22-12-11

HET PENSIOENSPOOK

Hoed af voor de stakers vandaag bij de openbare diensten. Ze staken terecht tegen het pensée unique over de pensioenen. Waarom zouden ambtenaren en anderen langer moeten gaan werken, pas later aan een nieuwe fase in hun leven kunnen beginnen, en minder pensioen uitgekeerd krijgen, als daarnaast nog honderdduizenden jongeren en anderen die snakken naar werk geen werk krijgen? Om nog maar te zwijgen van de grote ondernemingen die als ze toch iets meer dan 1,04 % belastingen zouden betalen het gat in de staatsbegroting grotendeels zouden dichten.

In het pas verschenen boek Het pensioenspook gaat voormalig hoofd van de ACV-studiedienst Gilbert De Swert in tegen algemeen verspreide misvattingen over de pensioenen. Het betoog van Gilbert De Swert wordt ondersteund door talloze cijfers uit gezaghebbende rapporten, wat het lezen van zijn boek bemoeilijkt maar natuurlijk noodzakelijk is om eens serieus te praten. Het is waar dat er zich meer gerechtigden op een pensioen aandienen – de babyboomgeneratie van na de Tweede Wereldoorlog – maar er is alweer een nieuwe toename van jongeren – zie de problemen om nog plaats in kleuterklassen en lagere scholen te vinden, en de vergroening van de bevolkingscijfers naast de vergrijzing. Het is ook waar dat de levensverwachting stijgt, in de eerste plaats door de vermindering van de kindersterfte maar ook door de gewone verlenging van de levensduur. Alleen is er op dat vlak een ernstige discriminatie: ongeschoolden leven in België gemiddeld zeven jaar minder dan hooggeschoolden. Met het perverse gevolg dat de hogere pensioenen langer moeten uitbetaald worden dan de lagere.

Voor wie alles door een communautaire bril bekijkt nog dit: Vlamingen worden gemiddeld een jaar ouder dan Brusselaars en twee jaar ouder dan Walen. Overigens zijn de pensioenen die we nu hebben – en de regering-Di Rupo door allerlei maatregelen gaat verlagen – absoluut niet de hoogsten van Europa. En binnen die Belgische pensioenen zijn er grote verschillen. Om het bij de ambtenaren te houden: het gemiddeld bruto pensioen per maand is bijvoorbeeld bij de cipiers 1 400 euro voor de mannen, 1 273 euro voor de vrouwen; bij de Stad Antwerpen respectievelijk 1 796 en 1 032 euro; bij de Staatsveiligheid 3 376 en 2 008 euro; bij de Rechtbank van Eerste Aanleg 5 664 en 3 933 euro. Om maar te zeggen: scheer de ambtenarenpensioenen niet over één kam. En om eens de leeftijdsvoorwaarden te bekijken, die de regering-Di Rupo wil optrekken tot 62 jaar om op vervroegd pensioen te kunnen gaan, met een minimum van 40 loopbaanjaren – op enkele uitzonderingen na. Jo Cornu, CEO van Alcatel Bell, kon op pensioen gaan op 55 j., Luc Van Nevel (Samsonite) op 57 j.; Eddy Geysen (Opel Antwerpen) op 56 j… En die mensen komen heus wel rond met hun pensioen.

Na de cijfergegevens legt Gilbert De Swert in zijn boek uit wat de eerste, tweede en derde pijler bij de pensioenvorming zijn, en gaat hij ook in op buitenlandse voorbeelden. Vincent Van Quickenborne liet al verstaan wat te zien in het Zweedse systeem als voorbeeld voor een uniek systeem voor arbeiders en bedienden uit de privé- en openbare sector en de zelfstandigen. Dat systeem komt erop neer dat je een vast bedrag moet afstaan als pensioenbijdrage, en je zelf een variërend pensioen krijgt: hoe meer je levensverwachting stijgt, hoe minder pensioen je krijgt. Met het Zilverfonds van Johan Vande Lanotte hadden we uit de problemen kunnen zijn, maar de regeringen-Verhofstadt en wie nadien kwam (Leterme, Van Rompuy, en nog eens Leterme) hebben maar 18 van de nodige 45 miljard euro in dat fonds gestopt. Meer werk is ook een oplossing, maar daar denken de bedrijven niet aan. Voor hen telt enkel winstmaximalisatie. En meer inkomsten voor Vadertje Staat is voor sommigen ook al taboe. Alleen al door de jaarlijkse productiviteitswinst te oriënteren naar de pensioenkassen zou het pensioenprobleem – overigens een minder groot probleem dan meestal voorgesteld wordt – pijnloos opgelost kunnen worden.

Maar neen. “De welvaartstaat is geboren toen jonge apen appelen en noten gingen plukken voor oude apen die niet meer konden klimmen. Aan het sterfbed van de verzorgingsstaat verdringen zich nu jonge politieke apen (foto 1) om oude soortgenoten tot klimmen te blijven dwingen.”

Het pensioenspook is uitgegeven door EPO en is te koop in de betere boekhandel voor 18,50 euro. Bekijk ook het Terzake-debat dinsdag tussen Chris Reniers (ACOD) en Johan Van Overtveldt (Knack) en geef een ‘Vind ik leuk’ aan de Facebook-pagina 200 000 jongeren werkloos, waarom onze ouders langer doen werken? (foto 2).

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, sociaal, actie |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.