31-01-13

BARTJE OP HET STADHUIS (5)

In de gemeenteraadszaal op het Antwerps Schoon Verdiep hangen koperen platen met de namen van alle Antwerpse burgemeesters sinds 1409. Nu Bartje de burgemeestersstoel bezet werd de einddatum van Patrick Janssens’ burgemeesterschap gegraveerd in die koperen platen, en de naam van Bart De Wever toegevoegd. Bart De Wever al vereeuwigd voor de geschiedenis, en toen moest de eerste echte gemeenteraadszitting (foto) nog beginnen.

 

Het begon, vorige maandag 28 januari, zoals de meeste gemeenteraadszittingen de voorbije jaren begonnen: met een kwartier vertraging. Maar het was toch niet helemaal zoals vroeger. De nieuwe bestuursmeerderheid heeft het beginuur van 19.00 naar 19u30 verlaat “om iedereen de kans te geven op tijd in Antwerpen te zijn”. Desondanks begon de gemeenteraadszitting opnieuw met een kwartier vertraging. En anders dan vroeger was het later starten niet omdat er onvoldoende gemeenteraadsleden aanwezig waren, maar omdat men moest wachten tot Bartje er was.

 

Bartje leidde de vergadering strak maar vriendelijk. Wel had hij last van beginnersstress. Na de bespreking van het bestuursakkoord wilde hij meteen over naar het volgend agendapunt, en vergat hij warempel om de stemming over het bestuursakkoord te vragen. Gelukkig wezen zijn twee meer ervaren buurmannen op de collegebank Bartje erop dat hij nog om de goedkeuring van het bestuursakkoord moest vragen. Zowel maandag als dinsdag eindigde de gemeenteraadszitting ver over middernacht. Dat er nu meer oppositiepartijen zijn dan vroeger (nu: SP.A., VB, PVDA en Groen; vroeger: VB en Groen), en de oppositie ook alerter is dan vroeger, is daar niet vreemd aan.

 

De stemming over de afvaardiging naar de Raden van Bestuur van een aantal autonome gemeentebedrijven werd maandag uitgesteld naar de zitting dinsdag, en werd dinsdag vervolgens uitgesteld naar volgende maand. Decretaal is verplicht dat minstens eenderde van de bestuursleden van een ander geslacht is. Voor het autonoom gemeentelijk bedrijf Kinderopvang hadden de verschillende politieke partijen te weinig mannen afgevaardigd, voor alle andere autonome gemeentebedrijven te weinig vrouwen.

 

Het eerste politiek debat ging helaas over het dragen van een hoofddoek door verkozenen. Het VB was van haar melk nadat in Antwerpen en Deurne telkens één districtsraadslid bij haar eedaflegging een hoofddoek droeg. Het VB vroeg daarom een verbod voor het dragen van een hoofddoek bij gemeente- en districtsraadszittingen. Anke Van dermeersch: “Als ik met een kap van de Ku Klux Klan of een nazi-uniform naar de raad zou komen, dan is het kot hier te klein. De hoofddoek is net hetzelfde.” Dat de juridische dienst van het stadsbestuur een verbod op het dragen van een hoofddoek voor verkozenen onder andere als “een disproportionele inperking van een aantal (grond)rechten” noemde, wees de voormalige Miss België hautain af. PVDA, Groen en SP.A wezen het VB-voorstel om inhoudelijke redenen af; Bartje vroeg het voorstel om juridische redenen af te wijzen. Bij de N-VA deed verder niemand zijn of haar mond open, al was men ook daar geschokt door de bewoordingen van Anke Van dermeersch.

 

Tweemaal was Bartjes lichaamstaal veelsprekender dan Bartje met vijf columns in De Standaard zou kunnen zeggen. Een eerste keer toen Yasmine Kherbache (SP.A) datum na datum opsomde wanneer de N-VA-ministers Philippe Muyters en Geert Bourgeois meer geld voor de bouw van scholen in Vlaanderen hebben geweigerd. De SP.A- én CD&V-ministers wilden wél extra geld voor de bouw van scholen vrijmaken. De opsomming was pijnlijk voor de N-VA-partijvoorzitter én burgemeester.

 

Het bloed van Bartje kookte een tweede keer toen de SP.A-fractieleidster verweet een document van de stads-administratie over de kosten voor het vervangen van de slogan ’t Stad is van iedereen naar De Morgen gelekt te hebben. “Kijk me in de ogen”', zei Bartje tegen Yasmine. “Wilt u me zeggen dat de journalist de informatie had en u dan toevallig gebeld heeft voor een reactie?” Yasmine Kherbache: “Ik kijk u in de ogen. Ik heb niets gelekt en heb effectief een telefoon gekregen van de journalist.” Bartje geloofde haar duidelijk niet. Kherbache hield vol. “Het is niet omdat u informatie lekt naar journalisten en dan zegt dat u niet wil gequoot worden, dat ik dat ook doe.” En: “Ik hoop dat de informatie waarop u zich baseerde om een samenscholingsverbod uit te vaardigen op meer steunde dan uw indruk dat ik die nota aan de pers zou gelekt hebben.”

 

De nieuwe schepenen kijken verwonderd naar Antwerpen (Claude Marinower, Open VLD: “Op de drieënhalve weken dat ik de eer heb schepen van Onderwijs te mogen zijn, is een nieuwe wereld voor mij open gegaan”) en verwonderd naar hun agenda (Rob Van de Velde, N-VA: “Mijn agenda lijkt een honingpot. Iedereen wil er in zitten”). Bart De Wever beloofde beterschap, na de herhaalde vraag van Peter Mertens (PVDA) waarom De Wever over ‘beslist beleid’ persmededelingen verspreidt terwijl de beslissing nog moet genomen worden in de gemeenteraad. Bart De Wever: “Ik beloof u te proberen mijn Noord-Koreaanse neigingen te onderdrukken.” En het VB is tevreden. VB-gemeenteraadslid Wim Van Osselaer postte gisterenmorgen op Facebook: “Bart De Wever en zijn collega’s in het college zijn in de gemeenteraad opvallend veeeeeel vriendelijker tegenover het Vlaams Belang dan tegenover de linkse oppositiepartijen. Terecht natuurlijk."

 

Dat laatste is geen alleenstaand geval. In Brugge kreeg VB’er Alain Quataert na zijn toespraak in de gemeenteraad applaus van zijn collega’s van N-VA en Open VLD; en in Brasschaat werd VB-personeelslid Dimitri Hoegaerts aan een mandaat in de intercommunale Itegan geholpen met steun van de meerderheidspartijen N-VA en CD&V én oppositiepartij Open VLD, tegen een kandidaat van het progressieve Brasschaat 2012 in. Als de nood het hoogst is, leert men zijn vrienden kennen.

ANDRÉ GANTMAN (N-VA): “SCHAF HET STADSDICHTERSCHAP AF”

Het dinsdag in de Antwerpse gemeenteraad goedgekeurde bestuursakkoord van N-VA, CD&V en Open VLD is één zaak. Daarnaast probeert de N-VA alles weg te krijgen wat maar zou kunnen herinneren aan de Patrick Janssens-periode. Of het in het bestuursakkoord staat of niet. Tegen elke marketinglogica in werd beslist dat de slogan 't Stad is van iedereen weg moest zonder dat men een alternatieve slogan had. En als het aan N-VA-fractieleider André Gantman (foto 2) ligt, maandagavond in de Antwerpse gemeenteraad, moet ook het stadsdichterschap weg.

 

André Gantman zegt nu bij de Antwerpse regionale televisiezender ATV: “Ik zou graag hebben dat de Antwerpse stadsdichter ook mee zijn of haar schouders zet onder het integratieproces. Om een einde te stellen aan het wij-zij-denken, want ik denk dat taalkennis veel verder reikt dan zich gewoon kunnen behelpen met een taal aan een stadsloket of een winkel.” In de Antwerpse gemeenteraad zei André Gantman dat maandagavond wel anders: daar pleitte hij wel degelijk voor het afschaffen van het stadsdichter-schap, om dan de Vlaamse schrijvers anders in te zetten. De geluidsopname van de gemeenteraadszitting, die op een dvd bewaard wordt, kan opgevraagd worden om dit te bevestigen.

 

In Gazet van Antwerpen herhaalde Gantman bovendien zijn pleidooi: “Een taal leren is meer dan erin slagen zich te behelpen aan een stadsloket of in de supermarkt. Het is ook kennismaken met de eigenheid en diepe wortels van een beschaving. Ik zou graag hebben dat schrijvers, die te pas en te onpas zeggen wat zou moeten gebeuren, op het terrein contact zouden hebben met de nieuwkomers. Dat zij hen laten kennismaken met de waarde en betekenis van de Vlaamse literatuur. (…) Schaf het stadsdichterschap af en engageer deze schrijvers om nieuw inzicht te geven in de geschiedenis van de Vlaamse literatuur, in wat zij nu schrijven. Ik kan mij niet inbeelden dat zij op zo’n voorstel negatief zouden reageren.”

 

Dat André Gantman zich niet kan inbeelden dat iemand op zijn voorstel negatief zou reageren, dat zegt natuurlijk meer over André Gantman dan over wie zijn voorstel zou afwijzen. Ofwel is André Gantman van slechte wil, ofwel is hij onwetend over het Antwerps stadsdichterschap. Maar neem nu de vorige Antwerpse stadsdichter, Peter Holvoet-Hanssen. Die maakte naast de contractueel verplichte stadsgedichten, gedichten met Hobokenaars van verschillende afkomst, met allochtone jongeren van meerdere Deurnese scholen, met anderstalige Berchemse jongeren… Anderzijds hoeft dat niet per se de taak van een stadsdichter te zijn. Als huidig Antwerps stadsdichter Bernard Dewulf niets in die zin zou doen, het maakt hem een niet minder groot stadsdichter, en dichter tout court. Moet alles economische utiliteitswaarde hebben? Mag iets niet gewoon de zintuigen prikkelen?

 

Om het af te leren, toch nog één gedichtje:

 

Een stadsgedicht is geen gericht
geen gekke dwazernij
't is licht
en tevens ook voor mij
een ijle zotternij
... Niet vatbaar voor de dwaze jogger op dieet

die slechts de weg voor zich
herkent
en nimmer meer geniet

geen vogels en geen vlinders ziet
maar kreunend voor zich uit kijkt

en nijdig vloekt
en denkt
och had ik maar een enkele reis naar Timboektoe geboekt!

 

Gedicht van Joanna Bolsius gelezen op de Facebook-pagina Red de Stadsdichter!.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gantman, antwerpen, cultuur |  Facebook | | |  Print

30-01-13

VLAAMS BELANG WIL MENSENRECHTEN-SPANDOEK WEG

Hoe de N-VA zich gedraagt in Borgerhout kon je hier al lezen. En hoe is het met het kleinere Vlaams-nationalistisch broertje in Borgerhout, het Vlaams Belang?

 

Het Vlaams Belang zakte in Borgerhout van acht naar twee districtsraadleden. Voormalig VNJ-verbondsleidster Ledy Broeckx zetelt niet langer in de Borgerhoutse districtsraad. Ze was nochtans lijsttrekster voor het VB in Borgerhout en is niet elders verkozen, zodat het geen kwestie is van niet twee mandaten willen combineren. Fractieleider is Marc De Meyer die al te graag het Keltisch kruis aan zijn halsketting toont. Enige fractiegenote is Maria Balemans die er mee voor zorgde dat de gemiddelde leeftijd van de Vlaams Belang-kandidaten in Borgerhout op 14 oktober de hoogste van alle Vlaams Belang-lijsten was. Bij de eerste gelegenheid daartoe, in de districtsraadszitting van vorige week maandag 22 januari, vroeg Maria Balemans de spandoek Borgerhout steunt de mensenrechten. En jij?, met ook nog het logo van Amnesty International, uit de hall van het districtshuis te verwijderen (foto 1, grotere versie). Maria Balemans pleitte voor een politiek neutraal districtshuis.

 

Districts’burgemeester’ Marij Preneel noemde het erg dat 64 jaar na de goedkeuring van het Universele Verklaring van de Rechten van de Mens die rechten nog altijd niet gerespecteerd worden. Die rechten zijn zó belangrijk, ze overstijgen trouwens een organisatie als Amnesty International. De gewraakte spandoek zal niet verdwijnen vóór de afgesproken termijn (tot einde deze maand, morgen dus, nvdr.) en desgevallend zullen er nog acties komen om bijvoorbeeld het recht op onderwijs of op water voor iedereen te ondersteunen. Maria Balemans, die ingevolge het huishoudelijk reglement het laatste woord kreeg, vroeg zich toch nog bezorgd af wat er nog allemaal aan spandoeken opgehangen zou worden in en aan het districtshuis.

 

Maria Balemans heeft anders wel de leeftijd om te weten dat het Vlaams Blok/Belang niet vies is van spandoeken aan het Borgerhoutse districtshuis. De aanleiding was een betoging die het Vlaams Blok op 23 februari 1991 in Borgerhout wilde houden. Burgemeester Bob Cools verbood die betoging, maar gaf het Vlaams Blok wel de kans om in het centrum van Antwerpen te betogen. Wat het VB dan ook deed. Enkele dagen vóór de betoging bezetten een veertigtal Vlaams Blokkers enkele uren het districtshuis van Borgerhout. Op foto 2 zie je Filip Dewinter (l.), Wim Verreycken (m.) en Jurgen Ceder (r., intussen N-VA)  tijdens de actie waarbij een Vlaams Blok-spandoek aan het balkon op de eerste verdieping van het districtshuis opgehangen werd en affiches met een fotomontage van Koninklijk Commissaris voor het Migrantenbeleid Paula D’hondt aan de ramen van het districtshuis aangeplakt werden.

 

Bij het zien van een spandoek voor mensenrechten pleiten voor een ‘politiek neutraal’ districtshuis, en zelf partijspandoeken en -affiches  ophangen aan datzelfde districtshuis. Is dan niet wat tegenstrijdig? En is sensibiliseren voor mensenrechten geen beter idee dan opkomen voor een racistische partij?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: borgerhout, antwerpen, actie |  Facebook | | |  Print

29-01-13

CASAPOUND: PLANNEN VOOR BRANDSTICHTING, VERKRACHTING...

Gisteren kon je hier vernemen dat Voorpost donderdag in De Klokke in Duffel – oord waar voorbije zaterdag de eerste semi-publieke bijeenkomst van de ‘Autonome Nationalisten’ plaatsvond, met in de zaal onder andere aanhangers van Blood and Honour/Combat 18 – een infoavond inricht over Casa “Wij willen de erfgenamen van het fascisme zijn” Pound. CasaPound, vorige week nog eens in de kijker in Italië.

 

Op verzoek van de anti-terrorisme afdeling van de Italiaanse justitie heeft de onderzoeksrechter in Napels voorbije donderdag 24 januari arrestatiebevelen uitgevaardigd tegen tien CasaPound-leden. Onder hen: Emmanuela Florino (foto 1), dochter van een voormalig senator van de fascistische MSI en Alleanza Nazionale (AN). Huiszoekingen op achtentwintig plaatsen leverde een voorraad helmen, knuppels, pistolen en explosieven op. De aanhoudingen en huiszoekingen zijn het gevolg van een onderzoek dat rond de jaarwisseling 2010-2011 startte na mishandelingen van jonge anarchisten en bezoekers van sociale centra. Een confrontatie tussen CasaPound-leden en linkse universiteitsstudenten in april 2011 was een bijkomende reden.

 

De Italiaanse justitie ging op zoek naar bewijzen dat CasaPound en de – door Bert Deckers (RechtsActueel) bejubelde – studentenafdeling van CasaPound, Blocco Studentesco, een gewapende bende is. Het gooien van een molotovcocktail naar het sociaal centrum van Capodimonte versterkte het vermoeden van de Italiaanse justitie. Uit het onderzoek bleek ook dat de CasaPound-militanten opgeleid werden tot etnische haat en antisemitisme. In een lezerskring werd Mein Kampf van Adolf Hitler besproken. Illustratief is ook dat in het CasaPound-lokaal in Napels de grootste poster een foto is van de Italiaanse fascistische dictator Benito Mussolini (foto 2).

 

Het aanhoudingsbevel voor de tien CasaPound-militanten is uitvoerig gedocumenteerd, met maar liefst 427 bladzijden (vierhonderd zevenentwintig bladzijden). Uit onderschepte gesprekken bleek dat men van plan was de winkel van een goudsmid in Napels in brand te steken omdat de man een Jood is, en men zelfs van plan was om een Joodse universiteitsstudente te verkrachten. Bij CasaPound verwonderde men zich erover dat de andere studenten de Joodse studente als normaal behandelden. Bij andere onderschepte gesprekken werd genoteerd dat Adolf Hitler een goede burgemeester zou zijn, en dat er nooit gaskamers zijn geweest, noch deportaties naar concentratie- en vernietigingskampen.

 

De tien aangehouden CasaPound-leden zijn respectievelijk 21, 21, 23, 24, 25, 26, 27, 29, 32 en 46 jaar oud. Ze wonen in Napels, elders in Italië en in Latijns-Amerika. Twee werden in de gevangenis gestopt, vier kregen huisarrest en vier werden bijzondere verblijfsvoorwaarden opgelegd. Volgens de CasaPound-leiders Gianluca Iannone en Simone di Stefano zijn de aanhoudingen en huiszoekingen het gevolg van schrik voor het succes van CasaPound bij de verkiezingen volgende maand. Twee van de tien aangehoudenen zouden op de CasaPound-lijst staan voor de verkiezingen volgende maand, maar deelname aan verkiezingen kan toch geen reden zijn om niet in te grijpen bij criminele plannen en activiteiten. Of wel?

