27-09-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

De Canadese Rosea Lake naar wiens werk het  jongste VB-campagnebeeld is gemaakt – Anke Van dermeersch heeft dit  inmiddels toegegeven –  liet weten zeer ongelukkig te zijn met het misbruik van haar idee (zie hieronder), en schoenenfabrikant Louboutin eist de stopzetting van de campagne wegens de imagoschade die het bedrijf met de Vlaams Belang-affiche oploopt. Vandaag wordt de zaak aangespannen door Louboutin behandeld bij de handelsrechtbank in Antwerpen. Anke Van dermeersch zal aanwezig zijn mét Louboutin-schoenen (foto), kostprijs: 445 euro. Een weerspiegeling van de doorsnee Vlaming is het Vlaams Belang nooit geweest, en Anke Van dermeersch nog minder.

“Kort nadien was ik in gesprek met de coördinatoren van het Forum van Joodse Verenigingen te Antwerpen om toch enigszins tot een vergelijk te komen tussen hen en Abou Jahjah  bij het organiseren van manifestaties. Betogen moest kunnen, vond ik, maar toch niet per se in de onmiddellijke omgeving van de joodse wijk te Antwerpen. Ik vroeg hen of ik Abou Jahjah mocht uitnodigen voor een gesprek met hen en ze stemden in. Abou Jahjah ging eveneens akkoord en we kwamen een plaats van ontmoeting overeen te Antwerpen. (…) Tot mijn verbazing kwam daar op het moment van de bijeenkomst plots Rob Verreycken opduiken, samen met de regionale televisie. Hij stuurde onmiddellijk aan op moeilijkheden en provoceerde. Ik vroeg Abou Jahjah toen om zich volledig afzijdig te houden en niet op de provocaties in te gaan. Hij respecteerde dit en vertrok discreet. De ontmoeting tussen vertegenwoordigers van het Joods Forum en Abou Jahjah vond dus niet plaats. De reden moest men niet bij Abou Jahjah zoeken, maar bij de heer Rob Verreycken.” Johan Leman over zijn ervaringen met Dyab Abou Jahjah. VB’er Rob Verreycken is een grotere onruststoker. Gaat Filip Dewinter nu ook ‘Gezocht’-affiches verspreiden over Rob Verreycken? (De Wereld Morgen, 20 september 2013)

 

“Wij zijn meer dan moslims, wij zijn ook gewone mensen.” Marjan Justaert legde haar oor te luister bij de allochtone middenklasse in Antwerpen. Najat L’Haj, assistente van tandarts Naima Rokneddine aan het Moorkensplein in Borgerhout, zegt iets achteloos maar veel betekenend. (De Standaard, 21 september 2013)

 

“De uitgeverij ontstond niet voor niets in het verzet in Wereldoorlog II. Al heeft altijd gegolden dat wat niet mooi gezegd kan worden, ook niet waar kan zijn. Of zoals Koos Schuur het formuleerde: ‘Een slecht verzetsvers is slecht als vers en als verzet. Wie schiet, behoort raak te schieten.’” De Bezige Bij brengt graag een boodschap, maar het moet goed geschreven zijn om effect te kunnen hebben. (dS Weekblad, 21 september 2013)

 

“Neen, noch mevrouw Van dermeersch, noch iemand die haar vertegenwoordigt heeft mij ooit gecontacteerd. Ik ben het absoluut oneens met haar opvatting. Ik ben boos omtrent het feit dat ze mijn idee hebben gebruikt om iets dergelijks te promoten. Dit gebruik is absoluut in strijd met mijn originele boodschap en ik verafschuw dit volledig. Als student zonder middelen kan ik niet meteen plannen om actie te ondernemen tegen mevrouw Van dermeersch, wat zeer frustrerend is. Het is goed mogelijk dat ze besloten om mijn beeld te gebruiken omdat ze er vanuit gingen dat de kans op gevolgen minimaal is. Ik zou hierover wel met advocaten willen overleggen, echter, ik heb zelf absoluut  niet de middelen om mevrouw Van dermeersch of haar juridisch team te bekampen.” Rosea Lake over het misbruik van haar werk Judgements voor de jongste campagne van het Vlaams Belang. Anke Van dermeersch geeft toe dat ze zich voor de jongste Vlaams Belang-affiche liet inspireren door het werk van Rosea Lake. (Roodwild, 21 september 2013; meerdere kranten, 26 september 2013)

 

“In de bedrijfswereld is publiek liegen een heuse cultuur geworden. Bij fusies en overnames is het een automatisme – pertinent liegen of via de omweg van dat typische communicatiejargon, waarbij een woord als ‘synergie’ alleen maar verhult dat er ontslagen zullen vallen.” Terechte opmerking, en daarbij een oproep “de aansprakelijkheid van de bestuurders drastisch te verstrengen. En ze daar niet langer aan te laten ontsnappen via allerlei verzekeringen.” Maar toch vooral een oproep om de bankiers geen celstraf te geven. Is men voor anderen ook zo begripvol? (De Standaard, 23 september 2013)

 

“Ik ga met iedereen in overleg, maar ik begin me Caspar het spook te voelen. Ik ben overal, maar niemand heeft me gezien.” Antwerps OCMW-voorzitter en schepen voor sociale zaken Liesbeth Homans vindt dat ze veel overleg pleegt, anderen in Antwerpen zien het eerder als dat ze veel gaat vertellen wat het stadsbestuur beslist heeft of hoe het zal zijn en dat overleggen noemt. (Gemeenteraadszitting Antwerpen, 23 september 2013)

 

“Het is moeilijk om tot een constructieve dialoog te komen (met onze coalitiepartner).” De partij pH7 - Positief Hove is één van de twee partijen die in Hove de bestuursmeerderheid vormt, maar de partij heeft de grootste moeite om tot afstemming te komen met haar coalitiepartner. De N-VA. Nieuwe-Vlaamse Ambras. (Persmededeling pH7, 23 september 2013)

 

“U moet zich geen zorgen maken. Echt niet. Waarom ik daar zo zeker van ben? Bekijk hem eens goed. Hij staat te zwaar. De jaren in Libanon waren geen magere jaren, zoveel is duidelijk. De Libanese keuken is dan ook een van de betere: falafel, sfiha, hummus en mierzoete, in honing gedrenkte baklava. Lekker! (…) Als hij begint te diëten, zich een fiets aanschaft en marathons begint te lopen, pas dán moeten we ons zorgen beginnen maken.” Volgens Wim Daeninck moeten we ons nog geen zorgen maken over Dyab Abou Jahjah. Vijftien kilo – zo wist Knack – aangekomen sinds hij zeven jaren geleden België verliet. Er zijn voorbeelden van wanneer we ons wél zorgen moeten maken. (Gazet van Antwerpen, 24 september 2013)

00:12 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, van dermeersch, verreycken, actie, homans, n-va, hove |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.