19-11-13

BARTJE OP HET STADHUIS (19)

Gisterenavond is op het Antwerps stadhuis de bespreking van de begroting 2014 en de meerjarenbegroting begonnen. Niet zonder dat vooraf enkele honderden mensen protesteerden tegen de afbouw van de stedelijke dienstverlening. Mensen uit het onderwijs, zowel leerkrachten als schooldirecties en verontruste ouders (verkoop van de stedelijke infrastructuur voor bos- en zeeklassen…), stadspersoneelsleden (sluiting van vier van de vijf stadskantoren…) en Occupy Antwerp.

 

Tezelfdertijd wordt het dagelijks leven met het nieuwe stadsbestuur duurder. De belastingen verhogen niet, maar het dagelijks leven wordt duurder. Parkeren wordt duurder, terwijl parkeren in Antwerpen al jaren duurder is dan in pakweg Gent. De watervoorziening wordt duurder, terwijl water toch een basisbehoefte is. Zelfs trouwen wordt in Antwerpen duurder. Sinds mensenheugenis kan je in Antwerpen gratis trouwen op dinsdag, vrijdag en zaterdag. De andere dagen betaalde je een kleine vergoeding. De vrijdag en zaterdag zijn de topdagen voor huwelijken. Schepen voor loketten Liesbeth Homans verantwoordt de nieuwe retributie door te wijzen op de personeelskosten als op zaterdag huwelijken afgesloten worden. Diezelfde schepen legt intussen het personeel van de bevolkingsdiensten op om ook op zaterdag open te houden. Hoelang zal het duren tot voor die bijkomende dienstverlening een extra vergoeding wordt gevraagd aan de burgers? Want de personeelskosten op zaterdag… 

 

Met dezer dagen van begrotingsbesprekingen willen we echter vooral even stilstaan bij het spreekrecht van de verkozenen. We signaleerden in deze rubriek al dat er geen letterlijk verslag meer gemaakt wordt van wat er tijdens de gemeenteraadszittingen in Antwerpen gezegd wordt. Enkel een video-opname getuigt nog van wat er gezegd werd, maar daarmee is het veel moeilijker iets opzoeken dan als je een tekst kan raadplegen. Ga trouwens niet naar het Stadsarchief om de video-opnamen te bekijken. De recentste die er liggen, zo getuigde laatst nog een gemeenteraadslid, zijn de opnamen onder burgemeesterschap van Patrick Janssens.

 

Janssens’ opvolger, Bart De Wever, voerde in dat ook van de commissievergaderingen, in de week voorafgaande aan de gemeenteraadszitting, geen verslagen meer gemaakt worden. Dat waren weliswaar geen letterlijke verslagen, maar samenvattende verslagen die handig waren om te raadplegen en vragen in de gemeenteraadszittingen te stofferen. Onder Bart De Wever is dat afgevoerd. Blijkbaar zijn die verslagen ook afgevoerd bij de verzelfstandigde gemeentebedrijven, bijvoorbeeld bij de raad van bestuur van het stedelijk onderwijs. Ook hier weer: zo wordt het moeilijk werken. De burgemeester én voorzitter van de gemeenteraad zou overigens liefst hebben dat wat in die raden van bestuur besproken wordt, niet herhaald wordt in de gemeenteraad. Maar is, om hetzelfde voorbeeld aan te houden, het stedelijk onderwijs niet iets dat zeker het onderwerp mag zijn van een publiek debat? Zowel de voorzitter van de gemeenteraad als artikels in het huishoudelijk reglement van de verzelfstandigde gemeentebedrijven proberen te beletten dat al te veel publiek gemaakt wordt.

 

Vorige week was er trouwens nog een incident rond vertrouwelijkheid. Bij de voorstelling van een andere aanpak van armoede door Groen vertelde OCMW-raadslid Dirk Avonts dat in de bijstandscommissie een alleenstaande moeder met drie kinderen, onder wie een zwaar gehandicapt kind, het leefloon geweigerd werd. Dirk Avonts (in Gazet van Antwerpen, 14 november): “De argumentatie was dat ze na tien jaar in België onvoldoende Nederlands sprak en ze onvoldoende had gewerkt, en dus nog niets had bijgedragen aan de maatschappij. Dat is een puur juridische benadering. Deze vrouw stond anders wel in voor de zorg van haar zwaar gehandicapt kind. En juist met die zorg droeg ze bij, want het kind moest niet opgenomen worden in een instelling, wat de maatschappij wel geld had gekost.”

 

OCMW-voorzitster Liesbeth Homans was furieus. Homans wijst Groen terecht kopte ’s anderendaags Gazet van Antwerpen paginabreed. Liesbeth Homans (in Gazet van Antwerpen, 15 november): “Het gaat hier om vertrouwelijke dossiers. De leden van de bijstandscommissie horen de deontologische code na te leven. Bovendien hebben zij beroepsgeheim. Ik zou klacht kunnen indienen tegen het raadslid, maar daar wil ik niet aan beginnen. Ik heb recent nog aan iedereen gevraagd om het reglement goed te keuren. Alleen ervaar ik dat de oppositie systematisch blijft lekken.” Dirk Avonts werd donderdagavond op het matje geroepen. Dirk Avonts: “Als arts weet ik echt wel wat het beroepsgeheim juist inhoudt. Ik bleef daarom ook vaag in dit dossier, dus was er geen inbreuk op de privacy van deze klant.” Maar Dirk Avonts wil niet vereenzelvigd worden met wat de meerderheid in de bijstandscommissie beslist.

 

Vrijdag mocht Liesbeth Homans chatten op de redactie van Gazet van Antwerpen, en wat vertelde ze daar? Liesbeth Homans: “Eén van de onderdelen van de nieuwe aanpak door het huidige bestuur is dat mensen die OCMW-steun genieten en er eigenlijk geen recht op hebben, er worden uitgegooid. (…) Bijvoorbeeld (door het) het bekijken van de sociale media. Ik vind het ontoelaatbaar dat iemand zicht wendt tot het OCMW voor het betalen van een waterfactuur van 135 euro maar tegelijkertijd fier aankondigt voor 1.700 euro vliegtickets gekocht te hebben.” Is dat dan niet het verbreken van de vertrouwelijkheid? Homans mag voor ons gerust dit voorbeeld aanhalen. Toen het gebruik van sociale media als controlemiddel bekend geraakte werd gehoond dat je iemand toch niet kan straffen omdat hij een Ryanair-ticket koopt. Het gaat blijkbaar over meer dan een Ryanair-ticket.

 

Maar waar zit de logica als je een OCMW-raadslid van de oppositie berispt omdat hij zogenaamde vertrouwelijke gegevens publiek maakt, en je zelf een individueel dossier publiek maakt?

00:12 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bartje op het stadhuis, de wever, homans, antwerpen, armoede |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.