15-10-14

’T PALLIETERKE IN ROOD. BOB MAES EREVOORZITTER N-VA ZAVENTEM

't pallieterke,homans,maes,weyts,francken,jambon,michel't pallieterke,homans,maes,weyts,francken,jambon,michelHet was even schrikken vanmorgen in de krantenwinkel en bij het openen van sommige brievenbussen. ’t Pallieterke verscheen met een rode steunkleur, niet met het logo in het traditionele geel-zwart (foto 1).

 

’t Pallieterke schopt wel eens meer tegen de schenen en is het gewoon oppositietaal te gebruiken. Is ’t Pallieterke – met de N-VA die de lakens uitdeelt zowel in Antwerpen als in Vlaanderen en nu ook in België – van de weeromstuit een rood weekblad geworden? Het asociale karakter van de regeringen-Bourgeois en -Michel indachtig zou dat zelfs nog niet zo gek zijn. Maar natuurlijk is ‘t Pallieterke niet socialistisch, laat staan communistisch, geworden. “Rood zijn we niet geworden. Nooit van ons leven. Alleen voor deze week, en alleen het logo”, verantwoordt de redactie vlak onder de titel van het weekblad. Het heeft de heren en dames van ’t Pallieterke op de heupen gewerkt dat de nieuwe look van De Morgen aandacht kreeg van de VRT en VTM. Vandaar dat ‘t Pallieterke voor één week haar logo veranderde, om zo te kunnen bewijzen dat de VRT en VTM niet evenveel aandacht heeft voor een Vlaams-nationalistisch weekblad dat van steunkleur verandert. Hoe zielig.

 

Nog meer treurnis op de voorpagina van ’t Pallieterke met een verslag van de N-VA-ledenbijeenkomst die het federaal regeerakkoord goedkeurde. “De applausmeter was interessant. Die bewoog bij de wat stoerdere uitspraken over hoge economische hervormingen, ambtenarenpensioenen, migratie, asiel en criminaliteit en natuurlijk bij elke interventie van De Wever. Een piepklein communautair visje, het stemrecht voor Vlamingen in het buitenland, deed de harten ook wat sneller slaan. Het publiek leek na de lange ‘lezing’ eerder afgemat dan opgepept. Strategisch niet eens slecht gezien.”

 

“Bij de vragenronde piekte de applausmeter vooral voor andere thema’s: vragen over het onvindbaar blijven van elk communautair thema in het regeerakkoord, over het spoorloos verdwijnen van elke ambitie over confederalisme en onafhankelijkheid, over de splitsing van de sociale zekerheid, over de transfers, over het achter de horizon verdwijnen van elke ambitie om de staat verder te blijven hervormen (vijf jaar, tien jaar lang?), over het uitblijven van enige strategie tegen een opdringerige Brusselse metropolitane gemeenschap, over het koningshuis… De onrust over de communautaire leegte was groot. Maar groot was ook het charisma van de (blijvende) voorzitter die de meeste vragen handig pareerde.”

 

Ook op de volgende bladzijden van ’t Pallieterke wordt geklaagd. Mark Grammens bijvoorbeeld herinnert aan een uitspraak van Liesbeth Homans in De Zondag van 26 januari 2014: “Ik ben heel duidelijk: wij stappen in een sociaal-economische regering als wij de garantie hebben dat de potentiële partners mee willen richting confederalisme.” Die belofte hebben Betteke en de N-VA inderdaad niet gehouden. Mark Grammens: “Die partij heeft dus onder het mom van een Nieuw-Vlaamse Alliantie haar kiezers gebruikt om de doelstellingen te realiseren van een Nieuw-Belgische Alliantie!” Hoofdredacteur Karl Van Camp heeft als “enige magere troost (…): met een tripartite was het krak hetzelfde eindresultaat geweest. Blij (of is het opgelucht) moeten we zijn met het feit dat er geen socialisten meer in de Vlaamse regering en de federale regering zitten.” Voor het overige lijkt Karl Van Camp “elke euforie toch wat voorbarig”.

 

Maar het nieuwe logo van ’t Pallieterke noch het geweeklaag over het ontbreken van het communautaire in het regeerakkoord – ook verderop in ’t Pallieterke is het nog van dat – haalden gisteren de media. Om nog maar te zwijgen over de politieke fora. Wél ons artikel over Ben Weyts en Theo Francken die het voorbije weekend een feestje van oud-VMO-leider Bob Maes bijwoonden. Ons artikel werd opgepikt door de media in Vlaanderen en in Franstalig België. Kranten, radio en televisie (foto 2). Charles Michel had de grootste moeite om aan zijn regeerverklaring te beginnen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers omdat de PS en andere partijen vooraf duidelijkheid wensten over de positie van federaal staatssecretaris Theo Francken en van federaal minister Jan Jambon (in La Libre Belgique van maandag 13 oktober 2014: “De mensen die in de Tweede Wereldoorlog met de Duitsers collaboreerden hadden hun redenen”).

 

Pas na een gesprek met premier Charles Michel keurde Jan Jambon de collaboratie publiek af. In La Libre Belgique had hij maandag alleen maar toegevoegd: “Ik leefde niet in die periode”. Na het voorlezen van de regeerverklaring gisteren, dinsdag 14 oktober, werd ook Theo Francken tot bij Charles Michel geroepen. Francken zou Michel verzekerd hebben dat hij de collaboratie veroordeelt, maar dat deed alvast niet Bob Maes voor wie hij zaterdag nog zo enthousiast applaudisseerde. In een Terzake-reportage antwoordde de het voorbije weekend tot erevoorzitter van de N-VA Zaventem benoemde Bob Maes op de vraag of hij nu afstand neemt van de collaboratie van Staf De Clercq: “Eigenlijk niet. Ik heb inderdaad begrip voor de collaboratie in haar geheel, wat niet wil zeggen dat ik het allemaal goed vind. Tot daar aan toe. Maar ik ga nu Jan Jambon parafraseren: ‘Zij hadden redenen’, en ik denk dat dat inderdaad zo is.” (video vanaf 2’04”). Blijft de N-VA na deze uitspraak Bob Maes nog altijd handhaven als erevoorzitter van een van haar afdelingen?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 't pallieterke, homans, maes, weyts, francken, jambon, michel |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.