31-12-14

ABDIJ NIET LANGER BESCHIKBAAR VOOR JORIS VAN SEVEREN-CULTUS

In oktober was er enige opschudding toen deze blog signaleerde dat N-VA-burgemeester en federaal Kamerlid Koen(raad) Degroote zou spreken op een colloquium over Joris Van Severen, en er ook nog zorgde voor de receptie achteraf. Koen Degroote erkende dat Joris Van Severen als oprichter van het fascistische Verdinaso een omstreden figuur is, maar hem veroordelen vond Degroote overdreven.

 

Het colloquium (foto) lokte meerdere televisiecameraploegen naar Wakken, deelgemeente van Dentergem (West-Vlaanderen). Het goede nieuws werd wat later medegedeeld in ’t Pallieterke: het zou “voorlopig het laatste” colloquium rond Joris Van Severen geweest zijn. De N-VA reageerde officieel niet op de commotie rond het Joris Van Severen-colloquium en de niet onbesproken rol daarbij van burgemeester-parlementslid Koen De Groote. Maar het zal geen toeval zijn dat na de commotie de naam van Bart De Wever verdween uit het lijstje medewerkers op de website van het Studiecentrum Joris Van Severen.

 

’t Pallieterke meldt nu dat het Studiecentrum Joris Van Severen de deur voor de neus dichtgeslagen kreeg toen het Studiecentrum afspraken wilde maken voor een aantal vergaderingen en de jaarmis voor Joris Van Severen volgend jaar in de abdij van Zevenkerken in Sint-Andries, deelgemeente van Brugge. In de abdij werd al eens eerder een Joris Van Severen-colloquium ingericht, en dit jaar nog op 24 mei 2014 een jaarmis ingericht voor de slachtoffers van de moordpartij in Abbeville in 1940, waarbij onder andere Joris Van Severen het leven liet.

 

Voorzitter van het Studiecentrum Joris Van Severen Luc Seynaeve kreeg van de abdij  te horen dat hij maar best kon ophoepelen, met zijn controversiële Joris Van Severen erbij. Men wenste geen “mogelijke misopvattingen en vooroordelen” over de abdij te riskeren. Een eminente Vlaamsgezinde West-Vlaamse priester deed nog een bemiddelingspoging, maar de abdijpoort blijft voortaan gesloten voor de cultus rond Joris Van Severen. Fijn zo. Zo kunnen we een, ook voor deze blog, bewogen jaar 2014 besluiten met goed nieuws.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van severen |  Facebook | | |  Print

30-12-14

DE THEO FRANCKEN-VERSIE VAN HET 70-PUNTENPLAN

In een brief aan Dirk Van Den Bulck, commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen, vraagt Theo Francken, staatssecretaris voor Asiel en Migratie, of de lijst met ‘veilige landen’ kan worden uitgebreid. Zo meldde gisteren De Morgen. In de praktijk betekent dit dat asielzoekers uit die landen minder kans hebben om erkend te worden als asielzoeker en dit sneller dan anderen te horen krijgen.

 

Het was Franckens voorganger, Maggie De Block (Open VLD), die de lijst met ‘veilige landen’ invoerde. Wie uit een van de zeven landen op de huidige lijst – Albanië, Bosnië-Herzegovina, FYROM (= Macedonië), India, Kosovo, Montenegro en Servië – staat, krijgt een versnelde en met meer argwaan behandelde asielprocedure omdat er weinig terechte aanvragen uit deze landen zouden komen. De bewijslast voor deze asielzoekers is zwaarder, en het verdict om al dan niet erkend te worden valt in eerste aanleg al binnen de vijftien dagen, in plaats van de gebruikelijke drie maanden.

 

Theo Francken (N-VA) heeft Dirk Van Den Bulck om advies gevraagd om zes nieuwe landen toe te voegen aan de lijst ‘veilige landen’: Armenië, Georgië, Kameroen, Moldavië, Senegal en Tunesië. Theo Francken zocht op welke landen niet op de Belgische lijst ‘veilige landen’ staan, maar wel op gelijkaardige lijsten in andere Europese landen. Francken ziet in de verschillen een argument om de Belgische lijst langer te maken. Vluchtelingenwerk Vlaanderen ziet in de verschillen daarentegen hoe arbitrair de lijst is. “Hoe kan het ene Europese land een herkomstland wel veilig vinden en het andere Europese land niet?”

 

Feit is dat de Raad van State vorige maand Albanië van de lijst ‘veilige landen’ schrapte omdat Albanië behoorde tot de top-tien van landen met het hoogst aantal erkenningen als vluchteling. Albanezen krijgen hier vaak bescherming omwille van bloedwraak die sterk in zwang is in Albanië. Ook is het een feit dat sommige asielzoekers uit ‘veilige landen’ behoren tot etnische minderheden zoals de Roma, waarvan de basisrechten geschonden worden en die vaak gediscrimineerd worden. dS Avond bekeek gisteren de zes landen die Francken wil toevoegen, en noteerde bijvoorbeeld voor Kameroen dat homoseksualiteit er niet getolereerd wordt, er brutaal geweld is tegen holebi's en er op bepaalde plekken de complete wetteloosheid heerst. Toch stelt Theo Francken voor om Kameroen toe te voegen aan de lijst 'veilige landen'.

 

Theo Francken verwacht snel advies van Dirk Van Den Bulck, en wil de uitbreiding van de lijst ‘veilige landen’ begin volgend jaar bespreken op de ministerraad. Het voorstel van Theo Francken is geen verrassing. In zijn samen met Sarah Smeyers geschreven boekje België. Land zonder grens (2012) schreef Theo Francken: “Iedereen die het migratiebeleid volgt, weet wat er moet gebeuren. Sneller beslissen, meer middelen voor verwijdering en opsporing van misbruiken, de lijst van veilige asiellanden uitbreiden en efficiënt inzetten (…)” (België. Land zonder grens, blz. 34).

 

De lijst ‘veilige landen’ is de versie van de klassieke politieke partijen van punt 37 uit het beruchte 70-puntenplan van het Vlaams Blok (tweede versie, 1996): invoeren van een lijst van politiek onveilige landen. “Rekening houdend met het in punt 36 beschreven territorialiteitsprincipe (= “Het statuut van politieke vluchteling kan dan enkel nog toegekend worden aan Europeanen”, nvdr.) dient het ministerie van Buitenlandse Zaken een herzienbare lijst op te stellen van landen waar de democratische rechten niet voldoende gewaarborgd zijn. Aanvragen voor het bekomen van politiek asiel uit landen die niet op deze lijst voorkomen, zijn automatisch niet ontvankelijk.”

 

De Open VLD/N-VA-versie en de VB-versie zijn de twee kanten van dezelfde medaille: het opstellen van een lijst met landen waarvan asielaanvragen met nog meer argwaan behandeld worden dan andere asielaanvragen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: francken, asiel |  Facebook | | |  Print

29-12-14

N-VA PLANT GROOT VOORJAARSOFFENSIEF

“Het perspectief dat we willen bieden, is wat verloren gegaan in de tsunami van kritiek. Daarom gaan we met de N-VA in het voorjaar zelf een serieuze inspanning doen”, zegt Bart De Wever die daarmee de perceptie over de N-VA en de regering-Michel wil keren.

 

Ministers van de regering-Michel geven on the record toe dat de communicatie van de regering beter zou kunnen. Dat het fundamenteel fout zit met de uitgangspunten van de regering-Michel willen ze niet gezegd hebben. Ze willen het redden met een betere communicatie. "Vanaf januari ga ik mijn momenten beter kiezen om ons beleid goed uit te leggen", zei premier Charles Michel het voorbije weekend in Het Nieuwsblad. Is het vertrouwen hierin evenwel  niet groot bij de N-VA? Blijkbaar, want de N-VA plant zelf ook een communicatiecampagne volgend voorjaar.

 

“De N-VA plant een voorjaarsoffensief om duidelijk te maken welke perspectieven de regering en de partij bieden door nu inspanningen te vragen”, meldde het voorbije weekend De Tijd en werd ook in andere kranten genoteerd. Hoe het voorjaarsoffensief eruit zal zien, wil Bart De Wever nog niet vertellen. Een tournee door Vlaanderen, een ‘thunderclap’ op de sociale media, een voorzitter die weerwerk zal bieden in het parlement: het zijn allemaal voorstellen die in het N-VA-hoofdkwartier op tafel liggen. “We hebben intern bekeken op welke vragen er antwoorden moeten komen, wat we beter moeten uitleggen, maar we moeten nog beslissen hoe we dat in het voorjaar zullen uitrollen”, zegt De Wever.

 

De kans is groot dat er daarbij ook beelden van het verzet tegen de regeringsmaatregelen gebruikt worden. Bart De Wever aan Newsmonkey: “De taferelen van de staking die nu boven water komen, doen het draagvlak wegsmelten. Daar stel ik mijn hoop op: goed uitleggen waarom het nodig is. En tegelijk beelden zoals die dame die een winkel doet sluiten met geweld, stakerspiketten die vrolijk staan wezen, kermis vieren op de openbare weg. Daar bestaat geen draagvlak voor. In Vlaanderen is dat onbestaand, in Wallonië is dat ook zeer beperkt. Ik heb op de A12 in de file gestaan door de filterblokkades. Daar waren weinig vrolijke gezichten te zien, moet ik zeggen."

 

Als interviewer Wouter Verschelden schalks opmerkt dat hij toch Jan Jambon kent, antwoordt Bart De Wever: “Ja, die is mij vaag bekend. Maar ik heb er niet aan gedacht dat die het zou kunnen oplossen voor mij.” Bartje zal het alleen moeten oplossen. Na oudejaarsavond gaat hij eerst een paar dagen op vakantie in Berlijn, en daarna zullen we zien wat we zullen zien.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, sociaal, n-va |  Facebook | | |  Print

28-12-14

WAT WE MISSEN IN DE JAAROVERZICHTEN

Miranda Ulens - Caroline Copers.jpgSneeuw 27 december 2014.jpgZowel De Standaard als Het Laatste Nieuws blikken dit weekend terug op het voorbije jaar met foto’s gekozen door journalisten en andere medewerkers van de krant.

 

Twee zaken vallen ons daarbij op. 1. Als je aan tientallen mensen hún foto van het jaar vraagt, krijg je dan automatisch een vrij volledig overzicht van de markante feiten van het voorbije jaar? Of wordt de fotokeuze ook een beetje gestuurd? 2. Wat ons echter ook opvalt: hoe eenzijdig zo’n jaaroverzicht is. Foto’s van het verzet tegen de regeringen-Bourgeois en -Michel beperken zich tot de rellen na de vakbondsbetoging van 6 november in Brussel, met het oranje autootje van Abdeslam Gharrafi of de politiemotor die in de fik staat – liefst met ook op de foto gemaskerde relschoppers die een selfie nemen. In de jaaroverzichten geen foto’s van de stakingen die daarna volgden, laat staan van de stakerspiketten reeds ‘s nachts en in alle vroegte van de dag. Evenmin foto’s van de kameraadschap bij sociale acties, zowel aan de basis als aan de top van de beweging. Daarom foto 1 als aanvulling: Miranda Ulens en Caroline Copers, respectievelijk topvrouw bij het federaal en bij het Vlaams ABVV, tussen de 120.000 mensen die donderdag 6 november in Brussel betoogden.

 

Wat we in zo’n jaaroverzicht ook missen, zijn foto’s van het klimaat. Nu eens niet het sociaal klimaat, maar het weer. 2014 was het warmste jaar sinds men in 1833 begon met dagelijkse temperatuurmetingen. Augustus was een rotmaand met bijna dagelijks regen, maar voor de rest was het een heerlijk zonnig jaar. En is er iets dat het humeur meer beïnvloedt dan het weer, extreme feiten in ons dagelijks leven even terzijde gelaten? Weken met slecht weer, en iedereen loopt er humeurig bij. Een straaltje zon, een vroege lente of een late nazomer, en iedereen loopt er opgewekt bij. Aan de negatieve gevolgen van de klimaatopwarming kunnen we werken, maar de rest hebben we niet in handen. Maar het weer heeft wel een grote invloed op het goed in ons vel voelen. Daarom als foto 2 een foto van de eerste sneeuw gisteren. Geef ons maar de zon, maar met een blog die dag na dag bijgehouden wordt, konden we er niet aan weerstaan om voor het weer dan maar die eerste sneeuw in beeld te brengen. Geniet nog van de sneeuw, en pas op voor de ijzel.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, sociaal |  Facebook | | |  Print

27-12-14

TIEN JAAR GELEDEN OVERLEDEN: HUGO GIJSELS

Hugo Gijsels - jong.jpgHugo Gijsels - later.jpgVandaag, 27 december, is het exact tien jaar geleden dat we afscheid namen van Hugo Gijsels. De dag dat de gehele wereld vol afgrijzen de gevolgen van de tsunami in Zuidoost Azië onder ogen zag, overleed Hugo. Thuis, in het Ardens boekendorp Redu.

 

Het overlijden van de onderzoeksjournalist en auteur van verschillende werken over (extreem-) rechts kwam allerminst als een verrassing. Hugo, amper 54, kampte al enige tijd met ernstige gezondheidsproblemen. In 2004, tussen Kerst en Nieuw, ging het licht voorgoed uit. Een zware klap voor familie, de vele vrienden en de antifascistische beweging.

 

De afscheidsplechtigheid in Vilvoorde werd, het surrealistische tijdstip ten spijt, de namiddag van 31 december, druk bijgewoond. Weinig verwonderlijk: Hugo was een ‘once in a lifetime’-persoon. Iemand van de soort die je niet te vaak ontmoet. Een gedreven journalist met een erg goede pen en een hekel aan half werk eens hij zich in een onderwerp had vastgebeten.

 

Een uitstekend journalist, genereus, grootmoedig en behept met een onweerstaanbaar gevoel voor humor. Altijd bereid om anderen te steunen of uit de nood te helpen. Wars van enig eigenbelang. Altijd goed voor een sappige anekdote of een smeuïg verhaal. Bij Hugo kwam je nooit ongelegen en vertrok je altijd veel later dan gepland.

 

Hugo Gijsels zal altijd herinnerd worden als de man van de ‘Vlaams Blok-boeken’ en als architect van het cordon sanitaire dat tot op heden standhoudt. Niet geheel onterecht. Hij was de eerste om de smoezelige extreemrechtse scene in Vlaanderen in al haar aspecten in de spotlights te plaatsen. Zeer tot ongenoegen van die radicaal-rechtse clubs en al wie er in actief was.

 

In het verlengde daarvan legde hij met bijna-naamgenoot Jos Geysels, de toenmalige Agalev-voorman, de fundamenten voor het codon sanitaire dat extreemrechts aan weerszijden van de taalgrens consequent weghield, en weghoudt, van beleidsdeelname op alle niveaus. Gelukkig maar.

 

Dat onvoorwaardelijke engagement voor democratie werd hem uiteraard niet door iedereen in dank afgenomen. Na een aantal niet mis te verstane dreigementen en een mislukte brandstichting in zijn woonst in Antwerpen, ruilde hij zijn geboortestad in voor Molenbeek en later de Ardennen waar hij zich in zijn element voelde.

