26-11-12

DE STAATSVEILIGHEID OVER EXTREEMRECHTS

Het toeval wil dat dezelfde dag als vorige week bekend geraakte dat de nationalist Brunon K. het Poolse parlement met een bomauto wilde opblazen, de Belgische Staatsveiligheid haar Jaarverslag 2011 publiceerde waarin onder andere gefocust wordt op het manifest van de Noor Anders Behring Breivik (foto 1). Onmiddellijk daarbij aansluitend belicht de Staatsveiligheid extreemrechts in ons land.

 

De Staatsveiligheid analyseert uitvoerig het 1.500 bladzijden tellend manifest Compendium 2083 - A European Declaration of Independance dat Breivik de wereld rondstuurde, enkele uren voor zijn bomaanslag in Oslo en schietpartijen in Utoya op 22 juli 2011. Manifest dat Breivik onder andere verstuurde naar de VB-parlementsleden Tanguy Veys en Chris Janssens, en zelfs het Borgerhoutse districtsraadslid en Voorpost’er John Wolf. Na het doorkammen van het manifest beantwoordt de Staatsveiligheid de vraag of Breivik Belgische handlangers had.

 

Het lijkt erop dat Breivik voor het opstellen van zijn manifest hulp heeft gekregen vanuit België – de Staatsveiligheid leidt dat onder andere af uit een artikel over de kerncentrale van Tihange – maar dat betekent nog niet dat de Belgische correspondent(en) wist(en) met welk doel Breivik die informatie opvroeg. Op de veel gestelde vraag – ook wij kregen in die dagen van journalisten dagelijks de vraag – wie de Belg zou zijn die in 2002 in Londen had moeten deelnemen aan een vergadering van Breiviks Tempeliersorde, is het antwoord dat die Tempeliersorde waarschijnlijk nooit heeft bestaan. In zijn manifest geeft Breivik trouwens verschillende aantallen over de omvang van die Tempeliersorde. Toch kon Breivik in ons land volgelingen krijgen, niet in het minst door een of andere psychisch gestoorde. Al werden ook “bepaalde extremistische individuen die als gewelddadig en instabiel gekend waren” in de dagen na de aanslagen in Oslo geobserveerd “zodat het gevaar deels begrensd kon worden”.

 

Als vanzelfsprekend volgt hierna in het jaarverslag van de Staatsveiligheid de stand van zaken bij extreemrechts in België. Slechts twee “ultranationalistische en identitaire groeperingen” in Vlaanderen worden genoemd: Voorpost en het Nieuw-Solidaristisch Alternatief. “Hoewel de groepering Voorpost nog altijd als de meest actieve actiegroep kan beschouwd worden binnen het Vlaams-ultranationalistisch milieu, is het dreigingscenario uitgaande van deze groepering laag. De laatste jaren ontwikkelt Voorpost nog zelden activiteit die strijdig is met de democratische beginselen of de grondrechten. Voorpost blijft bovendien kampen met een te beperkte aanwas van militanten.” Dit is natuurlijk nog maar het Jaarverslag 2011. Voor dit jaar kan de Staatsveiligheid schrijven dat Voorpost alsmaar kleiner wordt. Yves Pernet en Sacha Vliegen bijvoorbeeld hebben blijkbaar afgehaakt, en alleszins staan op de jaarlijkse groepsfoto alsmaar minder mensen.

 

“Ook bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) valt er in 2011 nog nauwelijks aangroei te bespeuren”, stelt de Staatsveiligheid vast. “Binnenskamers wordt er zelfs gesproken van een malaise, welke wordt toegeschreven aan het gebrek aan idealisme bij de meeste militanten, aan de demotivatie van enkele kopstukken en aan het gebrek aan activiteiten.” Hoe zou de Staatsveiligheid weten wat er “binnenskamers” gezegd wordt? Wetend dat N-SA’ers doorgaans zeer terughoudend zijn met ontboezemingen via de sociale media. Is het N-SA geïnfiltreerd door de Staatsveiligheid? Het jaarverslag maakt natuurlijk ook melding van het laatste moment de gloire van “de leider van N-SA begin december 2011 veroordeeld (…) wegens inbreuken op de antiracismewet”. Foto 2: Het N-SA maakt zich op 30 april 2011 klaar voor een spelletje ‘zakdoekje leggen’. De man in wit hemd op de foto, Kris Roman, is intussen al bijna een jaar weg bij het N-SA. 

 

Nadat het Franstalige Nation de revue passeert (“de voornaamste groepering binnen (Franstalig, nvdr.) identitair extreemrechts telt niet meer dan twintig tot dertig personen”), komen de rechts-extremistische skinheads aan bod. Daarbij het eigenaardige zinnetje: “De neergang van de Blood and Honour-beweging (B&H) in ons land lijkt wel gestagneerd.” We begrijpen: Blood and Honour is in 2010 erop achteruit gegaan, maar is in 2011 niet verder achteruit gegaan. Een “zeer kleine groep militanten” stapte mee in “extreemrechtse of neonazistische manifestaties in België en in de buurlanden”, en voorts werden twee concerten ingericht. “Evenveel als vorig jaar, maar minder dan de jaren voordien. Opvallend was dat Blood and Honour Vlaanderen de twee concerten organiseerde in samenwerking met een nieuw opgerichte Waalse Blood and Honour-afdeling (…) (voorlopig) niet veel meer dan een eenmansinitiatief waarrond zich een paar gelijkgestemden hebben aangesloten.

 

Bij “de concerten, die respectievelijk een 50-tal en een 150-tal concertgangers aantrokken (waarvan een behoorlijk aantal buitenlanders) (…) bezondigden het merendeel van de aanwezigen zich in de concertzaal aan racistische uitlatingen en gedragingen, zoals het brengen van de Hitlergroet gevolgd door het roepen van Sieg Heil.” De Staatsveiligheid signaleert tot slot ook nog een aantal rechts-extremistische skinheads, waarbij meer de nadruk ligt op het rechts-extremistisch dan op het skinhead zijn. “In sommige van deze kringen is er mogelijk sprake van betrokkenheid bij illegale wapenhandel.”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: breivik, voorpost, n-sa, blood and honour |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.