10-06-14

INTUSSEN IN DE OUDAAN

De Antwerpse politiekorpschef Serge Muyters (foto) heeft een U-bocht gemaakt inzake het racisme binnen zijn politiekorps. Eerst wilde hij niet publiek reageren op artikels over racisme in het Antwerpse politiekorps in De Standaard. Hij bestrafte wel een politieagent die in de krant getuigde van het racisme. De klokkenluider werd gesanctioneerd met een maand inhouding van 10 % van zijn wedde. Toen burgemeester Bart De Wever duidelijk maakte dat racisme niet getolereerd kan worden bij de Antwerpse politie, begon Muyters publiek racisme af te keuren en vorige vrijdag presenteerde hij warempel een reeks maatregelen om het probleem aan te pakken. Wim Daeninck schetste zaterdag in Gazet van Antwerpen een dag in de Antwerpse politietoren Oudaan. Een kijk met een vette knipoog.

 

“Met een fikse haal scheurt de korpschef een pagina uit de krant. Hij vouwt ze dubbel. En nog eens en nog eens, tot hij een stevige repel overhoudt. Die frommelt hij onder de band van zijn kepie. Zo zakt dat ding tenminste niet meer over zijn voorhoofd. Nieuwe combi’s, nieuwe camera’s, nieuwe drugshonden, het kan niet op tegenwoordig. Maar een nieuwe kepie? Ho, maar. Terwijl je als hoofdcommissaris toch een klare kijk moet hebben op al wat er reilt en zeilt in je stad. Moeilijk hoor, als je continu tegen de onderkant van je klak zit te koekeloeren.

 

Zijn scherpe blik dwaalt langs de muren van zijn bureau, hoog en droog op de zevende verdieping van de Oudaan. Affiches met de mooiste Amerikaanse canyons staren terug. Grand Canyon, Bryce Canyon, Glen Canyon, zijn meest favoriete plekken op aarde. Aan de rand van de afgrond, daar voelt hij zich goed. En dat helpt als je hoofdcommissaris bent in Antwerpen. Zijn gemijmer wordt bruusk verstoord door een tik op de deur. Aspirant-commissaris Klepkens treedt aarzelend binnen. Het is altijd afwachten hoe de pet van de baas staat. Maar die hangt ondertussen aan de kapstok.

 

‘Goeiemorgen, chef. Ik heb het door u gesommeerde document gevonden en ben daarvoor ter plaatse afgestapt.’

‘Afgestapt? Ben je met de velo, of wat? Praat toch normaal, man.’

De aspirant-commissaris zweet peentjes. Dit gaat niet zoals gepland. ‘Excuus, chef. Macht der gewoonte. Hier is het document. Het betreft wel degelijk een klacht wegens racistische uitlatingen door collega’s ten opzichte van een collega van allochtone geaardheid.’

De korpschef leest gnuivend het summiere rapport. ‘Aha, en wat staat hier? Betrokkene geeft aan dat hij door collega’s werd betiteld als “vuile bruine strontkikker”, wat volgens betrokkene verwijst naar het feit dat hij een getinte huidskleur heeft overeenkomstig zijn afkomst.’

 

De hoofdcommissaris tuurt met toegeknepen ogen naar zijn ondergeschikte. ‘En wat zegt ons dat, Klepkens?’

De aspirant-commissaris pulkt zenuwachtig aan het gouden kroontje op zijn linkerborst en zwijgt. Hij heeft er eentje, de baas heeft er drie. Dan kun je maar beter wijselijk je mond houden.

‘Hadden ze hem misschien vuile witte strontkikker moeten noemen? Want dat zou een leugen geweest zijn, nietwaar Klepkens? En politiemensen mogen niet liegen. Die hebben een voorbeeldfunctie! Of niet soms?’

‘Jawel, chef. Uiteraard, chef. Maar, euh, ik heb bij mijn afstappen, ik bedoel, excuus, ik heb nog drie andere klachten wegens racisme gevonden. Hier zijn ze.’

 

Zo, het hoge woord is eruit. In lichte paniek wacht hij op een reactie.

De korpschef bekijkt de klachten, leest de data van de pv’s. ‘Eén: Brice Canyon. Twee: Grand Canyon. Drie: Glen Canyon. Waarom dienen die lui altijd klacht in als ik met vakantie ben? Trouwens, Klepkens, vier klachten op een korps van 2.600 agenten. ’t Zal wel gaan, zeker?’

‘Jawel, chef. Uiteraard, chef. Maar er zijn maar veertig allochtone agenten. Dat is dus tien procent.’

De hoofdcommissaris zucht diep. Waar is de tijd dat de rekenkunde van de gemiddelde agent beperkt bleef tot 7, 8, 9, 10, boer, dame, heer, aas. Nee, tegenwoordig moet dat allemaal een diploma hebben.

 

‘Goed, ik neem dit ernstig, Klepkens. Ik heb het begrepen. U mag beschikken.’

Zichtbaar opgelucht verlaat de man het bureau. Maar dan, de klink nog in de hand, roept zijn baas hem terug.

‘Weet je nog hoe het was om elke dag het verkeer te regelen aan het Sportpaleis, Klepkens?’

De aspirant-commissaris moet even slikken. Ja, dat weet hij maar al te goed.

‘Goed zo.’”

 

Nog dit. Serge Muyters was de directe chef van de onder andere voor racisme en overmatig politiegeweld veroordeelde Bart Debie. Alhoewel actief op Twitter, heeft Bart Debie niet getweet over de jongste ontwikkelingen bij het Antwerpse politiekorps. De ex-politiecommissaris heeft als bij het Vlaams Belang aan de deur gezet personeelslid bijzonder veel lol in de electorale afstraffing van het Vlaams Belang. "VB krijgt verdiende loon. #stem2014", "Al bij al content met score van Groen. Zij verdienen het.", "Sociaal bloedbad volgt onder VB-personeelsleden. #ontslagen #loontjekomtomzijnboontje" en het eigenaardige, toch voor de eerste zin in de tweet: "VB bestrijden van binnenuit had zijn nut... Electorale pandoering van jewelste. Game over !" Zeg niet dat een mens door omstandigheden niet van gedacht kan veranderen. Al is het maar uit opportunisme.

00:13 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, politie, humor, debie |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.