 

Vooraleer er zich definitief te vestigen trok Hugo zich al regelmatig terug in de regio Haute Lesse om er te werken aan artikels, boeken of de vormingen die hij verzorgde voor het ABVV/FGTB. Duizenden militanten woonden ooit de geanimeerde informatie- en discussiemomenten bij die door de vakbond georganiseerd werden over extreemrechts.

 

Zijn inspanningen om extreemrechts weg te houden van bestuursverantwoordelijkheid zijn alvast lonend gebleken. Weghouden van de macht en met alle juridische middelen bekampen was zijn devies. Daarmee zat hij op dezelfde golflengte als Jaap Van Donselaar, de Nederlandse auteur die in 1995 dezelfde remedie voor extreemrechts naar voor schoof in zijn werk De Staat Paraat.

 

Wat er ook van zij, het inzetten van die strategie heeft haar vruchten afgeworpen. Het volhouden van het cordon sanitaire enerzijds en de veroordeling(en) wegens racisme anderzijds hebben in België het Vlaams Blok en het Front National in alle geval gereduceerd tot schimmen van hun oorspronkelijke zelf. Gijsels’ aandeel hierin was, dankzij zijn journalistieke werk en als medewerker van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding onder leiding van Johan Leman, groot.

 

Als onderzoeksjournalist opereerde Hugo vooral in de jaren ’80 op een eenzaam hoge hoogte met zijn artikels en boeken over De Bende Van Nijvel, de strapatsen van ex-premier Paul Vandenboeynants en het netwerk Gladio. Gedreven door een groot rechtvaardigheidsgevoel informeerde hij al wie het horen en lezen wilde over de affaires die de Belgische politiek en het democratische bestel zwaar beïnvloedden of schade berokkenden tijdens de zogenaamde ‘loden jaren’.

 

In het Bendedossier schoof Hugo als één van de eersten de extreemrechtse piste naar voor. Een optie die op de cruciale momenten, ten tijde van de aanslagen en net erna, nooit serieus werd genomen. Niet op politiek vlak en al helemaal niet in gerechtelijke kringen waar men ziende blind bleef voor de feiten en het onderzoek vakkundig verprutste nog voor het goed en wel begonnen was.

 

Ruim dertig jaar na de nooit volledig opgehelderde feiten lijkt de extreemrechtse piste de enige valabele uitleg te zijn voor de gebeurtenissen die het land schokten in de eerste helft van de jaren ‘80. Zelfs figuren met een stevig extreemrechts verleden zoals Eric Lammers, kopstuk van de obscure nazigroepering Westland New Post, geven tegenwoordig in de pers toe dat er weinig of geen andere verklaringen mogelijk zijn voor de slachtpartij van toen.

 

Hugo’s werk was memorabel en verdient, zoveel jaar na datum, alle respect. Naast een prima journalist was hij een uitzonderlijk fijn mens, een goede vriend. Het was niets minder dan een voorrecht om met hem samen te weken. We missen hem iedere dag.

 

Foto’s: De jonge Hugo Gijsels en Hugo zoals afgebeeld op het aandenken dat meegegeven werd op de afscheidsplechtigheid.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hugo gijsels |  Facebook | | |  Print

26-12-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Laat het jaar vlug voorbij zijn, dan kunnen ons geen mensen meer ontvallen zoals nu weer Walter De Buck.

 

“Het leek zo logisch, een coalitie van centrumrechtse zielsverwanten. Op sociaal-economisch vlak voor elkaar voorbestemd, orakelden ze al voor de kiescampagne. Maar toen er dan een regering moest worden gevormd, verliep het toch iets minder lekker. Nu er een beleid moet worden uitgevoerd, doet het zand in de motor de machine piepen en kraken.” Karel De Gucht is het ook opgevallen, en ziet een fenomeen dat haaks staat op de nationalistische analyse van België: “Wat is voor De Wever één van de belangrijkste fundamenten van deze regering? Dat Vlamingen elkaar beter zouden begrijpen omdat ze samen één gemeenschap vormen met dezelfde geschiedenis en dezelfde levensvisie. Maar in deze regering hebben de Vlaamse partijen onderling problemen, ze hebben géén last met de MR.” (De Morgen, 20 december 2014 / Humo, 23 december 2014))

 

“Had ik de oppositie beter een schorsing gegund? Wellicht wel. Ik dacht op dat moment aan Villa Politica, ik vond het zo sneu voor Linda De Win als zij een leeg halfrond had moeten tonen.” Meerdere partijen wilden donderdag 4 december in het wekelijks vragenuurtje in de Kamer van Volksvertegenwoordigers aan eerste-minister Charles Michel vragen in welke mate hij nog vertrouwen heeft in vicepremier en minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken Jan Jambon, nu uit documenten van AFF/Verzet en RésistanceS blijkt dat Jambon flagrant heeft gelogen over zijn betrokkenheid bij een toespraak van Jean-Marie Le Pen. Maar premier Michel stuurde vicepremier Jambon de arena in om te antwoorden op de vraag in welke mate de premier nog vertrouwen in hem heeft. Dat namen de oppositiepartijen niet, die boos opstapten. Kamervoorzitter Siegfried Bracke wilde de vergadering niet even schorsen voor overleg tussen hem en de fractieleiders. Bracke legt nu uit waarom. (De Morgen, 20 december 2014)

 

“We zijn de Flinstones niet, hé. Het regeerakkoord is niet met een beitel uitgehouwen in marmer en te nemen of te laten. Dat zou nogal tegen de traditie van dit land ingaan.” Een nieuwe stelling bij de N-VA, en nog wel van vicepremier Jan Jambon. (De Standaard, 20 december 2014)

 

“Wat wij moeten doen, is de gelederen sluiten. Een Romeinse testudo- of schildpadformatie vormen, met schilden langs alle kanten zodat je onder een regen van pijlen toch terreinwinst kan boeken.” Bart De Wever over hoe het verder moet met zijn regering. Bij Bart De Wever is geen sprake van morrelen aan het regeringsakkoord. (Gazet van Antwerpen, 20 december 2014)

 

“In werkelijkheid staat de welvaartsstaat onder druk, en gaat het gemiddelde inkomen al jaren achteruit. De gemiddelde Duitser ziet de strijd en concurrentie om zich heen verharden. Dat zorgt voor nervositeit en onzekerheid, die hij minder in verband brengt met het systeem dan met het andere, het vreemde.” Socioloog en econoom Oliver Nachtwey over het succes van de Pegida-beweging (foto) die zich kant tegen de ‘islamisering van het Avondland’. “(Pegida en het boek Duitsland heft zich op van ex-bankier en prominent SPD-lid Thilo Sarrazin) voeden de angst en de onzekerheid van de middenklasse met verhalen over uit de hand lopende islamisering en vluchtelingenstroom. Dat die verhalen vooral in Oost-Duitsland erg aanslaan, mag erop wijzen dat we de oorsprong in de eerste plaats bij de sociale onzekerheid moeten zoeken. In het oosten is de sociale onzekerheid het grootst, terwijl daar van islamisering nog minder sprake kan zijn dan in het westen.” (De Morgen, 20 december 2014)

 

“Wanneer de regering-Michel zou besluiten om een belasting op kapitaal in te voeren, kan dat beter via een vermogensbelasting dan via een vermogenswinstbelasting. (…) Daarvoor zou een vermogenskadaster nodig zijn, maar dat is volgens Coene redelijk eenvoudig. Veel van die gegevens, zoals immobiliën en financiële activa, zijn nu al bekend bij diverse overheidsdiensten.” Gouverneur van de Nationale Bank Luc Coene pleit voor een vermogensbelasting en niet een vermogenswinstbelasting, omdat de inkomsten via die laatste wijze te onzeker zijn. Luc Coene die hetzelfde vertelt als de PVDA en Thomas Piketty, maak dat mee. (De Standaard, 20 december 2014 / Citaat Thomas Piketty: Knack, 24 december 2014)

 

“Niet hysterisch doen.” De Dienst Vreemdelingenzaken wil dat de politie bij mensen zonder geldige verblijfspapieren zomaar kan binnenvallen, zonder huiszoekingsbevel. Vluchtelingenwerk Vlaanderen vindt dit idee “choquerend en onaanvaardbaar”, maar staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken vindt dat we daar niet hysterisch over moeten doen. (Radio 1, 22 december 2014)

 

“Middenstand woedend op Filip Dewinter.” Filip Dewinter twitterde dinsdag dat de Kerstmarkt in Antwerpen gesloten is wegens rellen met allochtonen. “Wat een verschil met Winterland in Hasselt”, voegde hij er vanuit Limburg aan toe. De Antwerpse Kerstmarkt is evenwel niet gesloten geweest, en dat Dewinter reclame maakte voor Hasselt kon de Antwerpse middenstand niet waarderen. ‘Maria’ antwoordde Dewinter: “@FDW_VB Blijf maar in Hasselt! Vraag daar asiel.” (Gazet van Antwerpen, 24 december 2014)

25-12-14

KERSTMIS IS DIEN DAG DAT ZE NIET SCHIETEN

“(…) Het is een feest van d’ouwe Germanen

ter ere van de zon,

zo vertellen ons de boeken zwart op wit.

 

De Roomse kerk legt het anders uit;

die zegt ons dat ’t begon

met een stalleken in ’t Palestijns gebied.

 

Maar dat zijn ouwe interpretaties

van dees feest van goeie wil,

want onzen tijd is toch voor alles militair,

en de stilte van de nacht

dien ook wel ‘heilig’ wordt genoemd

wordt geleverd door de killers van ‘la guerre’:

 

Kerstmis is dien dag dat ze niet schieten,

dat er geen bommen uit de lucht worden gestrooid,

dat mitrailleuzen hun verdiende rust genieten

en de kanonnen met ne kerstboom zijn getooid. (…)”

 

                                                 Wannes Van de Velde

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print

24-12-14

ITALIË: PLANNEN VOOR NEONAZISTISCHE TERREUR IN KERSTPERIODE

Maandag heeft de Italiaanse politie veertien neonazi’s aangehouden en eenendertig ‘in onderzoek’ geplaatst nadat er plannen bleken te zijn om in de kerstperiode een tiental politici te vermoorden en meerdere aanslagen te plegen.

 

De verdachten worden beschuldigd van terrorisme, ondermijning van de democratie en het aanzetten tot racistisch geweld. Het was de bedoeling om een tiental politici op hetzelfde ogenblik te vermoorden, politiekantoren aan te vallen, een aanslag te plegen op de spoorwegen en een fiscaal incassobureau op te blazen op het ogenblik dat de werknemers daar aanwezig zouden zijn.

 

De organisatie beschikte hiervoor over heel wat wapens (foto). Een deel van de wapens dateert nog van de Tweede Wereldoorlog en werden met het oog op de geplande raids opgegraven en hersteld. Andere wapens werden in Slovenië aangekocht, en er waren plannen om met een overval de wapenvoorraad nog uit te breiden. Het aanzetten tot racistisch geweld gebeurde onder andere via Facebook.

 

De verdachten behoren tot de organisatie ‘Avanguardia ordinovista’, die geleid werd door de 48-jarige Stefano Manni, een voormalige politieman. In de Italiaanse media verschenen overigens de namen van alle verdachten: voornaam, familienaam, geboorteplaats, geboortejaar en woonplaats. De leeftijden variëren tussen 24 en 93 jaar, de meesten zijn ongeveer even oud als Stefano Manni.

 

Het politieonderzoek dat aan de aanhoudingen voorafging duurde twee jaar. Er werd gebruik gemaakt van telefoontaps en infiltratie in de organisatie door een politieman. Huiszoekingen in achttien Italiaanse steden leidde tot de aanhoudingen en in verdenking stellingen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italië, neonazi's |  Facebook | | |  Print

23-12-14

THEO FRANCKEN EN TOM VAN GRIEKEN ZIJN ELKAAR WAARD

Staatssecretaris Theo Francken en Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken blokkeren allebei de Twitter-toegang voor wie hen kritisch volgt.

 

N-VA'er Theo Francken, staatssecretaris voor Asiel en Migratie (en Administratieve Vereenvoudiging, maar daar hebben we hem nog niet over gehoord) is door het Vlaams Belang meer dan eens verweten hun wetsvoorstellen te kopiëren. Gisteren nog moest hij zich in Het Laatste Nieuws verweren tegen het verwijt te dicht tegen extreemrechts aan te schuren. Theo Francken: “Ik heb mijn hele carrière gevochten tegen Vlaams Belang. In mijn provincie halen ze de kiesdrempel niet.” Tja. De vraag is maar hoe je het gras voor de voeten van het Vlaams Belang wegmaait.

 

Op één vlak zijn Theo Francken en de nieuwe Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken elkaar alvast waard: in het blokkeren van de Twitter-toegang voor wie hen kritisch volgt. Toen Saskia Van Nieuwenhove, een journaliste goed thuis in materies als asielzoekers, kinderbescherming en gevangenissen, gisteren twitterde naar Theo Francken, naar aanleiding van een persbericht van Theo Francken, kreeg zij het bericht “Het volgen van @FranckenTheo en het weergeven van de tweets van FranckenTheo is voor jou geblokkeerd” te lezen (foto 1, grotere versie). Christophe Callewaert (De Wereld Morgen) overkwam het al eerder.

 

Join the club. Wij ontdekten vorige week dat de AFF-toegang voor de tweets van Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken geblokkeerd is (foto 2, grotere versie). Ongeveer de helft van wat nog rest van het Vlaams Belang – van VB-personeelsleden als Sam van Rooy en ex-personeelsleden als Voorpost’er Luc Vermeulen, over de nieuwe Vlaams Belang Jongeren-voorzitter Reccino Van Lommel tot coryfeeën als Anke Van dermeersch en andere VB-parlementsleden – volgt  de tweets van het Anti-Fascistisch Front (AFF). Maar wij zouden de tweets van hun voorzitter niet mogen volgen.

 

Belachelijk is dat. Te meer het via een ommetje eenvoudig is de tweets toch te lezen. Rechtstreeks en voor anderen zichtbaar vragen stellen via Twitter is met het blokkeren van de Twitter-toegang niet mogelijk. Maar als men denkt zo lastige vragen onder het tapijt te kunnen verstoppen vergist men zich.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: francken, van grieken, media |  Facebook | | |  Print

22-12-14

DE ‘HOMOLOBBY’ VAN MARINE LE PEN

Meer en meer sijpelen berichten door dat Marine Le Pen zich laat omringen door homo’s. Tot grote ergernis van nichtje, en tweede populairste binnen het FN, Marion Maréchal-Le Pen, Bruno Gollnisch en anderen binnen het Front national (FN).

