20-04-15

DE MILJONAIRSTAKS EN ZEVEN ANDERE BRILJANTE IDEEËN

Toen de regeringen-Bourgeois en -Michel hun bestuursakkoorden presenteerden werd vooral vanuit de N-VA gezegd dat er geen andere keuze is. Hart boven Hard zegt dat er wél alternatieven zijn. Die alternatieven zijn te vinden in de programma’s van de honderden organisaties die de Septemberverklaring van Hart boven Hard onderschrijven. Met het boekje De miljonairstaks en zeven andere briljante ideeën om de samenleving te veranderen presenteert de Partij van de Arbeid (PVDA) acht voorstellen die een aanzet kunnen zijn voor een betere samenleving. Voorstellen waarvan de meeste in buurlanden in praktijk worden gebracht, maar bij ons weinig bekend zijn.

 

De acht hoofdstukken werden in duo geschreven, met telkens een Nederlandstalige en een Franstalige auteur. De partijnaam PVDA valt enkel bij de voorstelling van samensteller en medeauteur van het eerste hoofdstuk, PVDA-voorzitter Peter Mertens. Maar verder wordt het partijlidmaatschap niet vermeld. Wel de interesses en functies van de auteurs. Omdat ook een drammerige schrijfstijl is vermeden, versterkt dit de kracht van het betoog.

 

Peter Mertens en Marco Van Hees verduidelijken het idee van de miljonairstaks: een taks van 1, 2 of 3 % voor de vermogenden van meer dan een miljoen euro, een eigen huis tot een waarde van 500.000 euro buiten schot gehouden. De miljonairs zullen er geen kaviaar minder voor moeten eten, maar het brengt voor de schatkist wél veel op. De auteurs antwoorden daarbij ook op alle tegenargumenten die opgeworpen worden (het risico op kapitaalvlucht, de ‘rijkentaks’ die in Frankrijk afgeschaft werd, enz.).

 

Maartje De Vries en Benjamin Pestiau verdedigen de 30-urenweek. Een idee dat ook door Femma, voorheen de Katholieke ArbeidersVrouwen (KAV), verdedigd wordt. De auteurs hebben de geschiedenis aan hun kant, die ook een jarenlange strijd was voor arbeidsduurvermindering. Maar men blijft teveel steken in het aanklagen van de ratrace die het leven is geworden, en de 30-urenweek werd door De Standaard dan ook als eerste uitgepikt om te zeggen dat de acht voorstellen in het boekje niet allemaal even realistisch zijn.

 

Nadine Peeters en Mathilde El Bakri vonden in de Oostenrijkse hoofdstad Wenen het voorbeeld van een stad waar 60 % van de 1,7 miljoen inwoners in een huurwoning van de stad of een woningcoöperatieve woont, en die mensen vinden dit allerminst een tranendal. Door het gewicht van het overheidsinitiatief in de stad schikken privé-projectontwikkelaars zich veel gemakkelijker naar het algemeen belang, anders dan in vele andere steden waar het algemeen belang ondergeschikt is aan het privé-belang.

 

Tim Joye en Sofie Merckx verdedigen de voordelen om geneeskundige zorgen te verstrekken zonder financiële drempels, zonder remgeld. Voordelen voor de betrokkenen maar ook voor de hele samenleving. Vorige week kregen zij al bijval van de Nederlandstalige en Franstalige vakgroepen huisartsgeneeskunde bij alle Belgische universiteiten.

 

Mie Branders en Michaël Verbauwheden schetsen vervolgens de ideale school: onderwijs voor handen, hoofd en hart, ingebed in het buurtleven. Gaat men voor het onderwijs onder andere kijken naar hoe het eraan toe gaat in Finland, voor klimaatneutrale steden vonden Tom De Meester en Liza Lebrun na te volgen voorbeelden in München en andere Duitse steden.

 

Dirk De Block en Youssef Handichi verdedigen praktijktesten als middel om racisme te detecteren, waarbij offensief te werk moet gegaan worden. Na de dioxinekippen in 1999 werd een Federaal Voedselagentschap opgericht, een dienst met meer dan 1.300 medewerkers waarvan velen constant de baan op zijn. En zijn we niet blij dat de voedselveiligheid sindsdien merkelijk beter gecontroleerd wordt?

 

Jos D’Haese en Line De Witte besluiten met een pleidooi voor een bindend referendum. Hoe het niet moet zien we met het Oosterweel-referendum in Antwerpen en het referendum over de privatisering van de huisvuilophaling in Sint-Niklaas. Hoe het wel kan, zien we in Zwitserland. Terecht zien de auteurs het bindend referendum evenwel slechts als een stap om over nieuwe vormen van democratie na te denken.

 

De kracht van De miljonairstaks en zeven andere briljante ideeën om de samenleving te veranderen ligt in het haalbaar zijn van de meeste ideeën, zoals buitenlandse voorbeelden aantonen. De zwakte is dat we niet geloven dat de PVDA – zoals Peter Mertens in genoemd De Standaard-artikel hoopt – "over tien of vijftien jaar in een regering” kan stappen om de miljonairstaks en andere ideeën uit te voeren. Maar sterke ideeën worden op de duur wel overgenomen door anderen, om dan in afgezwakte vorm uitgevoerd te worden. Waarna de strijd kan verdergezet worden voor the real thing.

 

De miljonairstaks en zeven andere briljante ideeën om de samenleving te veranderen presenteert acht goede voorstellen in een vlot leesbaar boekje van 161 bladzijden, voor de prijs van 15 euro. De prijs/kwaliteitsverhouding is dan ook uitstekend. Feestelijke boekvoorstelling aanstaande donderdag 23 april, vanaf 19u30, in Zomerbar Cargo aan Park Spoor Noord in Antwerpen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.