05-04-15

VLAANDEREN

Aan het einde van De burgemeester van Vlaanderen, het waarschijnlijk laatste toneelstuk dat De Zwarte Komedie mag spelen in haar zaaltje aan de Leguit in Antwerpen, wordt uitgelegd waarom de acteurs van Vlaanderen houden én het recht opeisen om kritiek te mogen hebben op datzelfde Vlaanderen. Op tekst van Erik Strieleman, naar Kurt Tucholsky.

 

De acteurs van De Zwarte Komedie zijn het gaandeweg hun manifest gaan noemen. Anderen zullen in de tekst herkennen hoe ze van het eigene van ons land houden, maar absoluut niet van de Vlaams-nationalistische stroming die meent namens heel Vlaanderen te spreken alhoewel ze maar een derde van de stemmen kon vergaren.

 

Op de dag dat De Ronde van Vlaanderen wordt gereden, daarom deze tekst.

 

“We hebben nu al een paar keer “nee” gezegd vanavond.

Nee gezegd, en gelachen met wat ons tegensteekt.

Nee uit medelijden en nee uit boosheid en nee uit hartstocht.

Nee.

 

Nu zeggen we ja.

Ja tegen Vlaanderen en ja tegen het Vlaamse landschap.

Daar houden wij van.

En de zogenaamde Vlaamse staat moet zwijgen wanneer wij van ons Vlaamse land houden.

 

Waarom houden wij van ons Vlaamse land en niet van een ander land… er zijn er zoveel mooie.

Dat is zo. Maar ons hart klopt daar niet. We kunnen dat land bewonderen, er eerbied voor hebben, er de schoonheid van erkennen

Maar het blijft een ander land

Met een andere taal

Ons land is ons land

En voor ieder van ons is het anders

De ene houdt van het Heuvelland

Met de weiden en de bossen en de hellingen, die men ginds bergen noemt

Waar je soms nog even niets kunt horen, alleen de geluiden van de stille natuur.

Met beekjes en kanaaltjes die nergens naar toe lijken te leiden

En met de geur van zoete koeken in de kleine bakkerij

De schoonheid daarvan is al vaak bezongen

In foute liedjes en slechte boeken

Maar ze bestaat wel degelijk

En wie daarvan houdt, voelt dat zijn hart daar klopt

Dat heeft niks te maken met vlaggen

Of strijdliederen

Er is alleen

Dat oprechte gevoel

 

Natuurlijk is ons land ook Niet Mooi

Maar van de puisten en etterbuilen in ons landschap

Geschapen door kromme architecten

Kijken we gewillig weg

Omdat we de schoonheid willen zien van

Oude hoeven en schuren of de protserige kasteeltjes

 

We weten ook wel dat die gebouwd zijn door uitgebuite ambachtslui

Die zelf in piepkleine krotten woonden

Maar bij het zien van zo’n stenen bonbonnière

Is het ook even van ons, in ons.

 

Mijn land is het land van de Schelde

Van de kaaien en de kranen en de sleepboten

Die morrende mastodonten

Traag door de smalle vaargeul loodsen

Het land van het water en de dokken

En het volk dat daar laadt en lost en lost en laadt.

En van de roodverlichte straatjes

Waar Madrzeija, Roza en Habima hun warme waar aanbieden

Aan eenzame mannen, die spelen dat zij daar per toeval zijn.

In de bruine kroegen met bollekes en fluitjes

Waar je snel – voor één avond- vrienden voor het leven maakt

Daar klopt mijn hart, ook als ik er niet ben

Al die schoonheid is van ons – omdat we ervan houden.

 

En, precies omdat we ervan houden, mogen we het haten

En mogen we kritiek hebben op al wat er lelijk is of het lelijk maakt

Want de fanatieke nationalisten,

zure ouderlingen,

agressieve weggebruikers,

klagende kruideniers,

oneerlijke ondernemers en

leugenachtige bestuurders

hebben niet het alleenrecht op liefde voor ons land.

 

Ook linkse intellectuelen

Bakfietsbezitters

Theaterbezoekers

Muzikanten, videotheekhouders en nachtwinkeliers

Dierenvrienden en bloemenliefhebbers mogen van hun land, ons land houden.

 

Als ze dat willen mogen ze zelfs de Vlaamse Leeuw zingen

Geen van onze symbolen

De mooie noch de lelijke

En zeker niet het V-teken

Behoren de Vlaams nationalisten toe

Zoals zij de macht opeisen, alsof zij het monopolie hebben op de geschiedenis en de taal, zo eisen wij, met veel meer recht,

Zo eisen wij ons deel van het land op

 

Wij allen, die hier geboren zijn,

Wij die onze taal beter spreken en schrijven dan die nationale ezels,

Met precies hetzelfde recht eisen wij

Heuvels en dalen

Rivieren en havens en al de rest voor ons op

 

Men heeft rekening met ons te houden

Als men over Vlaanderen spreekt

Met ons:

Socialisten, communisten, echte liberalen

Vrijzinnigen, pacifisten

Voorstanders van de vrijheid

Uit alle rangen en standen.

 

Men moet ook aan ons denken

Als men 'Vlaanderen' denkt

 

Denk niet dat Vlaanderen alleen uit de Vlaams-nationalisten bestaat

Vlaanderen is gespleten

En een deel daarvan zijn wij

 

En alle tegenstellingen ten spijt is voor ons

Een ding heilig en onaantastbaar

Zonder vlaggen

Zonder fanfares

Zonder sentimentaliteit

Zonder getrokken zwaarden:

 

De stille liefde voor ons land

 

(De stille liefde voor ons theater)”

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.