 

Zoals op deze blog al gemeld is secretaris-generaal van het FN en nieuwe burgemeester van Hénin-Beaumont Steeve Briois homoseksueel. Hijzelf bevestigt noch ontkent, maar de inwoners van Hénin-Beaumont weten beter. Een week geleden geraakte bekend dat ook Florian Philippot “voor de mannen is”, zoals ze bij De Slimste Mens ter Wereld zouden zeggen. Florian Philippot is  ondervoorzitter van het FN. Philippot werd door het magazine Closer gespot terwijl hij hand in hand met een man in Wenen wandelde. Oui à l’amour à tous kopte het blad met enige ironie op haar cover. Een verwijzing naar le mariage pour tous, de invoering van het homohuwelijk door de Franse president François Hollande waar het FN zo tegen was.

 

Was de outing van Florian Philippot het gevolg van paparazzi-activiteiten van Closer, de voorbije week benoemde Marine Le Pen een senior homo-activist als haar cultuuradviseur: Sébastien Chenu (42 j.), oprichter van de GayLib-beweging in Frankrijk (links op de foto met Marine Le Pen). Het past in Marine Le Pens relatief liberalisme over sociale kwesties. Marine Le Pen liet zich niet zien op de betogingen tegen het homohuwelijk, in tegenstelling tot haar nichtje Marion Maréchal-Le Pen en de vroegere nr. 2 bij het FN Bruno Gollnisch. De aanstelling van de openlijke homoseksueel Sébastien Chenu past ook in het antwoord van Marine Le Pen op de islam. Zoals bekend zien veel moslims homoseksualiteit als een doodzonde. Maar het past niet in het wereldbeeld dat velen bij het FN hebben over outing van homoseksualiteit.

 

De aanstelling van Sébastien Cenu – eerder adviseur van de vorige Franse president Nicolas Sarkozy – werd woedend onthaald door de traditionalistische leden van het Politiek Bureau van het FN, met op kop Marion Maréchal-Le Pen en Bruno Gollnisch (foto: Bruno Gollnisch tweede van links bij de begrafenis van Karel Dillen). De telefooncentrale van de FN-hoofdzetel in Nanterre werd overspoeld met boze telefoontjes van FN-leden. Het in de rand van het FN verschijnend tijdschrift Minute spreekt van een ‘homolobby’ rond Marine Le Pen. Bij Minute houden ze blijkbaar statistieken bij over de seksuele geaardheid van de FN-kaders: volgens het blad zouden 60 % van de nieuwe benoemingen van Marine Le Pen homo’s zijn. 

 

Sébastien Cenu zou door Marine Le Pen ook al naar voren geschoven zijn als een verkiesbare kandidaat bij de verkiezingen in maart in het departement l'Oise. Op vraag van Sébastien Cenu zou een vriend van hem, spijts die 22-jarige geen enkele politieke ervaring heeft, door de FN-administratie ook al aanvaard zijn als kandidaat voor de departementsverkiezingen in Maine-et-Loire. Wat er ook van is, volgens de linkse Didier Lestrade, oprichter van Act Up Paris, kiezen steeds meer homo’s voor het FN en voelen ze zich minder goed in hun vel bij de linkse en centrum-rechtse partijen in Frankrijk.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, holebi |  Facebook | | |  Print

21-12-14

RECHTSACTUEEL OPENT JACHT OP DALILLA HERMANS

RechtsActueel, een website bij gratie van het Vlaams Belang gerund door vooral (ex-) personeelsleden van het Vlaams Belang, opent de jacht op Dalilla Hermans (foto) die de voorbije week bijna alle media haalde met een pakkende getuigenis over racisme.

 

Als peuter van 2,5 jaar oud werd ze geadopteerd door een echtpaar uit het Kempische Weelde. Samen met nog twee andere kinderen van Afrikaanse origine. Bij haar thuis en in de jeugdbeweging kende Dalilla Hermans een onbezorgde tijd, maar daarbuiten liep het wel eens verkeerd. “Toen ik 14 was, glipte ik uit mijn slaapkamerraam om stiekem naar een fuif in de parochiezaal te gaan. Toen ik terug naar huis wilde vertrekken werd ik omsingeld door een groepje skinheads. Ik werd heen en weer geduwd, en enkele van hen hielden me vast terwijl een paar anderen op mij plasten. Ik ging doorweekt naar huis, en liet een stuk van mijn ziel en onschuld achter op de parking van die parochiezaal.

 

“Een paar jaar later, toen ik wel mocht uitgaan, kreeg ik geregeld volledige pinten over me heen gekapt en zelfs glazen naar me gesmeten. Om van het gescheld nog maar te zwijgen. Mijn stoere vriendinnen namen me in bescherming, maar het gebeurde haast elke week wel eens. Toen we verhuisden vonden mijn ouders een hondendrol in de brievenbus. Ga terug naar je eigen land. Er waren leerkrachten die suggereerden dat ik beter een beroepsopleiding zou doen. Ik ben afgestudeerd in ASO zonder enige problemen.

 

“Ik ben naar schatting zo’n 20 keer tegengehouden door politie tussen mijn 16 en 20. Ik heb nog nooit iets gestolen, heb zelfs nooit een joint gerookt. Ik ben ooit uit een bus gezet door een buschauffeur omdat ik een broodje aan het eten was. ‘Wij’ moeten niet denken dat ‘we’ hier zomaar alles mogen. Toen ik 18 was volgde ik rijlessen. De instructeur die ik had schreeuwde zo vaak tegen me dat ‘mijn volk toch echt niet kan rijden’, dat ik het ging geloven. Geen rijbewijs dus. De lijst is lang, de lijst wordt langer.

 

“Toen er een asielzoekerscentrum werd geopend in het dorpje waar ik opgroeide, verscheen er (naast de goorste golf haatberichten op internet) een nieuwjaarsbericht van een plaatselijk café in het lokale krantje dat de asielzoekers een kutjaar toewenste. Nog steeds krijg ik blikken, of opmerkingen, of steekjes onder water, of willen mensen niet naast me zitten. Mijn kinderen gaan dezelfde vragen aan mij stellen die ik vroeger aan mijn ouders stelde. En mijn hart zal in duizend stukken breken de eerste keer ik ze zal moeten uitleggen wat racisme is, en waarom die persoon dit of dat zegt of doet.”

 

En het wordt er niet beter op, met N-VA’er Matthias Storme in de raad van bestuur van het Interfederaal Gelijkekansencentrum, staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken die nog niet zolang geleden zei geen meerwaarde te zien in Marokkaanse, Algerijnse en Congolese migranten, Vlaams minister voor Gelijke Kansen Liesbeth Homans die blijft herhalen dat racisme iets relatief is… Maar voor RechtsActueel is dat geen probleem. Integendeel.

 

RechtsActueel publiceerde zowel vrijdag als zaterdag een artikel over de getuigenis van Dalilla Hermans, met titels als Plasten boze Vlaamse ‘racisten’ op 14-jarig meisje in Weelde (Ravels)? en En hier is het ‘racisme’ weer, nu in Weelde (Ravels)… In de twee artikels relativeert men het bestaan van racisme. Dat niet bekend is welke koppels destijds in Sint-Niklaas weigerden gehuwd te worden door de zwarte schepen Wouter Van Bellingen, is in het eerste artikel bijvoorbeeld het ‘bewijs’ dat racisme opgeklopt gedoe is. In datzelfde artikel worden inwoners uit Weelde opgeroepen naar RechtsActueel te mailen met informatie als: hoever de afstand is die Dalilla Hermans zou gestapt hebben om als 14-jarige uit een raam geglipte tot bij een parochiezaal te geraken, welke parochiezaal dat dan wel zou geweest zijn, wie de zaaluitbater was, of iemand iets gehoord heeft over skinheads in die tijd in Weelde, enzovoort.

 

Dancing The Wall in Weelde was jarenlang een pleisterplek voor gabbers en skinheads, in oktober 2006 niet toevallig de locatie voor een concert ingericht door Blood and Honour/Combat 18 die tweeduizend, vooral Duitse, neonazistische skinheads naar de Kempen bracht. Eén maand later werden twee jongeren in het naburige Beerse aangevallen door twee BH/C18’ers: Robin V.O. kreeg hiervoor een jaar cel; Jelle D.M. kwam er vanaf met een werkstraf van 120 uur. Twee jaar eerder, in 2004, waren er meer dan eens gewelddadige incidenten met rechtse skinheads in Turnhout en het daar gelegen jeugdcentrum De Wollewei…

 

Zo gek is het dus niet mocht Dalilla Hermans als kind al in Weelde geconfronteerd worden met rechtse skinheads. Overigens is racisme niet enkel een probleem van gewelddaden, racisme is ook (een deel van) het probleem voor de lagere tewerkstelling van bepaalde bevolkingsgroepen, hun erbarmelijke huisvesting, enzovoort. Maar ook dat wordt natuurlijk kapot in vraag gesteld door RechtsActueel.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rechtsactueel, racisme |  Facebook | | |  Print

20-12-14

ZWARTE KERST

Dat de opkomst voor de meeting van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) vorige zaterdag met twee Gouden Dageraad-sprekers geen succes was, kon je gisteren hier al lezen. Een twintigtal mensen, the usual suspects. Maar hoe verliep het White X-mas concert (foto 1, 1, 2) dat Duitse neonazi’s vorige zaterdag in ons land zouden houden?

 

Waar het concert plaats vond en hoeveel volk er opdaagde, is alsnog niet duidelijk. Het concert is echter wel degelijk doorgegaan, getuige een ‘concertverslag’ en foto van het optreden van de groep Blutzeugen (foto 2). Groep genoemd naar de ‘martelaren’ van het naziregime, de overleden nazi’s. Op een intussen alweer verdwenen Facebookpagina bedankt Blutzeugen de groepen Überzeugungstäter, Confident of Victory, Kraftschlag en Sniper voor hun “geweldige show”. Helle und die RAC’ker wordt niet vermeld, mogelijk is die niet opgedaagd.

 

We hebben een sterk vermoeden dat het concert niet zoals aangekondigd in ons land plaatsvond, maar in Luxemburg. Eén bron spreekt zelfs van Frankrijk. Blijkbaar werd het concert ingericht door Hammerskin Nation, een in de Verenigde Staten opgerichte neonazistische organisatie die onder andere afdelingen heeft in Duitsland, Luxemburg en Frankrijk. Niet in België, althans niet volgens het officieel overzicht dat deze neonazi’s op hun Amerikaanse website bieden.

 

Het is niet voor het eerst dat Hammerskin Nation voor een in België aangekondigd concert uitwijkt naar het buitenland én daar onder de radar van politie en pers blijft. Op 20 juni 2009 zou in Franstalig België een Hammerskin Nation-concert doorgaan, maar uiteindelijk werd uitgeweken naar het noordoosten van Frankrijk. Er verscheen in de gespecialiseerde pers wel een concertverslag, maar in de Franse media werd er niet over gerept en politiewoordvoerders zeiden evenmin ervan op de hoogte te zijn.  

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: neonazi's, duitsland, luxemburg, frankrijk, hammerskin nation |  Facebook | | |  Print

19-12-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Heerlijk. Als je een onderwerp uitspit en bij de eerste de beste gelegenheid wordt dat onderwerp opgenomen bij de satire van #ikkenjambon. En niet alleen met de foto hiernaast. Maar waar viel ons oog nog op?

 

“Zelf had ik Belkacem nog nooit zien preken. Ik was aan het werk overdag en ik kwam pas laat ’s avonds thuis. Het was Houssein die me eind 2011 een filmpje liet zien van een debat tussen Filip Dewinter en Fouad Belkacem (Zwart/wit met Jurgen Verstrepen, red.). De dingen die Belkacem zei, stonden me aan.” Zonder Jurgen Verstrepen en Filip Dewinter was Syriëstrijder Elias T. misschien niet geradicaliseerd. (De Standaard, 13 december 2014)

 

“De interactieve (…) gespreksavond georganiseerd door onze beweging N-SA vorige zaterdag trok enkele tientallen militanten en sympathisanten.” “Enkele tientallen” is een Hermyiaanse overdrijving. Denk bij “enkele tientallen” niet aan vijftig of zestig mensen. Twintig ligt dichter bij de waarheid. En dat voor een meeting met twee Gouden Dageraad-sprekers. (N-SA-website, 15 december 2014)

 

“Vooreerst is er de mantra van 'er is geen alternatief'. Je vraagt je af waarom we nog politici verkiezen als ze toch niks anders uitvoeren dan wat volgens de 'natuurwetten van de economie' noodzakelijk is.” Ook sommige ondernemers vinden het regeringsbeleid niet vanzelfsprekend . (Knack online, 15 december 2014)

 

“‘Eind jaren 1970 protesteerde de Vlaamse beweging tegen de staatshervormingen die in het Egmontpact stonden’, zegt Sinardet. ‘Dat Egmontpact was nochtans een akkoord dat gedragen werd door een zeer ruime parlementaire en democratisch verkozen meerderheid. Maar door het harde verzet van de Vlaamsgezinde burgers is dat pact er nooit doorgekomen.’” Bart De Wever vindt dat de vakbonden geen respect hebben voor de wil van de kiezer. Volgens politicoloog Dave Sinardet heeft de Vlaamse beweging, waartoe Bart De Wever behoort, in het verleden echter exact dezelfde rol gespeeld als de vakbonden vandaag. De politieker in Bart De Wever haalt het op de historicus. (Gazet van Antwerpen, 15 december 2014)

 

“Mijn vader kreeg pamfletten mee van Amada, het huidige PVDA+. Die lagen in al hun trotskistische glorie bij ons thuis op de keukentafel.” Marc Lambotte, grote baas van de technologiefederatie Agoria die alsmaar afkomt met gepeperde rekeningen over wat een stakingsdag kost, herschrijft de geschiedenis. Amada trotskistisch? Hou serieus moeten we dan zijn berekeningen over de kostprijs van een staking nemen? (De Morgen, 15 december 2014.)

 

“We weten nu al dat we gesandwicht dreigen te worden tussen de N-VA van burgemeester Bart De Wever en de linkse oppositiepartijen.” Filip Dewinter ziet het nu al niet zitten voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2018. Bovendien is de kas voor de lokale verkiezingscampagne leeg. Vandaar een bedelbrief bij de 2.500 betalende Antwerpse leden, de 12.000 mensen die de digitale nieuwsbrief Antwerpen Vooruit krijgen en ongeveer 200 sponsors. (Gazet van Antwerpen, 17 december 2014)

 

"Wat een fucking bullshit, was mijn eerste gedachte. En dat komt van een partij die zegt iedere dag te moeten vechten tegen de perceptie dat ze een lightversie van het Vlaams Belang is."De Slimste Mens ter Wereld-winnaar Adil El Arbi na de vraag wat hij dacht toen een oude Facebook-posting van staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) werd bovengehaald. Francken trok de economische meerwaarde van migranten uit Marokko, Algerije en Congo in twijfel. De overwinning van Adil El Arbi is overigens ook een mooi statement tegen Theo Francken. En El Arbi's film Image: ga die zien! (Knack, 17 december 2014)

 

“Toen ik 14 was, glipte ik uit mijn slaapkamerraam om stiekem naar een fuif in de parochiezaal te gaan. Toen ik terug naar huis wilde vertrekken werd ik omsingeld door een groepje skinheads. Ik werd heen en weer geduwd, en enkele van hen hielden me vast terwijl een paar anderen op mij plasten. Ik ging doorweekt naar huis, en liet een stuk van mijn ziel en onschuld achter op de parking van die parochiezaal. Een paar jaar later, toen ik wel mocht uitgaan, kreeg ik geregeld volledige pinten over me heen gekapt en zelfs glazen naar me gesmeten. Om van het gescheld nog maar te zwijgen.” Dalila Hermans, Afrikaanse als kind geadopteerd door Vlaamse ouders, getuigt over het racisme dat haar overkwam in een dorp in de Kempen. Lange tijd zweeg ze erover, maar met een zoontje en een dochter op komst voelt ze de noodzaak om toch te spreken. (De Wereld Morgen, 17 december 2014 / Alle kranten, in de papieren versie van De Morgen evenwel slechts één regeltje, 18 december 2014)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, verstrepen, dewinter, n-sa, actie, francken, racisme |  Facebook | | |  Print

18-12-14

HOE NEUTRAAL IS ACTIEVOERENDE KAMERVOORZITTER ?