 

Is het na de vorige strapatsen en jongste nieuws over CasaPound nog echt nodig dat Voorpost zich donderdag gaat bezinnen over CasaPound? Of prikkelt het daarentegen Voorpost om te luisteren naar het verhaal van CasaPound?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: casapound, italië, internationaal, voorpost |  Facebook | | |  Print

28-01-13

VOORPOST: BIJSNIJDEN FOTO VERBERGT NAZI-SYMPATHIEËN

Als wij laatst schreven dat Voorpost kleiner maar radicaler wordt, dan is het natuurlijk niet dat Voorpost vroeger engelenkoor was. Bij Vlaams-nationalistische betogingen zingt Voorpost bijvoorbeeld wel eens uit volle borst het VMO-lied, het lied van de wegens een veroordeling als privé-militie ontbonden Vlaamse Militanten Orde.

 

Andere keren probeert men de extreemrechtse roots te verdoezelen. Wie naar het verslag van de jongste IJzerwake bij Voorpost surft, vindt daar een foto van Voorpost-militant Reinhard D. die graag de rug van zijn T-shirt toont omwille van de slogan ‘Rechts zonder complexen’ (foto 1). Rechts is D. wel degelijk. Meer zelfs. De foto die Voorpost publiceert is keurig bijgesneden zodat je niet de tatoeage ziet aan zijn rechterarm, aan de binnenkant van de pols. Daar staat een ‘88’ met een lauwerkrans (foto 2). De dubbele acht met een lauwerkrans verwijst naar tweemaal de achtste letter van het alfabet, zijnde HH, wat staat voor Heil Hitler. Een in neonazistische kringen veel gebruikte symboliek.

 

Het bijsnijden van de foto doet denken aan de Sovjet-Unie en China waar foto’s ook wel eens geretoucheerd werden. Maar vroeg of laat komt het hele verhaal toch bovendrijven. En wordt duidelijk wat men probeert te verdoezelen. Nog zoiets. Aanstaande donderdag 31 januari richt Voorpost in Vlaams Huis ‘De Klokke’ in Duffel een infoavond in over CasaPound. CasaPound, door Voorpost op haar website eufemistisch omschreven als een “Italiaanse politieke beweging”. CasaPound-leider Gianluca Ianonne is duidelijker in de omschrijving van zijn politieke beweging. In een interview met het Italiaanse weekblad L’Espresso zei hij: “Wij willen de erfgenamen van het fascisme zijn”.

 

De voorbije week werden in Napels tien CasaPound-leden aangehouden. De Italiaanse politie achterhaalde onder andere dat er plannen waren om een Joodse studente te verkrachten en een juwelierszaak gerund door een Jood in brand te steken. Morgen meer daarover op deze blog, met onder andere een foto van het CasaPound-lokaal in Napels. En wie prijkt daar aan de muur? Come and see tomorrow.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: voorpost, ijzerwake, casapound |  Facebook | | |  Print

27-01-13

VB-PARLEMENTSLID RIJDT DRONKEN DOOR ROOD LICHT

Het politieke pad van Wim Wienen (foto) liep de voorbije jaren niet over rozen. Een dieptepunt was het moment dat Wienen, de mediaspecialist van het VB, op heterdaad betrapt werd toen hij door een rood licht reed. Bij een alcoholcontrole achteraf bleek het Antwerps parlementslid ook teveel gedronken te hebben. Het leverde hem de bijnaam ‘Wankele Wim’ op. Bij de Vlaamse parlementsverkiezingen in 2009 was Wim Wienen slechts de 41ste qua voorkeurstemmen bij de VB’ers in de provincie Antwerpen, maar door zijn goede plaats op de opvolgerslijst werd hij op slag Vlaams Parlementslid.

 

Het dronken rijden van Vlaams parlementslid Flor Koninckx haalde in 2008 uitgebreid de kranten. Dat Flor Koninckx bekend was van de Kijk Uit!-verkeerstips op televisie maakte de zaak natuurlijk extra pikant. Flor Koninckx was door  Steve Stevaert bij de SP.A binnengeloodst en zetelde voor die partij als verkeersdeskundige in het Vlaams parlement. Het leedvermaak bij het Vlaams Belang was groot. Een jaar later herinnerde het Vlaams Belang nog eens aan de zaak: de inleiding die je hierboven kan lezen is niets anders dan een tekst op de website van het Vlaams Belang waarbij we de naam van Flor Koninckx vervangen hebben door die van Wim Wienen, ‘verkeersdeskundige’ vervangen hebben door ‘mediadeskundige’, enzomeer. Want jawel, Antwerps VB-parlementslid en gewezen gemeenteraadslid Wim Wienen is betrapt op dronken door een rood licht rijden.

 

Anders dan met Flor Koninckx staat het bericht over Wim Wienen dit weeekend enkel in De Standaard en Het Nieuwsblad, niet in alle kranten. Waar en wanneer het dronken door een rood licht rijden is gebeurd, staat er niet bij. Wel vernemen we dat de politie Vlaams parlementsvoorzitter Jan Peumans (N-VA) uit zijn bed belde met de vraag of ze de toestemming nodig hadden om de alcoholtest af te nemen. Je zal maar uit je bed gebeld worden met de vraag of een dronken VB’er aan een alcoholtest mag onderworpen worden! Wim Wienen stelde voor een minnelijke schikking te regelen, maar het parket-generaal achtte de feiten te ernstig en richtte een verzoek aan het Vlaams parlement om Wienens parlementaire onschendbaarheid op te heffen, zodat Wienen vervolgd kan worden voor de politierechtbank.

 

De Commissie voor de Vervolgingen buigt zich woensdag over het verzoek. Wim Wienen verzet zich niet tegen de opheffing van zijn parlementaire onschendbaarheid. “Ik druk mijn spijt uit over wat gebeurd is en buig deemoedig het hoofd”, zegt Wim Wienen intussen. Na de beraadslaging in de Commissie voor Vervolgingen neemt de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement de eindbeslissing. Collega-parlementsleden verdedigen die publieke procedure. “Parlementsleden hebben een voorbeeldfunctie en moeten in dit soort gevallen maar op de blaren zitten”, klinkt het. Aangezien Wienen op heterdaad werd betrapt, is het strikt genomen niet nodig om de opheffing van zijn onschendbaarheid te vragen. Dat staat zelfs letterlijk in de grondwet, maar in de praktijk neemt het parket-generaal wel eens meer het zekere voor het onzekere.

 

De straf die Wim Wienen kan oplopen? Als de politierechter oordeelt dat Wienen door het rood licht reed omdat hij dronken was, ligt de minimumstraf op 1.200 euro, aangevuld met een 250 euro voor allerlei kosten. Doorgaans wordt daar ook een rijverbod aan gekoppeld. Is de rechter van oordeel dat het om twee verschillende verkeersovertredingen gaat, komt er nog een boete voor door het rood rijden bij van een 180 euro. Wim Wienen is niet het enige VB-parlementslid die dronken rijden wordt aangewreven. In 2007 signaleerde La Dernière Heure dat een auto-ongeval in Brussel veroorzaakt was door een dronken Frank Creyelman, VB-parlementslid uit Mechelen. En het is niet enkel bij het VB dat men wel eens in de fout gaat. Recenter verloor het Brugse parlementslid Mercedes Van Volcem (Open VLD) haar onschendbaarheid omdat ze (ook al) het rood licht negeerde.

 

De laatste keer dat Wim Wienen uitgebreid de kranten haalde was toen hij in als Vlaams parlementslid aan minister voor Media Ingrid Lieten vroeg waarom in de VRT-soap Thuis aan de toiletdeuren van café Zus en Zo de bordjes Hommes en Femmes hangen. Franstalige bordjes!

00:13 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wienen |  Facebook | | |  Print

26-01-13

BARTJE OP HET STADHUIS (4)

Maandag wacht Bartje zijn eerste gemeenteraadszitting na de installatievergadering van de nieuwe gemeenteraad op 2 januari. Met 54 onderwerpen is het naar Antwerpse normen een superkorte agenda, maar toch zou het wel eens een lange avond kunnen worden. Als de zaak al beperkt blijft tot één gemeenteraadszitting. En morgenavond kan Bartje niet eens vroeg gaan slapen.

 

Als derde punt op de agenda staat de planning en organisatie van de gemeenteraadscommissies. Een snoodaard zou dat natuurlijk kunnen aangrijpen om het eerste besparingsplan van Bartje te kraken. Eén van de voorstellen is immers de gemeenteraadscommissies voor Financiën en Openbare Werken van 44 naar 26 leden terug te brengen, en de andere gemeenteraadscommissies van 32 naar 26 leden. Dat zou heel wat zitpenningen besparen. In theorie toch. Volgens Leen Verbist (SP.A) kwam naar de gemeenteraads-commissies Financiën en Openbare Werken doorgaans maar de helft van de uitgenodigde gemeenteraadsleden. De helft van 44 is 22. Met voortaan 26 leden is er dus niet echt winst te boeken met het inkrimpen van het theoretisch aantal leden voor die gemeenteraadscommissies.

 

Vanaf het zevenste agendapunt moeten een aantal stadsafgevaardigden aangeduid worden bij het Stedelijk Onderwijs, het Gemeentelijk Havenbedrijf, het Gemeentelijk Parkeerbedrijf, het Gemeentebedrijf Kinderdagverblijven, het Gemeentebedrijf Stadsplanning, enzovoort. De afgevaardigden voor de intercommunales is voor een volgende keer. Als punt 18 is de bekrachtiging van het samenscholingsverbod in Borgerhout geagendeerd. Bartje kan wel een samenscholingsverbod uitvaardigen, maar dat moet nadien wel bekrachtigd worden in de gemeenteraad. Bartje zal die bekrachtiging wel krijgen, maar er valt natuurlijk wel iets te vertellen over een samenscholingsverbod voor een berichtje op een schimmige blog en geen enkel geziene sms.

 

Punt 42 is de bespreking van het bestuursakkoord. Onnodig om te zeggen dat hier wel een paar mensen hun zeg over willen doen. Dat het dumpen en vervangen van de slogan ’t Stad is van iedereen volgens een nog onvolledige berekening van de stadsadministratie tot een half miljoen euro kan kosten, bijvoorbeeld. Zodat er van de theoretische besparing op de werking van het college en de gemeenteraad van ook circa een half miljoen euro over zes jaar niets meer overblijft waar de burger iets aan heeft. Over het loon van de twee nieuwe ondervoorzitters bij het OCMW, Chris Morel (N-VA) en Eddy Baelemans (Open VLD, voor drie jaar), is er nog altijd discussie.

 

Volgens de N-VA is er geen extra kost: het vast loon voor de ondervoorzitters vervangt de zitpenningen die ze anders zouden krijgen. Volgens de SP.A is er over zes jaar een meerkost van 850.000 euro. Marco Laenens (vroeger Open VLD, nu N-VA) geeft toe dat er geen verschil is in de taakinvulling van de vicevoorzitters vroeger en de ondervoorzitters nu: een vice- dan wel ondervoorzitter vervangt de voorzitter als die verhinderd is. Niet alleen verschilt echter de vergoeding. Onder Patrick Janssens was er een verdeling van de mandaten over de verschillende politieke partijen: OCMW-voorzitter: SP.A, ondervoorzitters: N-VA en Open VLD. Onder Bart De Wever is het anders: OCMW-voorzitter: N-VA, ondervoorzitters: N-VA en Open VLD, met de afspraak dat na drie jaar de Open VLD'er vervangen wordt door een N-VA'er. Alles voor de N-VA en niets voor de rest.

 

Na de bespreking van het bestuursakkoord wachten Bartje en zijn collegeleden elf interpellaties en nog een heikel punt. Slechts één interpellatie van het VB (over incidenten op het openbaar vervoer), vier interpellaties vanwege de SP.A (over de inplanting van een nieuwe gevangenis, de gronden van Opel Antwerpen, staatsgronden langs de ring in Berchem, en het nieuwe voetbalstadion), twee interpellaties van de PVDA (over het samenscholingsverbod in Borgerhout en over democratische besluitvorming), en vier interpellaties van Groen (over uitspraken van Marc Van Peel over de relatie tussen de stad Antwerpen en het district Borgerhout, de ondertunneling van een weg aan het vliegveld van Deurne, het capaciteitstekort in de Antwerpse scholen, en als monumenten beschermde stadseigendommen). En dan moet nog een hoofddoekenkwestie besproken worden.

 

Tot overmaat van ramp wordt dinsdag in De Standaard een nieuwe column van de partijvoorzitter-parlementslid-burgemeester en morele leider verwacht. Een column die Bart De Wever gewoonlijk op zondagavond tot een stuk in de nacht schrijft. Meer reacties uitlokken dan op zijn column over hiphopliefhebbers twee weken geleden zal moeilijk zijn. Maar Bartje zal zijn best doen. Ook al moet hij daarvoor een stuk van zijn slaap laten.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bartje op het stadhuis, antwerpen |  Facebook | | |  Print

25-01-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Deze week onder andere Luk Lemmens, eerste gedeputeerde bij het Antwerps provinciebestuur die bevraagd wordt over de IJzerwake, een interview met zanger-en-nog-veel-meer Tom Barman waarin een brief van Bart De Wever vermeld wordt, en Bart Debie die terugblikt op zijn periode als Antwerps gemeenteraadslid en het gedrag van zijn toenmalige fractiegenoten (foto: Bart Debie in de Antwerpse gemeenteraadszaal).

 

“Op dat ogenblik werd de onvrede zo groot dat de alternatieve IJzerwake ontstond. Ik kan niet ontkennen dat het Vlaams Belang daarin bijzonder actief was maar dacht ook: we hebben de IJzerbedevaart verloren aan Spirit en de Anciauxs van deze wereld, gaan we nu ook nog de IJzerwake volledig in handen laten van het Vlaams Belang? Ik ben dan toegetreden tot het IJzerwakecomité, maar achteraf bekeken was die keuze naïef.” N-VA’er Luk Lemmens over zijn toetreden tot het IJzerwakecomité. (Joods Actueel, januari 2013)

 

“Het was echt geen Staf de Clercqherdenking zoals sommigen het voorstellen, maar een bloemenhulde waarbij een vijftiental mensen werden vernoemd. En ik noem het ongelukkig dat daar inderdaad Staf de Clercq bij was. Ik weet niet hoe goed u de IJzerbedevaart kent, maar ook daar stonden steevast soortgelijke herdenkingsmomenten op het programma en dergelijke bloemenhuldes behoorden tot de standaardrituelen (…). Maar ik heb nooit bloemen op het graf van De Clercq gelegd want ook dat is één van de dingen die over me verteld worden.” Luk Lemmens regisseerde onder andere de IJzerwake in 2004 waar hulde gebracht werd aan VNV-leider en collaborateur Staf de Clercq. Het is goed dat Lemmens die huldiging nu “ongelukkig” noemt, maar anderzijds minimaliseert hij ook die huldiging. Het ging over meer dan het neerleggen van bloemen: De Clercqs portret stond reuzengroot op de weide, en dat zal de regisseur van die IJzerwake toch niet vergeten zijn. De gehuldigden bij de IJzerbedevaart zijn daarenboven doorgaans van een ander kaliber dan bij de IJzerwake. (Joods Actueel, januari 2013)

 

“In de nasleep van de oorlog werden sommige mensen zeker gestraft op een manier die niet in verhouding stond met hun daden. Maar hierin ligt ook de grote fout die altijd gemaakt werd in de Vlaamse beweging: men vergrootte de repressie uit en men minimaliseerde de collaboratie. Dat is verkeerd.” Een goed punt voor Luk Lemmens, maar de vraag werd niet gesteld of hij nog steeds naar de IJzerwake gaat en/of opgestapt is uit het organisatiecomité. Het bleef immers niet bij de “ongelukkige” bloemenhulde in 2004, vorig jaar werden bloemen neergelegd voor Wies Moens, oprichter van het Verdinaso en bij verstek ter dood veroordeeld voor collaboratie. (Joods Actueel, januari 2013)

 

“Nu moet ik opletten, want alles wat je over De Wever zegt, komt hem goed uit. Zelfs als je hem met de jaren dertig vergelijkt, daar haalt hij nog profijt uit. (sarcastisch) Die man zit op een ongelooflijke wolk van positivisme. Ik las dat hij ooit een verdachte bestelwagen met Oost-Europese nummerplaat heeft gesignaleerd omdat hij vreemde mannen zag rondlopen op een werf. Het bleek om metaaldieven te gaan, die op heterdaad werden betrapt. Bon, zijn dan plots alle Roemeense bouwvakkers verdacht? Voor sommigen wel. En waarom? Omdat ze het werk van de ‘goeie Vlamingen’ afpakken. Met dat soort veralgemeningen zijn we de angst voor het vreemde aan het aanmoedigen.” Topadvocaat Sven Mary over de samenleving waar Bart De Wever en de Antwerpse procureur des konings Herman Dams ons naartoe willen brengen. (Gazet van Antwerpen, 19 januari 2013)

 

“Het wijdverspreide drugsgebruik is een gevaar voor iedereen. Daar moet iets aan gebeuren. Maar hoe gaat dat in een land waar de celstraffen tot drie jaar niet worden uitgevoerd? (…) Die veroordeelden krijgen aan de gevangenispoort te horen dat ze weer naar huis mogen. En dát zijn vaak de dealers en verslaafden die diefstallen hebben gepleegd. Zolang je hen niet snel en efficiënt kunt straffen, is zo’n oorlog tegen drugs bij voorbaat kansloos. Bovendien: wat haalt het uit om gebruikers te bestraffen met een GAS-boete? De Grote Jannen betalen dat met de glimlach. En de verslaafden help je er niet mee.” Sven Mary gelooft niet dat de strijd tegen drugs kan gewonnen worden op de manier waarop Bart De Wever het wil doen. (Gazet van Antwerpen, 19 januari 2013)

 

