31-12-13

2013: EXTREEM-RECHTS IN EUROPA

De Standaard had in haar jaaroverzicht zaterdag aandacht voor “de grondstromen in Vlaanderen en de wereld”. Als eerste grondstroom werd genoemd: “De repressie komt terug”. Iets wat ons ook was opgevallen (1, 2, 3). Een andere grondstroom: “Racisme wordt schaamteloos”.

 

Het was ongezien. Zowel in Italië als in Frankrijk werd dit jaar een zwarte minister voorwerp van ordinair racisme. De Franse minister van Justitie, Christiane Taubira, werd in het extreem-rechtse tijdschrift Minute een aap genoemd die maar beter bananen kon gaan eten. Cécile Kyenge, de Italiaanse minister van Integratie, werd door een politicus van de Lega Nord met een orang-oetan vergeleken. Dat extreem-rechts in opmars is in Europa, lijkt een evidentie. En het is zelfs het primaire soort extremisme dat het goed doet. Meer voorbeelden? In Griekenland zitten de neonazi’s van Gouden Dageraad in het parlement, in Hongarije heeft het al even fascistische Jobbik de wind in de zeilen en in Slovakije werd vorige maand een ultranationalist verkozen tot regionaal president. Marian Kotleba bestrijdt de Roma niet alleen met woorden, maar ook met vuisten. En dan is er nog het verhaal van Marine Le Pen. Onder haar is het Front National ‘properder’, maar vooral populairder geworden.

 

Als verklaring voor dat succes wordt vaak de economische crisis aangehaald. Politici en diplomaten vrezen dat na de Europese verkiezingen, in mei 2014, extreemrechtse en eurosceptische parlementsleden in groten getale het Europees Parlement binnenwandelen. Er wordt zelfs rekening mee gehouden dat een op de drie parlementsleden tot een partij zal behoren die extreemrechts of islamofoob is, of die wil dat de macht van Brussel drastisch ingeperkt wordt. De angst gaat zelfs zover dat journalisten voorzichtig de boodschap meekrijgen toch maar positief over het Europese project te berichten. Maar is het allemaal wel zo erg en is de eurocrisis dé verklaring?

 

Cas Mudde is een Nederlands politicoloog die al jaren onderzoek doet naar populisme en extreemrechts. Zijn broer was overigens actief in dat milieu. De Standaard belde Mudde op in de Verenigde Staten waar hij tegenwoordig woont en werkt. Cas Mudde: “Het spijt me, maar de opmars van extreem-rechts is objectief gewoon niet correct. Vergelijk de verkiezingsresultaten in de 28 EU-lidstaten in de periode 2005-2008 – dus voor de crisis – en de periode 2009-2013. Wat valt op? Extreem-rechts boekt geen vooruitgang. In een kwart van de lidstaten is er zelfs geen extreem-rechtse partij van enig belang. In de twintig lidstaten waar extreem-rechtse partijen enige mate van succes hebben, krijgen we een verdeeld beeld. In elf landen boeken de rechtse partijen vooruitgang, maar in slechts vijf gaan ze er in absolute cijfers op vooruit. En in de andere negen landen verliezen ze zelfs terrein.”

 

Volgens Cas Mudde komt het idee dat extreem-rechts het goed doet van de succesverhalen die meer aandacht krijgen. “Als die partijen het vervolgens minder goed doen, wordt daarover minder bericht. Het idee dat extreem-rechts het erg goed doet, is in hoge mate bepaald door de opkomst van Gouden Dageraad (foto 1: betoging op 26 oktober), door het succes van Marine Le Pen en door de grote sprong voorwaarts van de Ware Finnen. Maar iedereen vergeet dat voor Marine Le Pen het roer overnam van haar vader, het Front National lange tijd achteruit is geboerd.” Maar het is toch ongezien dat zwarte ministers voorwerp worden van primair racisme? “Ik wil dat zeker niet bagatelliseren, maar het is redelijk nieuw voor Frankrijk, en zeker voor Italië, dat een zwarte vrouw minister wordt. Men denkt dan snel: omdat ze zo’n hoge functie hebben, worden ze geaccepteerd. Dat is natuurlijk niet zo. Het primaire racisme waarvan zwarte voetballers altijd al het slachtoffer zijn geweest, zit nu op een hoger niveau.”

 

Wat is het verband met de economische crisis? “Het is opvallend dat vier van de vijf lidstaten waar er geen extreem-rechtse partij is, een beroep hebben moeten doen op Europese noodhulp: Ierland, Spanje, Portugal en Cyprus. Alleen Griekenland vormt de uitzondering. En het Finland van de Ware Finnen is net een van de landen die het minst geleden hebben onder de crisis. Zij kenden hun ergste economische crisis tien jaar voor de grote Europese recessie. Het enige land waar je eventueel een verband kunt zien tussen de opkomst van extreem-rechts en de crisis, is het kleine Letland. Deze Baltische republiek leed enorm onder de bankencrisis en daar zag de populistisch-rechtse partij haar stemmenaantal verdubbelen in 2011 tegenover 2006.”

 

Maakt de Europese elite zich dan zorgen om niets? “Nogmaals, extreem-rechts is zeker niet irrelevant. Ik zeg alleen dat je moet oppassen met het opblazen van het succes. Als iedereen nu roept dat extreem-rechtse en populistische partijen 30 procent van de stemmen zullen halen en ze blijven steken op 20 procent, dan zal iedereen tevreden zijn. Terwijl daar helemaal geen reden toe is. Bovendien zie je nu al een evolutie die even kwalijk is. Traditionele partijen proberen het ‘succes’ van extreem-rechts te counteren door het beleid van die extreme partijen over te nemen. Dat zie je in bescheiden mate in het Griekenland van Samaras gebeuren en in grote mate in Hongarije waar premier Viktor Orban de basisprincipes van een rechtsstaat ondermijnt. Maar beiden verwijzen naar het extreem-rechtse gevaar. Of kijk naar de Britse premier David Cameron. Die hanteert nu een veel harder discours over Europa omdat hij de hete adem van Nigel Farage in zijn nek voelt. Maar tegelijk verandert zijn beleid nauwelijks, want dat kan hij niet in een, twee, drie. Maar dat heeft erg kwalijke gevolgen, want de ontevredenheid bij de bevolking wordt alleen maar groter.”

 

Je kunt er niet omheen dat het enthousiasme voor het Europese project naar een dieptepunt gezakt is. “(…) Welke visies domineren op dit moment het debat? Twee extreme. Aan de ene kant hoor je Guy Verhofstadt en zijn doorgedreven federalisme, aan de andere kant het koor – Wilders (foto 2: samen met VB’er Gerolf Annemans en FPÖ’er Heinz-Christian Strache op een congres van de Lega Nord op 15 december), Le Pen, Farage – dat roept om zo snel mogelijk uit de Unie te stappen. De meerderheid van de Europeanen wil geen van beide scenario’s, ze wil een middenweg. Maar die is op dit moment bijzonder vaag. Twintig jaar geleden had iedereen de overtuiging dat Europa ergens naartoe ging. Nu heeft niemand dat idee nog. En dat komt omdat de elite zich vooral afzet tegen de eurosceptici en tegen extreem-rechts, en nauwelijks iets zegt over haar eigen visie.”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2013 |  Facebook | | |  Print

2013: EXTREEM-RECHTS IN BELGIË

Eddy Hermy - Thierry Vanroy - Jan De Beule - 1 mei 2013.JPGLégitime Violence - Herenthout 13 september 2013.JPGEn wat bracht extreem-rechts er in ons land van terecht? 

 

2013 was een jaar in mineur voor extreem-rechts. Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) opende de feestelijkheden met een nieuwjaarsreceptie in Antwerpen. Bij een actie tussendoor aan het ‘pleintje van de repressieve tolerantie’ was het N-SA op 8 februari present met een twintigtal mensen, de eerste en meteen ook de laatste keer dat het N-SA ergens en masse opdook. Eddy Hermy en de zijnen droomden van een 1-meiactie in Borgerhout, maar dat werd de grootste flop in de geschiedenis van extreem-rechts sinds jaren in ons land (foto 1). Het was Ruben Rosiers die de aanvraag deed voor de manifestatie in Borgerhout, maar voor de rest van het jaar loopt hij verloren in steunbetuigingen voor het Syrische regime. Zijn copain Thierry Vanroy zoekt intussen zijn heil bij de Vlaams Belang Jongeren.

 

Het N-SA kreeg concurrentie van de dit jaar opgerichte Autonome Nationalisten. Na een betoging in Brugge op 16 februari werd nog meerdere malen actie gevoerd in Brugge, maar bijna nooit waren daarbij meer dan vijf mensen aanwezig. De Autonome Nationalisten probeerden nog te betogen op 20 april, de geboortedag van Adolf Hitler, maar dat werd hen verboden. Zowel in Waregem als in Turnhout. De als leider van de Autonome Nationalisten naar voren geschoven Joachim Tanghe is intussen weg bij de Autonome Nationalisten.

 

Van de Autonome Nationalisten naar Nation is maar een kleine stap gezien de contacten tussen beide organisaties via het Brusselse Autonome Nationalisten-kopstuk Christian Berteryan en go between Kris Roman. Die laatste stapte na een fikse ruzie met Eddy Hermy op bij het N-SA en kreeg onderdak bij het Franstalige Nation. Van alle extreemrechtse groupuscules in ons land is Nation de grootste. Nation-leden waren erbij als op 13 september in de Antwerpse Kempen een concert met het extreemrechtse Légitime Violence georganiseerd werd (foto 2). Het concert was oorspronkelijk gepland in Herentals, maar dat ging niet door. Genkenaren die nazistische tags aanbrachten op moskeeën konden op begrip rekenen bij het N-SA en bij de Autonome Nationalisten.

 

De belangrijkste extreemrechtse organisatie in Vlaanderen blijft het Vlaams Belang. Ook al haalt Filip Dewinter de Top-100 van Belgen van het Jaar niet meer, het blijft een partij met organisatiekracht, vlotte toegang tot de massamedia, een honderdtal personeelsleden en veel geld in kas. Wel wacht hen een volgende verkiezingsnederlaag, en dat zeggen ze zelf. In de rand rond het VB lijkt ons Voorpost weer wat te groeien na het ledenverlies de voorbije jaren. Dat Björn Roose weg is bij Voorpost helpt natuurlijk. De jaarlijkse lente-uitstap van de NSV bracht een 250 à 300 extreemrechtsen van diverse groeperingen bijeen in Leuven. Datzelfde NSV moest een grootst aangekondigd colloquium op 30 november aan de Leuvense universiteit verplaatsen naar een café in Antwerpen. Dat er 150 mensen zouden geweest zijn, is een uitspraak als gevolg van alles dubbel zien na een paar liters bier. Wel waren er heel wat internationale gasten (Junge Nationalendemokraten, Junge Freiheit, Blocco Studentesco, Giovanni Padania, Identitair Verzet…).

 

De N-VA is geen extreemrechtse organisatie maar individuen daar hebben wel contact met extreem-rechts. De voorzitter van NSV-Leuven, inrichter van bovenvermeld colloquium, Nico Ceusters, is OCMW-raadslid en ondervoorzitter bij de N-VA in Bekkevoort. N-VA-schepen in Aalst Karim van Overmeire vond het nodig naar de IJzerwake te gaan. En ook te noteren: VB-gemeenteraadslid Wim Van Osselaer stelde na de eerste gemeenteraadszitting in Antwerpen vast: “Bart De Wever en zijn collega’s zijn in de gemeenteraad opvallend veeeeeel vriendelijker tegenover het Vlaams Belang dan tegenover de linkse oppositiepartijen. Terecht natuurlijk.”

 

Vanaf tweede nieuwjaarsdag volgt op deze blog een kleine week lang een ruimer jaaroverzicht.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2013 |  Facebook | | |  Print

30-12-13

VLAAMSE ‘VAN KOOTEN & DE BIE’

Morgenavond zendt Canvas de eindejaarsconference uit van Michael Van Peel. De Standaard gaf de theatershow alvast vijf sterren. "Er zijn veel jaaroverzichten op tv en in de theaters, maar als u er eentje moet zien, dan wel dat van Michael Van Peel." En: "Heerlijk om eindelijk eens voluit te kunnen lachen met de 'war on drugs' van Bart De Wever en zijn zielige Venetiaanse leeuwtjes tijdens het koningsbezoek."

 

Maar er dient zich alweer nieuw comedy 'talent' aan, en als we hen met iemand kunnen vergelijken is het met Kees Van Kooten en Wim De Bie. Met Van Kooten & De Bie brachten Kees Van Kooten en Wim De Bie hilarische televisie, met onder andere de typetjes F. Jacobse en Tedje van Es die samen de Tegenpartij oprichten. Geert Wilders en zijn PVV avant la lettreVlaanderen heeft nu ook zijn Van Kooten & De BieMet dit verschil: ze menen het echt. “Ze”, dat zijn Gunther Vleminx (links op de foto, die een flink stuk van zijn dagen slijt in een metalcafé) en Jurgen De Cleen (rechts op de foto, aan zijn kledij te oordelen een kantoorklerk). Donderdag 5 december hielden ze in café Den Bengel in Antwerpen een persconferentie om hun ‘Vlaamse Verdedigings Liga’ voor te stellen.

 

In geen enkele krant was een verslag te vinden, maar een bereidwillige ziel maakte wel een video van wat Vleminx en De Cleen vertelden. Ze kondigden een tweedaags congres in juni aan met de verschillende leiders van de Europese Defence Leagues (4’35”). De Cleen wist dat de Vlaamse Verdedigings Liga op Facebook al “een 2.150 leden” heeft. Vleminx verbeterde, het zijn “volgers, eigenlijk” (6’17”). De verwarring is te begrijpen. Er is immers een rolverdeling bij de Vlaamse Verdedigings Liga. De Cleen zorgt voor de website; Vleminx voor de Facebookpagina. Vandaar.

 

De Cleen wist ook, na enig nadenken, dat er op 15 december een eerste actie is van de Vlaamse Verdedigings Liga. Vleminx moet De Cleen evenwel opnieuw verbeteren: het is 15 januari (6’40”). Een actie tegen “No Go zones in Antwerpen” die volgens Vleminx zou doorgaan aan “De Buideldrager” (7'22"). Bedoeld wordt: De Buildrager. Vleminx ontkent neonazistisch, antisemitisch of racistisch te zijn, hij heeft trouwens een eigen theorie over wie racisten zijn (11’25”). Theorie die volledig past in de virulent anti-islamitische Facebookpagina die hij onderhoudt.

 

’t Is dat Tommy Robinson al weg is bij de English Defence League (EDL), anders zou hij zeker vertrekken bij het zien van welke volgelingen hij in Vlaanderen heeft.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaamse verdedigings liga |  Facebook | | |  Print

NOG EEN KOMIEK

Tweet Filip Dewinter.JPGEen paar dagen geleden maakten wij ons vrolijk over het verdwijnen van Filip Dewinter uit De 100 Belgen van het Jaar. Volgens Filip Dewinter is de enige reden dat hij niet meer in de Top-100 staat: manipulatie (zie zijn tweet hiernaast).

 

Als die Top-100 inderdaad wordt samengesteld op basis van een lijst met namen waaruit 3.500 lezers van Het Laatste Nieuws kunnen kiezen, dan lijkt ons Dewinters afwezigheid in die lijst niet noodzakelijk te wijzen op manipulatie. Eerder op weinig relevant geacht worden. Is het voortdurend zakken van Dewinter in die poll (van 16 in 2005, naar 31 in 2008 en 2009 (voor 2006 en 2007 hebben we de stand niet teruggevonden, nvdr.), naar 35 in 2010, naar 50 in 2011, naar 71 in 2012) ook een gevolg van manipulatie? Als Dewinter in een spiegel ziet dat hij grijze haren begint te krijgen, roept hij dat de spiegel niet deugt.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter |  Facebook | | |  Print

29-12-13

MOETEN ER NOG KROKETTEN ZIJN ?

Bart De Wever is, ondanks zijn dubbele functie als Antwerps burgemeester en N-VA-voorzitter, dezer dagen weer beschikbaar voor alle media. Zowel voor de Vlamingen die naar VTM kijken als voor de zakenlui die De Tijd lezen.

 

VTM zendt dezer eindejaarsdagen Zijn er nog kroketten? uit, een VTM-programma met Jonas Van Geel als lachebek-van-dienst in een programma dat het midden houdt tussen een luchtig jaaroverzicht en een quiz. Hugo Camps gruwt ervan: “Debieler dan Zijn er nog kroketten? kan een tv-programma niet zijn”. Wijzelf hebben, als doorgaans niet-VTM-kijker, naar de drie afleveringen tot nu toe gekeken en alleen de laatste (met Herman Brusselmans en weervrouw Jill Peeters als gasten, nvdr.) vonden wij maar niets. Donderdag waren Bart De Wever (r. foto 1) en Sien Eggers de gasten naast de vaste panelleden Nathalie Meskens (l. foto 1) en Dimitri Leue. Voor Bart De Wever de aanleiding voor een eindeloze reeks flauwe grappen. Wat dan weer aanleiding was voor een aantal krantenartikels. Niet dat hij flauwe grappen maakte, maar De Wever staat scherp (titel van Het Laatste Nieuws vrijdag), Wat nu met die kroketten? (titel van Gazet van Antwerpen gisteren, Bart De Wever won 52 zakken kroketten maar eet zelf geen kroketten meer).

