31-07-13

20 JAAR CENTRUM GELIJKE KANSEN EN RACISMEBESTRIJDING (1)

Het beruchte zeventigpuntenplan, door Filip Dewinter gepresenteerd op een colloquium van het Vlaams Blok op 6 juni 1992, begint met: “1. Opdoeken van het Koninklijk Commissariaat voor het Migrantenbeleid”. De tweede versie, verschenen in 1996, hield rekening met een naam- en bevoegdheidsverandering maar bleef voor het overige hetzelfde: “1. Opdoeken van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding”. Met een opiniebijdrage en de publicatie van een boek met twintig getuigenissen meldt Jozef De Witte (foto), directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racisme-bestrijding (CGKR), dat het CGKR inmiddels al twintig jaar bestaat. AFF/Verzet feliciteert hierbij graag het CGKR en haar medewerkers voor het geleverde werk. Filip Dewinter en het VB zijn grandioos mislukt in de eerste opdracht die ze zichzelf stelden.

 

Jozef De Witte verwijst naar de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (1948) en het Internationaal Verdrag inzake Uitbanning van alle Vormen van Rassendiscriminatie (1965) als potgrond waaruit het CGKR is kunnen ontstaan. Het duurde evenwel zestien jaar vooraleer laatstgenoemd verdrag haar Belgische vertaling kreeg, met de wet van 30 juli 1981 tegen het racisme waarvan toenmalig minister van Justitie Philippe Moureaux de drijvende kracht was. In diezelfde periode, op 15 december 1980, zag ook de Vreemdelingenwetgeving het licht. Officieel: de Wet betreffende de Toegang tot het Grondgebied, het Verblijf, de Vestiging en de Verwijdering van Vreemdelingen. Maar van een echt migratiebeleid, met aandacht voor alle aspecten verbonden aan de migratie, was daarmee nog geen sprake. Impulsen daarvoor moesten komen van het Koninklijk Commissariaat voor het Migrantenbeleid dat in 1989 opgericht werd en vier jaar later het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR) werd.

 

De oprichting van het Commissariaat, met Paula D’Hondt als Koninklijk Commissaris en Johan Leman als haar kabinetschef, is niet vreemd aan het verkiezingssucces van het Vlaams Blok dat bij de gemeenteraadsverkiezingen in oktober 1988 in Antwerpen 17 % van de stemmen behaalt, onder andere het gevolg van een andere kijk op de migratie na de economische recessie en felle toename van de werkloosheid die volgde op de oliecrisis van 1980. Opereerde het Commissariaat nog onder de vleugels van de Eerste-Minister, het CGKR werd bij wet opgericht en krijgt zijn opdrachten van het parlement. De opdrachten van het CGKR werden alsmaar uitgebreid, niet in het minst natuurlijk als gevolg van nieuwe wetgeving: de wetgeving tegen negationisme (1995), tegen discriminatie (2003), tegen mensenhandel (1995 en 2005)… Twintig jaar na de oprichting van het CGKR verloopt het uitstippelen van een migratiebeleid nog steeds moeizaam – maar het CGKR kan enkel studies en aanbevelingen aanreiken, het is de politiek die beslist. Het manifest racisme is intussen grotendeels verdwenen, het racisme wordt nu meer gecamoufleerd (lees het interview met advocaat Luc Walleyn).

 

Het succes van het CGKR lijkt bescheiden, maar dat is deels perceptie. Het CGKR haalt vooral de pers met gerechtelijke dossiers waarin het zich burgerlijke partij stelt, zoals de veroordeling van drie vzw’s van het Vlaams Blok (2004) en de veroordeling van kantelpoortenfirma Feryn (2009). Maar de gerechtelijke dossiers vertegenwoordigen tegenwoordig nog slechts 1 % van alle dossiers die het CGKR opent. Het leeuwendeel van het werk gebeurt achter de schermen. Met ontmoetingen, bemiddelingen, opleidingen en aanbevelingen worden grondrechten zoals een gelijke behandeling verdedigd. Een zaak die in der minne kan geregeld worden, is beter dan een zaak die via een gerechtelijke procedure moet behandeld worden en achteraf slechts met tegenzin, en vaak met jaren vertraging, door de veroordeelde wordt uitgevoerd.

 

Bij momenten is er kritiek op het CGKR, maar geloof ons vrij: met de jaren ervaring weten ze bij het CGKR vrij goed wat juridisch haalbaar is en wat slechts een kamikazeoperatie zou zijn. Dat bijvoorbeeld discriminatie en haatboodschappen anders moeten aangepakt worden, helpt ook al niet voor begrip voor het optreden van het CGKR. Ook al heeft Jozef De Witte de werking van het CGKR en zijn kijk op enkele actuele kwesties verduidelijkt in een interessant boek. Pijnpunt blijft de ruimte die ‘de politiek’ aan het CGKR geeft. Met name vanuit de N-VA is al meermaals gesteld dat het CGKR zich meer moet richten op ‘het Vlaamse aanvoelen’, terwijl niet iets zo fluïde de leidraad kan zijn. Het CGKR kan en moet haar werking enkel oriënteren op de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

 

Ingevolge van Europese wetgeving wordt het CGKR de eerstvolgende maanden omgevormd tot een interfederaal antidiscriminatiecentrum en een federaal migratiecentrum. Het CGKR is alleen gemachtigd om op te treden tegen discriminatie in federale zaken. Niet bij bevoegdheden van de Gewesten en Gemeenschappen. Niet dus bij De Lijn, de VDAB, het onderwijs, de Vlaamse administratie, de Vlaamse welzijnssector… Dat verandert nu ten goede. Eenentwintig jaar na haar zeventigpuntenplan vindt het Vlaams Belang nog altijd dat het CGKR opgedoekt moet worden, maar het CGKR is er nog altijd, en wat er in de plaats komt krijgt nog meer bevoegdheden.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, discriminatie, actie |  Facebook | | |  Print

DISCRIMINATIE OF RACISME: WAT TE DOEN ?

Vandaag erkent België negentien verschillende discriminatiegronden, en voor bijna alle gronden is het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR) bevoegd.

 

Waarover praten we dan? Racisme naar nationaliteit, zogenaamd ras, huidskleur, afkomst, nationale of etnische afstamming. Discriminatie naar leeftijd, seksuele geaardheid, burgerlijke staat, vermogen, geloof of levensbeschouwing, politieke overtuiging, huidige of toekomstige gezondheidstoestand, handicap, fysieke of genetische eigenschap, sociale afkomst…

 

Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding is (alsnog) niet bevoegd om op te treden inzake taal, een nog aan te wijzen orgaan moet hierover oordelen; syndicale overtuiging, het CGKR wordt hiervoor bevoegd maar daarvoor moet eerst de oprichtingswet van het CGKR gewijzigd worden; en geslacht, het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen is hiervoor bevoegd.

 

Probleem is dat racisme of discriminatie dikwijls anders ingekleed wordt. Men discrimineert bijvoorbeeld op leeftijd maar legt het uit als een reorganisatie om andere redenen. Soms is discriminerend optreden toegelaten. Het Vlaams Belang bijvoorbeeld kan niet aangeklaagd worden omdat het voor een functie als kaderlid iemand met een socialistische overtuiging weigert, omdat die socialistische overtuiging nu eenmaal onverzoenbaar is met het politiek project van het Vlaams Belang.

 

Melden van racisme of discriminatie kan met dit formulier. Je kan je probleem ook voorleggen bij een van de meld- en contactpunten.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, discriminatie, actie |  Facebook | | |  Print

30-07-13

PORTRETRECHT BELANGRIJKER DAN INFORMATIERECHT ?

Het boek Gangs Story (foto 1) mag niet meer verkocht worden in Frankrijk omwille van een foto uit 1987 van een 17-jarige (foto 2, zijn gezicht intussen onherkenbaar) die voor de fotograaf poseerde met op de achtergrond enkele affiches die verwijzen naar het nazitijdperk. Zesentwintig  jaar later (!) maakt de geportretteerde bezwaar tegen de publicatie.

 

Het boek Gangs Story brengt zowel extreemlinkse als extreemrechtse activisten in beeld, motorbendes, skinheads… Fotograaf is Yan Morvan, een gereputeerde oorlogsfotograaf die al bijna veertig jaar lang de Franse banlieus induikt om er mensen en ‘bendeleden’ te portretteren. Laatst werd hij gevraagd zijn in 2000 verschenen boek Gangs te actualiseren. Bij het verschijnen van Gangs had ene Mathieu bezwaar gemaakt tegen de publicatie van een foto die hij nochtans zelf geselecteerd had in overleg met de fotograaf: Mathieu met een alarmpistool en een hamer in de handen. “De enige toegelaten wapens”, wilde Mathieu daarmee als 17-jarige aanklagen. Op de deur van zijn kamer zie je een affiche van de Olympische Spelen in 1936, in nazi-Duitsland. Op de muur links nog twee affiches die verwijzen naar de nazi’s, waarvan een met een swastika.

 

Dertien jaar nadat de foto genomen werd, wil Matthieu de foto uit het boek Gangs laten verwijderen. Een rechtbank geeft hem in eerste aanleg gelijk, in beroep krijgt de uitgever het recht het boek verder te verspreiden. Steen des aanstoots is vooral dat de afgebeelde jongen als een neonazi omschreven werd. Met de affiches op de achtergrond en zijn curriculum vitae is dit nochtans aannemelijk. In de geactualiseerde versie van het boek werd de foto behouden maar de omschrijving ‘neonazi’ weggelaten. De naam van de nu 43-jarige Mathieu staat evenmin in het boek. Mathieu diende opnieuw klacht in over de publicatie en bekwam in eerste aanleg van een rechtbank in Parijs dat het nieuwe boek – op 2.000 exemplaren gedrukt, waarvan nog slechts 500 in het depot van de uitgever liggen – niet langer mag verkocht worden. Le Nouvel Observateur, die de foto gebruikte in een fotoreeks na de dood van de antifascist Clément Méric, werd verplicht de foto te verwijderen van haar website.

 

De uitgever van Gangs Story en fotograaf Yan Morvan zouden niet in beroep gaan tegen de uitspraak in eerste aanleg. Beiden zeggen onvoldoende financiële middelen hebben om een beroepsprocedure te bekostigen. Het gaat nochtans over een belangrijke afweging. Is het recht van de geportretteerde belangrijker dan het recht om te informeren? Of nog: is het verdoezelen en vergeten van feiten belangrijker dan een waarheidsgetrouwe geschiedschrijving? De zaak-Gangs Story komt een paar dagen na de zaak-Mediapart. Mediapart, een website vergelijkbaar met Apache, bracht dubieuze partijfinanciering door de steenrijke weduwe Bettencourt aan het licht aan de hand van geluidsopnames ten huize Bettencourt. Een rechtbank verbood Mediapart hier nog langer naar te verwijzen omdat de rechter de privacy van de weduwe Bettencourt van hoger belang acht.

 

De uitgever van Gangs Story en fotograaf Yan Morvan moeten ook nog 5.000 euro morele schadevergoeding betalen, Le Nouvel Observateur 2.000 euro. Yan Morvan vindt dat dit de wereld op zijn kop is. “De jonge Mathieu wapent zich met een hamer en een alarmpistool, hij slaat op mensen, en ik word veroordeeld. De foto is niet gepubliceerd om commerciële redenen (Morvan kreeg slechts een derde terugbetaald van zijn kosten voor het boek, nvdr.). Maar het is wel nodig dergelijke foto’s te tonen. Men moet weten wat er broeit in bepaalde stadsdelen, met soms tot 60 % werklozen.”

 

Wanneer niet in beroep wordt gegaan tegen de uitspraak in eerste aanleg, wordt een ernstig precedent geschapen. Iemand die documenteert wordt dan veroordeeld op vraag van iemand die, minstens in het verleden, er gevaarlijke ideeën op na houdt.  Voor een van zijn andere foto’s werd Yan Morvan in 1995 dagenlang ontvoerd en gemarteld door de seriemoordenaar Guy Georges. De zaak-Mediapart werd ‘opgelost’ door het verwijderen van alle artikels over Bettencourt op de website van Mediapart, artikels die – inclusief de gewraakte geluidsopnamen – van de weeromstuit gepubliceerd werden door andere media. Onder andere de Belgische krant Le Soir.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, media |  Facebook | | |  Print

29-07-13

NOG TWEE EXTREEMRECHTSE ORGANISATIES ONTBONDEN

Voorbije woensdag heeft de Franse regering opnieuw twee extreemrechtse organisaties ontbonden: l’Oeuvre française en Jeunesses nationalistes.

 

Minister van Binnenlandse Zaken Manuel Valls omschrijft l’Oeuvre française als “een vereniging die een xenofobe en antisemitische ideologie verspreidt, racistische en negationistische stellingen onderhoudt en eer betuigt aan collaborateurs”. Ze is “georganiseerd als een privé-militie en richt paramilitaire kampen in”. L’Oeuvre française is in 1968 opgericht (zie hieronder) en is altijd al racistisch geweest. Nieuw is dat ze meer en meer media-aandacht kreeg, in het zog van haar jongerenorganisatie Jeunesses  nationalistes (foto 1: L’Oeuvre française-voorzitter Yvan Benedetti en Jeunesses nationalistes-voorzitter Alexandre Gabriac op een persconferentie in juni 2012).

 

De Jeunesses nationalistes is in oktober 2011 opgericht door huidig l’Oeuvre française-voorzitter Yvan Benedetti en door Alexandre Gabriac die een half jaar eerder door Marine Le Pen uit het Front national (FN) werd gezet. Tussen twee stemrondes voor de parlementsverkiezingen in lekte immers een foto uit waarop Alexandre Gabriac, lijsttrekker voor het FN in Grenoble, de nazigroet brengt tegen de achtergrond van een nazivlag. De Jeunesses nationalistes (foto 2: stand van de Jeunesses nationalistes op een bijeenkomst van extreemrechts in 2011) liet zich opmerken door meerdere gewelddadige acties bij het protest de voorbije maanden tegen het homohuwelijk… die Alexandre Gabriac de deuren openden voor talloze interviews bij meerdere Franse televisiezenders.

 

Yvan Benedetti en Alexandre Gabriac kondigden aan bij de Raad van State beroep aan te tekenen tegen de beslissing om hun organisaties te ontbinden.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, actie |  Facebook | | |  Print

‘VERDIENSTE’: KELTISCH KRUIS ALS SYMBOOL VAN EXTREEMRECHTS

Met de ontbinding van l’Oeuvre française (zie hierboven) wordt de club ontmanteld die er (mee) voor zorgde dat het Keltisch kruis een symbool werd van extreemrechts, zoals de hamer en sikkel in communistische kringen. 

 

L’Oeuvre française werd opgericht door Pierre Sidos, zoon van een Franse collaborateur gefusilleerd na de bevrijding van het nazisme. Samen met zijn twee broers en enkele andere fascisten richt hij in 1949 eerst de groep Jeune Nation op. Het is vanaf dan dat het Keltisch kruis als symbool van extreemrechts verschijnt, als opvolger van de swastika dat een verboden symbool werd. Het Keltisch kruis werd al gebruikt onder het Vichy-regime dat collaboreerde met de Duitse nazi’s en Italiaanse fascisten. Maar het is Jeune Nation die het symbool na de Tweede Wereldoorlog populariseerde voor gebruik door extreemrechts in Europa.

 

Jeune Nation werd in 1958 ontbonden door de regering als gevolg van een poging tot staatsgreep om Algerije bij Frankrijk te houden. Pierre Sidos richt vervolgens de Parti nationaliste op, die op haar beurt ontbonden wordt. Sidos is vervolgens mede-stichter van Occident, organisatie waar hij nadien buiten gegooid wordt. Nadat hij actief is bij de Organisation de l’Armée Sécrète (OAS), een gewelddadige geheime rechts-extremistische terreurorganisatie gericht tegen de onafhankelijkheid van Algerije, sticht Sidos in 1968 l’Oeuvre française die het Keltisch kruis als symbool gebruikt, samen met het blauw, wit en rood van de Franse vlag.

