10-03-13

BART DEBIE OVER DE FEESTJES BIJ POLITIE EN VLAAMS BELANG

Ex-politiecommissaris, ex-Vlaams Belang’er en al tweemaal ex-levenspartner (1, 2) Bart Debie (38 j.) mag het dit weekend nog eens uitleggen in Gazet van Antwerpen. Twee bladzijden lang, maar weer zegt Bart Debie na A niet B.

 

Eerst over zijn periode bij de Antwerpse politie. Bart Debie: “Ik ben bij de politie gegaan voor de lichaamsbeweging (lacht). Dat sprak mij enorm aan als korfballer. Ik heb ook een gezond stel hersenen, waardoor ik te snel ben doorgegroeid. Ik was een snotaap die plots commissaris was geworden. (…) Een paar jaar daarvoor was ik nog gewoon stagiair in de Gasstraat. Dat bureau had toen al de bijnaam ‘Stalag 27’ (een term die gebruikt werd voor een Duits gevangenenkamp in de Tweede Wereldoorlog, nvdr.). Wat ik daar heb gezien, gelooft niemand als je het vertelt. Daar werd tijdens de diensturen zwaar gedronken, verdachten werden bij huiszoekingen van de trap gegooid. Ook zwangere vrouwen. Daar heerste een cultuur van geweld en cowboygedrag. Mijn eigen ontgroening bestond er uit dat ik in een cel vol naakte Afrikaanse prostituees werd opgesloten.”

 

“Eén keer heb ik geprobeerd om de situatie in de Gasstraat aan te klagen. Samen met een collega-stagiair ben ik concrete gevallen gaan aankaarten bij de politietop. Dat is mij niet in dank afgenomen en meteen was het hele bureau op de hoogte van het feit dat ik ‘geklikt’ had. Naast het feit dat mijn collega’s een tijdlang razend op me waren, is er niks veranderd. Ik heb me toen geschikt naar heersende normen, zeg maar. Dat was fout.” Wie de leidinggevenden in de Gasstraat waren, en wie van de Antwerpse politietop niets deed met Debies klachten, vernemen we niet.

 

Debie vertelt wel hoe hij bij het Vlaams Belang terecht kwam. “Thuis waren ze overtuigde socialisten. Ik was lid van de socialistische vakbond. (…) Ik had wel een zeer goede band met de dochter van Vlaams Belang kopstuk Wim Verreycken. Een collega in het korps (Ragna Verreycken, die later uit het leven stapte - nvdr.). Het was haar broer Rob, beter bekend als Rob Klop, die mij introduceerde bij Dewinter. Een beetje een vreemde situatie. Voor het Vlaams Belang was ik het perfecte uithangbord. De man van de harde aanpak. Een slachtoffer van een systeem dat aan de kant van de misdadigers stond. (…) Uiteraard wist ik wel dat ik voor het Vlaams Belang van goudwaarde kon zijn. Dat bleek ook toen Dewinter me ongeveer zelf liet bepalen hoeveel ik zou verdienen als veiligheidsexpert en als woordvoerder. Ik vroeg meer dan bij het korps. Dat was geen enkel probleem.”

 

“Ik heb (…) oprecht geprobeerd om zaken te veranderen (bij het Vlaams Belang, nvdr.) en mijn kennis van het terrein te gebruiken. In het begin zelfs met enkele kleine succesjes. Dewinter steunde me voluit, maar uiteindelijk veranderde er weinig. Ik heb nooit tot de kern van het Vlaams Belang behoord. Uiteindelijk zat ik meer in de fitnesszaal van het parlement te trainen en andere parlementsleden te coachen dan achter mijn bureau. Ik ga niet liegen. Ik heb binnen het Vlaams Belang een fantastische tijd beleefd. Het was een luxeleven. Ik deed mijn zin, ging vaak op reis en bouwde rustig verder aan mijn eigen consultancybureau. Voor Dewinter was alles prima. (…) Als hij je nodig heeft, ben je zijn beste vriend. Heeft hij je niet nodig, dan moet je vooral niet te veel in de weg lopen. Ik heb me aan die regels gehouden.”

 

Bart Debie tot slot nog: “Ja, er zijn mensen binnen het Vlaams Belang met uitgesproken nazi-sympathieën. Ook parlementsleden. Ik heb ze in dronken buien de Hitler-groet zien brengen. Ik heb ze ook zo gefilmd. Dewinter niet. Het waren de mindere goden die zich daarmee bezighielden. Op de verjaardag van Hitler was het bijvoorbeeld de gewoonte om in het restaurant van het Vlaams parlement een klein feestje te bouwen. En dan werd er gedronken op de gezondheid van ‘nonkel Marcel’. Een codenaam voor de Führer. Ik heb het daar altijd zeer moeilijk mee gehad. Ik was ook steeds op de hoogte van tijd en plaats waar neonazi’s zouden samenkomen. In Vlaams Belang-kringen is dat standaardinformatie.” Het is niet voor het eerst dat Bart Debie spreekt over dat filmpje. Waarom zet hij het niet online? Waarom noemt hij geen namen van de deelnemers aan de feestjes voor ‘nonkel Marcel’?

 

Bart Debie had de voorbije week in een Brussels restaurant een afspraak met Jurgen Verstrepen, om eens bij te praten. Die twee zijn elkaar waard. Verstrepen sprak in zijn boek Zwart op wit over nazi-liederen zingende Vlaams Belang-parlementsleden en over de financiers van het Vlaams Belang, maar noemde nooit namen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: debie, dewinter, verstrepen |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.