 

In zakenkrant De Tijd mocht Bart De Wever gisteren dan weer op de voorpagina de Open VLD aanvallen over Bpost-baas Johnny Thijs (foto 2) die struikelt over de bijna-halvering van zijn wedde, nog altijd goed voor 650.000 euro oftewel 52.000 euro per maand. Bart De Wever: “Na de excuses voor de pestbelastingen zal Open VLD-voorzitster Gwendolyn Rutten zich nog eens mogen verontschuldigen voor het pestbeleid tegenover Thijs. Excuses zouden op hun plaats zijn, want er zijn grenzen aan hoe je een mens kan vernederen.” Over de 19.000 arbeidsplaatsen (waarvan 11.000 postbodes) die onder Johnny Thijs weg zijn, de 662 postkantoren die onder zijn beleid gesloten zijn, de postpunten die minder service bieden en waarvan een aantal intussen er de brui aan hebben gegeven… daar  hebben we Bart De Wever geen kritiek op horen leveren.

 

Over het salaris dat Thijs dan wel moet krijgen, laat de N-VA-voorzitter zich niet uit. “Ik moet niet bepalen hoeveel dat is. Dat is aan de raad van bestuur van Bpost en het remuneratiecomité.” Volgens De Tijd leverde Johnny Thijs in de periode dat hij aan het hoofd van Bpost stond de Belgische staat 800 miljoen euro aan dividenden op. En nu wordt zijn wedde gehalveerd. Bart De Wever: “Zo ga je toch niet om met een man die zo’n sterk parcours heeft gelopen? Hij is afgeschilderd als een poenschepper.” Is een man met een jaarwedde van 1.100.000 euro dan geen poenschepper, los van de dividenden die hij de Belgische staat opleverde door alsmaar op postpersoneel en -infrastructuur te saneren?

 

Toen hij zelf aantrad als Antwerps burgemeester was Bart De Wever anders best wel wantrouwig voor de hoge wedden die aan de top van de verzelfstandigde bedrijven rond het stadsbestuur uitbetaald worden. Op zijn eerste werkdag op het Antwerps stadhuis bestelde Bart De Wever bij het onderzoeks- en adviesbureau Hay Group een studie die antwoord moest bieden op drie vragen over de hoogte van de wedden en bonussen van de topambtenaren en bedrijfsleiders. Sindsdien is niets meer gehoord over deze studie. Waarom? De resultaten van een andere studie – wat kan uitgespaard worden aan overheadkosten, een studie voor het business consultingbureau Möbius – zijn wel bekend geworden: er zouden maximaal 412 jobs mee uitgespaard kunnen worden terwijl er van het nieuwe stadsbestuur 1.420 jobs weg moeten.

 

Over het concrete loon voor de topman van Bpost wil Bart De Wever zich niet uitspreken, maar over de toplonen bij de stad en de met haar verwante overheidsbedrijven zouden Bart De Wever en finaal de gemeenteraad zich wel eens mogen uitspreken. Waarom gebeurt dit niet? Om de pil niet nog erger te maken voor het stadspersoneel dat zijn collega’s niet ziet vervangen worden bij pensionering of einde van contract? Omdat men de topambtenaren nodig heeft om het saneringsbeleid door te drukken, en zeker wanneer een flink deel van de topambtenaren al naar betere oorden vertrokken is?

 

Elio Di Rupo – het is niet Bart De Wevers beste vriend, maar daarom is hij nog niet onverstandig – zegt dit weekend in Het Laatste Nieuws dat je van toppolitici mag verwachten dat ze vermijden zelf spanningen te creëren in de samenleving. “Toch is het precies dat wat sommigen zo gretig doen met hun petites phrases.” Elio Di Rupo zegt dit in het kader van een vraag over Liesbeth Homans’ uitspraak over de relativiteit van racisme, maar de opmerking van de premier is al evenzeer van toepassing op Liesbeth Homans’ grote vriend Bart De Wever. Schoenmaker blij bij de leest. In plaats van een andere partij op te jutten over een aangelegenheid waarover je zelf geen duidelijkheid wil scheppen, zorg eerst voor duidelijkheid over je eigen zaken.

 

En als het gaat over de manier waarop Johnny Thijs het volgend loon voor de topman van Bpost vernam (in verhouding nog altijd veel meer dan wat in vergelijkbare bedrijven in Nederland en Frankrijk wordt uitbetaald), dan heeft Bart De Wever ook geen lessen uit te delen. Het personeel van het opgedoekte Autonoom Gemeentebedrijf Stadsplanning mocht voorstellen indienen voor een reorganisatie van hun dienst, maar waar het stadsbestuur zich concreet aan stoorde bij AG Stadsplanning vernam het personeel nooit. Het personeel van het eveneens opgedoekte Gemeentelijk Autonoom Parkeerbedrijf Antwerpen vernam het einde van hun bedrijf ook maar vlak voor het op een persconferentie wereldkundig werd gemaakt.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, de wever, antwerpen |  Facebook | | |  Print

28-12-13

DE BEELDEN VAN HET JAAR. EN DE HYPOCRISIE VAN HET JAAR

Zowel Het Laatste Nieuws als De Standaard publiceren vandaag een jaaroverzicht in beelden. “Het woord is wind, het beeld regeert”, schreef Tom Lanoye deze week nog in zijn kerstessay in De Standaard.

 

Chef-economie van De Standaard Ruben Mooijman koos foto 1 als zijn foto van het jaar. Ruben Mooijman: “Zodra ik deze foto zag, wist ik dat het mijn 'Foto van het Jaar' zou worden. Ook al was 2013 toen nog niet eens halverwege. Het beeld toont twee slachtoffers van de ingestorte textielfabriek in Bangladesh, die elkaar in het aangezicht van de dood omhelsden. De foto heeft alles wat een goede nieuwsfoto moet hebben: hij is tegelijk poëtisch, dieptragisch en schokkend. Dit zijn geen anonieme slachtoffers, maar mensen die zelfs na hun dood nog emoties lijken te tonen.” Een dik half jaar na deze foto, van 24 april 2013, is naar verluidt nog maar weinig veranderd aan de arbeidsomstandigheden in de textielfabrieken in Bangladesh.

 

Buitenland wordt vlug binnenland, en zelfs eigen stad. Het Antwerps stadspersoneel zal het de volgende jaren met 1.420 mensen minder moeten stellen, maar een aantal onder hen zal zichtbaarder in beeld komen. Het personeel in de bibliotheken (foto 2: Permeke-bibliotheek) zal voortaan ‘imagokledij’ dragen. Om diverse redenen was er daar ongenoegen over bij het personeel, en het verbeterde er niet op toen men zag dat op de T-shirts en hesjes, die gepast werden om de juiste maten te kunnen bestellen, het label ‘Made in Bangladesh’ werd opgemerkt. De kans dat kledij uit Bangladesh in correcte omstandigheden is gemaakt is niet onbestaande, maar is wel bijzonder klein.

 

Antwerpen is sinds 31 januari 2006 fairtrade gemeente, maar dat is een titel die de stad onder het vorige bestuur kreeg. Heeft de dienst die moet waken over het fairtrade-gehalte van de stad de jongste aankoop onderzocht? De vakbondsleiding wilde niet of amper de aankoop van de imagokledij ter discussie stellen, en al helemaal niet dat de gewraakte T-shirts en hesjes in Bangladesh gemaakt zijn. Voor geen enkele vakbond is dat goed te praten, en al zeker niet ACV-OD vermits in het ACW-huis waartoe deze vakbond behoort actief de Schone Kleren-campagne gesteund wordt. Ieder diertje zijn pleziertje binnen het ACW, maar zo komt het nooit goed. Bij ons niet, en in Bangladesh ook niet.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, bangladesh, antwerpen |  Facebook | | |  Print

27-12-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Tom Lanoye (foto) won dit jaar de Constantijn Huygensprijs voor zijn heel oeuvre. Terugkijkend op het voorbije jaar en vooruitkijkend naar het volgend jaar maakt hij een belofte die we hem graag zien doen. Tom Lanoye (in Knack, 25 december 2013): “Als er iets is waaraan ik meer literaire tijd had willen spenderen, dan is het wel columns schrijven. Dat heb ik verwaarloosd het afgelopen jaar. Als de Huygens-jury mij looft voor mijn meerstemmigheid, dan moet ik in 2014 alvast die opinielacune weer dichten. Niet zozeer als auteur, maar vooral als burger van dit land. Zeker met de zoveelste ‘moeder aller verkiezingen’ in het vooruitzicht.” Om het met de titel van een vorige reeks columns, gebundeld in het gelijknamig boek, te zeggen: Doén!

 

“Ik heb op mijn nachtkastje heus niet de partijprogramma’s van N-VA en Open VLD liggen zodat ik die voor het slapen gaan nog eens met elkaar kan vergelijken.” Maar goed dat Kathleen Cools die partijprogramma’s niet op haar nachtkastje heeft liggen, een mens slaapt er onrustig van. (De Morgen, 20 december 2013)

 

“Stressgerelateerde beroepsziektes nemen continu toe en hebben dringend een sociaal-medisch preventief beleid nodig. Concrete maatregelen zijn niet eens zo moeilijk om te bedenken. Zorg voor een herverdeling van het werk en van de loopbaan, zodat we kortere werkweken en een langere werkcarrière kunnen hebben. Maak bedrijfsartsen echt onafhankelijk van het bedrijf en laat hen ten volle hun signaalfunctie uitoefenen. Kijk per sector na waar er het meeste ziekte-uitval is en waarom. Vergelijk bedrijven onderling – waar zijn die ziektecijfers het laagst en kunnen die bedrijven als een best practice model functioneren? En vooral: vergeet noot dat economie er voor de maatschappij is. En niet omgekeerd.” Paul Verhaeghe noemt stress de stoflong van deze tijd en pleit voor een maatschappelijke aanpak. (De Standaard, 21 december 2013)

 

“Het zou niet misstaan als boven elk gerechtsgebouw een spandoek zou hangen: ‘Dit is een beetje de lotto’. De uitspraak in een zaak hangt af van welke rechter je hebt, welke onderzoeksrechter, welke advocaat, welke procureur vordert. In de rechtbank denk ik soms: als ik nu aan de andere kant zou staan, dan zou het resultaat anders zijn geweest. Ik vind dat soms griezelig. Het heeft met geluk en toeval te maken, en daar kun je niets aan doen.” Jef Vermassen zegt wat veel advocaten denken maar niet hardop durven zeggen. (dS Weekblad, 21 december 2013)

 

“Pensioenminister Alexander De Croo (Open VLD): ‘Ik ben tevreden dat alles bij het oude blijft. Voor mensen die een dierbare verliezen, komt er zekerheid. Ook het gepensioneerd overheidspersoneel dat jarenlang de extra inhouding op hun rustpensioen heeft betaald om later een begrafenisvergoeding te kunnen ontvangen, ziet zijn rechten verzekerd.’ Volgens staatssecretaris voor Ambtenarenzaken Hendrik Bogaert (CD&V) illustreert de overheid hiermee dat ze een ‘betrouwbare werkgever’ is.” Maar wie wilde de begrafenisvergoeding voor ambtenaren afpakken? Toch wel diezelfde Alexander De Croo en Hendrik Bogaert. (De Standaard, 23 december 2013)

 

“’Criminele agenten krijgen zeven keer meer opschorting van straf dan burgers’, stelde Frank Schueremans in 2007. Schueremans was toen lid en raadsheer van het Comité P, dat alle Belgische politiediensten controleert. Hij schreef zijn bevindingen neer in het vaktijdschrft Panopticon. In de provincie Antwerpen, zo wees zijn onderzoek uit, liep de scheve verhouding tussen burger en wetsdienaar op tot een twintigvoud.” Tom Lanoye komt tot de conclusie dat Jonathan Jacob in een Mortselse politiecel stierf na “niet vijf keer met de blote vuist op je bovenlichaam geslagen door een agent met de codenaam ‘Hollywood’ omdat hij leed aan angst of oververmoeidheid of stress of doorslaande stoppen. Maar omdat hij – al had hij jouw dood vast niet voor ogen – er bij voorbaat op rekende dat zijn excessief geweld hem nooit zou worden aangerekend.” (De Standaard, 24 december 2013)

 

“De luie werkloze hangjongeren kunnen we beboeten, de jongerenwerkloosheid echter niet. Over de gigantische sociale ongelijkheid in het Belgisch onderwijs valt moeilijk te bemiddelen, dan maar de minderjarige spijbelende boefjes aanpakken. Men kan wel beweren dat de gemeente voorlopig geen geld verdient aan GAS, maar wildplassen beboeten is goedkoper dan degelijk publiek sanitair uitbouwen. De meest absurde boetes schrappen of de allerlaatste uitbreiding van de wet niet doorvoeren zal de kritiek niet doen afnemen. Want repressie kan nooit een antwoord bieden op de groeiende sociale problematiek.” Mathias Vander Hoogerstraete, woordvoerder van de TegenGas-campagne, ziet dat 85 % van de Vlaamse gemeenten de Gas-wetgeving toepassen, welke partijen ook in de bestuursmeerderheid zitten. “De grond van de eensgezindheid zit hem in de achterliggende neoliberale mantra waarbij ieder maatschappelijk probleem tot het niveau van het individu gereduceerd wordt.” (De Standaard, 24 december 2013)

 

“Hij lanceert oneliners tegen de islam, tegen immigratie, tegen Polen of Bulgaren, tegen Brussel en tegen de zogenaamde elite. Soms kiest hij het parlement als podium, maar bij voorkeur gebruikt hij Twitter. Hij wordt door honderdduizenden twitteraars gevolgd, maar volgt zelf tot op de dag van vandaag nul personen. Hij is niet geïnteresseerd in dialoog, in het uitwisselen van ideeën of in het aanscherpen van zijn eigen mening in een confrontatie met de meningen van anderen. Zelfs in het parlement hoont hij tegenspraak weg. Zodra hij wordt geconfronteerd met feiten, begint hij te schelden. ‘Doe toch normaal, man’, zei hij tegen de premier. ‘Jij bent een miezerig mannetje’, zei hij tegen Alexander Pechtold van D66.” Geert Wilders’ PVV is desalniettemin de populairste partij in Nederland. “Hij diskwalificeert zijn tegenstanders niet in weerwil van het feit dat zij argumenteren, maar precies daarom. Hij is de spreekbuis van de gewone man en die weet precies hoe de wereld in elkaar zit, daar heeft hij geen argumenten voor nodig. Dat is een kwestie van gevoel. En wie daar iets tegenin brengt, heeft ongelijk, zo simpel is het. Die zogenaamde argumenten zijn retorische trucjes van de elite en de linkse kerk waarmee ze ons al zo lang om de tuin hebben geleid. (De Morgen, 26 december 2013)

 

“De Nederlandse koning Willem-Alexander poseerde dan weer als een soort landjonker. (…) Geen uitdrukkelijke waarschuwingen voor extremisme of intolerantie, zoals Beatrix nog wel eens durfde te doen: Wilders was alvast tevreden, liet hij weten.” Wilders geen strobreed in de weg leggen, lijkt ons anders ook niet te helpen. (Het Laatste Nieuws, 26 december 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, actie, criminaliteit, gas-boetes, wilders |  Facebook | | |  Print

26-12-13

FILIP DEWINTER UIT TOP-100 GEDONDERD

De traditie wil dat bij het einde van een jaar teruggeblikt wordt op dat jaar. Wij doen dat steevast vanaf 2 januari, als het jaar helemaal voorbij is. Anderen beginnen daar al half december aan, en een vaste waarde daarbij is De 100 Belgen van het Jaar van Het Laatste Nieuws. Een Top-100 samengesteld op basis van de mening van 3.500 lezers van Het Laatste Nieuws.

 

Toen we in 2005 met deze blog zijn gestart stond Filip Dewinter (foto, achter Dewinter: Jan Penris) op 16 in die Top-100. In 2008 en 2009 op 31. In 2010  op 35. In 2011 zakte Filip Dewinter naar de 50ste plaats. Vorig jaar is Dewinter nog meer gezakt. Van 15 plaatsen achteruit in 2011 naar 21 plaatsen achteruit in 2012. Filip Dewinter vorig jaar dus op de 71ste plaats in de Top-100. Maar alles kan beter. Dit jaar is Filip Dewinter minstens 30 plaatsen achteruitgegaan, want hij komt helemaal niet meer voor in de Top-100. Alhoewel Marine Le Pen Gerolf Annemans een "charmante man" noemt, kreeg ook de VB-partijvoorzitter geen plaatsje in de Top-100 van de lezers van Het Laatste Nieuws.

 

En dat wil dan Vlaanderen onafhankelijk en vreemdelingenvrij maken? Eerst nog wat werken aan jullie populariteit, Filip en Gerolf.