 

Volgens andere bronnen is het Keltisch kruis voor het eerst gebruikt door de Amerikaanse Ku Klux Klan die eind negentiende eeuw opgericht werd en volgens hun eigen telling intussen al toe is aan haar ‘tiende tijdperk’. Begin jaren tachtig, meer dan tien jaar na de oprichting van l’Oeuvre française, wordt het Keltisch kruis als symbool gebruikt door het Britse National Front (NF) en de aan hen gelieerde skinheads. Het wordt overgenomen door Blood and Honour dat ontstaan is als gevolg van onenigheid over het geld dat verdiend werd met de Rock Against Communism van het NF. Met de internationale uitbouw van Blood and Honour wordt het Keltisch kruis verder verspreid als symbool van White power en extreemrechts. In 2008 hangt, na schilderwerken aan de zaak, een Keltisch kruis aan de deur van Antwerpens donkerbruinste kroeg, café De Leeuw van Vlaanderen. Tegenwoordig zijn het vooral de Autonome Nationalisten die in ons land uitpakken met het Keltisch kruis.

 

In Nederland was er discussie of het Keltisch kruis een strafbaar symbool is of niet. De zaak werd aan een rechtbank voorgelegd, en die veroordeelde meermaals dragers van het Keltisch kruis bij extreemrechtse manifestaties. In Ierland, Schotland en Wales komen Keltische kruizen veelvuldig voor als cultureel-religieus symbool, maar het is uiteraard niet om die reden dat extreemrechts en neonazi’s pronken met het Keltisch kruis.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, neonazi's, actie |  Facebook | | |  Print

28-07-13

LEVE DE KONING - VIVE LE ROI - LEBE DER KÖNIG

Het is nauwelijks te geloven, maar het is dag op dag nog maar een week geleden dat Filip/Philippe zijn eed als zevende koning van België aflegde. Heeft iemand dit weekend nog een vleugje koningsgezindheid gezien?

 

Het Vlaams Belang bleef weg van de eedaflegging alhoewel de partij onder haar kiezers in verhouding meer royalisten telt dan andere partijen. De N-VA, als Vlaams-nationalistische en republikeinse partij niet echt tuk op het koningshuis, vaardigde een beperkte delegatie af naar de eedaflegging. Alleen de parlementsleden die een bijzondere functie vervullen zouden naar de eedaflegging gaan. Jan Peumans zou als Vlaams parlementsvoorzitter zelfs op de eerste rij de eedaflegging bijwonen, en verder waren er al diegenen die een extra vergoeding krijgen voor hun parlementair werk: de fractievoorzitters, de voorzitters van commissies… In totaal negen N-VA’ers.

 

Toen geapplaudisseerd werd voor Koning Filip (foto) hield N-VA-Kamerfractieleider Jan Jambon de armen stevig om zijn lijf. “Een applaus houdt een ondersteuning is. Dat kan ik niet. Je moet consequent blijven”, zei Jan Jambon achteraf aan Het Nieuwsblad. Maar als we alle krantenverslagen samenleggen, applaudisseerde toch nog een derde van de N-VA-delegatie. Jan Peumans met zijn beleefdheidsapplaus als Vlaams parlementsvoorzitter niet meegerekend. Misschien maar even, tot ze de norse blik van Jan Jambon zagen. Maar volgden hun hart eerder dan hun verstand: Huub Broers (fractieleider van de N-VA in de Senaat), Siegfried Bracke (voorzitter van de Kamercommissie Binnenlandse zaken, algemene zaken en openbaar ambt) en Kristien Van Vaerenbergh (voorzitter van de Kamercommissie voor Justitie).

 

Als we ’t Pallieterke mogen geloven was de koningsgezindheid bij de N-VA, minstens de drang om aanwezig te zijn bij deze historische gebeurtenis, groter dan men zou vermoeden aan de hand van het aantal applaudisserende N-VA’ers. Eén N-VA’er – ’t Pallieterke noemt geen naam – vond het zo spijtig door de samenstelling van de N-VA-delegatie niet aanwezig te kunnen zijn bij de eedaflegging, dat hij of zij vervolgens de negen die wel mochten gaan aansprak met de vraag of ze écht naar de eedaflegging wilden gaan, of ze niet verhinderd waren… In dat laatste geval zou het parlementslid wel in hun plaats naar de eedaflegging gaan. Maar neen, niemand van de negen wilde zijn of haar plaats afstaan. Het zegt iets over het ene N-VA-parlementslid dat per se naar de eedaflegging wilde gaan, maar natuurlijk ook over de negen die hun plaats niet wilden afstaan.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va |  Facebook | | |  Print

27-07-13

WARD DE SCHRIJVER OVERLEDEN

Geboren op 26 april 1922 is hij 91 jaar geworden. Hij is een oudgediende van de Vlaamse beweging, Oostfronter van het eerste contingent dat in 1941 vertrok, en als kandidaat op de Gentse Vlaams Belang-lijst de oudste kandidaat op de Vlaams Belang-lijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen vorig jaar.

 

Dat laatste leverde Ward De Schrijver een hilarisch interview met Kamagurka op (foto), voor De Kruitfabriek (Vier). Ward De Schrijver vertelt daarin dat hij vroeger opkwam voor de Volksunie, en bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen gevraagd werd om kandidaat te zijn voor het Vlaams Belang. “De mannen hadden gezegd dat ze een lijst van 61 man vol moesten krijgen. Mogen wij eens komen?” Ward De Schrijver had geantwoord: “Mijn deur staat open voor de zwarten.” En neen, Ward bedoelde met “zwarten” niet “negers”. Waarom hij op de lijst van het Vlaams Belang stond, en niet van de N-VA? Ward was ooit eens in naar De Zevende Dag gegaan, bij Siegfried Bracke. “En die man deed niets anders dan mij onderbreken.” Als Ward verkozen zou worden, en hij zou Siegfried Bracke in de Gentse gemeenteraad zien, zou hij het hem eens zeggen.

 

Bij de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober 2012 maakte het Vlaams Belang in Gent, zoals overal elders in Vlaanderen, een slechte beurt. In de Gentse gemeenteraad viel het Vlaams Belang terug van negen naar nog slechts drie verkozenen. Met 129 voorkeurstemmen was Ward De Schrijver daar niet bij, maar hij was toch nog 17de grootste stemmentrekker van alle 61 kandidaten op de Vlaams Belang-lijst. Maandag 15 juni werd op een intieme plechtigheid van hem afscheid genomen. Was hij door zijn interview voor De Kruitfabriek even een nationaal bekende, voor zijn overlijden was er geen aandacht in de pers. Zelfs niet van ’t Pallieterke.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, media |  Facebook | | |  Print

26-07-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

“Uiteindelijk kon Gilberto Gil beter de geschiedenis laten rusten dan de heupen van die prachtige Braziliaanse jongedames voor ons.” Zanger-componist Gilberto Gil, van 2003 tot 2008 Braziliaans minister van Cultuur, gaf een tropisch concert in het Openluchttheater Rivierenhof in Deurne (foto), maar zweeg over de massale betogingen in Brazilië. De muziekrecensent van De Morgen vindt dit uiteindelijk niet zo erg. Onze chef-blog was er ook en hoorde Gilberto Gil wel zijn steun uitspreken voor de Occupy-beweging. En wat hoorden of lazen we nog?

 

“Door de staatshervorming heeft de provincie er niet langer de middelen voor en moeten we het stopzetten.”ATV-hoofdredacteur Hans Hellemans meldt dat het boekenprogramma Onder cover, dat gedeeltelijk gesponsord werd door het provinciebestuur, niet langer te zien zal zijn op de Antwerpse regionale televisiezender ATV. Met dank aan Vlaams minister Geert Bourgeois (N-VA) die de herschikking van bevoegdheden van de provincie doorvoerde en aan Antwerps bestendig gedeputeerde voor Cultuur Luk Lemmens (N-VA) die de herschikking steunt. Kan ATV dan niet het boekenprogramma volledig zelf bekostigen? Dat zou toch moeten kunnen. Ter verdediging van ATV geldt wel dat de zender ook minder middelen krijgt door het schrappen van de uitzendingen van De Nieuwe Antwerpenaar, een van de eerste beslissingen van Antwerps burgemeester Bart De Wever (N-VA). (De Standaard, 19 juli 2013)

 

“Politici zijn allemaal hetzelfde, en daarom kan ik bij mijn studenten al aanwijzen wie er talent heeft om later in de politiek te gaan. Alle politici die ik ken zijn intelligent, gedreven, hardwerkend, zeer overtuigd van het eigen gelijk, en ze hebben weinig aanleg om naar de argumenten van anderen te luisteren.” Marc Hooghe, hoogleraar politieke wetenschappen aan de KU Leuven, kent zijn pappenheimers. (De Standaard, 19 juli 2013)

 

“Enkele weken geleden werd de internationaal gerenommeerde socioloog Zygmunt Bauman tijdens een lezing aan de universiteit van Wroclaw door een honderdtal Poolse skinheads belaagd. (…) Het stelletje hooligans werd uiteindelijk door zwaarbewapende agenten en leden van de Poolse antiterrorisme-eenheid uit de universiteitsaula verwijderd. De intellectuele vrijheid gered, zou je denken. Maar als de vrijheid van denken en spreken al een zaak voor onze antiterreurdiensten wordt, dreigt er dan niet iets mis te lopen in Europa? Vrij denken in een harnas is moeilijk.” De Pools-Vlaamse filosofe Alicja Gescinska over haar geboorteland. (De Morgen, 20 juli 2013)

 

“Tot slot zullen een aantal van de 150 medewerkers ingezet worden voor een verdubbeling van onze arrestatie-eenheden, die onder meer criminelen opsporen en gespecialiseerde steun bieden bij betogingen.” Een nieuw gebouw heeft de Antwerpse politie nog niet, maar als de toren op de Oudaan verlaten wordt en elders efficiënter kan gewerkt worden, kunnen 150 politiemensen extra de straat op in Antwerpen. Korpschef Serge Muyters weet al waar die inzetten. Onder andere voor “een verdubbeling van onze arrestatie-eenheden”. Officieel: het Bijzonder Bijstandsteam (BBT); in de volksmond: de ‘bottinekes’.  Het “gespecialiseerde steun bieden bij betogingen” bestaat vaak uit het in vrijetijdskledij zich mengen tussen betogers. Toen we hen op 1 mei zagen, dachten we eerst dat het een groepje N-SA’ers waren. (Gazet van Antwerpen, 20 juli 2013)

 

“Een niet zo recent, maar daarom niet minder interessant statistiekje leert dat de meest separatistische partij, Vlaams Belang, naar verhouding het grootste aantal royalisten in haar rangen telt. Dat klinkt paradoxaal, maar hoeft dat helemaal niet te zijn. (…) Het laat zich immers snel raden wat die Belang-kiezers zoeken: autoriteit, een gezagsstructuur, traditie, vastigheid. Los van de specifieke politieke inhoud daarvan, is dat precies wat de partij claimt, maar wat de monarchie net zo goed kan uitstralen.” Het is niet de enige keer dat de Vlaams Belang-kiezers anders denken dan de Vlaams Belang-partijleiding. Ook over abortus bijvoorbeeld is dat anders. (De Standaard, 23 juli 2013)

 

“Met gemengde gevoelens blik ik terug op de festiviteiten rond 21 juli in Antwerpen. Dat onze nieuwe burgemeester geen royalist is, dat is zijn volste recht. Maar hij is gekozen door het volk en moet ten dienste staan van het volk. Dus ook van de oudstrijders die wel nog erg veel belang hechten aan die jaarlijkse festiviteiten. Nu was het duidelijk met veel tegengoesting.” Lezersbrief van Jan Marissen, uit Antwerpen. Overigens kwam Bart De Wever twintig minuten te laat op de 21 juli-plechtigheid aan het Stadspark en vond hij het niet nodig zich hiervoor te verontschuldigen. (Gazet van Antwerpen, 23 juli 2013)

 

“In 2014 zullen de andere partijen in zijn plaats kiezen dat ze niet met hem willen samenwerken en kan hij weer de verongelijkte politicus spelen. Ik hoor het hem al zeggen: ‘Koning Filip is nog erger dan zijn vader.’ (lacht) Hugo De Ridder gelooft niet dat er voor de N-VA na de volgende verkiezingen een grote rol is weggelegd op nationaal niveau. (Humo, 23 juli 2013)

 

"Wij hanteren onze eigen kledingvoorschriften. We weren alle racistische of seksistische slogans. Maar tot hiertoe hebben we daar nog nooit problemen mee gehad." De organisatoren van Tomorrowland reageren slimmer dan de burgemeesters van Rumst (CD&V) en Boom (N-VA) door enkel racistische en seksistische kledij te viseren. (Meerdere kranten, 24 en 25 juli 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, boeken, polen, antwerpen, vlaams belang, de wever |  Facebook | | |  Print

25-07-13

BARTJE OP DE PRAATSTOEL BIJ 'T PALLIETERKE

Gerenommeerde buitenlandse bladen die om een interview met Bart De Wever vroegen, werden wandelen gestuurd. Maar voor ’t Pallieterke stond de deur op ’t Schoon Verdiep wagenwijd open. Het weekblad voor mensen met een goed hart maar een slecht karakter publiceert deze week een interview met Bart De Wever onder de kop “Wij moeten beletten dat Di Rupo in 2014 de Vlaamse regering vormt.”

 

“Hier zaten bijna honderd jaar lang socialisten”, zegt Bart De Wever als ’t Pallieterke zijn burgemeesterskabinet binnenstapt. “Ik ben de eerste verkozen Vlaams-nationalist achter deze burgemeesterstafel.”  Ook van het vele volk op de 11 juli-viering op de Antwerpse Grote Markt geniet Bart De Wever nog na. “Dit succesverhaal past natuurlijk niet in het plaatje van de traditionele partijen. Die willen het laten uitschijnen alsof de N-VA een verzuurde groep is, een partij die zo’n beetje lijkt op het Vlaams Belang.”

 

“We gaan een harde strijd tegemoet”, zegt Bart De Wever als hij gepolst wordt naar de verkiezingen op 25 mei 2014. “De vrees bestaat dat ze na de verkiezingen alle kreupelen in één bed gooien om een regering-Di Rupo II op de been te helpen. Om van Vlaanderen een vazalstaat te maken. We moeten beletten dat Di Rupo de Vlaamse regering samenstelt. Voorzitter Wouter Beke van de CD&V heeft het al gezegd: ‘We gaan eerst een Belgische regering maken.’ Je moet maar durven.” Bart De Wever rekent er daarom op met een sterk mandaat van de kiezer eerst de Vlaamse regering te vormen, en dan pas te denken aan de Belgische regering.

 

Maar is er intussen al wat veranderd in Antwerpen? “Ja, bijvoorbeeld op het gebied van subsidies. Voorheen is er nooit globaal gekeken naar die subsidiepolitiek en kregen sommige verenigingen gemakkelijk hun jaarlijkse toelage. Nu hebben we dat gesaneerd, tot groot ongenoegen van degenen die van het systeem genoten.”

 

Zoekt De Wever nog Vlaams Belang’ers aan te trekken. “Ik heb dat nooit gedaan. Niet bij Vlaams Belang en evenmin bij andere partijen. Mensen die wel eens in een gesprek zeggen: ‘Ik ben niet meer gelukkig in mijn partij’, die zal ik niet beletten over te stappen als we in de betrokkene geloven. Wij hebben ongeveer 1.700 mandatarissen. 60 tot 70 komen uit andere partijen, van wie ongeveer 25 uit het VB.”

 

Ter rechterzijde blijft het Vlaams Belang De Wever bekampen. “N-VA is een centrumrechtse partij die streeft naar autonomie. Ik houd me niet bezig met hen die nu nog voor Filip Dewinter kiezen. Ik denk dat het voor iedereen toch wel duidelijk is dat N-VA en Vlaams Belang twee verschillende partijen zijn. Zowel qua stijl als qua inhoud.” Inderdaad. We hebben nog geen VB-schepen gezien, laat staan een VB-schepen die op een podium in een zaal met enkele honderden mensen zijn broek laat zakken.

 

Bart De Wever vervolgt: “Wij zijn een aanbodpartij. Wij willen met ons programma brede lagen van de bevolking aantrekken. Wij hebben daarvoor geen marketingmensen nodig. Wij gaan voort op onze intuïtie. Wij willen de Vlaamse mensen een identiteit aanbieden. Waar voel ik me goed? Waar ben ik veilig? Waar kan ik mijn kost verdienen? Wij spelen ook op de behoeften van de nieuwe generaties.”

