31-03-13

BARTJE OP HET STADHUIS (10)

Het Antwerps gemeenteraadsbesluit om vreemdelingen een retributie van 250 euro per persoon bij inschrijving  in het vreemdelingenregister aan te rekenen is door Antwerps provinciegouverneur Cathy Berx geschorst. Onder Patrick Janssens was een gelijkaardig idee wel eens geopperd, maar afgevoerd. Met de ‘kracht van verandering’ zouden Bart De Wever en Liesbeth Homans (foto) het nu wel invoeren.

 

We kunnen ons niet van de indruk ontdoen dat de voorbije drie maanden in Gazet van Antwerpen al meer redactioneel commentaar pro Bart De Wever en de N-VA is verschenen dan ooit in eenzelfde tijdsspanne pro Patrick Janssens en de SP.A. Het is dan ook des te opmerkelijk dat de krant nu, na de schorsing ingevolge een klacht van SP.A en Groen, Eerste zware nederlaag voor Antwerpse N-VA kopt. De retributie blijkt in strijd te zijn met maar liefst drie wetten. Een wet uit 1968 die stelt dat steden en gemeenten niet bevoegd zijn om zo’n retributie te heffen en verbiedt om meer geld te vragen aan vreemdelingen dan aan Belgen. Artikel 173 van de Grondwet dat het gelijkheidsbeginsel vooropstelt. En drie, Europees recht dat dergelijke maatregelen eveneens bestempelt als discriminerend.

 

Liesbeth Homans heeft in de gemeenteraad en de pers juridische bezwaren altijd hautain weggewuifd. Ze baseerde zich daarvoor op het juridisch advies van de stadsdiensten, maar mensen die het advies konden inkijken, zoals Yasmine Kherbache, zeggen dat Homans in dat advies vooral las wat ze graag las. Feit is dat Homans na het schorsingsbesluit in De Morgen zegt: “Er is de juridische werkelijkheid en de feitelijke werkelijkheid. De gouverneur beroept zich vooral op een wet uit 1968. Die bepaalt dat een stad niet de nodige autonomie heeft om een retributie in te voeren op verblijfsdocumenten voor nieuwkomers. Ik erken dat we bij de invoering van de loketretributie geen rekening hebben gehouden met deze vijfenveertig jaar oude wet. Maar ik leef in hedendaags Antwerpen. In 1968 werd de stad nog niet geconfronteerd met 11.000 aanvragen per jaar voor inschrijving aan ons loket vreemdelingenzaken. Vandaag wel.”

 

Yves Desmet: “We weten het, het is verboden in verband met de N-VA parallellen te trekken met de jaren dertig, maar dichter dan dat kun je bij de ‘le pays réel’-retoriek van Léon Degrelle toch niet komen.” De hoofdredacteur van De Morgen zit er ook boenk erop als hij in zijn standpunt schrijft dat de hele heisa rond de ‘vreemdelingentaks’ en de kosten voor inschrijving van vreemdelingen er is om de voormalige VB-stemmers te laten weten dat ze er goed aan hebben gedaan N-VA te stemmen. En ze best N-VA blijven stemmen. Het besluit van de provinciegouverneur kan de N-VA nu weer verkopen als bewijs dat het establishment iedere voeling met de gewone man verloren heeft, terwijl zij als enige diens stem blijft verdedigen. “Dus mag je er vergif op innemen dat het niet lang zal duren of de volgende provocatie ten behoeve van dit stempubliek zal er aankomen”, en dat daarbij voorbij de grenzen van de wetten, de grondwet en het Europees recht gescheerd wordt is voor de N-VA geen zorg.

 

Antwerpen en het inschrijven van haar vreemdelingen in de bevolkings- en vreemdelingenregisters. Het is altijd wat. In de eerste helft van de jaren negentig weigerde Antwerpen asielzoekers nog langer in te schrijven. Let wel: niet mensen die hier zonder geldige verblijfspapieren verbleven, maar mensen die volstrekt legaal als asielzoeker in ons land verbleven. Het Antwerps stadsbestuur deed alsof ze er niet waren. Met het nieuwe stadsbestuur in 1995, onder burgemeester Leona Detiège, werd gestopt met die struisvogelpolitiek. Een ander pijnpunt is het zien aanschuiven van vreemdelingen. De inschrijving van vreemdelingen is nu eenmaal complexer dan het inschrijven van Belgen. En nieuwkomers moeten ook vaker dan Belgen terugkeren naar de vreemdelingendienst om hun verblijf te bevestigen. Vandaar dat je lange rijen vreemdelingen ziet, en vandaar ook de herhaalde acties om die aanschuivende vreemdelingen aan het oog te ontrekken van de Belgen door de vreemdelingen naar een aparte ingang te verwijzen of naar een ander gebouw.

 

Sinds vorig jaar verloopt de inschrijving van vreemdelingen in Antwerpen niet meer per district maar in een centraal gebouw in Berchem. Hiervoor worden redenen van efficiëntie aangegeven, en het klopt dat je efficiënter kan werken bij een gecentraliseerde aanpak dan als de inschrijving in negen verschillende plaatsen kan gebeuren. Binnenkort loopt de huur van het gebouw af en moet alweer naar een ander gebouw uitgekeken worden. Voor het huidige gebouw wordt 600.000 euro huur per jaar betaald, en dat wil men deels recupereren met de ‘vreemdelingentaks’. Maar het is ook maar omdat het stadsbestuur haar bestaande lokalen verlaat dat elders gehuurd moet worden.

 

Het stadsgebouw van de Burgerlijke Stand, Bevolkings- en vreemdelingendienst aan de Lange Nieuwstraat in Antwerpen staat nu al een tiental jaren leeg. Het is verkocht om er een vijfsterrenhotel te vestigen, en de nieuwe eigenaar zou meteen ook het aanpalend Handelsbeursgebouw renoveren. Het enige wat er gebeurd is, is dat het gebouw aan de Lange Nieuwstraat 24 al even lang leegstaat, en de Handelsbeurs verloedert tot en met. Moeten de vreemdelingen die zich in Antwerpen willen vestigen dan daarvoor opdraaien?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bartje op het stadhuis, homans, antwerpen |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.