15-10-13

FRONT NATIONAL WINT DOOR HET VERLIES VAN ANDEREN

Het gebeurt niet vaak, om niet te zeggen nooit, dat de VRT bericht over een verkiezing in Zuid-Frankrijk, in een kieskanton met niet meer dan 20.728 kiesgerechtigden waarvan 10.889 niet komen opdagen. Maar nu daar een kandidaat van het Front national (FN) verkozen is, is dat anders.

 

Het was de derde keer op drie jaar tijd dat de kiezers van het kanton Brignoles naar de stembus moesten gaan. Brignoles ligt in het departement van de Var, in de buurt van Toulon waar het FN in 1995 met Jean-Marie Chevalier een van haar eerste vier burgemeesters bekwam. Vier jaar later stapte Jean-Marie Le Chevallier op bij het FN, maar de streek bleef gevoelig voor de extreemrechtse sirenenzang.

 

In maart 2011 won Jean-Paul Dispard  (FN) in het kieskanton Brignoles de verkiezingen met vijf stemmen verschil, maar het verkiezingsresultaat werd vernietigd. In augustus 2012 won de communist Claude Gilardo het op Jean-Paul Dispard met twaalf stemmen verschil, maar ook die verkiezingen werden vernietigd. Intussen kan het FN niet meer rekenen op Jean-Paul Dispard en werd vanuit het niets Laurent Lopez (foto, samen met Marion Maréchal-Le Pen) als FN-kandidaat gelanceerd. Een 48-jarige oud-verkoopsleider en oud-bokser.

 

Na de eerste stemronde konden enkel nog Laurent Lopez en Catherine Delzers van de UMP, de partij van oud-president Nicolas Sarkozy, doorgaan naar de tweede ronde. Lopez haalde het met 5.031 stemmen (+ 85 % van de stemmen tegenover de eerste stemronde), tegenover 4.301 stemmen voor Delzers (+ 307 % van de stemmen tegenover de eerste stemronde). Anders dan Marine Le Pen, de voorzitster van het FN, beweert is er wel degelijk een mobilisatie geweest van kiezers tégen de FN-kandidaat.

 

De sterkste ‘partij’ in Brignoles was evenwel de groep mensen die het allemaal geen lor kon schelen: 13.815 die bij de eerste stemronde niet gingen kiezen, 10.889 bij de tweede stemronde. Dit is de reden voor de overwinning van de FN-kandidaat. Het aantal stemmen voor de FN-kandidaat bleef grosso modo gelijk sinds de verkiezingen in 2004. Het is door de ontgoocheling van de kiezers voor linkse en rechtse partijen dat het FN kon winnen.

 

De vorige, rechtse president Nicolas Sarkozy was een ramp voor de Fransen; de huidige, socialistische president François Hollande ontgoochelt nog meer. In die omstandigheden kaapt Marine Le Pen 24 % van de stemmen weg bij de jongste landelijke kiespeiling in Frankrijk, tegenover 22 % voor de rechtse UMP en 19 % voor de sociaaldemocratische PS. Van de weeromstuit dreigt de voorzitster van het FN nu met rechtszaken tegen al wie haar nog extreemrechts noemt. Ze verwerpt die kwalificatie als een “belediging” en een “semantische oorlog”,

 

In 1995 heeft haar vader, Jean-Marie Le Pen, overigens ook al journalisten van Le Monde en van Libération voor hetzelfde vervolgd. De rechtbank oordeelde evenwel dat een verbod een misbruik zou zijn, het ongehoord censureren van journalisten. Gezien haar positie in het politieke spectrum – de nationale voorrang die het wil opleggen, het stigmatiseren van de immigratie en de islam, het verzet tegen de republikeinse waarden als gelijkheid, broederlijkheid en vrijheid… – blijft het FN trouwens een extreemrechtse partij.

 

De eerste echt belangrijke testcase worden de gemeenteraadsverkiezingen in maart 2014. Mogelijk krijgt het FN met de telegenieke Marine Le Pen, de jongste landelijke kiespeiling en de ruim in de media gecoverde overwinning in het kieskanton Brignoles nu de wind mee voor die gemeenteraadsverkiezingen. Maar op dit ogenblik heeft het FN slechts in 15 % van de ongeveer 3.000 gemeenten met meer dan 3.500 inwoners kandidaten klaar staan. In Noord-Frankrijk en het Zuid-Oosten van Frankrijk vindt het FN kandidaten à volonté, maar dat is niet zo in de rest van Frankrijk.

 

In Seine-Saint-Denis bijvoorbeeld, in de buurt van Parijs, rekent men alsnog op maar acht lijsten op het veertigtal gemeenten in het departement. En sinds de Turnhoutse toestanden van de N-VA weet men hoe gevaarlijk het is om met politiek jonge kaderleden deel te nemen aan gemeenteraadsverkiezingen. Iets anders wordt het met de Europese verkiezingen in mei 2014 als Marine Le Pen met haar anti-Europese FN wel eens de grootste Franse politieke partij in het Europees parlement kan worden.

 

Een alternatief is er nog niet meteen met de grote structurele werkloosheid en de onmacht om hieraan te verhelpen; de Europese Unie die alleen maar een vrijhandelszone is; klassiek links en rechts dat op economisch en sociaal vlak, en inzake veiligheid, sterk op elkaar lijkende recepten heeft; het afglijden naar de oplossingen van het FN, zoals met de socialistische minister van Binnenlandse Zaken Manuel Valls ten overstaan van de Roma-bevolking; en de affaires die zowel ter linker- als ter rechterzijde een weinig fraai beeld geven van het klassiek politiek personeel.

 

De media en de politieke klasse hebben sommige ‘problemen’, zoals de hoofddoek, daarenboven opgeblazen tot en met, dat de schrik en het zich niet meer thuis voelen zich geïnstalleerd heeft tot in de kleinste dorpen. Zowel radicaal links als klassiek links en rechts zullen een ander aanbod moeten bieden, want nu kunnen ze de hoop op verandering van de Fransen niet waarmaken. Het is des te meer noodzakelijk omdat het FN de Fransen wil terugbrengen naar een tijdperk dat toch niet meer terugkomt.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.