09-01-15

ILS NE SONT PAS CHARLIE

De bordjes Je suis Charlie gingen woensdag in geen tijd de wereld rond: eerst viraal, daarna op redacties waar journalisten zich met de bordjes lieten fotograferen, later op de dag bij de stille wakes die her en der plaatsvonden. Het is hartverwarmend, maar soms is er wel een flinke portie hypocrisie bij.


Ook premier Charles Michel kwam op straat. Woensdagavond aan het Luxemburgplein in Brussel. Fijn zo. En alle verklaringen van zijn regeringsleden over de persvrijheid als pijler van de democratie: ook goed. Maar… Premier Charles Michel is er natuurlijk niet persoonlijk voor verantwoordelijk – in die tijd was hij nog maar 18 jaar, zijn eerste politiek mandaat moest hij toen nog krijgen – in 1993 werd wel de verspreiding in ons land van een Charlie Hebdo-nummer over de dood van koning Boudewijn verboden. De persvrijheid moest toen wijken voor de piëteit rond koning Boudewijn.

 

De monarchie is nochtans geen pijler van de democratie. Integendeel, het is een aanfluiting van de democratie. De grap die Wolinski op de cover van dat Charlie Hebdo-nummer maakte – “De koning van de idioten is dood”, en de Franse premier Chirac die poseert met de van Boudewijn geërfde kroon – was daarenboven toch niet echt aanstootgevend. De Belgische overheid was toen allesbehalve Charlie. Is er enige garantie dat men dat in het vervolg wel zal zijn?

 

Charlie Hebdo behoort tot de radicale linkerzijde in Frankrijk. Meerdere Charlie Hebdo-cartoonisten werk(t)en ook voor de communistische krant L'Humanité. Hoofdredacteur Charb sympathiseerde openlijk met de Franse communistische partij. Luz, een van de gelukkig overlevende medewerkers, heeft sympathie voor de trotskistische variant. Maar bovenal zijn de medewerkers van Charlie Hebdo rebels, zonder enige doctrinaire aanhankelijkheid. Alle extremisten worden bekritiseerd, om het even of ze een katholieke of een islam-achtergrond hebben. Alle politici krijgen ervan langs, Sarkozy maar evengoed Hollande. En nog meer de Le Pens (illustratie 2, illustratie 1 werd anders ook niet gesmaakt door de sympathisanten van Le Pen).

 

Het zijn dan ook krokodillentranen die er vloeien als extreemrechts verontwaardigd is over de aanslag op Charlie Hebdo. Extreemrechts is het enkel te doen om de terroristen te vereenzelvigen met de islam. “Verontwaardigd maar niet verbaasd” was de teneur op Facebook en Twitter in extreemrechtse kringen. Het is volledig tegen de geest van Charlie Hebdo als men nu geen onderscheid maakt tussen de terroristen en de islam, en enkel en alleen de islam in het vizier neemt. Charlie Hebdo had evenveel problemen met het idee van een islamstaat als van een door rechts bestuurde staat.

 

“Samen met alle islamkritische partijen in Europa pleit het Vlaams Belang voor een keiharde aanpak van jihadisten en verwerpen wij elke poging om jihadstrijders te ontraden het land te verlaten”, liet het Vlaams Belang weten. Filip Dewinter zou er gisteren over tussenkomen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Het komt erop neer dat het Vlaams Belang de oprichting en gebiedsuitbreiding van Islamitische Staat steunt. Zolang het maar niet binnen de Europese grenzen is. Een niet echt vredelievend standpunt. Je zal maar Syriër, Irakees of wie dan ook zijn die ginds onder de voeten gelopen wordt door IS-strijders. De onthoofdingen mogen dus doorgaan van het Vlaams Belang. Ook niet echt Charlie.

 

En dan was er nog de tenenkrullende verschijning van N-VA-voorzitter Bart De Wever en barones-journaliste Mia Doornaert in Reyers Laat woensdagavond. Terwijl Meyrem Almaci (Groen) opriep te verzamelen rond de menselijke waarden die we allen delen in een democratische staat, grepen De Wever en Doornaert elke kans om erop te wijzen dat de kern van het probleem zit bij de islam en links die eraan toegeeft. Met hun lippen steunen De Wever en Doornaert het voorstel van Almaci, met hun woorden willen ze eerst inhakken op al wat niet past in hun rechts-conservatief denkbeeld.

 

Wanneer Alex Agnew erop wijst dat als we ons veiliger willen voelen, we ook niet al onze vrijheden daarvoor moeten/mogen opgeven (vanaf 58’35”), levert dat alleen maar boze mimiek en verontwaardigd commentaar op bij Bart De Wever. Dat is evenmin Charlie.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: charlie, frankrijk, media, michel, islam, dewinter, de wever |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.