijl zij in Brussel aan het betogen waren.

Consequent zijn ze alleszins niet bij Rechts Actueel. Nadat Voorpost-militanten vorig jaar tientallen officiële naamborden beklad hadden in Wezembeek-Oppem, en op heterdaad betrapt werden door de politie, werd niet verontwaardigd gereageerd door Rechts Actueel. Integendeel. Bert Deckers, die nu bij Rechts Actueel van leer trekt tegen het “extreem-links geweld”, ontwierp nog een sticker waarmee het boetefonds voor de Voorpost-vandalen gevuld moest worden. Bert Deckers zoekt een uitweg om te protesteren tegen het kapitalisme “en het hoeft zeker geen pacifistische middenweg te zijn, je kan namelijk geen omelet bakken zonder eerst de eierschalen te breken.” We noteren voorts: “Ook wij van Rechts Actueel zeggen neen tegen het veeleer corrupte gedrag van het grootkapitaal, maar wij zeggen tevens neen tegen de methodes die de linkse betogers gebruiken tijdens hun ‘marsen’ en die steevast leiden tot geweld en vandalisme.”

We onthouden: het grootkapitaal heeft veeleer corrupt gedrag, linkse betogers gebruiken steevast geweld en vandalisme. Maar ‘rechts’ hoeft zich niet te houden aan een “pacifistische” weg, “je kan geen omelet bakken zonder eerst de eierschalen te breken”. De verontwaardiging van Bert Deckers en Rechts Actueel keert zich als een boemerang terug in het eigen gezicht.

Deze namiddag, van 15.00 tot 18.00 uur, is een Occupy Antwerp-actie gepland aan de Groenplaats in Antwerpen. Donderdag 27 oktober is, van 16.00 uur tot 18u30, een gelijkaardige actie gepland aan de Grote Markt van Leuven. Volgende week zaterdag is het Occupy Ghent-tijd, om 13.00 uur aan het Zuidpark in Gent. De inrichters vragen elkeen een bordje met zijn/haar eigen boodschap mee te brengen en de actie vreedzaam te laten verlopen.