“Antwerpen is nog altijd zijn stad. Bart De Wever (N-VA) is er inmiddels burgemeester. (Tom) Barman, in 2006 voorman van de actie 0110 voor verdraagzaamheid en tegen verzuring en racisme, ziet vooralsnog geen reden tot bezorgdheid. Ook al kreeg hij destijds een brief van De Wever waarin deze de initiatiefnemers verzocht te stoppen met de actie.” Ook al duurt het meer dan zes jaar, het geraakt toch bekend. Bart De Wever, in 2006 slechts als kartelpartner van de CD&V in staat deel te nemen aan de gemeenteraads-verkiezingen, vroeg de organisatoren van de 0110-concerten om niet door te gaan met hun initiatief voor meer verdraagzaamheid, in de praktijk: tegen het Vlaams Belang. (De Morgen, 21 januari 2013)

 

“De Wever is nu burgemeester, dan moet je verzoener zijn. Maar hij is een ruziemaker. Hij stigmatiseert groepen. Maar ik vind dat hij de kans moet krijgen. Alleen: zodra je iets zegt, komen er mensen naar me toe: Tom, is het waar dat jij op De Wever gestemd hebt? Het is tekendend: de polarisering groeit. Het stamdenken. En dan ben ik natuurlijk ook zo tegendraads, dat ik echt niet ga zeggen dat ik niet op hem heb gestemd.” Heb je op hem gestemd, Tom? “Natuurlijk niet.” Tom Barman over de nieuwe Antwerpse burgemeester en zijn eigen stemgedrag. (De Morgen, 21 januari 2013)

 

“Sommige (gemeente)raadsleden daalden zelfs tijdens een avondlijke vergadering af in de bureaus van het stadhuis en gingen daar dan de toners uit de printers halen en staken hun lege er in ! In mijn woordenboek heet zoiets ‘diefstal’. Het meest straffe van al is dat het uitgerekend raadsleden van de toenmalige grootste oppositiepartij (= het Vlaams Belang) waren die zich hieraan schuldig maakten. Terwijl de fractieleider (= Filip Dewinter) in de raadszaal burgemeester Janssens verweet een  ‘kaviaarsocialist’ te zijn, roofden sommige van zijn eigen raadsleden het stadhuis leeg.” Bart Debie over de extraatjes voor Antwerpse gemeenteraadsleden. (Bart Debie, een Vlaming in de wereld, 23 januari 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, lemmens, ijzerwake, de wever, antwerpen, 0110, debie |  Facebook | | |  Print

24-01-13

N-VA BORGERHOUT BEKRITISEERT WAT BART DE WEVER DOET

Maandag zijn in Antwerpen de laatste drie districtsraden geïnstalleerd. Die van Hoboken, Wilrijk en Berendrecht-Zandvliet-Lillo. Met telkens een N-VA’er als districts’burgemeester’. Onder Patrick Janssens mocht de Eerste Burger in een district zich nog districtsburgemeester noemen. Onder Bart De Wever mag dat niet meer. Nu moet hij of zij ‘voorzitter districtscollege’ genoemd worden. Een weinig tot de verbeelding sprekende titel, en dat is blijkbaar de bedoeling van de nieuwe heersers op ’t stadhuis.

 

Ook maandag was er in Borgerhout de eerste districtsraadsvergadering na de installatie van de districtsraad. Met vier verschillende partijen in de oppositie (Open VLD, 1 zetel; CD&V, 1 zetel; VB, 2 zetels: N-VA, 7 zetels) belooft het een harde oppositie te worden, want geen oppositiepartij wil onder doen voor een andere. Er was de voorbije weken even heisa omdat Zohra Othman (PVDA+) in een interview zei desgevallend de Borgerhoutse bevolking te mobiliseren, maar de Borgerhoutse oppositiepartijen zwaaiden maandag al met de mobilisatie van Borgerhoutenaren: de resultaten van een wijkvergadering hier, de handtekeningen op een petitie daar. De N-VA-oppositie wordt daarenboven ondersteund door de N-VA-kabinetten op het Antwerps stadhuis, met de iPad binnen handbereik live tijdens de districtsraadsvergadering. Alleen is het voor de N-VA nog zoeken naar een geloofwaardige oppositierol.

 

N-VA-fractieleider Alain Herremans (rechts op de foto, naast Bart De Wever) nam tot tweemaal toe de Borgerhoutse progressieve meerderheid op de korrel met… wat De Grote Leider op het Antwerps stadhuis zelf doet. Herremans besloot zijn tussenkomst over het Borgerhouts bestuursakkoord met de klacht dat het ongehoord is dat het bestuursakkoord al op de districtswebsite staat nog voor het districtsbestuursakkoord is goedgekeurd in de districtsraad. Maar wat deed Bart De Wever toen hij op een persconferentie in ’t MAS de nieuwe stadsbestuursploeg voorstelde? Hij wimpelde bijna alle vragen over het bestuursakkoord af door te verwijzen naar de website van de stad Antwerpen waar op hetzelfde ogenblik het stadsbestuursakkoord door iedereen kon gelezen worden. Uiteraard was dat toen niet goedgekeurd door de gemeenteraad. Nu trouwens ook nog niet.

 

Een tweede maal ging de N-VA-fractieleider uit de bocht toen hij districts’burgemeester’ Marij Preneel (Groen) bekritiseerde omwille van haar commentaar bij het door Bart De Wever uitgevaardigd samenscholingsverbod op 12 januari. Preneel had moeten zwijgen, want veiligheid behoort niet tot de bevoegdheid van het district. Tevoren had de verzamelde oppositie wel geëmmerd dat het bestuursakkoord van Borgerhout te weinig aandacht heeft voor veiligheid. En Preneel had de kans gemist om te tonen dat ze wil samenwerken met het stadsbestuur. Bart De Wever heeft anders ook geen contact opgenomen met het Borgerhoutse districtsbestuur, vooraf noch achteraf. En had de districts’burgemeester’ moeten zwijgen? Marij Preneel: “Ik handel niet anders dan Bart De Wever. Wanneer een hogere overheid iets zegt over Antwerpen, reageert hij ook meteen. Wanneer iemand een beslissing neemt die een impact heeft op Borgerhout is het mijn plicht om te reageren.”

 

Het is niet alleen de SP.A in de Antwerpse gemeenteraad die moet uitkijken nu niet bij Bart De Wever te bekritiseren wat in feite beleid van Patrick Janssens is. Wil de N-VA geloofwaardig zijn, kan de partij in Borgerhout niet aanklagen wat de partij en haar kopstukken elders in Antwerpen zelf ook doen. Maandag zondigde de N-VA in Borgerhout al twee keer tegen dit principe.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: borgerhout, antwerpen, herremans, n-va |  Facebook | | |  Print

23-01-13

NA VOEREN, DE VLAGGENKWESTIE IN BRASSCHAAT

Vlaggen en symbolen zijn belangrijk voor de Vlaamse identiteitsvorming. Toch in de ogen van Vlaams-nationalisten. Ico Maly schreef er pas nog een opiniebijdrage over, maar we zouden ook kunnen verwijzen naar José Happart. In de jaren tachtig was José Happart (waarnemend) burgemeester van Voeren, lieflijk dorpje gekneld tussen de provincie Luik en de Nederlandse grens. Enkel administratief behorend tot de provincie Limburg en Vlaanderen. Als José Happart weigerde de Vlaamse Leeuwvlag uit te hangen op Vlaamse feestdagen werd vanuit Hasselt telkens weer iemand gestuurd die manu militari de Vlaamse Leeuwvlag aan het gemeentehuis van Voeren moest ophangen.

 

Maandag doken in de pers berichten en foto’s op van de bevlagging aan het gemeentehuis van Brasschaat. Burgemeester Jan Jambon, ook N-VA-fractieleider in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, had opdracht gegeven om de Vlaamse Leeuwvlag in het midden van het gemeentehuis op te hangen, vlak boven de officiële ingang (foto met v.l.n.r. de vlag van de provincie Antwerpen, de Europese vlag, de Vlaamse Leeuwvlag, de Belgische vlag en de vlag van Brasschaat). Bij ’t Pallieterke reageerde men enthousiast. “Goed zo, Jan! Maar, waar blijven de andere N-VA-burgemeesters om die vlagherschikking uit te voeren?”, schreef ’t Pallieterke gisteren nog.

 

Bij de CD&V, die jarenlang de burgemeester leverde in Brasschaat, schoot de herschikking in het verkeerde keelgat. De CD&V nam het niet dat de beslissing eenzijdig was genomen. Bovendien is deze herschikking in strijd met de Vlaamse omzendbrief van maart 2009 die vastlegt in welke volgorde de Belgische, Vlaamse en andere vlaggen aan officiële gebouwen moeten opgehangen worden. Verrast had de CD&V-Brasschaat niet mogen zijn. Adinda Van Gerven (N-VA, Brasschaats schepen voor Vlaamse aangelegenheden) zei in november vorig jaar in De Morgen dat ze vond dat de Vlaamse vlag, en dus niet de Belgische, in het midden moest hangen aan het gemeentehuis.

 

Een paar dagen later wilde Adinda Van Gerven bij een interview in De Standaard niet meer praten over die Vlaamse vlag-kwestie, maar het is toch niet omdat een N-VA’er er geen publieke verklaringen meer over wil afleggen dat de diepste aspiraties opgeborgen zijn. En dus verhuisde de Vlaamse Leeuwvlag in Brasschaat naar de prominentste plaats aan het gemeentehuis, en drong zich overleg op binnen het Brasschaatse schepencollege. De oplossing die uit de bus kwam is nog maar vier vlaggen uit te hangen, zodat geen enkele vlag in het midden kan hangen. De Vlaamse vlag niet, maar ook de Belgische vlag niet. Om dat mogelijk te maken verdwijnt de vlag van de provincie Antwerpen in de lappenmand.

 

Bij de politici is iedereen tevreden. CD&V-fractieleider Niels de Kort is tevreden. “Vooral omdat er constructief samengewerkt is tussen de coalitiepartners. Daar was het ons in de eerste plaats om te doen, namelijk dat er geen eenzijdig dictaat is bij het besturen van de gemeente.” Ook bij de N-VA is men content. Jan Jambon: “We hebben bereikt wat we wilden, namelijk dat er geen onderscheid wordt gemaakt tussen de Belgische driekleur en de Vlaamse leeuw én we zijn wettelijk in orde.” Oppositiepartij Brasschaat 2012, naar eigen zeggen een ‘Progressief Politiek Project’, vindt de oplossing die uit de bus kwam een “schitterend politiek compromis”.

 

Wel zegt Brasschaat 2012 ook nog: “Hoeveel tijd had er niet aan iets nuttigers besteed kunnen worden, wanneer er voorafgaandelijk overleg had plaatsgevonden?” Wat men er bij het provinciebestuur van vindt, werd niet gevraagd door de plaatselijke pers. Meer zelfs, de pers somt op welke vlaggen nu zullen hangen aan het Brasschaats gemeentehuis en verzwijgt welke vlag daarvoor naar de lappenmand is verwezen.

 

Bij uitbreiding van het begrip ‘Hoe meer zielen, hoe meer vreugde’ zouden we kunnen zeggen: ‘Hoe meer vlaggen, hoe meer vreugde’. In Brasschaat hebben ze echter andere prioriteiten.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: brasschaat, provincie antwerpen, jambon |  Facebook | | |  Print

22-01-13

ISRAËL KIEST TUSSEN RECHTS, ULTRARECHTS EN EXTREEMRECHTS

In Israël worden vandaag parlements-verkiezingen gehouden. De strijd gaat vooral tussen rechts, ultrarechts en extreemrechts, schrijft De Groene Amsterdammer deze week en wordt hierin niet tegengesproken door anderen.

 

Niet minder dan 34 partijen nemen deel aan de parlementsverkiezingen, en het is moeilijk te volgen wie van wat afsplit en wie met wie samengaat. Partijen worden gesticht en opgedoekt met maar een doel: de herverkiezing van ambitieuze politici. De kersverse formatie Likoed Beitenoe brengt de huidige Israëlische premier Benjamin Netanyahu rechts op foto 1) samen met zijn beruchte vorige maand afgetreden minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman (links op foto 1). Lieberman moest aftreden nadat het Openbaar Ministerie een onderzoek naar hem had bevolen. Hij kan intussen wel campagne voeren, maar zolang het onderzoek loopt niet meer opnieuw minister worden.

 

Jan van der Putten omschrijft in De Groene Amsterdammer Benjamin Netanyahu als een “havik” en Avigdor Lieberman als een “haai”. De eerste liet zich vooral kennen als de ijzeren premier die vriend en vijand trotseerde en alle onderhandelingen met de Palestijnen blokkeerde, de tweede als de agressieve minister van Buitenlandse Zaken die de rest van de wereld tegen Israël in het harnas joeg. Hun nieuwe partij zakte tijdens de kiescampagne in de peilingen, ten voordele van Habajit Hajehoedi (‘Het Joods Thuis’) van de veertigjarige softwaremagnaat Naftali Bennet (foto 2). Een supernationalistische extremist bij wie vergeleken Benjamin Netanyahu “een man met linkse neigingen” en Avigdor Lieberman “een toonbeeld van gematigdheid” is.

 

Naftali Bennet wil Gaza en de Westelijke Jordaanoever inlijven. In zijn ogen zijn ze al Israëlisch grondgebied en moeten de Palestijnen er weg, desnoods met een oprotpremie. De charismatische Bennett is het idool van de kolonisten en van veel Likoed-stemmers die vinden dat Netanyahu en het Israëlische leger de nederzettingen niet genoeg verdedigen. Benett maakte in december furore met zijn opmerking dat hij een militair bevel om een joodse familie uit hun huis te zetten – uiteraard bedoelde hij een kolonistenfamilie in een illegale nederzetting – niet zou opvolgen en liever de gevangenis inging. Grote verontwaardiging bij Netanyahu. Een militair bevel weigeren?! Waarop de kolonisten zeiden: “Zie je wel, we kunnen Netanyahu niet vertrouwen”.

 

Als reactie op het waarschijnlijk stemmenverlies aan Habajit Hajehoedi werden op de Likoed Beitenoe-lijst steeds meer ultrarechtse mannen vooraan op de lijst geplaatst, ten nadele van de gematigde rechtsen. En vermits men in Israël het systeem van voorkeurstemmen niet kent, is de volgorde op de partijlijst nog meer bepalend dan bij ons. Het oppositiekamp is versnipperd en gedemoraliseerd. De neergang van de grootste oppositiepartij, Kadima (‘Voorwaarts’), lijkt niet te stoppen. De Arbeiderspartij, eens Israëls dominante partij, maakt onder haar nieuwe leider, de vroegere tv- en radiojournaliste Shelly Jachimovitsj, een comeback en zal waarschijnlijk de grootste oppositiepartij worden. Een andere tv-persoonlijkheid lanceert Jesh Atid (‘Er is een toekomst’), maar belangrijker is dat ego’s de vorming van een centrum-links blok in de weg staan.

 

Het massaal protest tegen de sociale ongelijkheid de voorbije maanden brengt ook geen aarde aan de dijk. “Op het hoogtepunt kwamen in Tel Aviv bijna een half miljoen mensen de straat op. Iedereen riep dat Netanyahu met ingrijpende hervormingen moest komen of anders weg moest. Het conflict met de Palestijnen werd zorgvuldig buiten de discussie gehouden, want men was bang dat die kwestie tweespalt zou zaaien in de beweging. Maar daarmee werd wel een van de belangrijkste oorzaken van de sociale crisis ontweken: de subsidies voor de kolonisten en de kolossale uitgaven voor het leger en de bezetting.

 

Netanyahu beloofde hervormingen, maar daarvan is vrijwel niets terechtgekomen. De premier is erin geslaagd het publieke debat te verleggen naar het terrein dat hem het meest vertrouwd is: veiligheid. Zodra de veiligheid in het geding komt, wijkt al het andere en schaart het volk zich, boven partijverschillen uit, in meerderheid achter zijn doortastende aanvoerder. (…) Door de angst erin te houden probeert Netanyahu zijn leiderschap te verstevigen. Daar komt bij dat er een steeds grotere scepsis heerst over de mogelijkheid van vrede met de Palestijnen. (…) Twee derde van de bevolking wil wel een twee-statenoplossing, maar bijna niemand gelooft dat die in de praktijk mogelijk is.”

 

Jan van der Putten is pessimistisch over de toekomst: “De nieuwe regering zal een twee-statenoplossing met nieuwe nederzettingen nog verder verstikken. Ze zal de belangen van de kolonisten het zwaarst laten wegen. Ze zal het internationale isolement van Israël nog vergroten, zodat ze het nog meer kan opnemen tegen de rest van de wereld. Ze zal in de intense beroering in de Arabische wereld slechts een gevaar en nooit een belofte zien. Links en rechts met de wapens kletterend zal ze proberen de dreiging van een aanval van Iran levend te houden om de noodzaak van een preventieve aanval te rechtvaardigen. Kortom, ze zal alles doen om Israëls belangen op de langere termijn enorme schade toe te brengen.”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: israël, internationaal |  Facebook | | |  Print

21-01-13

RAPPERS EN COMMUNISTEN (BIJNA) TEN HUIZE BART DE WEVER

Bart De Wever is niet alleen partijvoorzitter, Vlaams parlementslid en Antwerps burgemeester. Hij is ook nog altijd columnist bij De Standaard. “N-VA-voorzitter Bart De Wever schrijft tweewekelijks over maatschappelijke problemen in Vlaanderen”, zo leidt de krant hem in. Vorige week was het acuutste maatschappelijk probleem in Antwerpen en omgeving blijkbaar hiphop, gothic en house, of toch de liefhebber ervan.

