14-06-12

FOUTE LEIDER, DIE N-VA'ERS

Ook Bart De Wever (foto 1) deed de voorbije dagen zijn duit in het zakje bij de discussie over het afnemen van de Belgische nationaliteit van de in Reet geboren Fouad Belkacem. Bart De Wever beriep zich andermaal op zijn historische kennis om zijn politiek standpunt te verrechtvaardigen. Dat hij daarbij teruggreep naar de collaboratie verbaast natuurlijk niet bij een Vlaams-nationalist.

 

Zijn column in De Standaard begint Bart De Wever deze week met: “In De zevende dag stelde (…) Bart Somers in een debat over Sharia4Belgium dat het natuurlijk niet mogelijk is om de nationaliteit te ontnemen van mensen die hier geboren zijn. Niemand sprak hem tegen. Nochtans is niets minder waar. Na de Tweede Wereldoorlog werd op basis van de Besluitwet van 6 mei 1944 de Belgische nationaliteit van niet minder dan 3.165 collaborateurs vervallen verklaard. Slechts een tiende van hen zou die later terugkrijgen. Nog veel meer mensen werden via de repressie ontzet uit hun burgerlijke en politieke rechten.” Luc Huyse (foto 2), die jarenlang de bestraffing van de collaboratie bestudeerde en er een standaardwerk over schreef samen met Steven Dhondt, repliceerde gisteren: “Het zou de historicus in De Wever gesierd hebben als hij meteen ook even de context had geschetst.”

 

Luc Huyse: “Van de zowat 93.000 collaborateurs die gestraft zijn, waren er 9.000 bij verstek veroordeeld. Velen daarvan, niet de minsten, waren bij de bevrijding op de loop gegaan. Anderen vochten en stierven nog aan het Oostfront. Een veroordeling bij verstek betekende automatisch het verlies van de nationaliteit. Twee op de drie zijn later, na hun aanhouding of omdat zij alsnog verzet hadden aangetekend, gewoon voor de rechter verschenen en weer Belg geworden. De 3.165 overigen zijn voor altijd buiten schot gebleven. De Wever schrijft dat slechts een op de tien de nationaliteit zou terugkrijgen. Of hoe hardvochtig België kon zijn! De werkelijkheid is anders.

 

Vanaf eind 1953 maakte een wet het de ex-collaborateurs mogelijk om de sanctie ongedaan te maken. De overgrote meerderheid liet die kans bewust liggen. Zij hadden ondertussen de comfortabele Spaanse, Chileense of Argentijnse nationaliteit verworven en/of zagen zo'n aanvraag als een knieval voor de Belgische staat. Het is juist dat een gemeenschap het in extreme omstandigheden verantwoord kan vinden om iemand via het verval van nationaliteit definitief uit de samenleving te verwijderen. Vier jaar oorlog en bezetting, de collaboratie met het naziregime, de ultieme vlucht voor de gerechtigheid voldoen aan de notie van extremiteit. Maar die episode als argument aanvoeren om ‘de naam Fouad Belkacem in de scherven te krassen' (een verwijzing naar een verhaal uit de zesde eeuw vóór Christus dat Bart De Wever in zijn column opdiepte, nvdr.)? Ofwel is er dan sprake van dramatisering van de zaak-Belkacem, ofwel van banalisering van wat ruim 65 jaar geleden gebeurd is.”

 

Goed gesproken, Luc Huyse.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, collaboratie, criminaliteit |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.