11-12-12

BESTUURSAKKOORD ANTWERPEN: BLAMING THE VICTIM

In een eerste reactie op het nieuwe bestuursakkoord voor Antwerpen hoorde je dat het vooral het verder zetten van het huidig beleid is, met accentver-schuivingen inzake mobiliteit (in de praktijk meer voorrang voor Koning Auto) en het aanscherpen van het rechten en plichten-verhaal (het recht op leefloon bijvoorbeeld, het minimum minimorum om te kunnen leven, wordt afhankelijk gemaakt van voorwaarden). Bart Brinckman (De Standaard) bevestigde in Terzake dat het toch wel een rechtser bestuursakkoord is, waarbij hij aanstipte dat het huidig (Antwerps SP.A-)beleid al “vrij rechts” is. (Foto: Bart De Wever bij de voorstelling van het bestuursakkoord, met in de achtergrond Marc Van Peel)

 

De verschillende politieke partijen en vakspecialisten gaan de volgende dagen het Antwerps bestuursakkoord ongetwijfeld verder analyseren. We kijken er naar uit. Volgens Marc Van Peel (CD&V) is de geest van Theodore Dalrymple uit de formateursnota van Bart De Wever (N-VA) gehaald. Excusez-nous, maar dat vinden we een raar verhaal. Dalrymple vindt dat alle sociale ellende in de eerste plaats de individuele verantwoordelijkheid is van mensen die zich niet gedragen zoals het hoort. Ongetwijfeld rust er een belangrijke verantwoordelijkheid op elk individu, maar mensen hebben niet allemaal evenveel kansen. Wie om welke reden dan ook minder scholing genoot, heeft bijvoorbeeld meer nood aan een sociale woning (en heeft meer kans op een ongezonder bestaan etc.). Het nieuwe bestuursakkoord voorziet wel een wijziging van de voorrangsregels voor sociale woningen (voorrang voor wie werkt), maar aan het basisprobleem van een tekort aan sociale woningen in functie van de Antwerpse bevolking wordt weinig of niet verholpen. Terwijl er al twintigduizend mensen op de wachtlijst voor een sociale woning staan. Voor wie geen blijf weet met zijn geld heeft het bestuursakkoord wel oog. Men onderzoekt de mogelijkheden voor "de uitbating van een groot, kwalitatief casino in Antwerpen".

 

Typerend is ook het verhaal over de sociale restaurants waar niet alleen aan een sociaal tarief kan gegeten worden, maar die ook en vooral een eerste kans op tewerkstelling zijn. In de formateursnota van Bart De Wever stond: “De verdere uitbouw van sociale restaurants bovenop de bestaande dienstencentra is niet wenselijk, en het is geen kerntaak van het OCMW om een sociale kruidenierswinkel uit te baten. In plaats van een parallel circuit te organiseren, onderzoekt de stad de mogelijkheid om te werken met cheques die geldig zijn bij reguliere handelaren en zelfstandigen (…).” Hiertegen was er protest, onder andere vanuit ACW-hoek. En wat staat er in het nieuwe bestuursakkoord? “De verdere uitbouw van sociale restaurants bovenop de bestaande dienstencentra is geen prioriteit voor het OCMW. Tevens is het geen kerntaak van het OCMW om een sociale kruidenierswinkel uit te baten. Daarom zoeken we hiervoor samenwerking met het middenveld. In plaats van verder in een parallel circuit te investeren, wenst de stad te werken met cheques die geldig zijn bij zowel sociale restaurants als bij reguliere handelaars en zelfstandigen (…).” Een wezenlijk verschil is er niet.

 

Ook op het vlak van discriminatiebestrijding is er geen wezenlijk verschil met de formateursnota, en dus een ruim onvoldoende. Het uitgangspunt “aandacht voor antidiscriminatie en racismebestrijding” wordt vermeld maar nergens concreet uitgewerkt. Bij de organisatie van de stadsadministratie wordt nu wel vermeld: “De stad aanvaardt geen enkele vorm van discriminatie op de werkvloer”. Maar een hoofddoek is nog altijd een onoverkomelijk probleem voor loketbedienden. Hoe er nu werk gemaakt gaat worden van discriminatie bij de politie (waar autochtone politieagenten al vaak niet willen optrekken met allochtone collega’s, om nog maar te zwijgen over hun optreden tegenover allochtone jongeren) wordt niet verteld. Hoe acties ondersteund worden tegen discriminaties bij de particuliere arbeidsmarkt en huisvesting komt evenmin aan bod. Terwijl wél groot belang wordt gehecht aan de tewerkstelling van sociaal zwakkeren als middel om een uitkering te vermijden. En er grote verwachtingen zijn naar de particuliere woningmarkt, vermits men zelf niet verder wil investeren in sociale huisvesting.

 

Sociaal kunnen we het bestuursakkoord niet noemen. Het is eerder blaming the victim, het slachtoffer de schuld geven. Het is niet omdat het Vlaams Belang het bestuursakkoord "wollig en onduidelijk", "een gemiste kans" en "van een echt kordaat rechts beleid is geen sprake" noemt, dat we dit bestuursakkoord wél kunnen aanvaarden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, de wever, van peel |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.