 

Wat met de Vlaamse beweging? “De Vlaamse beweging moet voor mij antwoorden bieden over economie, jobs, veiligheid, strijd tegen de criminaliteit, kortom over een beter Vlaanderen. Ik word vaak uitgenodigd op bijeenkomsten van ‘captains of industrie’. Daar zitten dikwijls ook Franstaligen bij, maar zij staan open voor de N-VA en haar programma. Ook in die kringen begrijpt men dat er verandering nodig is.”

 

“Is de Vlaamse beweging nog nodig? Zij is te veel blijven hangen in de culturele kloof. De strijd voor ‘Vlaanderen Vlaams’ is gewonnen. Men kan perfect Vlaming zijn in Vlaanderen. Maar niet in Brussel en nog niet in de Rand. (…) Onze kernstrijd gaat niet om een frietkot dat ze ‘Grand Place’ willen noemen, zoals in Kortrijk. Zo’n feit wordt dan in de pers torenhoog uitvergroot, precies of dat dit het enige is aan beleid dat de N-VA kan voorleggen.”

 

Of het nodig is dat een schepen van Ondernemen en economie ‘suggereert’ een zaak niet Grand Place maar Frituur Grote Markt te noemen, is natuurlijk een vraag die niet opkomt bij ’t Pallieterke.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever |  Facebook | | |  Print

24-07-13

ULFHEDNAR: VERSLAG EERSTE RECHTBANKZITTINGSDAG

Zoals maandag in primeur gemeld, en ’s avonds aangekondigd in EenVandaag, moesten gisteren vier leden en sympathisanten van de uit Blood and Honour ontstane groep Ulfhednar zich bij de rechtbank van Alkmaar verantwoorden voor illegaal wapenbezit. De Ulfhednar-leden Rory D.K. (de kaalkop op de foto hiernaast, met opgestoken middenvinger) en Jeroen V.D.B., en verder de Vlaming Tomas B., leider van de Blood and Honour-groep Bloed Bodem Eer Trouw (BBET), en zijn boezemvriend Arnoud K., ex-kopstuk van Blood and Honour Vlaanderen, Combat 18-versie.

 

Rory D.K., Jeroen V.D.B. en Arnoud K. waren aanwezig bij de rechtbankzitting in Alkmaar. Arnoud K. als enige die geen advocaat had meegebracht. Tomas B. viel dus op door zijn afwezigheid. Een slechte gewoonte, want bij de eerste zittingsdag van de BBET-zaak, bij de rechtbank in Dendermonde op 12 september 2011, schitterde Tomas B. ook al door zijn afwezigheid. De vier genoemden werden in een auto staande gehouden op 18 oktober 2011. De AIVD, de Nederlandse staatsveiligheidsdienst, had de politie getipt over wapenbezit. In de auto bleken inderdaad wapens te liggen. Bij een huiszoeking bij Rory D.K. diezelfde avond werden nog meer wapens gevonden. Later werden overigens nog twee huiszoekingen verricht ten huize Rory D.K., waarbij meer inzicht werd verkregen in de leefwereld en de administratie van de verdachte.

 

Er werden meerdere vuurwapens gevonden: van een jachtgeweer met afgezaagde loop tot een kalasjnikov, munitie van divers kaliber, een granaat… en verder een boksbeugel en een ploertendoder. Tomas B. wordt het bezit van een pistool, een scherpe granaat en een boksbeugel aangewreven. Amper een maand na de start van de BBET-rechtszaak waar B's advocaat beweerde dat B. een heel andere persoon is geworden, alleen nog geïnteresseerd in moto's... Volgens de AIVD waren er plannen om een militie te vormen om de blanke boerenbevolking in Zuid-Afrika te steunen, en mogelijk zelfs in Zuid-Afrika een aanslag te plegen. Politie en parket konden hier evenwel geen hard bewijs van vinden, zoals ook niet voor wapenhandel. Vandaar dat de aanklacht beperkt is tot wapenbezit.

 

Maar waarom waren de vier onderweg met wapens? Volgens de advocaat van Rory D.K. waren ze van plan om in een bos met de wapens te gaan schieten. Na een half uurtje werd de rechtszaak in Alkmaar geschorst omdat een advocaat meer wilde weten over de rol van de AIVD bij de aanhouding van de vier. Na beraadslaging door de rechtbank werd deze vraag afgewezen. Tien minuten later werd de rechtszaak voor onbepaalde tijd uitgesteld na de vraag van een advocaat om een verdachte als getuige te verhoren bij de rechter-commissaris. De rechtbank besloot dan maar de vier als getuige te verhoren. Alle vier schuiven de schuld voor de gevonden wapens en munitie immers op een ander af.

 

Met Tomas B., die gisteren niet bij de rechtbank verscheen, wordt het natuurlijk een hachelijke onderneming om ook die vierde getuige verhoord te krijgen. Uit een Facebook-discussie, waaruit wij eerder al een fragment publiceerden, blijkt dat Tomas B. alleszins eraan dacht om naar Zuid-Afrika te emigreren en daar een veiligheidsdienst te bemannen en te organiseren ten bate van de blanke boeren. Naar het voorbeeld van ‘Artsen zonder grenzen’, ‘Securitypersoneel zonder grenzen’. Tomas B. was eerder al eens security bij Pukkelpop en vervalste daarvoor zijn bewijs van goed gedrag en zeden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nederland, blood and honour, bbet |  Facebook | | |  Print

23-07-13

VLAANDEREN NAAR DE KLOTEN, MAAR DE N-VA AAN DE MACHT

Nog tot 25 augustus is in het cultureel centrum ‘de Warande’ in Turnhout een multidisciplinaire kunsttentoonstelling te zien over het verdwijnen van het idyllische  landschap in Vlaanderen. Vandaag bezoeken prins Laurent en prinses Claire de tentoonstelling. Gelukkig is het intussen weer peis en vree bij de N-VA in Turnhout van burgemeester Erwin Brentjens.

 

In de perstekst luidt het dat de tentoonstelling in ‘de Warande’ de eerste grote tentoonstelling is die over de grenzen van verschillende disciplines heen “het drama van het einde van het lyrische landschap in Vlaanderen” laat zien. In minder prozaïsch taalgebruik: hoe Vlaanderen naar de kloten ging door de weinig doordachte ruimtelijke ordening en lelijke bouwwerken. Op de tentoonstelling is het werk van twintig kunstenaars te zien. Bekende namen uit de hedendaagse kunst zoals Roger Raveel, Raoul De Keyser, Antoon De Clerck, Hans Op de Beeck, Jan Kempenaers, Niels Donckers, Wim Delvoye, Philippe Van Snick en Thomas Struth. Maar ook kunstenaars uit andere disciplines zoals blijkt uit de getekende karikaturen van Renaat Braem, de televisiefilms van Jef Cornelis, de persfotografie van Michiel Hendryck, Walter De Mulder en Stephan Vanfleteren, de natuurfotografie van Jean Massart en Georges Charlier, de illustraties van Ever Meulen en Jan De Maesschalck, de botanische tekeningen van Omer van de Kerckhove...

 

Turnhout haalde de voorbije weken echter vooral het nieuws omwille van de ambras tussen de plaatselijke N-VA-afdeling enerzijds en de N-VA-burgemeester Erwin Brentjens en zijn N-VA-schepen voor Cultuur Willy Van Geirt anderzijds. De Turnhoutse N-VA-afdeling eiste zelfs het aftreden van burgemeester Brentjens en schepen Van Geirt. Intussen zijn, na bemiddeling van Ben Weyts en Kris Van Dijck, de plooien weer gladgestreken als we een persmededeling van vrijdag mogen geloven. “Na grondig overleg op een interne bestuursvergadering (…) maken het afdelingsbestuur, de burgemeester en de schepenen van de Turnhoutse N-VA bekend dat zij de rangen wensen te sluiten en zich ten volle engageren om hun stad vakkundig te besturen. Allen hebben ze de ambitie om de onderlinge persoonlijke relaties binnen de afdeling zo snel mogelijk en grondig op orde te stellen. Tegelijkertijd wensen zij zich bij de Turnhoutenaars te verontschuldigen voor de recente ophef in de media. (…) De afdeling wil de rust herstellen en zal zich dan ook onthouden van verdere commentaar en persreacties."

 

Als deze voormiddag prins Laurent en prinses Claire op bezoek komen in Turnhout kan N-VA-burgemeester  Erwin Brentjens zeggen: “Monseigneur, het idyllische Vlaanderen is verdwenen, maar de N-VA heeft nu 50 burgemeesters, 270 schepenen en 1.700 gemeenteraadsleden in Vlaanderen.” Of dat prins Laurent als een geruststelling in de oren zal klinken, weten wij niet. Ons in ieder geval niet.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, turnhout, n-va, nieuwe-vlaamse ambras, brentjens |  Facebook | | |  Print

22-07-13

BBET-KOPSTUK MORGEN VOOR RECHTBANK IN NEDERLAND

Tomas B., die beschouwd wordt als de leider van de Blood and Honour-groep Bloed-Bodem-Eer-Trouw (BBET) en op 27 mei nog terechtstond bij de rechtbank in Dendermonde, wordt morgen, dinsdag 23 juli, ook in Nederland verwacht voor zijn betrokkenheid bij wapenbezit. Tomas B. wordt samen met zijn boezemvriend Arnoud K. en de Nederlanders Rory D.K. en Jeroen V.D.B. verwacht bij de rechtbank in Alkmaar voor de Ulfhednar-zaak.

 

In 2006 werd in Alkmaar, in de Nederlandse provincie Noord-Holland, de Blood and Honour-afdeling Westland opgericht. Zoals onze collega’s van Kafka uitgebreid bericht hebben ontstond hieruit een onafhankelijke groep die zich Ulfhednar noemt. Zoals wel vaker binnen extreemrechts deed men voor de naam beroep op de Noorse mytologie. Ulfhednar waren volgens deze overleveringen in dierenhuiden gestoken bendes van moordenaars en plunderaars. Zij worden vooral beschreven als krijgers die als dolgedraaide idioten vochten. Een naamkeuze voor een groepering is zelden zonder betekenis.

 

Dinsdagavond 18 oktober 2011 observeert de Nederlandse politie, na een tip van de Nederlandse staatsveiligheids-dienst AIVD, de woning van Rory D.K.. Volgens de AIVD zouden er vuurwapens zijn in deze woning. Rond 22.00 uur ziet de politie een groep van vier mannen de woning verlaten met een grote tas. De vier vertrekken met een auto, maar worden onderweg tegengehouden. In de tas blijken meerdere vuurwapens te steken. Bij een inval in de woning van Rory D.K worden nog meer wapens en munitie gevonden. Een inval in de woning van een ander Ulfhednar-kaderlid levert geen nieuwe wapenvondst op.

 

Zoals we zagen in de BBET-zaak, en het White Freedom Fighter-document dat Tomas B. schreef, vinden neonazigroepen het gebruik van geweld en vuurwapens legitiem om hun politiek doel te bereiken. Het zijn ook geen doetjes. Ulfhednar-leden maakten zich schuldig aan poging tot doodslag, zware mishandeling, bezit van gevaarlijke stoffen, brandstichting, openlijk geweld… Het was bekend dat Ulfhednar dacht aan gewapende strijd, en het wekt dan ook geen verbazing dat de AIVD hen in het oog hield. Het tegendeel zou pas erg zijn. Dat Tomas B. bij een betoging in Nederland gezien werd samen met Ulfhednar-leden verhoogde de alertheid.

 

De advocaat van Tomas B., Michel Van Assche (foto, in gesprek met Tomas B.), zei voor de VRT-televisiecamera dat hij zal pleiten dat de redelijke termijn voor een uitspraak in de BBET-zaak overschreden is. Michel Van Assche: “Een mens van 2002 is niet iemand van 2013. Ik heb gezien dat mijn cliënt nu een baard heeft. Vroeger niet. Als dat nog 11 jaar moet duren, zal dat een witte baard worden.” Politie en parket vonden het pas in 2006, niet in 2002, nodig om in te grijpen. Daarenboven is de lange duur van de BBET-rechtszaak vooral het gevolg van een procedureslag en vertragingsmanoeuvres van de verdediging. Maar nu komt voor Tomas B. de Ulfhednar-zaak van oktober 2011 boven water.

 

De boezemvriend van Tomas B. die eveneens bij de rechtbank verwacht wordt, Arnoud K., was lange tijd het kopstuk van de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen. Die richtte onder andere een Adolf Hitler-herdenking in op 19 april 2008 in Overpelt. Arnoud K. en zijn vrienden hadden wel de pech dat uitgerekend dat weekend in de provincie Limburg een grote politieactie werd gehouden en iedereen die op weg was naar de Adolf Hitler-herdenking een identiteitscontrole moest ondergaan. Later zette Arnoud K. nog een internethandeltje op waar onder andere kledij met het BBET-logo verkocht werd.

 

Een uitspraak van de rechtbank in Alkmaar wordt vlugger verwacht dan in ons land gebruikelijk is.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bbet, blood and honour, nederland |  Facebook | | |  Print

21-07-13

TERRORISME. "BETER VOORAF DAN ACHTERAF HANDELEN"

De voorbije dagen geraakten twee onderzoeken naar neonazistisch terrorisme bekend. Vorige dinsdag, 16 juli, is Kristian 'Varg' Vikernes in het Franse Corrèze opgepakt op verdenking van het beramen van een aanslag. Woensdag 17 juli geraakte bekend dat de Duitse politie en justitie een terreurnetwerk onderzoekt met vertakkingen vanuit Duitsland naar Zwitserland en Nederland.

 

De uit Noorwegen afkomstige Kristian 'Varg' Vikernes (40 j.) werd begin jaren negentig met Burzum actief in de Noorse blackmetalscene en was ook lid van de blackmetalgroep Mayhem, groep die dit jaar – zonder Vikernes – nog te zien was op Graspop. Gaandeweg begaf Vikernes zich meer en meer in extreemrechtse kringen en begon hij zich ook fel te keren tegen het christendom. Hij werd naast antichristelijk ook antisemitisch. In 1994 werd hij tot eenentwintig jaar gevangenisstraf veroordeeld voor brandstichting van drie kerken en een kapel, en voor de moord op Øystein 'Euronymous' Aarseth, gitarist van de band Mayhem. Eens achter de tralies veranderde Vikernes zijn naam in Varg Qisling Larssøn Vikernes. 'Varg' is Noors voor wolf en 'Qisling' slaat op de familienaam van Vidkun Quisling, het hoofd van de nazi-regering in Noorwegen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

 

In 2009 kwam Vikernes na zestien jaar gevangenisstraf vervroegd vrij, waarna hij met zijn vrouw naar Frankrijk verhuisde. Vikernes was een van de mensen aan wie de Noorse extremist Anders Behring Breivik zijn manifest toestuurde. In ons land waren ondere andere de VB’ers Tanguy Veys, Chris Janssens en John Wolf de ‘begunstigden’. Toen de Franse muzieksite Radio Metal Vikernes ondervroeg over de bomaanslag in Oslo en de schietpartij op het eiland Utoya die 77 mensen het leven kostte, zei Vikernes: "Wanneer het voorbestaan van je land is bedreigd, heb je het recht jezelf te verdedigen, ook door geweld als dat nodig blijkt." Op zijn website distantieerde Vikernes zich echter van Breivik die hij voorstelde als een stroman van "zionisten". Op zijn website haalt Vikernes regelmatig uit naar Joden en staat hij afgebeeld in militaire kledij, en in kledij en met voorwerpen die verwijzen naar de Vikings.

 

Het netwerk dat de Duitse politie en justitie in het vizier kreeg zou opereren onder een naam die verwijst naar de ‘weerwolven’, een door de naziminister van propaganda Joseph Goebbels bedachte organisatie die als een guerillabeweging achter de geallieerde linies aanslagen zou plegen. Bij de verdachten: de met nazisymbolen vol getatoeëerde Zwitser Sebastien Nussbaumer die momenteel in een gevangenis zit voor het neerschieten van een man, en de Duitsers Heiko Wöhler en Denny Reitzenstein die sleutelfiguren zijn in de structuur rond de met Blood and Honour / Combat 18 gelieerde muziekgroep Weisse Wölffe. Er wordt ook een Nederlander in deze zaak genoemd, Jeroen Boers (19 j.). Hij was op vakantie in Spanje toen zijn woonst in de buurt van Den Haag doorzocht werd door de politie. Volgens zijn moeder heeft hij zich alleen “in zijn puberjaren” met rechtsextremisme ingelaten.