00:11 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter |  Facebook | | |  Print

25-12-13

KERSTWENSEN

De GAS-ambtenaar ziet mij.jpgHet Anti-Fascistisch Front (AFF) en de redactie van AFF/Verzet wensen jou prettige kerstdagen toe. Geniet van deze dagen.

 

Maar maak het niet te bont! Is het niet God zelf die toekijkt, dan is er toch nog altijd een GAS-ambtenaar in de buurt. Toch om te waken over belletjetrek enzomeer.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gas-boetes |  Facebook | | |  Print

24-12-13

ZWEDEN: TIENDUIZENDEN TEGEN RACISME EN NAZISME

In Zweden hebben zondag tienduizenden mensen betoogd tegen racisme en nazisme (foto 1). Onmiddellijke aanleiding was een antiracistische betoging van een achthonderdtal mensen een week eerder die brutaal aangevallen werd door een veertigtal neonazi’s (foto 2).

 

Zondag 15 december betoogden in Kärrtorp, een buitenwijk van Stockholm, een 800-tal antiracisten en antifascisten nadat de laatste weken vandalen hakenkruisen en racistische boodschappen hadden achtergelaten op meerdere muren in de wijk. De betogers pikten dit niet en trokken de straat op met slogans als Geen racisme in onze straten. De vreedzame betoging werd aangevallen door een 40-tal extreemrechtse jongeren, gewapend met glazen flessen en bommetjes. Bij de daaropvolgende schermutselingen vielen meerdere gewonden. Uiteindelijk heeft de politie 26 heethoofden opgepakt, meer dan de helft is jonger dan twintig jaar. De extreemrechtse jongeren zijn lid van de Svenska Motståndsrötelsen (SMR, ‘Zweedse Verzetsbeweging’).

 

Volgens onze collega’s van Expo is het aantal neonazistische groeperingen in Zweden gedaald. Van 40 in 2008 naar 25 in 2011 en 18 in 2012. Maar is het aantal activiteiten gestegen. Met 1.824 geregistreerde activiteiten in 2012 (van bijeenkomsten tot flyeren), een stijging met 24 % ten opzicht van 2011 en een breuk met de dalende tendens sinds 2008. De twee belangrijkste neonazistische groeperingen zijn de Svenkarnas Parti (SVP, foto 3) en de al genoemde SMR. Groeperingen die optreden in de schaduw van de Sverigedemokraterna (SD, Zweden-democraten), een anti-migrantenpartij die met twintig vertegenwoordigers in het Zweedse parlement zetelt en opgevrijd wordt door Marine Le Pen om ermee een anti-E.U.fractie te vormen in het Europees Parlement.

 

De gebeurtenissen in Kärrtorp waren een wake up call en voorbije zondag verzamelden dan ook tienduizenden antiracistische en antifascistische betogers in Stockholm en elders. In de Zweedse hoofdstad werd het aantal deelnemers tussen de 15.000 en 20.000 geschat ((foto 1, de slogan op de foto wil zeggen ‘Verenigd tegen racisme’). Vergelijkbare betogingen werden ook in een vijfentwintigtal andere steden gehouden. Onder andere in Borås, Göteborg, Luleå, Malmö, Motala en Umeå. “De fascisten proberen ons bang te maken op straat, maar wij hebben de straat op hen terug veroverd”, zei een spreker bij een van de betogingen. Een andere spreker wees erop dat "de lokroep van het racisme en fascisme groot is voor mensen die zich in de steek gelaten voelen. De politiek is aan een nieuwe dialoog toe over gelijkheid en klassenverschillen in Zweden".

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zweden, neonazi's |  Facebook | | |  Print

23-12-13

RACISME BIJ DE ANTWERPSE POLITIE

Vorige maandag werd in Antwerpen betoogd tegen racisme, met “Geen racisme, iedereen gelijk” als meest gescandeerde slogan. Scherpe kant aan de betoging was dat meer specifiek betoogd werd tegen racisme bij de Antwerpse politie. ’s Anderendaags volgde een interpellatie over dat thema in de gemeenteraad.

 

Onmiddellijke aanleiding voor de betoging was wat Elisabeth Sekanabo (56 j., foto 1) overkwam. Omdat ze dringend naar het toilet moest, stapte Elisabeth Sekanbo in september café De Raaf binnen. Toen ze  wou betalen voor haar toiletbezoek liep het fout. De caféuitbaatster vroeg waarom haar toiletbezoek zo lang had geduurd. Iemand anders vroeg of ze daar soms een douche was gaan nemen. Elisabeth Sekanabo zei dat ze desgevallend meer wilde betalen voor haar toiletbezoek, maar kreeg te horen dat ze moest zwijgen en ophoepelen. Een klant gooide een glas bier over Elisabeth Sekanabo. Een andere klant trok aan de kap van haar jas waarna Elisabeth Sekanabo zich omdraaide en met haar elleboog de klant raakte. Die viel op de grond, waarna een andere klant hard op Elisabeth Sekanabo begon te meppen.

 

Toen de politie café De Raaf binnenkwam, dacht  Elisabeth Sekanabo dat ze gered was. Maar dat viel tegen. Tot haar verbazing werd ze meteen in de boeien geslagen, zonder dat de politie iets zei over waarom ze werd opgepakt. Elisabeth Sekanabo werd meegenomen naar het politiekantoor aan de Quinten Matsijslei waar haar bezittingen afgenomen werden, ze zich moest uitkleden en vier uren lang in een politiecel werd achtergelaten. De hele tijd mocht ze geen vragen stellen, en werd haar ook niet verteld waarom ze was aangehouden. Volgens de uitbaatster van café De Raaf en twee klanten was Elisabeth Sekanabo “onder invloed” en gedroeg ze zich agressief. De familie van Elisabeth Sekanabo vindt het eigenaardig dat de politie in voorkomend geval geen alcohol- of drugtest afnam. Toen Elisabeth Sekanabo in het hoofdkantoor bij de politie aan de Oudaan klacht wilde neerleggen over de manier waarop ze behandeld is, werd haar dat geweigerd. Met de hulp van een advocate werd uiteindelijk klacht neergelegd bij Comité P dat de werking van de politiediensten onderzoekt.

 

Dinsdag haalde gemeenteraadslid Mohamed Chebaa Amimou (foto 2, PVDA) dit geval aan om burgemeester Bart De Wever te vragen of hij nog meer signalen van discriminerend gedrag bij de Antwerpse politie heeft opgevangen, en wat zijn plannen terzake zijn. Karim Bachar (SP.A) vulde aan met de vraag of de burgemeester kennis heeft van discriminatie van allochtone politieagenten. Filip Dewinter (VB) trok de zaak op flessen door er op te wijzen dat het niet de bedoeling is van een gemeenteraadszitting om elk individueel geval te bespreken. Het is toch ook niet de bedoeling dat iemand in de gemeenteraad de bouwvergunning van een buur ter sprake brengt, of een ergens verkeerd geparkeerde auto. Meyrem Almaci (Groen) wees erop dat haar partijgenoot en mede-gemeenteraadslid Wouter Van Besien begin het voorbije jaar al gewezen heeft op de noodzaak van een globaal plan voor aanpak van racisme en discriminatie bij de Antwerpse politie.

 

In zijn antwoord zei burgemeester Bart De Wever zich niet te kunnen uitspreken over het concrete geciteerde geval. De zaak is in onderzoek bij het parket. Er is (nog) niet bewezen dat iemand in de fout is gegaan, maar mocht dat zo zijn zal er zeker gevolg aan gegeven worden. Hoe breed de problematiek is bij de Antwerpse politie? Vorig jaar zijn er drie klachten over racistisch gedrag binnengekomen bij de klantendienst van de politie, maar de drie klachten waren ongegrond. Bij intern toezicht zijn er vorig jaar twee dossiers geopend, waarvan één gegrond. Bart De Wever acht het niet uitgesloten dat een aantal gevallen niet aangegeven worden, maar vindt dat er geen sprake is van een algemene problematiek. Eerder van een voorbeeldig politiekorps. Tot slot wees de burgemeester er nog op dat de cel diversiteit van de Antwerpse politie jaarlijks zes maal een opleiding van één week voor twaalf à vijftien politieagenten organiseert, vanaf 2015 negen keer per jaar. Naast allochtone agenten die gediscrimineerd worden door eigen collega’s, is er ook de reactie vanuit de allochtone gemeenschappen die de allochtone politieagenten als verraders aanziet. Ook dat mag wel eens stoppen.

 

Met die uitsmijter legde Bart De Wever het probleem bij de allochtone gemeenschap in zijn geheel, bij de politie is er volgens hem geen of nauwelijks een probleem. Typisch. Volgens Bart De Wever is de vorming over diversiteit bij de politie uniek in het land, maar dat durven wij toch sterk te betwijfelen. Alleszins wordt met het huidig programma jaarlijks maar 3,7 % van het politiekorps bereikt, vanaf 2015 wordt dat 5,5 %. Zich verschuilen achter het lage aantal klachten is ook maar zwak. Twee jaar geleden wees een studie uit dat er maar 38 allochtone agenten zijn in het 2.200 leden tellend Antwerps politiekorps, en allochtone agenten regelmatig racistisch gedrag moeten ondergaan van hun eigen collega’s. Van verwijten dat ze geen zin voor humor hebben als racistische grappen gedebiteerd worden, tot weigering om met een allochtone collega op patrouille te gaan. Allochtone verdachten hoorden in politiekantoren opmerkingen tussen politieagenten als “Zullen we deze schapen slachten?” en “Zullen we ze taarten (= met een telefoonboek slaan) ?”

 

In zijn repliek citeerde Mohamed Chebaa Amimou breedvoerig uit voormelde interne studie, waarna burgemeester Bart De Wever het woord gaf voor de volgende interpellatie. De burgemeester kan zich verschuilen achter het huishoudelijk reglement dat de interpellant het laatste woord geeft, maar hij had beter zelf die interne studie aangehaald. Blijkbaar zijn er weinig of geen lessen uit getrokken, want anders had Bart De Wever het ongetwijfeld wel gezegd.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, antwerpen, actie, de wever |  Facebook | | |  Print

22-12-13

GAS-BOETES: VERMAKELIJK ALS HET NIET ZO TRIESTIG IS

Geüpdated artikel. Omwille van de leesbaarheid proberen wij onze artikels te beperken tot 700 à 800 woorden, en dus werd ons artikel donderdag Gas-boetes: De dubbele tong van Bart De Wever (806 woorden) beperkt tot wat je hier kon lezen. Daarom nog dit nakomertje.

 

Na het concert van Antwerp Gipsy-Ska Orkestra vrijdagavond zei iemand: “Toen ik dat (zanger Gregor Engelen die uithaalde naar “Bart ‘GAS-boeman’ De Wever”, nvdr.) hoorde, dacht ik: ‘Het AFF zal tevreden zijn.’” We kunnen niet ontkennen dat het de aanwezige AFF’ers plezier deed, maar hoever gaat het afwijzen? De meningen zijn daarover verdeeld.

 

Sommigen vinden GAS-boetes soms een gepaste stok achter de deur. Bijvoorbeeld bij een man die, voor een rood licht wachtend, de asbak van zijn auto op de openbare weg leegkapt. Het vervuilt de straat, is niet prettig voor wie voorbijwandelt, en de gemeenschap draait op voor de kosten van het opkuisen. Mag zo'n man niet beboet worden? Dat type mannen maalt niet om een vriendelijke terechtwijzing. En als hij beboet moet worden, moet daarvoor dan het hele gerechtelijke apparaat, met alle administratie- en personeelskosten vandien, ingeschakeld worden? Anderen vinden dat het GAS-boetessysteem al zo ontspoord is, dat het best helemaal afgevoerd wordt. In plaats van te verbouwen, en nog eens te verbouwen, aan het huis, het huis helemaal plat gooien en iets nieuw opbouwen.

 

Waar we allen een probleem mee hebben, is hoe Bart De Wever zijn handen in onschuld wast (het is de schuld van de media, het is de schuld van overijverige ambtenaren…), en zwijgt over het politiek kader dat hij opmaakt: het repressief klimaat in Antwerpen, nu ook al GAS-boetes mogelijk voor bedelaars (hoe moeten die dat betalen?) en deelnemers aan toegelaten betogingen die uit de hand zouden kunnen lopen (betogers zijn doorgaans ook niet de meest gefortuneerden en juridisch meest onderlegden, terwijl ze toch deelnemen aan een toegelaten betoging)…

 

Dat Bart De Wever zich niet wil uitspreken over concrete gevallen, zoals de GAS-boete voor kunsthuis Villanella voor protest tegen de GAS-boetes, is zoals Het Laatste Nieuws donderdag schreef “vanuit een verkeerd begrepen pudeur (…). Hij zou dat als burgemeester móeten doen, al was het maar omdat de ‘gemeentelijke rechter’ in kwestie los van zijn opleiding niet democratisch verkozen is om zich almachtig uit te spreken over sancties voor medeburgers groot en klein”. Het contrasteert trouwens sterk met de “Wij durven dat zeggen” die de N-VA in andere gelegenheden hanteert.

 

En zolang Bart De Wever en anderen absurde GAS-boetes blijven mogelijk maken, zullen absurde GAS-boetes uitgedeeld blijven worden. Twee prominente stemmen in het debat over de wetgeving en toepassing van de Gemeentelijke Administratieve Sancties, hoofdredacteur Knack.be Eddy Eerdekens en erevrederechter Jan Nolf, publiceerden gisteren een Top-100 van de absurdste GAS-boetes. Elk lijstje is arbitrair, over rangorde en woordkeuze kan gediscussieerd worden. Maar in zijn geheel is het een vermakelijke lijst als het niet zo triestig is.

 

Een lijstje dat helaas voor aanvulling vatbaar is: de man in Oostende bijvoorbeeld die een GAS-boete kreeg voor het opruimen van zwerfvuil staat er niet. Dat je in Geraardsbergen als aannemer bij werken 250 euro boete kan krijgen als je tweetalige signalisatieborden zoals ‘Omleiding - Déviation’ plaatst, is misschien geen GAS-boete maar toch ook een vermelding waard als we het over absurditeit hebben. Ingevoerd door de Open VLD/CD&V-meerderheid in Geraardsbergen, op voorstel van een N-VA-gemeenteraadslid.  

 

 

Foto’s: 1. GAS-ambtenaar zoals voorgesteld bij het carnaval in Aalst. 2. Niet alle GAS-boetes moeten betaald worden. Tegen deze en andere VB-verkiezingsaffiches niet opgehangen aan de gemeentelijke aanplakborden bij verkiezingen werd een proces-verbaal opgesteld, maar de rechtbank schold de GAS-boete kwijt wegens vermeende onduidelijkheid in de reglementering over aanplakkingen in Antwerpen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gas-boetes, antwerpen, oostende, geraardsbergen |  Facebook | | |  Print

21-12-13

WILDERS PROVOCEERT WEER

De gedachte aan vrede in de kerstperiode is niet besteed aan Geert Wilders. Hij heeft zopas stickers laten drukken waarop in het Arabisch "De islam is een leugen.” “Mohammed is een boef.” en “De koran is gif." staat (foto 1). De stickers zijn gratis te verkrijgen bij Wilders’ Partij voor de Vrijheid (PVV).

 

Geert Wilders wil mensen “bevrijden van het juk van de islam”, maar of het drukken en verspreiden van deze stickers de meest effectieve wijze daartoe is, valt sterk te betwijfelen. De Nederlandse vicepremier Lodewijk Asscher noemt het "een walgelijke sticker met als enige doel om te kwetsen". De Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans wijst erop dat meer dan een miljard mensen op de wereld en honderdduizenden Nederlanders gelovige moslims zijn van goede wil, zonder radicale denkbeelden. "Hun geloof beledigen is geen bijdrage aan de bestrijding van extremisme, maar speelt de extremisten juist in de kaart”. Ook twitteraars reageerden verontwaardigd.

 

“Je kunt blijven mekkeren over zijn ‘toon’, maar Wilders heeft inzake de islam gewoon gelijk”, reageert voormalig PVV- en nu VB-medewerker Sam Van Rooy. Filip Dewinter signaleert met plezier de in Nederland ontstane heisa en verspreidt mee het adres waar je de stickers gratis kan krijgen. Gerolf Annemans, vorige zondag nog samen met Geert Wilders op een congres van de Lega Nord in Turijn (foto 2), zwijgt er alsnog over. De nieuwe Vlaams Belang-voorzitter wou een Vlaams Belang dat genoeg “proper” zou zijn, maar zijn Europese vrienden noch zijn eigen boegbeelden zijn het.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nederland, wilders, islam, van rooy, dewinter |  Facebook | | |  Print

20-12-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Onze wekelijkse portie opmerkelijke uitspraken.