 

Na een lange inleiding, waarbij onvermijdelijk het oude Rome vermeld wordt, maakte Bart De Wever zijn punt: “Twee onderzoekers van de universiteit van Utrecht komen met een opmerkelijk onderzoek over de relatie tussen muzikale voorkeur en criminaliteit. Zij volgden vijf jaar lang 300 jongeren en kwamen tot de conclusie dat de liefhebbers van hiphop, gothic en house onder hen later meer risico lopen op crimineel gedrag. Niet dat er een causaal verband bestaat tussen de twee, maar het is een proces van socialisatie binnen de vriendenkring en culturalisatie met de levensstijl die dergelijke muziek vooropstelt. In de jaren negentig was rap misschien nog een vernieuwende en aangename mengeling van humor en sociale kritiek, vandaag reikt het jongeren vooral het belang aan van dames van lichte zeden (ho's), geld en juwelen (blingbling) en het criminele bestaan om voorgaande te verwerven (the thuglife). Wie zichzelf culturaliseert met die boodschap, loopt het risico zijn culturele voorbeelden voor werkelijkheid te nemen en zich te bezondigen aan criminaliteit. Misschien is het dus goed toch wat langer na te denken vooraleer conservatieve cultuurkritiek af te schrijven als het gezeur van domme, wereldvreemde lieden.”

 

Het is niet bekend of Bart De Wever en zijn huisfilosoof het Utrechtse onderzoek echt doorgenomen hebben. Ofwel hebben ze dat niet gedaan, ofwel verzwijgen ze de relativering die de onderzoekers zelf maakten van hun onderzoek. De Wereld Morgen-blogger Noush Meirlaen nam het onderzoek wel ter hand en plaatste belangrijke kanttekeningen bij de column van Bart De Wever. Journaliste Saskia Van Nieuwenhove kwam ook al tot heel andere conclusies dan Bart De Wever vanuit de muziekliefhebbers en jongeren uit de jeugdzorg die ze kent. Maarten Loopmans vindt dat Bart De Wever het wetenschappelijk bedrijf in een slecht daglicht plaatst door halve waarheden en hele leugens in zijn column te stoppen. Robin Baeten denkt er niet anders over. Vlaams parlementslid Yamila Idrissi roept op om de jonge hiphop-liefhebbers serieus te nemen in plaats van hen te stigmatiseren. Enzovoort, enzoverder. Normaal gaat het zo: een columnist zet wat op papier, een of twee mensen reageren, en de discussie is gesloten. Maar na Bart De Wevers column Ho’s en blingbling bleven de reacties van hiphoppers en hiphopliefhebbers op kranten- en andere redacties binnenstromen.

 

Alsof de duivel ermee gemoeid is, viel op dezelfde dinsdag als Bartjes column in De Standaard verscheen, het jongste nummer van De Nieuwe Antwerpenaar in de brievenbus van de Antwerpenaren. Met op de laatste bladzijde van dit magazine van de stad Antwerpen… een paginagroot interview met Salah Ibnou Kacemi die met zijn rapgroep NoMoBS (No More BullShit, foto) een dikke YouTube-hit heeft met Zehma. “Het gaat er in de clip soms heftig aan toe, maar dat is oké. Het is een subcultuur op ’t Kiel, en die hebben we laten zien zoals ze (jonge gastjes die reageerden op een oproep voor de filmopname, nvdr.) zijn, een script was er niet”, zegt de zanger van NoMoBS in De Nieuwe Antwerpenaar. Elders in het interview wordt uitgelegd dat NoMoBS jongeren oproept een eigen muziekscène te creëren in plaats van de Amerikaanse rappers achterna te lopen. Het spreekt het klassieke beeld dat Bart De Wever van hiphop heeft tegen. Chef-Wetstraat bij De Standaard en Antwerpenaar Bart Brinckman zag de samenloop van publicaties en vroeg zich af of de hoofdredacteur van De Nieuwe Antwerpenaar zich aan een telefoontje van de burgemeester mag verwachten. Maar er is nog meer.

 

Aanstaande vrijdag houdt de Antwerpse PVDA+ haar nieuwjaarsreceptie en daar wordt de Franken Teut-prijs uitgereikt. Een prijs voor mensen, initiatieven en organisaties die alle aandacht verdienen omdat ze opkomen voor meer rechten, een rechtvaardige en gezonde samenleving, voor betere levensomstandigheden, voor een toegankelijke cultuur… Er kon tot gisteren gestemd worden voor de zes genomineerden – dit artikel heeft dus geen invloed op de stemming – en de genomineerden zijn: Ico Maly met zijn boek over de N-VA, het Antwerps Platform Wonen met Wooncrisis in Antwerpen, Stop armoede.nu, het Gemeenschappelijk vakbondsfront bij De Lijn, onder andere inrichter van een betoging voor beter openbaar vervoer, Al-Ikram die ten strijde trekt tegen armoede in Borgerhout, en… de rappers van NoMoBS. Met andere woorden De Nieuwe Antwerpenaar zet rappers in de kijker die vrijdag misschien nog een prijs van communisten krijgen. Volgende zondag krijgt NoMoBS alleszins de prijs voor de Kielenaars van het Jaar die uitgereikt wordt door... de SP.A van de Antwerpse wijk 't Kiel.

 

Het is nu maar te hopen dat De Standaard dit nieuws niet oppikt, al dan niet om “een gat” op te vullen. Er zou misschien nog meer zwaaien voor de jongens en meisjes van De Nieuwe Antwerpenaar dan eerst gedacht. En misschien volgt er dan ook nog een samenscholingsverbod in Deurne want de Franken Teut-prijs en de nieuwjaarsreceptie van de Antwerpse PVDA+ vindt plaats – we durven het bijna niet schrijven, en het is echt maar figuurlijk bedoeld – op een steenworp van Bart De Wevers huis in Deurne. Als dat maar goed afloopt.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie, antwerpen |  Facebook | | |  Print

20-01-13

DE FRANSTALIGE VRIENDEN VAN FILIP DEWINTER

Het Vlaams Belang hield gisteren haar nationale nieuwjaarsreceptie op een boot in Brussel (foto 1). En neen, het was geen allusie op de zinkende Titanic. Op de gevangenis-boten dan, die het Vlaams Belang zo graag wil? Voor het eerst werd de nieuwjaarsreceptie daarenboven niet in Antwerpen gehouden, maar in Brussel.

 

Brussel is een stad met een overwegend Frans- en anderstalige bevolking. Maar geen nood. Het Vlaams Belang heeft niet alleen Nederlandstalige, ook Franstalige vrienden. Dat bewees Filip Dewinter op 29 december vorig jaar nog toen hij twitterde dat hij bij een “oudstrijdersbal ‘extreem-rechts’ in Luik” was. Van een oudstrijdersbal was overigens niet echt sprake. Naar RésistanceS en AFF/Verzet vernamen was het een eenvoudige maaltijd met worst en zuurkool op het menu ten huize Hubert Defourny. Filip Dewinter heeft altijd een apart gevoel voor humor gehad. Hij poseerde voor zijn provocatieve tweet daarenboven met zijn Franstalige vrienden vlakbij een bord met een doodskop (foto 2, grotere versie).

 

Zoals Dewinter in zijn tweet wel keurig aangeeft waren de oudstrijders betrokken bij drie verschillende Franstalige groeperingen: Parti des Forces Nouvelles (PFN), Front de la Jeunesse (FJ) en Agir (ontstaan uit de PFN). FJ was politiek actief in de jaren zeventig, PFN en Agir in de jaren tachtig en negentig. Hubert Defourny (Agir) en Daniel Gilson (FJ) zijn niet meer politiek actief, behalve dat ze elk jaar naar de bijeenkomst van Dernier Carré gaan, de tegenhanger van het Sint-Maartensfonds, vereniging van Waalse en Brusselse Oostfrontstrijders.

 

Pierre Kerstens (PFN) is wel nog politiek actief. Hij vuurt de Alliance Bruxelloise Contre le Déclin (ABCD) aan, die Franstalige aanhangers van het Vlaams Belang verzamelt. Kerstens is ook gelieerd aan de Nouvelle Droite Populaire (NDP), dissidenten uit het Front national (FN) van vader en dochter Le Pen. Tanguy Veys heeft wel eens bekend dat hij rapper tweet dan zijn verstand werkt. Gold dit ook voor Filip Dewinter toen hij het bericht en de foto van zijn “oudstrijdersbal ‘extreem-rechts’ in Luik” verstuurde? Of wilde Filip Dewinter beklemtonen dat hij en zijn partij toch anders blijven dan anderen?

 

Volgens getuigenissen die ResistanceS inzamelde was Filip Dewinter eind jaren zeventig lid van ‘Jongerenfront’, de Nederlandstalige tak van het Front de la Jeunesse (FJ). Eens bij het Vlaams Blok behield hij zijn contacten met Franstalig extreemrechts. Zo bezocht hij bijvoorbeeld in 1989 de Foire du livre de Bruxelles waar hij samen met Karel Dillen de stand Libertés 89 bezocht. Een stand van de PFN waar negationistische werken en boeken die nazi-Duitsland verheerlijkten verkocht werden. Een paar weken later riep de PFN op om Vlaams Blok te stemmen bij de Europese verkiezingen. Het Vlaams Blok bedankte daarna het PFN voor haar steun die er mee voor zorgde dat Karel Dillen verkozen geraakte als Europees parlementslid.

 

Ook Agir (1989-1995) kreeg steun van Filip Dewinter en andere VB’ers. Als oud-leden van Agir in 2000, samen met dissidenten van het Belgische Front national, het Bloc Wallon lanceerden, kregen ze opnieuw steun van Dewinter. Op de Franse extreemrechtse scene heeft Filip Dewinter zowel sympathie voor het FN van Marine Le Pen als voor groeperingen rechts van het FN en Marine Le Pen. Om de cirkel rond te maken nog dit: bij de gemeenteraads-verkiezingen in oktober stonden twee Franstaligen op de Brusselse lijsten van het Vlaams Belang, waaronder Patrick Sessler – bekend van onder andere de Hitlergroet die hij bij een bijeenkomst van Spaanse neonazi’s uitbracht.

 

Men zegt wel eens dat op vakantie de ware aard van een mens naar boven komt. Filip Dewinter in Luik en Parijs: de vrienden die hij er opzoekt zeggen veel over de ideeën die hij koestert.

 

  • De Franstalige versie van dit artikel kan je lezen bij RésistanceS.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, brussel, pfn, fj, agir |  Facebook | | |  Print

19-01-13

PARLEMENTSLEDEN STEUNEN OPROEP MEMORIAAL-BEZOEK

“Een bezoek aan het Memoriaal, Museum en Documentatiecentrum over Holocaust en Mensenrechten zou op de agenda van elke school ingeschreven moeten worden”, schreven wij na ons bezoek aan het eind vorig jaar geopende memoriaal en museum in Mechelen. Memoriaal (foto 1) dat in herinnering brengt dat meer dan 25.000 joden en zigeuners vanuit ons land gedeporteerd werden (foto 2) naar de concentratie- en vernietigingskampen van Auschwitz-Birkenau, én erop wijst dat de schending van de mensenrechten sindsdien niet gestopt is.

 

En zie: op initiatief van SP.A-parlementslid Philippe De Coene is in het Vlaams Parlement een voorstel van resolutie ingediend om zowel vanuit het onderwijs- als het jeugdbeleid maatregelen te nemen om het bezoek van scholen en jongeren aan het Memoriaal zoveel mogelijk te ondersteunen. Het voorstel is ondertekend door alle Vlaamse partijen behalve het Vlaams Belang. Het voorstel wordt besproken in de parlementscommissie Onderwijs en Gelijke Kansen. Na bespreking en goedkeuring gaat het naar de plenaire vergadering voor stemming, en daarna is het aan de Vlaamse Regering om er werk van te maken. Natuurlijk hadden de parlementsleden AFF/Verzet niet nodig om tot dit inzicht te komen, maar het blijft verheugend dat werk wordt gemaakt van één van onze aanbevelingen.

 

In de ontwerptekst wordt geargumenteerd “Overwegende dat: lessen uit het verleden een aanknopingspunt kunnen zijn om de ontwikkeling van democratie, vrede, vrijheid en verdraagzaamheid te bevorderen en het bijgevolg belangrijk is om het historisch bewustzijn van jongsaf aan te vergroten; de herinnering aan collectief menselijke leed, veroorzaakt door menselijke gedragingen als oorlog, intolerantie of uitbuiting een houding van actief respect ten opzichte van elke persoon ongeacht afkomst, geloof, overtuiging, huidskleur, geslacht of geaardheid kan stimuleren; de Jodenvervolging en Holocaust een zwarte bladzijde vormen uit de Europese en Belgische geschiedenis die we niet mogen vergeten, zo vertrokken tijdens de Tweede Wereldoorlog vanuit de Dossinkazerne 28 treintransporten met 25.484 Joden en 352 zigeuners uit België en Noord-Frankrijk naar Auschwitz-Birkenau, bijna iedereen kwam om;

 

Kazerne Dossin fundamenteel wil bijdragen tot een educatief maatschappelijk project waarin burgerzin, democratische weerbaarheid en verdediging van individuele basisvrijheden centraal staan; jongeren door een bezoek aan Kazerne Dossin kennis maken met het historische verhaal van Jodenvervolging en Holocaust in relatie tot de Belgische casus, geconfronteerd worden met persoonlijke verhalen en zich bewust worden van de destructieve en tijdsloze dynamiek van groepsgeweld in de samenleving en de positie van daders, slachtoffers en omstanders; jongeren vanuit de werking van Kazerne Dossin in aanraking komen met actuele mensenrechtenthema’s en aangemoedigd worden om te reflecteren over hedendaagse fenomenen van racisme en uitsluiting van bevolkingsgroepen en over discriminatie omwille van afkomst, geloof, overtuiging, huidskleur, geslacht, geaardheid; bij herinneringseducatie de studie van het verleden een motivatie kan vormen om vandaag te werken aan een vredescultuur in de ruime betekenis van het woord.”

 

Om die redenen vragen de parlementsleden de Vlaamse regering: “Vanuit haar onderwijsbeleid maatregelen te nemen om het bezoek van scholen aan Kazerne Dossin maximaal te stimuleren; vanuit haar jeugdbeleid maatregelen te nemen om het bezoek van jongeren aan Kazerne Dossin maximaal te stimuleren; in samenwerking met de betrokken instelling en met alle relevante actoren te onderzoeken hoe mogelijke drempels kunnen weggewerkt worden en een afgestemd aanbod kan worden gerealiseerd om het bezoek vanwege jongeren, al dan niet in georganiseerd verband, en vanwege onderwijsinstellingen, alle kansen te geven”, en verder: “de verschillende aanzetten tot vredesopvoeding die vandaag al in vakgebonden en vakoverschrijdende eindtermen vervat zitten, op een rij te zetten, gezamenlijk aan te moedigen, en eventuele hiaten op te vullen of op te vangen. Op die manier kunnen de verschillende onderdelen van vredesopvoeding elkaar onderling versterken en leerkrachten in functie van die onderlinge samenhang en wisselwerking worden opgeleid, bijgeschoold of ondersteund.”

 

Het voorstel tot resolutie werd ondertekend door Philippe De Coene (SP.A), Sabine Poleyn (CD&V), Wilfried Vandaele (N-VA), Marleen Vanderpoorten (Open VLD), Lode Vereeck (LDD), Bart Caron (Groen) en Chokri Mahassine (SP.A). Het Memoriaal kreeg de eerste zes weken na de opening al ruim 11.000 bezoekers, waarvan twintig procent uit het buitenland.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mechelen, onderwijs, jeugd, actie |  Facebook | | |  Print

18-01-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Van een samenscholingsverbod naar aanleiding van een sms die niemand gezien heeft tot de hoofdredacteur van een krant die veroordeeld wordt tot het betalen van een schadevergoeding aan iemand die hij niet vernoemd heeft, voor uitspraken die hij niet heeft gedaan. Dit is Vlaanderen 2012, waar ook nog het doorbreken van het cordon sanitaire in Denderleeuw naschokte, en de Antwerpenaren op zoek moeten naar een nieuwe stadsslogan.  

 

“De partij schoof eerst de kwestie Brussel door naar haar congres van begin 2014, probeerde vervolgens de publieke opinie te sussen met de melding dat zij geen afscheiding maar ‘slechts’ confederalisme wil en gaf vorig weekend aan dat ze dit confederaal project pas in de loop van 2013 gaat invullen. Daarmee geeft de N-VA zelf toe dat ze tot nu toe gebakken lucht heeft verkocht. Sterker nog: al maanden propageert de partij een recept voor de zogenaamde ‘Belgische ziekte’, maar nu blijkt dat het hele medicijn nog ontwikkeld moet worden.” De N-VA wil België ontmantelen, maar weet bij God niet hoe. De Vooruitgroep heeft tien vragen waarop de N-VA nog nooit een antwoord heeft gegeven. (De Morgen, 11 januari 2013)

 

“Jullie lijden aan een soort van bewustzijnsvernauwing, jullie zijn extreem gefocust. Draagt De Wever een nieuw pak, Het Laatste Nieuws brengt het paginagroot. Doet hij een boude uitspraak, in De Morgen en De Standaard verschijnen vier pagina’s met opinie. De politieke tegenstander gedraagt zich even geobsedeerd. Ik begrijp het niet: het maakt hem alleen sterker. Hebben jullie echt geen andere onderwerpen? Europa bijvoorbeeld, of verdienen jullie daar geen geld mee?” Zelfs voormalig partijwoordvoerder Jeroen Overmeer, intussen kabinetschef van Vlaams minister Geert Bourgeois, heeft zijn bedenkingen bij de Bart De Wever-hype in de media. (dS Weekblad, 12 januari 2013)

 

“Gedoogsteun aan het eind van het cordon

Doet de doodgewaande demon weer verrijzen

De partners in dit sanitair pardon

Staan met bruine vingers naar elkaar te wijzen.”

