21-07-14

‘PRIJS VOOR DE DEMOCRATIE’ EN ‘PRIJS JAAP KRUITHOF’ 2014

Vandaag wordt in Gent (om 19u30, op het Groot Podium, Bij Sint-Jacobs) de Prijs voor de Democratie uitgereikt aan Lydia Chagoll (foto). Een verrassende keuze, en toch niet. ‘Verrassend’ omdat Lydia Chagoll het voorbije jaar niet de grote media trok; ‘toch niet’ omdat de 82-jarige Lydia Chagoll haar heel leven al strijdt tegen discriminatie, racisme en fascisme. “Solitair maar solidair”, zoals op de website staat over haar en haar intussen overleden levensgezel en documentairemaker Frans Buyens.

 

Negen jaar moest ze nog worden toen Lydia Chagoll als Joods kind in mei 1940 met haar ouders en zus vanuit Brussel naar Frankrijk vluchtte. Lydia Chagoll: “Je werd meteen in een kamp gestoken, werd schuin bekeken omdat je de jobs van ‘het eigen volk’ kwam inpikken en mocht dus niet werken. We deden een hele route op zoek naar een refuge. Nergens mochten we blijven: niet in Frankrijk, Spanje, Portugal, Mozambique, Zuid-Afrika…” Van de boot naar Nederlands Indië werd ze meteen naar een gesloten kamp gebracht. Pas in november 1946 eindigde de oorlog voor haar fysiek, mentaal bleef de herinnering voortwoekeren met bijzondere aandacht voor de vervolging van zigeuners. Lydia Chagoll: “Wie de zigeunergenocide ontkent, kent maar de helft van de geschiedenis. Zigeuners werden opgepakt en vermoord lang voor het decreet van Himmler in 1943 om zigeuners te deporteren.” En het bleef niet bij deporteren.

 

Lydia Chagoll ziet het vandaag opnieuw gebeuren. “Mijn verhaal van toen is gelijk aan dat van een jong meisje nu uit Syrië, uit Congo of een ander conflictland. Ze wordt afgezonderd, opgesloten, haar ouders mogen niet werken. Samenlevingen weten nog steeds niet hoe ze moeten omgaan met mensen die uit een ander, onbekend leven komen dan het hunne.” Lydia Chagoll bouwde haar leven alvast uit als een veelzijdig iemand. Als danseres, choreografe, actrice, documentairemaakster en schrijfster. Men kent haar onder andere van de films en boeken In naam van de Führer en Voor een glimlach van een kind. Dit jaar ging Ma Bister in première, een knap gedocumenteerde film over het leven van de Roma en Sinti in Europa door de eeuwen heen. Lydia Chagoll leende ook haar naam voor de Lydia Chagoll Prijs die uitgereikt wordt aan wie inspanningen levert om het respect voor kinderen, ongeacht hun afkomst of nationaliteit, groter te maken.

 

Uiteraard hebben ook de andere genomineerden voor de Prijs voor de Democratie hun verdienste. Het zijn dit jaar: VRT-journalist Peter Verlinden en zijn Ruandese echtgenote Marie Bamutese voor het in debat brengen van het racisme; modeontwerpster en activiste Rachida Aziz; Picnic the Streets, actie om Brussel terug te geven aan haar inwoners en de omgeving van het Beursplein alvast autovrij te maken; Sylvain De Coninck voor de manier waarop deze politieagent het recht op betogen bewerkstelligt in Gent; de actiegroep Klimaat en Sociale Rechtvaardigheid; de KVS en KVS-directeur Jan Goossens voor hun geheel aan activiteiten en hun verzet tegen racisme in het bijzonder; magistraat met bijzondere bekommernis voor de geesteszieke gedetineerden Henri Heimans; de Coalitie Afghaanse Vluchtelingen die een voetmars van Brussel naar Gent hield en daarvoor warme sympathie losmaakte; Kids Parlement waarmee kinderen hun rechten opeisen, om het even of ze al dan niet verblijfspapieren hebben; en VLOS – Vluchtelingen Ondersteuning Sint-Niklaas.

 

Vanavond wordt ook de Prijs Jaap Kruithof uitgereikt. Die prijs gaat naar het op 28 oktober vorig jaar opgerichte Wereldvakverbond van huishoudpersoneel dat wereldwijd strijdt opdat huishoudpersoneel dezelfde rechten krijgt als andere werknemers. Een minstens vierdubbel moeilijke strijd. In heel wat landen waar het Wereldvakverbond van huishoudpersoneel actief is, is sowieso al weinig sprake van vakbondsorganisatie en arbeidsrechten. De strijd voor individuele werknemers is véél moeilijker dan waar werknemers met honderden of zelfs duizenden verzameld zijn op één werkplek. Gezien bij het huishoudpersoneel veel migranten werken, en in bepaalde landen ook kinderen, is deze strijd ook gekoppeld aan de strijd tegen mensenhandel en de uitroeiing van kinderarbeid. In ons land krijgt de strijd voor rechten ook voor het huishoudpersoneel bijzondere ondersteuning vanuit het FOS.

 

De andere genomineerden voor de Prijs Jaap Kruithof waren dit jaar: de alliantie D19-20, waarmee boeren, milieuorganisaties en sommige vakbonden en andere organisaties samen actie voerden tegen Europese maatregelen; de Belgisch-Marokkaanse sociologe en antropologe Nadia Fadil en de Belgisch-Nigeriaanse schrijfster Chika Unigwe; journaliste Saskia Van Nieuwenhove; de Coalitie Afghaanse Vluchtelingen; de Brusselse Begijnhofkerk en haar pastoor Daniel Alliet voor de acties van/voor vluchtelingen; en Mong Rosseel, theatermaker en activist die we bij zijn pensionering in 2011 al een lifetime achievement award toewensten.

 

AFF/Verzet feliciteert bij deze de winnaars en alle genomineerden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, actie, cultuur |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.