 

“Het zijn barre tijden. Het Volk mort, want het Land zit economisch aan de grond. Met de moed der wanhoop trekt het kruim der Natie zich terug in een achterafzaaltje van het Parlement. Op hun schouders rust de zware taak een oplossing te vinden voor de staat waarin het Land zich bevindt. Een eindeloze lijst van maatregelen wordt op tafel gelegd en tijdens het nachtelijk conclaaf besproken. Een uitweg uit de crisis wordt echter niet gevonden. De moed zakt onze Helden stilaan in de schoenen, want de Tijd tikt ongenadig voort. Het besef groeit dat de toestand uitzichtloos is en de redding verre van nabij. De aanwezigen staren nu alleen nog maar apathisch voor zich uit. Tot een eeuwig jonge en ambitieuze Mandataris bij het aanbreken van het ochtendgloren de stilte doorbreekt. Hij heeft waarlijk het licht gezien en roept lichtelijk hysterisch uit dat hij de Oplossing heeft gevonden. Euforisch van zo veel (eigen)wijsheid stormt hij de  kamer uit en de Kamer in. Dat moet het Volk weten! Met verstomming geslagen blijven de Anderen achter… Later die ochtend verspreiden radio en televisie het Nieuws: wat Het land echt nodig heeft zijn 40 splinternieuwe Straaljagers.” Lezersbrief van Peter D’Herde uit Erpe-Mere. (De Morgen, 14 december 2013)

 

“Het zijn feiten en opinies die ze in de war room van de N-VA als irrelevant onder het tapijt vegen, want strijdig met hun dogma’s.” Paul Goossens herinnert aan recent onderzoek van Mark Elchardus waaruit blijkt dat bijna driekwart van de 2.639 ondervraagden vierkant tegen een ongelijke samenleving is en vindt dat de klassenverschillen kleiner moeten worden. Ruim zestig procent vindt dat gewone mensen te weinig van de welvaart krijgen en een ruime meerderheid onderschrijft volledig de positieve gevolgen van de verzorgingsstaat. “Vlamingen”, zo concludeert Elchardus, “zijn niet gewonnen voor een ongelijke samenleving en zijn het oneens met de Angelsaksische kritiek die de hyperliberalen ons land binnenloodsten.” (De Standaard, 14 december 2013)

 

“Vandaag kijken etnisch-culturele minderheden in ons land dus vreemd op als onze politici elkaar verdringen om ronkende eerbetonen te brengen aan de overleden ex-president van Zuid-Afrika. Nauwelijks een verkozene durft vandaag een even ronkend discours aan te houden tegen discriminatie of racisme. In besloten vergaderzaaltjes onderstrepen ze graag hoe zeer ze het zouden willen, zo'n samenleving zonder racisme en discriminatie. Maar in primetime spreken ze er liever niet over. Want men blijft liever in de veilige schaduw van het consensuspeloton dan voorop te rijden.” Naima Charkaoui, directeur van het Minderhedenforum, ziet ook in ons land politici elkaar verdringen on lofuitingen voor Nelson Mandela, maar zelf niet even moedig als Mandela uit de hoek komen.  (De Morgen, 14 december 2013)

 

“’Ik wist wat voor een supermarkt dat hier was. Dus vind ik het eigenlijk allemaal normaal wat ik hier zie.’ Ook het protest van Filip Dewinter was aan Maria niet besteed. ‘Ach, dat zijn hier toch allemaal mensen zoals wij?’” Maria Peeraer had nog wat kip nodig en ging dan ook eens kijken in de vorig weekend geopende eerste halalsupermarkt. (Gazet van Antwerpen, 16 december 2013)

 

“Ofschoon het Cubaanse ideaal onmiskenbaar in autoritarisme en verlamming is verzand, blijft de huidige bijval van links er debat aan: talloze jonge Latino’s die vandaag naar de stembus trekken zijn kinderen van ouders die hun genegenheid voor Cuba met bloed hebben betaald. Rood moest dood, en dus moest rood vroeg of laat weer leven. Zeker omdat het werk van de slachtoffers allesbehalve af was. In Latijns-Amerika past links niet alleen in de materiële behoeften van de maatschappij, een beter leven voor de massa, maar evengoed in haar geestelijke noden, het geloof in sociale rechtvaardigheid en in de politieke helden die daar hun leven voor gegeven hebben. Zelfs het anders zo nuchtere Chili is overstag gegaan.” Lode Delputte nadat Chili weer voor een progressieve president koos, en met Chili nog andere Latijns-Amerikaanse landen (Brazilië, met Dilma Rouseff; Argentinië, met Cristina Fernandéz, Uruguay, met José Mujica…). Maar er blijft nog veel werk te doen. “Chili is er 23 jaar na het aftreden van dictator Pinochet nog altijd niet in geslaagd los te komen van het neoliberale proefstation dat hij ervan maakte.” (De Morgen, 17 december 2013)

 

“Hiermee wordt een bijna universeel cultureel beginsel ondergraven, namelijk de gewoonte om een gemeenschappelijke, collectieve rustdag te organiseren. Een dag die niet gedomineerd wordt door arbeid of winstbejag maar net gekenmerkt wordt door een waarlijk vrije tijdsbesteding. Eeuwenlang al wordt dit principe gehuldigd. Je zou denken dat er een grote revolutionaire omwenteling, een wereldbrand of een dictator aan te pas moet komen om een dergelijk principe af te schaffen. Maar nee, de vage legitimatie van ‘economische noodzaak’ is genoeg om alle bezwaren van tafel te vegen.” Thomas Decreus over de Antwerpse binnenstad waar de winkels voortaan ook op zondag zouden zijn. “Nog nooit werden goederen en diensten zo snel en efficiënt geproduceerd en nog nooit hadden we zo weinig vrije tijd. De overvloed brengt geen rust maar wel de constante, sluimerende stress om die overvloed krampachtig te reproduceren en de schijnbaar heilige plicht om die in een recordtempo te consumeren. Het lijkt op een koortsige dans waarvan het ritme steeds versnelt. Een marathon zonder eindstreep. Een race waarin nu ook de pitstops langzaam maar zeker worden afgeschaft.” (De Standaard, 18 december 2013)

 

“In de roeptoeter van de politiek is ‘de terugkeer naar normen en waarden’ al langer een succesvolle kreet. Het kan geen kwaad wat vaker te antwoorden met de vraag: welke normen en waarden bedoelt u precies?” Belletjetrek en andere zaken worden lokaal verboden, maar de overheid slaagt er niet in om een zindelijk beleid op te leggen aan banken die ons in een jarenlange crisis hebben gestort. (De Morgen, 18 december 2013)

 

“Geen Marokkaanse want die is luier dan een pamper!” Filip Dewinter is weer volkomen zichzelf als hij repliceert op Fauzaya Talhaoui (foto, SP.A) die dinsdag in de Antwerpse gemeenteraad de bestuursmeerderheid ondervroeg over vijftig jaar migratie in de kijker zetten en repliceerde op Filip Dewinter. “Diversiteit is een realiteit. Alle steden multiculturaliseren. Ik wil graag eens komen kijken als jij 80 of 90 jaar bent en je niet meer jezelf kan verzorgen, wie dan uw pamper zal verversen.” (Twitter, 18 december 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, racisme, actie, antwerpen, dewinter |  Facebook | | |  Print

19-12-13

GAS-BOETES: DE DUBBELE TONG VAN BART DE WEVER

Het is haast ontroerend: Bart De Wever deelt de “enorme bezorgdheid” die Elio Di Rupo in Knack geuit heeft over de toepassing van de GAS-boetes, de Gemeentelijke Administratieve Sancties. Alleen kijkt Bart De Wever weer naar iedereen (de pers, de administratie…) maar niet naar zichzelf.

 

“Helaas hebben een paar steden en gemeenten de GAS-wet feitelijk misbruikt om jongeren te beteugelen die eigenlijk niets verkeerd deden”, zegt de premier. Maar Bart De Wever voelt zich niet aangesproken. Bart De Wever (gisterenmorgen bij De ochtend, Radio 1): “Al ben ik wel bezorgd, ik ben het met de premier eens dat de willekeur eruit moet. Al moeten tegelijkertijd de indianenverhalen die in de media verschijnen, stoppen”. Volgens De Wever zijn deze verhalen nefast voor het in stand houden van het GAS-systeem. “Zolang de media enkel berichten over de opmerkelijke gevallen, is het systeem van de GAS-overtredingen niet houdbaar en stort het in.”

 

Het ligt dus aan de media dat het fout loopt. Dat in Antwerpen GAS-boetes uitgedeeld worden omdat men protesteert tegen GAS-boetes, het werd Bart De Wever deze week nog voorgelegd in de Antwerpse gemeenteraad, maar de Antwerpse burgemeester wilde er niet op in gaan. Dat in Antwerpen een verstandelijk gehandicapte man een GAS-boete krijgt omdat hij op straat een paar liedjes op een dwarsfluit speelde, Bart De Wever wilde er gisterenochtend op Radio 1 niet op ingaan. Over individuele gevallen wil hij zich niet uitspreken. Later op de dag meldde de woordvoerder van burgemeester De Wever dat de GAS-boete voor de verstandelijk gehandicapte man geseponeerd is door de sanctionerende ambtenaar. De woordvoerder ontkent enige tussenkomst van de burgemeester. Tussen haakjes: op het kabinet-De Wever zijn ze goed vertrouwd met de GAS-boetes. De directeur veiligheid op het kabinet was tevoren sanctionerend ambtenaar in Antwerpen, en daarvoor in Turnhout.

 

In de Antwerpse gemeenteraad kondigde Bart De Wever maandag (foto 2) een ‘procesoptimalisatie’ aan. Nu komt de administratie in beeld als reden dat het fout loopt. Er is zeer zeker iets voor te zeggen dat over het kwistig opstellen van proces-verbalen voor GAS-boetes en de opvolging door de sanctionerende ambtenaar, desgevallend sociale diensten, een hartig woordje kan gepraat worden. Maar – en nu mag ook de politiek in beeld komen, maar dat doet Bart De Wever niet – met GAS-boetes wordt ook maar gezwaaid als er een bepaalde sfeer is in een stad of gemeente. En in Antwerpen is het een sfeer waarin de politie – die de meeste proces-verbalen voor GAS-boetes opmaakt, meer dan GAS-ambtenaren in burger – naar ons aanvoelen arroganter optreedt sinds het korps onder leiding staat van burgemeester Bart De Wever en korpschef Serge Muyters (1, 2).

 

En het verhaal begint met voor wat allemaal een proces-verbaal voor een GAS-boete kan opgesteld worden. Begin deze week werd in de gemeenteraad in Antwerpen een nieuwe politiecodex goedgekeurd (dagordepunt 80 van de gemeenteraadszitting maandag 16 december). Goedgekeurd door de bestuursmeerderheid N-VA, CD&V en Open VLD, met de steun van ‘oppositie’partij Vlaams Belang. De andere oppositiepartijen (SP.A, PVDA en Groen) stemden tegen. Vanaf 1 januari 2014 wordt in Antwerpen de GAS-reglementering onder meer uitgebreid tot 14-jarigen. Maar – zo werd gezegd bij de goedkeuring van de nieuwe GAS-wetgeving in het federale parlement – eerst moet men de jongeren in hun stad of gemeente horen.

 

Zo gezegd, zo gedaan. In Antwerpen werd de stedelijke jeugdraad om advies gevraagd. Die jeugdraad zette een uitgebreide adviesprocedure op poten, waarbij ook de districtsjeugdraden en jeugdwerkorganisaties gehoord werden. Het resultaat was een twaalf bladzijden lang, goed gemotiveerd, advies dat “globaal negatief” is voor de in Antwerpen voorgestelde uitbreiding van de GAS-reglementering. En wat doet het Antwerps stadsbestuur dan? Ze voert de uitbreiding toch in. Dat is de stijl van Bart De Wever die nu in de media de “enorme bezorgdheid” van Elio Di Rupo deelt.

 

Het was vanzelfsprekend niet Bart De Wever die erop wees dat hij de uitbreiding van de GAS-reglementering invoert spijts het negatief advies van de stedelijke jeugdraad, maar het wakkere gemeenteraadslid Peter Mertens (PVDA). Mertens wees ook op de bij het Grondwettelijk Hof in onderzoek zijnde klachten tegen de nieuwe GAS-wetgeving van de Liga voor Mensenrechten en de Kinderrechtencoalitie, maar ook dat is voor Bart De Wever geen reden tot terughoudendheid. Meer zelfs, maandag werd de GAS-reglementering in Antwerpen ook nog uitgebreid om op te treden tegen bedelaars. De federale wetgeving voorziet dat kan en moet opgetreden worden tegen de exploitatie van bedelarij. Bedelarij zelve moet opgevangen worden door sociale maatregelen, maar Antwerpen biedt hiervoor nu ook de mogelijkheid van een GAS-boete.

 

Ook het reglement op betogen werd maandag uitgebreid. Artikel 102 van de politiecodex voorziet dat het verboden is in openlucht en/of in openbare ruimtes openbare vergaderingen en manifestaties in te richten zonder schriftelijke en voorafgaande toestemming van de burgemeester. Tot daar heeft niemand in de gemeenteraad er een probleem mee. Maar nu “zijn ook verboden: de organisatie van en de deelname aan samenscholingen die zouden kunnen leiden tot ernstige overlast of die de openbare veiligheid, orde en rust ernstig kunnen verstoren”. De deelname aan een toegelaten betoging of bijeenkomst, die omwille van een of andere pipo tot overlast zou kunnen leiden, kan nu bestraft worden met een GAS-boete. Een amendement van de PVDA om die toevoeging weg te laten, werd meerderheid tegen oppositie verworpen. Bart De Wever beweert dat hij niet in een politiestaat wil leven. Dat hij dan niet de instrumenten voor een politiestaat creëert!

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gas-boetes, antwerpen, de wever, actie |  Facebook | | |  Print

18-12-13

10 JAAR ANTWERP GIPSY-SKA ORKESTRA

Muziekgroepen die tijdens hun optreden een politiek statement maken zijn zeldzaam geworden. Bots bijvoorbeeld, waarover dit jaar nog een documentaire werd uitgezonden, had bij haar laatste optredens het socialistisch strijdlied De lange weg niet meer in haar repertoire staan. Bij de optredens die we zagen van Antwerp Gipsy-Ska Orkestra was een sneer naar het Vlaams Blok/Belang, en tegenwoordig een prik naar de N-VA, nog altijd niet uit de lucht.

 

Ook in hun muziek keert Antwerp Gipsy-Ska Orkestra zich tegen elke vorm van nationalisme. De groep is opgericht in 2003. De wortels reiken tot in de hardcore punkscene van midden jaren negentig. Met de Ambrassband werd een fanfare opgericht die zigeunermuziek bracht, waarna zanger-trompettist Gregor Engelen en medemuzikanten begonnen te experimenteren met zigeunertraditionals op ska-ritmes. Zo ontstond Antwerp Gipsy-Ska Orkestra, maar men laat zich niet beperken door de naam van de groep. Balkanmuziek wordt evengoed gemengd met drum ’n bass of rock, al kan het ook dat men in een of andere pure muziekstijl speelt.

 

Het nummer op hun laatste cd I Lumnia Mo Kher is Roma voor “De wereld is mijn huis”. Een statement dat ingaat tegen het nationalisme. Gitarist Mukti Gabriëls: “Absoluut. Maar het betekent voor ons meer dan dat. Het is een combinatie van enerzijds ons afzetten tegen het nationalisme, anderzijds onze ambitie om de wereld te veroveren. Wij willen geen rekening houden met landen of grenzen.” Dat laatste lukt hen alvast aardig met optredens van in Spanje en Portugal tot in Siberië.

 

Voor de volgende cd, die ten laatste in mei volgend jaar uitkomt, grijpt Antwerp Gipsy Ska Orkestra meer terug naar Jamaicaanse stijlen. “We hebben een paar hele mooie reggaenummers opgenomen”, vertellen de heren van Antwerp Gipsy-Ska Orkestra in een gesprek met StampMedia. Op het nieuwe album zullen ook gastartiesten te horen zijn, waarvan enkelen mee spelen op het verjaardagsfeest dat vrijdagavond 20 december plaatsvindt in DE Studio in Antwerpen.

 

Daarna volgen nog optredens maandag 23 december in Perron M (Mechelen) en donderdag 30 januari in De Kriekelaar (Schaarbeek). “Allen daarheen”, pleegde men dan vroeger te zeggen. Maar dat mag nu nog altijd gezegd worden voor Antwerp Gipsy-Ska Orkestra.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

17-12-13

HET NATIONALISME VAN BART DE WEVER

In de kranten werd gisteren nog teruggeblikt op Alleen Elvis blijft bestaan, een fijn Canvas-programma (foto 1) waar vorige vrijdag Bruno De Wever (foto 2) te gast was. Historicus aan de Universiteit Gent en broer van.

 

“Ik smokkelde geld en boeken voorbij het IJzeren Gordijn”, is één van de quotes die opgeblazen werd tot een titel paginabreed in Het Nieuwsblad. Naar aanleiding van Bruno De Wevers verhaal dat hij in 1978 naar Polen reisde met een koffer vol boeken, anticommunistische lectuur, en in 1979 naar Moskou ging met een ceintuur waarin geld verstopt was om ginds te overhandigen. Verhalen die Bruno De Wever overigens al eens eerder heeft verteld. Zaterdag al brachten de kranten een andere bekentenis van Bruno De Wever: Bart De Wever ontziet eigen broer niet met GAS-boetes.

