12-04-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Hoofdredacteur politiek van Het Nieuwsblad Liesbeth Van Impe klaagde vorige zondag over een nieuwsarme paasvakantie, maar er waren deze week toch weer voldoende interessante citaten om een dubbele aflevering van deze rubriek te maken. We houden ons echter aan de afspraak van de week in zeven citaten (en eentje extra).

 

“Onder Patrick Janssens had je de meerderheid en het Vlaams Belang in de oppositie. (…) Janssens speelde die verdeeldheid uit. Hij zette zich nadrukkelijk af tegen de Vlaams Belang-kiezer, al was dat toen één op drie Antwerpenaren. Wij doen dat niet. De grootste tegenstelling in Antwerpen is die onder de linkse partijen. In de gemeenteraad debatteren SP.A, Groen en PVDA+ vaak onder elkaar, terwijl wij erop staan kijken. Wat wel klopt (De vraag was: ‘Het lijkt erop dat Antwerpen meer dan ooit verdeeld is. Klopt dat beeld?’, nvdr.) is dat je geen afspraken meer kunt maken met de oppositie. Die is te vaak intellectueel oneerlijk en wil te vaak een incident uitlokken.” Liesbeth Homans draait haar hand niet om voor een verkeerde voorstelling meer of minder. Als bevoorrechte getuige van de Antwerpse gemeenteraadszittingen hebben we toch heviger en meer debatten gezien tussen de linkse oppositie en de N-VA, dan onderling bij de linkse oppositie. En Homans suggereert dat Patrick Janssens afspraken maakte met het Vlaams Belang. Daar hebben we de voorbije tien jaren anders niets van gemerkt. (Het Nieuwsblad, 6 april 2013)

 

“Ik was linkser, progressiever. En ik wil empathie tonen met mensen die anders zijn, die het minder goed hebben. Dat is het grootste verschil met de N-VA: bij hen ontbreekt die empathie volledig.” Voormalig Volksunie-voorzitter Bert Anciaux over het verschil tussen hem en de uit de VU ontstane N-VA. (De Standaard, 6 april 2013)

 

“Als Vlaams Belang-voorzitter moest ik natuurlijk geen – zeg maar – bedrijfsnaam kiezen, maar als ik dat wél had moeten doen, dan had dat ook wel eens ‘Franciscus’ kunnen geweest zijn. Bescheidenheid en terugkeren naar de bron is namelijk ook een goed recept voor onze partij, temeer het een partij is die zich heeft voorgenomen om grote projecten op de politieke tafel te (blijven) plaatsen.” Gerolf Annemans hoopt dat de populariteit van de nieuwe paus wat afstraalt op het Vlaams Belang. (Vlaams Belang Magazine, april 2013)

 

“Nationalisme is hier zoals overal. Rekbaar als kauwgom. Van die old school chewinggum waarmee je grote bellen kan blazen en waarop je blijft kauwen zoals een koe op een pluk gras.” Gerda Dendoven is in Ierland en kijkt om zich heen. (De Standaard, 8 april 2013)

 

“Zo worden (…) de leerlingen zedenleer plots niet meer ontvangen op het gemeentehuis in het kader van hun Feest Vrijzinnige Jeugd. (…) Het nieuws vanuit het gemeentebestuur dat N-VA geen rode vlaggen meer in het straatbeeld wenst, gaf ons een wrang gevoel. Dit zou in het bijna 120-jarig bestaan van de socialistische beweging een ongeziene maatregel zijn en kon voor ons niet door de beugel. Na een bespreking met de burgemeester kregen we alsnog de toelating voor een weliswaar beperkte bevlagging.” Vrijzinnige jongeren zijn niet meer welkom op het gemeentehuis van Rumst en het nieuwe CD&V/N-VA-bestuur wil nog zo weinig mogelijk rode vlaggen zien op 1 mei. (Samen Rumst, 8 april 2013)

 

 “Met als resultaat vijf opmerkelijke conclusies over de persoon De Wever: ‘alles is een wedstrijd’, ‘alles is emotie’, ‘alles is een misverstand’, ‘alles is moeilijk’ en ‘alles is klaar’.” Journalist Frank Willemse volgde de eerste 100 dagen van Bart De Wever als Antwerps burgemeester. In diens schaduw naar recepties, naar televisieopnames, naar gemeenteraadszittingen, naar ‘onder de mensen komen’… en af en toe ook nog een lang gesprek met De Wever. In de eerste aflevering van een vijfdelige reeks (foto) blijkt dat er voor Bart De Wever altijd ergens een competitie-element in moet zitten, anders kan hij zich niet motiveren. Én hij geeft toe dat meer dan de helft van zijn miserie man made is, door hemzelf veroorzaakt. (Het Laatste Nieuws, 10 april 2013)

 

“De voedingsbodem bestaat uit maatschappelijke en persoonlijke problemen, frustraties, kwetsbaarheden. En daarop ent zich, in tweede instantie dus, het religieuze of ideologische als mogelijke uitweg. Repressie is natuurlijk ook nodig, maar het blijft dweilen met de kraan open als je niets doet aan de diepgewortelde oorzaken. Er is een onderklasse van jongeren gegroeid, die zich uitgekotst voelt. Een goed beleid inzake tewerkstelling, onderwijs, woning en integratie zou veel helpen, maar dat is natuurlijk werk op termijn. Ze moeten het gevoel krijgen dat ze deel uitmaken van de samenleving en dat ze én Belg én moslim tegelijk kunnen zijn.” Journalist Chris De Stoop over de jongeren die naar Syrië trekken. Het eenzijdig beeld dat Filip Dewinter opwierp van godsdienstfanatici is intussen bijgekleurd, maar het betekent ook dat een adequaat antwoord op verschillende domeinen moet gegeven worden. (Knack online, 11 april 2013)

 

“Van alle mensen die vertrokken zijn, was er één die aan het werk was.” De burgemeester van Vilvoorde Hans Bonte geeft een gemeenschappelijk kenmerk van de jongeren die naar Syrië vertrokken. (Persconferentie stadhuis Antwerpen, 11 april 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, homans, n-va, annemans, nationalisme, sociaal, de wever, syrië |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.