08-03-14

WAT DOET ZUHAL DEMIR (N-VA) ?

Als tweede activiteit na de première van de film Vlaamse pioniers van het migrantenwerk organiseerde ‘Communicatie in beeld’ donderdagavond in Berchem een debat onder de titel 50 jaar migratie: wat met de toekomst?

 

De zaal was gevuld met enkele honderden mensen die kwamen luisteren. Overwegend allochtonen, al waren ook anderen aanwezig. Naast ons zaten een lerares zedenleer en een vrouwelijke islamleerkracht zusterlijk naast elkaar. Op dat vlak, alvast proficiat voor de organisatoren. Aanvankelijk was als een van de deelnemers aan het debat Liesbeth Homans aangekondigd, maar als er een belangrijke activiteit is in de sociale sector hebben de top-N-VA’ers altijd wat anders aan de hand. Het enige debat waar Bart De Wever forfait voor gaf bij de gemeenteraadsverkiezingen was een debat georganiseerd door het Antwerpse sociale middenveld, met 1.100 mensen in De Roma in Borgerhout. Toen moest Luk Lemmens opdraven in plaats van de N-VA-partijvoorzitter die even met zijn kinderen wilde bekomen van de slopende verkiezingscampagne. Nu was het Zuhal Demir (foto) die la Homans moest vervangen.

 

Moderator Meryem Kanmaz had het moeilijk om de sprekers binnen het tijdsschema te houden. Met politici is dat altijd moeilijk, en als je er ook nog Etienne Vermeersch bij zet die meent altijd iets héél belangrijk te moeten mededelen ten koste van de tijd voor de andere sprekers en de zaal, dan wordt het helemaal hopeloos. Het opzet was blijkbaar iemand van de bestuursmeerderheid (ad interim Liesbeth Homans Zuhal Demir) te plaatsen tegenover iemand van de oppositie (Yasmine Kherbache, SP.A), met daarbij de stemmen van drie opiniemakers (Etienne Vermeersch, Fatima Bali, Selahattin Koçak), maar een vurig debat werd het niet. Eerder een ieder spreekt voor zich, en vulde elkaar aan. Slechts eenmaal gierde de emotie door de zaal: als vanuit de zaal de kwestie van de hoofddoek bij tewerkstelling ter sprake werd gebracht. Demir en Vermeersch zijn tegen het dragen van een hoofddoek aan een loket, Kherbach vindt dat de hoofddoek geen conflictstof mag zijn en elke ambtenaar enkel op zijn/haar handelen moet beoordeeld worden. Om religieuze redenen weigeren een hand te geven, kan dus ook niet.

 

Zuhal Demir had zich tevoren verzet tegen quota voor tewerkstelling. “Ik wil beoordeeld worden als Zuhal Demir, niet als vrouw of Turkse”. Maar een ambtenaar beoordelen op hoe hij/zij handelt, en niet omwille van de hoofddoek of het keppeltje dat de ambtenaar aan het loket zou dragen – dat was dan weer wat anders voor Demir. Als het federaal Kamerlid, tevens N-VA-‘districtsburgemeester’ in Antwerpen, gepeild werd naar de problemen bij de tewerkstelling van allochtonen, somde Zuhal Demir een aantal zaken op (allochtonen hebben een eigen verantwoordelijkheid, er moet een betere afstemming komen tussen…). Racisme of discriminatie kwam niet spontaan over de lippen. Wel knikte ze bevestigend als Yasmine Kherbache het aanhaalde. “Onderzoek wijst uit dat discriminatie groter is bij hoogopgeleide dan bij laagopgeleide allochtonen.” Als later op de avond gevraagd werd wat de stad Antwerpen hieraan wil doen, sprak Zuhal Demir eerst nog over twee andere zaken. Om vervolgens voor de tweede keer die avond uit te halen naar het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR). “Wat doet het Centrum…?”

 

Wij zijn niet de woordvoerder van het CGKR, maar bij de jaarcijfers die je kan lezen op de website van het Centrum lees je dat het Centrum vorig jaar 3.713 meldingen kreeg over mogelijke discriminatie (513 meldingen minder dan in 2012), wat aanleiding was voor het openen van 1.406 discriminatiedossiers (10 procent meer dan in 2012). Net als in 2012 gaat de top-3 van discriminatiemeldingen over racisme, geloof of levensbeschouwing, en handicap. Ook de top-3 van sectoren voor meldingen bleef onveranderd: media, arbeid en werkgelegenheid, en de toegang tot goederen en diensten (huisvesting, horeca, verzekeringen…). In de eerste plaats streeft het Centrum naar een constructieve, buitengerechtelijke afhandeling van discriminatiedossiers. Op de website van het Centrum staat een overzicht met voorbeelden van onderhandelde oplossingen die in 2013 bereikt werden. Voor 14 dossiers werd naar de rechtbank gestapt omdat een buitengerechtelijke oplossing niet mogelijk bleek en de zaak een belangrijke maatschappelijke relevantie heeft, bijvoorbeeld om de wetgeving te verduidelijken, of de feiten bijzonder ernstig zijn, haatmisdrijven bijvoorbeeld.

 

Het is niet niks, en een federaal parlementslid gespecialiseerd in sociale materies dan nog zou dat moeten weten. Daarenboven is het al te gemakkelijk om de schuld voor racisme af te schuiven op de ontoereikende werking van het Centrum. Zuhal Demir die zo graag spreekt over de eigen verantwoordelijkheid van Ali, Fatima en wie nog niet, moet toch maar eens in de spiegel kijken anders om te zien of haar haar goed ligt. Wat doet de N-VA tegen racisme, anders dan verdachtmakingen spuien tegen het Centrum en het probleem van racisme niet eens zelf ter sprake brengen donderdagavond en andere keren? En wat doet het door de N-VA gedomineerde Antwerps stadsbestuur? Toegegeven, het woordje “racisme” staat maar eenmaal in het lijvige bestuursakkoord (punt 351, 5°). Maar wat zijn inzake racismebestrijding de nieuwe initiatieven van het bestuur dat voor verandering zou zorgen?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: demir, racisme |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.