07-03-12

GEEN VERSCHILLENDE DEMOCRATIEËN, ANDERE STRATEGIEËN

Het opstappen van Olivier Deleuze (foto 1) bij Reyers Laat, omdat Deleuze niet in gezelschap van VB’er Reddy De Mey wenste te zitten, bleef gisteren nog nazinderen (foto 2: Oostendenaar Reddy De Mey (l.) op de eerste rij bij een betoging tegen de bouw van een moskee in Lier, 5 juni 2001.)

 

Nadat nieuwbakken covoorzitter van Ecolo Olivier Deleuze bevraagd was, zou Lieven Van Gils herinneringen ophalen over de scheepsramp met de Herald of Free Enterprise in Zeebrugge, precies 25 jaar geleden. De eerste VRT-journalist die ter plaatse was, Stefan Blommaert,  is momenteel in het buitenland. En is er niet om bekend dat hij als eerste in Zeebrugge was. De man die we ons nog wél herinneren van de ramp met de Herald of Free Enterprise, Tuur Van Wallendael, is helaas overleden. Zo kwam Reyers Laat automatisch uit bij gewezen VRT-journalist Reddy De Mey. Reddy De Mey stond op het zinkend schip om verslag uit te brengen. Later klampte hij zich vast aan een ander zinkend schip: het VB.

 

In de documentaire Vlaamse Choc kan je zien hoe Reddy De Mey zijn diensten aan Filip Dewinter aanbiedt. Reddy De Mey vraagt zijn naam als medewerker echter niet publiek te maken omdat hij nog tot 1 juli op prepensioen is bij de VRT (Vlaamse Choc, op 34’00”). Later datzelfde jaar 2004 wordt Reddy De Mey als ‘onafhankelijke’ door het VB naar de Commissie voor Overheidscommunicatie gestuurd. Nadien afficheert het VB Reddy De Mey voluit op haar kieslijsten. Bij de federale verkiezingen op 13 juni 2010 staat Reddy De Mey nog als voorlaatste op de (opvolgers)lijst voor de Senaat. Hij behaalt daar 9.119 stemmen, waarmee hij in de middenmoot zit qua aantal voorkeurstemmen.

 

Eerlijk gezegd verbaasde het ons dat Olivier Deleuze Reddy De Mey als VB’er herkende; het verbaasde ons niet dat Deleuze vervolgens ernaar handelde. “Ik wens niet te debatteren in een plaats waar er vertegenwoordigers zijn van wat ik beschouw als ondemocratische partijen”, verdedigde Deleuze zijn motivering om de gesprekstafel te verlaten zodra Reddy De Mey zou aanschuiven. Het gesprek ging dan wel gaan over de Herald of Free Enterprise, en Deleuze moest daarover niet debatteren met De Mey. Maar Deleuze bleef bij zijn voornemen. “Een partij die ondemocratisch is, is iets bizars, iets abnormaals, en dat moet niet iets banaals worden.” En toen stapte Olivier Deleuze op.

 

“Een vorm van radicalisme waar ik moeilijk bijkan. Reddy is een journalist die in Vlaanderen zijn strepen heeft verdiend.”, zei Guy Vanhengel (Open VLD) die mee aan tafel zat. “Ik vind het vooral niet democratisch om niet aan tafel te willen zitten met iemand van een partij waar ook mensen voor stemmen”, zei Liesbeth Homans. Niemand wees erop dat in Franstalig België een zeer strenge code gehanteerd wordt ten overstaan van extreemrechts: geen fatsoenlijk mens wil zich ermee associëren. De code de bonne conduite dateert van april 1999 en wordt door iedereen nageleefd. Ook bijvoorbeeld door de Franstalige liberalen, zoals bleek uit de Terzake-uitzending gisteren. En blijkbaar wordt het ook door het Vlaams publiek geapprecieerd, althans het publiek dat in de studio van Reyers Laat zat, dat applaudisseerde voor Olivier Deleuze toen die de studio verliet. Geen boe-geroep.

 

Na een tweet van AFF_Verzet waarin we wezen op een andere cultuur voor omgang met extreemrechts in Franstalig België, haalde Karl Drabbe van Uitgeverij Pelckmans de “twee democratieën” van Bart De Wever boven. Nou moe, is er in Wallonië een ander kiesstelsel dan in Vlaanderen? Wij dachten het niet. Toch eens opzoeken wat de betekenis is van ‘democratie’, Karl. Er is een andere manier van omgaan met extreemrechts. Dat wel. En natuurlijk is de code de bonne conduite niet de enige reden dat extreemrechts in Franstalig België geen vergelijkbare resultaten haalt als in Vlaanderen. Verdeeld over vijf groupuscules, op weg om nog minder stemmen te halen. Maar de code heeft de zaak zeker geen kwaad gedaan, en in Vlaanderen is het toch ook mee door het volgehouden cordon sanitaire dat het VB en haar kiezers de achteruitgang aan het zoeken zijn. En is dat geen goede zaak?

 

Zouden Vlaamse antifascisten de gesprekstafel verlaten hebben als Reddy De Mey kwam aanschuiven? Allicht niet. Men moet het niet zo zot maken als Mieke Vogels die ooit onder het oog van de televisiecamera’s op de Antwerpse Grote Markt Gerolf Annemans een hand gaf én feliciteerde met de goede kiesuitslag van het VB. Annemans beleefheidshalve een hand geven volstaat. In Vlaanderen is er ook geen cordon médiatique zoals in Franstalig België – het VB kreeg zaterdag, zondag en gisteren het woord bij de VRT, en gisteren ook nog een groot interview met Anke Van dermeersch in Gazet van AntwerpenDe omgangsvormen zijn in Vlaanderen anders, maar respect voor de benadering door de Franstalige landgenoten / buren (schrappen wat men het liefst hoort, landgenoten of buren).

 

En nog dit. Gerolf Annemans zei gisteren in Terzake: “Zet in de plaats van Reddy De Mey een jood, een moslim, of een homo… dan begrijpt iedereen dat dat discriminatie, een vorm van racisme, is.” Dé jood, dé moslim, dé homo… is niet veroordeeld voor racisme. Hét Vlaams Blok – waarvan Reddy De Mey de kieslijsten bevolkt – is wél veroordeeld voor racisme. Appelen zijn niet met citroenen te vergelijken. Het Vlaams Belang is weinig anders dan de voortzetting van het voor racisme veroordeelde Vlaams Blok. Is het trouwens Gerolf Annemans niet die na de naamsverandering van het VB zei dat “het programma vuil genoeg moet blijven”? Het is dan ook beledigend om “een jood, een moslim, of een homo” in te wisselen met een boegbeeld – weze het een boegbeeldje – van het Vlaams Blok/Belang.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, cordon sanitaire, media, annemans, de mey |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.