 

Voorts in het programma een fragment uit de film van Claude Lanzmann Shoah; een fragment uit een reportage van Pat Donnez over de NSV; Frank Zappa die Bobby Brown brengt en wat opraapt dat op het podium is gegooid (van de weeromstuit voor zijn jaren bij de (A)VNJ liet Bruno De Wever zijn haren schouderlang groeien en viel hij voor Frank Zappa); een pittig fragment uit Le declin de l’empire Americain; en onvermijdelijk ook een fragment over Bart De Wever. Te gast bij Bracke & Crabbé. Bij een van zijn eerste televisieoptredens zette de huidige N-VA-voorzitter en burgemeester van Antwerpen zichzelf  al neer als een Calimero, maar stak hij meteen ook de snedige Ben Crabbé en Siegfried Bracke in zijn zak.

 

Bruno De Wever ging niet echt door over zijn broer en diens denkbeelden. We begrijpen dat, omdat het onmiddellijk zou uitgespeeld worden als “De broer van zegt…”. Anderzijds is het spijtig omdat Bruno De Wever als historicus een autoriteit is over het Vlaams-nationalisme en zichzelf nu het zwijgen oplegt omdat hij de broer is van… Nochtans willen we er best een bak trappistenbier van West-Vleteren op verwedden dat Bruno De Wever een andere invulling van het Vlaams-nationalisme wenselijker acht dan die die zijn bijna 11 jaar jongere broer eraan geeft.

 

Omdat Canvas het niet doet, doen wij het maar. Waar staat het nationalisme van Bart De Wever voor? In het nodeloos neerbuigend getiteld Nationalisme voor Dummies uit 2011 wordt aan de hand van televisiefragmenten op een verhelderend uitgelegd waar Bart De Wever voor staat. Bekijk hier de video (11’02” lang).

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-nationalisme, de wever, vnj |  Facebook | | |  Print

16-12-13

BARTJE OP HET STADHUIS (20)

Op zijn eerste werkdag op het Antwerps stadhuis, woensdag 2 januari, vroeg Bart De Wever om twee studies bij een externe firma te bestellen. 1. Een studie over de wedden en voordelen die betaald worden aan de leiding van de stadsadministratie, het OCMW en niet in het minst bij de autonome bedrijven gelieerd aan de stad Antwerpen, met daarbij de vraag of die wedden en voordelen verantwoord zijn. 2. Een studie die aangeeft hoe de overheadkosten bij de ‘groep Antwerpen’ (= Stad, OCMW en dochters zoals die autonome bedrijven, vzw’s enz.) kunnen dalen. Van de eerste studie is sindsdien niets meer gehoord.

 

De N-VA-schepenen hebben intussen wel kennisgemaakt met die topkaders. Liesbeth Homans bijvoorbeeld met de directeur van het Zorgbedrijf, maar buiten Homans’ vaststelling dat die directeur hard werkt hebben we niets meer gehoord over zijn en anderen hun verloning. Gemeenteraadsleden die dan maar op eigen houtje op onderzoek gaan, krijgen eerst een preek van een half uur over vertrouwelijkheid te horen vooraleer een glimp van cijfers te zien. Waarom zoveel geheimhouding? Worden sommigen van die topkaders overmatig betaald, of niet? Wat is het nut geweest van die studie die allicht niet gratis is gemaakt?

 

De resultaten van de tweede studie geraakten eind oktober bekend en de voorbije week maakten Bart De Wever en de zijnen op een persconferentie bekend welk gevolg het stadsbestuur eraan geeft. Het studiebureau Möbius berekende dat door de samenvoeging van een aantal diensten en bedrijven (het “inkantelen”) tussen de 280 en 412 voltijdse banen kunnen bespaard worden bij de personeelsadministratie, de boekhouding, de communicatie, het vastgoedbeheer, enzomeer. Möbius is niet gevraagd of met grotere entiteiten te creëren, die bedrijven en diensten ook nog efficiënt georganiseerd kunnen worden in al hun diversiteit. Het stadsbestuur volgde gelukkig niet blindelings de aanbevelingen van Möbius op, maar een aantal bedrijfseenheden werden wel samengevoegd, autonome bedrijven en vzw’s opgedoekt en/of anders ingebed in de stedelijke organisatie.

 

Wat opvalt is dat waar het vorig stadsbestuur in excelleerde opgedoekt wordt. De bedrijfseenheid Marketing & Communicatie wordt afgeslankt en opgeslorpt in de nieuwe bedrijfseenheid Ondernemen en Stadsmarketing; het met prijzen en erkenning tot in het buitenland toe overladen autonoom gemeentebedrijf Stadsplanning wordt opgedoekt en in twee loten verdeeld bij anderen. “De stad jaagt de opgebouwde kennis gewoon weg”, zei professor Jef Van den Broek (KU Leuven) zaterdag in De Standaard. Anderen drukken de vrees uit dat de privésector meer vrij spel gaat krijgen en er minder bekommernis komt om een kwaliteitsvolle invulling van de beschikbare ruimte. Schepen Rob Van de Velde (N-VA) bevestigt in De Standaard: “De stad heeft niets aan verstarring. We geven daarom de privésector inderdaad meer ruimte om te ondernemen.”

 

“Het beleid wordt zeer politiek-ideologisch gevoerd”, zei woensdag een insider aan Gazet van Antwerpen. “De mensen die met mobiliteit of stadsontwikkeling bezig zijn, hebben een grote deskundigheid. Maar ze worden teruggefloten omdat het niet strookt met de ideologische overtuiging van de schepenen. Veel personeelsleden vragen zich nu af of ze hun expertise moeten laten vallen…” Met 1.420 jobs die stadsbreed wegvallen, dus niet enkel de tussen de 280 en 412 banen die ‘verantwoord’ kunnen wegvallen volgens Möbius, zullen links en rechts mensen verplaatst worden om de grootste gaten door pensionering en niet-vervanging op te vangen. In zo’n klimaat wordt voor sommigen de neiging groot om, omwille van het behoud van de eigen job, de expertise ondergeschikt te maken aan hoe de wind waait op de schepenkabinetten.

 

Intussen is er ook een grote brain drain aan de top van de stadsadministratie. De directeur van Marketing & Communicatie vertrok naar Telenet, de directeur van Samen Leven naar De Lijn, de strategisch coördinator werd ceo van een groot communicatiebureau… Sommige van die overstappen zijn ingegeven door de goesting om om de x-aantal jaren van job te veranderen. Anderen (de directeur van het stedelijk onderwijs, de directeur van het sociale economiebedrijf Werkhaven…) zijn wel degelijk opgestapt na ambras met de nieuwe politieke bewindvoerders.

 

In november vorig jaar kregen de bedrijfsdirecteurs en andere topkaders elk een half uur om bij Bart De Wever en enkele van zijn medewerkers een goede eerste indruk na te laten. “De enige van wie we hoorden dat hij goede punten had gescoord”, vertelde een topkader aan De Morgen, “was Eric Dubois, het hoofd van het Gemeentelijk Autonoom Parkeerbedrijf (GAPA). Die had zich laten ontvallen dat het inderdaad moeilijk is geworden om te parkeren in het centrum. 'Eindelijk iemand die mij verstaat', zei Bart De Wever." Het voorbije weekend geraakte bekend dat Eric Dubois vanaf januari aan de slag gaat bij een pas opgericht Brussels parkeerbedrijf. Over zijn moeilijke samenwerking met het nieuwe stadsbestuur wil Dubois niets kwijt. “Ik kijk vooruit”, zegt hij betekenisvol. Feit is dat twee andere directeurs bij het Antwerps parkeerbedrijf GAPA al eerder ontslag namen en GAPA “ingekanteld” wordt in de stadsadministratie. Het personeel vernam het slechts vlak voor het op een persconferentie bekend werd gemaakt.

 

Zó gaat men tegenwoordig op het Antwerps stadhuis om met kennis en mensen.

00:13 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bartje op het stadhuis, antwerpen |  Facebook | | |  Print

15-12-13

DE BLAUWE KONIJNEN VAN DE N-VA

De voorbije dagen verschenen twee sterke opiniebijdragen over de witte, excuseer, de blauwe konijnen Johan Van Overtveldt, Annick De Ridder (foto 1) en Lorin Parys (foto 2) die de N-VA vervoegden. In De Tijd kregen de drie dit weekend de kans om te repliceren, maar na de obligate praatjes vielen ze door de mand.

 

Drie weken geleden stapte opiniemaker en ex-hoofdredacteur van Trends Johan Van Overtveldt (58 j.) binnen bij de N-VA. De Antwerpse Annick De Ridder (34 j.), Vlaams parlementslid voor de Open VLD, volgde. De voorbije week maakte ook Lorin Parys (37 j.), tot vorig jaar voorzitter van de Open VLD in Leuven, de oversteek. Bij Knack online herinnert Koen Hostyn fijntjes aan een persmededeling van de N-VA uit 2002.  De toenmalige VLD haalde een reeks politici van de pas uiteengevallen Volksunie binnen: Sven Gatz, Patrik Vankrunkelsven, Vincent Van Quickenborne... De N-VA, die de hele erfenis van de Vlaams nationalistische stamboom voor zich opeiste, reageerde met een zuur persbericht: “Het oordeel van de kiezer over overlopers en overnemers zal vernietigend zijn (…).” Als de N-VA het al zelf zegt. Het zijn overigens niet de ex-VU'ers die de N-VA terugwint, maar diepblauwen die de N-VA nu binnenhaalt.

 

Koen Hostyn: “ Veel blauwer dan Van Overtveldt vind je ze niet in onze contreien. Vorig jaar schreef hij nog het boek Red de Vrije Markt. De Terugkeer van Milton Friedman. Een verdediging, in volle crisis, van de bankenpraktijken en de speculatie die juist tot de ontploffing van de crisis hebben geleid. Kort daarna liepen ook Annick De Ridder en Lorin Parys, twee jonge high potentials van Open VLD, over. (…) De geloofsbrieven van het duo tonen hoe vooral het koude, bijtende liberale programma van de N-VA hen charmeert. Oordeelt u zelf. Lorin Parys, die zopas op zijn website O'Leary van Ryanair aanprees als een na te volgen voorbeeld van innovatie, verdiende vorig jaar via zijn managementvennootschap Red Snapper, een bedrag dat geen geheim is voor wie de balans inkijkt. Daarop betaalde hij netjes 33% belastingen. En toch jammert hij nu over ‘een land waarin je meer dan de helft van je loon aan belastingen betaalt’. (…) Ryanair is een hardliner. Een andere miljardair, Fernand Huts van KatoenNatie, is dat ook. Voor hem ging Annick De Ridder vanaf 2011 consultancy-opdrachten uitvoeren.”

 

Paul Goossens sluit in De Standaard daarbij aan: “Ze staan op de loonlijst van grofgebekte en puissant rijke zakenmannen. Lieden die ervan uitgaan dat bijna alles te koop is en dat de zakenman altijd het beslissende woord moet uitspreken, ook in een democratie. De Ridder had en heeft het volle vertrouwen van Fernand Huts, de tsaar van de Antwerpse haven, terwijl Parys erg close was en is met Bart ‘Uplace’ Verhaeghe, financier van denktank Itinera en groter dan god in Club Brugge. (…) Dat die hyperliberale nieuwkomers tegen minimumlonen, indexkoppeling en solide sociale uitkeringen zijn, ligt voor de hand. Of de goedgelovige achterban van de N-VA zich daar goed bewust van is, kan betwijfeld worden. Er zijn er nog altijd die geloven dat de N-VA een bedaarde centrumpartij is waar het brave verkavelingsnationalisme geëerd en beoefend wordt. (…) Het is een scherm dat ingrijpende wijzigingen in de sociale machtsverhoudingen, het overleg en de besluitvorming moet verhullen. De manier waarop Van Overtveldt, De Ridder en Parys de goegemeente proberen te overtuigen dat ze ook tot de Vlaams-nationale kerk behoren, klinkt even fake als de praatjes van Silvio Berlusconi over de mooie katholieke moraal.”

 

Als de drie blauwe konijnen geïnterviewd worden voor De Tijd dit weekend zijn daarbij twee (!) woordvoerders én N-VA-communicatiespecialist Pol Van Den Driessche aanwezig. De Tijd: “Onze gesprekspartners zijn gebrieft, lastige vragen werden op voorhand ingeoefend. Straks volgt allicht een debriefing. Geen ideale omstandigheden voor een open en ongedwongen gesprek.”

 

Annick ‘Ik ben altijd een overtuigde Vlaming geweest’ De Ridder jammert: “Al jaren stemt de meerderheid van de Vlamingen centrumrechts. En toch krijgt de Vlaming niet het beleid waarop hij gestemd heeft omdat een Franstalige minderheid, de PS, alles blokkeert.” Maar, merkt De Tijd op, dat Uplace er nog niet staat en het mobiliteitsprobleem in Antwerpen nog niet is opgelost, heeft toch niets met de Franstaligen te maken? Deze dossiers blokkeren op Vlaams niveau. Lorin Parys verdedigt hierop nogmaals het “schitterend project” Uplace (een supergroot shopping centrum in Machelen dat de middenstand in Leuven en elders gaat doodknijpen en massale mobiliteitsproblemen gaat veroorzaken, nvdr.) maar Lorin Parys moet dan toch wat gas terugnemen: “Lost het confederalisme alles onmiddellijk op? Natuurlijk niet.”

 

Volgens aangeefster Annick De Ridder moeten de “sociaal-economische herstelregering” hand in hand gaan met het confederalisme. Om te vermijden “dat de PS die (sociaal-economische) maatregelen in de daaropvolgende legislatuur niet in een, twee, drie kan terugdraaien”. Maar, merkt De Tijd op, dan gaan we toch gegarandeerd opnieuw naar een scenario waar we 541 dagen moeten wachten op een nieuwe regering. Is men daar dan niet bang voor? Johan Van Overtveldt: “Toch wel”. Gevraagd hoe het dan moet, herhaalt Van Overveldt nogmaals de noodzaak om de loonkosten te doen dalen enzomeer. Maar hoe het ene programmapunt met het andere programmapunt van de N-VA verbinden, daar krijgen we geen antwoord op. Eerst de kiezer ertoe bewegen massaal voor de N-VA te stemmen, het pijnlijk ontwaken is voor daarna.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, van overtveldt, de ridder, parys |  Facebook | | |  Print

14-12-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Het was de week waarin we afscheid moesten nemen van Nelson Mandela (foto, en hier nog een flash mob als eerbetoon). “De Mandela-gekte bereikt stilaan haar hoogtepunt. We zullen blij zijn als het achter de rug is!”, jammerde VB’er Bert Deckers. Het was de week waarin Veerle Baetens gelauwerd werd als beste actrice in Europa. Als ze in haar dankwoord de hoop uitdrukt dat Vlaanderen en Wallonië samenblijven, lokt het een storm van verontwaardigde reacties uit op sociale media. “Landverraad”, klagen de Vlaams Belang Jongeren. En voorts…

 

“Apartheid vertegenwoordigt een goddelijke wil.” Aldus Afrikanerleider D.F. Malan in 1948, jaar waarin gestart werd om de Apartheid een wettelijke basis te geven in Zuid-Afrika. Van alle mogelijke interpretaties van de goddelijke wil, verlos ons Heer. (De Morgen, 7 december 2013)

 

“Het ergste aan die islamofobe houding is dat je de slachtoffers van onderdrukking daarmee volledig in de steek laat. Alle islamvrouwen die ik voor mij serie interviewde, vertelden me dat ze enorm veel hinder ondervinden van de Wilders-achtige uitleg van de islam. Ze houden van hun geloof en hebben daarvoor vaak een heel persoonlijke uitleg. Als je kiest voor de luie reactie en verkondigt dat de islam niet deugt en dat alle moslims moeten oprotten, dan laat je dit soort vrouwen op een verschrikkelijke manier in de steek. Hoe we ze dan wél kunnen helpen? Door ruimte en een platform voor hen te creëren zodat ze macht kunnen verwerven om hun geloof te hervormen. Maar dat is enkel mogelijk als je dit thema met respect voor godsdienstvrijheid benadert. Anders lukt het niet.” Femke Halsema (ex-boegbeeld van het Nederlandse GroenLinks) werkt aan een allicht spraakmakende documentaire over vrouwen in de islamwereld. (De Morgen, 7 december 2013)

 

“Een oorlog wordt veroorzaakt door mensen die nooit willen twijfelen, die zich opsluiten in starheid en hun ideologische zekerheden. Het is pas met twijfel dat het interessante democratische gesprek kan aanvatten. En het is voor mij belangrijk om die ruimte te claimen. Ik wil geen beklemming meer en daardoor zal ik ook nooit meer naar de politiek terugkeren.” Femke Halsema over de oorlog in Syrië en waarom ze in december 2010 uit de politiek stapte. (De Morgen, 7 december 2013)

 

“Ik erger mij aan al die GAS-boetes tegenwoordig, dat ze in crisistijd nog geld uit de mensen hun zakken gaan kloppen, ook al hebben ze niemand in gevaar gebracht. In plaats van gewoon in overleg zoals vroeger overeen te komen.” Ook Jean-Marie Pfaff ergert zich aan de GAS-boetes. (Gazet van Antwerpen, 7 december 2013)