 

Volgens onze collega’s van Kafka liep Jeroen Boers mee bij vrijwel elke betoging van neonazi’s in Nederland, en werd hij ook in Duitsland gesignaleerd bij dergelijke betogingen. In 2010 vormt hij samen met enkele vrienden uit de scene rond Blood and Honour / Combat 18 een zogenaamde ‘Free Fight Crew’. Het jaar daarop werd hij met het ‘Skinhead Front Nederland’ gezien bij een gevechtstraining in een bos. Op de foto hierboven zie je Jeroen Boers bij een betoging van het Netwerk Nationale Socialisten op 18 juni 2011 in Den Haag (rechts, met een vlaggenstok). Ook op de foto: Willem Van Dijk (in streepjestrui, nu actief bij Venray Pedovrij), Niels Adams (in wit T-shirt, nu actief bij de extreemrechtse actiegroep Autonoom Nationaal Sociaal (ANS) Nederland, bij eerdere betogingen prominent in beeld met een T-shirt van Blood and Honour Vlaanderen) en Ed Polman (in donkere jas, die er al een lange gewelddadige geschiedenis op heeft zitten). In diezelfde betoging liepen ook enkele Vlamingen mee. Onder meer Chantal Meerkens (nu actief bij de Autonome Nationalisten).

 

De Noor Kristian ‘Varg’ Vikernes is vrijdag alweer vrijgelaten door de Franse politie. Dat men hem oppakte voor verhoor was omwille van de berichten die hij op het internet online zette. Dat zijn echtgenote Marie Cachet, weliswaar volstrekt legaal, recent vier jachtgeweren kocht, was ook al niet geruststellend. De Franse autoriteiten besloten om “vooraf, en niet achteraf te handelen”. Dat Vikernes niets ten laste kan gelegd worden inzake terrorisme betekent nog niet dat hij er zomaar vanaf komt. Hij zal zich nog bij de rechtbank moeten verantwoorden voor het via internet en op zijn computer gevonden bestanden aanzetten tot rassenhaat. Het onderzoek naar het Duitse-Zwitserse-Nederlandse netwerk wordt bemoeilijkt doordat de verdachten via een versleutelde internetverbinding met elkaar in contact stonden.

20-07-13

MORGEN WORDEN DE PRIJZEN UITGEDEELD

“Mij lijkt het het moment om uw verontwaardiging, al dan niet met gebalde vuist, uit te drukken over een verontrustend splitsingsdossier dat ons land bedreigt: de armoede. Ongeveer 15 procent van de Belgen, ruim anderhalf miljoen mensen leeft onder de armoedegrens. Mensen die niet met vakantie kunnen gaan, hun raadplegingen bij de dokter moeten uitstellen, problemen hebben met hun energiefactuur… Ook op 21 juli weten zij niet waar eerst te beginnen.”

 

Of koning Philippe/Filip (foto 1) bovenstaande raad van Jos Geysels (in Knack, 10 juli 2013) ter harte gaat nemen bij de korte toespraak die hij zou houden na zijn eedaflegging morgen, moeten we afwachten. Bij Democratie 2000 en vzw Trefpunt zetten ze de armoede, en vooral dan het verzet ertegen, morgen alleszins in de kijker. De 22ste Prijs voor de Democratie wordt morgen in Gent (Bij Sint-Jacobs, om 19u30 op het Groot Podium) uitgereikt aan het Netwerk tegen Armoede en Manuel Chiguero (foto 2), mede-oprichter van het Brussels Platform Armoede. De Prijs voor de Democratie werd ingesteld na de ‘zwarte zondag’ van 24 november 1991 toen het Vlaams Blok in Vlaanderen 10,3 % van de stemmen behaalde.

 

Tegenwoordig is men al blij als het VB maar rond de 10 % van de stemmen behaalt in Vlaanderen, maar in 1991 leidde dat nog tot verontwaardiging en initiatieven als Charta 91, Objectief 479.917 (naar het aantal stemmen dat het Vlaams Blok behaalde, nvdr.) en de aanstelling van Paula D’Hondt als Koninklijk Commissaris voor het Migrantenbeleid. En er werd dus ook de Prijs voor de Democratie ingesteld. Omdat de democratie zeer broos is en verdedigd moet worden tegen extreem-rechtse, populistische en anti-politieke stromingen.

 

Het Netwerk tegen Armoede bestaat 10 jaar, en telt tegenwoordig 58 verenigingen waar armen het woord nemen. Ze hebben intussen meer ‘guts’ gekregen, maken regelmatig een stevige vuist, en zijn actief op alle fronten waar het er toe doet voor armen. De leden worden combattiever: kritisch ten aanzien van het beleid, meer politiek georiënteerd, en ook kritischer tegenover hun eigen organisatie. En dat is nodig, want spijts alle beloftes om de armoede te verminderen, stijgt de armoede in ons land. Met de economische crisis en de neoliberale ‘oplossingen’ krimpt de verzorgingsstaat en staan de armsten op de eerste rij om te delen in de klappen. Met de Prijs voor de Democratie 2013 kan hun stem hopelijk wat luider klinken.

 

Maar er moet op vele fronten strijd geleverd worden: we worden opgelicht met onze energiefactuur, speculatieve banken hebben ons in een diepe crisis gestort, het loopt in vele landen mis… Gelukkig wordt er ook op vele fronten strijd geleverd. Voor de Prijs voor de Democratie 2013 werden alvast zeventien organisaties genomineerd, waarbij de volgende tien de eerste stemronde overleefden: Tom De Meester, New B-bank, Mo* magazine, het Internationaal Vakverbond, het buurtcomité dat een volksfeest opzette als antwoord op de aangekondigde N-SA-betoging in Borgerhout, Wervel, Fairfin, het al genoemde ‘Netwerk tegen Armoede’ en straathoekwerker Manuel Chiguero, Occupy Antwerp en de daarbij actieve Jeroen Olyslaegers, en De Witte Woede.

 

Vijf jaar geleden werd ook een Prijs Jaap Kruithof ingesteld omdat een kritische kijk op het kapitalistische maatschappijmodel meer dan ooit nodig is. De prijs gaat dit jaar naar de Beweging voor Recht op Wonen Gent en naar de Brusselse Bond Recht op Wonen. Alhoewel het recht op wonen grondwettelijk verankerd is, wordt het vinden van een woning voor de zwakkeren in onze samenleving een steeds grotere probleem. De vrije woningmarkt, die gebaseerd is op het absoluut eigendomsrecht, ontneemt aan steeds meer mensen de mogelijkheid om te wonen. Door hun verdediging van het recht op kraken als tijdelijke oplossing voor de wooncrisis, stellen de laureaten de grondslag van het marktdenken – het absoluut eigendomsrecht – in vraag. Voeg daarbij het gebruik van alternatieve, directe actiemiddelen en hun emancipatorisch werken met en tussen de zwakken en rechtlozen, zo geven de laureaten op exemplarische wijze gestalte aan de denkbeelden van Jaap Kruithof.

 

Voor de Prijs Jaap Kruithof waren er dit jaar elf genomineerden. Na de laureaten kregen ‘de strijd tegen de GAS-boetes’ en Eric Corijn de meeste stemmen van de jury. AFF/Verzet wenst niet alleen de laureaten maar alle genomineerden van harte proficiat. Voor iedereen die strijdt voor maatschappelijke veranderingen in sociale zin is er in deze benarde tijden één richtpunt: el pueblo unido jamás será vencido.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, actie |  Facebook | | |  Print

19-07-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

We leerden deze week dat we intelligente lezers hebben. Dat wisten we eigenlijk wel, maar het werd bevestigd met Dirk Weyn (rechts op de foto hiernaast) die de beste seizoens-prestatie in De Canvascrack leverde. Dirk Weyn is immers één van de regelmatige bezoekers van deze blog. Wat leerden we nog?

 

“En hoe ging het verder na 1302? Na nog een paar veldslagen werd in 1305 het verdrag van Athis gesloten. En dat was toch wel een compromis zeker! Relatieve autonomie voor het graafschap Vlaanderen in ruil voor herstelbetalingen en afstand van een aantal gebieden.” Marc Le Bruyn kijkt verder dan de mythische Guldensporenslag in 1302. (Facebook, 11 juli 2013)

 

“You probably have noticed that I became more critical to religion since I moved back to Lebanon, while when I lived in Europe I was more positive about it. The reason is simple, in Europe religion in general and Islam in particular are often oppressed and religious people discriminated against. In the Arab world it is religion that is often oppressive and non religious people discriminated one way or the other. In Europe we have a secular state that we want more inclusive while remaining secular. Here we fight to achieve a secular state.” Wonend in Libanon krijgt Dyab Abou Jahjah een andere kijk op godsdienst. (Facebook, 12 juli 2013)

 

“Deze betoging leidde helemaal niet tot dit resultaat. In het bestuursakkoord staat dat er een colloquium over de taalfaciliteiten wordt georganiseerd. Voorlopig is mij geen datum noch inhoud bekend.” Een schepen van Ronse reageert op de bewering van RechtsActueel dat de betoging van Voorpost in Ronse meteen tot resultaten leidde. Ook de woordvoerder van de burgemeester spreekt de bewering van RechtsActueel tegen. (E-mail aan de redactie van AFF/Verzet, 12 juli 2013)

 

“Na mijn speech stelde ik vast dat vooral de N-VA kritiek uitte. De referentie naar Kompany maakte hen zenuwachtig. Omdat zijn succes niet past in hun plaatje. Die partij definieert de Vlaamse gemeenschap op basis van één taal en één cultuur. Maar wat met de multiculturele identiteit van Brussel? En wat met de meertaligheid van de jongeren? Nochtans een gigantisch voordeel dat tot de nodige zelfzekerheid kan leiden. De N-VA heeft ook moeite met de groeiende Brusselse identiteit. En die is open, stedelijk, creatief en modern. Een interessante mix, die afsteekt tegenover het conservatisme van sommige partijen.” Schepen Ans Persoons over de reacties op haar 11-julitoespraak op het Brussels stadhuis. (De Standaard, 13 juli 2013)

 

(…) waar ons favoriete duidingsprogramma het nieuws duidde door tot driemaal toe het Antwerpse communiqué voor te lezen.” Als Bart De Wever een persmededeling verstuurt over de zesde staatshervorming wordt die persmededeling tot driemaal toe letterlijk voorgelezen in het VRT-programma Terzake. (dS Weekblad, 13 juli 2013)

 

“Vlaams parlementslid Luckas Vander Taelen (Groen) maakt melding van twee soortgelijke gevallen die zich vorig jaar in Brussel zouden hebben afgespeeld en vraagt zich af of de allochtone gemeenschap excuses gaat aanbieden, nu blijkt dat de klachten niet gebaseerd zijn op harde feiten. Ik vind dat onzin, want ‘de allochtone gemeenschap’ bestaat niet. Waarom zouden weldenkende Antwerpse moslims zich moeten excuseren voor de misstappen van hun onverstandige geloofsgenoten?” Luckas Vander Taelen schreef een opiniebijdrage nadat bleek dat er aan de Antwerpse school De Blokkendoos massahysterie en geen seksueel misbruik was, Lex Moolenaar antwoordt het Brussels parlementslid. (Gazet van Antwerpen, 16 juli 2013)

 

“Een combinatie van lakse wapenwetten, niet klein te krijgen vooroordelen en één overijverige would-be-politieman tonen aan dat de mythe van het post-raciale Amerika niet bestaat. Als Trayvon Martin blank was geweest, had hij nog geleefd.” Tom Vandyck bericht vanuit de Verenigde Staten (Knack online, 16 juli 2013)

 

"Het enige dat ik aan Antwerpen mis, zijn de Marokkanen. Zij maken heerlijke munt die ik nu zelf moet planten in mijn tuin." Jan De Zutter ruilde drie jaar geleden zijn rijtjeshuis in Antwerpen-Zuid voor een kasteel-boerderij in de buurt van het Waalse Huy (Hoei). (Gazet van Antwerpen, 18 juli 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, vlaams-nationalisme, islam, n-va, brussel, racisme |  Facebook | | |  Print

18-07-13

GELUKKIGE VERJAARDAG, NELSON MANDELA

AFF-betoging.JPGAFF-betoging Anti-Apartheid.JPGAls de positieve berichten over zijn gezondheid bevestigd worden, wordt Nelson Mandela vandaag 95 jaar. Mandela zet daarmee een neus naar al wie klaar stond om een in memoriam te publiceren over de gewezen ANC-leider en Zuid-Afrikaans president, en in het bijzonder wie hem wil afschilderen als een moordenaar, communist en terrorist.

 

In Knack reconstrueerde Walter Pauli vorige week op magistrale wijze hoe het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime jarenlang gesteund werd vanuit Vlaanderen. Bekendste pleitbezorger was de vereniging Protea, waarin nogal wat vaders van… actief waren. De vader van voormalig VU’er en huidig burgemeester van Mechelen Bart Somers, de vader van Open VLD’er Rik Daems, de vaders van de CD&V’ers Hendrik Bogaert, Steven Vanackere, Jo Vandeurzen en Carl Devlies, de vader van Geert Wilders-adviseur en voormalig VB-adviseur Paul Belien… Op waarschijnlijk die laatste na hebben alle zonen van… intussen afstand genomen van het apartheidsregime.

 

Bij het Vlaams Belang blijft men intussen Mandela uitspuwen. Rob Verreycken (op 26 juni, op Facebook): “Wat een heisa omdat een communistische terrorist in Zuid-Afrika op sterven ligt.” Diezelfde dag, in een ander bericht: “Het moedige Afrikanerdorp Kleinfontein, nabij Pretoria (met een uitsluitend blanke bevolking, nvdr.) op de Vlaamse radio vandaag. Een gesprek met Andries Breytenbach en Ben Geldenhuys die Mandela noemt wat hij is: een communistisch terrorist. Dat is vloeken in de linkse kerk. Goed zo!” Mandela heeft inderdaad de wapens opgenomen, want met braaf vragen of de blanke minderheid de zwarte meerderheid dezelfde rechten wilde geven als henzelf kreeg Mandela geen gehoor.

 

De communistische partij was/is actief binnen het Afrikaans Nationaal Congres (ANC), maar het  was/is slechts één van de stromingen binnen het ANC. En alhoewel het ANC verkiezing na verkiezing een meerderheid van stemmen kreeg, is Zuid-Afrika allesbehalve een communistisch land. De opbrengst van de bodemschatten gaat vooral naar Westerse multinationals, en mede daardoor is de kloof tussen arm en rijk niet gedicht – ook al is er nu een rijke zwarte bovenlaag bij de Zuid-Afrikaanse bevolking. Mandela heeft na de afschaffing van de Apartheid gepleit voor verzoening tussen blank en zwart, ook al werd Mandela zelf 27 jaar gevangen gehouden door het blanke minderheidsregime. Ook daar gaan de Rob Verreyckens van deze wereld aan voorbij. ‘Verzoening’ is natuurlijk een woord dat niet voorkomt in hun vocabulair.

 

Het Anti-Fascistisch Front (AFF) heeft van bij haar oprichting in 1974 de strijd tegen de apartheid gesteund. Fascisme, racisme, apartheid: neen! was de eerste gescandeerde slogan en werd een traditionele slogan bij AFF-betogingen (foto 2). In 1978 volgde een betoging louter tegen het Apartheidsregime (foto 3). Apartheidsregime dat uiteindelijk in 1990 opgeheven werd, niet na de internationale solidariteit zoals onder andere verwoord in het swingende Free Nelson Mandela van The Special AKA dat je bij deze nog eens door je geluidsboxen kan laten knallen. Nelson Mandela leest dit natuurlijk niet, maar toch wensen we hem van harte nog vele gezonde jaren toe. 

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid-afrika, verreycken, actie |  Facebook | | |  Print

17-07-13

NA VERGELIJKING MET ORANG-OETAN, STROPPEN VOOR MINISTER

Het verhaal over de Italiaanse zwarte minister voor Integratie Cecile Kyenge (foto 1), die door Lega Nord-senator Roberto Calderoli (foto 2) vergeleken werd met een orang-oetan, haalde de voorbije dagen diverse media. Maar daarmee stopt het niet. Op weg naar een bijeenkomst in de Italiaanse stad Pescara werd de Italiaanse minister maandag ‘verwelkomt’ met stroppen (foto 3).