We hebben nog nooit zoveel naar Villa Politica op donderdag gekeken als dit jaar, VRT-uitzending tijdens het vragenuurtje in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Met de uitspraken van Jan Jambon over de collaboratie, Theo Francken op een feestje voor oud-collaborateur en -VMO-leider Bob Maes, Jan Jambon bij het KVHV en de leugens van Jan Jambon was er altijd animo in de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

 

Vanuit de Vlaamse pers, Villa Politica-journaliste Linda De Win incluis, werd vaak geopperd dat de PS de nieuwe Kamervoorzitter, Siegfried Bracke (foto 1), wilde testen. Hoe neutraal stelt de nieuwe Kamervoorzitter zich op? Is hij Kamervoorzitter ten dienste van de meerderheidspartijen of Kamervoorzitter voor alle partijen? Natuurlijk is hij dat eerste, met de wedde en vergoedingen verbonden aan het Kamervoorzitterschap zou je voor minder. Maar hij zou ook het tweede kunnen zijn. Jan Peumans, voorzitter van het Vlaams Parlement, wordt meer ervaren als een voorzitter voor alle parlementsleden dan Siegfried Bracke.

 

Deze week voedde Siegfried Bracke de perceptie tegen hem nog meer door deel te nemen aan een actie van Jong N-VA in Gent. Voor de N-VA bestaat gratis niet, maar als er een stakingsdag is, wil Jong N-VA de werkwilligen wel ‘gratis’ vervoeren. Naar verluidt hebben ze maandag zo twaalf mensen vervoerd, waaronder een prostituee die naar huis wilde na haar werk. Siegfried Bracke voerde mee actie met Jong N-VA (foto 2, Siegfried Bracke vooraan op de foto met het bord 'Gratis bus richting het station'. Tweede van links is N-VA-parlementslid en ACW-vreter Peter Dedecker). Het bezorgde Siegfried Bracke een waarschuwing op de Vlaams-nationalistische website doorbraak.be: “Een Kamervoorzitter hoort niet thuis in het stakingsgewoel. Als Siegfried Bracke niet wat meer au-dessus de la mêlée gaat staan, dreigt hij straks Laurette Onkelinx nog gelijk te geven.”

 

Klaas Cobbaut vervolgde: “Een praktisch probleem: hoe moet Siegfried Bracke donderdagmiddag in 's hemelsnaam de Kamer gaan voorzitten? Er kondigt zich een woelige zitting aan, waar nog druk teruggeblikt zal worden op de nationale staking van 15 december. Tegenstanders van de regering zullen de stakers prijzen om hun 'moedig verzet', voorstanders van de hervormingen zullen spreken over 'economische zelfvernietiging'. Aan de Kamervoorzitter om het in de hand te houden en te schipperen. Enige probleem: de Kamervoorzitter zat zelf midden in het stakingsgewoel.

 

“Op maandagochtend poseerde Bracke met ietwat uitdagende blik bij een actie van Jong N-VA UGent. De jonge nationalisten hadden het initiatief genomen om een pendeldienst in te leggen voor gestrande reizigers: wie in Gent tussen het station en het centrum moest zijn, kon gratis mee. Hoe nobel deze actie ook was, hoe onrechtvaardig het ook is dat reizigers het slachtoffer worden van de grillen van stakers: dit is wel een ideologisch getinte actie, die evenzeer deel uitmaakt van het stakingsgewoel als de stakingspiketten zelf. Dit was geen plaats voor een Kamervoorzitter.

 

“Noem ons ouderwets, maar wij zijn voorstander van een sterk parlement, met een heftig ideologisch debat. Daarvoor heb je een scheidsrechter nodig die boven het gewoel gaat staan. Het is logisch en rechtvaardig dat de Kamervoorzitter uit de rangen van de meerderheid komt, maar die voorzitter moet zijn ambt wel onafhankelijk vervullen. Zelfs de schijn van partijdigheid schaadt de positie van de voorzitter, schaadt het debat, schaadt het hele parlement.

 

“Door actief deel te nemen aan de anti-staking dreigt Bracke de PS-passionaria Laurette Onkelinx stomweg gelijk te geven. Hoe kan de Kamervoorzitter zich nog geloofwaardig verweren tegen het verwijt van partijdigheid, als er fotografisch bewijs bestaat van het tegendeel? Zelfs wanneer Bracke de komende maanden het Kamerreglement op een volstrekt neutrale manier interpreteert, dan nog zal hij de verdachtmakingen van bevoordeling ten gunste van de regering maar moeilijk kunnen afschudden. Het is onbegrijpelijk dat iemand die door Erik Meynen consequent wordt afgeschilderd als schoothondje van Bart De Wever, zich nu blootstelt aan de karikatuur van schoothondje van de regering.

 

“N-VA heeft met Jan Peumans nochtans een voorzitter in huis die wél weet hoe het moet. Met zijn soms wat bars en doortastend leiderschap profileert Peumans zich al jaren consequent als de hoeder van zijn hele huis. Vriend en vijand prijzen Peumans om zijn stijl, inschattingsvermogen en onpartijdigheid, die noch de oppositie noch de meerderheid cadeaus doet. Er is geen mens die Jan Peumans minder N-VA'er, minder flamingant, minder Jan Peumans waant. Hij laat het alleen zijn functie niet beïnvloeden.

 

“André Flahaut had het allemaal niet moeten proberen. N-VA heeft voor veel minder het vel van de PS-Kamervoorzitter geëist. Toen halfverwege 2012 bekend werd dat Flahaut aan onderzoekers van het Franse parlement had verklaard dat het Belgische staatsapparaat 'vervlaamst' was, vroeg Bart De Wever zelve het ontslag van de Waals-Brabander. De ergernis over Flahaut was overigens vaak terecht: de oude krokodil was een trouwe PS-soldaat, die dat niet altijd goed kon verbergen. Reden te meer om nu, met N-VA, met Bracke, beter te doen.

 

“Siegfried Bracke wou de job van Kamervoorzitter heel graag: nu moet hij die functie ook maar uitvoeren. Je kan niet én Eerste Burger van het héle land én tegelijkertijd partijman zijn - zoals je ook niet én VRT-verslaggever én columnist in socialistische blaadjes kan zijn. De tijden van Valère De Scherp zijn voorbij. Kan de onafhankelijke Kamervoorzitter in Siegfried Bracke nu opstaan? Of opstappen, dat is ook goed.”

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bracke, actie, dedecker |  Facebook | | |  Print

17-12-14

‘DAGOBERT DUCK-TAKS’ WOORD VAN HET JAAR IN NEDERLAND

In Vlaanderen is ‘flitsmaraton’ Woord van het Jaar geworden. Door van Dale omschreven als “Een politieactie waarbij de hele dag intensief geflitst wordt.” Op de plaatsen twee en drie bij deze jaarlijkse verkiezing staan twee meer politiek geladen begrippen: ‘boterhammentaks’, “vergoeding voor het toezicht houden op kinderen die ’s middags op school blijven eten”, en ‘kamikazecoalitie’, “regeringscoalitie die volgens de gebruikers van de term gedoemd is te mislukken”. In Nederland is ‘dagobertducktaks’ Woord van het Jaar geworden, “speciale belasting geheven over het vermogen van superrijke mensen, superrijkentaks, hyperrijkentaks”.

 

We hebben altijd het idee gehad dat Donald Duck en zijn familie, onder wie de superrijke oom Dagobert (foto), populairder is in Nederland dan in Vlaanderen. Vandaar misschien dat de PVDA vijf jaar geleden het idee van een ‘miljonairstaks’ lanceerde, en niet een ‘Dagobert Duck-taks’. ‘Miljonairstaks’ is trouwens een duidelijker begrip, en bekt minder moeilijk dan ‘dagobertducktaks’. In Nederland werd dat laatste woord gelanceerd door de SP (vergelijkbaar met de PVDA in ons land) en het FNV, de Nederlandse vakbond. Door de sociale acties van de voorbije weken, LuxLeaks, het Marc Coucke-verhaal enz. kennen wij het begrip als de vermogens(winst)belasting. Vermogensbelastingen en vermogenswinstbelastingen zijn twee verschillende begrippen, maar gemeenschappelijk is het idee dat de superrijken ook hun deel bijdragen in de lasten die nu eenzijdig op de schouders van het werkvolk, inclusief de middenstand, werklozen en gepensioneerden, wordt gelegd.

 

Premier Michel heeft gisteren zijn ministers opgeroepen tot meer eensgezindheid in haar verklaringen, met name die vermogenswinstbelasting is een twistpunt. Vicepremier en minister voor Werk Kris Peeters (CD&V) pleit er al weken voor. Niet omdat hij plots een linkse jongen is geworden, maar als tegengewicht voor de huidige maatregelen die door velen als onrechtvaardig worden ervaren. Schaduwpremier Bart De Wever heeft lange tijd gezegd dat eerst het regeerakkoord volledig moet uitgevoerd worden, maar de voorbije week zei hij toch te willen praten over een vermogenswinstbelasting. Al waarschuwt hij meteen dat daarmee niet alles is opgelost, en de andere maatregelen even noodzakelijk blijven. Vicepremier en Open VLD-spreekbuis Alexander De Croo zei maandagavond in Reyers Laat nog onomwonden dat een vermogenswinstbelasting er niet komt. Zijn voornaamste argument is dat hij geen vermogenswinstbelasting kent die niet ook de werkende middenklasse treft. 

 

Mis. “Jawel, er bestaan vermogensbelastingen die de middenklassen sparen”, antwoordde Paul De Grauwe gisteren in een column bij DeMorgen.be. “Sarah Kuypers en Ive Marx van het Antwerpse Centrum voor Sociaal Beleid hebben gegevens verzameld over de vermogens in België. Hieruit blijkt dat 95 procent van de huishoudens een nettovermogen heeft van minder dan 1 miljoen euro. Als een huishouden dus een vermogen heeft van 1 miljoen of meer, dan zit het in België in de top 5 procent. Mijn voorstel voor een vermogensbelasting - dat ik in een eerdere column reeds heb gedaan - bestaat erin de eerste 1 miljoen niet te belasten (en dus 95 procent van de bevolking te ontzien), en dan naarmate het vermogen uitstijgt boven de 1 miljoen een stijgend tarief toe te passen.” Dat is trouwens ook het principe van de miljonairstaks van de PVDA. En dat zo’n taks geen peanuts is, maar in één klap nogal wat problemen zou kunnen oplossen, werd maandag nog door Peter Mertens gesteld bij het doorprikken van een aantal De Wever-mythes.

 

Volgens CD&V-fractieleider in de Kamer van Volksvertegenwoordigers Servais Verherstraeten hebben de coalitiepartners de poort naar een vermogenswinstbelasting níét gesloten. Wij hebben Servais Verherstraeten altijd een beetje als een clown in het politieke spel gezien, omwille van de bochten waarin hij zich wrong om de CD&V-standpunten en het regeringsbeleid te verdedigen. Maar kom, we gunnen hem het voordeel van de twijfel. Maar het mag niet te lang duren. De vermogens(winst)belasting moet nú op tafel komen én effectief worden, of de sociale onrust blijft voortduren.

 

 

 

P.S. 1. Wij zijn nooit fan geweest van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en zijn dat nog niet. Bart De Wever en Alexander De Croo zijn dat wél. Maar waarom willen ze het IMF met haar jongste rapport over België slechts schoorvoetend of helemaal niet volgen nu het IMF zegt: “Nee, de index hoeft niet afgeschaft. Ja, vermogen moet zwaarder belast. En nee, België hoeft niet op alle vlakken zo hard te bezuinigen.”

 

P.S. 2. Bij de Woord van het Jaar-wedstrijd is in Nederland op de tweede plaats geëindigd: ‘moestuinsocialisme’. Een term die de Nederlanders te danken hebben aan een socialistische staatssecretaris die bejaarden die financieel achteruit gaan, aanraadde een moestuin te beginnen. Er zijn natuurlijk betere ideeën in de wereld te vinden om de koopkracht van bejaarden op peil te houden. Een vermogens(winst)belasting bijvoorbeeld, en dan kan je nog altijd indien mogelijk een moestuin aanleggen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nederland, sociaal |  Facebook | | |  Print

16-12-14

KVHV: MEER KOFFIEKOEKEN DAN WERKWILLIGEN

Toen de agenda van de vakbondsacties dit najaar bekend werd, startte men bij het KVHV-Gent meteen de Facebook-groep ‘Wij staken niet mee op 15 december!’. Uiteindelijk steunden iets meer dan 100.000 mensen het KVHV-initiatief. Of iedere steuner het initiatief écht steunde, is evenwel de vraag. Je kon ook mensen ongevraagd toevoegen aan de groep.

 

Bij het KVHV-Antwerpen wilde men niet achterblijven en gingen gisterenmorgen vijf leden op stap met honderd koffiekoeken om de werkwillige chauffeurs van De Lijn te bedanken dat ze tóch wilden werken. Maar, zoals de commentator van de regionale televisiezender ATV zei, het KVHV-Antwerpen “had duidelijk op een groter aantal gerekend” (video, vanaf 0’24”). In het beeldverslag van ATV was één bus te zien op de Rooseveltplaats, terwijl daar anders tientallen bussen staan te wachten voor de volgende rit. Dan maar de koffiekoeken uitdelen aan de aanwezige taxichauffeurs, en omdat men dan nog lang niet van de honderd koffiekoeken af was, gingen de KVHV’ers naar de Meir (foto 1) om de koffiekoeken uit te delen aan passanten. Zo geraakte het KVHV-Antwerpen toch nog haar patisserie kwijt. Dat het KVHV het aantal werkwilligen overschat had, is echter wel duidelijk.