Filip Van den Abeele becommentarieert de actualiteit met een poëtische toets. (De Standaard, 12 januari 2013)

 

“Het moment is belangrijk. Vlaams Belang is in crisis en zoekt een uitweg uit zijn isolement. Over de rol van het cordon in die ommekeer kan worden getwist, maar dat is niet de essentie. Die is: aantonen dat de zorgen van de kiezers kunnen worden beantwoord, zonder een aanpak van haat, discriminatie en uitsluiting. Daar ligt de grens. Denderleeuw is een mijlpaal. De leegloop dwingt Vlaams Belang tot gewetensonderzoek. Dit is dus niet het moment om de druk te verminderen.” De Standaard-hoofdredacteur Bart Sturtewagen legt uit waarom dit het moment niet is om het cordon sanitaire los te laten. (De Standaard, 12 januari 2013)

 

“Zoals de aaibaarheidsfactor van een tandeloos roofdier hoger is, is ook de kans groter dat een partij waarvan de electorale klauwen afgebot zijn, op de schoot wordt gekoesterd. En dus mag ze een beetje meespelen. Daarnaast is ook de oversteek van voormalige Vlaams Belang-tenoren naar de N-VA betekenisvol. Die operatie leidde niet alleen tot de politieke rehabilitatie van extreemrechtse individuen, maar baande ook hier en daar de weg voor de achterblijvers. Als een coauteur van het beruchte racistische 70-puntenplan een schepenambt kan opnemen in een centrumstad, waarom zou de goegemeente zich dan druk maken over drie (tot voor een paar weken) illustere onbekende Vlaams Belang-raadsleden in een kleine buurgemeente.” Politicoloog Johan Ackaert legt uit waarom dit het moment is waarom het cordon sanitaire toch wordt losgelaten. (De Standaard, 15 januari 2013)

 

“Ja, ik doe daar afstand van. Vorige week heeft ook Gerolf Annemans nog eens duidelijk afstand van dat plan genomen. Ik moet opletten, of ik ben nog de enige van wie ze denken dat ik erachter sta. (lacht) Ik heb daar in het begin blijkbaar niet goed over gecommuniceerd. Achteraf zei Ben Weyts me dat je bij dat soort zaken geen nuance in de discussie moet proberen te brengen. En hij had gelijk. Het had geen zin om uit te leggen dat sommige punten uit dat plan ondertussen in het beleid zijn opgenomen. Dat is ook niet meer aan mij.” Karim Van Overmeire overdrijft als hij zegt dat Gerolf Annemans “nog eens duidelijk afstand” heeft genomen van het zeventigpuntenplan. Zoals wij al schreven: om strategische redenen neemt Annemans nu afstand van het racistisch zeventigpuntenplan, maar voor de rest vind hij dat het “een historische rol” vervuld heeft en “de moeite waard” was. Dat is zoveel als zeggen dat het zeventigpuntenplan een goed idee was. (Knack, 16 januari 2013)

 

“Het veranderen van slogan bij een machtswissel is een courante praktijk. (…) Een nieuwe baas, een nieuwe slogan. Denk maar aan Napoleon. Toen die keizer werd, was het eerste wat hij deed de Marseillaise afschaffen.” Zoals bekend is de Marseillaise intussen opnieuw het Frans volkslied. Yves Leterme kent de Marseillaise zelfs beter dan het Belgisch volkslied. Voormalige reclameman Guillaume Van der Stighelen weet ook: “De slogan ’t Stad is van iedereen (…) krijgt nu een heel sterke emotionele lading en zal daardoor veel langer en dieper in ons collectief geheugen gaan zitten. En het is moeilijk, zo niet onmogelijk, om zoiets weer uit dat collectieve geheugen te wissen.” (Gazet van Antwerpen, 16 januari 2013) (Illustratie hierboven naar een idee van Robert Schalbroeck uit Wilrijk, in een lezersbrief voorbije maandag in Gazet van Antwerpen)

17-01-13

CD&V'ER NIET BESTRAFT VOOR STEMAFSPRAAK MET VB'ER

Nadat in minstens achttien Vlaamse gemeenten het VB meer mandaten in de OCMW-raad en politieraad kreeg dan waar het strikt genomen recht op heeft (1, 2), volgde een tweede ronde bevoordeling van het VB. Met VB’ers die door OCMW-raadsleden naar OCMW-comités afgevaardigd werden waar ze op eigen kracht niet in zouden geraakt zijn. Het gebeurde alvast in Hemiksem (VB’ster Agnes Salden, met steun van de N-VA en Open VLD), in Temse (VB’er Rony Rombaut, met vermoedelijk steun van de N-VA) en Oostende (VB’er Patrick Deschuytter, met steun van CD&V’er Bart Plasschaert).

 

Consternatie alom toen VB’er Patrick Deschuytter (foto 1) vorige week drie extra mandaten kreeg in diverse comités van de Oostendse OCMW-raad. Dat had hij te danken aan CD&V’er Bart Plasschaert (foto 2) die voorafgaand aan de stemming zelf nog op zoek was naar stemmen om in enkele comités terecht te komen. Gezien bij gelijkheid van aantal stemmen de jongste kandidaat voorrang krijgt, was Plasschaert niet zeker van een stek. Hij riep OCMW-raadsleden op om voor hem te stemmen, zijn twaalf jaar ervaring als OCMW-raadslid zou belangrijker zijn dan steun aan “piepjonge mandatarissen die gedwee de instructies volgen”.

Naar eigen zeggen weet Plasschaert niet wie vanuit de oppositie in Oostende voor hem zou gestemd hebben, en over de stem meer die VB’er Patrick Deschuytter tot driemaal toe kreeg, zwijgt Plasschaert. Oostende wordt bestuurd door een coalitie SP.A / Open VLD / CD&V. Open VLD liet weten niet meer te kunnen samenwerken met Bart Plasschaert, en vroeg Plasschaert  “de eer aan zichzelf” te houden en onmiddellijk op te stappen.  In principe zou Plasschaert maar drie jaar zetelen en zich voor de laatste drie jaar laten vervangen. Voor het geval Plasschaert niet zelf wilde opstappen, vroeg Open VLD aan de CD&V  de "juiste conclusies" te trekken.

Voor de CD&V-Oostende is de zaak nu eenmaal gelopen zoals ze gelopen is, en moet nu gefocust worden op de correcte uitvoering van het bestuursakkoord. Lezers van deze blog kennen Patrick Deschuytter als een man die beloofde een VB-tatoeage te laten zetten als het VB haar zeven gemeenteraadszetels van zes jaar geleden zou behouden. Het VB zakte echter terug van 7 naar 3 gemeenteraadszetels. Geen tatoeage dus, maar gelukkig voor Deschuytter is er een knuppel bij de CD&V die hem belangrijker wil maken dan hij is. En de CD&V-Oostende en -nationaal laat betijen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oostende, hemiksem, temse, cordon sanitaire |  Facebook | | |  Print

16-01-13

DENDERLEEUW: UIT DE PATSTELLING EN HET VB-PROGRAMMA

Volgens de Oost-Vlaamse provinciegouverneur André Denys (foto 1), 23 jaar lang parlementslid voor achtereenvolgens de PVV, de VLD en de Open VLD, is er een oplossing  voor de paststelling in Denderleeuw.

 

Zoals bekend staan in deze Oost-Vlaamse gemeente, met ocharme 19.000 inwoners, twee blokken tegenover elkaar in de gemeente-raad: de SP.A van uittredend burgemeester Jo Fonck en Open VLD/Plus enerzijds, en de N-VA en CD&V, met elk 11 gemeenteraadszetels. En is het Vlaams Belang er kingmaker met drie gemeenteraadszetels. De oplossing is volgens André Denys… dat Open VLD/Plus de SP.A laat vallen en aansluit bij de N-VA en CD&V. Wel zijn er nog inhoudelijke gesprekken nodig want N-VA en CD&V hebben met steun van het VB hun schepenmandaat gekregen, maar hebben nog geen bestuurs-akkoord. Eerst de postjes, dan pas de inhoud. André Denys heeft de partijen tot 22 januari de tijd gegeven om tot een akkoord te komen. Een vreemd akkoord want het zet de partij met de meeste stemmen en gemeenteraadszetels (de SP.A) buitenspel, inclusief drie van de vijf Denderleeuwse politici met de meeste voorkeurstemmen (drie SP.A’ers).

 

Maar waarom de VB-gemeenteraadsleden de bestuursminderheid N-VA/CD&V niet laten steunen? Omdat Kristof Slagmulder, Christel De Bruecker en Danny Bourgeois (foto 2) hun steun afhankelijk maken van de mate waarin de voorgestelde maatregelen overeenstemmen met het VB-programma. Hoe hard ze het spel zouden spelen, is niet bekend en trouwens niet voorspelbaar. Partijvoorzitter Gerolf Annemans laat niet in zijn kaarten kijken, ook als daar zoals vorige zaterdag in Gazet van Antwerpen om gevraagd wordt. Mogelijk spelen de lokale VB’ers het niet te hard om te bewijzen dat ze “nette, correcte, betrouwbare mensen” zijn. Maar wat als ze echt voor het Denderleeuwse VB-programma gaan?

 

Het VB-Denderleeuw trok naar de gemeenteraadsverkiezingen met een 10-puntenplan. Een 70-puntenplan was waarschijnlijk te hoog gegrepen. Punt 1: Denderleeuw moet een Vlaamse gemeente blijven. Nog vóór de N-VA links en rechts uitpakte met schepenen voor Vlaamse Zaken eiste het VB-Denderleeuw al een “Schepen voor Vlaams Karakter”. Dat Vlaams karakter is “Te beginnen met een stijlvolle en strijdbare 11-juliviering.” Iets wat in het 10-puntenplan moeiteloos overgaat naar: “Wij wensen geen financiële steun meer te verlenen aan multiculturele feesten zoals Denderleeuw kleurt.” Verder eist het VB-Denderleeuw “dat het gemeentebestuur illegalen actief opspoort en uitlevert, dat achterpoortjesmigratie als schijnhuwelijken streng gecontroleerd wordt en dat asielzoekers tijdens de ganse duur van de afhandeling van hun asielaanvraag in gesloten centra verblijven.” Een “vestigingstop voor nachtwinkels” hoort ook bij het behoud van Denderleeuw als Vlaamse gemeente.

 

Tweede punt in het VB-programma is veiligheid: “Wij hebben een politie nodig die de harde aanpak van de criminaliteit mag realiseren van de beleidsmakers.” Niet alles in het programma is van de pot gerukt. Onder punt 3 lezen we onder andere: “Denderleeuw is de kleinste gemeente van Oost-Vlaanderen en de tweede dichtstbevolkste in onze provincie. (…) Wij willen de resterende groene gebieden behouden.” Het VB-Denderleeuw wil voorts “de oprichting van een gemeentelijke woonregie die zich in de eerste plaats toelegt op het opkopen (…) en renoveren van woningen in de oudere woonkernen en deze ter beschikking stelt op basis van de maatschappelijke en culturele binding (naar voorbeeld van de Vlabinvestcriteria) en dus een voorrangsbeleid voert ten behoeve van de autochtone gezinnen.” Privé-verkavelaars en projectontwikkelaars moeten met de gemeente overeenkomen dat de kopers Nederlandstalig zijn. Het VB-Denderleeuw vraagt verder meer kinderopvang en rusthuizen voor senioren, voorrang voor de plaatselijke middenstand en een bedrijfsvriendelijk gemeentebestuur, en betere voet- en fietspaden.

 

“De steun aan asielzoekers moet beperkt worden tot het strike wettelijke minimum. De steun aan illegalen moet beperkt worden tot het meest elementaire, bijvoorbeeld dringende medische bijstand. (…) Het uitdelen van fitnessabonnementen, voetbalabonnementen, tangolessen voor asielzoekers enzovoort op kosten van de belastingbetaler is écht geen goede zaak en weggesmeten geld”, vervolgt het programma waarmee het VB in Denderleeuw deelnam aan de gemeenteraadsverkiezingen. Voorts titelt het VB-Denderleeuw “Ontwikkelings-samenwerking is geen gemeentelijke taak” en “Wij willen bestuursverantwoordelijkheid opnemen of gedoogsteun verlenen in een niet-linkse coalitie.” Het luidt: “De CD&V-sp.a-N-VA-coalitie is tot op de draad versleten. (…) Het wordt hoog tijd dat de bestuurschaos in Denderleeuw eindigt want dit is nefast voor de Denderleeuwenaar.”

 

Zie je wel, bij het Vlaams Belang zijn ze “nette, correcte, betrouwbare mensen”. Toch voor wie “strijdbare” 11-julivieringen wil, geen multiculturele feesten meer, mensen zonder geldige verblijfspapieren actief wil laten opsporen en uitleveren, asielzoekers wil opsluiten, enzovoort, enzoverder.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: denderleeuw |  Facebook | | |  Print

15-01-13

VREEMDE NUMMERPLATEN

In een intussen veelbesproken interview met de Antwerpse procureur des konings zegt Herman Dams onder andere: “De man die ’s avonds zijn hondje uitlaat en een bestelwagen met vreemde nummerplaat ziet. Die moet de politie bellen.” Het is één van de citaten die Groen-voorzitter Wouter Van Besien ertoe bracht om klacht neer te leggen tegen de procureur.  

 

Deze uitspraak is ronduit discriminerend. Het beroep doen op informatie van burgers is geen probleem, burgers oproepen om elke bestelwagen met een vreemde nummerplaat in te seinen is je reinste discriminatie. Hierdoor beschouwt de procureur elke vreemdeling automatisch als verdachte. Hij zet hiermee bevolkingsgroepen tegen elkaar op”, zegt Wouter Van Besien.

 

Over vreemde nummerplaten gesproken: gisteren zagen we de nummerplaat hiernaast. “F. Islam”, wat gezien de eigenaar slaat op “Fuck Islam”. En neen, het is niet in Borgerhout dat die foto is genomen. Herman Dams, waarnemend politiekorpschef Serge Muyters en burgemeester Bart De Wever moeten niet naar Borgerhout nog eens een legertje agenten in burger, gewone en minder gewone politiewagens sturen. De foto werd gisteren op Facebook geplaatst door de West-Vlaamse Vlaams Belang’er en Voorpost’er Freddy M., en is oorspronkelijk afkomstig van de English Defence League.

 

Het Vlaams Belang gaat affiches uitbrengen om de oproep van de Antwerpse procureur des konings te ondersteunen. Let op vreemde nummerplaten, maar sommige vreemde nummerplaten ziet men bij het Vlaams Belang wél graag.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, criminaliteit, islam, vlaams belang, voorpost |  Facebook | | |  Print

14-01-13

BARTJE OP HET STADHUIS (2)

Als wij in deze eind vorig jaar opgestarte rubriek Bart De Wever wel eens “Bartje” noemen, is dat niet om laagdunkend te doen over de keizer van Antwerpen. Wie de Terzake-reportage zag over onder andere de nieuwjaarsreceptie op de Antwerpse Grote Markt, zal gemerkt hebben dat de nieuwe Antwerpse burgemeester door meerdere mensen aangesproken werd als “Bartje” (foto’s). Wij waren wel de eerste in de media om hem zo te noemen.

 

En hoe is ’t nu met Bartje op het stadhuis? De eerste opdracht, niet onbelangrijk want het is de bedoeling er zes jaar door te brengen, was het kiezen van de locaties voor de verschillende schepenkabinetten. Marc Van Peel, Ludo Van Campenhout en Philip Heylen bleven op hun vertrouwde stekken zitten. Respectievelijk op het stadhuis, aan de Grote Markt en aan een zijstraat van de Grote Markt. De schepenen Koen Kennis, Claude Marinower en Liesbeth Homans palmden de vrijgekomen schepenkabinetten en andere lokalen in het stadhuis in. Rob Van de Velde en Nabilla Ait Daoud trokken naar de vrijgekomen schepenkabinetten aan de Grote Markt. De keuze van Liesbeth Homans voor het stadhuis valt op. Ons Liesbeth heeft vele bevoegdheden, maar haar belangrijkste, zowel budgettair als in personeelsaantal, is haar voorzitterschap van het OCMW. Anders dan haar voorgangers Monica De Coninck en Leen Verbist houdt Liesbeth Homans voor dat voorzitterschap niet kantoor bij het OCMW. Zij blijft in de buurt van haar partijvoorzitter-burgemeester.

 

Bartje zelf begon aan de samenstelling van zijn uitgebreid burgemeesterskabinet, met bij een van de eerste aangeworvenen iemand die zijn drukke agenda zal beheren. De dame begon er goedgemutst aan. De tweet waarmee ze bekendmaakte dat ze voor Bart De Wever ging werken beëindigde ze met een “;-)”. Ook de voorbije week is Bartje nog volk aan het aanwerven geweest voor zijn kabinet. Eén haalde de pers: VTM-journalist Philippe Beinaerts werd na de eerste gemeenteraadszitting door Bart De Wever benaderd en is nu de woordvoerder voor zijn Antwerps burgemeester zijn. Na VTM kleurt je dag, wordt het Bart kleurt je dag. Kabinetschef is Joeri Dillen die goed thuis is in de vastgoedsector en volgens Apache nauwe banden heeft met een Antwerpse vastgoedgroep die samenwerkt met een pensioenfonds dat wordt gecontroleerd door de Parti Socialiste (PS). ’t Stad is niet meer van iedereen, maar waar het kapitaal vandaan komt doet er niet toe.

 

Naar de installatie van de nieuwe districtsraden, met om te beginnen Borgerhout, ging Bartje niet. Zijn voorganger Patrick Janssens – alhoewel die ook geen groot hart had voor de districten – deed het plichtsmatig wel. Naar de installatie van de OCMW-raad, waar Liesbeth Homans tot voorzitter zou verkozen worden, ging Bartje natuurlijk wel. In Antwerpen waren er bij de stemming voor de OCMW-raadsleden geen zotternijen gebeurt, maar bij de oefening vooraf was het wel misgelopen. In de namiddag van 2 januari was de nieuwe bestuursmeerderheid bijeengekomen om het stemmen voor de OCMW-raad te oefenen. Met al die neofieten in de fracties van N-VA, CD&V en Open VLD… Het resultaat was dat Eddy Baelemans (Open VLD en voorbestemd om OCMW-ondervoorzitter te worden) niet verkozen was. N-VA-fractieleider André Gantman, hij die de N-VA-neofieten zou moeten opleiden, had verkeerd gestemd.

