29-01-15

GEDICHTENDAG 2015

Zeemzoete gedichtjes zijn tijdens en na de oorlog niet meer op hun plaats, zo vond de Nederlandse dichter Lucebert. Een atypisch gedicht over de Eerste Wereldoorlog, die vorig jaar zo vaak herdacht werd, komt van de Egyptische poëet Hafiz Ibrahim (1872-1932).

 

Hij werd bekend door zijn uitspraak: “Wanneer je een vrouw opleidt, creëer je een natie”. Zijn gedicht De Eerste Wereldoorlog (Caïro, 1915) toont ons niet alleen het intercontinentale karakter van de oorlog, maar ook de grenzen van het geloof in de wetenschap

 

                   Gezien in: deMens.nu, 2014 – extra editie over de Eerste Wereldoorlog

 

 

 

De Eerste Wereldoorlog

 

 

Het Westen is een brandende fakkel geworden

die de zwaarste donderslagen schrik aanjaagt

 

De wetenschap laat de vlam laaien

en een seniele beschaving jaagt hem ongenadig aan

 

Ik dacht dat wetenschap een zegen was

de zwakken troost en overvloeit van barmhartigheid

 

Maar de zegen is vol ellende

haar barmhartigheid vernietiging

 

Schutters zijn niet opgewassen tegen schutters en sturen

duisternis en verstikkende rook

 

Einders vluchten, de wind keert zich af

en het leger zoekt dekking

 

Ze bevechten elkaar met een vloed van chemie

en met een overvloed aan elektriciteit

 

Zij gaan de lucht in als ze zien

dat de aarde voor hen te klein is

 

Zij benijden de walvissen om hun weidse gebied

en gebruiken geweld en charme om het te veroveren

 

Zij beheersen hun zwemgebied en nadat zij

de lucht op de adelaars hebben veroverd vliegen zij rond

 

Als dit het werk is van de wetenschap

dan is de tijd van de onwetendheid behaaglijker

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.