 

“Bruno Tobback heeft ooit gezegd: ‘Ik ken de oplossingen voor het klimaatprobleem. Alleen weet ik niet hoe ik daarna nog herkozen raak.’ Bon, ik heb niet het gevoel dat die uitspraak hem veel kiezers heeft opgeleverd.” SP.A-voorzitter Bruno Tobback vindt dat minister van Justitie Annemie Turtelboom harder haar best moet doen, maar de Antwerpse Open VLD-politica herinnert aan een uitspraak van de voormalige federale minister van Leefmilieu. (De Morgen, 7 december 2013)

 

“Toen ik nog student was, hing mijn kamer vol met posters van Che Guevara. Aan het einde van mijn collegetijd had ik de vaste overtuiging om landbouwingenieur te studeren. Ik wilde naar arme landen trekken. Ik wilde de wereld verbeteren.” De liberale econoom, opiniemaker en kersvers N-VA-lid Johan Van Overtveldt denkt er inmiddels anders over. (De Standaard, 7 december 2013)

 

“Zijn visie op de katholieke kerk is voor KVHV Antwerpen de correcte toekomst van Rome. Aan bijkomstigheden als de kerkprovincies storen wij ons niet. Trouwens, wie zal de aartsbisschop zijn van een Vlaamse kerkprovincie? Eén van die progessieve bisschoppen? Aan Léonard weten wij wat we hebben.” Wouter Jambon, praeses van het KVHV-Antwerpen en zoon van Jan Jambon, wil een confederale staat als etappe naar een onafhankelijk Vlaanderen, maar de Belgische kerkprovincie moet niet opgesplitst worden. (’t Pallieterke, 11 december 2013)

 

“Terwijl klein onaangepast gedrag buiten het gerecht om administratief streng aangepakt wordt, blijven de grote fraudeurs vrijuit gaan. Beide fenomenen zijn een gevolg van hetzelfde gebrekkig werkend gerecht. Het mislopen van fraudeveroordelingen kost ons een bedrag dat met een cynische toevalligheid overeenkomt met het totale bedrag dat de huidige regering-Di Rupo in haar ambtstermijn moest saneren op de begroting.” Op twintig jaar tijd heeft de antiwitwascel van het ministerie van Financiën voor 22 miljard euro aan dossiers doorgegeven aan Justitie, die daarvan maar 1 miljard euro recupereerde. Minister van Justitie Annemie Turtelboom (Open VLD, zie ook het vijfde citaat hierboven) wenste niet te reageren. (De Morgen, 12 december 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, apartheid, islam, criminaliteit, van overtveldt, jambon |  Facebook | | |  Print

13-12-13

BBET-GEESTESGENOTEN IN TSJECHIË

De laatste procesdag in de BBET-zaak is gisteren zonder ongelukken verlopen. Al blijven wij ons verbazen over wat advocaten van de verdediging en sommige verdachten schaamteloos durven beweren. Vrijdag 10 januari 2014 volgt het vonnis van de correctionele rechtbank in Dendermonde.

 

Intussen is vorige maand in Tsjechië een organisatie opgedoekt die sterke gelijkenissen vertoont met BBET. Nadat veiligheidsdiensten, zowel burgerlijke als militaire, sinds begin dit jaar de rechts-extremistische scene in Noord-Moravië geobserveerd hebben, zijn op 26 november vijf mannen aangehouden. Onder hen twee militairen, een gewone soldaat en een sergeant. Bij huiszoekingen vond men allerlei vuurwapens, tientallen kilo's buskruit, explosieven en munitie, en diverse zaken die verwijzen naar een extreemrechts gedachtegoed. De arrestanten zijn tussen 26 en 33 jaar oud, en riskeren tussen twee en acht jaar gevangenis. Veel meer wil de Tsjechische politie er niet over kwijt, op een reeks foto’s na van het in beslag genomen wapenarsenaal.

 

Het is bijgevolg niet bekend of er banden zijn tussen de Tsjechische aangehoudenen en buitenlandse geestesgenoten. Historisch zijn er banden in dit milieu tussen Tsjechië en ons land. In 2006 verschenen in Tsjechië berichten dat er geld ingezameld werd voor de BBET'ers die in Vlaanderen in voorlopige hechtenis waren genomen.

 

Foto 1: BBET-tijdschrift, nr.3. Enkele titels uit dit nummer: Adolf Hitler: Man tegen de Tijdsgeest!; Islam en Secularisme; Dagboek van een ongeboren kind; Geert Cool: de aap van Chirac; Vakantie in Auschwitz; Hoe Uilenspiegel de Joden bedroog; Naar een heidens-ecologische Wende?; Gezocht: toekomst voor blanke kinderen!. Foto 2: Eén van de in Tsjechië in beslag genomen wapens.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bbet, blood and honour, tsjechië |  Facebook | | |  Print

12-12-13

BBET-RECHTSZAAK IS HERVAT

BBET.jpgGisteren is in Dendermonde de rechtszaak tegen de Blood and Honour-groep BBET opnieuw gestart.

 

Vorig decennium waren in Vlaanderen twee groepen actief onder de naam Blood and Honour Vlaanderen. Het traditionele bekwaamt zich vooral in het organiseren van concerten. Drie organisatoren ervan worden op 9 maart 2011 in Veurne veroordeeld. De Combat 18-versie is tegelijk meer intellectueel én gewelddadiger van aard. Hun eerste activiteit is een Adolf Hitler-viering op 20 april 2001. Nadat de groep niet meer erkend wordt door het internationale Blood and Honour/Combat 18-netwerk verdwijnt Blood & Honour Vlaanderen als titel van hun tijdschrift, en wordt het Bloed, Bodem, Eer & Trouw. Vanaf 2004 worden de activiteiten van BBET gevolgd door een aantal veiligheidsdiensten; op 7 september 2006 worden in vijf legerkazernes en op achttien privé-adressen huiszoekingen verricht die een enorme wapenvoorraad en ander belastend materiaal opleveren.

 

Na een jarenlange procedureslag vanwege de advocaten van de verdediging start de BBET-rechtszaak op 21 september 2011 in Dendermonde. Hoofdverdachte Tomas B. heeft met zijn White Freedom Fighter-document een handboek voor terroristische activiteiten geschreven. Een infiltrant van de politie verneemt dat het de bedoeling is Dyab Abou Jahjah met een westers geweer te vermoorden, en Filip Dewinter daarna met een niet-westers geweer, om zo bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten, onlusten tussen bevolkingsgroepen uit te lokken en vervolgens een autoritair regime te installeren. Op 21 mei 2012 wordt de uitspraak in de BBET-zaak verwacht, maar op vraag van de verdediging besluit de rechtbank eerst een prejudiciële vraag te stellen aan het Grondwettelijk Hof. Het gevolg is dat de rechtszaak een jaar lang stil ligt. Het Grondwettelijk Hof wijst de kritiek van de verdediging over de volledige lijn af, maar daarna moet het hele proces overgedaan worden omdat de voorzitter van de rechtbank intussen ernstig ziek is gevallen en zich moet laten vervangen (meer hierover: lees het hier en hier).

 

Maar de rechtszaak struikelt daarna opnieuw over procedurekwesties. Nadat de vier hoofdverdachten op 9 oktober 2013 de kans krijgen zich te verdedigen, brengt de VRT-televisie een verslag van de rechtbankzitting waarbij gezegd wordt dat twee van de drie rechters niet in beeld wensen te komen uit vrees voor represailles vanuit BBET. Voor de advocaten van twee BBET-verdachten is het aanleiding om de twee rechters te vragen zich wegens partijdigheid terug te trekken. Zij weigeren dit. De rechtszaak wordt opnieuw geschorst: het hof van beroep in Gent moet eerst uitmaken of er inderdaad sprake is partijdigheid. “Neen”, besluit het hof. De twee rechters hebben alleen gevraagd om niet in beeld te komen, om redenen die hun eigen zijn. Er is vanuit de rechtbank op geen enkele wijze een motivering gegeven waarom de twee rechters niet in beeld wensen te komen. Dat moet ook niet. Er is gezien de niet-motivering geen sprake van partijdigheid. En het niet voor de foto- en filmpers in beeld willen komen, doet geen afbreuk doet aan de openbaarheid van de rechtszaak.

 

De rechtbank aanhoorde gisteren de verdediging van dertien gedagvaarden, waarvan vijf nog steeds militair zijn. Dat deze laatsten intussen op missie waren in Afghanistan, Kosovo, Mali en/of werkzaam zijn op de militaire basis van Kleine Brogel met zijn vermeende atoomraketten, geldt voor de verdediging als bewijs van hun voorbeeldig gedrag, nog los van dat ze weinig of niets kan verweten worden. Het ministerie van Landsverdediging blijft zich echter burgerlijke partij stellen als benadeelde door hun betrokkenheid bij BBET. De advocaten van de dertien voeren veelal aan dat hun cliënt slechts door anderen vernoemd is als betrokkene bij de plannen van BBET-leider Tomas B., en er geen sluitend bewijs is dat ze kennis hadden betrokken te zijn bij een terroristische organisatie die de instellingen in ons land wil destabiliseren. Dat bij huiszoekingen illegaal bezit van wapens wordt vastgesteld kan moeilijk ontkend worden, maar er is volgens de verdediging geen ideologische vooringenomenheid. Ook – toch volgens zijn advocaat – niet bij de man die een zaal huurde voor een Blood and Honour-concert en zich een swastika heeft laten tatoeëren.

 

In principe is het vandaag de laatste zittingsdag vooraleer de uitspraak valt. Maar in de BBET-zaak weet je nooit wat het wordt. Zo was er gisteren weer hoogspanning in de rechtszaal nadat de verdediging van één van de gedagvaarde wapenhandelaren aanvoerde dat een proces-verbaal “vervalst” is. Het Openbaar Ministerie betwistte dit. Na een schorsing van de zitting besloot de rechtbank haar standpunt mede te delen samen met het vonnis over de hele BBET-zaak. En dus niet meteen de BBET-rechtszaak nog eens op te schorten tot een en ander uitgemaakt is. Het betwiste document is een samenvatting van de afgeluisterde telefoongesprekken. In het BBET-dossier steekt evenwel niet enkel die samenvatting, waarvan het niet eens zeker is dat ze verkeerd zou zijn, maar ook de volledige transcriptie van de afgeluisterde telefoongesprekken. Het betwiste proces-verbaal steekt al járen in het BBET-dossier, maar werd pas nu bekritiseerd door de verdediging.

00:03 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bbet, blood and honour |  Facebook | | |  Print

11-12-13

NA ‘GOUDEN DAGERAAD’, NU OOK ‘HONGAARSE DAGERAAD’

Terwijl het onderzoek naar de activiteiten van ‘Gouden Dageraad’ meer en meer bevestigt dat het een neonazistische organisatie is, is in Hongarije rechts van het op zich al ultranationalistische Jobbik een nieuwe organisatie opgericht die zich ‘Hongaarse Dageraad’ noemt.

 

De onderzoeksrechters Ioanna Klappa en Maria Dimitropoulou, belast met het onderzoek naar de activiteiten van Chrysi Avgi (‘Gouden Dageraad’), zijn de honderden computerbestanden aan het bekijken die gevonden werden ten huize van partijleider Nikos Michaliliakos, partijwoordvoerder Ilias Kasidiaris en de parlementsleden Yiannis Lagos en Nikos Michos. Op een van de computers werd een video gevonden met een toespraak van Michaliliakos. In die toespraak, in de aanloop voor de parlementsverkiezingen in 2012, zegt Nikos Michaliliakos: “Ze zeggen dat wij, nationalisten, slechte fascisten zijn. De waarheid is dat ze niet verkeerd zijn. Ons doel is niet de corrupte parlementsleden te vervangen, maar om een einde aan hen te maken, voor eens en voor altijd.”

 

Het in beslag genomen materiaal toont overvloedig de verbondenheid met het neonazisme aan, zoals foto’s van leden die de Hitlergroet uitbrengen en posters bedrukt met nazistische leuzen. In een video vertelt een partijlid op een bijeenkomst van Gouden Dageraad-aanhangers dat “we de Joden moeten doden die bij ons ondergedoken zijn”. Een ander partijlid zegt bij het zien van nieuwe Gouden Dageraad-leden: “Zij die klagen maar niet rechtstaan, zullen we onder onze voeten verpletteren als wormen.” Fijn volk, die Gouden Dageraad’ers.

 

Intussen is uit het op zich al ultranationalistisch Hongaarse Jobbik een groep afgesplitst die zich Magyar Hajnal (‘Hongaarse Dageraad’, foto 1) noemt. Initiatiefnemer is voormalig Jobbik-parlementslid András Kisgergely (foto 2) die pleit voor gratis wapenbezit en het herwinnen van het Hongaars grondgebied verloren na de Eerste Wereldoorlog, en een betoging wil inrichten tegen de ‘Holocaustindustrie’ in Budapest. Gevraagd of men hem mag omschrijven als een neonazi, zegt Kisgergely dat het hem niet uitmaakt. “Wijzelf definiëren ons als een Hongaarse, christelijke nationaal-socialistische beweging.”

 

Leden van de nieuwe groep moeten hun stamboom tonen. Alle vier de grootouders moeten Hongaren zijn. Daarmee wil Hongaarse Dageraad niet dezelfde ‘fout’ maken als Jobbik waarvan een voormalig kopstuk Joodse voorouders bleek te hebben, wat tot felle woordenwisselingen en ontslagenen bij Jobbik leidde. Volgens Jobbik is Hongaarse Dageraad een fictieve partij, met maar een tiental leden opgericht om staatsfondsen als geregistreerde partij te verwerven. Volgens politicoloog Attila Juhász beantwoordt de nieuwe partij aan een behoefte onder rechtse radicalen die denken dat Jobbik gematigder is geworden sinds ze in 2010 een parlementaire partij is geworden.

 

Gematigder geworden of niet, Marine Le Pen vindt Jobbik te radicaal om samen een fractie mee te vormen in het Europees Parlement. Maar rechts daarvan ontstaat een nog rechtsere groepering. Waardoor verkeerdelijk de indruk ontstaat dat het Front national (FN) enzomeer zowaar toch wel echt gematigde partijen zijn.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: griekenland, chrysi avgi, hongarije, magyar hajnal |  Facebook | | |  Print

10-12-13

DEZELFDE VASTBERADENHEID, MAAR VOOR DE REST...

Vandaag wordt in Johannesburg op een officiële ceremonie afscheid genomen van Nelson Mandela. Zowel de Amerikaanse president Barack Obama als de Cubaanse president Raúl Castro zouden er spreken. Bij het Vlaams Belang werd officieel niet gereageerd op de dood van Nelson Mandela, dat laat men over aan RechtsActueel. Bij de N-VA werd wel gereageerd, maar hoe.

 

“Mandela was een inspiratiebron voor miljoenen mensen, en hij zal dat ook na zijn dood blijven. De manier waarop hij zowel verzet, lijden als wederopstanding symboliseerde, is van een bijna bovenmenselijke aard”, zo wordt N-VA-voorzitter Bart De Wever geciteerd in een persmededeling van de N-VA. “Mandela’s leven was getekend door onrecht. Onrecht dat zowel hemzelf persoonlijk als de verschillende volkeren van Zuid-Afrika werd aangedaan. Dat hij desondanks hoop verkoos boven bitterheid, getuigt van de grootsheid van de man. Daarna smeedde hij onvermoeibaar als vader des vaderlands de talloze gemeenschappen in het multiraciale Zuid-Afrika om tot één natie.”

 

Na het zalven is het bij de N-VA echter al tijd om het slaan. “Corruptie, onveiligheid en een aidsepidemie teisteren Zuid-Afrika. Na Mandela vond de Zuid-Afrikaanse overheid daar geen antwoord meer op. Bovendien kwamen de oude raciale en tribale breuklijnen weer bovendrijven. En het ANC speelde daarin niet steeds een pacificerende rol. Integendeel.” Is het nodig bij het overlijdensbericht van Mandela ineens ook het beleid te betrekken van een land waarvan Mandela vanaf december 1997 niet meer de president was? Mandela was toen 79 jaar oud. Natuurlijk had hij zijn morele autoriteit (meer) moeten aanwenden om de corruptie bij de ANC-leiders en het uitblijven van een doortastende aanpak van de aidsproblematiek aan te klagen. Maar dat de relaties tussen de verschillende bevolkingsgroepen zouden verslechteren is een mening die alvast niet gedeeld wordt door een meerderheid in Zuid-Afrika.

 

Uit een recente bevraging, het voorbije weekend geciteerd door Het Laatste Nieuws, blijkt dat 44 % van de bevraagde Zuid-Afrikanen vindt dat de relaties tussen de verschillende bevolkingsgroepen zijn verbeterd in Zuid-Afrika. Slechts 17 % spreekt dat tegen. En ook over economie, normen en waarden, veiligheid en eigen toekomstperspectieven laten zich meer Zuid-Afrikanen positief dan negatief uit. Alleen op het vlak van tewerkstellingskansen en de kloof tussen arm en rijk zijn er meer negatieve reacties (respectievelijk 42 en 37 %) dan positieve (31 en 30 %). Hert verschil in welstand wordt als grootste probleem ervaren (bijna 28 %), daarna volgen discriminatie door de aidsepidemie (bijna 21 %), de rivaliteit tussen politieke partijen (16 %) en pas op de vierde plaats raciale problemen (bijna 15 %).