 

Het KVHV-Antwerpen, met Wouter ‘Murk’ Jambon als praeses, heeft het van geen vreemden om te overdrijven. Van de ‘war room’ van vader Jan Jambon tegen het beletten dat werkwilligen op een stakingsdag aan de slag gaan bijvoorbeeld, hebben we niets gemerkt alhoewel gisteren meer industrieterreinen en toegangen afgesloten waren door stakingspiketten dan bij de provinciale stakingsdagen.

 

De Antwerpse KVHV’ers hebben natuurlijk ook een voorbeeld aan hun burgemeester die graag overdrijft. Had hij bij de provinciale stakingsdag op 24 november toestemming gevraagd en gekregen om desgevallend honden in te zetten, deze keer heeft Bart De Wever zeventien overvalwagens bij de Nederlandse politie geleend (foto 2), en bij zijn partijgenoot minister van Defensie Steven Vandeput een legerbus losgepeuterd. De zeventien overvalwagens waren Antwerpse politieagenten zondag gaan halen en worden vandaag teruggebracht naar steden als Breda, Rotterdam en Utrecht. Voor zover ons bekend: allemaal werkuren en kosten die niet nodig waren, maar de Antwerpse belastingbetaler wel allemaal mag betalen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kvhv, antwerpen, actie, jambon, de wever, politie |  Facebook | | |  Print

14-12-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Joost Vandecasteele.JPGWegens artikels met een hogere actualiteitswaarde en exclusief nieuws, vijftien artikels terwijl wij er doorgaans maar zeven per week publiceren, is onze vrijdagse rubriek De week in zeven citaten (en eentje extra) uitzonderlijk naar vandaag verhuisd. Het citaten verzamelen werd als naar gewoonte donderdagavond afgesloten.

 

“Weet je wat pas imagoverlagend is voor een stad als Antwerpen: de groeiende armoede onder kinderen, de ongelijkheid, de hoge werkloosheid, het racisme en het wantrouwen onder mensen. Dat maakt een stad onaantrekkelijk, niet de nachtwinkel of de videotheek op de hoek.” Socioloog Mohamed Benhaddou over de nieuwe taksen voor ‘imagoverlagende’ winkels in Antwerpen. (Gazet van Antwerpen, 6 december 2014)

 

“Dat ‘imagoverlagend’ woord van het jaar wordt, lijkt onwaarschijnlijk. We zijn een volk dat vorig jaar het woord ‘selfie’ (populaire term sinds 2003) verkoos boven ‘geefplein’.” Joost Vandecasteele (foto, bij de vakbondsbetoging op 6 november kijkend naar de massa volk) over wat mensen het meest bezighoudt. (De Morgen, 6 december 2014)

 

“De waarheid is wellicht veel prozaïscher. Wie tegenwoordig de ratio achter de woorden en beslissingen van Bart De Wever wil begrijpen, mag niet vergeten dat hij de wereld bekijkt door een Antwerpse bril. Die bril is wellicht van zijn neus gevallen toen hij de Antwerpse meerjarenbegroting (2015-2019) bestudeerde.” Apache over het inzetten van het leger bij bewakingsopdrachten en de Antwerpse stadsbegroting. “Antwerpen is een politiestaat (in wording).” (Apache, 8 december 2014)

 

“Alles is beter dan Theo Francken, weet ik nu wel zeker. Deze man is veel imagoverlagender dan de goorste nachtwinkel.” Blogger Frank Van Laeken over de uitval van Theo Francken naar Dyab Abou Jahjah die met enkele medestanders actie kwam voeren aan het kabinet-Francken. “Ik weet niet wat mij het meest stoorde aan de reactie van Francken: dat het via mail ging (wat het nadeel biedt dat je té letterlijk geciteerd kunt worden), dat hij strikt persoonlijke informatie waarmee zijn diensten discreet zouden moeten omgaan breed uitsmeerde (het blijft een privé-dossier, ook al stond het twaalf jaar geleden al in de kranten), dat hij een politieke en ideologische tegenstander probeert te brandmerken, dat hij het 'lakse' migratiebeleid in de schoenen van de PS probeert te schuiven (terwijl dat domein de jongste vijftien jaar niet meer door sociaal-democraten werd beheerd, noch Vlaamse, noch Waalse, je kan het dus bezwaarlijk 'de schuld van de sossen' noemen), dat hij zijn coalitiepartners opnieuw te kakken zet door te stellen dat déze regering de 'lakse wetten' heeft aangepakt (hoe lang pikken CD&V en Open VLD dat eigenlijk nog?) of die arrogante smiley helemaal achteraan.” (Blog Frank Van Laeken, 9 december 2014)

 

Daar is hij weer, Timur Vermes. Hilarisch en controversieel: Hitler ontwaakt in Berlijn nu. En we hebben niets geleerd, want nu is hij iets in de media, een talkshowhost of zo. Nou nou.” Rudi Vranckx over wat hij het beste boek van 2014 vindt. Onze chef-AFF heeft alleszins ook veel plezier gehad aan het lezen van het boek. (Humo, 9 december 2014)

 

“Laat het debat maar ten volle woeden over de verregaande socio-economische hervormingen die in de steigers staan. Laten we niet te snel roepen dat het nu wel genoeg is geweest. Niet alleen omdat een stevig debat goed is voor de democratie. Maar ook omdat politici die zéggen dat er geen alternatief is voor hun keuzes, óók gedreven worden door een ideologische agenda. Misschien zelfs het meest van al. Alvast dat heeft Bart De Wever met Margaret Thatcher gemeen.” Ruud Goossens vindt het goed “dat het bij ons zo stevig klettert, de jongste weken en maanden. En dat de centrumrechtse verzuchting als zou er ook hier ‘geen alternatief’ zijn voor het regeringsbeleid voorlopig weinig indruk maakt.” (dS Avond, 9 december 2014)

 

“Ministers lopen kriskras door elkaar, van het ene kliekje journalisten naar het andere. En, jawel, ook nu wordt er voor het decor van klassieke wandtapijten en kristallen kroonluchters gesjacherd met primeurs en interviews. Glaasje champagne in de hand. ‘Ik heb nog iets interessants liggen. Misschien wat voor jou?’, vraagt een woordvoerder discreet.” Verslag van de ‘Voor wat, hoort wat’-sfeer bij de boekvoorstelling van Parabel Ezelsoor van Ivan De Vadder en Karl Meersman. (De Morgen, 10 december 2014)

 

“Ongeveer 15 procent van de Belgische bevolking verlangt naar de splitsing van het land. Zij worden de ‘grondstroom’ genoemd. Ongeveer 85 procent van diezelfde bevolking verlangt naar een vermogensbelasting. Zij worden genegeerd. ‘Het staat niet in het regeerakkoord,’ roept de regering. Wel, de nationale ebola-coördinator stond ook niet in het regeerakkoord. Maar de regering heeft er wel een aangesteld.” Een Facebooknotitie van David Van Reybrouck waaruit het voorgaande een fragment is, werd massaal gelezen en gedeeld. Volgens David Van Reybrouck wil de regering geen vermogens(winst)belasting invoeren omdat het het precair evenwicht tussen de regeringspartijen in gevaar brengt. “Wellicht is dat de reden waarom het regeerakkoord steeds meer op een negeerakkoord begint te lijken.” (De Standaard, 11 december 2014)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, antwerpen, de wever, francken, boeken, media |  Facebook | | |  Print

13-12-14

FRANK RENNICKE, BLUTZEUGEN, HELLE UND DIE RAC’KER…

Vorige zaterdag werd in Sint-Niklaas geprotesteerd tegen het concert van Rudolf Hess-aanhanger Frank Rennicke. Het verhaal in drie foto’s en commentaren, en een naschrift.

 

1. Op de Grote Markt van Sint-Niklaas verzamelen ’s namiddags 150 mensen om er een ‘Pact voor Verdraagzaamheid’ te ondertekenen. Een concert inrichten met een zanger die in een van zijn bekendste nummers, de door Adolf Hitler als zijn plaatsvervanger aangewezen, Rudof Hess looft, is het binnenhalen van de onverdraagzaamheid. De ondertekenaars dompelen hun handpalm in rode, blauwe, gele, groene of oranje verf, en zetten een kleurrijke afdruk op een groot doek.

 

2. ’s Avonds stellen leden van Jong Groen, en nog enkele andere actievoerders, zich op aan de ingang van de concertzaal. Ze tellen het aantal concertgangers. Het zijn er een 100-tal. De meesten lopen gewoon voorbij, anderen beginnen wat te schelden. Via crowdfunding wordt geld ingezameld om per concertganger voor Rennicke een voedselpakket aan de vluchtelingen in Sint-Niklaas te bezorgen. Aan de overzijde heeft een ordedienst van Voorpost zich opgesteld, maar die komt niet tussen als concertgangers hun voeten afvegen aan de vlag van Jong Groen. Goede manieren staat niet in het instructieboekje van Voorpost.

 

3. Bij zijn optreden brengt Frank Rennicke onder andere Das Mädel mit der Fahne, dat – dixit RechtsActueel – “stilstaat bij de terreur waaraan de Duitse burgerbevolking onderworpen werd bij de ‘bevrijding’”. Door ‘bevrijding’ tussen aanhalingstekens te plaatsen, geeft RechtsActueel aan het verslaan van het nazisme niet als een bevrijding te ervaren. Van kritiek op de wreedheden van het nazisme is uiteraard geen sprake bij Frank Rennicke. Na het optreden volgt voor de concertgangers nog een fotomoment met Frank Rennicke. Rob Verreycken is tevreden over de avond en overweegt nog meer concerten in te richten.

 

Sinterklaas kwam in het Museumtheater ook nog langs. Hij had geen Zwarte Pieten mee op het podium. De Zwarte Pieten zaten allemaal in de zaal.

 

Wie nog meer Frank Rennicke wil horen moet zich reppen naar het vanavond door Duitse neonazi’s in ons land ingerichte White X-mas concert. Eén van de groepen op de affiche, Blutzeugen, heeft op haar speellijst het nummer Breslau 1945 staan, op ‘melodie’ van Frank Rennicke. Met een andere groep op de affiche voor dit neonaziconcert, Helle und die RAC’ker, deelde Frank Rennicke op 5 juli dit jaar nog het podium in Gera (Duitsland). En Rob Verreycken in Sint-Niklaas maar beweren dat Frank Rennicke tot het beschaafde deel van de bevolking behoort.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sint-niklaas, actie, neonazi's, verreycken |  Facebook | | |  Print

AFFICHE WHITE X-MAS CONCERT NOG UITGEBREID

De affiche voor het voor vanavond aangekondigde concert, ingericht door Duitse neonazi’s, is nog uitgebreid: van vier groepen en een verrassingsgroep naar zes groepen en een verrassingsgroep (foto 1).

 

De eerste groep die toegevoegd is, is Kraftschlag. Het is één van de bekende namen uit het Blood and Honour-circuit. Live speelt deze groep onder andere het Horst Wessel-lied. De cd’s van deze groep mogen in Duitsland niet verkocht worden. Zanger Jens Uwe is in het bezit van een uitgebreid strafblad. Zo is hij veroordeeld voor het verheerlijken van geweld, aanzetten tot rassenhaat, ontkenning van de holocaust en verheerlijking van het vermoorden van Joden. Kraftschlag leverde songs aan voor meerdere verzamelcd’s van Blood and Honour. Kraftschlag leverde ook het eerste nummer voor de  verzamelcd Zu Gast Bei Uns (2006). Alle deelnemers aan die cd kregen een huiszoeking wegens geweldsverheerlijking en volksopruiing. Eén van de andere groepen op deze verzamelcd is Kategorie C.

 

Kraftschlag speelde al eerder in België: in 2004 op een Blood and Honour-concert in Broechem, deelgemeente van Ranst, waar 600 neonazi’s naartoe gingen. Kraftschlag stond ook op de affiche van een in 2006 door het Duitse Blood and Honour / Combat 18 ingericht concert in Weelde, deelgemeente van Ravels. Kraftschlag stond als tweede hoogste op de affiche, na het Amerikaanse Blue Eyed Devils, maar trad uiteindelijk niet op. Het was anders wel een concert waarvoor 2.000 neonazi’s de grens overstaken.

 

De tweede nieuwe naam op de affiche is Sniper, een groep uit Finland. Op het nummer Under the swastika zingen deze neonazi’s: “Under the swastika we'll fly, under the swastika we'll die, under the swastika we'll fight, we will fight until the day we die. Look in the streets, when we are marching now with the swastika and sunwheel proud in the sky. You can go home and wipe your ass with your stinking red flag!" In het nummer Awakening of the survivors verheerlijkt de groep het geweld tegen buitenlanders. In het lied W.A.R. luidt het onder andere: “White Aryan Resistance, keep the future and the white mankind. Keep their dreams alive everyday. White Aryan Resistance, show the power of white race, we won't never fail this way". Dat het evenmin als de andere groepen op de affiche lieverdjes zijn blijkt uit foto 2, Sniper bij hun eerste optreden bij Blood and Honour in Engeland in 2007.

 

De Staatsveiligheid (officieel: de Veiligheid van de Staat) heeft een persmededeling verspreid om de aandacht te vestigen op het concert (versta: te verwittigen voor het concert). Het is anders niet hun gewoonte. Maar let op: de opdracht van deze instelling is inlichtingen verzamelen. Niet meer of niet minder. Het mag de burgemeester van de concertplaats en de hogere politieke overheid, politie en parket niet verhinderen de maatregelen te nemen die wij opsomden in onze Open brief aan de ministers Jan Jambon (Veiligheid en Binnenlandse Zaken) en Koen Geens (Justitie). En nog dit. Het meetingpoint voor het concert wordt pas vanavond medegedeeld. Gisterenavond vernamen wij dat de kans groot is dat het concert plaatsvindt in de provincie Luxemburg of… het land Luxemburg. Coördinatie met de autoriteiten bij onze Luxemburgse buur is veiligheidshalve dan ook gewenst.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (1) | Tags: lusemburg, neonazi's, blood and honour |  Facebook | | |  Print

JAN JAMBON IN ‘WAR ROOM’ TEGEN NEONAZI’S ?

Het stond gisteren in alle kranten: “Uur per uur, zelfs kwartier per kwartier, zal N-VA-vicepremier en minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (foto 1) maandag vanuit een soort ‘war room’ opvolgen hoe de nationale staking verloopt.”

 

“Wie wil werken, moet en zal maandag ook daadwerkelijk aan de slag kunnen gaan. Jambon toot geen medelijden voor wie werkwilligen straks ook maar een strobreed in de weg legt.” Is Jan Jambon al even vastberaden als het gaat om neonazi’s de pas af te snijden?

 

Een fragment uit de e-mail die we hem gisteren stuurden: “Het is van 3 oktober 2009 geleden dat buitenlandse neonazi’s in ons land nog een concert hebben ingericht (Arendonk, een concert ingericht door het Duitse Blood and Honour / Combat 18). Moet ons land terug een vrijhaven worden voor wat neonazi’s in hun eigen land niet meer mogen of durven? Wij denken van niet en vragen u dan ook om in te grijpen. Naar onze inschatting zal het voor morgen geplande White X-mas fest vooral door Duitse neonazi’s bezocht worden. Gelieve te willen onderzoeken in welke mate deze groepsreis en hun concert kan verhinderd worden.

