28-07-14

ISRAËL: EXTREEMRECHTS HEEFT DE WIND IN DE ZEILEN

Bij de twee brandhaarden die de jongste weken het meest de media halen, neemt extreemrechts een merkwaardige positie in. In Oekraïne zijn extreemrechts tot neonazi’s vertegenwoordigd in de regering. Sommige geestesgenoten steunen hen, andere trekken tegen hen van leer en trekken partij voor Vladimir Poetin. In het Palestijns-Israëlisch conflict is een belangrijk deel van oudsher natuurlijk tegen Israël, maar in dat conflict krijgt extreemrechts in Israël de wind in de zeilen.

 

Manuel Abramowicz (hoofdredacteur RésistanceS, lid van de Union des progressistes juifs en Belgique) schreef er laatst een opiniebijdrage over voor La Libre Belgique. We vatten samen, en vullen aan. De radicalisering van extreemrechts in Israël neemt verontrustende vormen aan. Het fenomeen werd wreedaardig duidelijk toen een 16-jarige Palestijnse jongen ontvoerd en verbrand werd als wraakactie op de ontvoering en moord op drie Joodse jongeren. De moordenaars van Mohammed Abou Kheider worden gelinkt aan La Familia, een groep supporters van voetbalclub Betar Jerusalem die bekend staat voor haar racistische uitvallen tegen Arabieren. Maar het is niet enkel dat clubje dat “Dood aan alle Arabieren” roept (video) noch zijn het enkel Arabieren die het moeten ontgelden. Evenzeer Afrikanen (video), en vredesactivisten. Op 12 juli werd een groep Israëlische vredesmanifestanten, die het offensief van Israël bekritiseren en de racistische reflexen onder de Israëlische bevolking veroordelen, in Tel Aviv uitgejouwd en aangevallen door rechts-extremisten. Het viel op dat twee onder hen Good night, left side-T-shirts droegen die ook door Duitse en andere neonazi’s worden gedragen (foto 1, grotere versie).

 

Extreemrechts beperkt zich in Israël niet tot een groep voetbalhooligans en anderen die een voorbeeld nemen aan de Sturmabteilung (SA), de Bruinhemden van Adolf Hitler. Sinds 2001 bekleden leiders van extreemrechts belangrijke ministerposten. Met als bekendste voorbeeld Avigdor Lieberman, de leider van Israel Beitenou (‘Israël ons huis’), minister van Buitenlandse Zaken en vice-premier van de regering geleid door Benyamin Natanyahou (van de Likoud-partij, de historische partij van de rechtse zionisten). Opgericht in 1999 verzamelde Israel Beitenou datzelfde jaar 2,6 % van de stemmen, tien jaar later verzamelde de partij 12 % van de stemmen. Bij de verkiezingen in 2012 presenteerde Israel Beitenou zich in kartel met Likoud. Samen behaalden ze 23 % van de stemmen. Sindsdien wint de uiterst rechtse vleugel binnen Likoud aan gewicht, en komt men bij Israel Betenou op haar beurt nog straffer uit de hoek.

 

Israel Betenou-parlementslid Ayelet Shaked postte laatst op haar Facebookpagina: “We moeten de Palestijnse moeders doden zodat zij geen aanleiding geven tot nieuwe slangen. De huizen van deze families moeten vernietigd worden opdat geen ‘kleine serpenten’ kunnen opgroeien. Ze zijn allemaal onze vijanden en hun bloed zal vergoten worden op onze handen.” Haar wens wordt vervuld gezien bij de nu al meer dan 1.000 doden langs Palestijnse kant enorm veel vrouwen en kinderen te betreuren vallen. Eén op drie slachtoffers is jonger dan 18 jaar. Zoals met Oekraïne vind je in ons land zowel rechts-extremisten die tégen Israël ageren als rechts-extremisten die graag rechts-extremisten in Israël de hand schudden. Zo ontmoette Filip Dewinter in 2010 in de Knesset, het Israëlisch parlement, zij het niet op uitnodiging van de Knesset, Nissm Ze’ev van de Shazpartij (foto 2). Nissim Ze’ev is de man die heropvoedingskampen voor homoseksuelen wilde invoeren.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: israël, dewinter |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.