19-06-13

“HARDE AANPAK AEL OORZAAK RADICALISERING”

Luc Lamine is onze vriend niet. Toen hij nog korpschef was van de Antwerpse politie hebben wij een paar keer met hem gediscussieerd, en telkens we een kritiek uiten op een onderdeel van de politiewerking leek het voor de flamboyante korpschef alsof we de hele politiewerking in vraag stelden. Zijn politie. Maar blijkbaar kon hij als ambtenaar ook niet alles vertellen. In Het Laatste Nieuws verbrak hij gisteren zijn zwijgplicht.

 

Toen de 65-jarige Constant Van Linden op 26 november 2002 zijn Marokkaanse buurman Mochammed Achrak doodschoot, stond Borgerhout in goed een paar uren onder hoogspanning. En het zou weken zo blijven. De Turnhoutsebaan in Borgerhout werd een nationaal begrip. "In de jaren voor die feiten hadden we sterk veldwerk verricht", zegt Luc Lamine nu. "Onze mensen van de jongerenwerking hadden goeie contacten met de allochtone jeugd. Het stadsbestuur, onder Leona Detiège, zette hard in op straathoekwerk en wijkwerking. Toen de rellen zijn begonnen, wisten we dat we de lont alleen uit het kruitvat konden halen met dialoog." Het resulteerde in een foto die in heel het land de pers haalde: Luc Lamine, die midden op de Turnhoutsebaan, tussen de gevechten door, het gesprek aanging met Dyab Abou Jahjah, leider van de AEL, de Arabisch Europese Liga (foto).

 

Tien jaar na de rellen praat Luc Lamine, tegenwoordig aan de slag bij de federale politie, voor het eerst vrijuit over hoe de situatie na die eerste explosieve dagen evolueerde en hoe hij op een zijspoor werd gezet. "De procureur (Bart Van Lijsebeth, nvdr.) heeft me willen overtroeven. Ik kreeg orders en had te luisteren. Er moesten zware pelotons worden ingezet, terwijl er een huiszoeking werd gedaan bij Dyab Abou Jahjah. Ook al wist ik met stellige zekerheid dat daar niks te vinden was. De huiszoeking was louter machtsvertoon. Abou Jahjah moest de cel in, enkel en alleen om te laten zien wie de baas was. Die man is opgesloten voor niks."

 

De confrontatiepolitiek drukte de rellen de kop in, maar vandaag betalen we er de prijs voor, zegt Lamine. "Door hard en repressief op te treden hebben we toen een hele generatie allochtone jongeren ontgoocheld achtergelaten. Was dàt waar de dialoog voor stond, vroegen ze zich af. Ze waren het vertrouwen kwijt. Als we vandaag zien dat jongeren zwaar geradicaliseerd zijn en naar Syrië trekken, dan ben ik er zeker van dat de voedingsbodem daarvan in november 2002 ligt. Had justitie de rellen toen anders en gematigder aangepakt, dan hadden we nu niet met zo'n explosieve situatie gezeten."

 

Dat burgemeester Bart De Wever jongeren die naar Syrië trekken, wil uitschrijven uit het bevolkingsregister, ziet Luc Lamine met lede ogen aan. "Wat gaan we doen? Ze naar Venus of Jupiter sturen? Ik ben er zeker van dat de aanpak goed bedoeld is. Maar de weg naar de hel is òòk geplaveid met goede bedoelingen."

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, syrië |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.