10-08-13

HOE DEWINTER 70-PUNTENPROGRAMMA DOOR DE STROT DUWDE

VB'ers bij het Elzenveld waar het 70-puntenplan werd voorgesteld.jpgAFF-protest.jpgIn ons artikel over twintig jaar Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racisme-bestrijding wezen we erop dat het eerste punt van het beruchte 70-puntenplan van het Vlaams Blok was: “1. Opdoeken van het Koninklijk Commissariaat voor het Migrantenbeleid", vier jaar later: “1. Opdoeken van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding”. Het is weinig bekend hoe het 70-puntenplan het bekendste VB-document werd.

 

Francis Van den Eynde, die mee aan de wieg stond van het Vlaams Blok maar uit het Vlaams Belang werd gezet, schreef er een en ander over op de website van de Belfortploeg. Francis Van den Eynde: “Er werd beslist een studiedag over immigratie op het getouw te zetten. Het voorzitterschap hiervan werd mij toevertrouwd. (…) Alles verliep zoals gepland tot Filip Dewinter voor de slottoespraak het woord nam. Plots las hij toen het inmiddels berucht geworden 70-puntenplan voor en verklaarde tot grote verbazing van de aanwezige kaderleden dat dit de praktische voorstellen van het VB waren om de immigratieproblemen op te lossen. Uiteraard had hij ervoor gezorgd dat de aanwezige journalisten een kopie van de tekst in handen kregen. Wat was er gebeurd? Filip Dewinter, die zichzelf niet kon inbeelden dat een politieke vergadering zonder al te veel persaandacht ook vruchtbaar kon zijn, en er vanuit ging dat provocatie het beste middel was om in de media te geraken, had volledig op zijn eentje beslist dat er die dag meer moest gebeuren dan wat voorzien was.

 

Geïnspireerd door een publicatie van het Franse Front national (FN) had hij dan ook achter de rug van iedereen een bediende van de partij de opdracht gegeven iets gelijkaardigs op te stellen. Het document dat uiteindelijk uit de bus kwam werd ongeveer 24 uren voor de bijeenkomst aan de leden van het partijbestuur bezorgd zodat de tijd om het grondig te lezen ontbrak en ze dus enerzijds geen lastige opmerkingen konden maken maar hij anderzijds wel kon beweren dat hij hen op voorhand had op de hoogte gebracht. Nog meer dan dat dit nu het geval is, lag het VB in die tijd zwaar onder vuur en dit zowel vanwege de politieke concurrenten als vanwege de meeste media. Willens nillens had de partij zich dan ook in een egelstelling opgesteld. De kleinste barst in het bolwerk kon fataal aflopen. Geen sprake dus van naar buiten uit van enige onenigheid gewag te maken. (…) We zaten opgeschept met dat 70-puntenplan, ook al hadden we er geen inspraak in gehad en ondanks het feit dat het nooit door een bevoegde partijinstantie goedgekeurd was. We zagen er ons zelfs toe verplicht het document ten overstaan van de buitenwereld te verdedigen.”

 

Volgens Francis Van den Eynde werd binnenskamers stevig geprotesteerd tegen het 70-puntenplan, maar was het enige haalbare de oprichting van een werkgroep die de taak had het plan te herzien. Tegen Francis van den Eynde pleit dan weer dat die werkgroep, met de ondertussen N-VA’ers Karim Van Overmeire en Jurgen Ceder, vooral het racistische 70-puntenplan actualiseerde (het Commissariaat voor het Migrantenbeleid werd vervangen door het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, dat soort zaken). Na de heisa rond Karim Van Overmeire als nieuwbakken N-VA’er twitterde Filip Dewinter: “’Karim Van Overmeire heeft zich altijd gedistantieerd van het racisme VB’ Tiens, als mijn medewerker schreef hij mee aan het 70 ptn-plan!” Filip Dewinter gaf daarmee impliciet toe dat het zeventigpuntenplan racistisch was. Iets wat het Vlaams Parlement al langer begrepen had en aanleiding was voor het cordon sanitaire rond het Vlaams Blok.

 

Het cordon sanitaire was mee een van de redenen waarom het Vlaams Blok, later Vlaams Belang, hogere electorale scores behaalde. Maar eveneens de reden dat het Vlaams Blok/Belang nooit echt haar programma kon doordrukken, nooit bestuursfuncties kreeg, en finaal terug naar af ging. En dat allemaal omdat Filip Dewinter per se het 70-puntenplan wilde lanceren. Het Vlaams Blok/Belang heeft zich nooit officieel gedistantieerd van het 70-puntenplan, maar het 70-puntenplan is ook nooit officieel goedgekeurd door het Vlaams Blok/Belang. De studiedag waar het 70-puntenplan op 6 juni 1992 werd voorgesteld was daar conform de partijstatuten niet toe gemachtigd. Het is echter wél nog altijd het belangrijkste partijdocument. In interviews heeft Gerolf Annemans later wel afstand genomen van het 70-puntenplan – Filip Dewinter wil het daarentegen niet verloochenen – maar belangrijke punten uit dat 70-puntenplan maken nog altijd deel uit van het programma en de acties van het Vlaams Belang. Het Vlaams Belang wil nog altijd de afschaffing van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding, om maar eerste punt uit het plan te noemen.

 

Foto’s: 1. Vlaams Blok-militanten voor het Elzenveld waar een Vlaams Blok-colloquium plaatsvindt en het 70-puntenplan als ‘kers op de taart’ gepresenteerd wordt. Uiterst-links op de foto: Rob Verreycjken. Uiterst-rechts vooraan: Frans Wymeersch, Francis Van den Eynde en (met de rug naar de fotograaf) Xavier Buisseret. 2. Het AFF protesteert tegen de Vlaams Blok-bijeenkomst, nog niet wetend dat daar het racistische 70-puntenplan wordt voorgesteld. De niet volledig zichtbare slogan links is: 'Weg met Dewinter, leve de lente'. Aan de megafoon: Kris Van Gysel.

00:14 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, racisme, van den eynde, van overmeire, ceder, actie |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.