25-06-12

FRANKRIJK. 'LE CHANT DES PARTISANS': NIET TE VAAK MEER

Een week geleden werd Frankrijk wakker met na een socialistische president nu ook een socialistische meerderheid in het Franse parlement. Marine Le Pen geraakte net niet verkozen spijts ze elke dag een forum kreeg bij meerdere televisiezenders, alleen vergelijkbaar met wat Bart De Wever in Vlaanderen krijgt. Extreemrechts vaardigt wel drie mensen af naar het Franse parlement. Een merkwaardig trio.

 

De 22-jarige Marion Maréchal-Le Pen (foto 1) haalde al uitgebreid de Vlaamse media. Ze is één van de negen kleinkinderen van Jean-Marie Le Pen. Moeder Yann Le Pen is de tweede van de drie dochters van Jean-Marie Le Pen. De jongste dochter is Marine Le Pen. De oudste dochter is Marie-Caroline die in de jaren negentig Bruno Mégret volgde in zijn poging Jean-Marie Le Pen weg te krijgen aan het hoofd van het Front national (FN), en daarna maar een eigen partij stichtte. Marion Maréchal-Le Pen kreeg de FN-ideologie met de paplepel ingegoten. Niet alleen is er haar grootvader en moeder, haar vader – Samuel Maréchal – was jarenlang actief binnen het FN.

 

Marion Maréchal-Le Pen studeert rechten in Parijs, woont in het nabijgelegen Saint-Cloud en trok pas een tweetal maanden geleden voor het eerst naar het zuidelijke Carpentras om er campagne te voeren. Twee jaar geleden stond ze voor het eerst op een FN-lijst. Bij de regionale verkiezingen in Ile-de-France, de regio rond Parijs. Toch wou ze niet verkozen worden. “Ik studeer niet om me vervolgens op te sluiten in een politiek carcan. En ik wil een beroep dat me niet van de realiteit loskoppelt”, zei ze toen. Nu was haar verkiezing bijna onvermijdelijk. Ze werd als kandidaat gedropt in de derde kiesomschrijving van de Vaucluse, waar Marine Le Pen bij de eerste ronde van de presidentsverkiezingen op 22 april haar beste score behaalde.

 

Marion Maréchal-Le Pen kreeg liefst 42 % van de stemmen, ook al beperkte haar campagne zich omwille van haar studies vooral tot marktbezoeken. Dat de socialistische en klassiek-rechtse tegenkandidaten bleven deelnemen aan de tweede ronde van de parlementsverkiezingen, en hun stemmen niet verzamelden bij één van beiden, hielp Marion Maréchal-Le Pen natuurlijk ook. Voor haar tante en FN-voorzitster Marine Le Pen symboliseert Marion het ‘nieuwe FN': meer gepolijst en minder grof in de presentatie, maar ideologisch onwrikbaar op kernthema's als de verdediging van de ‘Franse identiteit' en de strijd tegen de immigratie en de globalisering.

 

Voor het eerst sinds 1997 is het FN opnieuw vertegenwoordigd in de Franse Assemblée. Marine Le Pen had vooraf gerekend op zes zetels, maar moet uiteindelijk tevreden zijn met twee zitjes. En de tweede verkozene op een FN-lijst is niet eens lid van het FN. Gilbert Collard, een grofgebekte advocaat verkozen in de Gard. Hij belooft in het Frans parlement “une mission de casse-couille démocratique”, een missie van democratische zeveraar, kwijler… Collard kreeg 42,8 % van de stemmen, met dank aan een aantal klassiek-rechtse stemmers die niet meer voor de UMP-kandidaat in de tweede stemronde stemden spijts die nog altijd kandidaat was in die tweede stemronde. Anders dan het FN is Collard tegen de doodstraf en voor de abortuswet.

 

De derde extreemrechtse verkozene is Jacques Bompard (rechts op foto 2), burgemeester van Orange, ex-FN. Met 58,7 % van de stemmen verkozen als parlementslid in de vierde kiesomschrijving van de Vaucluse. In 1986 was hij al eens verkozen als parlementslid, één van de vijfendertig FN-parlementsleden die ene keer dat de parlementsleden in Frankrijk niet verkozen werden volgens het meerderheidsstelsel. In 1995 werd Jacques Bompard één van de vier FN-burgemeesters in Zuid-Frankrijk.  In 1998 stapte Bompard vervolgens op bij het FN alhoewel hij één van de medestichters van het FN is. In 2001 en 2008 kon Bompard zijn mandaat als burgemeester van Orange telkens weer verlengen. Hij is nu voorzitter van de ‘Ligue du Sud’ en kwam bij deze parlementsverkiezingen op onder het etiket ‘Union des droites et du centre’.

 

Onder het FN heeft Bompard naar eigen zeggen “een streep getrokken”, al heeft hij geen moeite om Jean-Marie Le Pen en Marion Maréchal-Le Pen nog eens hartelijk te ontmoeten. Jacques Bompard is ieders vriend zolang ze maar rechts zijn. Zijn echtgenote Marie-Claude Bompard (links op foto 2) is burgemeester in Bollène, twintig kilometer verderop van Orange. De plaats waar de Belgische atleet Ivo Van Damme in 1976 verongelukte. Marie-Claude Bompard liet zich daar vorige maandag opmerken door Le Chant des Partisans, hét lied van de weerstand tegen de nazi’s, niet meer te laten horen op een herdenkingsplechtigheid. Toen weerstanders en communisten toch Le Chant des Partisans lieten weerklinken, werd de politie op hen afgestuurd en repten de partijgenoten van Marie-Claude Bompard zich om de Marseillaise aan te heffen.

 

Le Chant des Partisans zou wel op 26 augustus, ‘dag van de bevrijding van de stad’, gespeeld worden. Maar voor Marie-Claude Bompard moet men dus ook niet overdrijven met dat lied van de weerstand te laten horen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, le pen, actie |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.