15-11-11

DIE BRAUNE ARMEE FRAKTION

Politiek is de slinger de jongste decennia van links naar rechts gegaan. Met het terrorisme hetzelfde. Na de Rote Armee Fraktion zijn ze in Duitsland nu opgeschrikt door de Braune Armee Fraktion. Zondag publiceerden wij de hoofdlijnen van het verhaal. Intussen zijn meer details bekend.

 

9 september 2000: Enver Simsek (39 j.) uit Schlütern wordt doorzeefd met kogels. Hij verving die dag een collega aan een bloemenkar. 13 juni 2001: Abdurrahim Özüdogru (39 j.) werkt overdag aan de band bij Siemens, ’s avonds is hij aan de slag als kleermaker in Neurenberg Steinbühl. Hij wordt in zijn atelier met twee kogels in het hoofd gedood. 28 juni 2001: Suleiman Tasköprü (31 j.) werkt als groentehandelaar in Hamburg. Hij sterft door drie schoten in het hoofd. 29 augustus 2001: Habil Kilic (38 j.) werkt in een groentewinkel in München-Ramersdorf. Hij wordt vermoord met twee kogels in het hoofd. 25 februari 2004: Yunus Turgut. (35 j.) bezoekt een kebabzaak in Rostock. Hij wordt gedood met kogels weer uit dezelfde revolver. 9 juni 2005: Ismail Yasar (50 j.) heeft een kebabzaak in Neurenberg Scharrer. Nadat twee mannen zijn zaak bezochten, wordt hij vermoord teruggevonden. 15 juni 2005: De Griekse slotenmaker Theodore Bourgarides (41 j.) heeft net zijn zaak in München Westend geopend als hij neergeschoten wordt. 4 april 2006: Mehmet Kubasik (40 j.) wordt aan zijn krantenkiosk aan een drukke weg in Dortmund gedood. 6 april 2006: Halit Yozgat (21 j.) wordt in zijn internetcafé in Kassel neergeschoten.

 

Tussen al deze moorden is er minstens één verband: er is telkens hetzelfde wapen gebruikt. Wie de landkaart van Duitsland bekijkt, ziet dat het niet om een lokale afrekening gaat, maar de daders het hele land doortrokken. Waarom de daders pas nu gevonden werden? Tot voor kort dachten de autoriteiten dat de moorden gepleegd waren door de Turkse maffia die geld vroeg voor de bescherming van de winkeliers, of dat de moordenaars behoren tot nationalistische splintergroeperingen in Turkije of elders. Aan rechts-extremistische groeperingen werd niet gedacht. Naar verluidt was de politie op het laatst ook wel (terug) op zoek naar Beate Zschäpe (36 j.), Uwe Böhnhardt (34 j.) en Uwe Mundlos (38 j.), maar de politie vond ze niet. Een publiek opsporingsbericht, zoals destijds met de Rote Armee Fraktion, werd niet verspreid. Na een misgelopen bankoverval in Eisenach schieten Böhnhardt en Mundlos wellicht elkaar een kogel door het hoofd, nadat ze de caravan waarin ze vertoefden in brand staken. Hun vriendin Beate Zschäpe geeft zich hierna aan bij de politie, maar niet zonder eerst het huis waar de drie vrienden leefden in Zwickau met een bom vernield te hebben. Om in hun levensonderhoud te voorzien pleegden de drie veertien bankovervallen. In 2007 werd daarbij de 22-jarige politieagente Michelle Kiesewetter neergekogeld. Met een gericht schot in het hoofd, langs achteren neergeschoten. Een collega overleeft een schot in het hoofd maar is levenslang gehandicapt.

