14-11-12

ARMOEDEBESTRIJDING IN ANTWERPEN (?) EN GENT

Vorige zaterdag is in Gent het bestuursakkoord SP.A, Groen en Open VLD voorgesteld. De ‘formateursnota’ van Bart De Wever was in Antwerpen van de onderhandelingstafel geveegd, maar wordt terug actueel nu Marc Van Peel (CD&V) per se in de bestuursmeerderheid wil zetelen. Aan kritiek op de 'formateursnota' heeft Van Peel minder woorden besteed. We lazen beide nota’s maar gezien de maximumlengte om artikels op deze blog leesbaar te houden, vergelijken we hier enkel hoe men in beide steden de armoede wil bestrijden. Het verschil tussen een rechts-conservatieve en een progressieve aanpak.

 

In de 50 bladzijden tellende ‘formateursnota’ van Bart De Wever vinden we het woord ‘armoede’ viermaal terug. De eerste keer op blz. 32, in een hoofdstuk over werk en activering: “Arbeidsparticipatie wordt door de stad gepromoot als de beste uitweg uit armoede en sociale uitsluiting én als een belangrijke weg tot zelfontplooiing van het individu.”  Op dezelfde bladzijde lezen we ook nog: “Een job biedt immers de beste en meest structurele bescherming tegen armoede.” Tien bladzijden verder, in het hoofdstuk over OCMW, vinden we datzelfde zinnetje opnieuw. Nu als voorwaarde om leefloon te kunnen krijgen: “In ruil voor dat leefloon vragen we aan de ontvangers om inspanningen te leveren om een job te vinden. Een job biedt immers de beste en meest structurele bescherming tegen armoede.”

 

De vierde en laatste keer vinden we “armoede” terug in het hoofdstuk over sociaal beleid (blz. 43-44): “Actief opsporen en aanpakken van armoede en sociale ellende is belangrijk. Voorkomen is immers beter dan genezen. Gerichte bezoeken kunnen een middel zijn om fraude en wantoestanden te achterhalen. Deze informatie moet op een wettelijke manier benut kunnen worden in het correct inzetten van middelen en het straffen van fraudeurs.” In de praktijk wordt dus drie keer gerept over armoede: arbeid is de beste uitweg uit armoede, werk zoeken als voorwaarde voor leefloon, en opsporen van fraude en straffen van fraudeurs voor wie zich voordoet als levend in armoede.

 

In het 118 bladzijden tellend Gentse bestuursakkoord komt het woord “armoede” niet alleen 17 keer voor, armoedebestrijding is het eerste van de eenentwintig hoofdstukken in het bestuursakkoord. “De strijd tegen armoede is een absolute prioriteit”, luidt de openingszin van het hoofdstuk Armoedebestrijding, welzijn en OCMW. Ook in Gent is men tegen “sociale fraude en fraude van sociale bijstand” (punt 1.16 uit het bestuursakkoord), maar er is ook nog: bij het nemen van belangrijke beleidsbeslissingen zal men telkens de impact ervan nagaan op het terugdringen van de armoede (1.2), er is overleg met mensen die in armoede leven zonder dat deze mensen verloren lopen in structuren (1.3), de cel armoedebestrijding rapporteert jaarlijks aan de gemeente- en OCMW-raad (1.7), de strijd tegen armoede wordt zo vroeg mogelijk aangepakt (1.9), armoede is een aandachtspunt voor alle maatschappelijke sectoren (1.10), ook voor de sectoren sport, cultuur, en vrijetijdsbesteding (1.13), mensen in armoede worden financieel én emancipatorisch ondersteund (1.22), er is oog voor ondernemers in armoede enzovoort, enzoverder.

 

Niet alleen getuigt de nota van Bart De Wever van een ondermaatse ambitie om armoede in de stad aan te pakken, Bart De Wever maakt zich ervan af door arbeid als alternatief te stellen voor armoede, maar hoe je mensen in armoede aan arbeid kan helpen… dat is een ver van mijn bed-show voor Bart De Wever. Activering van mensen zonder een job wordt afgeschoven als een klus voor Werkhaven, maar Werkhaven is slechts een verdienstelijke partner in een verhaal. Anderzijds wil de N-VA-nota bijvoorbeeld geen uitbreiding van de sociale restaurants van het OCMW, waar Werkhaven- of soortgelijk CAS-personeel tewerkgesteld wordt. Activering willen, maar onmogelijk maken. Met op het einde van het verhaal de arme die zelf verantwoordlijk zou zijn voor zijn arm zijn.

 

Typerend is ook dat De Wevers langste paragraaf over armoede handelt over fraudebestrijding bij wie een uitkering zou krijgen. In Gent is dat laatste ook wel een aandachtspunt, maar wordt armoede in al zijn aspecten bekeken. Van in de kindercrèche tot bij de senioren, van bij de Oost-Europese inwijkelingen tot bij de ondernemers. Armoede wordt door Bart De Wever daarenboven als iets verdacht afgeschilderd; in Gent wordt armoede als een op emancipatorische wijze aan te pakken realiteit voorgesteld. Waar zou men – ook de mensen die niet in armoede leven – het beste mee zijn?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, antwerpen, gent, de wever |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.