 

“Als het concert toch zou doorgaan vragen wij dat bevoegde personen in de concertzaal de nodige vaststellingen doen over inbreuken op de wetten tegen racisme, discriminatie en negationisme. Het is met die tactiek (…) dat in 2008 drie organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen opgepakt werden en drie jaar later veroordeeld werden (Veurne, 28 maart 2011). Sindsdien vond in ons land nog maar één Blood and Honour-concert plaats (Eernegem, 1 oktober 2011 - initieel opgezet door Blood and Honour Wallonie, ‘jonge’ organisatoren die praktische hulp kregen van Vlamingen en buitenlanders). Laat de concerten van Duitse neonazi’s in ons land niet inspirerend zijn voor Vlaamse en Waalse Blood and Honour’ers.”

 

Treedt minister Jan Jambon (samen met zijn collega voor justitie Koen Geens) effectief op tegen het White X-mas fest of beperkt hij zich tot de bedenking dat de neonazi’s “hun redenen” hebben? De affiche voor het concert vanavond is intussen nog uitgebreidFoto 2: cd-hoes van het debuutalbum van Helle und die RAC’kers, één van de groepen die voor vanavond geprogrammeerd is.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jambon, neonazi's, blood and honour |  Facebook | | |  Print

12-12-14

OPNIEUW CONCERTEN VAN BUITENLANDSE NEONAZI’S IN ONS LAND

Het is vijf jaar geleden dat in ons land nog een concert werd ingericht door Duitse neonazi’s, maar vorige zaterdag waren ze er weer. En nu zaterdag volgt al een tweede concert.

 

Het is van 1 oktober 2011 geleden dat er nog een Blood and Honour-concert in ons land is georganiseerd. Aangekondigd als georganiseerd door Waalse Blood and Honour’ers. Een generatiewisseling en de veroordeling van drie concertorganisatoren van Blood and Honour Vlaanderen op 28 maart 2011 in Veurne heeft het enthousiasme bij Vlaamse neonazi’s bekoeld. De tien jaren daaraan voorafgaand werden maar liefst vierentwintig Blood and Honour-concerten in ons land ingericht door Vlaamse Blood and Honour’ers.

 

Op 13 september 2013 was er in Herenthout wel nog een ‘muziek’avond met een in het Blood and Honour-circuit optredende groep. Voor een concert in ons land ingericht door buitenlandse Blood and Honour’ers moeten we nog verder teruggaan in de geschiedenis. Naar Arendonk, in de Antwerpse Kempen, op 3 oktober 2009. Het was een concert ingericht door het Duitse Blood and Honour / Combat 18. Maar op één week tijd komen Duitse neonazi’s in ons land alweer twee concerten inrichten. Vorige zaterdag een concert met Kategorie C in Montzen (deelgemeente van Plombières, provincie Luik) (zie hieronder). Komende zaterdag een White X-Mas concert met volgens de voorlopige affiche enkel maar Duitse groepen op het programma (foto 1).

 

De groepen zijn allemaal in het R.A.C.-circuit actief. R.A.C. staat voor Rock Against Communism, maar dat is een misleidende naam. De liedteksten zijn niet alleen tegen het communisme gericht. Niet zelden wordt ook apartheid, racisme, fascisme, en soms ook seksisme en homofobie gepromoot. De naam Rock Against Communism werd bedacht als tegenhanger voor de Rock Against Racism-concerten in de jaren tachtig. Drijvende kracht achter R.A.C. was Ian Stuart Donaldson, de zanger van Skrewdriver en oprichter van Blood and Honour. Voor het concert zaterdag zijn er al twee affiches in omloop: een neutrale en een met Duitse soldaten die Kerstmis vieren. Het is uiteraard die laatste die we terugvinden bij de door Blood and Honour aangekondigde concerten.

 

De groep bovenaan de affiche, Confident of Victory (foto 2), is een zijproject van de ‘rechtsrock’-groep Sturm und Drang. Intussen bekender dan de groep waar ze uit voortkwam. De groep is verbonden met het internationale neonazistisch Hammerskins-netwerk. De Hammerskins hebben op 20 juni 2009 een concert willen organiseren in Franstalig België, maar na de reacties in de pers week men uit naar Frankrijk. Het debuutalbum van Confident of Victory, F.N.A.B. (wat staat voor “Vrijheid, natie en bloed”, album uit 2001) werd door de Duitse overheid in 2006 geïndexeerd. Sindsdien mag de cd niet meer vrij verkocht worden in Duitsland. In de titelsong zingt Confident of Victory “Oorlog, oorlog, oorlog – de eindoplossing”. Confident of Victory leverde ook een bijdrage aan de vorig jaar verschenen Schulhof-verzamelcd Die Zukunft im Blick die door de Duitse overheid in maart 2013 werd geïndexeerd, en bijgevolg ook al niet vrij mag verkocht worden in Duitsland. Vanzelfsprekend gaan tijdens concerten van Confident of Victory de armen wel eens schuin gestrekt omhoog, vergezeld met een paar krachtige Sieg Heil’s. Confident of Victory speelde in 2003 al eens op een Blood and Honour-concert in ons land, in Mourcourt (deelgemeente van Doornik, provincie Henegouwen).

 

Hebben wij dergelijke muziek nodig? Moet ons land terug een vrijhaven worden voor wat neonazi’s in hun eigen land niet meer mogen of durven? Wij denken van niet. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) heeft dan ook haar bezorgdheid overgemaakt aan minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken Jan Jambon en minister voor Justitie Koen Geens.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: neonazi's, blood and honour, duitsland |  Facebook | | |  Print

KATEGORIE C ALS SINTERKLAASGESCHENK

Kategorie C is een Duitse op voetbalhooligans gerichte muziekgroep – de naam van de groep is de politecode waarmee in Duitsland de gewelddadigste voetbalhooligans geduid worden.

 

Maar de groep heeft een zo mogelijk nog grotere aanhang bij rechtsextremisten en neonazi’s. Bij hun concert op 31 oktober 2009 op de Antwerpse Linkeroever waren de voetbalhooligans alleszins in de minderheid. De voorbije maanden was Kategorie C in Duitsland een verbindende factor voor het samengaan van voetbalhooligans en neonazi’s in Hooligans Gegen Salafisme (HoGeSa). Kategorie C gaf een concert bij de eerste HoGeSa-betoging die op 26 oktober naar schatting 4.500 voetbalhooligans, rechtsextremisten en neonazi’s op de been bracht in Keulen. Daar werd ook opgestapt achter een spandoek van Kategorie C (foto 1). Toen op 15 november HoGeSa in Hannover wilde verzamelen, was één van de beperkende voorwaarden dat Kategorie C er niet mocht optreden.

 

In dat klimaat vond Kategorie C voor haar Nikolaus festivals het nodig uit te wijken naar België. Er werd zaterdag 6 december verzamelen geblazen net over de grens met Duitsland, om vervolgens in Montzen, deelgemeente van Plombières, te concerteren. Plombières ligt letterlijk aan de grens met Duitsland. Om onduidelijke redenen, en tegen de gewoonte in, verscheen het adres van de concertzaal op de website van Kategorie C ook onderaan de affiche voor 6 december (foto 2). Een groot succes werd het evenwel niet want volgens de plaatselijke pers woonden 300 mensen het concert bij. Kategorie C heeft al voor meer volk gespeeld. Op het podium nochtans ook Pitbull Farm (Zweden), The Firm (Nederland) en Tattooed Mother Fuckers (Engeland).

 

Slogans tegen antifascisten en salafisten waren het populairst. Omdat er evenwel geen antifascisten en salafisten aanwezig waren, gingen de concertgangers dan maar regelmatig met elkaar op de vuist.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: neonazi's, hogesa, duitsland |  Facebook | | |  Print

11-12-14

KOEN DILLE OVERLEDEN

Met Luc De Vos en anderen verliest Gent dit jaar bangelijk veel mensen die een ziel gaven aan hun stad. Maar ook in Antwerpen kan het tellen. Van Regine Beer tot Guido Mannaerts, socialistisch vakbondsmilitant en bezieler van de culturele werking in de Sint-Andrieswijk, en nu ook Koen Dille (foto).

 

Koen Dille is vorige week donderdag 4 december op tachtigjarige leeftijd overleden. Complicaties na een operatie werden hem fataal. Koen was zijn hele leven lang actief in verschillende verenigingen. Bij de oprichting van het Anti-Fascistisch Front (AFF) in 1973 vertegenwoordigde hij er Links, het weekblad en de linkervleugel binnen de toenmalige socialistische partij. Bij de val van het kolonelsregime in Griekenland werd het Komitee voor Demokratie in Griekenland, waarin Ed Steffens actief was, opgeheven. Ed bleef evenwel betrokken bij het AFF door nu Koen als afgevaardigde van Links op te volgen. Maar uiteraard bleef Koen deelnemen aan de AFF-manifestaties.

 

Ook nu was Koen nog altijd actief. Hij stapte mee op in de grote vakbondsbetoging op 6 november in Brussel, steunde Hart boven hard en bleef intussen zijn ‘gewone’ werk doen. Van het secretariaat van de Paul Verbraeken-lezingen tot bij het Masereelfonds. Voor het ledenblad van het Masereelfonds  Aktief nam hij regelmatig (lange) interviews af en schreef hij telkens weer een veel gelezen, spitse column. Koen was een zeer minzaam man, met een sterke eigen mening maar ook een luisterend oor. Het was altijd weer een plezier om hem terug te zien, al dan niet in gezelschap van zijn partner Kitty Roggeman.

 

Gisteren is in intieme kring afscheid genomen van Koen. We wensen Kitty, familie en vrienden alle sterkte toe bij dit groot verlies.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, actie |  Facebook | | |  Print

TAALFOUTEN EN TOLERANTIE BIJ DE N-VA

Nadat Dyab Abou Jahjah begin deze week actie voerde aan het kabinet van staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken en Theo Francken vervolgens in een e-mail aan Newsmonkey in weinig fraaie bewoordingen de vermeende persoonlijke levensloop van Dyab Abou Jahjah bovenhaalde, repliceerde Dyab Abou Jahjah in een tweet: “De leugens dat Theo Francken over mij vertelt zijn ontkracht door de rechter. Dus strafbaar laster en eerroof. Plus machtsmisbruik.”

 

Meteen twitterde N-VA-parlementslid Annick De Ridder (foto, ex-Open VLD): “@Aboujahjah Leugens DIE, bedoel je waarschijnlijk. Pikt zeker, zo  openlijk aan uw pijnlijke misbruiken van ons systeem herinnerd te worden?” Een tweet die in Twitterland niet onopgemerkt bleef. Knack-journalist en taalliefhebber Joël De Ceulaer reageerde meteen in twee tweets. “Grappig: @AnnickDeRidder wijst @Aboujahjah terecht voor een taalfout met een tweet waarin zich een… taalfout schuilhoudt”, twitterde Joël De Ceulaer eerst. Om vervolgens het Antwerpse parlementslid te verduidelijken: “@AnnickDeRidder U gebruikt ‘je’ én ‘uw’ – dat is inconsequent en kan worden beschouwd als een taalfout. En dat voor een native speaker.” Annick De Ridder heeft haar gewraakte tweet intussen verwijderd, maar de tweet is nog altijd terug te vinden op de Twitteraccount van… Dyab Abou Jahjah.

 

Ook De Standaard-journalist Ruud Goossens, deze week opinieschrijver bij dS Avond, stoorde zich aan de tweet van Annick De Ridder – al wil hij niet teveel belang hechten aan Annick De Ridder. “Maar deze keer had ze ons te stekken. Omdat haar opmerking zo exemplarisch is voor de nieuwe omgang met nieuwkomers die sommige N-VA’ers propageren. Blijkbaar volstaat het niet langer dat ze een inspanning leveren om Nederlands te leren. Blijkbaar is het niet voldoende dat ze, weliswaar met een paar taalfouten, alle talkshows van deze regio al eens hebben volgepraat. Blijkbaar moeten ze dat – zoals al die N-VA’ers, dat is geweten – ook in foutloos Nederlands kunnen. Als ze tenminste niet meteen geridiculiseerd willen worden.”

 

Ruud Goossens vindt het opmerkelijk dat wij anderzijds blijk geven “van véél tolerantie. Over de intolerantie die onze staatssecretaris van Asiel en Migratie in het verleden tentoonspreidde. Of over het toch wel opmerkelijke verleden van de excellentie die het departement Binnenlandse Zaken nu bestiert. De man die als bestuurslid van een aangebrande debatclub ooit negationisten naar Antwerpen uitnodigde. Daar malen we niet al te lang om. We stellen ons tevreden met obligate excuses. Bij nieuwkomers ligt dat anders. Die moeten, zoals destijds de ‘wijven’ van het socialistisch parlementslid Louis Major, toch vooral niet te veel complimenten maken.”

 

Een tweet die Annick De Ridder intussen niet verwijderd heeft, is van maandag: “Wil #rudydeleeuw beleid voeren, moet hij meedoen aan verkiezingen. Deze meerderheid (gevormd na verkiezingen!) gaat door met broodnodige veranderingen." Het glijdt als water bij een eend van Annick De Ridder af als Toon Wassenberg (SP.A) repliceerde: “@AnnickDeRidder Moet wie spreekt namens VOKA, Unizo, Gezinsbond, Natuurpunt, 11.11.11, Testaankoop, VAB… dan ook zwijgen tot aan de verkiezingen?”

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de ridder, francken, jambon |  Facebook | | |  Print

10-12-14

ZAAK-JAMBON. NIEUWE DOCUMENTEN VLAAMS-NATIONALE DEBATCLUB

Onze onthullingen over de Vlaams-Nationale Debatclub, Jan Jambon en Jean-Marie Le Pen zorgden vorige donderdag voor een halflege Kamer van Volksvertegenwoordigers (foto) omdat premier Michel niet wilde antwoorden op de vraag van de oppositie in welke mate hij nog vertrouwen heeft in zijn vicepremier en minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken Jan Jambon nadat blijkt dat hij op 12 en 13 oktober dit jaar manifest gelogen heeft over zijn betrokkenheid bij de organisatie van een lezing van Jean-Marie Le Pen bij de Vlaams-Nationale Debatclub.

 

Jan Jambon zei aan RTL en La Libre Belgique op 12 en 13 oktober slechts als toehoorder naar een lezing met Jean-Marie Le Pen te zijn geweest, zoals hij enkele maanden eerder ook in dezelfde debatclub was gaan luisteren naar Kris Merckx. In feite was Jan Jambon niet een van de vele toehoorders, maar als bestuurslid van de Vlaams-Nationale Debatclub mee verantwoordelijk voor het uitnodigen van Jean-Marie Le Pen. Diezelfde avond zat Jan Jambon voor een etentje aan de eretafel met Jean-Marie Le Pen. Intussen heeft Jan Jambon zijn bestuursfunctie bij de Vlaams-Nationale Debatclub toegegeven. Dat Kris Merckx enkele maanden vóór Jean-Marie Le Pen gesproken heeft bij de Vlaams-Nationale Debatclub blijkt niet te kloppen. “Une erreur de mémoire” van zijn minister, zegt Jambons woordvoerder. Dat Kris Merckx bij de Vlaams-Nationale Debatclub gesproken heeft werd anders wel gebruikt om de aanwezigheid van Jan Jambon bij Jean-Marie Le Pen te vergoelijken.