 

De zwarte bevolking mag na de afschaffing van de Apartheid theoretisch dezelfde rechten hebben gekregen als de blanken, van een materiële gelijkschakeling kwam er nog niet veel in huis. Als een opdeling gemaakt wordt in tien categorieën van levensstandaard blijkt dat 35 % van alle zwarte Zuid-Afrikanen zich in de laagste vier categorieën bevinden, terwijl de blanken daar volledig ontbreken. In de vier hoogste categorieën vinden we 95 % van de blanken – 73 % van de blanken zelfs in de hoogste twee categorieën – terwijl we slechts 16 % van de zwarten in de vier hoogste categorieën vinden. Niet vreemd daaraan is dat van alle zwarten 29 % werkloos is, onder de blanken slechts 9 %.

 

Anders dan sommigen het willen doen voorkomen neemt de zware misdaad merkelijk af in Zuid-Afrika. Zo daalde het aantal moorden tussen 1994 en 2011 met 39 %. Het aantal moordpogingen zakte met 42 %, en inbraken met bedrijven met 21 %. Zou de criminaliteit bij ons ook zo dalen? Terwijl er zeer zeker problemen zijn in Zuid-Afrika, is het nogal goedkoop van de N-VA om te wijzen op de “oude raciale en tribale breuklijnen (die) weer bovendrijven”. De breuklijnen, ook al ervaart de grootste groep van de bevolking dit niet zo, zijn te betreuren. Maar de N-VA is wel heel slecht geplaatst om daarover te klagen. Als er, op het Vlaams Belang na, één partij is die bij ons haar uiterste best doet om de gemeenschappen uit elkaar te spelen, dan is het toch wel de N-VA.

 

De N-VA zegt net als Mandela op Robbeneiland troost te vinden in het gedicht Invictus van William Ernest Henley. “Woorden die ons er toe aanzetten op stoïcijnse wijze ons lot te dragen – hoe zwaar de omstandigheden ook zijn – en vooral nooit op te geven. Het is die boodschap die ons nu troost biedt.” Nelson Mandela en De Grote Vlaamse Leider hebben dan wel hun vastberadenheid gemeen, hun doelstellingen zijn helemaal anders.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid-afrika, apartheid, de wever |  Facebook | | |  Print

09-12-13

DE VLAAMSE VRIENDEN VAN DE APARTHEID (3)

Zoals verwacht verscheen alle mogelijke bagger over Nelson Mandela bij RechtsActueel, een website  waarvan de voornaamste tekstleveranciers VB-personeelsleden zijn, die de website bij voorkeur tijdens de kantooruren vullen. Het is goed mogelijk dat een aantal zaken elkaar overlappen in de verschillende artikels die net verschenen, of een aantal zaken die twee of drie keer vermeld worden. De auteurs wisten dan ook niets af van elkaars artikels en dat toont aan dat er genoeg te schrijven valt over deze man die de hele wereld vandaag negatief of positief beroert”, schrijft RechtsActueel-hoofdredacteur en VB-personeelslid Bert Deckers in een begeleidend commentaar.

 

Het is een rare redenering. Als “een aantal zaken (…) twee of drie keer vermeld worden” is dat toch geen bewijs “dat er genoeg te schrijven valt over deze man”, maar dat de RechtsActueel-medewerkers altijd maar hetzelfde herhalen. In Nelson Mandela. De dood van een vredesduif? geeft VB-personeellid en ex-Voorpost’er Björn Roose zijn cynische versie van de levenswandel van Mandela tot Mandela op 11 februari 1990 uit gevangenschap wordt vrijgelaten, al kan Roose het niet nalaten om ook nog vlug een lijstje mee te geven van gewelddaden die aan het ANC worden toegeschreven terwijl Mandela op Robbeneiland was weggestoken. RechtsActueel diepte ook een artikel uit 2008 op van oud-praeses van het KVHV-Gent Tom Vandendriessche. “De Suid-Afrikaanse casus leert ons dat onderscheiden volks- en cultuurgemeenschappen best in etnisch-cultureel zo homogeen mogelijke entiteiten leven”, besluit Tom Vandendriessche. Vroeger was alles beter.

 

RechtsActueel publiceert ook een bijdrage uit Zuid-Afrika in het Afrikaans. “Vertalen is een huzarenstukje, maar met een beetje moeite is deze tekst duidelijk genoeg”, schrijft Bert Deckers. Hoezo? Ofwel is vertalen een krachttoer, ofwel is de tekst met “een beetje moeite” duidelijk. Wat is het nu? Het is dat Bert Deckers de tekst niet vertaald heeft en je nu enkel een exotisch taaltje ziet waarvan de finesse niet echt duidelijk is. Voorts is er nog een tekst van Stijn Hiers die bij RechtsActueel voorgesteld wordt als voormalige praeses van NSV-Leuven maar ook al een VB-personeelslid is. Hiers haalt de “ANC-Gulags” aan, het lied Kill the Boer en de halsbandmoorden, om te besluiten: “Laat me toe geen traan te laten voor het overlijden van deze overal ter wereld opgehemelde terrorist, moordenaar en bendeleider.”

 

De reactie van Voorpost Bij het overlijden van terrorist Nelson Mandela is de enige tekst die ook in andere media geciteerd werd. In krom Nederlands schrijft Voorpost: “Voorpost is van oordeel dat Nelson Mandela een terrorist was, weten dat de door hem opgerichte organisatie Umkhonto we Sizwe (Speer van de Natie) verantwoordelijk is voor honderden burgerdoden (door aanslagen op burgerdoelwitten, maar ook door standrechterlijke executies in de ‘detentiekampen’ die ANC er op nahield, en kunnen, samen met de burgers van Zuid-Afrika (van welke kleur dan ook) niet zeggen dat het ‘beleid’ van de communistische ANC ook maar enigszins geslaagd te noemen valt.” En verder: “Voorpost is zeer bezorgt om de toekomst van de Afrikaners.” Wij zijn alvast zeer bezorgd over de kennis van het Nederlands als uitgerekend de voorhoede van de Heel-Nederlandse beweging zo zondigt tegen het Nederlands.

 

De apartheid in Zuid-Afrika hield in dat zwart, blank, Indisch en kleurling gedwongen werd strikt apart te leven. Dat hield in: andere huizen in gescheiden wijken, minderwaardig onderwijs voor zwarten, andere medische centra, een zware beknotting van de burgerrechten van al wie niet blank is… Het hele systeem was opgezet vanuit het principe dat de kleine, blanke minderheid (11 % van de bevolking) superieur is. Op de tweede trede komen de kleurlingen en Aziaten (10 % van de bevolking) en helemaal onderaan de grote massa zwarten (79 % van de bevolking) als derderangsburgers met drastisch ingeperkte rechten in hun eigen vaderland.

 

Dit gaat dus over volkeren die gedwongen worden elk in een eigen biotoop te leven én andere rechten hebben naargelang hun huidskleur. Als dan nog het vuur geopend wordt op zwarten die weigeren een identiteitskaart met expliciete vermelding van hun ras te dragen, zoals in Sharpeville, is het begrijpelijk dat ook de andere partij de wapens opneemt. Bij de bezetting van ons land in de jaren veertig door de nazi’s, moesten ook de wapens opgenomen worden. Dat rechts-extremistische Vlaams-nationalisten dit niet deden, is niet omdat ze aanhangers zijn van Mahatma Ghandi.

 

“De vooruitgang is te traag en niet grondig genoeg, maar ze is reëel”, zei Tom Lanoye het voorbije weekend in De Standaard. Als meermaals bezoeker van Zuid-Afrika, waarvan tweemaal op werkbezoek, kunnen wij dit bevestigen. En ja, er loopt heel wat mis in Zuid-Afrika. Dat bevestigen ook Tom Lanoye, Hélène Pastoors, Desmond Tutu en anderen in de weekendkranten. Maar hun kritiek vertrekt vanuit liefde en bezorgdheid voor de Regenboognatie. De VB’ers daarentegen, met de door hen met gretigheid geciteerde problemen, willen terug naar het zwart-wit-denken van de vorige eeuw. Iets waar de beschaafde wereld tegenwoordig voor past.

 

Foto: Voorpost-actie om het Apartheidsregime te steunen in 1986. In het midden: Francis Van den Eynde en Luc Vermeulen.

08-12-13

DE VLAAMSE VRIENDEN VAN DE APARTHEID (2)

Vervolg van onze driedelige artikelenreeks over de Vlaamse vrienden van de apartheid. De eerste twee afleveringen zijn in grote mate gebaseerd op een artikel van Walter Pauli de voorbije zomer verschenen in Knack.

 

In 1976 vallen er bij rellen in Soweto tientallen doden en een jaar later vermoordt de Zuid-Afrikaanse politie de anti-apartheidsactivist Steve Biko. De anti-apartheidsbeweging krijgt wereldwijd de wind in de zeilen. In Vlaanderen onder andere met steun van het Anti-Fascistisch Front (AFF). De Vlaamse vrienden van de Apartheid leiden een zware nederlaag als in 1977 het cultureel verdrag met Zuid-Afrika wordt opgeschort. André Vlerick noemt die beslissing “intellectueel terrorisme en culturele volkerenmoord”. André Vlerick is een legendarische figuur als Vlaamsgezinde CVP’er, ex-minister van Financiën, voorzitter van de Kredietbank en stichter van het de voorbije dagen in de pers nog geroemde Vlerickinstituut die boys oplevert als Vlaams minister-president Kris Peeters en hoofdeconoom van de rechtse denktank Itinera Ivan Van de Cloot.

 

André Vlerick sticht in 1977 Protea, een vereniging die ‘objectieve’ informatie over Zuid-Afrika wil brengen. Protea maakt meteen indruk met zijn ruim honderd stichtende leden. De hele rechterzijde is bijeengebracht. Van Clem De Ridder, voorzitter van het Davidsfonds, tot Karel Dillen van de dan pas opgerichte Vlaams Nationale Partij (VNP, een van de twee organisaties waaruit een jaar later het Vlaams Blok wordt opgericht).  Er zijn maar liefst 46 parlementsleden stichtend lid van Protea, waarbij nogal wat vaders van. Onder andere Jos Daems (PVV, de vader van Open VLD-parlementslid Rik Daems);  Leo Vanackere (CVP, vader van CD&V-parlementslid en voormalig minister Steven Vanackere), Albert Bogaert (CVP, grootvader van staatssecretaris Hendrik Bogaert), Joos Somers (VU, vader van de Mechelse Open VLD-burgemeester Bart Somers), Leo Wouters (VU, grootvader van VB’er Bart Laeremans). De VU is verder onder andere vertegenwoordigd door haar stichter Frans Van der Elst, parlementslid Jef Valkeniers (links op de foto hierboven, 37 jaar later) en oud-Oostfronter Oswald van Ootegem.

 

Onder de stichtende leden van Protea zijn er ook topmannen van de Boerenbond (Constant Boon), het Vlaams Economisch Verbond (Frans Wilders), topondernemers als Piet Van Weyenberghe en Paribas-bankier Leon Rochtus. Verder bekende journalisten als Walter Geerts en Omer Grwaet (BRT) en Piet Van Brabant (Het Laatste Nieuws). Alsook een aantal topambtenaren, rechters en hoge officieren van de rijkswacht en het leger, zoals kolonel Herman Candries. Protea is niet de enige pro-apartheidsclub. In die jaren wordt ook een interparlementaire vereniging met Zuid-Afrika opgericht, en een ‘Studiecentrum Zuid-Afrika’ waarin de dan nog jonge West-Vlaamse ondernemer Jan De Clerck zetelt.

 

Joos Somers zegt na een reis naar Zuid-Afrika in 1979 in interviews: “Er is duidelijk geen rassenhaat of rassenscheiding, zoals ons die wordt voorgehouden.” Ziende blind dus. Wim Jorissen (eveneens VU) is tegen de ‘kleine apartheid’, maar zover is de Zuid-Afrikaanse president P.W. Botha intussen ook al. De scheiding op publieke plaatsen en op het openbaar vervoer heeft meer nadelen dan baten. De ‘grote apartheid’, het terugdringen van de zwarte in aparte gebieden, die moet volgens Jorissen blijven bestaan. “Wanneer er verscheidene volkeren in een staat leven, is federalisme of confederalisme een meer democratische staatsvorm”, legt Jorissen vergoelijkend uit. Met CVP’er Leo Tindemans als minister van Buitenlandse Zaken is België in 1983 één van de slechts zeven lidstaten van de Verenigde Naties die voor het normaliseren van de betrekkingen met Zuid-Afrika stemt. Pas als in de jaren tachtig het einde van de apartheid in zicht komt, wordt in de Belgische regering een initiatief genomen voor economische sancties.

 

Eind jaren tachtig zit het Apartheidsregime economisch aan de grond en is het politiek failliet. Op 11 februari 1990 wordt Nelson Mandela vrijgelaten. Voortaan erkent de wereld hem als een van de grootste historische figuren van zijn tijd. Met de vrijlating van Mandela worden de onderhandelingen opgestart tussen het African National Congres (ANC) en de Zuid-Afrikaanse regering over het opheffen van de Apartheid. In Vlaanderen lijkt het opeens alsof er nooit vrienden van de Apartheid hebben bestaan. Op Karel Dillen na. Op 14 juni 1990 steekt hij in het Europees Parlement een van zijn laatste tirades af: “Geen land is door de warhoofden van links en beschaamd rechts, de utopisten, de irrealisten en ideologisten zo aangevallen geworden als Zuid-Afrika. (…) Het is gemakkelijk vanuit de muffe en stinkende secretariaten van wereldverbeteraars die nooit gewerkt hebben en parasiteren dankzij subsidies, op te hitsen en de terroristen en halsbandmoordenaarsaan te sporen om nog bloeddorstiger te zijn.”

 

Drie dagen voordien heeft de parlementsvoorzitter Karel Dillen het zwijgen opgelegd. Mandela nam toen in het Europees Parlement de Sacharovprijs in ontvangst, voor Karel Dillen aanleiding om heftig te protesteren tegen “de ontvangst van iemand die het terrorisme en het terroristisch geweld nooit heeft afgezworen”. Waarop Dillens microfoon wordt afgesloten. Nu wordt nog steeds in die termen gesproken door Voorpost.

 

In 1992 wordt Protea opgedoekt. (Oud-)Protea'er bankier Leon Rochtus krijgt in datzelfde jaar van het nieuwe Zuid-Afrikaanse bewind de hoogste onderscheiding voor buitenlanders, de ‘Orde van Kaap die Goeie Hoop’, en bij zijn overlijden in 1997 krijgt hij een lovend in memoriam van de Zuid-Afrikaanse ambassade in Brussel "voor zijn uitmuntende staat van dienst, vooral voor de promotie van de handelsbetrekkingen tussen Zuid-Afrika en België". Als de Vrije Universiteit Brussel (VUB) in 2004 een eredoctoraat toekent aan Nelson Mandela, laat oud-Protea’er Jef Valkeniers zich graag fotograferen naast Nelson Mandela (foto). Vierentwintig jaar na de afschaffing van de Apartheid blijft alleen nog de rechts-extremistische rand van het Vlaams-nationalisme heimwee hebben naar de tijd van de Apartheid. (Wordt vervolgd)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: apartheid, zuid-afrika |  Facebook | | |  Print

07-12-13

DE VLAAMSE VRIENDEN VAN DE APARTHEID (1)

In de commentaren na het overlijden van Nelson Mandela wordt vooral de nadruk gelegd op zijn rol als verzoener. “Want als er iemand was die een reden had om revanche te nemen na zoveel jaar gevangenschap voor hem, zovele jaren bittere repressie en politieke moorden tegen zijn organisatie, dan was het Nelson Mandela.” (De Morgen). “Zonder Nelson Mandela was er hoogstwaarschijnlijk een burgeroorlog in Zuid-Afrika losgebarsten. Wanneer één iemand de Nobelprijs voor de Vrede heeft verdiend, dan is het ongetwijfeld híj geweest.” (Gazet van Antwerpen). Enzovoort. Maar waar heeft Mandela tegen moeten strijden? En wat dacht men er in Vlaanderen van?

 

Vanaf 1948 wordt de rassenscheiding in Zuid-Afrika aanzienlijk versterkt. Na een verkiezingsoverwinning van de Nasionale Party wordt een reeks van discriminerende wetten gestemd: de ‘wet op het verbod van gemengde huwelijken’ (1949), de ‘Ontuchtwet’ (1950, een verbod op seksuele relaties met een persoon van een ander ras), de ‘Bevolkingsregistratiewet’ (1950, iedereen kreeg officieel een ‘ras’ toegewezen: blanke, kleurling, Indiër…), en de meest hatelijke wet: de ‘wet op aanwysing van aparte geriewe’ (1953). Een wet die de totale scheiding van blanken en niet-blanken in het alledaags leven regelt: in cafés, hotels en restaurants, in bussen, in parken, in postkantoren en ziekenhuizen, tot zelfs in liften. Overal verschijnen de beruchte bordjes Slegs vir blankes. Alleen voor blanken.

