30-11-12

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Onze ronde opmerkelijke uitspraken beginnen en eindigen we deze week in Borgerhout.

 

“Werkloosheid, onderwijs, tewerkstelling, huisvesting en mobiliteit. Als je investeert in die vijf punten, moet je niet focussen op veiligheid. Die komt dan vanzelf. Het is niet goed leven in Borgerhout. Vandaag nog steeds niet. De positieve vibe die de voorbije jaren door de stad is gegaan, is niet het gevolg van een fundamentele verandering. Het is niks meer dan dure marketing geweest. Een flinterdun laagje dat er prachtig uitziet maar zo doorprikt kan worden. Zeer veel mensen in Borgerhout leven in doffe ellende.” Gewezen Antwerps politiekorpschef Luc Lamine bekijkt wat er (niet) veranderd is tien jaar na de moord op de jonge Marokkaanse islamleraar Mohammed Achrak en de opstoot die erop volgde op de Turnhoutsebaan in Borgerhout. (Gazet van Antwerpen, 24 november 2012).

 

“Concrete voorbeelden? We zeggen: spreek niet van ‘plat du jour’, maar alleen van een ‘dagschotel’. Gebruik niet ‘boulangerie’ of ‘patisserie’, maar wel ‘bakker’. Je ziet trouwens dat je de creativiteit zo aanmoedigt. We hebben hier een broodjeszaak die ‘Het knapzakske’ heet, en een kapperszaak die naar de naam ‘De kapzone’ luistert. Leuk gevonden, vind ik. Zo versterk je de eigenheid van Halle. We willen geen Brusselse melting pot worden.” N-VA-schepen Mark Demesmaeker legt uit wat hij in zes jaar als schepen voor Vlaamse Zaken in Halle bereikt heeft. Na de verkiezingen op 14 oktober werd de N-VA uit de bestuursmeerderheid in Halle gewipt. (De Standaard, 24 november 2012)

 

“Het is op. Ik kan niet meer mee met deze bedrijfscultuur. Het is me te kil. Een topzware administratie en veel te veel regeltjes. Dat laatste is het gevolg van de Visa-crisis. Door de deur te sluiten voor eventuele misbruiken, hebben ze ook de deur gesloten naar menselijkheid. Flexibiliteit is héél ver te zoeken.” Antwerps stadsambtenaar Peter Van Lint, oprichter van de Witte Tornado’s-veegteams, gaat op vervroegd pensioen. De Antwerpse stadsadministratie is een kille machine geworden. (Gazet van Antwerpen, 24 november 2012).

 

“Een zatlap zoekt iets onder een lantaarnpaal. Een voorbijganger vraagt hem ‘Bent u iets verloren?’ ‘Jaja, mijn sleutels’. ‘En bent u die hier verloren?’ ‘Neeje, twee straten verder, maar hier is er tenminste licht.’ Filosoof Ruben Mersch legt uit waarom de regering het geld voor haar begroting niet haalt waar het zou moeten, maar waar het gemakkelijk te vinden is. Politiek is de kunst van het haalbare. (De Standaard, 25 november 2012)

 

“We hebben de plicht om over de Holocaust te praten tegenover onze kinderen. We moeten de getuigenis en de herinnering van de slachtoffers van het extreemnationalisme in stand houden. Vandaar het belang van dit museum.” Patrick Dewael vindt dat iedereen een bezoek moet brengen aan het Memoriaal, museum en documentatiecentrum over Holocaust en mensenrechten dat morgen haar deuren opent voor het publiek. (De Morgen, 26 november 2012)

 

(Kris Merckx) is toevallig dezer dagen het interessante boek De Taalgrens van Brigitte Raskin aan het lezen. En vernam daarin dat men bij het uitroepen van deze hymne tot volkslied van de Vlaamse Gemeenschap er wijselijk voor gekozen heeft ze te beperken tot de eerste twee strofen. Onder meer de vijfde is namelijk vrij bloederig met zinnen als 'En zegevierend grijnst hij op 's vijands trillend lijk'.” Kris Merckx hoort op televisie VB’ers De Vlaamse Leeuw zingen en herinnert zich wat hij onlangs las over die hymne. (Facebook, 26 november 2012)

 

“Het verleden van een gedecentraliseerd Europa werd opgehemeld, dat de Reformatie alleen mogelijk was omdat Luther was kunnen vluchten voorbij de grens. De ironie dat een politiek vluchteling gelauwerd werd, ging verloren aan de zaal. Een spreker uit Nederland had het over de logische gevolgen van deze EU, met een werkelijk centraal bestuur, een eigen leger en een eigen migratiebeleid. Het werd een vreemdsoortige kritiek, dat Europa daadkracht miste, maar dat we tegelijk Europa ook de macht om krachtdadig op te treden moeten ontzeggen.” Schrijver en komiek Joost Vandecasteele volgde een VB-colloquium over Europa en maakte vreemde momenten mee waarover hij een lezenswaardige column schreef. (De Standaard, 27 november 2012)

 

“In het Romeinse rijk is Borgerhout het dorp van Asterix (foto). Maar de druïde zit in Antwerpen en die zal geen toverdrankjes geven.” Volgens N-VA-districtsraadslid Patrick Paridaens zal de progressieve bestuursmeer-derheid in Borgerhout niet kunnen rekenen op steun vanuit het Antwerpse stadhuis. Zelf zouden we Bart De Wever niet vergelijken met een druïde, maar eerder met een Romeinse keizer. (Gazet van Antwerpen, 28 november 2012)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, borgerhout, antwerpen, n-va, actie, europa |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.