 

“Wanneer ik Kyenge zie, lukt het me maar niet om níet aan een orang-oetan te denken,” zei Roberto Calderoli zaterdag in een toespraak op een partijfeest van de Lega Nord in Treviglio. “Begrijp me niet verkeerd, ik houd van dieren, zoals van beren en wolven,' vervolgde Roberto Calderoli, vicevoorzitter van de Italiaanse Senaat, die maar niet begrijpt waarom de in Congo geboren Kyenge minister in Italië is geworden. “Kyenge mag van mij best minister zijn, maar dan misschien liever in eigen land.” Cecile Kyenge woont anders al dertig jaar in Italië, terwijl ze maar tot ze negentien werd in Congo verbleef.

 

Partijgenoten van Kyenge (Kyenge is lid van het sociaal-democratische Democratici di Sinistra, nvdr.) eisen het aftreden van Calderoli. Premier Enrico Letta noemde de uitspraken van Calderoli “onaanvaardbaar” en moedigde Kyenge vooral aan om door te gaan met haar werk. In een telefonisch gesprek met de minister bood Calderoli zijn excuses aan, hij zou haar zelfs een boeket rozen sturen, maar de Lega Nord-senator vindt de commotie onterecht. “Ik vergelijk wel vaker mensen met dieren.” “Daar is niets racistisch aan”, vervolgde Calderoli, “ik wou zelfs niet beledigend zijn”. En zijn uitspraak dan dat Kyenge  beter in haar “eigen land” minister was geworden?

 

Roberto Calderoli is niet aan zijn proefstuk toe. In 2006 verloor Frankrijk het wereldkampioenschap voetbal van Italië, volgens Calderoli omdat “die ploeg bestond uit negers, moslims en communisten”. In datzelfde jaar liep Calderoli – minister zijnde – opzichtig rond met een T-shirt waarop de profeet Mohammed bespot werd. Bij protesten daartegen in de voormalige Italiaanse kolonie Libië vielen doden. Om het protest te sussen werd Calderoli uit de regering gezet.

 

De Lega Nord voert al maanden een racistische campagne tegen de zwarte minister, maar kijkt wel uit het niet te bruut te formuleren. Europarlementslid Mario Borghezio (foto: bij een bezoek van Filip Dewinter aan de Lega Nord twee jaar geleden) werd uit zijn fractie gezet nadat hij zei dat Kyenge meer geschikt is als huishoudster dan als minister.  Dolores Valandro werd uit de partij gezet nadat ze zei dat Cecile Kyenge maar eens verkracht moest worden zodat ze zou voelen wat haar soortgenoten aanrichten. Roberto Calderoli wordt daarentegen verdedigd door de Lega Nord. Wie kritiek heeft op Calderoli wordt aangevallen. “Kritiek hebben om een grapje van Calderoli, maar waar waren diezelfden toen aan het inkomen van werknemers en gepensioneerden geraakt werd?”

 

De bon mots, al dan niet veroordeeld door de Lega Nord, scheppen een klimaat waarin anderen verder gaan – en de Lega Nord van de weeromstuit als ‘gematigd’ kan overkomen. Maandag, twee dagen na de vergelijking met een orang-oetan, werd minister Cecile Kyenge in de Italiaanse stad Pescara verwacht voor een conferentie over immigratie en burgerschap. Aan lantaarnpalen bevestigden leden van de neonazistische Forza Nuova stroppen met daarbij slogans als Immigratie, de strop van mensen! En Iedereen moet in eigen land wonen.

 

Het stadsbestuur van Pescara veroordeelde de ’s nachts geplaatste stroppen en de persoonlijke aanvallen op de Italiaanse minister. Burgemeester Louis Mascia Albore: “Er is een vergiftigd politiek klimaat, zowel lokaal als landelijk, waarin het steeds moeilijker wordt een onderscheid te maken tussen de persoonlijke en de politieke controverse. In dit geval is het een ernstige daad van intolerantie tegen een minister van de Republiek, een vertegenwoordiger van de Staat.” De burgemeester verklaarde zich namens zijn stad en administratie uitdrukkelijk solidair met de belaagde minister.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italië, racisme, lega nord, neonazi's |  Facebook | | |  Print

“AL WAT JE ZEGT, BEN JE ZELF”

Lega Nord-senator Roberto Calderoli, die de Italiaanse minister voor Integratie Cecile Kyenge vergeleek met een orang-oetan, werd in sociale media meteen zelf vergeleken met de genoemde apensoort.

 

Geef toe dat de vergelijking van Roberto Calderoli met een orang-oetan treffender is dan zijn vergelijking van Cecile Kyenge en een orang-oetan.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italië, racisme, actie |  Facebook | | |  Print

16-07-13

NIEUWE-VLAAMSE AMBRAS: AFDELING BORGLOON ONDER VOOGDIJ

De verhalen over ambras bij lokale N-VA-afdelingen zijn niet ten einde. In Turnhout heeft de N-VA op een uitzonderlijke bestuursvergadering op 11 juli (!) beslist om burgemeester Erwin Brentjens en schepen Willy Van Geirt uit het afdelingsbestuur te zetten. Volgens coach van de lokale N-VA-verkozenen Kris Van Dijck kan dat statutair niet. Alleszins liggen de zaken moeilijk binnen de plaatselijke N-VA-afdeling. Maar het rommelt ook elders. In Borgloon, hoofdstad van de Limburgse fruitstreek, is de hele N-VA-afdeling onder voogdij geplaatst. Jan Peumans (foto 1) en Huub Broers hebben de lokale werking in handen genomen.

 

December 2009 kon je op deze blog lezen dat er in Borgloon geen VB-afdeling meer is. In 2000 stond het VB nog nergens in Borgloon, maar in de jaren die volgden werd het de snelst groeiende Limburgse VB-afdeling. In 2005 overhandigde toenmalig VB-voorzitter Frank Vanhecke bij een barbecue de VB-afdelingsvlag. De eerste deelname aan de verkiezingen leverde afdelingsvoorzitter Ludo Vansimpsen een zitje op in de plaatselijke gemeenteraad. In december 2009 stapte de hele VB-afdeling op uit ongenoegen over het ontslag van een VB-personeelslid voor de regionale werking in Limburg. Het Vlaams Belang werd ‘Loons Belang’, en in de aanloop van de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 opgeslorpt in de nieuwe N-VA-afdeling voor Borgloon.

 

De gemeenteraadsverkiezingen leverden de N-VA in Borgloon drie verkozenen op, waaronder lijsttrekker Wim Lambrechts (foto 2) die eerste schepen werd, bevoegd voor openbare werken en mobiliteit. Het arrondissementeel bestuur van N-VA heeft het voltallige bestuur van N-VA-Borgloon eind mei – maar pas onlangs bekendgeraakt – vier maanden onder voogdij geplaatst. Het gaat om liefst 18 N-VA'ers. De ondervoorzitter is intussen zelf opgestapt. Leden van het bestuur zouden schepen Wim Lambrechts te vaak terugfluiten en op genomen beslissingen terugkomen. Grote kanonnen als Vlaams Parlementsvoorzitter Jan Peumans en senator en burgemeester van Voeren Huub Broers hebben nu het lokale bestuur onder hun hoede.

 

"We zijn een jonge nieuwe partij, maar enkele mensen liepen naast hun schoenen", zegt Wim Lambrechts aan Het Belang van Limburg. "Er waren problemen van persoonlijke aard en er werd door sommigen vaak op beslissingen teruggekomen. Sommige meningen waren extreem door een ander partijverleden. Niet iedereen besefte dat we mee in het beleid zitten. En net daarvoor wil ik gaan. We moeten soms geven en nemen. Er werd dan besloten om even de pauzeknop in te duwen om de situatie uit te klaren. Ik wil wel benadrukken dat onze werking in de gemeenteraad en in het schepencollege daar niet onder lijdt."

 

Eén van de personen over wie het gaat, is Ludo Vansimpsen (ex-Vlaams Belang en ex-Loons Belang). Hij werd ondervoorzitter van de N-VA en lid van de raad van bestuur van het Autonoom Gemeentebedrijf Borgloon. Hij heeft nu uit beide functies ontslag genomen. "De beslissing om het bestuur onder voogdij te plaatsen werd genomen zonder enige inspraak van verdediging door het bestuur", liet hij weten. De kritiek van de leden is dat schepen Lambrechts hen niet genoeg betrekt bij de werking. Plaatselijk N-VA-voorzitter Gerard Gerrits, vader van gemeenteraadslid en toekomstig schepen Vera Gerrits, heeft net zoals de hele afdeling zwijgplicht gekregen. "De redenen waarom het bestuur onder voogdij is geplaatst zijn ons niet meegedeeld. Ik hoop dat er een oplossing komt", zegt de plaatselijke N-VA-voorzitter. 

 

"Binnen het bestuur van de N-VA in Borgloon waren inderdaad spanningen ontstaan omdat drie bestuursleden het blijkbaar niet konden verkroppen dat er een coalitie gemaakt werd met CD&V en SP.A", zegt voorzitter van N-VA in Limburg Steven Vandeput. "Elke beslissing die onze schepen Wim Lambrechts wou nemen, werd telkens opnieuw in twijfel getrokken en vaak ook teruggefloten. Daardoor ontstonden er grote problemen binnen het N-VA-bestuur. Maar ook binnen de coalitie in Borgloon. Daarom hebben we beslist het volledige bestuur onder curatele te zetten en het zelf in handen te nemen. Sindsdien kan de coalitie weer beter werken."

 

De Borgloonse affaire bewijst alweer dat het een gevaarlijk idee is om VB’ers op te nemen bij de N-VA. Toen hij door Het Laatste Nieuws gepeild werd naar zijn motivatie om van het VB over te stappen naar de N-VA zei Ludo Vansimpsen nog dat hij “nooit brokken” maakt. Hij “stapte wél naar de pers toen hij voor de zoveelste keer brokken had met zijn Audi.”  Over de moeilijkheden bij de N-VA in Borgloon wilde Ludo Vansimpsen geen verklaringen afleggen aan de pers, buiten dat de beslissing om het bestuur onder voogdij te plaatsen genomen werd zonder enige inspraak of verdediging door het Borgloonse N-VA-bestuur.

 

Gisteren gaf Vlaams Parlementsvoorzitter Jan Peumans in De Standaard zijn commentaar op de moeilijkheden bij een aantal N-VA-afdelingen. De krant citeert enkel Turnhout, Dilbeek en Boom. Jan Peumans: "We hebben heel wat afdelingen met weinig bestuurservaring, en dit vak leer je niet in zes maanden", en: "Ik vind het raar dat, ondanks mijn jarenlange ervaring in de gemeente (Riemst, gemeente met ocharme 16.000 inwoners - nvdr.), maar heel weinig mensen mij om advies vragen." Dat er ook problemen zijn bij de N-VA-afdeling van Borgloon, en die afdeling al een paar maanden onder zijn voogdij moet werken, vertelde Jan Peumans er niet bij.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuwe-vlaamse ambras, n-va, borgloon, peumans |  Facebook | | |  Print

15-07-13

RACISME EN POLITIE IN HONGARIJE

Op 3 juli keurde het Europees Parlement een rapport goed met aanbevelingen voor de Hongaarse premier Viktor Orban om de Europese waarden en normen in zijn land te herstellen. De parlementsleden van de christendemocratische/conservatieve fractie, waartoe Orbans partij Fidesz behoort, noemden het rapport “eenzijdig” en “disproportioneel”. Er is in Hongarije onder andere een ernstig probleem met discriminatie en racisme, en het optreden van de overheid daarbij. Dat bleek opnieuw amper een paar dagen na de goedkeuring van het rapport in het Europees Parlement.

 

Zaterdag 7 juli trok een kleurrijke Gay Pride door Boedapest, met om en bij 10.000 homo’s, lesbiennes en sympathisanten. Naast kleurrijke ballonnen en regenboogvlaggen waren er ook slogans. Een plezante was alleszins: “Meer orgasmen, minder nazi’s.” Maar er waren ook enkele honderden tegenbetogers die slogans riepen als “Vuile pedo’s”. Nadat de Gay Pride ontbonden is, kruisen Tibor Derdák, János Orsos en László Glonczi, een papieren regenboogvlagje in de hand, een dertigtal rechtsextremisten in zwart hemd en zwarte broek. János, een leraar, en László, een student, zijn Roma’s en namen deel aan de Gay Pride omdat die een symbool van tolerantie is. Tibor is geen Roma maar richtte wel een school op met een meerderheid van Roma-scholieren. De Roma’s maken ongeveer 7 % van de bevolking van Hongarije uit, land met een tien miljoen inwoners.

 

“Vuile zigeuner pedo’s, we gaan jullie op het gezicht slaan”, roepen de rechtsextremisten die János en László tegen de grond slaan. Als toevallig de politie langskomt vluchten de aanvallers weg en verschuilen ze zich achter de rug van hun vrienden in zwarte kledij. Het meest verbazend is nog de houding van de politie, zo blijkt uit een video die op de website van de linkse Hongaarse krant Népszabadaság online werd gezet. De video werd tien minuten na het incident gedraaid. Na 30” zie je een sympathisante van extreemrechts die een deelnemer aan de Gay Pride een paar klappen geeft. Na 1’ zie je Tibor en János uitleggen wat er is gebeurd. “De politie heeft onze identiteitspapieren gevraagd. Ons! We hebben gezegd: ‘Waarom vraag je niet de identiteit van onze aanvallers, die daar, achter jullie, staan?’ Een politieman antwoordde ons: ‘Provoceer ze niet’.”

 

Vanaf 1’15” zie je rechtsextremisten die spijts de politie allerlei onheuse zaken naar het hoofd van János, Tibor en László slingeren (foto). Een van hen roept: “Jullie hebben geluk, als de politie er niet was geweest om jullie te redden, zouden jullie al dood zijn.” De politie grijpt niet in. János, Tibor en László willen met de metro naar een ziekenhuis, maar zwarthemden versperren hen de toegang tot de metro. “’Maak dat jullie weg zijn’, zei een politieman tegen ons. We hebben dan maar een taxi genomen”, vertelt János Orsos achteraf. Wat later zegt de politie in een persmededeling: “De slachtoffers hebben unaniem verklaard dat hun aanvallers niet aanwezig waren, ze hen niet konden beschrijven en ze geen nood hadden aan medische bijstand.”

 

De video die ter plaatse gemaakt werd, werd bij Népszabadaság online gezet, en haalde vandaar de privé-televisiestations RTL Klub en ATV. Het verschil tussen de politiemededeling en de feiten werd zo duidelijk. Een minister zei gechoqueerd te zijn door de agressie en vroeg de politie om de zaak uit te spitten. Dat een van de slachtoffers Tibor Derdák is, droeg bij tot de verontwaardiging. De man was een gerespecteerd parlementslid tussen 1990 en 1994. Vorige maandag heeft de politie de klacht van de belaagden genoteerd en een onderzoek geopend. “Dergelijke incidenten zijn er bij elke Gay Pride sinds 2007”, zegt een advocaat. “Sinds 2009 beschermt de politie wel de betoging, maar achteraf is ze niet in staat de deelnemers te beschermen. Elk jaar zijn er incidenten, slechts twee aanvallers zijn aangehouden, niemand is ooit veroordeeld.”

 

Een woordvoerder van Amnesty International is positief over het onderzoek dat de politie geopend heeft over “racistisch geweld tegen een gemeenschap”. Tot nu toe is de desbetreffende wetgeving meer tegen de Roma’s gebruikt dan om hen te verdedigen. In vele lopende rechtszaken worden de Roma’s beschuldigd van agressie “voor racistische aanvallen tegen de Hongaarse meerderheid”.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hongarije, racisme, holebi, actie |  Facebook | | |  Print

14-07-13

FRANSE REGERING ONTBINDT EXTREEMRECHTSE VERENIGINGEN

Vandaag is het quatorze juillet, de Franse feestdag. Voor sommige Fransen is het wat minder feest, al zijn ze nationalist tot en met. Voorbije woensdag 10 juli heeft de Franse regering drie nationalistische verenigingen verboden: de Jeunesses Nationalistes Révolutionnaire, Troisième Voix en de vereniging Envie de rêver die het lokaal van Troisième Voix uitbaatte. De verenigingen noemen zichzelf nationalistisch, maar extreemrechts is een beter predicaat.