 

De Nasionale Party werkt intussen aan een nog verdergaande segregatie: de gebieden die aan de zwarten worden toegewezen zouden op termijn onafhankelijk worden… waardoor er geen zwarten meer overbleven met de Zuid-Afrikaanse nationaliteit. Internationaal krijgt Zuid-Afrika daarbij weinig tegenstand. Zeker niet uit Vlaanderen, waar ze de Afrikaners zien als een ‘broedervolk’. De Vlaamse studentencodex stond in die jaren vol met Zuid-Afrikaanse liedjes als ‘My Sarie Marais’. Hebben veel Vlamingen romantische motieven om van Zuid-Afrika te houden, de westerse grootmachten hebben politieke redenen om het land te steunen. Tijdens de Koude Oorlog is Zuid-Afrika een vastberaden tegenstander van het communisme, en zo wordt het land een gewaardeerde bondgenoot van Washington en Londen.

 

Zuid-Afrika interpreteert de strijd tegen het communisme zeer ruim. In 1950 keurt Zuid-Afrika een ‘wet op de onderdrukking van het communisme’ goed. Onder communisme wordt verstaan: “elke doctrine die erop gericht is politieke, sociale of economische verandering te weeg te brengen door onlusten of ongeregeldheden”. Meteen is elke betoging of staking ‘communistisch’. Nelson Mandela is als zwarte advocaat lid van het African National Congres (ANC), de belangrijkste belangenorganisatie van de zwarten. In 1960 wordt het toen geweldloze ANC buiten de wet gesteld, na het bloedbad in Sharpeville waarbij de politie met scherp schiet op een zwarte betoging waarbij er 69 doden en 187 gewonden vallen. Dat zet Mandela ertoe aan in 1961 de gewapende vleugel van het ANC op te richten, Umkhonto we Sizwe ('Speer van de natie').

 

Mandela wordt hiervoor aangehouden. Tijdens zijn proces in 1963 verantwoordt hij zich met: “Het was onrealistisch en onverstandig voor Afrikaanse leiders om vrede en geweldloosheid te blijven prediken in een tijd waarin de regering elke vredevolle vraag met geweld beantwoordt.” Mandela krijgt een levenslange gevangenisstraf en wordt naar de gevangenis op Robbeneiland verbannen. Met dit proces geraakt Zuid-Afrika stilaan in een internationaal isolement. Martin Luther King krijgt in 1964 de Nobelprijs voor de Vrede nadat hij een jaar eerder in Washington een kwart miljoen betogers heeft toegesproken met de beroemde woorden “I have a dream”. In 1968 wordt Martin Luther King doodgeschoten. Van de weeromstuit verliezen systemen als segregatie en Apartheid hun legitimiteit.

 

Zuid-Afrika mag niet langer lid zijn van het Britse Commonwealth, wordt veroordeeld door de Verenigde Naties en verbannen uit de Olympische Beweging. Maar er zijn ook buitenlandse vrienden die het Apartheidsregime blijven steunen. In Vlaanderen is Karel Dillen de voortrekker. Hij vertaalt in 1966 een boek van een Zuid-Afrikaans politicus: Apartheid. Een uitdaging? Een oplossing?. Het leest als een lang goedpraten van de Apartheid. In zijn inleiding haalt de latere Vlaams Blok-voorzitter uit naar “personen, die denken dat zij de blanken kunnen dwingen hun houding te herzien door de invoering van een gedwongen multiracialisme”. Maar Zuid-Afrika ligt ook goed in de hoogste economische en financiële kringen van ons land: de Antwerpse diamantsector, de Luikse wapenproducenten, en verder: het West-Vlaamse textiel, het maritieme transport, de banksector, de zware industrie…

 

De roep om een culturele boycot wordt niet beantwoord in Vlaanderen. Integendeel, bestaande culturele akkoorden worden bezegeld tijdens een ‘culturele studiereis’ door Zuid-Afrika van Vlaamse prominenten zoals Adriaan Verhulst (PVV), voorzitter van de openbare omroep BRT, Paul Vandenbussche (CVP), directeur-generaal van de BRT, en hoogleraar-politicus Mark Galle (BSP). BRT-journalist Guido Naets weet na zo’n reis: “De anti-apartheidsstroom in onze samenleving is het resultaat van journalistieke valsmunterij en etikettenzwendel.” Na zijn carrière als Europees verslaggever en perswoordvoerder van het Europees Parlement ontpopte Guido Naets zich als een zware sympathisant van het Vlaams Belang. Gisteren postte hij op Facebook: “De legende van Afrika is heengegaan; zonder Frederik Willem de Klerk was hij het niet geworden.” Toch nog even de laatste Zuid-Afrikaanse president onder het apartheidsregime en leider van de Nasionale Party van 1989 tot 1997 huldigen. (Wordt vervolgd)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: apartheid, zuid-afrika |  Facebook | | |  Print

06-12-13

R.I.P. MANDELA

AFF-betoging 1.JPGAFF-betoging 2.JPGNelson Mandela is overleden. De stukken die in juli klaar gehouden werden naar aanleiding van zijn wankele gezondheids-toestand zullen de media de volgende uren vullen. Bijdragen van neutrale waarnemers, van bewonderaars maar ook van giftige tegenstanders.

 

In juli wensten wij Nelson Mandela (foto 1) nog een gelukkige 95ste verjaardag toe. Met zijn verjaardag zette hij de critici die hem het graf toewensten nog een neus. Maar niemand heeft het eeuwig leven.

 

Het Anti-Fascistisch Front (AFF) heeft van bij haar oprichting in 1974 de strijd tegen de apartheid gesteund. Fascisme, racisme, apartheid: neen! was de eerste gescandeerde slogan en een traditionele slogan bij AFF-betogingen (foto 2). In 1978 volgde een betoging louter tegen het Apartheidsregime (foto 3). Apartheidsregimedat uiteindelijk in 1990 opgeheven werd, niet na de internationale solidariteit zoals onder andere verwoord in het swingende Free Nelson Mandela van The Special AKA.

 

Luister ook naar het pakkende Asimbonanga van de Zuid-Afrikaan Johnny Clegg, met Nelson Mandela mee op het podium. Het opheffen van de apartheid was een eerste stap naar meer gelijkheid in Zuid-Afrika. Door het omarmen van het kapitalisme, met alle multinationals die de dienst uitmaken in Zuid-Afrika, bleef de strijd voor meer sociale gelijkheid evenwel haperen. Het werk is nog niet af. Nelson Mandela was een voortrekker. Zowel voor het opheffen van een racistisch regime, als voor de verzoening tussen blank, kleuring en zwart.

 

Rust in vrede, Madiba.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: apartheid, zuid-afrika |  Facebook | | |  Print

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

“Het beste sinterklaasgeschenk? Dat we het kind in onszelf blijven behouden, en koesteren. Dat is ook het mooiste geschenk dat we álle kinderen kunnen geven: dat ze zo lang mogelijk de ruimte hebben om kind te zijn. Er is later nog voldoende tijd om volwassen te doen.” Een Sinterklaas-gedachte van minister Pascal Smet (Nina, 30 november 2013) lijkt ons de gepaste opener voor vandaag, maar wat viel de voorbije week nog onder ons oog?

 

“Het klimaat in Vlaanderen is de laatste 5 jaar veel verslechterd om nog zalen te kunnen boeken, waarbij de activiteit publiek bekend gemaakt wordt en de organisatie en/of gasten beschouwd worden als ‘extreem-rechts’, en dat geldt dus lang niet alleen voor NSV! alleen. (…) AFF en het democratenschuim werken alerter en efficiënter.” Pieter Van Damme (ex-N-SA) over waarom het voor NSV!, Blood and Honour en anderen moeilijker is geworden zalen vast te leggen. (Facebook, 30 november 2013)

 

“Volgens Salmond (leider van de naar de onafhankelijkheid van Schotland strevende Schotse regeringsleider en voorzitter van de Scottish National Party, nvdr.) is onafhankelijkheid immers geen doel op zich, maar een middel tot ‘positieve verandering’. Zo belooft hij een enorme uitbreiding van de gratis kinderopvang, een stijging van de minimumlonen, de hernationalisering van de post, de verwijdering van Britse nucleaire wapens op Schots grondgebied, een minder strikt migratiebeleid en een daling van de bedrijfsbelasting met 3 procent.” Van Jan Jambon (N-VA) tot Wim De Wit (IJzerwake): ze steunen allemaal het streven naar onafhankelijkheid van Schotland, maar daar houdt het mee op. Het merendeel van Alex Salmonds sociaal-economisch programma willen ze niet voor Vlaanderen. (De Standaard, 30 november 2013)

 

“Vraag de narcist waarom hij narcist is, en hij raadpleegt de spiegel. Vraag de Vlaming waarom hij racistisch is, en hij kijkt naar de andere Vlaming. We dwalen in het spiegelpaleis van de zelfgenoegzaamheid.” Bernard Dewulf over bijna de helft van de Vlamingen die niet in een buurt met ook allochtonen wil wonen (dS Weekblad, 30 november 2013)

 

“Dus sloot Annick haar nieuwe zichzelf in de armen en huppelde welgemoed de N-VA binnen, waar er tegenwoordig meer blauwe dan witte konijnen binnenwippen.” Peter Mijlemans over Annick De Ridder (ex-Open VLD) en Johan Van Overveldt (ex-Trends) die zich tot de N-VA bekeerden. “Het zal wel dat er in de hemel meer vreugde is om één bekeerling dan om 99 rechtvaardigen, het valt steeds op dat een bekeerling zich alleen aandient op het moment dat de uitverkoren partij in de lift zit.” (respectievelijk Het Nieuwsblad en De Standaard, 30 november 2013)

 

“Mijn tijd bij Vlaams Belang was een meer emotionele belevenis. Tegenwoordig gaat het er realistischer aan toe. De factor nestwarmte is minder belangrijk. Bij de N-VA bestaat er best wat camaderie. Ik geloof ook in het politiek project. Maar ik blijf een nieuwkomer. Het zijn fijne mensen, maar anders.” Jurgen Ceder over het sociaal-cultureel verschil van actief zijn bij het VB en bij de N-VA. (De Standaard, 30 november 2013)

 

“Wat vindt Bart De Wever ervan dat een lokale mandataris van zijn partij in de stad waar hij burgemeester is een fascistenmeeting organiseert die zelfs door het Vlaams Belang uit zijn lokalen werd geweerd? Straks krijgt die man nog een emotionele tik als hij beseft welk soort figuren hij in zijn partij heeft toegelaten.” De organisator van het gecontesteerde en naar Antwerpen uitgeweken NSV-colloquium vorige zaterdag, Nico  Ceusters (voorzitter NSV-Leuven), is OCMW-raadslid en ondervoorzitter van de N-VA in Bekkevoort. (Blokbuster, 2 december 2013)

 

“Integreren, jongens en meisjes, ben ik geneigd te adviseren, maar nu ook weer niet te veel. In een betuttelende omgeving met een dubbele moraal als deze eindig je dan namelijk zo: knal tegen de grens van natie en acceptatie aan, helemaal plat geëmancipeerd, maar nog steeds langs de kant van de weg.” Historica Norah Karrouche ziet dat men eenzelfde zaak anders blijft bekijken naargelang om wie het gaat. “Als een gepensioneerde gastarbeider zijn spaarcenten investeert in een flat in Turkije, roept dat nog steeds verontwaardigde reacties op. Als een Vlaming de souche zich een appartement langs een Spaanse costa aanschaft, levert dat in de eerste plaats een format voor een televisieprogramma op.” (De Morgen, 4 december 2013)

 

“Het is toch eigenaardig dat een bepaalde elite meebalkt met het establishment. En dat snap ik niet. Een deel van de verklaring ligt allicht bij de doorbraak van het Vlaams Blok. Men wilde zo ver mogelijk van dat Blok vandaan blijven door de Vlaamse identiteit te verwerpen. Wat belachelijk is. Dat is zoiets als het verwerpen van seks omdat porno bestaat.” Dat Ben Weyts het Vlaams Blok vergelijkt met porno kunnen we nog begrijpen, maar denkt iemand bij ‘Vlaamse identiteit’ écht aan seks? (Knack, 4 december 2013)

00:14 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, nsv, actie, nationalisme, racisme, n-va, ceder, weyts |  Facebook | | |  Print

05-12-13

HANDBOEK VOOR BETOGINGEN DIE HET TELEVISIENIEUWS HALEN

AFF-betoging.jpgBetogingen proberen via de media thema’s op de publieke en politieke agenda te plaatsen. In een gisteren in Antwerpen voorgesteld doctoraat van Ruud Wouters staan drie vragen centraal: wat maakt betogingen nieuwswaardig voor televisie? Hoe berichten de VRT en VTM over protest? Onder welke omstandigheden reageren politici op manifestaties?

 

Het onderzoek steunt enerzijds op alle betogingsverslagen van de politiezone Brussel-Hoofdstad - Elsene voor de periode 2003 tot 2010. Het schetst een accuraat beeld van de werkelijke betogingsactiviteit in de hoofdstad. Anderzijds zocht Ruud Wouters op wat er aan betogingen die in Brussel plaatsvonden, resulteerden in een verslag bij de VRT-televisie en/of VTM.

 

In de periode 2003-2010 vonden in Brussel 4.582 betogingen plaats. Met gemiddeld twee betogingen per dag en een jaarlijks toenemend aantal betogingen, kan Brussel met recht en rede de betogingshoofdstad van de wereld genoemd worden. Maar welke betogingen slagen erin om media-aandacht te genereren? Ruud Wouters: “Slechts 11 %, één betoging op tien, verleidt met succes de televisiecamera’s.” Alleen het topje van de ijsberg komt op tv. “De openbare omroep besteedt heel wat meer aandacht aan Brussels protest (414 acties) dan de commerciële zender (279 acties). Bij de openbare omroep krijgen betogingen daarenboven vaker de status van hoofdpunt.”

 

Uit het onderzoek blijkt verder dat journalisten zich bij de selectie van protesten niet baseren op hoe vaak er betoogd wordt, maar wel op de grootte van de actie. Betogingen met meer dan 5.000 deelnemers hebben 77 % kans om in het nieuws te komen. Naast grootte speelt ook geweld een rol: arrestaties, confrontatie met de politie of het blokkeren van een kruispunt doen selectiekansen met 21 % stijgen. Voorts zijn symbolische acties een sterke voorspeller van nieuwswaardigheid. Ook wie het protest organiseert, is belangrijk: vakbondsorganisaties kunnen gemakkelijker mediadrempels overwinnen dan andere  organisaties. Protest georganiseerd in het weekend heeft bovendien meer kans op media-aandacht.

 

Uit analyse van 564 berichten over Brusselse betogingen die tussen 2003 en 2010 het scherm van VRT en/of VTM haalden blijkt dat er gemiddeld meer tijd besteed wordt aan het thema dan aan de details van een betoging. Ruud Wouters: “Opvallend daarbij is dat berichtgeving op de openbare omroep inhoudelijk sterker is dan berichtgeving op de commerciële zender: op VRT wordt er meer aandacht besteed aan het thema van het protest dan op VTM.” Betogingen willen reacties uitlokken. Ruud Wouters: “De resultaten tonen aan dat politieke targets slechts in 22 % van de gevallen, dus vaker niet dan wel, reageren op protest in het nieuws, en dan meestal ontwijkend of neutraal. Als ze reageren, doen ze dit vooral wanneer het protest groot is, dat wil zeggen wanneer er meer dan 1.000 deelnemers zijn.”

 

Conclusie: Je betoogt dus best in het weekend, met minstens meer dan 1.000 mensen en liefst meer dan 5.000 deelnemers, geweld bij de betoging verhoogt de kans om ermee het televisienieuws te halen, als de betoging (mee-) ingericht is door vakbonden is dit een pluspunt.

 

Dat je met geweld vlugger het televisienieuws haalt, klopt helaas. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) heeft tussen 1974 en 2000 regelmatig betogingen ingericht of mee georganiseerd in Antwerpen. De eigen betogingen brachten regelmatig tot 2.000 mensen op de been; samen met anderen, zoals in het samenwerkingsverband Antwerpen Helemaal Anders, telden we tot 6 à 7.000 deelnemers. Helaas gebeurde het dat als men zag dat er geen rellen waren bij een AFF-betoging, de televisiecamera’s terug ingepakt werden en er geen beeldverslag volgde. Probeer zo maar eens je aandachtspunt op een positieve manier in het nieuws te krijgen.

 

Foto 1: Vakbondsbetoging in Brussel, 21 februari 2013. Foto 2: Antifascistische betoging in Antwerpen, 8 mei 1999. Overigens met een correct verslag in het VRT-televisienieuws. Reporter-van-dienst was ene Siegfried Bracke.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, bracke |  Facebook | | |  Print