12-07-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

De foto hiernaast werd genomen op een herdenking van de moord op Julien Lahaut in 2010, dag op dag zestig jaar nadat Julien Lahaut in Seraing vermoord werd naar algemeen wordt aangenomen omwille van de aan hem toegeschreven kreet “Vive la république” bij de eedaflegging van koning Boudewijn. Bij de troonafstand van Albert II werd Kamervoorzitter André Flahaut (PS) gevraagd of hij niet vreesde voor nieuwe republikeinse kreten bij de eedaflegging van koning Philippe/Filip. Flahaut haalde zijn schouders op en lachte: “Waar is nu meneer Van Rossem? En waar is nu meneer Lahaut?” Een pijnlijke uitlating over de vermoorde Julien Lahaut, maar het leidde amper tot verontwaardiging.

 

“Veel misplaatster kan een uitspraak van een vertegenwoordiger des volks niet zijn, als je weet dat Julien Lahaut een week na zijn 'Vive la république!' door koningsgezinden werd vermoord. Het duurde naar 'goede' Belgische gewoonte nog tot 1972 voor het gerechtelijk onderzoek was afgerond en nog een kwarteeuw langer om de ware toedracht onthuld te zien. De 'Waar is nu meneer Lahaut?' zou in andere landen tot veel meer heisa hebben geleid dan bij ons. Flahaut, een naam die wordt geschreven met de 'fla' van 'flater', kwam er hier met enkele tientallen verontwaardigde tweets van af.” (Knack online, 5 juli 2013)

 

“België is slechts een bierkaartje groot. Maar de grootheidswaanzin grenst aan het ongelooflijke. We hebben zes regeringen, tientallen ministers, enkele honderden parlementairen, provincieraden, gouverneurs en vanaf 21 juli ook twee koningen en drie koninginnen. En dan weten de politici nog altijd niet waar er structurele budgettaire maatregelen getroffen kunnen worden.” Lezersbrief van  Marc De Cock uit Erpe. (Gazet van Antwerpen, 5 juli 2013)

 

“Minister van Onderwijs Pascal Smet (…) antwoordde niet te kunnen optreden omdat dit tot de ‘autonomie van de scholen’ zou behoren. Als scholen autonoom kunnen beslissen de eindtermen te vervangen doorregelrechte desinformatie, is het dan niet aan de minister van Onderwijs om daartegen op te treden? Waarom stellen we die eindtermen dan op?” vzw Pro Vita, een conservatief-katholiek geïnspireerde organisatie met bijwijlen extreemrechtse sympathieën, mag regelmatig in scholen, vooral zelfs bij stads- en gemeentelijke scholen, seksuele voorlichting geven die in feite propaganda tegen abortus, voorbehoudmiddelen, homoseksualiteit en voorhuwelijkse seks is. Sensoa kan de lessen seksuele voorlichting ook komen geven, maar daarvoor moet een kleine vergoeding betaald worden terwijl Pro Vita gratis komt. (De Morgen, 6 juli 2013)

 

“Ik had een voorstelling waarin ik met een zweep de kleren van het lijf van de danseressen sloeg. In die tijd kon dat nog.” Ook voor circusdirecteur Bill Kartoum (84 j.) zijn de tijden veranderd, al zaagt hij nog wekelijks zijn vrouw doormidden. (dS Weekblad, 6 juli 2013)

 

“Als we mensen uitnodigen om naar een land te komen, ontstaat er vanzelf een nieuwe wij. Daarmee zou verder gewerkt moeten worden, maar dat gebeurt niet. Niemand vraagt de nieuwkomers hoe zij hun toekomst zien. Neen, ze moeten vooral onze taal leren, onze gewoonten, onze cultuur. Vergelijk het met een feestje waarop je gasten uitnodigt. Als gastvrouw loop je dan toch rond om de genodigden te vragen naar henzelf en wat ze zouden willen en ga je toch ook niet de hele avond over jezelf zitten vertellen? (lacht) Als het een leuk feestje is, tenminste.” Martha Nussbaum, auteur van Een uitweg uit de politiek van de angst. (De Morgen, 6 juli 2013)

 

“’Het accent ligt dus niet op drinken en zingen.’ Maar dat is dan buiten Jong N-VA gerekend. Want – vliegt de Blauwvoet? – die plannen op 10 juli wel degelijk ‘een heuse cantus’, zo meldt de website van N-VA Brasschaat. Tussen al die leeuwen zullen er op 11 juli dus zeker ook een paar Vlaamse katers rondlopen.” De Brasschaatse schepen voor Vlaamse Aangelegenheden Adinda Van Gerven zegt dat de 11-juliviering in haar gemeente geen ordinaire drank- en zangavond wordt. Maar dat is buiten de jongerenafdeling van haar partij gerekend. (De Standaard, 8 juli 2013)

 

“Verkozen leiders moeten voor iedereen toegang tot openbare diensten en openbare ruimten verzekeren, ze moeten de hele bevolking in staat stellen om mee te genieten van de rijkdommen van het land en helpen mee welvaart te creëren. Ze moeten, met andere woorden, het volk en zijn langetermijnbelangen vertegenwoordigen, en ze moeten gezien worden als de actieve vertegenwoordigers van dat belang. En daar zit het essentiële probleem van de meeste democratieën vandaag: de politieke leiders zijn massaal gaan geloven dat ze verkozen zijn om economische groei te stimuleren en daartoe, geloven ze, moeten ze op de eerste plaats de eisen van internationale zakenimperia inwilligen. Het geldt als een daad van politieke moed en leiderschap om in te gaan tegen de belangen van de kiezers maar te plooien voor de dictaten van het kapitaal.” Gie Goris antwoordt op de vraag waarom er in Egypte, Turkije, Brazilië… straatprotest komt tegen de verkozen regering. (De Standaard, 8 juli 2013)

 

“Er was in 1986 een wisselmeerderheid van CVP en Volksunie nodig om de IJzertoren uit te roepen tot Memoriaal van de Vlaamse ontvoogding. PVV en SP konden het niet over hun hart krijgen om een monument waarop het letterkruis AVV-VVK (Alles voor Vlaanderen – Vlaanderen voor Kristus) prijkt, die officiële status te geven. Meer dan een kwarteeuw later hebben heel wat Vlamingen nog altijd niets met de IJzertoren.” Met een wisselmeerderheid?! De CD&V verzet zich dezer dagen tegen een wisselmeerderheid voor een wetsvoorstel over euthanasie, maar was in 1986 niet te beroerd om tegen de wil in van regeringspartner PVV met een wisselmeerderheid van de IJzertoren het fallussymbool van de Vlaamse ontvoogdingsstrijd te maken. Wat toen in de hoofden van de Vlaams-nationalistische politici zat, zit 27 jaar later nog altijd niet in de harten van de Vlamingen. (De Morgen, 10 juli 2013)

De commentaren zijn gesloten.