 

Vandaag onthullen we een nieuwe reeks documenten uit het archief van de Vlaams-Nationale Debatclub. Daaruit blijkt dat de Vlaams-Nationale Debatclub op 28 januari 1998 een spreekbeurt inrichtte met de voor negationisme, racisme en neonazisme veroordeelde Britse ‘historicus’ David Irving. Omdat het Holiday Inn hotel in Antwerpen na protest haar zaal niet meer wilde verhuren voor dit evenement, werd door de Vlaams-Nationale Debatclub voor de conferentie met David Irving uitgeweken naar een geheime locatie in de rand van Antwerpen. Op dat ogenblik, en ook de jaren erna, is Jan Jambon nog altijd volwaardig bestuurslid van de Vlaams-Nationale Debatclub. Wie haalt het in zijn hoofd – terwijl je dixit Jan Jambons woordvoerder als actieve mens wel bestuurslid kan zijn van een honderdtal clubs – om lid te blijven van een club die een veroordeelde negationist uitnodigt? Jan Jambon!

 

Als ‘toemaatje’ publiceren we een document dat bewijst dat het uitnodigen van een notoire negationist geen bezwaar vormde voor  Bart De Wever om even later toe te treden tot het bestuur van de Vlaams-Nationale Debatclub. Een debatclub die hij onder andere kende van de lezing met Jean-Marie Le Pen. Het document dat wij publiceren gaat om een uitnodiging voor een spreekbeurt op 24 oktober 2000 waarop Bart De Wever vermeld wordt als inleider én als bestuurslid. Daarmee belanden we in de eenentwintigste eeuw, de eeuw waar we ons volgens Bart De Wever mee moeten bezig houden.

 

Maar ook in die eenentwingste eeuw wordt de herinnering gekoesterd aan mensen uit de vorige eeuw. Op elke uitnodiging voor een lezing van de Vlaams-Nationale Debatclub waar ook de voltallige raad van bestuur wordt vermeld, wordt verwezen naar het overleden bestuurslid Jan Brans. Op een uitnodiging uit 2000 zelfs als erevoorzitter. Jan Brans is oud-hoofdredacteur van het met het VNV gelieerde Volk en Staat, fervent anti-joden, bij verstek voor collaboratie ter dood veroordeeld, ondergedoken in Spanje dromend van een internationale vereniging van fascisten en veroordeelde collaborateurs, terug in ons land in de coulissen werkend aan de oprichting van het Vlaams Blok en eerste hoofdredacteur van het Vlaams Blok-partijblad. Inderdaad om in gedachten te houden.

 

Alle details en documenten hieronder:

- Jambon-club nodigt negationist uit. Bart De Wever bestuurslid;

- Jan Brans, oprichter en erevoorzitter Vlaams-Nationale Debatclub.

00:07 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-nationale debatclub, jambon, irving, de wever, brans |  Facebook | | |  Print

JAMBON-CLUB NODIGT NEGATIONIST UIT. BART DE WEVER BESTUURSLID

Het verhaal over de Vlaams-Nationale Debatclub is nog niet uit verteld. Zo blijkt uit nieuwe documenten die AFF/Verzet en RésistanceS konden inkijken.

In ons artikel vorige week woensdag over de Vlaams-Nationale Debatclub, Jan Jambon en Jean-Marie Le Pen gaven we enkele namen van sprekers bij deze in 1980 opgerichte debatclub. Na het overlijden van zakenman en mecenas van de Vlaamse Beweging Rudi Van der Paal in 2011 vervangen door een nieuwe Vlaams-nationale debatclub. De sprekers waren doorgaans mensen die de Vlaamse Zaak genegen zijn: van klassieke politici, journalisten en historici, een zeldzame keer een progressievere, tot Vlaams Blok/Belang-politici, VMO’ers en collaborateurs. De twee opvallendste sprekers waren de Nederlander Joseph Luns, van 1971 tot 1984 secretaris-generaal van de NAVO, en de Britse negationist David Irving (foto 1).

David Irving is een Britse ‘historicus’. Hij werd op 11 juli 1991 in München een eerste keer veroordeeld voor het ontkennen van de Holocaust. Ook in hoger beroep in 1992 werd hij hiervoor veroordeeld in Duitsland. Op 11 april 2000 – als gevolg van een rechtszaak die op 5 september 1996 is opgestart – en op 20 februari 2006 volgen nog veroordelingen voor het ontkennen van de Holocaust. Respectievelijk in Groot-Brittannië en in Oostenrijk. In zijn eerste boek De vernietiging van Dresden (1963) onderzocht Irving de bombardementen van de geallieerden op de Duitse stad Dresden, een pijnlijke gebeurtenis door Irving echter zwaar overdreven. In Hitler’s War (1977) stelde Irving Hitler voor als een rationele, intelligente politicus wiens enig doel was om de welvaart en de invloed van Duitsland op het continent te verhogen. Als het dan toch fout liep, was het de schuld van zijn ondergeschikten en de geallieerde leiders, met voorop Winston Churchill. Vanaf de jaren tachtig begint Irving het bestaan van de Holocaust meer en meer te ontkennen.

Bij herhaling stelt hij dat het vernietigingskamp van Auschwitz een ‘hoax’ is. Zoals in een in Londen op 23 juni 1989 verspreid pamflet, waarin Irving zichzelf voorstelt als “aan het hoofd van een groeiende groep historici, over de hele wereld, die sceptisch staan over de bewering dat Auschwitz en andere kampen ‘fabrieken van de dood’ waren waarin miljoenen onschuldige mensen systematisch werden vergast”. In werkelijkheid gaat het om een klein groepje Holocaustontkenners met wie Irving optrekt, zoals Ernst Zündel en Robert Faurisson. Irving minimaliseert het aantal doden in Auschwitz en andere kampen, en als er al doden zijn gevallen is het ingevolge epidemieën en niet vanwege gaskamers. Het levert Irving meerdere spreekbeurten op bij bijvoorbeeld de extreemrechtse Deutsche Volksunion (DVU) die de relatie met Irving in 1993 stopzet… uit vrees verboden te worden voor het omarmen van een Holocaustontkenner als Irving.

Irving koppelt zijn ‘wetenschappelijke inzichten’ vaak aan racistische en antisemitische uitspraken. Na zijn veroordeling in 1992 mag hij Duitsland niet meer binnen, en Canada – waar hij dan verblijft – zet hem datzelfde jaar het land uit. Maar bij de Vlaams-Nationale Debatclub is hij welkom. Het gaat evenwel niet zonder slag of stoot. De lezing van Irving op 28 januari 1998 is gepland in het Holiday Inn hotel, maar als bekend wordt wie de uitgenodigde spreker is, trekt het Holiday Inn hotel de verhuur van haar zaal in. De Vlaams-Nationale Debatclub wijkt voor de lezing met David Irving vervolgens uit naar feestzaal De Leeuw in Wijnegem, en verandert wat een openbare lezing had moeten zijn in een bijeenkomst met “strikte privé-karakter”. Enkel met een lidkaart van de Vlaams-Nationale Debatclub of met deze uitnodiging kan je de lezing bijwonen. Een plannetje toont hoe je op de nieuwe locatie geraakt.

In een interview met Apache zegt Koen Dillen, destijds voorzitter van de Vlaams-Nationale Debatclub en Vlaams Blok’er, dat vooral hijzelf en mecenas Rudi Van der Paal beslisten welke sprekers uitgenodigd werden. Het neemt niet weg dat er een zware verantwoordelijkheid rust als je bestuurslid blijft van een club die een negationist uitnodigt als spreker. Ook spijts het tumult dat de lezing veroorzaakt. Jan Jambon (links op foto 2), bestuurslid van de Vlaams-Nationale Debatclub sinds minstens 1994, is bij de lezing van David Irving en de jaren daarna nog altijd bestuurslid van de Vlaams-Nationale Debatclub. Dat laatste blijkt uit de uitnodiging voor een uiteenzetting voor de Vlaams-Nationale Debatclub over de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober 2000. Een lezing door Mark Grammens op 24 oktober 2000 in Hotel De Basiliek in Edegem – waar overigens de meeste bijeenkomsten van de Vlaams-nationale Debatclub doorgaan.

De uitnodiging vermeldt: “Spreker wordt ingeleid door Drs. Bart de Wever, historicus, bestuurslid van de Club.” Inderdaad, de huidige burgemeester van Antwerpen, voorzitter van de N-VA en schaduwpremier van het land (rechts op foto 2) is alleszins dik twee jaar na de lezing van David Irving bestuurslid van de Vlaams-Nationale Debatclub. Mogelijk nog eerder. Wie er op dat ogenblik allemaal bestuurslid is van de Vlaams-Nationale Debatclub wordt onderaan de uitnodiging vermeld, en jawel: zowel Jan Jambon als Bart De Wever zijn erbij. De “architect Karl Van Camp” in de opsomming is de huidige hoofdredacteur van ’t Pallieterke.

Bart De Wever is van de internetpagina van het Joris Van Severen-studiecentrum als ‘medewerker’ aan dat studiecentrum verwijderd. Hopelijk blijven de documenten over de Vlaams-Nationale Debatclub bij het Archief-, documentatie- en onderzoekscentrum voor het Vlaams-nationalisme intact, ook al wordt het centrum nu geleid door een lid van het N-VA-partijbestuur. En wat te denken van onze huidige vicepremier en minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken die als 38-jarige mee een negationist naar ons land haalt voor een lezing, terwijl de man al een eerste veroordeling heeft gekregen als negationist en in drie landen (ook Italië ontzegt hem de toegang) niet meer binnen mag?

00:06 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-nationale debatclub, irving, jambon, de wever |  Facebook | | |  Print

JAN BRANS, OPRICHTER EN EREVOORZITTER VLAAMS-NATIONALE DEBATCLUB

VNDC - Bestuur VNDC 2000 - Jan Brans.JPGIn elke uitnodiging voor een lezing ba, de Vlaams-Nationale Debatclub, in bezit van AFF/Verzet en RésistanceS, waarin de samenstelling van het bestuur wordt vermeld, worden ook de overleden bestuursleden vermeld met als eerste telkens Jan Brans, soms zelfs als erevoorzitter. In een aantal documenten wordt zijn echtgenote Mia Brans-Dujardin vermeld als ondervoorzitter. Jan Brans was hoofdredacteur van het met de nazi’s collaborerende Volk en Staat (foto 1) en eerste hoofdredacteur van het Vlaams Blok-partijblad.

 

Jan Brans (1908-1986) kent wat van lezingen geven. Op 7 en 14 december 1939 bijvoorbeeld geeft Jan Brans lezingen over Het Jodenvraagstuk aan de Vlaams-nationalistische Volksuniversiteit ‘Herman Van den Reeck’. Vooraf heeft hij zijn anti-joodse stellingen uitvoerig uit de doeken gedaan in een artikelenreeks in het tijdschrift Roeping. Volgens historicus Lieven Saerens waren zijn stellingen toen “een vermenging van een religieus anti-judaïsme met een ‘volkisch’ gedachtegoed”.

 

De meest extreme commentaren op joden zijn in Volk en Staat te vinden. Na een onderbreking verschijnt de krant opnieuw vanaf 12 juni 1940. Omdat er niet onmiddellijk een drukker voor gevonden wordt, wordt met steun van de Duitse bezetter de krant gedrukt op de in beslag genomen persen van de socialistische krant De Volksgazet. Initiatiefnemer voor het opnieuw verschijnen van Volk en Staat is VNV-leider Staf De Clercq. Voor het slagen van de operatie zorgen enkele Antwerpse advocaten, onder wie Jan Brans.

 

Jan Brans is aanvankelijk tegelijkertijd beheerder, uitgever en hoofdredacteur van Volk en Staat. In Volk en Staat worden talrijke anti-joodse bijdragen afgedrukt, een aantal keren vergezeld van dito karikaturen. De eerste verordeningen tegen joden van 28 oktober 1940 worden door de krant enthousiast onthaald. Volk en Staat roept de bezetter op nog strengere en verregaande anti-joodse maatregelen uit te vaardigen, waarbij de krant meermaals zegt in naam van ‘de publieke opinie’ te spreken.

 

Ook Jan Brans levert zijn bijdrage aan het anti-joods discours. Nu meer over de economische zijde van het ‘jodenvraagstuk’, gekruid met racistische terminologie. Brans wijst ook op het ‘gebrek aan hygiëne’ bij joden, en schildert joden af als sadisten die geen medelijden verdienen. Het ‘hoogtepunt’ van zijn artikels verschijnt op 1 december 1940, Overwegingen bij een wandeling door het Ghetto. Hoe de Joden rijk worden in een vuile buurt. Bij het artikel staan acht foto’s, met daarbij commentaren als De rasmerken zijn duidelijk en Een schijnbaar onschuldige Jood. Waag het echter niet met hem zaken te doen.

 

In 1943 en 1944 maakt Jan Brans twee reizen naar Spanje. Van de tweede reis keert hij niet terug, naar hij beweert omdat de landing van de geallieerden in Normandië hem dat onmogelijk maakt. Na de bezetting wordt Jan Brans op verzoek van het Belgisch gerecht gearresteerd. Van september 1945 tot november 1946 verblijft hij in verschillende gevangenissen in Madrid en omgeving. Het regime van generaal Franco weigert Brans uit te leveren aan België waar hij in 1945 bij verstek ter dood veroordeeld wordt voor collaboratie. Het Belgisch gerecht vraagt aan de Spaanse diensten ook om informatie over een partij juwelen en waardevolle voorwerpen die Brans bij zich zou hebben, ter waarde van honderden miljoenen frank.

 

In november 1946 komt Brans vrij met een verbod om het Spaanse grondgebied te verlaten. Brans vestigt zich in Madrid waar hij diverse contacten legt, zoals met de Britse fascistenleider Oswald Mosley. Jan Brans koestert het idee van “de oprichting van een internationale organisatie van oud-collaborateurs en van Duitsers die vanwege politieke redenen veroordeeld waren”. Als zetel voor dit initiatief ziet Brans Spanje, “het enige land in Europa waar men aan iets dergelijks kon werken zonder in de problemen te komen”. Gaandeweg groeit het idee om daar ook Spaanse falangisten, Argentijnse peronisten, Italiaanse fascisten, Kroatische ustasja’s enzomeer bij te betrekken.

