14-03-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Deze week een korte ‘De week in zeven citaten (en eentje extra)’, maar daarom niet minder to the point.

 

“De Dikke van Dale geeft zes verklaringen voor het begrip ‘censuur’, maar geen een komt overeen met de betekenis die Herman De Bode en Peter De Roover eraan geven (‘De Belgische progressieve censuur’, 5/3). Als ik het mistige en ronkend opiniestukje van beide N-VA-kandidaten goed begrijp… (…).” De N-VA’ers Peter De Roover en Herman De Bode schrijven sneller een opiniebijdrage dan dat ze een woordenboek raadplegen. (De Morgen, 7 maart 2014)

 

“Vanuit een openheid naar het nieuwe thuisland gingen de eerste immigrantes hier vaak westers gekleed: zonder hoofddoek en met een rok op knielengte of lange broek. Later werd vaak weer teruggegrepen naar de traditionele kledij. Daar voelden ze zich veiliger in.” Rachida Lamrabet (foto) schreef met De handen van Fatima een toneelstuk over de eerste generatie Marokkaanse vrouwen die hun man vergezelde naar zijn nieuwe thuisland. Na opvoeringen de voorbije dagen in Mechelen morgen en overmorgen nog te zien in het Cultureel Centrum Berchem. (Gazet van Antwerpen, 7 maart 2014)

 

“Nog niet weg en zijn collega’s zijn hem alweer vergeten. Zonder foto hadden ze hem niet herkend.” Vlaams Belang’er Pieter Huybrechts uit Herentals krijgt na 19 jaar zetelen in het Vlaams Parlement als minst actieve VB’er 342.000 euro mee als vertrekpremie. Over VB-collega Felix Starckx uit Tremelo (ook al aan de haal met 342.000 euro, weliswaar bruto) luidt het: “Zei wel eens iets, maar dan enkel over successierechten. Zijn collega’s zagen hem vooral beaat applaudisseren wanneer Filip Dewinter het woord voerde.” (Het Nieuwsblad, 7 maart 2014)

 

“Politiek moet plezant en wervend zijn. Dat heb ik altijd gevonden. Daarom organiseerden we een Baskische avond met iemand van ginder die kwam spreken, een Baskische omelet op tafel en veel wijn. Dat liep volledig uit de hand, maar zo kwamen er wel mensen die we anders niet hadden bereikt.” N-VA-ondervoorzitter Ben Weyts over zijn tijd als leider en bezieler van de Vlaams-nationalistische studentenvereniging VNSU. (De Tijd, 8 maart 2014)

 

“Het Belgisch overheidsbeslag bedraagt bijna 54 procent. Dat wil zeggen dat er makkelijke winsten te boeken zijn. Hoe dan? Ons arbeidsmarktbeleid is bijna dubbel zo duur als dat in onze buurlanden, door de systemen van werkloosheidsvergoeding, brugpensioen, loopbaanonderbreking en tijdskrediet. Die kan je inperken, net als de inschakelingsuitkering (voor werkzoekenden zonder werkervaring, nvdr.). Ook in de gezondheidszorg is er veel vet op de soep.” Ben Weyts nog altijd plezant en wervend? (De Tijd, 8 maart 2014)

 

“Ik heb nooit de drang gehad om de wereld te veranderen.” Het is maar om te lachen dat Dirk Sterckx Europarlementslid voor de Open VLD werd. (De Standaard, 11 maart 2014)

 

“De achilleshiel van de N-VA is (…) de ideologische ongeschooldheid van haar talloze nieuwverkozenen. Wie gedacht had dat scherpe geesten als voorzitter Bart De Wever, professor Matthias Storme of de recente aanwinst Peter De Roover daar verandering in zou brengen, bleef teleurgesteld achter. Wellicht is de partij te zegedronken om tot die redelijke inspanning te besluiten. Meer dan ooit biedt zij de aanblik van een groepje zwalpende leerling-zeilers die aan de luimen van de ideologische wind overgeleverd zijn.” “Vandaar in het debat tussen onafhankelijkheid en confederalisme haar keuze voor een ‘draagvlak’, d.w.z. het meedraaien met de vermoede opiniewind. Een partij die in haar eigen bestaansreden gelooft, probeert de massa te beînvloeden in plaats van haar achterna te lopen.” Bij ’t Pallieterke gaan ze nog altijd voor de onafhankelijkheid van Vlaanderen, terwijl N-VA-ondervoorzitter Ben Weyts vorige zaterdag nog in De Tijd zei: “Vlaamse onafhankelijkheid is een middel, geen doel op zich. Het hoeft niet per se onafhankelijkheid te zijn. Het kan dat het confederalisme de laatste stap is die nodig is voor de welvaart en het welzijn van zes miljoen Vlamingen.” (’t Pallieterke, 12 maart 2014, De Tijd, 8 maart 2014)

 

“Een nieuw strijdlied zoekt zijn weg… en zal die gemakkelijk vinden in onze contreien.” ABVV-vakbondsvrouw Marina Van den Bulck over Nog Ni Te Laat van Slongs & Halve Neuro. (Facebook, 12 maart 2014)

De commentaren zijn gesloten.