 

Wat is de aanleiding? De dood van Clément Méric, een jonge antifascist die bij een nog niet volledig uitgeklaarde vechtpartij met extreemrechtse jongeren door een vuistslag in het gezicht het leven verloor. Serge Ayoub, het kopstuk van de Parijse extreemrechtse skinheads, leider van Troisième Voix waarbij de Jeunesses Nationalistes Révolutionaire als een soort ordedienst fungeert, wist na een nachtje rondbellen dat niemand van zijn beweging betrokken was bij de vechtpartij. Het tegendeel bleek waar. De Franse pers achterhaalde dat hoofdverdachte Esteban Morillo meer dan eens samen met Serge Ayoub is gezien, en de Franse politie wist dat drie van de vier verdachten sympathisanten van de Jeunesses Nationalistes Révolutionaire waren, de vierde verdachte was er lid van.

 

Hoe reageerde Serge Ayoub? Serge ‘Batskin’ Ayoub (waarover hier een uitgebreid portret) maakte op 25 juni bekend dat hij de Jeunesses Nationalistes Révolutionnaire en Troisième Voix ontbonden heeft. “Voor de eer.” Allicht echter in de hoop zo aan een ontbinding van regeringswege te ontsnappen. Mis gerekend dus, en de Franse regering ontbond ook de vereniging die Le Local, het clublokaal in Parijs, beheert. Alhoewel hij de Jeunesses Nationalistes Révolutionnaire en Troisième Voix zelf ontbonden heeft, gaat Serge Ayoub nu bij de Raad van Stata in beroep tegen de regeringsbeslissing om de Jeunesses Nationalistes Révolutionnaire, Troisième Voix en Enbie de rêver te ontbinden. “Wegens misbruik van macht.” Serge Ayoub denkt aan nog andere juridische procedures, daarbij raad krijgend van zijn moeder die… magistrate is.

 

Is de ontbinding zinvol? Zoals wij al schreven naar aanleiding van Blood and Honour Vlaanderen bemoeilijkt een ontbinding het verder organiseren van activiteiten, en kan het een signaal zijn voor twijfelaars om zich toch niet (verder) te engageren in dergelijke bewegingen. Voor anderen is het van de weeromstuit echter een reden om zich toch te engageren in gelijkaardige groepen. Maar beter verborgen voor de buitenwereld en/of onder een andere naam. Dé autoriteit over extreemrechts in Frankrijk, Jean-Yves Camus, wijst erop dat het ontbinden van groepen niet betekent dat je daarmee uitschakelt wat de individuele leden doen. In een gedegen artikel legt ook Blokbuster uit dat er meer nodig is om neonazi’s te stoppen. De Franse regering denkt overigens ook nog aan het ontbinden van het antisemitische l’Oeuvre Française en de daarbij aanleunende Jeunesses nationalistes. Die laatste wegens gewelddaden in de marge van betogingen tegen het homohuwelijk.

 

Heeft Serge Ayoub ook Vlaamse vrienden? Op het laatste congres van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) was Serge Ayoub een van de twee gastsprekers. Dat is intussen drie jaar geleden, maar dit jaar nog was Serge Ayoub gastspreker op de 1 mei-betoging van Nation in Brussel. Kris Roman (ex-N-SA, nu Nation) poseerde er graag naast Serge Ayoub. Nation en enkele Autonome Nationalisten gingen op hun beurt naar de betoging die Serge Ayoub op 12 mei in Parijs organiseerde (foto: Troisième Voix op 12 mei 2013 in Parijs, met vooraan – handschoenen en papieren in de hand – Serge Ayoub). In de jongste nieuwsbrief van de Blood and Honour-afsplitsing Racial Volunteer Force vertelt een lid van Racial Volunteer Force Vlaanderen over de deelname van de Autonome Nationalisten aan de betoging in Parijs en worden de Britse RVF’ers opgeroepen om er volgend jaar ook aan deel te nemen.

 

Intussen is de website van Troisième Voix maagdelijk blank. En hadden ze bij Troisième Voix geen uitgesproken voorkeur voor blank? Toch. 

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, clement meric, actie |  Facebook | | |  Print

13-07-13

VAN ONGEÏNSPIREERD OVER BEVLOGEN TOT MEER DAN GÊNANT

Naast vlaggengezwaai over een Vlaamse feestdag die niet zo Vlaams is, een van de vele mythen in Vlaanderen, krijgt een mens op 11 juli ook toespraken te slikken. En die zijn er in alle soorten.

 

De prijs voor de meest ongeïnspireerde toespraak gaat naar de Deurnese districts'burgemeester' Peter Wouters (N-VA). In het openluchttheater in het Rivierenhof in Deurne was er op de vooravond van 11 juli een optreden van Jan De Wilde, en dat werd ingeleid door de districts’burgemeester’. Een man die vanuit het niets de politiek in gekatapulteerd is en pardoes 'voorzitter van het districtscollege' werd. In mensentermen is dat de plaatselijke burgemeester, in dit geval dus de districtsburgemeester. Maar die term mag van Bart De Wever niet meer gebruikt worden. In Antwerpen is er maar één burgemeester, en dus schrijven wij maar districts’burgemeester’.

 

De brave man, Peter Wouters bedoelen we, begon aan zijn toespraak met zijn spijt uit te drukken dat de presentatrice voor hem al had verteld dat de toeschouwers de uitgedeelde kussentjes na het optreden mee naar huis mogen nemen. “Anders had ik ook eens applaus kunnen krijgen.” De N-VA-vrienden op de ruim uitgemeten voorbehouden plaatsen konden de grap wel smaken. Van gemeenplaats naar gemeenplaats ging het daarna verder, om te eindigen met: “Vlaanderen feest!, Antwerpen feest! Deurne feest!”. We hebben in het Rivierenhof al betere 11-julitoespraken gehoord.

 

Jan Peumans, de voorzitter van het Vlaams Parlement, was ook niet in zijn doen. Met de live verslaggeving van de VRT-televisie konden we zijn toespraak op het Brussels stadhuis volgen. Vorig jaar ging zijn 11-julitoespraak over… Wallonië. Jan Peumans is dan wel N-VA’er maar het siert hem dat hij een groot liefhebber is van Wallonië. Toen men verbaasd reageerde op de inhoud van zijn toespraak zei Peumans dat hij het volgend jaar (dit jaar dus, nvdr.) over Europa zou spreken. Daar valt inderdaad wat over te vertellen, maar Jan Peumans beperkte zich dit jaar tot zijn eigen navel: de werking van het Vlaams Parlement.

 

Wat een verschil met Ans Persoons (SP.A), schepen van Nederlandstalige Aangelegenheden, Wijkcontracten en Participatie in Brussel. “Zij bracht frisheid, idealisme en passie”, noteerde De Standaard die vandaag een groot interview met Ans Persoons publiceert. Tot verbazing van 'de (on)gestelde lichamen' loofde zij op 11 juli de Rode Duivels, toch Belgisch symbool bij uitstek. Maar het was slechts een aanloop om te spreken over Vincent Kompany en Romelu Lukaku als voorbeelden van Brusselse jongeren die het letterlijke en figuurlijk ver geschopt hebben. Met het nodige geloof en vooral ondersteuning winnen we een vat aan talent.

 

Op het Antwerps stadhuis waren wij niet uitgenodigd, terwijl sommigen die uitgenodigd waren er niet naartoe wilden gaan. Het is zo moeilijk zicht te krijgen op de toespraken, te meer de ene krant meent dat het met Bart De Wever en Kris Peeters een “feest van Vlaams gekibbel” werd (Het Nieuwsblad) en een andere krant titelde “De Wever en Peeters houden het beleefd”  (Gazet van Antwerpen). Iedereen is het er wel over eens dat het een beestenboel werd op het Antwerps stadhuis. Bart De Wever: “Er staat wel een olifant in de kamer: de zesde staatshervorming.”; Kris Peeters: “Als peter van Kai-Mook ken ik wel iets van olifanten. Deze zesde staatshervorming…”. Hoe graag hadden we nu niet geschreven: “En toen kwam een olifant met een lange snuit en blies het verhaal uit.”

 

’s Morgens was er op de begraafplaats Schoonselhof ook nog een Vlaamse plechtigheid “alleen voor genodigden”. Al waren er volgens een krant weinig andere politiek genodigden dan N-VA’ers. Politici van andere partijen waren wel uitgenodigd, maar stuurden (inderdaad, daar komt de volgende dierenmetafoor) hun kat. Michael Freilich (Joods Actueel) was er wel en haalde met de overhandiging van een mezuzah (foto, een kokertje met twee passages uit de Thora die joden aan hun deurpost bevestigen, nvdr.) meerdere kranten. Dat Freilich op goede voet wil staan met De Wever is zijn goed recht, maar het wordt wel meer dan gênant als daarbij de waarheid geweld aan gedaan wordt.

 

“De relatie van onze gemeenschap met de stad was wat verzuurd, maar nu is ze weer goed. Dat is mede te danken aan de inspanningen van de N-VA en de andere partijen van het stadsbestuur om ons beter te leren kennen. Wij waarderen ook de diversiteit van de nieuwe ploeg, met de eerste allochtone schepen Nabilla Ait Daoud, de joodse schepen Claude Marinower en de eerste allochtone districtsvoorzitter Zuhal Demir”, zo citeert Gazet van Antwerpen Michael Freilich. Hoezo “de relatie van onze gemeenschap met de stad was wat verzuurd”? In Joods Actueel lazen we onder het vorig stadsbestuur, met burgemeester Patrick Janssens (SP.A), niets anders dan dat de relatie van de joodse gemeenschap met het stadsbestuur bijzonder goed was. De relatie met Bart De Wever was niet goed nadat die tot tweemaal toe zei excuses niet nodig te vinden voor de rol van het stadsbestuur en de Antwerpse politie bij de razzia’s op joden in 1942. Dat is wat anders dan dat de relatie met de stad wat verzuurd was.

 

Michael Freilich vergeet nog meer uit opportuniteit de geschiedenis. Nabilla Ait Daoud is niet de eerste allochtone Antwerpse schepen, dat is de SP.A-schepen van Turkse oorsprong Güler Turan – eind vorige legislatuur schepen nadat Monica De Coninck naar Brussel werd geroepen voor een ministerspost. En al vinden wij Claude Marinower stukken sympathieker dan André Gantman, die laatste was nog vóór Marinower Antwerps schepen met joodse roots. Van 1995 tot 2000 toen hij opstapte wegens verdenking van betrokkenheid bij een fraudezaak, waarvoor hij later ook effectief veroordeeld werd. Het is gebruikelijk dat op feestelijke momenten met zalf gesmeerd wordt, maar teveel zalf maakt vettig.

 

 

·         Update. Intussen zegt Michael Freillich verkeerd geciteerd te zijn door Gazet van Antwerpen. Hij zou gesproken hebben over de relatie tussen de Vlaamse beweging en de Joodse gemenschap die niet altijd probleemloos was, maar die periode gelukkig achter ons is. Dat is al een stuk dichter bij de waarheid, maar blijft hangen in een flou artistique. Er was een probleem met Bart De Wever, maar zowel de nieuwe burgemeester als de Joodse gemeenschap hebben zich gehaast de plooien glad te strijken. Blijft dat er in de onderste regionen van de Vlaamse beweging nog een hevig antisemitisme woekert.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, antwerpen, vlaams-nationalisme |  Facebook | | |  Print

12-07-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

De foto hiernaast werd genomen op een herdenking van de moord op Julien Lahaut in 2010, dag op dag zestig jaar nadat Julien Lahaut in Seraing vermoord werd naar algemeen wordt aangenomen omwille van de aan hem toegeschreven kreet “Vive la république” bij de eedaflegging van koning Boudewijn. Bij de troonafstand van Albert II werd Kamervoorzitter André Flahaut (PS) gevraagd of hij niet vreesde voor nieuwe republikeinse kreten bij de eedaflegging van koning Philippe/Filip. Flahaut haalde zijn schouders op en lachte: “Waar is nu meneer Van Rossem? En waar is nu meneer Lahaut?” Een pijnlijke uitlating over de vermoorde Julien Lahaut, maar het leidde amper tot verontwaardiging.

 

“Veel misplaatster kan een uitspraak van een vertegenwoordiger des volks niet zijn, als je weet dat Julien Lahaut een week na zijn 'Vive la république!' door koningsgezinden werd vermoord. Het duurde naar 'goede' Belgische gewoonte nog tot 1972 voor het gerechtelijk onderzoek was afgerond en nog een kwarteeuw langer om de ware toedracht onthuld te zien. De 'Waar is nu meneer Lahaut?' zou in andere landen tot veel meer heisa hebben geleid dan bij ons. Flahaut, een naam die wordt geschreven met de 'fla' van 'flater', kwam er hier met enkele tientallen verontwaardigde tweets van af.” (Knack online, 5 juli 2013)

 

“België is slechts een bierkaartje groot. Maar de grootheidswaanzin grenst aan het ongelooflijke. We hebben zes regeringen, tientallen ministers, enkele honderden parlementairen, provincieraden, gouverneurs en vanaf 21 juli ook twee koningen en drie koninginnen. En dan weten de politici nog altijd niet waar er structurele budgettaire maatregelen getroffen kunnen worden.” Lezersbrief van  Marc De Cock uit Erpe. (Gazet van Antwerpen, 5 juli 2013)

 

“Minister van Onderwijs Pascal Smet (…) antwoordde niet te kunnen optreden omdat dit tot de ‘autonomie van de scholen’ zou behoren. Als scholen autonoom kunnen beslissen de eindtermen te vervangen doorregelrechte desinformatie, is het dan niet aan de minister van Onderwijs om daartegen op te treden? Waarom stellen we die eindtermen dan op?” vzw Pro Vita, een conservatief-katholiek geïnspireerde organisatie met bijwijlen extreemrechtse sympathieën, mag regelmatig in scholen, vooral zelfs bij stads- en gemeentelijke scholen, seksuele voorlichting geven die in feite propaganda tegen abortus, voorbehoudmiddelen, homoseksualiteit en voorhuwelijkse seks is. Sensoa kan de lessen seksuele voorlichting ook komen geven, maar daarvoor moet een kleine vergoeding betaald worden terwijl Pro Vita gratis komt. (De Morgen, 6 juli 2013)

 

“Ik had een voorstelling waarin ik met een zweep de kleren van het lijf van de danseressen sloeg. In die tijd kon dat nog.” Ook voor circusdirecteur Bill Kartoum (84 j.) zijn de tijden veranderd, al zaagt hij nog wekelijks zijn vrouw doormidden. (dS Weekblad, 6 juli 2013)

 

“Als we mensen uitnodigen om naar een land te komen, ontstaat er vanzelf een nieuwe wij. Daarmee zou verder gewerkt moeten worden, maar dat gebeurt niet. Niemand vraagt de nieuwkomers hoe zij hun toekomst zien. Neen, ze moeten vooral onze taal leren, onze gewoonten, onze cultuur. Vergelijk het met een feestje waarop je gasten uitnodigt. Als gastvrouw loop je dan toch rond om de genodigden te vragen naar henzelf en wat ze zouden willen en ga je toch ook niet de hele avond over jezelf zitten vertellen? (lacht) Als het een leuk feestje is, tenminste.” Martha Nussbaum, auteur van Een uitweg uit de politiek van de angst. (De Morgen, 6 juli 2013)

 

“’Het accent ligt dus niet op drinken en zingen.’ Maar dat is dan buiten Jong N-VA gerekend. Want – vliegt de Blauwvoet? – die plannen op 10 juli wel degelijk ‘een heuse cantus’, zo meldt de website van N-VA Brasschaat. Tussen al die leeuwen zullen er op 11 juli dus zeker ook een paar Vlaamse katers rondlopen.” De Brasschaatse schepen voor Vlaamse Aangelegenheden Adinda Van Gerven zegt dat de 11-juliviering in haar gemeente geen ordinaire drank- en zangavond wordt. Maar dat is buiten de jongerenafdeling van haar partij gerekend. (De Standaard, 8 juli 2013)

 

“Verkozen leiders moeten voor iedereen toegang tot openbare diensten en openbare ruimten verzekeren, ze moeten de hele bevolking in staat stellen om mee te genieten van de rijkdommen van het land en helpen mee welvaart te creëren. Ze moeten, met andere woorden, het volk en zijn langetermijnbelangen vertegenwoordigen, en ze moeten gezien worden als de actieve vertegenwoordigers van dat belang. En daar zit het essentiële probleem van de meeste democratieën vandaag: de politieke leiders zijn massaal gaan geloven dat ze verkozen zijn om economische groei te stimuleren en daartoe, geloven ze, moeten ze op de eerste plaats de eisen van internationale zakenimperia inwilligen. Het geldt als een daad van politieke moed en leiderschap om in te gaan tegen de belangen van de kiezers maar te plooien voor de dictaten van het kapitaal.” Gie Goris antwoordt op de vraag waarom er in Egypte, Turkije, Brazilië… straatprotest komt tegen de verkozen regering. (De Standaard, 8 juli 2013)

 

“Er was in 1986 een wisselmeerderheid van CVP en Volksunie nodig om de IJzertoren uit te roepen tot Memoriaal van de Vlaamse ontvoogding. PVV en SP konden het niet over hun hart krijgen om een monument waarop het letterkruis AVV-VVK (Alles voor Vlaanderen – Vlaanderen voor Kristus) prijkt, die officiële status te geven. Meer dan een kwarteeuw later hebben heel wat Vlamingen nog altijd niets met de IJzertoren.” Met een wisselmeerderheid?! De CD&V verzet zich dezer dagen tegen een wisselmeerderheid voor een wetsvoorstel over euthanasie, maar was in 1986 niet te beroerd om tegen de wil in van regeringspartner PVV met een wisselmeerderheid van de IJzertoren het fallussymbool van de Vlaamse ontvoogdingsstrijd te maken. Wat toen in de hoofden van de Vlaams-nationalistische politici zat, zit 27 jaar later nog altijd niet in de harten van de Vlamingen. (De Morgen, 10 juli 2013)

11-07-13

DE CAPRIOLEN VAN DE VLAAMS-NATIONALISTEN IN RONSE

Geüpdated artikel. Vorige zaterdag kondigden we hier de eerste activiteit van Voorpost met Nick Van Mieghem als nieuwe actieleider aan: een betoging in Ronse tegen de taalfaciliteiten daar.

