16-06-13

ALS HET IN DUITSLAND ONWEERT, DAN…

We dachten met Gwendolyn Rutten (foto 1) en de voorstelling van haar boekje De geëngageerde burger deze week alles gehad te hebben qua asociale voorstellen. Maar gisteren organiseerde de N-VA een studiedag om haar ‘confederaal model’ voor het sociaal overleg vorm te geven.

 

Als het aan Gwendolyn Rutten ligt krijgen we nog meer individualisering: bijvoorbeeld geen collectieve arbeidsovereenkomsten meer waar de lonen en vergoedingen collectief worden afgesproken, maar elke werknemer stapt individueel naar een werkgever om zijn loon en arbeidsvoorwaarden te onderhandelen. En krijgen we nog meer liberalisering: bijvoorbeeld geen openbaar vervoer meer, in de plaats van De Lijn moeten private vervoermaatschappijen komen. Gisteren hekelde ze in twee interviews ook nog de ‘criminele heksenjacht’ van de fiscus. Ferre Wyckmans (LBC) vroeg zich al af of het individueel vastleggen van de lonen dan ook geldt voor de parlementsleden? Gaan we dan de Open VLD nog veel geven? Wouter Van Besien wees in een intelligente opiniebijdrage hoe de geëngageerde burger er bekaaid van af komt met de voorstellen van Rutten, als hij al de fut heeft om zich te engageren. Paul Goossens stelt een liberale alzheimer vast bij Gwendolyn Rutten, want we zijn in een economische recessie terechtgekomen door liberale principes als bankiers vrij spel te geven en de overheid en welvaartsstaat af te bouwen.

 

Bij de N-VA (foto 2: ondervoorzitter Ben Weyts) wil men het nog niet zover drijven dat elke werknemer individueel over zijn loon moet onderhandelen – dat is trouwens ook voor de werkgevers niet praktisch – maar wil men wel de loonsbesprekingen van het Belgische naar het Vlaamse en bedrijfsniveau niveau verleggen om zo “af (te) wijken van de centraal onderhandelde loonafspraken, zoals over de automatische indexering van de lonen”. Versta: te stoppen met die automatische indexeren en de koopkracht van de Vlamingen te laten achterlopen op de prijsstijgingen. Het studiebureau dat de Hartzhervormingen in Duitsland heeft begeleid, werd er ook bijgehaald. Aan hen ‘danken’ de Duitsers de mini-jobs: jobs waar je maximum 400 euro per maand mee kan verdienen, waar geen belastingen op betaald moeten worden, maar je ook geen pensioenrechten geven. Duitsers verdwijnen daarmee wel uit de werkloosheidsstatistieken, maar daarmee neemt enkel het aantal werkende armen toe. Een opstap naar een degelijke baan zijn die jobs niet. Die degelijke banen worden door de werkgevers immers meer en meer vervangen door... mini-jobs. Uiteraard had de N-VA gisteren niemand van de Duitse vakbond uitgenodigd om ook hun kant van het verhaal te horen.

 

“We weten nu hoe de N-VA denkt over werknemers”, zegt men bij de vakbonden. En: “De N-VA kent de arbeidsmarkt niet”. Het is waar: Vlaams minister voor Werk Philippe Muyters die de arbeidsmarkt zou moeten kennen is niet de snuggerste, maar hoe de N-VA denkt over werknemers… Studiediensten hadden al uitgevlooid dat het sociaal-economisch programma van de N-VA nauw aansluit bij dat van de werkgevers. Stilaan gaat dit ook bij het brede publiek bekend geraken. Fijn zo. Hoe duidelijker de N-VA wordt, hoe meer kans dat het in haar eigen graf trapt.

 

Of is ook het liberale Optimism is a moral duty (“Optimisme is een morele plicht”) een foute gedachte?

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, open vld, n-va |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.