29-10-12

DE N-VA-BURGEMEESTERS: ERWIN BRENTJENS, TURNHOUT

Na Kurt Ryon in Steenokkerzeel vandaag een andere N-VA-burgemeester met roots bij het Taal Aktiekomitee (TAK). Of liever de commotie rond zijn aanstelling, en dan bedoelen we natuurlijk niet de doodsbedreigingen die de man vrijdagavond in zijn brievenbus vond. Een zaak die we met klem veroordelen.

 

Turnhout wordt de volgende zes jaren bestuurd door een coalitie N-VA - CD&V - SP.A, met N-VA-lijsttrekker Erwin Brentjens als burgemeester. En wat doen mensen als ze de naam van hun nieuwe burgemeester horen? Ze gaan googelen… en komen dan uit op een artikel over het verzwegen verleden van de N-VA-lijsttrekker in Turnhout dat we op 12 september publiceerden. Een AFF-artikel dat massaal is gelezen en doorgegeven via Facebook. De Gazet van Turnhout schreef er over, en zorgde zo nog voor een aantal downloads. In Het Nieuwsblad zei Brentjens naar aanleiding van de commotie: “Ik heb nooit ontkend dat ik woordvoerder van TAK ben geweest. Het was een leuke tijd waar ik fier op ben”. In Gazet van Antwerpen klonk het: “"Ik wist dat het ooit zou beginnen, al had ik gedacht dat het nog voor de verkiezingen zou zijn". En in beide kranten: “Als je voor amnestie pleit dan is het niet om oorlogsmisdaden goed te praten, wel om een streep onder het verleden te trekken. Ik heb in die periode meer dan tweeduizend handtekeningen verzameld van geestelijken die ook voor amnestie pleitten. We zijn toen zelfs op audiëntie mogen komen bij de Paus.”

 

Wat de amnestie-eis van TAK inhield lezen we in Taktivist (januari 1981): “Het Taal Aktie Komitee wenst geen rehabilitatie van verklikkers en moordenaars, maar rechtsherstel voor de kleine man, die zich vanuit een eerlijke Vlaamsgezinde overtuiging op het terrein van de ideologische kollaboratie heeft begeven en hiervoor op een buiten alle verhouding staande wijze werd gestraft. Gestraft door een staatsbestel dat, via een ondemokratische, vaak op willekeur gestoelde en in ieder geval juridisch aanvechtbare rechtsbedeling, er duidelijk naar gestreefd heeft de Vlaamse Beweging in haar totaliteit te vernietigen”. “De T.A.K.-eis voor amnestie gold dus duidelijk alleen voor de mensen die uit Vlaams-nationale overwegingen collaboreerden met de Duitse bezetter en niet voor mensen die dit deden uit extreem-rechtse, fascistische of nazistische sympathieën”, verduidelijkt Koen Vanthournout in zijn thesis over het TAK.

 

Maar intussen weten we dat het collaboreren omwille van de Vlaamse zaak een fabeltje is, een fabeltje om de collaboratie met het nazisme goed te praten. We weten intussen dat twee op drie van de gewone collaborateurs collaboreerde vanuit de keuze voor het nationaalsocialisme. Het kon zijn dat men ook begeesterd was door het Vlaams-nationalistisch ideaal, maar tweederde collaboreerde omdat men opkeek naar Hitler en zijn denkbeelden. Het andere eenderde collaboreerde enkel om materiële redenen (om te ontsnappen aan de werkloosheid, om meer te verdienen...). De vraag is wat Brentjens met deze wetenschap nu denkt over de amnestie-eis. We stuurden daags vóór publicatie van ons vorig artikel een e-mail naar Erwin Brentjens met de vraag waarom hij in zijn kiescampagne zweeg over zijn TAK-verleden, en wat hij nu denkt over de amnestie-eis. We kregen nooit antwoord. Brentjens wilde de amnestie-kwestie blijkbaar liefst doodzwijgen.

 

In Het Nieuwsblad en Gazet van Antwerpen zegt Brentjens na de ontstane commotie dat pleiten voor amnestie niet het goedpraten van oorlogsmisdaden is. Met amnestie zoals in de jaren zeventig door TAK en anderen, en nog maar een dik jaar geleden gevraagd in een wetsvoorstel van VB’er, intussen N-VA’er, Jurgen Ceder, wil men alle negatieve gevolgen van de bestraffing van collaboratie wegvegen zonder enige schuldbekentenis van de collaborateurs, zonder de daden te veroordelen waarvoor men gestraft is. Men praat de oorlogsmisdaden niet goed, maar men is te beroerd om te erkennen dat ze fout waren. Als onverdroten ijveraar voor amnestie kent Brentjens al te goed de betekenis van de amnestie-eis en probeert hij er zich nu vanaf te maken met een halve waarheid. Dat belooft als burgemeester.

 

Gazet van Turnhout vroeg aan plaatselijk N-VA-voorzitter Tom Versmissen of het N-VA-bestuur al eerder op de hoogte was van het TAK-verleden van Erwin Brentjens. Tom Versmissen: "Uiteraard waren wij hiervan op de hoogte. Voor de N-VA is het verdedigen van onze taal en cultuur een zaak van de eerste orde. Een dergelijk streven valt op geen enkele wijze te classificeren onder de noemer van extreem-rechts. (…) Allicht wist u ook dat de voorgedragen burgemeester van onder andere Dessel, Sint-Niklaas en Kontich binnen het TAK zij aan zij hebben gewerkt met Erwin Brentjens. Daarenboven werd de huidige woordvoerder van het TAK recentelijk voorgedragen als burgemeester van Steenokkerzeel." 

 

Opkomen voor taal en cultuur is niet per se extreemrechts. De acties van TAK (van de ‘wandelingen’ in de Voerstreek tot recente acties) trekken telkens wel een extreemrechtse meute aan. Opkomen voor amnestie is een aloude extreemrechtse eis, en de betekenis die TAK aan de collaboratie gaf deugt niet. Nu tegenover de pers de betekenis van de amnestie-eis verdraaien, en niet erkennen dat amnestie een foute gedachte was en is, getuigen dat Brentjens hardleers is in zijn overtuiging.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, turnhout, provincie antwerpen, brentjens |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.