 

Op 24 oktober 1978 brengt Jan Brans, intussen terug in Vlaanderen, de kopstukken bijeen van twee partijen die ontstaan zijn uit onvrede met de koers die de Volksunie vaart: de Vlaams Nationale Partij (VNP) van Karel Dillen en de Vlaamse Volkspartij (VVP) van Lode Claes. Lode Claes is één van de Antwerpse advocaten die met Jan Brans zijn schouders zette onder het opnieuw uitgegeven Volk en Staat. Het komt niet tot een akkoord tussen de VNP en VVP, maar op de valreep lukt het toch nog om samen onder de naam Vlaams Blok deel te nemen aan de parlementsverkiezingen van 17 december 1978.

 

Die verkiezingen leveren het Vlaams Blok haar eerste verkozene op: Karel Dillen. De Vlaams Blok-voorzitter stelt vervolgens Jan Brans aan als eerste hoofdredacteur van het partijblad van het Vlaams Blok. In maart 1981 geeft Jan Brans wegens zijn hoge leeftijd – Brans is dan 72 jaar – het hoofdredacteurschap op. Het aantal anti-joodse stellingnamen in het Vlaams Blok-partijblad vermindert meteen aanzienlijk. Intussen heeft Jan Brans al een nieuwe hobby: de op 28 februari 1980 opgerichte Vlaams-Nationale Debatclub.

 

Zijn echtgenote Mia Dujardin leert Jan Brans kennen toen hij Karel Dillen vroeg of die iemand kent die met administratie vertrouwd is, en over adressen beschikt, om een herdenking te organiseren voor de in 1942 overleden VNV-leider Staf De Clercq. Mia Dujardin zegt ‘ja’ voor het organiseren van die herdenking, en wat later ‘ja’ voor een leven aan de zijde van Jan Brans. Mia Dujardin, intussen 87 jaar, was op vele fronten actief in de Vlaamse Beweging en onder andere verantwoordelijk uitgever van de eerste Vlaams Blok-verkiezingsaffiches.

 

Met Jan Brans heeft de Vlaams-Nationale Debatclub bij haar oprichters één van de mannen die de donkerste bladzijden van de Vlaamse geschiedenis invulden. Bij de Vlaams-Nationale Debatclub is men hem daarvoor nog steeds erkentelijk. Bij elke vermelding van de raad van bestuur wordt hij vermeld als één van de overleden bestuursleden; bij een uitnodiging voor een lezing in 2000 zelfs als erevoorzitter (foto 2, grotere versie). Voor Jan Jambon en Bart De Wever is het geen probleem om mee in het bestuur van de Vlaams-Nationale Debatclub te zetelen.

09-12-14

ZATERDAG OPNIEUW GOUDEN DAGERAAD-MEETING IN ANTWERPEN

Op zaterdag 4 oktober was er al een Gouden Dageraad-meeting in Antwerpen, voor een overwegend Franstalig publiek. Inrichter was Zenit Belgique, en er waren geestesgenoten vanuit Franstalig België én Frankrijk overgekomen. In de zaal van café 't Waagstuk waren echter ook Eddy Hermy (Nieuw-Solidaristisch Alternatief, N-SA) en Christian Berteryan (Autonome Nationalisten).

 

Zowel Eddy Hermy als Christian Berteryan ambieerde om zelf ook een meeting met Gouden Dageraad-sprekers in te richten, nu voor een Nederlandstalig publiek en met vooraf publiek bekend maken waar de meeting zou plaatsvinden. De meeting van 4 oktober vond plaats op een geheime locatie in Antwerpen, locatie evenwel vlug achterhaald door AFF/Verzet. Aanvankelijk gepland in de buurt van Mons, en pas na tweemaal van locatie te veranderen belandde men in Antwerpen.

 

Christian Berteryan scoorde het eerste punt in het duel tussen het N-SA en de Autonome Nationalisten door op 8 november een meeting met een Gouden Dageraad-spreker in te richten in Haaltert. Eerst aangekondigd als ergens in de “provincie Antwerpen”, vond de meeting uiteindelijk in de buurt van Aalst (Oost-Vlaanderen) plaats. Christian Berteryan was dus de eerste om een meeting met een Gouden Dageraad-spreker in te richten, evenwel op een geheime locatie en zonder vooraf aan te kondigen dat er een Gouden Dageraad-spreker zou zijn. Konstantinos Boviatsos was slechts aangekondigd als een “gastspreker”.

 

Dat kan beter dacht Eddy Hermy. Met zijn leeftijd (64 j.) wat trager dan Christian Berteryan, kondigt hij nu pas een meeting met Gouden Dageraad-sprekers aan. Maar wel met het publiek maken van de gestrikte sprekers en waar de meeting is gepland: café Den Bengel aan de Grote Markt in Antwerpen. Het café waar Eddy Hermy met twee N-SA-vrienden op 1 mei 2013 roemloos moest afdruipen voor zijn geplande 1 mei-meeting. Sinds die afgelaste meeting in 2013 heeft het N-SA geen publieke activiteit meer ondernomen, op een flyeractie ten gunste van het concert met Frank Rennicke in Sint-Niklaas na.

 

Eddy Hermy brengt als Gouden Dageraad-sprekers mee: Andreas Giallourides en Alexandros Lyris, twee europarlementsmedewerkers. De eerste medewerker van europarlementslid Georgios Epitideios, de tweede medewerker van europarlementslid Lampros Fountoulis. In een zeldzaam interview op 8 mei 2012 voor het Australische The World Today legt Alexandros Lyris het succes van Chrysi Avgi/Gouden Dageraad uit als het gevolg van de economische crisis in Griekenland en de weerzin van de Grieken voor (illegaal verblijvende) vreemdelingen. De Griekse schuld is veroorzaakt door de bankiers en corrupte politici, en die moeten die schuld maar terugbetalen. Hij geeft toe dat Gouden Dageraad-leden geweld gebruikten tegenover migranten, maar ontkent dat dit georganiseerd is vanuit Gouden Dageraad. De Gouden Dageraad-commando’s op markten, dito raids op vluchtelingencentra en andere gewelddaden vergeten (video)?

 

Een geluk bij een ongeluk is dat de neonazi’s zich aanstaande zaterdag zullen moeten verdelen. Naar de Gouden Dageraad-meeting van het N-SA in Antwerpen gaan of naar een door Duitse neonazi’s in ons land ingericht concert? Over dat laatste later deze week meer.

08-12-14

HOE LANG HOUDT CHARLES MICHEL DIT VOL ?

“Dat Bart De Wever donderdag in Antwerpen Charles Michel moed insprak en doorzettingsvermogen toewenste, was niet zonder reden. De Franstalige liberalen hebben in Franstalig België iedereen en alles tegen zich. Weinigen geloven er nog dat Michel het vijf jaar zal uithouden”, schreef zaterdag De Tijd.

 

En de krant vervolgde: “Terwijl Bart De Wever en Charles Michel donderdagavond op een bijeenkomst van Voka-Antwerpen nog eens duidelijk maakten dat hervormingen noodzakelijk zijn – ‘het is de enige keuze’ – achtervolgde de Franstalige pers de premier met slechts één vraag. Moet Jan Jambon niet uit de regering worden gezet? Michel kon er niet mee lachen. Sinds het begin van zijn regering wordt hij opgejaagd, waardoor hij er maar moeilijk in slaagt zijn centrumrechts verhaal in de markt te zetten.

 

“In Vlaanderen wordt het wel eens over het hoofd gezien, maar de Mouvement Réformateur (MR) vangt steeds meer tegenwind en staat in Franstalig België bijna helemaal geïsoleerd. Dat de voltallige Franstalige oppositie donderdag tijdens het vragenuurtje het halfrond verliet, was daar een pijnlijke illustratie van. Voor de MR wordt het steeds meer een nachtmerrie. De Franstalige liberalen worden afgeschilderd als collaborateurs met de Vlaams-nationalisten, die stelselmatig worden afgeschilderd als ‘fachos’.

 

“’Extreem-rechts: Jan Jambon heeft gelogen’, kopte La Libre Belgique de voorbije week nog op haar voorpagina over de N-VA-vicepremier. Jambon werd verweten dat hij destijds niet zomaar een debat met de Franse FN-leider Jean-Marie Le Pen had bijgewoond, een geschiedenis die niet nieuw is, maar dat hij als bestuurslid van de zogenaamde Vlaams-Nationale Debatclub Le Pen had uitgenodigd. Conclusie: Jambon heeft gelogen. Het artikel kreeg in Vlaanderen nauwelijks weerklank, maar in Franstalig België werd Charles Michel er mee achtervolgd, van het parlement in de Wetstraat tot in Antwerpen.

 

“Hoe meer Michel gedwongen wordt het op te nemen voor de Vlaams-nationalistische ministers in zijn ploeg, hoe zwakker hij komt te staan in Franstalig België. Zwijgen is ook al geen optie, want dan wordt hij afgeschilderd als het schoothondje dat aan de leiband van de ‘faschos’ loopt, zoals PS-coryfee Philippe Moureaux tweette: (…) ‘Charles Michel heeft geen mening over het neonazistische verleden van zijn nieuwe vrienden, uit schaamte of uit onderwerping?’

 

“De vakbonden hebben al langer bloed geroken. Ook zij voelen aan dat Michel het in Franstalig België steeds moeilijker heeft om de storm te trotseren. (…) De regering-Michel heeft het zichzelf ook niet makkelijk gemaakt. Van bij de start was er een opeenstapeling van valse noten, van ministers die elkaar tegenspraken en teruggefloten werden en van een CD&V die in de rol is gekropen van duikboot. (...)

 

“Gisteren smeerde de Brusselse krant Le Soir op zijn voorpagina breed uit dat de indexsprong, waarmee de Zweedse coalitie de loonkosten wil drukken, niets oplevert voor de bedrijven. ‘De leiders van de grote bedrijven lopen er niet warm voor en vinden de maatregel zelfs contraproductief’, moet blijken uit een rondvraag bij Brusselse en Waalse ondernemers. Gisteren volgde dan een persbericht van de Waalse werkgeversorganisatie UWE. (…) De Waalse werkgevers willen dus hun indexsprong, maar ze lijken niet door het vuur te willen gaan voor de regering-Michel.

 

“(…) De Wever wil ‘zijn’ premier wel steunen, maar iedere keer dat de architect van de Zweedse coalitie naar buiten komt om orde op zaken te stellen, versterkt hij alleen maar het beeld dat hij de ‘schaduwpremier’ is en verzwakt hij de positie van Michel. Dat is de catch-22 voor De Wever. (…)”

 

Tegenstanders verwijten deze blog regelmatig “extreem-links” te zijn, maar bovenstaande vraagtekens over de houdbaarheid van de regering-Michel citeerden we uit De Tijd. Een allesbehalve extreemlinkse krant. (Foto: v.l.n.r. gedelegeerd bestuurder Voka-Antwerpen Luc Luwel, Bart De Wever en Charles Michel)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: michel, de wever, jambon |  Facebook | | |  Print

HOE LANG HOUDT DE VLAAMSE PERS DIT VOL ?

Op de Voka-avond donderdag in Antwerpen sneerde Bart De Wever naar de media die hem afschilderen “als een sociaaleconomische sadist die mensen pijn wil doen”. Het lijkt ons dat Bart De Wever toch niet echt te klagen heeft over de media, media die verkoopcijfers moeten halen en dan ook wel eens geneigd zijn rekening te houden met het stemgedrag van hun lezers/kijkers.

 

Twee voorbeelden. In Gazet van Antwerpen vroeg commentator Paul Geudens zich een week geleden nog af, na de praatjes van Jan Jambon bij het KVHV-Antwerpen, of Jan Jambon niet beter zou kiezen voor een job als stand-upcomedian of marktkramer. Een week later klinkt het helemaal anders: “Bijna wekelijks wordt in het parlement op Jan Jambon geschoten. Soms begrijpelijk. Herinner u zijn uitspraken over de collaboratie. Soms terecht. Denk aan zijn Atoma-schriftjes. Maar soms ook héél ver gezocht. Gisteren ging het over een ontmoeting tussen Jambon en Jean-Marie Le Pen in 1996. Hij zou daarover gelogen hebben. Ik kan de eerste minister heel goed begrijpen dat hij weigert mee te doen aan de spelletjes oude-koeien-uit-de-gracht-halen. Wat heeft Charles Michel te maken met iets wat achttien jaar geleden in Antwerpen gebeurde?” Fout. Het gaat niet over wat achttien jaar geleden in Antwerpen gebeurde, maar over wat Jan Jambon op 12 oktober 2014 aan RTL en op 13 oktober 2014 aan La Libre Belgique vertelde.

 

Vlak ernaast, op blz. 2 van de vrijdagkrant, zien we de kop “Veel vertrouwen in deze regering” staan. Bij nader inzien blijkt het een uitspraak te zijn van enkele ondernemers op de Voka-avond donderdag in Antwerpen. Geen probleem daarmee, ondernemers hebben veel vertrouwen in deze regering. Maar uitgerekend dezelfde dag publiceert La Libre Belgique de resultaten van een representatieve enquête waaruit blijkt dat het vertrouwen in de federale regering nog nooit zo laag was als tegenwoordig. In heel België vindt maar twintig procent dat we met de regering-Michel een goede regering hebben, in Vlaanderen maar vijfentwintig procent. Daarover niets in Gazet van Antwerpen vrijdag, maar evenmin zaterdag. Als tegenhanger van de kop “Veel vertrouwen in deze regering” én als juist beeld over wat men in ons land denkt over de regering-Michel had dit toch wel mogen vermeld worden. Tussen haakjes: volgens dezelfde peiling vindt maar achtentwintig procent van de Vlamingen dat we goed af zijn met de regering-Bourgeois.

 

Over De Morgen horen we tegenstrijdige verhalen. We kennen mensen die hun abonnement op de krant hebben opgezegd – waaronder een bekende professor en auteur – omdat de krant als te N-VA-minded wordt ervaren. We kennen anderen die vinden dat de krant tegenwoordig goed bezig is (versta: tegen de N-VA in roeit). Maar soms gebeuren er toch rare zaken bij De Morgen. Toen een week geleden bekend werd dat Luc De Vos onverwacht was overleden, hernam De Morgen online het laatste interview dat de krant had met Luc De Vos. Inclusief de kop “De hel, dat is het paddenkoppenland van De Wever”. Meteen begonnen de N-VA-stoottroepen op Twitter en Facebook De Morgen onder vuur te nemen voor die titel. Op doorbraak.be werd er zelfs een hele column aan gewijd. Het resultaat was dat De Morgen de kop aanpaste. Wie naar het artikel surft, ziet in de url nog wel de originele titel staan, maar de kop bij het interview is nu Luc De Vos: “De wereld nu, dat is één grote speelplaats”. Er is nochtans geen twijfel aan dat Luc De Vos afkerig stond tegenover het N-VA-nationalisme.

 

Gelukkig kunnen we niet spreken van dé media, en zijn binnen de schoot van dezelfde krant of een ander medium niet zelden ook andersdenkenden. (Foto: Bart De Wever bij een chatsessie op de redactie van Gazet van Antwerpen. Sterjournalist en commentator van de krant Lex Moolenaer kijkt toe.)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, media, jambon, cultuur |  Facebook | | |  Print