30-10-12

OMGAAN MET DISCRIMINATIE, DIVERSITEIT EN MIGRATIE

Enerzijds. Anderzijds..jpgVanavond vindt de officiële opening plaats van de Boekenbeurs, morgen worden de deuren van de Boekenbeurs opengesteld voor het grote publiek. Donderdag is het de eerste avond dat men langer openblijft, en wordt Jozef De Witte er geïnterviewd naar aanleiding van zijn boek Enerzijds. Anderzijds.

Jozef De Witte studeerde psychologie, criminologie en management, en is sinds 2004 directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR). Voordien werkte hij onder andere voor Amnesty International, het Tweedekansonderwijs en 11.11.11. Een maatschappelijk bewogen man, zonder dat hij een partijkleur heeft. De titel van zijn jongste boek is dan ook wat ongelukkig omdat “enerzijds, anderzijds” een discours is dat vaak geassocieerd wordt met de CD&V. De Wittes “enerzijds, anderzijds” slaat op de minstens twee kanten die er aan veel zaken zijn. Eén van die kanten verdonkeremanen doet niet alleen de waarheid geweld aan, het belemmert ook het zicht op duurzame oplossingen.

Het veelzijdig bekijken van cases maakt wel dat Jozef De Witte en het CGKR al te gemakkelijk het voorwerp zijn van kritiek. Tegenstrijdige kritiek. Het Vlaams Belang laat geen kans onbenut om  de uitvoering van het eerste punt uit haar 70-puntenplan te eisen: het opdoeken van het toen nog Koninklijk Commissariaat voor het Migrantenbeleid, nu Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding. Joods Actueel vindt daarentegen dat het CGKR te laks optreedt, toch in kwesties waar joden bij betrokken zijn. Het is daarom goed dat Jozef De Witte in Enerzijds. Anderzijds de werking van het CGKR verduidelijkt, en ook de wetgeving en mensenrechten die als leidraad voor het optreden gelden.

Bijvoorbeeld waarom er een andere aanpak is voor discriminatie dan voor haatboodschappen. In het eerste geval wil de wetgeving dat de gelijke behandeling de regel en een verschil de uitzondering is. Voor de functie van directeur van een christelijk rusthuis kan het christelijke een voorwaarde zijn, voor een poetsvrouw in datzelfde rusthuis moet respect voor de christelijke overtuiging voldoende zijn. In het tweede geval, bij haatboodschappen, is de vrijheid van meningsuiting de regel. Woorden die schokken, verontrusten of zelfs kwetsen moeten kunnen. Maar het is anders als men door het beeld dat men systematisch ophangt over vreemdelingen kennelijk en herhaaldelijk aanzet tot haat, discriminatie en geweld. Of – hij wordt niet geciteerd in het boek, maar Eddy Hermy (N-SA) indachtig – als men giftige verklaringen aflegt in een context waar ook het optreden van neonazigroepen is geprogrammeerd.

Het CGKR treedt niet alleen op inzake racisme, ook andere discriminaties worden aangepakt. Of probeert men aan te pakken. Discriminatie omwille van de leeftijd is bijvoorbeeld een niet te onderschatten probleem, maar onderbelicht ook al omdat er geen belangenbehartigers buiten het CGKR zijn om die problematiek onder de aandacht te brengen. Overigens probeert het CGKR altijd eerst tot een onderhandelde oplossing te komen, elke rechtszaak die vermeden kan worden belast minder het rechtsapparaat en geeft allicht meer voldoening aan beide partijen. Slechts in 1 % van de gevallen komt het tot een rechtszaak. Als het niet anders kan, en de benadeelde partij het zover wil doordrijven. Soms ook is er een rechtszaak om duidelijker te krijgen wat de wetgever wilde. De case van kantel- en sectionaalpoortenbedrijf Feryn is hiervoor exemplarisch.

Jozef De Witte gaat in Enerzijds. Anderzijds ook in op heikele kwesties als: wat is neutraliteit? Is neutraliteit bijvoorbeeld het aan overheidsloketten weglaten van kentekenen van… of het erkennen van de diversiteit van de samenleving maar zorgen voor een gelijke behandeling van de klanten? En hoever reikt de vrijheid? Een bowlingzaak bijvoorbeeld weigerde de toegang aan een vrouw met een hoofddoek, ook al droeg die vrouw haar hoofddoek niet uit geloofsovertuiging maar om haar kaalheid na een behandeling tegen kanker te verbergen. Jozef De Witte kondigt Enerzijds. Anderzijds aan als een persoonlijk boek, maar zonder het beleid van het CGKR van naadje tot draadje te kennen lijkt ons De Witte beleidsmatig maar één keer de persoonlijke toer op te gaan: wanneer hij zich verzet tegen collectieve regularisaties van mensen zonder geldige verblijfspapieren.

Sterk is hoe Jozef De Witte vergelijkingen maakt met andere sectoren dan zijn core business. Zoals in: “Ja, het migratie- en integratiebeleid is mislukt. En heel snel krijg je dan te horen dat dit dus aan ‘hen’, aan de migranten, ligt. Dat is een wel zeer merkwaardige conclusie. Ik heb nog nooit horen zeggen dat als het onderwijsbeleid mislukt, dat aan de kinderen zou liggen; of als het gezondheidsbeleid mislukt, dat aan de zieken zou liggen.” Of als De Witte toch nog even uitgangspunten in herinnering brengt. “De weigering om verschillen tussen mensen te erkennen, te aanvaarden en zelfs te stimuleren is niet in het voordeel van deze mensen, en evenmin in het voordeel van de samenleving als geheel. Een samenleving heeft er alle belang bij dat mensen zich goed in hun vel voelen, dat ze niet afgewezen worden op grond van kenmerken die er niet toe doen, dat ze zich volop ontplooien en net dankzij hun eigenheid en zelfs eigenzinnigheid zorgen voor creativiteit en innovatie.”

Waren er goede redenen voor de oprichting van het Koninklijk Commissariaat voor het Migrantenbeleid (in 1989) en de doorstart met het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (in 1993), tegenwoordig loopt ons land achter op de dynamiek rond mensenrechten in onze directe buurlanden. Meer zelfs, men wil – met de interfederalisering als excuus – wat vandaag bestaat als middelen om op te treden verzwakken. Nochtans tonen dagelijkse meldingen, studies over wonen, werken en weten, en undercoverreportages aan dat discriminatie nog steeds een harde werkelijkheid is.

Enerzijds. Anderzijds is een verhelderend boek. Het toont aan dat discriminatie helaas nog niet de wereld uit is, weerlegt een aantal vooroordelen over het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding, en schetst de juridische context voor optreden tegen discriminatie zonder te vervallen in vakjargon. Een boek dat dan ook zeer geschikt is om als lesmateriaal te gebruiken bij laatstejaars scholieren.

Enerzijds. Anderzijds is een uitgave van LannooCampus, telt 164 blzn. en kost 19,99 euro. Joël De Ceulaer (De Standaard) vraagt Jozef De Witte op de Boekenbeurs waarom we wel bezorgd maar niet bang hoeven te zijn voor de toekomst. Woensdag 1 november, 18u30. Oranje Zaal.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, racisme, actie |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.