 

Als je een Facebook-vriend bent van Nick Van Mieghem kon je je Facebook-profiel niet bekijken of er was post bij van Nick Van Miegehem over de betoging in Ronse. Ook de vrienden hielpen mobiliseren: de Vlaams Belang Jongeren, RechtsActueel… Volgens die laatste roddelblog was de betoging zondag 7 juli zelfs “ons momentum, laat het niet verloren gaan!”. Waren er al drie redenen om te betogen (Ronse, faciliteitengemeente; de vreemdelingen die aangetrokken worden naar Ronse; “lachen met de gefrustreerde linkse meute” die als alternatief op de Voorpost-betoging een solidariteitsnamiddag inrichtte), intussen was er nog een vierde reden bij gekomen om met Voorpost te betogen: “massaal onze stem laten horen tegen de monarchie”. Voor dit alles waren bussen ingelegd met vertrekplaatsen in Antwerpen, Leuven, Brugge, Sint-Niklaas, Vilvoorde, Roeselaere, Aalst, Gent, Ninove en Kortrijk.

 

Wat leverde dat op? “Heel wat aandacht in de lokale pers”, wist RechtsActueel achteraf. Maar als we die lokale pers dan raadplegen, in casu Het Nieuwsblad, dan opent die haar verslag met: “Er stapte gisterennamiddag geen indrukwekkende betoging van Voorpost door het stadscentrum.” De krant schat het aantal deelnemers op 250 (foto 1), het persagentschap Belga schatte 300 maar als wij beelden van de betoging bekijken komen we eerder uit bij de 200 die De Wereld Morgen telde. Bijzonder weinig volk dus voor een betoging die als “ons momentum” aangekondigd werd, waarvoor niets onverlet werd gelaten om er volk voor te mobiliseren. Volgens de collega’s van De Wereld Morgen namen aan de betoging ook enkele leden van het N-SA deel, alleszins waren er ook een paar Autonome Nationalisten zoals Chantal Meerkens in een T-shirt tegen… antifascisten.

 

De tegenactie, een solidariteitsactie in het plaatselijk cultureel centrum, mocht op een honderdtal deelnemers rekenen (foto 2). Dapperen die niet dezelfde ondersteuning mochten genieten als Voorpost, en het tot zonnebaden en terrasjes uitnodigend weer aan zich lieten voorbijgaan. Bij RechtsActueel luidt het nu: "De betoging van Voorpost (...) leidde meteen tot resultaten.  Het stadsbestuur besliste een studie te maken van de kostprijs van de faciliteiten, en die na de zomer bij de hogere overheden op tafel te leggen om aan te dringen op de afschaffing ervan." "Deze betoging leidde helemaal niet tot dit resultaat", meldt ons een lid van het college van burgemeester en schepenen in Ronse. "In het bestuursakkoord staat dat er een colloquium over de taalfaciliteiten wordt georganiseerd. Voorlopig is mij geen datum noch inhoud bekend." Ook een woordvoerder van de burgemeester verwijst naar het bestuursakkoord, het inrichten van een colloquium over de taalfaciliteiten is dus geenszins gelieerd aan de Voorpost-betoging.

 

De CD&V van Ronse is al meer dan drie jaar voorstander van het afschaffen van de taalfaciliteiten. Het standpunt van de N-VA laat zich raden. Maar hoe is de N-VA in Ronse in de gemeenteraad en de bestuursmeerderheid geraakt? Om te kunnen deelnemen aan gemeenteraadsverkiezingen heb je x-aantal handtekeningen nodig van inwoners of de handtekening van twee zetelende gemeenteraadsleden. De N-VA koos voor die laatste mogelijkheid en ging één van de twee handtekeningen ophalen bij Rudi Boudringhien van de… tweetalige lijst Gemeentebelangen - Intérêts Communaux (GB-IC). Vanuit een democratische reflex gaf Boudringhien die handtekening aan de N-VA alhoewel Boudringhien zich drie jaar geleden verzette tegen een door de CD&V ingediende motie voor de afschaffing van de taalfaciliteiten.

 

Of hoe de N-VA in Ronse groot werd door het respect van haar tegenstanders. Zou de N-VA ook zoveel respect hebben voor andersdenkenden in Ronse?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ronse, voorpost, meerkens, actie, n-va |  Facebook | | |  Print

10-07-13

BALLONNEN !

Wie zelf kinderen heeft, of bijvoorbeeld op een braderij rondwandelt, weet het: er is geen groter plezier voor kinderen dan hen een ballon te geven. Dat weet men ook bij het Vlaams Belang en voor een actie vandaag – aan de vooravond van 11 juli – heeft men de Vlaams Belang Jongeren enkele tientallen ballonnen gegeven.

 

In de loop van de dag zullen de Vlaams Belang Jongeren met helium gevulde ballonnen loslaten in overdekte publieke plaatsen zoals de NMBS-stations van Antwerpen Centraal, Gent Sint-Pieters, Brussel Centraal en de nationale luchthaven van Zaventem. De regionale luchthavens van Deurne, Oostende en Wevelgem worden veronachtzaamd. Aan de ballonnen zullen “niet mis te verstane slogans” hangen die moeten benadrukken dat 11 juli meer is dan een gewone feestdag, en een strijddag voor een eigen Vlaamse staat is. Als de kinderen zich maar kunnen amuseren !

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vbj, vlaanderen |  Facebook | | |  Print

09-07-13

SEPARATISME EN ELITARISME BIJ DE 11-JULIVIERINGEN

De Morgen signaleerde gisteren dat op de website van de Vlaamse overheid een aantal separatisten als sprekers voor 11 juli worden aangeprezen, zoals Wim De Wit, voorzitter van de IJzerwake, Erik Stoffelen, voorzitter van het Algemeen Nederlands Zangverbond, en Kurt Moons, voorzitter van Pro Flandria. Maar er is nog meer dat van 11 juli een conservatieve en elitaire invulling probeert te geven.

 

De Morgen herinnert aan enkele uitspraken van Wim De Wit en Erik Stoffelen. Bij zijn toespraak op de IJzerwake vorig jaar – waar overigens ook Belgische vlaggen vertrappeld werden en collaborateur Wies Moens een bloemenhulde kreeg – zei Wim De Wit nog: “Zonder België omdat het niet anders kan, en tegen België omdat het moet.” Een klassieker van Erik Stoffelen bij het Algemeen Nederlands Zangverbond en het Vlaams Nationaal Zangfeest is: “Waalse vrienden, laten we in ons aller belang scheiden.” De derde geciteerde dan. Kurt Moons (foto 2) is bedrijfsleider van Eddy Merckx Cycles. De Engelstalige benaming van zijn bedrijf verhindert hem niet om met Pro Flandria een netwerk van Vlaamse ondernemers en academici te vormen dat zich inzet voor een zelfstandig Vlaanderen. Kurt Moons was vorig jaar nog spreker op een door de Gulden Sinjoren – een mantelorganisatie van het Vlaams Belang – opgezette 11-juliviering in Westerlo, waar Moons onder andere uithaalde naar de automatische indexatie van de lonen. Met “zelfbestuur” wordt dat anders.

 

De lijst sprekers die gepromoot worden bevat nog andere aangebrande figuren zoals bijvoorbeeld N-VA'er Matthias Storme die na de veroordeling van het Vlaams Blok voor racisme het “bijna een morele plicht” noemde om voor het Vlaams Blok te stemmen, en spreker en lid van de algemene vergadering van de vzw IJzerwake is. Het lijstje sprekers wordt aangeboden door het comité Vlaanderen Feest! dat gestart is als project van de Beweging Vlaanderen-Europa. De Vlaamse overheid heeft – zoals dat de jongste jaren ‘in’ is geworden – de ondersteuning van de 11-julivieringen met 760.000 euro uitbesteed aan een private partner waarover weinig bekend is spijts de uitleg op de Vlaanderen Feest!-website en op de website van de Beweging Vlaanderen-Europa. Gelukkig is er Apache dat ons leert dat we bij de leden van de vzw Beweging Vlaanderen-Europa mensen vinden als Jan Jambon (N-VA) en Bruno Valkeniers. Bruno Valkeniers was zelfs bestuurder van de vzw, maar moest daar om statutaire redenen mee stoppen toen hij een nationaal mandaat opnam, in casu VB-parlementslid in 2007 en -partijvoorzitter in 2008. Zelf doorzochten we ook de ledenlijst van de Beweging Vlaanderen-Europa, maar daarover zo dadelijk meer.

 

Dat het een rechtse, conservatieve club is, dat is zeker. Dat blijkt ook uit de andere activiteiten van de Beweging Vlaanderen-Europa zoals de uitreiking van de Orde van de Vlaamse Leeuw. Een Orde die sinds 1971 uitgereikt wordt, waarbij het aantal progressieve of zelfs maar niet-conservatieve figuren (Jari Demeulemeester, Ludo Abicht, Jozef Deleu…) op de vingers van één hand te tellen zijn. De uitzondering bevestigt de regel. Vorig jaar ging de door de vzw Beweging Vlaanderen-Europa uitgereikte Orde van de Vlaamse Leeuw naar Richard Celis die onder andere... lid is van en de eerste voorzitter was van de vzw Beweging Vlaanderen-Europa. Andere leden van de Beweging Vlaanderen-Europa die zichzelf een Orde van de Vlaamse Leeuw toekenden zijn Eric Ponette (2009) en Herman Suykerbuyk (2007). Een andere bezigheid van de Beweging Vlaanderen-Europa is het uitreiken van Gulden Sporen, en ook die lijst is opvallend. Bij de gelukkigen naast Miel Cools en andere Gert Verhulst’en, onder andere Jan De Nul van het gelijknamig baggerbedrijf en recent nog in het nieuws met enkele platitudes, Gui Celen, “activist voor een Vlaamse sociale zekerheid”, en Frans Crols bekend van Trends en rechtse opiniebijdragen elders.

 

Nu de N-VA de dienst uitmaakt op nogal wat Vlaamse stads- en gemeentehuizen krijgen die Orde van de Vlaamse Leeuw en Gulden Sporen nog meer ondersteuning. De Orde van de Vlaamse Leeuw voor Axel Buyse wordt dit jaar uitgereikt op het stadhuis van N-VA-burgemeester Lieven De Handschutter (Sint-Niklaas), met een laudatio van de hierboven al genoemde Matthias Storme die overigens ook een van de leden van de vzw Beweging Vlaanderen-Europa is. Bij de Gulden Sporen is Renaat Landuyt, SP.A-burgemeester van Brugge, de uitzondering op de regel met de uitreiking van een Gulden Spoor aan actrice Chris Lomme. Een ander Gulden Spoor is voor Luc de Voldere, uitgereikt in het Aalst van N-VA-burgemeester Christoph D’Haese, met een afsluitend woord door ex-VB’er Karim Van Overmeire.

 

Last but not least is er een Gulden Spoor voor de familie Van Rompuy van de bank Argenta, uitgereikt op het Antwerpse stadhuis waar sinds dit jaar N-VA-voorzitter Bart De Wever de dienst uitmaakt. Onder andere omwille van die laatste uitreiking kondigde Kris Merckx (foto 3), PVDA-fractieleider in de Antwerpse provincieraad, gisteren op zijn blog aan afwezig te blijven. “Officiële 11 juli in Antwerpen ademt separatisme en elitarisme uit en dus blijf ik er weg”, zegt Kris Merckx. Voorgaande 11-julivieringen in Antwerpen oogden alleszins sympathieker met huldigingen op 11 juli zoals voor dichter Paul Van Ostaijen (2011) en architect Renaat Braem (2012). Dat alles in nauwe samenwerking met de Antwerpse cultuurraad. Nu wordt dat door de nieuwe burgemeester opzij gezet ten bate van andere belangen.

 

Vlaams minister-president Kris Peeters (foto 1) uitte vorige weekend in De Standaard zijn bezorgdheid over de 11-julivieringen. “11 juli mag niet gekaapt worden door één partij”, zei de Vlaamse minister-president. Maar zijn Vlaamse regering en administratie werkt wel fors mee aan het verspreiden van het discours van die “één partij”. En als er dan toch bijvoorbeeld iemand als staatssecretaris voor Staatshervorming Servais Verherstraeten (CD&V) uitgenodigd wordt voor een 11-julitoespraak, zoals voorbije zaterdag in Halle, wordt de spreker uitgefloten door een bende TAK-activisten.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, nationalisme, antwerpen, actie |  Facebook | | |  Print

08-07-13

N-VA: NIEUWE-VLAAMSE AMBRAS

We zijn nu zes maanden verder nadat in nogal wat steden en gemeenten de N-VA de burgemeester en/of schepenen mocht leveren.

 

Bart De Wever viel natuurlijk op met wat hij uitstak op ’t Schoon Verdiep in Antwerpen: verbieden van een betoging in Borgerhout waarvoor niemand een oproep heeft gezien; schrappen van de slogan ’t Stad is van iedereen; stopzetten van het stedelijk informatiemagazine De Nieuwe Antwerpenaar; een intussen door de provinciegouverneur geschorste maatregel waarbij nieuwe vreemdelingen bij inschrijving in het bevolkingsregister 250 euro extra moeten betalen; on hold zetten van alle infrastructuurwerken (het Moorkenspark in Borgerhout bijv., spijts jaren inspraak en akkoord van de buurtbewoners) als de werken al niet afgevoerd werden (fietspad Generaal Lemanstraat bijv.); de discussie over de stadskas waarin meer geld werd overgelaten dan Bart De Wever oorspronkelijk liet uitschijnen, wat niet belette dat bij sociale en culturele verenigingen gekort werd op hun subsidies (bij de Scheld’apen bijv. veertig procent)… En dan zwijgen we nog over het Sinksenfoordossier en de voetbalsoap.

 

Buiten Antwerpen deden de N-VA’ers vrolijk mee. Van burgemeester Jan Jambon die in Brasschaat de Vlaamse Leeuw-vlag stiekem en tegen alle wettelijke regels in centraal aan het gemeentehuis liet hangen, over burgemeester Jeroen Baert die in Boom kledijvoorschriften voor gemeenteraadsleden uitvaardigde, tot schepen Frank De Dobbeleer die in Dilbeek voor een zaal met vierhonderd mensen zijn broek liet zakken toen hij de (Franstalige) naam van een petanqueclub moest afroepen.  In Aalter, Kortrijk en Turnhout zijn daarenboven de laatste dagen en weken ernstige geschillen tussen N-VA-mandatarissen gesignaleerd. Niet zozeer politieke meningsverschillen – dat zou nog oorbaar zijn – meer de verschillende karakters die niet met elkaar overeenkomen.