 

Op 8 januari werd de Antwerpse OCMW-raad geïnstalleerd, en werden meteen twee nieuwe ondervoorzitters aangesteld: Chris Morel (N-VA), vader van, en Eddy Baelemans (Open VLD, voor drie jaar waarna hij vervangen wordt door een N-VA’er). De functie van ondervoorzitter is nieuw én wordt vergoed aan circa 2.100 euro netto per maand. “Een extra kost”, kloeg Yasmine Kherbache in de Antwerpse gemeenteraad. De N-VA betwist dat, maar de uitleg varieert per krant. In Het Nieuwsblad luidt het dat het aantal leden in de verschillende OCMW-comités teruggebracht worden van acht naar negen leden. De gewone OCMW-leden krijgen dus minder zitpenningen om de maandelijkse vergoeding van de twee nieuwe ondervoorzitters te kunnen betalen. In Het Laatste Nieuws luidt het dat de nieuwe ondervoorzitters in ruil geen zitpenningen krijgen, maar het zal toch wel iedereen verbazen als die ondervoorzitters tevreden zouden zijn met minder inkomsten omwille van hun loon dan ze door zitpenningen zouden vergaren.

 

In diezelfde krant zegt Liesbeth Homans verder: “Baelemans en Morel krijgen ook geen kabinet, zoals sommigen suggereerden.” Als daarmee bedoeld wordt een kabinet met inhoudelijke en administratieve medewerkers, en chauffeurs, dan klopt dat. Elke ondervoorzitter zou echter wel een personeelslid ter beschikking gesteld worden. En dat voor een functie die door vriend en tegenstander omschreven wordt als enkel belangrijk bij afwezigheid van de voorzitter. En bij afwezigheid van de voorzitter kan de ondervoorzitter natuurlijk altijd beroep doen op de expertise van het kabinet van de voorzitter. Volgens Filip Dewinter werden bij de twaalf Antwerpse intercommunales ook extra functies gecreëerd om de politieke vrienden te plezieren. In principe wordt over de afvaardiging in de intercommunales ten laatste in maart beslist op de gemeenteraad.

 

Op de N-VA-bijeenkomst de avond van de gemeenteraadsverkiezingen, in zaal Zuiderkroon, zei Bartje: "De stad is van iedereen, maar vanavond toch vooral van ons." Het is niet alleen "vanavond" dat de stad vooral voor de N-VA is.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bartje op het stadhuis, de wever, homans |  Facebook | | |  Print

BARTJE OP HET STADHUIS (3)

Het was niet de bedoeling om meteen al te communiceren dat de baseline ’t Stad is van iedereen afgevoerd is, het punt werd 'bij hoogdringendheid’ geagendeerd voor de zitting van het schepencollege en werd achteraf niet gemeld bij de persbriefing. En toch liep het nog mis.

 

De agenda van het college wordt ’s donderdags onder embargo doorgestuurd naar de pers, en daar stond niets in dat wees op het nu al naar de prullenmand verwijzen van een slogan die mee voor gezorgd heeft dat Antwerpen van een verdeelde stad terug een fiere stad is geworden. Het Nieuwsblad had vernomen dat er iets op til was, maar in N-VA-kringen werd donderdag formeel ontkend dat de schrapping van de bekende baseline geagendeerd was. Vrijdagmorgen volgde een mail dat de traditionele persconferentie na de collegezitting niet doorging. De persteksten zouden doorgestuurd worden. In de persmap stak uiteindelijk maar één tekst: over een aan de gemeenteraad voor te leggen bestemmingswijziging voor een lapje grond aan de Scheldekaaien. Er stond niets in over het nieuws dat zaterdag de halve voorpagina van Gazet van Antwerpen vulde, en ook alle andere kranten, de regionale televisiezender en de sociale media haalde: het ‘bij hoogdringendheid’ afvoeren van de slogan ’t Stad is van iedereen.

 

“Deze beslissing hebben we bij hoogdringendheid genomen, omdat dat gewoon praktisch was”, zei kersvers woordvoerder van Bart De Wever Philippe Beirnaerts toen hét nieuws vrijdagavond toch bekendgeraakte. “We hebben gewoon beslist wat al was afgesproken in het bestuursakkoord”, vervolgde Beirnaerts die graag benadrukt dat niet alles meteen in de vuilnisbak gekieperd wordt. “We gaan alle briefpapier, blocnotes of promotiemateriaal eerst opgebruiken. Geld verspillen, daar zijn we niet voor. Er is nog héél wat materiaal in stock.” En toch moest ‘bij hoogdringendheid’ beslist worden dat 't Stad is voor iedereen als slogan niet meer mag gebruikt worden. "De administratie kan toch niet zelf beslissen om materiaal mét of zonder die slogan te bestellen." Welke ramp zou Antwerpen overkomen zijn als 't Stad is voor iedereen nog even verder gebruikt zou worden? Men beslist een pakkende slogan af te voeren, maar weet nog niet wat er in de plaats komt. Wat zijn trouwens de kosten voor het aanbrengen van de nieuwe slogan? Of gaan pakweg de vuilniswagens blijven rondrijden met de slogan ’t Stad is van iedereen tot die wagens aan vervanging toe zijn?

 

Een slogan vervangen moet weloverwogen gebeuren, en kost handenvol geld. Met andere woorden: er moet over nagedacht worden. De nieuwe burgemeester komt alsnog niet verder dan dat de slogan van zijn voorganger weg moet. Afbraakbeleid.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bartje op het stadhuis, antwerpen |  Facebook | | |  Print

13-01-13

DE POKERFACE VAN HET VLAAMS BELANG

“Wij moeten naar voor komen als nette, correcte, betrouwbare mensen. Denderleeuw kan daarin als een eerste fase worden beschouwd. Het bewijs ook dat we nog steeds meespelen”, zei Gerolf Annemans gisteren in Gazet van Antwerpen en het is waar ook. Door dorpspolitiek in de meest letterlijke en figuurlijke zin van het woord was het Vlaams Belang weer even het middelpunt van de belangstelling. Of VB’ers op slag “nette, correcte, betrouwbare mensen” worden, is nog wat anders.

 

De drang om “genormaliseerd” te worden, is groot bij de intussen 54-jarige Annemans (links op foto 1, niet echt veel veranderd sinds Karel Dillen (m.) nog leefde). Gevraagd naar hoe hij tegenover het zeventigpuntenplan staat, zegt Gerolf Annemans in Gazet van Antwerpen: “Sta ik er nog achter? Neen. Dus neem ik er ook afstand van. Beschouw het als een signaal dat wij willen genormaliseerd worden. Maar ik val het plan niet af, ik verloochen het niet. Het heeft een historische rol vervuld. En hoeveel last we er ook mee gehad hebben, achteraf bekeken was het misschien wel de moeite waard. Vlaanderen had een debat nodig. Dat debat is er nu. Dus is de provocatie niet meer nodig. Het plan is geklasseerd.” Dat laatste is geen nieuws. Ook Filip Dewinter heeft het zeventigpuntenplan geklasseerd, al weet hij het feilloos terug te vinden in zijn living waar hij het bewaart “voor de toekomst”.

 

Gerolf Annemans neemt nu afstand van het racistisch zeventigpuntenplan, maar zegt er in één adem bij dat het een “historische rol” vervuld heeft en “de moeite waard” was. Dat is zoveel als zeggen dat het zeventigpuntenplan een goed idee was. De vraag werd niet gesteld of Gerolf Annemans intussen de veroordeling van zijn partij voor racisme door het Hof van Beroep in Gent, bevestigd door het Hof van Cassatie in Brussel, aanvaard heeft. Of “de namen van die rechters” nog altijd “in het geheugen van deze jurist gegrift” staan? En wat hij denkt over de uitspraak van Filip Dewinter, nog maar tijdens de jongste verkiezingscampagne, dat vele vreemdelingen met een mes tussen de pampers geboren worden. Wat Annemans ervan denkt anders dan dat elke vogel zingt zoals hij gebekt is?

 

Gevraagd naar wat al die jaren het verschil is geweest tussen hemzelf en Filip Dewinter herbevestigt Gerolf Annemans dat ze twee handen op één buik zijn. Gerolf Annemans: “Wij waren een goede combinatie van verschillende karakters, van anders opereren en formuleren. Wij reflecteerden twee imago’s van één politieke realiteit. Daardoor konden wij zowel radicale als gematigde kiezers aantrekken. Op ons hoogtepunt tot 24 procent. Maar een strijd tussen Dewinter en Annemans is er nooit geweest. Integendeel. Wij waren en zijn strijdmakkers.” En die strijdmakker beëindigde gisteren zijn toespraak op de nieuwjaarsreceptie van het VB-Antwerpen nog altijd met Eigen Volk Eerst!. Hardnekkige gewoonten gaan er niet vlug uit. Typische humor ook niet. Filip Dewinter: “Het kan geen toeval zijn dat er slechts enkele letters verschil is tussen PVDA en NSDAP.”

 

Wij hebben de PVDA anders nooit zien koketteren met de Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei van Adolf Hitler. Integendeel. Communisten waren de motor in het verzet tegen het nazisme en verzetstrijders uit de jaren veertig vind je nu onder andere op de PVDA-lijsten. In het maandblad van het Vlaams Blok werd wél een voorstel gepubliceerd om de propaganda-afdeling van de partij om te dopen tot “Nationaal Secretariaat Dienst Algemene Propaganda”, afgekort NSDAP.

 

Het Laatste Nieuws schreef vrijdag: “Als het cordon in Denderleeuw is gebroken en elders steeds luider kraakt, dan is het omdat veel lokale VB'ers in het rechtse Vlaanderen van vandaag door alsmaar meer politici en Vlamingen niet langer als pestlijders worden aangevoeld, laat staan als varkens. Onlogisch is dat niet, want veel CD&V- en vooral N-VA-kiezers van vandaag stemden ooit voor het Blok. In 2004 stemde één Vlaming op de vier voor het VB. Nu is dat nog één op twaalf. Het is geen toeval dat het kleinere Vlaams Belang van nu meer kans maakt om het cordon te breken dan het grotere VB van toen.” Maar dat betekent nog niet dat ze bij het VB van mening veranderd zijn. Van tactiek, dat kan. Maar van mening? Zoals Het Laatste Nieuws donderdag bij haar verslag van de stemming in Denderleeuw, als onderschrift bij een foto van plaatselijk VB-kopman Kristof Slagmulder, schreef: Kristof Slagmulder (l.) demonstreerde tijdens de stemmingen zijn beste pokerface (foto 2).

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: annemans, dewinter, slagmulder, cordon sanitaire, denderleeuw |  Facebook | | |  Print

12-01-13

TERUG IN DE TIJD: VAN DENDERLEEUW NAAR DEURNE

“Voor een glijbaan voor uwe kleine zult ge bij het Belang moeten zijn”, kopte De Morgen woensdag. Waarmee de krant de mening van een man in Denderleeuw citeerde. De ironie is dat in de enige periode dat het Vlaams Belang ergens de facto aan de macht was, speeltuigen afgebroken en niet vervangen werden.

 

We zijn in de periode najaar 2004 - voorjaar 2005, in het Antwerpse district Deurne. Met een 70.000-tal inwoners zo groot als de stad Mechelen. Het VB kan met de hulp van enkele ‘onafhankelijken’ (= verkozenen die intussen hun partij de rug hebben gekeerd, nvdr.) de districtsbegroting naar haar hand zetten. Het VB, in Deurne geleid door de intussen overleden Guido Tastenhoye, wil een ‘kindercheque’ uitbetalen. Een ideetje dat de partij uit Frankrijk haalt waar in de door het Front National (FN) bestuurde steden en gemeenten zo’n premie uitbetaald wordt. Er wordt daarbij gedacht aan 125 euro voor elk ‘eerste kind’, te besteden bij de plaatselijke middenstand. Of daarmee het aantal blanke kinderen in het district verhoudingsgewijs gaat toenemen, is maar de vraag. Maar de allereerste vraag is of het district bevoegd is voor het uitreiken van geboortepremies.

 

Overtuigd van hun gelijk voorzien Tastenhoye & Co alvast een budget voor de kindercheques dat ze halen door te schrappen in het budget voor jeugd en vooral cultuur. “Compleet overbodige projecten zoals een gevaarlijke skateramp (75.000 euro) werden geschrapt”, juicht het VB in een persmededeling. De verouderde en daardoor gevaarlijk geworden skateramp wordt weggehaald, maar het budget voor de vervanging wordt weggelegd voor de kindercheque. Ook het budget voor de ‘Week van de amateurkunsten’ wordt geschrapt. Het stadsbestuur moet die week maar betalen. En het budget voor de gratis muziekavonden in het provinciaal domein Rivierenhof in Deurne wordt geschrapt. Het provinciebestuur moet die vrijdagavondconcerten in de zomermaanden maar betalen. Of anders moet het geschrapte budget maar gecompenseerd worden door reclame-inkomsten. Het VB wil wel inspraak in de programmatie van die muziekavonden, maar legt niet uit hoe ze dat ziet. In haar verkiezingsprogramma was wel sprake van een programmatie met uitsluitend Vlaamse groepen en muzikanten.

 

Een paar maanden later verscherpt de houding van het VB: het districtsbestuur moet voor elke uitgave boven 125 euro vooraf de goedkeuring van de districtsraad vragen. Districtsraad die maar eenmaal in de maand bijeenkomt. “Vanaf nu kan het Vlaams Belang alle uitgaven strikt controleren, en dat zint de lokale potentaatjes niet”, staat dan op de website van het VB-Deurne. In de praktijk is het het lam leggen van het bestuur, en na protest van de jeugd- en seniorenraden wordt de maatregel ingetrokken. Om een lang verhaal kort te maken: tot tweemaal toe verduidelijkt de provinciegouverneur dat districten niet bevoegd zijn om ‘kindercheques’ of iets in dergelijke zin uit te betalen, en slechts een week voor de start van de vrijdagavondconcerten in juli is het nodige budget terug voorzien voor de gratis concerten. De ‘onafhankelijken’ in de districtsraad hadden intussen hun bekomst van het slecht bestuur en de regelneverij van het VB.

 

Bij de districtsraadsverkiezingen in 2006 kreeg het VB in Deurne 43,5 % van de stemmen, maar dat is dus ondanks het VB-Deurne zelve. Bij de jongste districtsraadsverkiezingen behaalde het VB in Deurne nog slechts 14,1 % van de stemmen en was de N-VA met 40,7 % van de stemmen de grote winnaar. 

 

Foto 1: Openluchttheater Rivierenhof, Deurne. Foto 2: Februari 2011 verhuisde Bart De Wever naar dit huis in Deurne.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: deurne, antwerpen |  Facebook | | |  Print

11-01-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Na een keertje overslaan omwille van ons jaaroverzicht zijn we er terug met de citaten van de week. Een vreemde week waarin drie Vlaams Belang-gemeenteraadsleden in een dorpje van ocharme negentienduizend inwoners even het middelpunt van de media- en politieke aandacht waren (foto: v.l.n. r. Christel De Bruecker, Kristof Slagmulder en Danny Bourgeois).