 

Uwe Mundlos is de leider van de drie. Hij tekent graag portretten van nazileiders als Rudolf Hess. Op foto 1 zie je hem op een jaarlijkse herdenkingsmars voor Rudolf Hess in Dresden op 24 januari 1998. Vorig jaar kon die mars voor het eerst halt geroepen worden door het verzet van antifascisten. De overheid beschermt die marsen in het kader van de ‘vrijheid van meningsuiting’. Uwe Böhnhart is de wapenfreak van het drietal. Beate Zschäpe duikt afwisselend met de ene Uwe en dan met de andere Uwe in bed. In de opgeblazen woonst in Zwickau vindt de politie dvd’s waarop de ‘Nationalsozialistischer Untergrund’ liet zien hoe ze de buitenlanders vermoord hebben, hoe een spijkerbom gemaakt werd die in 2004 in een vooral door Turken bewoonde straat in Keulen 22 gewonden maakte… Verder op de dvd’s krantenartikels over hun moorden, ook over de doodgeschoten politieagente, en een huiveringwekkende mix van infantiele en fascistische esthetiek. En dat allemaal op muziek en met het hoofdfiguurtje van de Pink Panther cartoon-serie (!).

 

Dat neonazi’s geen folklore zijn, zou de politie anders wel kunnen beseffen. Op 26 september 1980 doodde de neonazi Gundolf Köhler zichzelf en twaalf andere mensen op weg naar de Oktoberfeesten in München. Köhler was lid van de paramilitaire groep rechts-extremisten Wehrsportgruppe Hoffmann. Andere voorbeelden zijn de Berlijnse rechts-extremistische Kay Diesner die in 1997 een politieagent doodschoot en de aanhangers van de neonazi Martin Wiese die in 2003 in München een bom wilden leggen aan een synagoge. Maar er is geen precedent in de Duitse naoorlogse geschiedenis van een ondergrondse groep als de ‘Nationalsozialistischer Untergrund’ die fondsen verzamelde met bankovervallen, welbewust buitenlanders vermoordde en er nog mee wilde uitpakken ook. De enige nog in leven, Beate Zschäpe, lost geen woord over de activiteiten van de groep. Maar nu rijst de vraag of de groep bijvoorbeeld ook verantwoordelijk is voor de bomaanslag in 1999 op een tentoonstelling over de oorlogsmisdaden van het Duitse leger, de Wehrmacht, in Saarbrücken. En de vraag waarom de inlichtingendiensten – die nochtans informanten heeft in het rechts-extremistische milieu – niets afwisten van de activiteiten van Zschäpe, Böhnhardt en Mundlos het voorbije decenium?

 

De drie waren nochtans bekend bij de politie en het gerecht. In 1996 plaatste Böhnhardt op een snelweg bij Jena een pop met een gele Davidster en een bord met de tekst ‘Voorzichtig - Bom’. In de auto van Böhnhardt worden wapens gevonden, en Böhnhardt wordt tot twee jaar en drie maanden cel in een jeugdgevangenis veroordeeld maar ziet de binnenkant van de jeugdgevangenis amper of niet. In 1998 krijgen Mundlos en Zschäpe een huiszoeking, waarbij onder andere wapens, een verboden Duitse oorlogsvlag en een ‘concentratiekamp Monopoly-spel’ gevonden wordt. In een garage in de buurt ontdekken speurders rechts-extremistisch propagandamateriaal en materiaal om bommen te maken. De garage wordt gehuurd door Zschäpe, en volgens buren komen Mundlos en Böhnhardt er regelmatig langs. Vanaf dan houdt de politie een ‘klopjacht’ op de drie neonazi’s. Het resultaat kennen we intussen. Tussen 2000 en 2011 begaan de drie ongestoord een reeks moorden en bankovervallen, en plegen ze tussendoor nog een bomaanslag. Pas als ze zichzelf om het leven brengen, of zichzelf aangeven en de politie een intussen opgeblazen woning doorzoekt, komt aan het licht voor wat ze verantwoordelijk zijn.

 

“Het is uiterst verontrustend dat geen verband werd gezien tussen een reeks moorden in heel Duitsland en de rechts-extremistische scene”, zegt minister van Binnenlandse Zaken Hans-Peter Friederich (CSU). Dat is wel het minste wat je kan zeggen. Intussen zijn onder het puin van het ontplofte huis in Zwickau identiteitspapieren afkomstig van de geheime dienst gevonden. Documenten die veelal bedoeld zijn voor infiltranten. Is de Duitse geheime dienst, zoals de Thüringse onderzoeksjournalist Sergej Lochthofen beweert, "blind aan het rechteroog"?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: duitsland, internationaal, racisme, neonazi's, nsu |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.