 

In Aalter (Oost-Vlaanderen) vragen een veertigtal N-VA-leden om het kartel CD&V/N-VA stop te zetten, en de verkozen N-VA-gemeenteraadsleden een aparte fractie te laten vormen in de gemeenteraad. Onmiddellijke aanleiding is het al dan niet oprichten van een nieuwe intercommunale in de streek. OCMW-voorzitter Luc De Meyer reageert verrast: “Da’s wel heel cru. We hebben twee weken terug nog een barbecue gehad met de N-VA-leden en daar is toen niks over die kwesties gezegd.” Rufij Baeke, lid van het arrondissementsbestuur van de N-VA in Gent-Eeklo, weet waarom. Rufij Baeke (in Het Nieuwsblad): “De lokale achterban heeft in Aalter het gevoel dat de verkozen mandatarissen hun postje vast hebben en zich van de rest niks meer aantrekken.”

 

In Kortrijk (West-Vlaanderen), waar N-VA-schepen Rudolf Scherpereel de uitbaters van Grand Place vroeg hun zaak Frituur Grote Markt te noemen en daar ludiek protest tegen kwam, gaat het gerucht dat N-VA-schepen voor Financiën en Kerkfabrieken Catherine Waelkens wil stoppen als schepen. “Dat klopt niet”, zegt Catherine Waelkens in Het Laatste Nieuws, “maar ik geef wel toe dat ik me niet helemaal gelukkig voel.” Geo Vertichel, voorzitter van de N-VA in Kortrijk, legt in dezelfde krant uit waarom: “Het botert niet helemaal tussen Waelkens en collega N-VA-schepen Rudolf Scherpereel. Hun karakters botsen.”  En de derde N-VA’er in het Kortrijkse schepencollege, An Vandersteene, vindt dat ze met Onderwijs, Cultuur en Sport een zwaar pakket aan bevoegdheden heeft gekregen. Een te zwaar pakket. Ze krijgt het niet rond en zou nu ondersteund worden met werkgroepen vanuit de N-VA. Vandersteene kreeg kritiek omdat ze als schepen voor Cultuur bijvoorbeeld afwezig bij de culturele seizoenswissel in de Kortrijkse stadsschouwburg.

 

In Turnhout (Antwerpen) lopen de spanningen het hoogst op. Het botert daar niet tussen N-VA-burgemeester Erwin Brentjens (foto) en N-VA-schepen voor Cultuur en Mobiliteit Willy Van Geirt enerzijds, en N-VA-schepen voor Ruimtelijke ordening en Economie Tom Versmissen anderzijds. Tom Versmissen is ook eerste schepen in het Turnhoutse schepencollege en voorzitter van het plaatselijk N-VA-bestuur. Alhoewel pas enkele maanden geleden herkozen als N-VA-voorzitter heeft Tom Versmissen zijn ontslag als N-VA-voorzitter ingediend. Het ontslag is (nog) niet aanvaard. Het naar verluidt overgrote deel van de N-VA-Turnhout wil dat Erwin Brentjens en Willy Van Geirt hun mandaat ter beschikking stellen. Burgemeester Brentjens omdat hij te weinig een leidersfiguur is; schepen Van Geirt omdat hij teveel de bal misslaat in de domeinen waarvoor hij bevoegd is.

 

De lokale pers (Gazet van Antwerpen, Het Laatste Nieuws, Gazet van Turnhout…) heeft er de voorbije dagen uitgebreid aandacht aan besteed, al willen de protagonisten in deze affaire er officieel weinig over kwijt. Tom Versmissen wil nog het meeste zeggen: “We willen een beleid voeren dat de hele fractie draagt. Er is in geen enkele partij plaats om een eigen koers te varen. Je krijgt een mandaat van je partij. Dat mandaat moet zo goed mogelijk worden ingevuld. Maar als het niet goed werkt met die persoon op dat mandaat, dan moet je daar andere mensen positioneren. Het partijbelang en het stadsbelang primeren.” Niemand weet waar het met de N-VA-fractie in Turnhout naartoe gaat: komt men alsnog overeen, of gaat een deel van de N-VA’ers als onafhankelijke zetelen en is er dan nog een meerderheid? De kans dat een partij uit de oppositie de verzwakte N-VA gaat versterken is om uiteenlopende redenen klein.

 

Bij het nationaal partijbestuur houdt men de zaak-Turnhout nauwlettend in het oog. “Er zijn spanningen, maar dat is logisch in een nieuwe ploeg”, zegt Kris Van Dijck die niet langer N-VA-fractieleider is in het Vlaams parlement omdat hij zijn handen vol heeft met het begeleiden van de lokale N-VA-verkozenen.

07-07-13

TOPSPORTER, MAAR GRIEK OF CHIMPANSEE ?

Donderdag werd de Zuid-Afrikaan Daryl Impey geletruidrager in de Ronde van Frankrijk. Gisteren won Chris Froome de eerste Pyreneeënrit en werd daarmee de nieuwe geletruidrager (foto 1). Chris Froome is dan wel een Brit, hij heeft ook Afrikaans bloed: geboren in Kenia en opgegroeid in Zuid-Afrika.

 

Maar Daryl Impey en Chris Froome zijn beiden blank, en in de ogen van sommigen scheelt dat veel. Dat bleek dinsdag nog in Griekenland. Parlementslid en voorzitter van Chrysi Avgi/’Gouden Dageraad’ Nikos Michaloliakos (foto 2) vergeleek de Griekse topbasketballer Giannis Antetokounmpo (foto 3) met een chimpansee. De meer dan twee meter grote Antetokounmpo speelt in de Verenigde Staten en werd er pas uitgeroepen tot vijftiende beste basketter in de Verenigde Staten. Niet slecht voor een Griek, en in New York werd hij gezien toen hij dit vierde met een Griekse vlag in de hand.

 

Woensdag werd  Giannis Antetokounmpo ontvangen door de Griekse premier Antonis Sarmaras. Daags tevoren vroeg Chrysi Avgi/’Gouden Dageraad’-voorzitter Nikos Michaloliakos in een televisieshow zich af, verwijzend naar de Nigeriaanse afkomst van Antetokounmpo: “Als je een chimpansee in een dierentuin een banaan en een vlag geeft, is hij dan Grieks?” De Griekse basketballfederatie heeft de opmerking van Nikos Michaloliakos veroordeeld als “onaanvaardbaar en racistisch”. Koen Sweeck (Autonome Nationalisten) heeft zijn uitspraak dat je voor Gouden Dageraad enkel maar respect kan hebben nog niet ingetrokken en Eddy Hermy (Nieuw-Solidaristisch Alternatief) heeft intussen evenmin afstand genomen van Chrysi Avgi/’Gouden Dageraad’.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: griekenland, chrysi avgi, racisme |  Facebook | | |  Print

06-07-13

VOORPOST-ZWAARD DOORGEGEVEN AAN NICK VAN MIEGHEM (2)

Woensdag kon je hier lezen wat de grote plannen van Voorpost zijn: niets minder dan de onafhankelijkheid van Vlaanderen, en vervolgens de hereniging van Vlaanderen met Nederland. Op korte termijn is men minder ambitieus met een betogingske hier, een wandelingske daar, en nog een voetbalmatchke.

 

Het eerste wapenfeit met Nick Van Mieghem als nieuwe actieleider wordt de Voorpost-betoging morgen zondag 7 juli in Ronse. Daar wordt al weken voor gemobiliseerd, en niet alleen bij Voorpost. Tot en met de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) worden in Ronse verwacht. Voor de VBJ’ers zondag geen Editors en anderen in Werchter, maar in Ronse opstappen naast de geüniformeerden van Voorpost. Nick Van Mieghem legt de noodzaak om in Ronse te gaan betogen uit als: “Bij het vastleggen van de taalgrens werd de Vlaamse stad Ronse bedeeld met faciliteiten voor de Franstaligen. Zoals in Vlaams-Brabant zijn deze faciliteiten ook voor Ronse gewoonweg een ramp. Financieel kosten de faciliteiten handen vol geld aan de gemeente, die bestendig moet zorgen voor vertalingen en Franstalige uitgaven. Verder oefenen deze faciliteiten een enorme aantrekkingskracht uit op Franstalige vreemdelingen, meestal van Marokkaanse oorsprong, die het dure Brussel ruilen voor het veel goedkopere Ronse.”

 

Ronsenaren wilden een tegenbetoging inrichten, maar dat idee werd opgeborgen uit vrees voor confrontaties met de Voorpost’ers en anderen die vanuit heel het land met bussen aangevoerd worden naar Ronse. “Voorpost zegt te betogen tegen de taalfaciliteiten, maar het is van bij het begin duidelijk dat zij zich richten tegen de etnisch culturele minderheden in onze stad. Daarom is deze betoging naar ons aanvoelen een kaakslag voor deze doelgroep, die duidelijk geproblematiseerd wordt. Zij heeft enkel tot doel om de solidariteit tussen alle Ronsenaars te ondergraven. Wij geloven daarentegen wel in de kracht van een warme, solidaire samenleving, waar eenieder, onafhankelijk van zijn etnische origine of taal, de kans krijgt om zich te ontplooien”, zegt men langs de kant van het gelegenheidscomité Team (Tous Ensemble/AlleMaal). Team richt zondagnamiddag een solidariteitsfeest in, met onder andere een optreden van comedian Youssef El Mousaoui. De opbrengst wordt geschonken aan Natuurpunt Ronse.

 

Bij Voorpost houden ze ook van de natuur, en op 1 september trekt Voorpost naar Moelingen, een van de deelgemeenten van Voeren. Daar wordt de vijftigste verjaardag gevierd van de overheveling van Voeren van de Waalse provincie Luik naar de Vlaamse provincie Limburg. Een week later, op 7 september, wordt een Heel-Nederlands voetbaltornooi ingericht met ploegen van Voorpost en aanverwanten uit Vlaanderen en Nederland. Maar voor het zover is, is er nog de IJzerwake op 25 augustus die dit jaar het onafhankelijkheidsstreven van Vlaanderen, Schotland en Catalonië in de kijker plaatst. Traditioneel is het Voorpost die het terrein in Steenstrate in orde maakt voor de IJzerwake. Voorafgaand richt Voorpost een ‘kameraadschapsavond’ in in de Vleterenranch in Westvleteren.

 

Jarenlang ging die ‘kameraadschapsavond’ door in de IJzerhoeve in Diksmuide, maar vanaf 2010 niet meer nadat de uitbater zijn buik vol had van de vechtpartijen  en andere miserie die de vooravond van de IJzerwake aantrok. Niet zozeer van Voorpost’ers, maar wel van Blood and Honour’ers en anderen die zich in de rand rond Voorpost nestelden. Niet langer dan bij de vorige IJzerwake bleek wel een van de Voorpost-militanten een ‘88’ (= codetaal voor Heil Hitler) aan de binnenkant van zijn pols getatoeëerd te hebben, wat met het bijsnijden van een foto door Voorpost gecamoufleerd werd maar deze blog toch achterhaalde. (Foto: Nick Van Mieghem, toen nog een paar kilo’s meer wegend dan nu, bij de IJzerwake in 2008 poserend voor een vlag met het VNV-logo.)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: voopost, van mieghem, actie |  Facebook | | |  Print

05-07-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Deze keer een wat scabreuze aflevering van deze rubriek, maar dat ligt uitsluitend aan de Antwerpenaren.

 

“Alles wat hoog en vooral hard gaat, doe ik graag.” Bart De Wever over zijn favoriete attracties op de Sinksenfoor. Maar het zou ook kunnen gelden voor zijn eigen politieke carrière. (Het Nieuwsblad, 29 juni 2013)

 

“Waarom gaan mensen obsessief mopperen als gehoofddoekte moeders kleuterleidster beschuldigen van kindermisbruik, maar worden ze niet op dezelfde manier kwaad van de klimaatverandering? Waarom raakt homobashen een emotionele snaar, maar armoede niet? Waarom de GAS-boetes wel, maar niet de gerechtelijke achterstand? Simpel: de GAS-boetes zijn geframed als het wapen van hardvochtig rechts tegen de heerlijk rebelse jeugd; de gerechtelijke achterstand kan niet op dezelfde manier worden ingezet als symbool van een clash der culturen, en dus krijgt die geen emotionele lading. Ik heb dat lang boeiend gevonden. Maar de laatste tijd stel ik vast dat ik verzadigd ben.” Tom Naegels in zijn laatste column, na tien jaar columns schrijven in De Standaard. Jammer dat hij ermee stopt. Keert hij na een langgerekte vakantie en een nieuwe dosis verontwaardiging terug? Zoals Rudy Vandendaele stopte met TV-kritiek schrijven, maar nu terug Dwarskijker is in Humo? (De Standaard, 29 juni 2013)

 

“Ik kan geen vinger verleggen of het staat op de voorpagina van alle kranten in heel het land. Als ik op toilet doortrek, dan vrees ik voor een tsunami.” Over de persbelangstelling voor zijn deelname aan de Ten Miles-loopwedstrijd, of over het in beeld brengen van zijn zegetocht naar het stadhuis op de verkiezingsavond, hoorden we Bart De Wever anders niet reclameren. (ATV, 30 juni en Gazet van Antwerpen, 1 juli 2013)

 

“Met twee of drie kompanen overviel hij in februari vorig jaar met veel geweld een woning in het Noord-Brabantse Asten. Ze droegen witte overalls om niet op te vallen in de sneeuw en hadden ook handschoenen aangetrokken om geen vingerafdrukken achter te laten. De overvallers lieten echter in de sneeuw duidelijke voetstappen achter die vlakbij de woning leidden naar de uitwerpselen van een van hen, inclusief wc-papier (…). Een dna-profiel werd opgeslagen in de databank. In de zomer van vorig jaar werd een inmiddels 27-jarige Pool uit Antwerpen aangehouden voor een aantal woninginbraken en moest hij dna afstaan. Dat bleek overeen te komen met het dna uit de uitwerpselen die bij de woning waren gevonden (…). Justitie heeft dinsdag 4,5 jaar cel tegen hem geëist.” Toiletproblemen bij Antwerpenaren hebben soms verregaande gevolgen (zie ook Bart De Wever). (nieuws.marokko.nl, 2 juli 2013)

 

“Justitie is een basisdienst in een democratische rechtsstaat, juridische dienstverlening een basisproduct. Waarom moet die dienst dan  belast worden aan 21 % zoals luxeproducten en niet aan 6% zoals  andere diensten met een sociaal karakter? Wordt bij zo een nachtelijk begrotingsoverleg eigenlijk nog wel nagedacht over fundamentele maatschappelijke keuzes of beperkt het zich tot wat virtuele miljoenen graaien en procenten verfraaien?” Bijstand van een advocaat wordt met de regering-Di Rupo een luxeproduct. (De Morgen online, 2 juli 2013)

 

“We vinden het verder bijzonder ironisch dat het stadsbestuur bespaart op initiatieven die jongeren begeleiden naar de arbeidsmarkt, terwijl een kwart van de jongeren zonder werk zit. Ook daar wil het stadsbestuur meer op vrijwilligers een beroep doen. Dat wordt al een heel stuk ingewikkelder. Zullen we dan ook maar ineens vragen of leerkrachten in het stedelijk onderwijs ook als vrijwilliger hun job willen verderzetten?" In Antwerpen wordt bespaard op de professionele begeleiding van jongeren. (Knack online, 3 juli 2013)

 

“Nu de vorst het voor bekeken houdt, kan het eindelijk beginnen zomeren.” Tom De Meester becommentarieert de troonsafstand van Albert II. (Twitter, 3 juli 2013)

 

“In het archief van De Standaard trof ik zeven episodes, uit de afgelopen drie jaar, waarin de N-VA-voorzitter frontaal botste met een Belgisch nieuwsmedium, of een individuele journalist: met Phara de Aguirre (VRT), Stijn Tormans (Knack), Yves Desmet (De Morgen), Luc Van Der Kelen (Het Laatste Nieuws), en met Le Soir, de RTBF en de Antwerpse regionale zender ATV.” Ombudsman van De Standaard Tom Naegels zocht het op nadat… Bart De Wever stopte met het leveren van columns voor De Standaard. Volgens verschillende bronnen hij zich niet kan verzoenen met de manier waarop er op de redactionele pagina’s van De Standaard over hem en de N-VA wordt geschreven. Bart De Wever moet gedacht hebben: “De pot op…” (De Standaard, 3 juli 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, de wever, media, criminaliteit, jeugd |  Facebook | | |  Print