 

“Het cordon is getrokken rond deze partij (= het Vlaams Belang), niet omdat ze extreem-rechts is maar omdat ze weigert te vertrekken van de gelijkheid van mensen en omdat ze veroordeeld is voor racisme. Daar gaat het om. Zolang ze van die standpunten niet duidelijk, structureel en geloofwaardig afstand neemt, moet het cordon blijven. En het moet ook herhaald worden dat het daarover gaat. Het volstaat niet dat een lokale afdeling zegt dat zij de centrale partijleiding daarin ‘niet helemaal volgt’ of zo. Als ze niet openlijk breekt met die partij en die standpunten niet openlijk afzweert, kan er niet worden samengewerkt. Ook niet over peanuts.” Nu het Vlaams Belang electoraal nog maar weinig voorstelt, is er meer neiging om met die partij deals af te sluiten voor een mandaat hier of daar. De Standaard-commentator Guy Tegenbos is tegen. (De Standaard, 5 januari 2013)

 

“Voila, nu is het dus definitief beslist: ik geef nooit nog een eurocent uit aan De Standaard. Dat was de laatste krant die ik soms nog kocht. Opgeruimd staat netjes.” Na het lezen van het Guy Tegenbos’ standpunt over het cordon sanitaire besluit Rob Verreycken nooit meer een krant te kopen. (Facebook, 5 januari 2012)

 

“Een partij die gelijkheid niet als democratische waarde erkent, hoort achter een schutkring. In zijn beginjaren was het Vlaams Belang bestuurlijk nog acceptabel. Omdat de partij, afgesplitst van de toenmalige Volksunie, initieel een communautair ongenoegen uitte. Maar Filip Dewinter en zijn vreemdelingenstandpunt sloten onherroepelijk de deur van bestuursdeelname. Ik denk niet dat Gerolf Annemans dat tij zal keren.” Politicoloog Herwig Reynaert weerlegt een in Vlaams Belang-kringen populaire misvatting als zou er een cordon sanitaire rond het Vlaams Belang zijn omdat de partij de onafhankelijkheid van Vlaanderen nastreeft. (De Standaard, 5 januari 2013)

 

Tant que cette personne n’a jamais tenu ou maintenu des propos anti-démocratiques ou occupé des fonctions très importantes au sein de ce mouvement, il n’y a aucun problème.Siegfried Bracke legt aan LaLibre.be de voorwaarden uit om als VB’er welkom te zijn bij de N-VA. Karim Overmeire schreef mee aan de tweede versie van het zeventigpuntenplan en was jarenlang lid van het VB-partijbureau. Jurgen Ceder was hoofd van de juridische dienst van het Vlaams Blok/Belang en VB-fractieleider in de Senaat. Hoeveel meer racistisch en hoger kan je nog in de VB-hiërarchie geraakt zijn om niet aanvaard te worden bij de N-VA? (LaLibre.be, 5 januari 2013)

 

“Ik vind het ook vreemd om zien dat heel wat van de nieuwe N-VA-gezichten zo vriendelijk omgaan met Filip Dewinter. Ik heb in zes jaar geen woord tegen die man gezegd.” SP.A’ster Maya Detiège als haar gevraagd wordt welke indruk de Antwerpse gemeenteraad en de nieuwe bestuursmeerderheid op haar maakt. (Gazet van Antwerpen, 7 januari 2012)

 

“Er woonde toen één vreemdeling in Brugge, de Tunesiër van om de hoek, een brave schoenmaker. En daar protesteerde hij tegen. Dat vond ik totaal belachelijk.” TV-presentator Chris Dusauchoit zat op de lagere school in Brugge samen met Filip Dewinter in de klas, en zag dat Dewinter toen al een uitgesproken mening had. Als Dewinter later actief wordt in een aantal rechtse organisaties verbeterde het er niet op. (Dag Allemaal, 8 januari 2012)

 

“De syndicalisten en linkse betogers mochten geen slogans roepen en zelfs geen toespraak houden. De reden? ‘Politieke uitspraken zouden extreemrechts teveel provoceren.’ Dat de Voorposters ondertussen ‘Linkse ratten, rol uw matten’ scandeerden, vormde echter geen probleem. Is dit wat de gedoogsteun van extreemrechts in Denderleeuw betekent? In ruil voor drie stemmen in de gemeenteraad wordt extreemrechts op straat gedoogd en wordt links monddood gemaakt? Wordt ook sociale strijd in Denderleeuw straks verboden omdat dit extreemrechts kan ‘provoceren’? De megafoons van de vakbondsleden en linkse militanten werden in beslag genomen. Een secretaris van de BBTK die met een megafoon tot kalmte opriep, werd zelf aangepakt door de politie. De secretaris riep op tot kalmte toen een groepje skinheads provocerend met een spandoek tussen de linkse betogers kwam staan. Toen een delegatie VB’ers uit Blankenberge (!) racistische praat verkocht, werd er niet tegen opgetreden. Een syndicalist die op het strafbare karakter van de uitspraken wees, werd door de politie het zwijgen opgelegd.” De gevolgen van de gedoogsteun waren woensdagavond ook al buiten de gemeenteraadszaal van Denderleeuw te merken. (Blokbuster, 10 januari 2012)

 

“Het cordon sanitaire is pas echt geschiedenis als de mandatarissen van het Vlaams Belang uitvoerende mandaten kunnen opnemen in verhouding tot hun electorale sterkte en de lokale politieke verhoudingen, zonder een hetze van media, vakbonden en van de nationale partijbureaus.” Er is nog een weg af te leggen vooraleer ze bij het Vlaams Belang echt tevreden zijn. Overigens staat identiek datzelfde zinnetje ook op de website van RechtsActueel. Niet als een citaat van het Vlaams Belang, maar als een eigen schrijfsel. De website is vernieuwd, de banden met het Vlaams Belang zijn gebleven. (Vlaams Belang- en RechtsActueel-website, 10 januari 2013)

10-01-13

"OP DEN DUUR VERGEET IEDEREEN HET, BEHALVE HET VLAAMS BELANG"

Quentin Tarantino is een Amerikaanse filmregisseur die bekend staat omwille van zijn zeer expliciete geweldscènes. Is het toeval dat Knack-redacteur Ann Peuteman aan een film van Tarantino denkt wanneer ze deze week in haar voorwoord voor Knack de jongste tribulatie met het Vlaams Belang bespreekt?

 

Ann Peuteman: “Ze dachten dat ze voorgoed van haar af waren. Nadat ze was neergeschoten, had ze jarenlang in coma gelegen. Dus hoefden haar tegenstrevers zich geen zorgen meer te maken. Dachten ze. Tot ze dan toch nog ontwaakte en hen totaal verraste. Dat is snel samengevat de plot van Kill Bill van Quentin Tarantino. En dat is bijlange niet de enige film waarin een verslagen personage uiteindelijk toch niet uitgeschakeld blijkt. Want als honderd jaar Hollywood ons één ding heeft geleerd, is het wel dat je in alle omstandigheden alert moet blijven. Nu is het best begrijpelijk dat beroepspolitici niet veel tijd hebben om naar de film te gaan. Vandaar wellicht dat de meesten niet op de hoogte zijn van die Hollywoodwet, en nog al te vaak geloven dat hun tegenstrevers definitief van het toneel verdwenen zijn. Dus laten ze hun waakzaamheid soms nietsvermoedend varen terwijl de concurrentie zich opmaakt voor de tweede ronde.

Dat is meteen de reden waarom steeds meer politici, zoals afgelopen week nog de bijna voormalige christen-democraat Rik Torfs, het cordon sanitaire publiekelijk verwerpen. Waarom nog moeite doen om een schutskring te onderhouden rond een partij die dezer dagen wel erg weinig stemmen behaalt? Waarom een strategie in stand houden die toch niet werkt? Daarbij vergeten ze – zoals geestelijke vader Jos Geysels maar blijft roepen – wat de oorspronkelijke bedoeling van het cordon was: een partij die het gelijkheidsbeginsel niet respecteert verhinderen om aan het beleid deel te nemen. Punt.

Dat het Vlaams Belang destijds groot zou zijn geworden dankzij dat cordon is vaak beweerd maar nooit bewezen. Wel hebben tegenstanders ontegensprekelijk een punt als ze wijzen op de frustratie van Vlaams-nationalistische kiezers die hun stem keer op keer verloren zagen gaan. In die zin heeft Torfs gelijk als hij zegt dat Bart De Wever in wezen een kind van het cordon is. Maar ook dat is – wat sommigen daar ook van mogen denken – geen reden om het neer te halen.

Bij het Vlaams Belang zelf weten ze ondertussen wel wat een goeie film is. Natuurlijk hebben ze de pest in dat ze bij de voorbije gemeenteraadsverkiezingen maar zo’n 8 procent van de stemmen behaalden, maar tegelijkertijd beseffen ze dat we nog niet aan de aftiteling toe zijn. Met andere woorden: het is niet uitgesloten dat de partij straks alsnog overeind krabbelt, in alle stilte aansterkt en dan weer een volwaardig, zij het wat bescheidener rol gaat spelen. Al moet partijvoorzitter Gerolf Annemans dan eerst nog een paar stalletjes uitmesten, zijn rekruten in het gareel krijgen en de boodschap van zijn partij stileren. Beetje Vlaamser dan de N-VA, beetje socialer ook. Want zijn betrachting is natuurlijk wel om klaar te staan op het moment dat Bart De Wever van zijn sokkel valt.

En nee, het is niet uitgesloten dat het cordon sanitaire tegen die tijd aan het uitdoven is. Dat begint dan met  een beetje gedoogsteun her en der, verdoken samenwerking om iemand benoemd te krijgen bij het OCMW of in de politieraad. De eerste lokale afdeling die daadwerkelijk met het VB in een coalitie stapt, zal natuurlijk wel op haar donder krijgen van de moederpartij. Niemand wil de geschiedenis ingaan als de partijvoorzitter die het cordon sanitaire heeft doorbroken. Maar de recente gebeurtenissen in Aalst, waar de plaatselijke SP.A tegen de zin van de nationale partijleiding in een coalitie is gestapt met de N-VA van voormalig Vlaams Belanger Karim Van Overmeire, tonen aan dat sommige afdelingen vandaag al niet meer echt onder de indruk zijn van reprimandes uit Brussel.
Het is dus niet zo vergezocht dat het VB op een bepaald moment ergens in een meerderheid zal worden gehesen. En op den duur zal iedereen dan vergeten waarom er ooit een cordon heeft bestaan. Iedereen, behalve het Vlaams Belang zelf.”

 

Foto 1: Protest bij de gemeenteraadszitting gisterenavond in Denderleeuw waar de N-VA en CD&V rekenden op steun van de driekoppige Vlaams Belang-fractie, en die steun ook kreeg, om haar schepenen en de voorzitter van de gemeenteraad verkozen te krijgen. Eerder kregen ze ook al de steun van het Vlaams Belang voor de verkiezing van de voorzitter van de OCMW-raad. Foto 2: VB’er Kristof Slagmulder, in de gemeenteraad in keurig maatpak, hier als Voorpost-militant protesterend tegen de Denderleeuwse nationale ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cordon sanitaire, aalst, denderleeuw, slagmulder |  Facebook | | |  Print

09-01-13

NIET ALLEEN DENDERLEEUW. OOK GERAARDSBERGEN

Vanavond dreigt door een stemming in de gemeenteraad het lot van Denderleeuw, Oost-Vlaamse gemeente met een 19.000 inwoners, in handen gelegd te worden van de driekoppige Vlaams Belang-fractie. Die zou de voorgestelde schepenen van N-VA en CD&V (partijen goed voor elf gemeente-raadszetels) aan de nodige meerderheid helpen, tegen de SP.A en Open VLD in (ook goed voor elf gemeenteraadszetels). Denderleeuw is niet de enige gemeente waar men onzorgvuldig omgaat met het Vlaams Belang.

 

Als de partijen er niet uit geraken, zou men in Denderleeuw de stem van de kiezers kunnen volgen en de populairste stemmentrekkers bijeenzetten. Dat zou dan de SP.A, CD&V en Open VLD bijeenbrengen voor een bestuursmeerderheid. Maar daar wil de CD&V blijkbaar niet van weten. SP.A-burgemeester Jo Fonck is, volgens een interview in De Morgen, bereid zijn burgemeesterssjerp af te staan voor steun aan een coalitie N-VA/CD&V mét SP.A, maar dat is niet voldoende voor de plaatselijke N-VA en CD&V. In Het Laatste Nieuws zegt N-VA-ondervoorzitter Ben Weyts: “Wij gaan niet besturen met VB. Maar wij kunnen die mensen (VB-personeelslid en Voorpost’er Kristof Slagmulder en zijn twee partijgenoten, nvdr.) toch moeilijk verbieden om op onze kandidaten te stemmen.” Hypocrieter en kortzichtiger kan je niet zijn. Kristof Slagmulder heeft al aangekondigd de beleidsmaatregelen van de N-VA- en CD&V-schepenen aan de nodige meerderheid te helpen in zoverre ze in overeenstemming zijn met het VB-programma. Overigens was N-VA-voorzitter Bart De Wever op het nieuwjaarsbal van de N-VA vorige zaterdag minder hypocriet. Kritiek over het doorbreken van het cordon sanitaire? “Allemaal niet aantrekken.”

 

Intussen gaat men in een andere Oost-Vlaamse gemeente, in Geraardsbergen, met ruim 32.000 inwoners, ook al bijzonder onzorgvuldig om met het Vlaams Belang. We somden maandag al 17 gemeenten op waar afspraken gemaakt zijn tussen N-VA, CD&V en/of Open VLD enerzijds en het VB anderzijds. Afspraken over mandaten in de OCMW- en politieraden. Geraardsbergen is nu al de 18de gemeente waar zo’n afspraken gemaakt werden. Het enige VB-gemeenteraadslid in Geraardsbergen, Stéphan Bouriau (foto 1), kreeg er een zitje in de politieraad met steun van de Open VLD in ruil voor steun aan de Open VLD bij andere gelegenheden. “Waarom ook niet?”, zegt Stéphan Bouriau in Het Laatste Nieuws. “Ik heb inderdaad aan Open VLD beloofd om mijn stemmen voor het OCMW aan hen te geven. Zij beloofden mij dan hun stemmen voor de politieraad. In ruil mogen ze op mijn steun rekenen in de gemeenteraad.”

 

Aan oppositiepartij SP.A wil Bourlau zijn steun niet geven. “Waarom zou ik mijn stemmen aan de socialisten geven? Die zitten constant op mijn kap.” De N-VA wil hij evenmin steunen. “Die kwamen in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen hun kandidaten bij onze partijleden ronselen.” Met maar 17 gemeenteraadsleden op 31 heeft de Open VLD/CD&V-bestuursmeerderheid maar een krappe meerderheid. Er mag dan nooit iemand van de meerderheid afwezig zijn of dissident gedrag gaan vertonen. En dan is de steun van het Vlaams Belang mooi (nou ja) meegenomen. Open VLD-voorzitter Laurent Rens (foto 2): “Uiteraard heeft dat meegespeeld in onze beslissing. Maar wat is er fout aan om met een verkozene van een rechtse partij te praten? Hun standpunten sluiten veel nauwer aan bij de onze dan die van andere partijen. Trouwens, bij ons bestaat het cordon sanitaire niet. De PS heeft dat indertijd uitgevonden om de opgang van rechts te stuiten. Maar ondertussen zijn die tijden wel veranderd.”

 

De PS die het cordon sanitaire zou uitgevonden hebben. Dat is nieuw. Gwendolyn Rutten moet dringend eens kadervorming opzetten bij de Open VLD, of anders haar politiek personeel wat selectiever kiezen. De PS is nooit betrokken geweest bij het cordon sanitaire. Of bepaalt de PS nu ook al wat in het Vlaams Parlement (destijds nog: Vlaamse Raad) afgesproken werd? Overigens heeft de VB-steun voor de Open VLD in de OCMW-raad van Geraardsbergen niet geholpen door… dissidentie of onbekwaamheid bij de Open VLD-gemeenteraadsleden. Bij de stemming voor de OCMW-raad heeft Open VLD’ster Caroline De Padt immers niet voldoende stemmen gekregen om in de OCMW-raad te kunnen zetelen. De verhoopte bijkomende zetel voor de Open VLD ging zo verloren ten gunste van een bijkomende zetel voor de oppositie in de OCMW-raad. In de gemeenteraad kan Caroline De Padt ook al niet zetelen omdat haar vader en burgemeester Guido De Padt er al zetelt.

 

Eigen schuld, dikke bult. Maar dat kan het onbegrip en de schande voor stemafspraken tussen de Open VLD en het VB in Geraardsbergen niet goed maken.

08-01-13

BORGERHOUT: PROGRESSIEVE BESTUURSMEERDERHEID GESTART

Hoe het met Bartje op het stadhuis is, vertellen we morgen of een van de volgende dagen. Gisteren werden in Antwerpen de eerste drie districtsraden geïnstalleerd, met als allereerste het district Borgerhout. Het enige district waar de N-VA niet mee in de bestuursmeerderheid zit, maar daarentegen een progressieve meerderheid het roer krijgt.

 

De districten zijn de negen voormalige gemeenten die op 1 januari 1983 fusioneerden tot de huidige stad Antwerpen. Met in heel Antwerpen slechts 55 gemeenteraadsleden, de burgemeester en schepenen inbegrepen, en een bevolking van bijna 500.000 inwoners, was het nodig om op districtsniveau een politiek orgaan te behouden om van de kloof tussen de politiek en de burgers niet helemaal een ravijn te maken. Tot 2000 zetelden in de districtsraden afgevaardigden van de partijen die in het Antwerps stadhuis een gemeenteraadszetel bemachtigd hadden. Vanaf 2000 werden de districtsraadsleden rechtstreeks verkozen, en zetelen ze ook in de districtsraden volgens de plaatselijke politieke krachtsverhoudingen. De districten hebben enkele beperkte bevoegdheden, en vooral een klein budget (slechts 2 % van de stadsbegroting). Vóór de verkiezingen wordt altijd gezworen dat de districten meer bevoegdheden moeten krijgen, na de verkiezingen wordt het enkel maar peanuts. Met de N-VA is het nu niet anders.

 

Nochtans zetelt de N-VA in de bestuursmeerderheid in acht van de negen districten. Maar het hemd is nader dan de rok, en als puntje bij paaltje komt behouden de stadhuisbestuurders het merendeel van hun macht. Alleen in Borgerhout zetelt de N-VA niet in het districtscollege, terwijl opiniepeilingen tot tweemaal toe een absolute meerderheid voor de N-VA beloofden. Het moet zijn dat de opiniepeilers toch niet een echt representatief staal van de bevolking kunnen bevragen, want de verkiezingsuitslag leverde in Borgerhout 36,1 % van de stemmen en 9 zetels op voor de gezamenlijke lijst van Groen en SP.A; slechts 25,5 % en 7 zetels voor de N-VA; 17,1 % en 4 zetels voor de PVDA; 9,2 % en 2 verkozenen voor het VB (komend van 8 zetels); 7,8 % en 2 zetels voor de CD&V; en 4,4 % en 1 zetel voor Open VLD. Borgerhout was het allereerste district in Antwerpen waar een bestuursakkoord bereikt werd. Het enige district ook met een progressieve meerderheid van Groen (met districts’burgemeester’ Marij Preneel), SP.A (met onder andere de oudere maar kwieke Roger Koreman), PVDA (met schepen Zohra Othman), en de tweede op de CD&V-lijst (voormalig straathoekwerker en Borgerhouts districtsraadslid Luc Moerkerke).

 

Het was met zichtbare tegenzin dat de N-VA gisteren als eerste op de districtsraadsbanken plaatsnam. Met op een oudgediende na een nieuwe ploeg dachten ze ineens Borgerhout met een verpletterend stemmenaantal te besturen, maar het pakte anders uit. Het chagrijn was niet in te tomen, want gisterenavond was het alleen maar de installatievergadering – het bestuursakkoord wordt binnen veertien dagen besproken – maar toch moest er al een klaagzang af over de nieuwe bestuursploeg en het nieuwe bestuursakkoord. N-VA-lijsttrekker Alain Herremans, voormalig voorzitter van de handelaarsvereniging van de Turnhoutsebaan, hekelde meteen dat de “extremistische” PVDA in de bestuursmeerderheid is opgenomen en sprak over handelaarsonvriendelijke uitlatingen van enkele districtscollegeleden. De enige bevolkingsgroep waar Herremans in zijn maidenspeech over sprak waren de handelaars. CD&V’ster Nahima Lanjri haalde haar gal boven over haar ex-partijgenoot nu districtsschepen en vatte meteen al de bespreking van het bestuursakkoord aan. De N-VA’er en CD&V’ster kregen applaus vanop de eerste rij van de publieksbanken die volledig bezet was door… VB’ers.

