21-01-12

EDDY HERMY: VONNIS DEFINITIEF EN GEMOTIVEERD

Wie graag nieuwjaarsrecepties afschuimt, en niet kieskeurig is voor het gezelschap dat je daar treft, moet vandaag in Antwerpen zijn. Om 12 uur houdt het VB er haar nationale receptie in de poepchique club La Riva (foto 1). Om 14 uur gevolgd door de nieuwjaarsreceptie van het VB-Antwerpen. La Riva is een locatie die in de vorige eeuw Engelse havenarbeiders herbergde die door het havenpatronaat aangevoerd werden om een staking van de Antwerpse dokwerkers te breken. Wat nu La Riva is, heette toen in de volksmond Rattekot. Geen betere locatie dus voor een receptie van het VB.

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) houdt haar nieuwjaarsreceptie in het voor haar vertrouwde bovenzaaltje van café Den Bengel (foto 2) waar vanavond Eddy Hermy zijn toehoorders zal onderhouden over “Een vonnis geschreven door pubers in zwart”. Aanleiding is natuurlijk de veroordeling van Eddy Hermy voor racisme, een uitspraak van de rechtbank van Brugge op 5 december 2011 waarmee Hermy een voorwaardelijke celstraf van drie maanden kreeg, een geldboete van 550 euro, 1 euro symbolische schadevergoeding voor het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding, en vijf jaar ontzetting uit zijn burgerrechten. In een persmededeling ’s anderendaags was het N-SA verontwaardigd dat in de pers “connecties met neonazi’s en commando’s van decennia geleden” werden aangehaald. Toen Hermy een week later de motivatie in het vonnis onder ogen kreeg waarschuwde hij Bart De Wever en Filip Dewinter dat zij ook wel eens gerechtelijk veroordeeld zouden kunnen worden voor hun nationalisme en etnocentrisme. Wat Hermy in zijn opstel verzweeg is de context waarnaar de rechtbank verwees om de hem kwalijk genomen uitspraken van Eddy Hermy te taxeren.

De verdediging van Eddy Hermy had opgeworpen dat procureur-generaal bij het Arbeidshof in Antwerpen Yves Liégeois op 1 september 2011 nog gewezen had op “de invloed van de migratie op het Belgisch sociaalzekerheidsrechtelijk en economisch bestel”. De rechtbank van Brugge vond evenwel dat de uitspraken van Eddy Hermy “gelet op de bijzondere context waarin zij zijn gebeurd, de grenzen van de (toelaatbare) loutere maatschappijkritiek ver overstijgen. In dit verband kan worden verwezen naar de opruiende, provocerende en tot intolerantie aanzettende omstandigheden waarin de uitspraken werden verricht, meer bepaald: - naar aanleiding van een speciaal daartoe ingerichte bijeenkomst/rockconcert met de bedoeling het intolerante gedachtegoed uit te dragen en te verspreiden onder de aanwezigen, omkaderd door de aanwezigheid van sprekers en muziekgroepen met uitgesproken sympathieën voor dergelijk gedachtegoed (cfr. Axel Reitz, Tim Mudde, Brigade M…); - het opruiende woordgebruik, de opruiende ondertoon en de overige begeleidende omstandigheden (cfr. gebruik van stickers, brengen van de Hitlergroet tijdens de optredens…) waarmee de uitspraken gepaard gingen.”

“De door beklaagde gedane uitspraken kunnen, gelet op de bijzondere context waarin zij zijn gebeurd, dan ook niet anders opgevat worden dan als een tot haat en woede aanzettende assimilatie van vreemdelingen met criminelen enerzijds en sociaal profitariaat anderzijds. ‘Haat’ in de zin van de antiracismewet omvat immers de intolerantie, waaraan uitdrukking wordt gegeven in de vorm van een agressief nationalisme en etnocentrisme, discriminatie en vijandigheid tegen minderheden, immigranten en afstammelingen van immigranten. (…) De feiten zijn, in het kader van een democratische samenleving, ernstig te noemen. Zij wijzen op een asociale ingesteldheid en een gebrek aan respect voor de gelijkheid van de rechten van de mens en voor de gelijkwaardigheid van elk individu. De uitspraken van beklaagde getuigen immers van een verregaande intolerantie jegens vreemdelingen dewelke hij middels propaganda, bijeenkomsten en voordrachten wenst uit te dragen naar zijn (potentiële) volgelingen, in de eerste plaats de jeugd.”

Overigens was de door Hermy kwalijk genomen verwijzingen in de pers naar zijn “commando’s van decennia geleden” niet helemaal uit de lucht gegrepen. In het standaardwerk van Hugo Gijsels Het Vlaams Blok wordt Eddy Hermy geciteerd als één van de leden van het zevenkoppig VMO-commando dat op 2 februari 1980 de Mechelse progressieve boekhandel De Rode Mol overvalt en daarbij het winkelinterieur aan diggelen slaat. De rechtbank in Brugge houdt het in haar vonnis op: “De beklaagde (…) liep in het verleden reeds een veroordeling op wegens vernieling of beschadiging van roerende goederen met behulp van geweld of bedreiging.” Sindsdien overtreft Eddy Hermy’s afkeer van Links enkel zijn afkeer van het VB, zodanig dat hij Open VLD’er Vincent Van Quickenborne vorige maand nog ‘ontmaskerde’ als een linkse huurling.

Bij het uitspreken van de veroordeling op 5 december 2011 zei de rechtbank dat het vonnis uitgebreid gemotiveerd was, maar verzuimde ze die motivatie voor te lezen. Uit de lezing achteraf blijkt dat de rechtbank bij haar beoordeling oog had voor de context waarin bepaalde uitspraken gedaan werden. Terecht. Eddy Hermy is niet in beroep gegaan tegen de uitspraak van de rechtbank in Brugge. Het vonnis is bijgevolg definitief.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vb, n-sa, racisme |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.