18-01-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Van een samenscholingsverbod naar aanleiding van een sms die niemand gezien heeft tot de hoofdredacteur van een krant die veroordeeld wordt tot het betalen van een schadevergoeding aan iemand die hij niet vernoemd heeft, voor uitspraken die hij niet heeft gedaan. Dit is Vlaanderen 2012, waar ook nog het doorbreken van het cordon sanitaire in Denderleeuw naschokte, en de Antwerpenaren op zoek moeten naar een nieuwe stadsslogan.  

 

“De partij schoof eerst de kwestie Brussel door naar haar congres van begin 2014, probeerde vervolgens de publieke opinie te sussen met de melding dat zij geen afscheiding maar ‘slechts’ confederalisme wil en gaf vorig weekend aan dat ze dit confederaal project pas in de loop van 2013 gaat invullen. Daarmee geeft de N-VA zelf toe dat ze tot nu toe gebakken lucht heeft verkocht. Sterker nog: al maanden propageert de partij een recept voor de zogenaamde ‘Belgische ziekte’, maar nu blijkt dat het hele medicijn nog ontwikkeld moet worden.” De N-VA wil België ontmantelen, maar weet bij God niet hoe. De Vooruitgroep heeft tien vragen waarop de N-VA nog nooit een antwoord heeft gegeven. (De Morgen, 11 januari 2013)

 

“Jullie lijden aan een soort van bewustzijnsvernauwing, jullie zijn extreem gefocust. Draagt De Wever een nieuw pak, Het Laatste Nieuws brengt het paginagroot. Doet hij een boude uitspraak, in De Morgen en De Standaard verschijnen vier pagina’s met opinie. De politieke tegenstander gedraagt zich even geobsedeerd. Ik begrijp het niet: het maakt hem alleen sterker. Hebben jullie echt geen andere onderwerpen? Europa bijvoorbeeld, of verdienen jullie daar geen geld mee?” Zelfs voormalig partijwoordvoerder Jeroen Overmeer, intussen kabinetschef van Vlaams minister Geert Bourgeois, heeft zijn bedenkingen bij de Bart De Wever-hype in de media. (dS Weekblad, 12 januari 2013)

 

“Gedoogsteun aan het eind van het cordon

Doet de doodgewaande demon weer verrijzen

De partners in dit sanitair pardon

Staan met bruine vingers naar elkaar te wijzen.”

Filip Van den Abeele becommentarieert de actualiteit met een poëtische toets. (De Standaard, 12 januari 2013)

 

“Het moment is belangrijk. Vlaams Belang is in crisis en zoekt een uitweg uit zijn isolement. Over de rol van het cordon in die ommekeer kan worden getwist, maar dat is niet de essentie. Die is: aantonen dat de zorgen van de kiezers kunnen worden beantwoord, zonder een aanpak van haat, discriminatie en uitsluiting. Daar ligt de grens. Denderleeuw is een mijlpaal. De leegloop dwingt Vlaams Belang tot gewetensonderzoek. Dit is dus niet het moment om de druk te verminderen.” De Standaard-hoofdredacteur Bart Sturtewagen legt uit waarom dit het moment niet is om het cordon sanitaire los te laten. (De Standaard, 12 januari 2013)

 

“Zoals de aaibaarheidsfactor van een tandeloos roofdier hoger is, is ook de kans groter dat een partij waarvan de electorale klauwen afgebot zijn, op de schoot wordt gekoesterd. En dus mag ze een beetje meespelen. Daarnaast is ook de oversteek van voormalige Vlaams Belang-tenoren naar de N-VA betekenisvol. Die operatie leidde niet alleen tot de politieke rehabilitatie van extreemrechtse individuen, maar baande ook hier en daar de weg voor de achterblijvers. Als een coauteur van het beruchte racistische 70-puntenplan een schepenambt kan opnemen in een centrumstad, waarom zou de goegemeente zich dan druk maken over drie (tot voor een paar weken) illustere onbekende Vlaams Belang-raadsleden in een kleine buurgemeente.” Politicoloog Johan Ackaert legt uit waarom dit het moment is waarom het cordon sanitaire toch wordt losgelaten. (De Standaard, 15 januari 2013)

 

“Ja, ik doe daar afstand van. Vorige week heeft ook Gerolf Annemans nog eens duidelijk afstand van dat plan genomen. Ik moet opletten, of ik ben nog de enige van wie ze denken dat ik erachter sta. (lacht) Ik heb daar in het begin blijkbaar niet goed over gecommuniceerd. Achteraf zei Ben Weyts me dat je bij dat soort zaken geen nuance in de discussie moet proberen te brengen. En hij had gelijk. Het had geen zin om uit te leggen dat sommige punten uit dat plan ondertussen in het beleid zijn opgenomen. Dat is ook niet meer aan mij.” Karim Van Overmeire overdrijft als hij zegt dat Gerolf Annemans “nog eens duidelijk afstand” heeft genomen van het zeventigpuntenplan. Zoals wij al schreven: om strategische redenen neemt Annemans nu afstand van het racistisch zeventigpuntenplan, maar voor de rest vind hij dat het “een historische rol” vervuld heeft en “de moeite waard” was. Dat is zoveel als zeggen dat het zeventigpuntenplan een goed idee was. (Knack, 16 januari 2013)

 

“Het veranderen van slogan bij een machtswissel is een courante praktijk. (…) Een nieuwe baas, een nieuwe slogan. Denk maar aan Napoleon. Toen die keizer werd, was het eerste wat hij deed de Marseillaise afschaffen.” Zoals bekend is de Marseillaise intussen opnieuw het Frans volkslied. Yves Leterme kent de Marseillaise zelfs beter dan het Belgisch volkslied. Voormalige reclameman Guillaume Van der Stighelen weet ook: “De slogan ’t Stad is van iedereen (…) krijgt nu een heel sterke emotionele lading en zal daardoor veel langer en dieper in ons collectief geheugen gaan zitten. En het is moeilijk, zo niet onmogelijk, om zoiets weer uit dat collectieve geheugen te wissen.” (Gazet van Antwerpen, 16 januari 2013) (Illustratie hierboven naar een idee van Robert Schalbroeck uit Wilrijk, in een lezersbrief voorbije maandag in Gazet van Antwerpen)

De commentaren zijn gesloten.