 

Zohra Othman, met 2.194 voorkeurstemmen overigens de grootste stemmentrekker in het district, wees erop dat de verwenste bestuursmeerderheid wel degelijk democratisch verkozen is, op basis van een sociaal programma. Els Delanoeije (SP.A) betreurde de karikaturen die van sommige districtscollegeleden gemaakt worden, en het intentieproces dat gemaakt wordt nog vóór de eerste bestuurstekst is voorgelegd. Maar iedereen zei dat het belang van de Borgerhoutenaar voorop zou staan. Komt het dan toch nog goed? We betwijfelen het, maar de bestuursmeerderheid toonde van meet af haar goede wil. Overal elders vindt de installatievergadering van de districtsraad om 20.00 uur plaats. In Borgerhout werd de installatievergadering met een uur vervroegd… om N-VA’er Alain Herremans in staat te stellen om 20.00 uur de installatievergadering van de OCMW-raad bij te wonen. Herremans is Borgerhouts districtsraadslid én Antwerps OCMW-raadslid, en had al een agendaprobleem.

 

Zoals te horen en te zien in het VRT-verslag (vanaf 1’43” in deze video) zei Alain Herremans: “Het standpunt van N-VA met betrekking tot samenwerking met extremistische partijen van links of rechts is bekend.” Dat de N-VA’er applaus kreeg van de aanwezige VB’ers zal dan wel desondanks hemzelf zijn. Dat de N-VA in Denderleeuw rekent op de steun van het VB om samen met de CD&V aan de macht te komen, is blijkbaar ook van een andere orde dan de afkeer van de N-VA voor de PVDA. (Foto: Het nieuwe districtscollege van Borgerhout en de nieuwe voorzitster van de districtsraad, derde van rechts)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: borgerhout, antwerpen, n-va, cordon sanitaire, herremans |  Facebook | | |  Print

CORDON SANITAIRE DOORBROKEN: "ALLEMAAL NIET AANTREKKEN"

Wij hebben het cordon sanitaire doorbroken.JPGAllemaal niet aantrekken.JPGEen beeld zegt soms meer dan woorden.

 

Gisteren wezen we hier op de akkoorden tussen de N-VA (CD&V en Open VLD) en het VB voor postjes in de OCMW- en politieraad hier en daar. Zaterdagavond was Terzake op het nieuwjaarsbal van de N-VA in Antwerpen, en daar klampte een vrouw haar partijvoorzitter aan met: “Nu hebben wij het cordon sanitaire doorbroken omdat…” De vrouw is nog niet uitgesproken of Bart De Wever trekt al een gezicht van “Och wat…” en antwoordt: “Allemaal niet aantrekken.” Op weg naar de macht zijn voor de N-VA en Bart De Wever alle middelen goed.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cordon sanitaire, n-va, de wever |  Facebook | | |  Print

07-01-13

DEALS MET VB NEMEN TOE. MEER VOOR POLITIE- DAN OCMW-RAAD

Zes jaar geleden, op 6 januari 2007, telde De Standaard tien gemeenten waar voor de verdeling van mandaten in de OCMW- en politieraden afspraken met het Vlaams Belang gemaakt of vermoed werden. Nu komt dezelfde krant op 4 januari 2013 uit op vijftien gemeenten. In de dagen na het artikel van 6 januari 2007 geraakten nog enkele stemafspraken met het Vlaams Belang bekend. Maar ook nu blijft het niet bij die laatste stand van zaken. AFF/Verzet vond alvast nog twee gemeenten met stemafspraken met het Vlaams Belang: Geel en Schilde.

 

Wat was er loos in 2007? In Bocholt behaalde de CD&V een extra OCMW-zetel met de hulp van het VB. In Dilbeek was er eenzelfde scenario. In Essen werd VB-gemeenteraadslid Veerle De Waal verkozen in de politieraad, waarvoor ze twee stemmen van andere partijen kreeg. Bij de jongste gemeenteraadsverkiezingen stond Veerle De Waal overigens op een gezamenlijke lijst van de N-VA en een plaatselijke partij, maar de N-VA wil niet bekendmaken of Veerle De Waal al dan niet als N-VA’ster op de lijst stond. In Geraardsbergen werd N-VA’er Julien Borremans in de OCMW-raad verkozen met behulp van VB-stemmen. In 2010 is Julien Borremans geschrapt als N-VA-lid nadat hij ging spreken op een VB-colloquium datzelfde jaar.

 

In Izegem geraken enkele N-VA’ers met behulp van VB-stemmen verkozen in de OCMW-raad. In Kapelle-op-den-Bos werd samenwerking tussen het VB en Groen! vermoed voor de verkiezing van de OCMW-raad. In Keerbergen geraakte VB’er Geert Jacobs verkozen in de OCMW-raad met behulp van stemmen van andere partijen. In Laakdal wordt gesproken over een stemafspraak tussen de VLD en het VB voor de OCMW-raad. In Machelen wordt vermoed dat de CD&V stemmen kreeg van het VB voor de verkiezing van de politieraadsleden. In Ninove kreeg het VB een extra zetel in de OCMW-raad met de hulp van anderen. Bij deze tien gevallen is het soms quasi zeker dat er een deal was, andere keren blijft het bij vermoedens en beschuldigingen.

 

De nu opgelijste gevallen, op basis van De Standaard en ons eigen onderzoek, zijn de volgende. In Bilzen werd VB-Kamerlid Annick Ponthier met de hulp van de CD&V verkozen in de politieraad. In Brugge behaalde Open VLD een extra zitje in de OCMW-raad met de steun van het VB. In Buggenhout was er gemeenschappelijke voordrachtsakte van CD&V en VB voor de OCMW-raad, waarbij de vierde kandidaat de laatste drie jaar door een VB’er zou opgevolgd worden. Er werden echter onvoldoende stemmen voor vergaard. In Eeklo kreeg VB’er Filip Lecompte minstens van twee mandatarissen van andere partijen steun voor een zitje in de politieraad, allicht onder andere van de N-VA. In Geel werd VB'er Ivan Wartel naar de politieraad afgevaardigd met steun van de N-VA, mogelijk ook van de Open VLD. Na de stemming vertelde Ivan Wartel dat voor de steun die hij gekregen had een afspraak was gemaakt met N-VA-schepen Marleen Verboven. Vooraf waren er al geruchten over, maar hiermee geconfronteerd deed men bij de N-VA alsof men van niets wist.

 

In Ham kreeg de Open VLD voor zowel de OCMW-raad als de politieraad steun van het VB. In Heusden-Zolder zou de Open VLD het VB aan een zitje in de OCMW-raad geholpen hebben. In Kortrijk kreeg VB’er Maarten Seynaeve een extra stem voor een plaats in de politieraad, het is niet bekend van wie. In Lanaken maakten CD&V, N-VA en VB een afspraak om elk voor twee jaar een OCMW-raadslid te kunnen krijgen. In Lebbeke werd VB’er Gunther Buggenhout in de politieraad gestemd met steun van de N-VA, terwijl het VB op haar beurt de N-VA steunde voor een extra zitje in de OCMW-raad. In Liedekerke was er voor de politieraad een gezamenlijke lijst van Open VLD en VB, gesteund door de N-VA. De twee eerstgenoemde partijen steunden op hun beurt de N-VA voor een extra zitje in de OCMW-raad. In Lint bezetten CD&V en VB elk voor drie jaar een extra zetel in de OCMW-raad. De eerste drie jaar is de zetel voor het VB. In Schilde kreeg VB’er Henri Dreesen een OCMW-zetel met behulp van de N-VA. Op haar eentje kon Marijke Dillen, als enig overblijvend VB-gemeenteraadslid in Schilde, niet voldoende stemmen leveren om haar partijgenoot af te vaardigen naar de OCMW-raad. Mogelijk was ook de CD&V betrokken bij de deal. Alleszins was de CD&V zichtbaar niet verbaasd met de uitslag van de stemming voor de OCMW-raad. N-VA en CD&V vormen samen de nieuwe bestuursmeerderheid in Schilde.

 

In Steenokkerzeel spraken de CD&V en het VB af om een mandaat in de OCMW-raad te delen. Het VB krijgt het mandaat de laatste drie jaar, en heeft ook in de politieraad steun gekregen van de CD&V voor een mandaat dat het op eigen kracht niet had gekregen. In Tienen kreeg VB’er Johny Van Stiphout voor de politieraad steun van minstens vier andere gemeenteraadsleden… waardoor hij volgens een VB-persbericht “met voorsprong de hoogste score van alle nieuwe politieraadsleden” kreeg. In Westerlo wordt het VB ervan verdacht een extra Open VLD’er in de OCMW-raad gesteund te hebben. In Zandhoven kreeg VB’er Paul “Inbrekers worden onherroepelijk neergeschoten” Stulens steun van de N-VA voor een zitje in de politieraad. In een mail aan onze redactie zegt Paul Stulens overigens de commotie over het doorbreken van het zogenaamde cordon sanitaire niet te begrijpen. "Hoe kan men nu iets doorbreken dat niet bestaat? In Zandhoven kennen we dit alvast niet."

 

Ook hier weer is het niet altijd even duidelijk van wie en hoe de extra stemmen er gekomen zijn. De verontwaardiging over de deal is soms oprecht en vrij van enig eigenbelang (bijvoorbeeld Groen-gemeenteraadslid Wim Van Kets die de deal in Schilde aanklaagt, en Groen-gemeenteraadslid Jeroen Dillen de afspraak in Geel). De verontwaardiging is andere keren niet vrij van enig eigenbelang (was er geen extra zetel naar het VB of een door het VB gesteunde partij gegaan, zou de zetel toe zijn gekomen aan de bestuursmeerderheid). In nog andere gevallen wordt geen schande geroepen over ‘het doorbreken van het cordon sanitaire’ maar vindt iedereen het normaal dat het VB ook vertegenwoordigd is in de politieraad (Mortsel bijvoorbeeld).

 

Er is nog nergens een inhoudelijk akkoord gesloten met het Vlaams Belang. In Denderleeuw bestaat de kans dat de bestuursmeerderheid moet rekenen op gedoogsteun van het Vlaams Belang, en dát schurkt wel al dicht aan bij het doorbreken van het cordon sanitaire. Waarom er nu blijkbaar meer deals zijn met het VB is niet duidelijk. Door het spel van de verkiezingen kan het zijn dat er nu meer nood is aan steun bij derden om een mandaat in de OCMW- of politieraad niet over te laten aan de bestuursmeerderheid. Dat het VB zowel electoraal als qua politieke invloed nog nauwelijks iets voorstelt, kan ook een rol spelen in de onzorgvuldige contacten met die partij. 

 

Twee zaken zijn wel duidelijk: bij de (vermeende) deals zijn zowel de CD&V als de N-VA en Open VLD betrokken. Niet SP.A en Groen. En twee: VB’ers geraken met steun van anderen meer in de politieraad dan in de OCMW-raad verkozen. Dat Gerolf Annemans zijn partij meer in sociale richting wil oriënteren, is nog niet tot iedereen doorgedrongen.

HET AFF/VERZET-JAAROVERZICHT: NOVEMBER 2012

Varkenskop.jpgDS Weekblad 3 november blz. 27.JPGDe laatste aflevering van ons jaaroverzicht.

 

Filip Dewinter siert (nou ja) de cover van Knack en vertelt in De Morgen over zijn ex-partijgenoten nu actief bij de N-VA. De moeder van Marie-Rose Morel bekritiseert VBJ-voorzitter Tom Van Grieken. De Standaard vraagt zich af wie een varkenskop legde op de oprit van Bart De Wevers huis (foto's). Michael Freillich (Joods Actueel) vergaloppeert zich als hij een cordon sanitaire rond de PVDA+ wil omdat die wel eens het Antwerpse district Borgerhout mee zou besturen. “De Holocaust was erg, maar wel nodig”, vindt Tom Peeters (KVHV-Gent). In Merelbeke stapt VB-gemeenteraadslid en secretaris van de plaatselijke VB-afdeling Paul De Ganck op bij het VB. Walter Zinzen vraagt zich af waarom de media zo lief zijn voor de N-VA. Gerolf Annemans is de grootste kanshebber om Bruno Valkeniers als VB-voorzitter op te volgen. VB-café Jozef aan het Astridplein in Antwerpen is overgenomen door Georgiërs. Naast Gerolf Annemans, Bart Laeremans en Chris Janssens is ook Philip Claeys kandidaat om Bruno Valkeniers op te volgen als partijvoorzitter. AFF/Verzet vergelijkt de plannen inzake armoedebestrijding in het SP.A/Groen/Open VLD-bestuursakkoord in Gent en de N-VA-formateursnota in Antwerpen. Chris Janssens trekt zich terug uit de strijd om het VB-voorzitterschap. Nu Knack deze blog citeert over Tom “De Holocaust was erg, maar wel nodig” Peeters, doen we ons boekje over Tom Peeters verder open. AFF/Verzet zocht uit waar het VB op 14 oktober het slechtst en het minst slecht scoorde, en bekeek ook de beste en de minst beste resultaten van de N-VA. Meer en meer nieuwe bestuursmeerderheden kondigen een schepen voor Vlaamse Zaken aan. Vlaams-nationalisten trekken in verdeelde slagorde naar hun nationalistische collega’s in Polen. Het VB-Bree verliest haar sterkhouder, ontgoocheld over de verkiezingsresultaten. De schepenen voor Vlaamse Zaken: wie zijn ze?, wat drijft hen?, wat doen ze? Altijd interessant: het Jaarverslag van de Staatsveiligheid. Het VB steunt een zusterpartij in Catalonië (Spanje) die geen enkele verkozene behaalt bij de parlementsverkiezingen. Bruno Valkeniers is blij dat hij bijna van het VB-voorzitterschap af is. Het Vlaams Belang neemt deel aan een vakbondsbetoging voor beter openbaar vervoer, maar verzwijgt dat ze de reizigers meer wil laten betalen voor het openbaar vervoer. Op het Antwerps stadhuis wordt een gedenkplaat onthuld over de rol van het stadsbestuur en de politie bij de Jodenvervolging begin jaren veertig.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2012 |  Facebook | | |  Print

DECEMBER 2012

De strijd voor de opvolging van Bruno Valkeniers gaat alleen nog tussen Gerolf Annemans, Bart Laeremans en Philip Claeys. En het wordt: het gezwans van Gerolf Annemans (foto). Bij Chrysi Avgi hebben ze heimwee naar het Griekse kolonelsregime. Bob Cools over de opkomst van het Vlaams Blok in Antwerpen, en hoe het (niet) te bestrijden. Een nieuwe koers voor het VB? Gerolf Annemans stelt Filip Dewinter gerust. Bart De Wever doet wat hij anderen verwijt. Gerolf Annemans wil een minder grimmig, soms grappig Vlaams Belang. AFF/Verzet geeft Annemans hiervoor een Sinterklaastip. Weerstanders hebben schrik van het succes van de N-VA. André Gantman formuleert een zwak antwoord. Rob Verreycken beschuldigt nu de PVDA+ voor de dood van een bejaarde man drie uren na een AFF-betoging in Borgerhout in 1990. Gerolf Annemans bekent: het VB is gestart als een uit de hand gelopen grap. Het bestuursakkoord in Antwerpen: blaming the victm. De Sinjoren hebben een nieuw strijdlied. Dewinter en RechtsActueel vergalopperen zich weer eens bij het lezen van het Antwerps bestuursakkoord. Tanguy Veys geeft toe: hij peste Sven Ornelis als scholier, “maar die was dan ook een ongelofelijke slijmbal”. De Hitlergroet wordt soms bestraft. Geen respect voor A met Bart De Wever en Liesbeth Homans. AFF/Verzet bezocht het nieuwe Memoriaal, Museum en Documentatiecentrum over Holocaust en Mensenrechten in Mechelen. Op het ledencongres dat Gerolf Annemans bevestigt als nieuwe Vlaams Belang-voorzitter verzekert Annemans dat aan de idealen van de partij niets verandert. Advocaat van het volk, antiracist en antifascist Norbert Van Overloop overlijdt. Het Vlaams Belang steunt Music for Life tegen dementie, maar niet iedereen ter extreme rechterzijde is daar gelukkig mee. De belofte van bier voor elke foto van een stembiljet ingevuld ten gunste van VB’er Guy D’haeseleer, dreigt de Ninovenaars opnieuw naar de stembus te sturen voor de gemeenteraadsverkiezingen. Op de laatste gemeenteraadszitting onder voorzitterschap van Patrick Janssens als Antwerps burgemeester, is het laatste woord voor het Vlaams Belang. Filip Dewinter zakt verder in de jaarlijkse Top-100 van Belgen van het Jaar. Voorpost wordt kleiner en dreigt van de weeromstuit radicaler te worden. Wordt het Vlaams Belang een sociale partij? In Denderleeuw is het uitkijken of een bestuursmeerderheid mogelijk wordt, dan wel er een bestuursminderheid komt met gedoogsteun van het Vlaams Belang. AFF/Verzet start een nieuwe reeks artikels: Bartje op het stadhuis. Tom Naegels wil dat er minder geëmmerd, gehuild en geruzied wordt over Bart De Wever, maar zwijgen over de N-VA is geen optie. En AFF/Verzet reikt dertig eindejaarsprijzen uit.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2012 |  Facebook | | |  Print